Chapter 67

🫶Chapter 67

နျန်ယွီယီသည် ဖန်ကျုံးချွမ်း၏စူးစမ်းနေသည့်အကြည့်ကို သတိထားမိသောကြောင့် အန်ဇိုင်အယ်လ််၏ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းမှ ရုန်းကန်လိုက်သည်။ 

“အန်ဇိုင်အယ်လ်…အရင်လွှတ်ပေး”

“သည်လူက မင်းကိုစွဲလမ်းနေတဲ့ ပရိသတ်တွေထဲကတစ်ယောက်လား…မင်းကို နောက်ယောင်ခံလိုက်လာတာလား” 

အန်ဇိုင်အယ်လ်က နျန်ယွီယီအရှေ့တွင် ကာကွယ်သည့် အနေအထားဖြင့် ရပ်နေကာ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သည့်အကြည့်ရှိနေ၏၊

“စွဲလမ်းနေတဲ့ ပရိသတ်လိုမျိုးပဲ…” နျန်ယွီယီက ရုန်းကန်လွတ်မြောက်သွားသောအခါ မြန်မြန်လေးပြေးသွား၍ ဖန်ကျုံးချွမ်းကိုဖက်လိုက်ကာ ချော့လိုက်သည်။ “စိတ်လျှော့နော်”

ရှဲ့ယီကျိုးကတော့ လက်ပိုက်၍နံရံကိုမှီနေပြီး ဤဒရာမာမည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို ရွှင်မြူးစွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ 

“သူကဘယ်သူလဲ” ဖန်ကျုံးချွမ်းက ကိုင်းချ၍ နျန်ယွီယီ၏နားနားသို့ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ 

“ကျွန်တော့်အဖေသူငယ်ချင်းရဲ့သား” နျန်ယွီယီ မြန်မြန်လေးပြန်ဖြေလိုက်ကာ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်က သူ့ကိုမြန်မြန်ဖြေစေ၏။

ဖန်ကျုံးချွမ်းက ရှင်းပြချက်ကို မကျေနပ်ဘဲ အန်ဇိုင်အယ်လ်အား မျက်လုံးထဲတွင် သဝန်တိုခြင်းများဖြင့် ကြည့်လာသည်။ 

နျန်ယွီယီသည် ဖန်ကျုံးချွမ်းကိုဖက်ထားရင်း ရယ်မောလိုက်ကာ အန်ဇိုင်အယ်လ်ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ 

“သူက ကျွန်တော့်ရဲ့စွဲလမ်းနေတဲ့ပရိသတ်ဖြစ်သလို …ကျွန်တော့်ကောင်လေးလည်းဖြစ်တယ်”

ဖန်ကျုံးချွမ်းက နျန်ယွီယီအား ဖက်လိုက်ကာ မျက်လုံးထောင့်ကို အနမ်းခြွေလိုက်ပြီးနောက် အန်ဇိုင်အယ်လ်အား ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကြီးသည့်အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

အန်ဇိုင်အယ်လ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ကသိကအောက်ဖြင့် လက်ကိုအောက်ချ၍ အပြုအမူများ တည်ငြိမ်သွားမှသာ ဖန်ကျုံးချွမ်းသည် ဖန်ကုမ္ပဏီ၏ဥက္ကဌဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားသည်။ 

“တောင်းပန်ပါတယ်…” အန်ဇိုင်အယ်လ် ယဥ်ကျေးစွာပြောလိုက်သည်။ 

“အခြေအနေကို အထင်လွဲသွားတယ်” 

“ရပါတယ်” နျန်ယွီယီသည် နောက်ထပ်ရန်စောင်နေကြမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

 “ဒုတိယအစ်ကို…ပျော်ပျော်ကြီးကြည့်မနေနဲ့…ဟိုတယ်ကိုပြန်ကြတော့”

