Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၂၇)
Chapter 127 (အရူးကင်းမြီးကောက်)
"အားကျင့် ဒီ'ဖူ'ရဲ့ အနေအထားက နည်းနည်းနိမ့်နေသလိုပဲ။"
"ဟမ်… အခုလား။"
"အင်း… ညာဘက်မှာ နည်းနည်းရှိနေသလိုပဲ။"
"အခုရော ဘယ်လိုလဲ။"
"ဟေ့… ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် မှန်သွားပြီ။"
ကျဉ်းမြောင်းသော စင်္ကြံဟောင်းတွင် ယန်ကျင့်သည် သူ့လက်ထဲတွင် အနီရောင်'ဖူ'အလိပ်တစ်လိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခုံတန်းရှည်လေးပေါ်တက်ပြီး တံခါးပေါ်တွင် 'ဖူ'ကို ဂရုတစိုက်ကပ်ကာ ထောင့်တိုင်းတွင် ချောမွတ်နေစေရန် သုတ်လိုက်သည်။
ဒီပုံကပ်ပြီးနောက် ခုံတန်းလျားပေါ်ကနေ ညင်သာစွာ ခုန်ဆင်းပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရန် လှည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အမေ့ ပုံကပ်စရာကျန်သေးလား။"
"တံခါးတွေကျန်သေးတယ်။ တံခါးတိုင်းမှယ ကပ်ရမယ်။" ဒေါ်လေးသည် ထင်ရှားစွာခြားနားသော 'ဖူ'တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူလိုက်သည်။ ဤ'ဖူ'သည် ပိုကြီးပြီး ပိုနီကာ ရွှေရောင