ရှဲ့ယီကျိုး စိတ်ပျက်မှုများကိုခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဒရာမာကို ပျော်မွေ့နေတာဖြစ်၏။ သို့သော် နျန်ယွီယီ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ဘဲ အန်ဇိုင်အယ်လ်အား ဟိုတယ်ကိုပြန်သင့်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။ 

ကျိုးအာ့ဟယ်က အနောက်မှနေ၍ နျန်ယွီယီကို ခေါ်လိုက်သည်။ 

ကျိုးအာ့ဟယ် စကားပြောရန်တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ နျန်ယွီယီနှင့်ဖန်ကျုံးချွမ်းတို့ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် နျန်ယွီယီသည်ကျိုးအာ့ဟယ်နှင့် စကားပြောရန် အရှိန်လျှော့လိုက်သည်။ 

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” နျန်ယွီယီ မေးလိုက်၏။

“ဒီည မင်း ဖန်ကျုံးချွမ်းကို ချော့သင့်တယ်” ကျိုးအာ့ဟယ်ရဲရင့်စွာပြောလိုက်သည်။ 

“???” နျန်ယွီယီပဟေဠိဖြစ်သွားသည်။ “ဘာလို့လဲ” 

ကျိုးအာ့ဟယ်က အရှေ့မှသွားနေသည့်သူများကိုကြည့်၍ မကြားသည်ကိုသေချာအတည်ပြုပြီးမှ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ 

“ငါ့ရဲ့အရင်က သဝန်တိုတဲ့အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် သူ့ရဲ့သဝန်တိုတာတွေက ပျောက်မသွားသေးဘဲ ညကျရင်ပိုပြီးပြင်းထန်လာလိမ့်မယ်”

“အဲ့လောက်တောင်…ပြင်းထန်တာလား” နျန်ယွီယီအံ့ဩထိတ်လန့်သွား၏။

“ဟုတ်တယ်…ဒီညသတိထား” ကျိုးအာ့ဟယ်က နျန်ယွီယီကို အပေါ်အောက်ကြည့်လိုက်၏။ 

“ဖန်ကျုံးချွမ်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို မင်းကိုင်တွယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါခံစားနေရတယ်”

နျန်ယွီယီရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ကျိုးအာ့ဟယ်အား သေချာအောင်မေးလိုက်သည်။ 

“ကိုင်တွယ်တယ်ဆိုတာ ရန်ဖြစ်တာလား…ဒါမှမဟုတ်…”

“ဘယ်လိုထင်လဲ…ဖန်ကျုံးချွမ်းကမင်းကိုရိုက်လောက်လို့လား…ဒါမှမဟုတ်…မင်းသိပါတယ်” ကျိုးအာ့ဟယ်က အကြည့်နှင့် အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်သည်။ 

ဗလာဖြစ်နေသည့်အမူအရာများက နျန်ယွီယီ၏မျက်နှာကိုဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ကျိုးအာ့ဟယ်က သူ့ကိုလက်မထောင်ပြရင်း ကျီဆယ်လိုက်သည်။ “နေဦး…မင်းနောက်ရက်နည်းနည်းလောက် အရည်ပဲသောက်ရလိမ့်မယ်” 

နျန်ယွီယီသည် စူးရှသည့်ပင်ကိုအသိစိတ်ကြောင့် တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း ခံစားမိကာ ကျိုးအာ့ဟယ်၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ “အစ်ကိုက ဘယ်လိုလုပ်အများကြီး သိနေရတာလဲ”

“…” ကျိုးအာ့ဟယ်၏အကြည့်များမှာ ဂဏာမငြိမ်တော့ချေ။ “ရုပ်ရှင်ထဲမှာတွေ့ဖူးတာ…ပုံမှန်လည်းအဲ့လိုပြကြတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

“အစ်ကိုတော့တစ်ခုခုမဟုတ်သေးဘူး” နျန်ယွီယီရေရွတ်လိုက်သည်။ 

“ငါကဘာဖြစ်နေလို့လဲ” ကျိုးအာ့ဟယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၍ ကာကွယ်လိုက်သည်။ “ငါက ရုပ်ရှင်လေးတစ်ခုကြည့်ခဲ့ရုံလေးကွ…အဲ့ဒါလေးပဲ”

“ဟမ့်…ကျွန်တော်အဲ့ဒါကိုယုံလိမ့်မယ်လို့ထင်နေတာလား”

“ဒီလောက်အထိအတူရှိလာခဲ့တာ…ငါ့အပေါ်မှာ အခြေခံယုံကြည်မှုလေးတောင်မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုချင်တာလား”

“အစ်ကိုသာ ကျွန်တော့်ကိုရိုးသားမယ်ဆို ကျွန်တော်ဘာလို့မယုံရမှာလဲ”

“ငါအမှန်ကိုပြောရင်ရောမင်းယုံမှာလား” 

“မယုံဘူး” နျန်ယွီယီသည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ကမ်းခြေတွင်ကျိုးအာ့ဟယ်နှင့်ပြောခဲ့သည့် စကားများကို သတိရသွားပြီး ခန့်မှန်းလိုက်၏။ 

“အစ်ကို…မဟုတ်မှ…သဝန်တိုပြီး ရင်းကျင်းနဲ့နောက်တစ်ဆင့်တွေ တက်သွားတာတော့မဟုတ်ဘူးမလား”

သေစမ်း…နျန်ယွီယီ ဘယ်တုန်းကအဲ့လောက် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်လာတာလဲ…။

ကျိုးအာ့ဟယ် တိတ်တဆိတ်ဆဲရေးလိုက်ကာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

 “နောက်နေတာလား…ငါ့ရဲ့အကျင့်စရိုက်နဲ့ဆို အဲ့ဒါကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတဲ့ည ဒါမှမဟုတ် မင်္ဂလာဦးညအတွက် ထိန်းသိမ်းထားမှာပဲ”

“မင်းတို့နှစ်ယောက် အနောက်မှဘာတွေပြောနေကြတာလဲ…မြန်မြန်လာကြ…ကားလာနေပြီ” 

“အိုး…အရင်သွားနှင့်…အစ်ကို…ကျွန်တော်တို့လိုက်လာခဲ့မယ်”

နျန်ယွီယီသည်သူတို့ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ကာ ကျိုးအာ့ဟယ်ကို စကားဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ပြောမှပဲ…ဂရိကို ပထမဆုံးရောက်လာတဲ့နေ့မှာ အစ်ကိုပင်လယ်စာတွေတစ်ခုမှမစားခဲ့ဘူး…နည်းနည်းပဲစားသွားတာ…တစ်ခုခုတော့လွဲနေတယ်”

“ပြီးတော့…” နျန်ယွီယီသည် စကားကိုဖြတ်၍ရပ်လိုက်ကာ ကျိုးအာ့ဟယ်အား မျက်လုံးများကျဥ်းမြောင်း၍ ကြည့်လာ၏။ 

“တော်တော့…တော်တော့…ဆက်မပြောနဲ့တော့” ကျိုးအာ့ဟယ်သည် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဆံပင်အား စိတ်ကျဥ်းကြပ်စွာဖြင့် သပ်တင်လိုက်သည်။

 “ဟုတ်တယ်…မင်းတွေးနေသလိုမျိုး နည်းနည်းဖြစ်သွားခဲ့တယ်…ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါက ရုတ်တရက်ကြီးဖြစ်သွားခဲ့တာ…အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ပြီးတာနဲ့ ငါနောင်တရသွားတယ်”

“ဘာလို့နောင်တရတာလဲ”

“သောက်ကျိုးနည်း…သူကနောက်နေ့မနက်မှာ အစောကြီးထွက်သွားတာလေ…ငါကတော့ အိမ်မှာ ထော့နဲ့ထော့နဲ့နဲ့ တစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့ရတာ”

ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြစ်တယ်?

နျန်ယွီယီ မှင်သက်သွားပြီး သတိထား၍မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို အဲ့ဒါကနာတာပေါ့”

ကျိုးအာ့ဟယ် ခဏလောက်ရပ်တန့်သွားသည်။ “လုပ်နေတုန်းတော့ ကောင်းပါတယ်…ဒါပေမယ့် နောက်ကျ တစ်ကိုယ်လုံး ကိုက်ခဲနေရော”

အထူးသဖြင့် အောက်ဖက်ပိုင်းပေါ့…။

ကျိုးအာ့ဟယ်သည် နောက်နေ့မနက်ခင်းမှနာကျင်မှုများကိုပြန်တွေးရုံနှင့်တင် မျက်နှာမဲ့သွားသည်။ 

“အဲ့နေ့မနက်ခင်းမှာ ရင်းကျင်းမရှိတော့တာက သူထွက်သွားတာဆိုတာ သေချာလား ဒါမှမဟုတ် ….” နျန်ယွီယီ ဖြေးဖြေးချင်း ပြောလိုက်သည်။ 

“အစ်ကို့ဖို့ ဆေးသွားဝယ်နေတာရော?”

ကျိုးအာ့ဟယ် : ……

“အဲ့နေ့က ဘာဖြစ်လဲဆိုတာပြန်တွေးကြည့်…ရင်းကျင်းက အစ်ကို့ကို နောက်ကျဖုန်းမခေါ်ဘူးလား”

ကျိုးအာ့ဟယ် : ……

ကျိုးအာ့ဟယ် မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းလိုက်သည်။ “ငါသူနဲ့စကားမပြောချင်ခဲ့ဘူး…သူ့နံပါတ်ကို ဘလော့ထားခဲ့တာ”

ယခုတော့ နျန်ယွီယီ ပြောစရာစကားမဲ့သွားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူကျိုးအာ့ဟယ်၏ပခုံးကို နားလည်မှုများဖြင့်ပုတ်လိုက်၏။ 

“အစ်ကို သူ့ကိုဖုန်းခေါ်ပြီးမေးကြည့်သင့်တယ်”

ကျိုးအာ့ဟယ် လေးလေးပင်ပင်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရင်း သဘောတူလိုက်သည်။ 

......

ဟိုတယ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ အခန်းမကျန်တော့မှန်း သိလိုက်ရသည်။ 

“ကြည့်ရတာ တခြားနေရာမှာ သွားနေရတော့မယ်ထင်တယ်” ရှဲ့ယီကျိုးက ဖန်ကျုံးချွမ်း ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် နေရရန်မျှော်လင့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။ 

“ငါအနီးနားမှာရှိတဲ့ ဟိုတယ်တစ်ခုသိတယ်...”

 အန်ဇိုင်အယ်လ်သည် စောစောက ဖန်ကျုံးချွမ်းနှင့် အထင်လွဲမှားခြင်းအား သိသိသာသာကိုပြင်ဆင်ချင်နေသောကြောင့် ထိုနေရာတွင် သူ့ကိုအခန်းမှာရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်၏။ 

“မလိုဘူး” ဖန်ကျုံးချွမ်း နျန်ယွီယီကိုကြည့်လိုက်သည်။ 

အရိပ်အမြွက်ကိုမြင်သော နျန်ယွီယီက တုံ့ပြန်လိုက်၏။ “အဆင်ပြေပါတယ်...သူကျွန်တော်နဲ့ နေလိမ့်မယ်”

“မသင့်တော်ဘူး” ရှဲ့ယီကျိုး ကန့်ကွက်လာ၏။

“ဘာလို့မသင့်တော်တာလဲ” ဖန်ကျုံးချွမ်း၏အသံတွင် ပုန်းလျှိုးနေသည့် အေးစိမ့်မှုများရှိနေသည်။

“ထားလိုက်ရအောင်ပါ” စောစောက ကျိုးအာ့ဟယ်အရိပ်အမြွက်ပေးထားသည်ကို သတိရသောကြောင့် နျန်ယွီယီသည် ဖန်ကျုံးချွမ်း၏လက်ကိုကိုင်၍ ရှဲ့ယီကျိုး မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် အခန်းသို့ပြန်သွားတော့သည်။ 

အထဲသို့‌ရောက်သည်နှင့် ဖန်ကျုံးချွမ်းသည် နျန်ယွီယီအား တံခါးကိုကပ်ထားလိုက်ကာ စောစောက ပြင်းပြသည့်အနမ်းကို ဆက်လိုက်လေသည်။ 

“အင်း...ဖန်...အစ်ကိုဖန်” သူတို့နှုတ်ခမ်းများ ထိတွေ့နေမှုကြားမှ နျန်ယွီယီ ပီပီသသပြောနိုင်လိုက်သည်။ 

နျန်ယွီယီ၏အသက်ရှူသံများ ပရမ်းပတာဖြစ်လာမှသာ ဖန်ကျုံးချွမ်းလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏အာရုံများအား နျန်ယွီယီနှင့်နားသန်သီးလေးကို တတိတိကိုက်၍စနေလိုက်သည်။ 

“အာ...စနေတာရပ်တော့” နျန်ယွီယီသည် ခံစားချက်များရောပြွမ်းလာကာ ခွန်အားများ ချည့်နဲ့လာတော့၏။

“ဘာကိုစနေလို့လဲ” ဖန်ကျုံးချွမ်းက တီးတိုးဆိုကာ ဆက်လက်၍ ကိုက်နေလိုက်သည်။ 

“အစ်ကို...သဝန်တိုနေတာလား” ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ ဖျားယောင်းဆွဲဆောင်နေသည့် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နျန်ယွီယီ၏မျက်လုံးများက ရှက်သွေးများဖြင့် ဖန့်ဖန့်တောက်နေ၏။

ထင်မှတ်မထားစွာဖြင့် ဖန်ကျုံးချွမ်းက တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ဖြေလာခဲ့သည်။ “ဟုတ်တယ်”

“ဆိုတော့...နျန်နျန် ကိုယ့်အတွက် ဘယ်လိုပြန်လုပ်ပေးမှာလဲ”

သူ့နားမှ ပူပြင်းသည့် ကိုက်ခဲနေမှုသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်ခံလိုက်ရကြောင်း နျန်ယွီယီခံစားလိုက်ရသည်။ 

နျန်ယွီယီတောင့်တင်းသွားကာ ‌စောစောက ကျိုးအာ့ဟယ် ပြောခဲ့သည်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ 

“ဖန်ကျုံးချွမ်း...ကျွန်တော့်ကိုအောက်ချပေး...အဲ့လိုမချီနဲ့”

“ဘာလို့အိပ်ခန်းလဲ...ပြောစရာရှိရင် ဧည့်ခန်းထဲမှာပြောလေ” 

“အား”

လှုပ်ရှားသွားမှုနှင့်အတူ နျန်ယွီယီသည် သူ့အောက်မှ အိပ်ရာ၏နူးညံ့မှုနှင့် ရင်းနှီးသည့် အေးစက်နေသည့် ရနံ့တစ်ခုကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ 

ဖန်ကျုံးချွမ်းက ထိခိုက်သွားမည်ကိုကာကွယ်ရန် နျန်ယွီယီ၏ခေါင်းအနောက်ကိုကိုင်၍ ဘေးကင်းအောင် သေချာလုပ်ပြီးမှ နောက်ထပ်အနမ်းနက်နက်တစ်ခုကိုပေးလိုက်ပြန်သည်။ 

အနမ်းကနက်ရှိုင်းလာသည်နှင့် နျန်ယွီယီသည် ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ နိုးကြားလာမှုကို တိတိကျကျ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။ 

......

အားလုံးပြီးသွားသည့်အခါ နျန်ယွီယီ ဝိုးတဝါးရေရွတ်သံလေးထုတ်လိုက်၏။ သူ၏စိုစွတ်နေသည့် လက်ကိုရုတ်လိုက်ကာ ရေချိုးရန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဖန်ကျုံးချွမ်း၏ ခေါ်သွားခြင်းခံလိုက်ရသည်။ 

တစ်လျှောက်လုံးတွင် နျန်ယွီယီသည် ရုပ်သေးရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကဲ့သို့ နာနာခံခံလေးရပ်နေကာ ဖန်ကျုံးချွမ်းအား ဆေးကြောခွင့်ပြုထား၏။ 

နျန်ယွီယီအား ခြောက်သွေ့အောင်လုပ်ပေးကာ သဘက်ဖြင့်ရစ်ပတ်ပြီးနောက် ဖန်ကျုံးချွမ်း သူ့ကို အိပ်ရာဆီသို့ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်သည်။ 

သူ၏စိုစွတ်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်က အိပ်ရာကိုစိုကုန်မည်စိုး‌သောကြောင့် ဖန်ကျုံးချွမ်းသည် နျန်ယွီယီအား အိပ်ရာပေါ်သို့ တင်ပြီးသည်နှင့် အနောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။ 

“အိပ်တော့...ကိုယ်ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်” 

နျန်ယွီယီ တိတ်တဆိတ်နှင့်ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် သူတို့၏အိမ်ထောင်သည်ဘဝနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများဖြင့် ပြည့်နေ၏။

ဖန်ကျုံးချွမ်း ရေချိုးခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာသည့်အချိန်တွင် နျန်ယွီယီသည်အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သည်။ 

သူ၏နူးညံ့သည့်ဆံပင်များက အခြောက်ခံထားပြီဂနောက် အနည်းငယ်စိုထိုင်းနေသေးကာ ခေါင်းအုံးတစ်လျှောက် ပြန့်ကျနေသည်။ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးနီးပါးက စောင်ထဲတွင် မြုပ်နေရာ အလွန့်အလွန် ချစ်ဖို့ကောင်းနေတော့သည်။ 

နျန်ယွီယီကို မနှောင့်ယှက်ချင်သောကြောင့် ဖန်ကျုံးချွမ်းသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် စောင်အခြားတစ်ဖက်ကိုမ၍ ဝင်လိုက်သည်။  

အိပ်ရာထဲသို့ရောက်သောအခါ နျန်ယွီယီအား ရင်ခွင်ထဲသို့ဆွဲလိုက်၍ နဖူးပေါ်သို့ အနမ်းဖွဖွလေးပေးလိုက်သည်။ 

“ကောင်းသောညပါ” 

…

သူ၏လုပ်နေကျအတိုင်း အန်ဇိုင်အယ်လ်သည် နေ့တစ်နေ့၏ဓာတ်ပုံအား တွစ်တာပေါ်သို့ တင်လိုက်၏။

သူ၏ချောမောသည့်အသွင်အပြင်များနှင့် ဘီလီယံပေါင်းများစွာ၏ဆက်ခံသူတစ်ယောက်အဖြစ်နေရာက တွစ်တာတွင် နိုင်ငံအပေါင်းမှ Follower များစွာ ရထားစေသည်။ 

သဘာဝကျစွာဖြင့် သူ၏ Follower အများစုမှာ ဟွားကော်မှဖြစ်ကြသည်။ 

ပင်းထုံရှင်းလည်း သူ၏ပရိသတ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ လုပ်နေကျအတိုင်း သူမ၏နိုင်ငံတကာခရက်ရှ်များ၏ အကောင့်များကို ကြည့်နေ၏။ အန်ဇိုင်အယ်လ်၏ပို့စ်တွင် ရင်းနှီးနေသည့်မျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဟွမ်းယွီမုံ့ကို မြန်မြန်လေးစာပို့လိုက်သည်။ 

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: မုံ့…မုံ့…အချစ်လေးမုံ့ရေ…]

[ဗနီလာခရင်ထူထူကိတ်: ဘာလဲ…ငါနျန်နျန်ရဲ့ ရသစုံရှိုးပွဲကို ပြန်ကြည့်နေတာ…]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: မကြည့်နဲ့တော့…ငါနင့်ကို ပြစရာရှိတယ်]

ပင်းထုံရှင်းသည် ယခုလေးတင် တွစ်တာမှသိမ်းလာသည့်ပုံကိုပြလိုက်သည်။ 

ပင်းထုံရှင်း၏နောက်ဆုံးပေါ် “ခင်ပွန်း” ၏ပုံကိုကြည့်ရင်း ဟွမ်းယွီမုံ့သည် သူတို့၏အချစ်လေး နျန်နျန်၏ပုံကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် အံ့ဩသွားရသည်။ 

ဗနီလာခရင်ထူထူကိတ်: ???

[ဗနီလာခရင်ထူထူကိတ်: ဒါနျန်ကျိုက်ပဲ…သူ့ဘေးကဘယ်သူလဲ…။]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: အဲ့ဒါငါနင့်ကိုပြဖူးတဲ့ တိမ်ပေါ်ကကောင်လေးလေ…နင်ငါ့ကို မချစ်တော့တာလား…ဘယ်လိုလုပ်မမှတ်မိရတာလဲ…။]

[ဗနီလာခရင်ထူထူကိတ်: ချွေးသုတ်နေသည့် အီမိုဂျီ…။]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: လမ်းခွဲကြရအောင်…အခုချက်ချင်း…။]

[ဗနီလာခရင်ထူထူကိတ်: တောင်းပန်ပါတယ် အီမိုဂျီ…။]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: အန်ဇိုင်အယ်လ်က ရောမက ဆီလုပ်ငန်းပိုင်ရှင်ရဲ့ သားတစ်ယောက်…သူ့အဖေက အယ်လစ်ဆင်…သူကချောလည်းချောသလို၊ ကြည့်လည်းကောင်းတယ်…မိုက်နေရာပဲ]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: သေစမ်း…ပုံကိုယူပြီးထွက်ပြေးတာလား…]

[ငါတစ်နေ့လောက်အလုပ်နားလို့ရမလား: သောက်ရမ်းပင်ပန်းတယ် အီမိုဂျီ…]

ပင်းထုံရှင်းသည် သူမ၏အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းအား အဖက်ဖက်မှ ကဲ့ရဲ့လိုက်၏။

သူငယ်ချင်းတွေထက်အရောင်တွေကိုဦးစားပေးတယ်…သူငယ်ချင်းတွေထက် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေကို ဦးစားပေးတယ်…သူငယ်ချင်းတွေထက် နျန်ယွီယီကိုဦးစားပေးတယ်…

ပုံအားနောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ကာ နျန်ယွီယီ၏လက်ရှိ ကျော်ကြားမှုနှင့်ဆိုလျှင် နိုင်ငံအတွင်း ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေးအကောင့်များကြား၌ ပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ ကြာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ 

ညနေပိုင်းတွင်ရေချိုးပြီးနောက် ပင်းထုံရှင်းသည် အတင်းအဖျင်းအချို့ကြည့်ရန် ဖိုရမ်ထဲသို့ဝင်လာသည့်အခါ ထိုပုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ပို့စ်အောက်တွင် မှတ်ချက်များအားလုံးက အားကျမှုများဖြင့်ပြည့်နေပြီး ဖိုရမ်တွင် သာမန်မြင်နေကျနှင့် မတူကွဲပြားနေလေသည်။

🫶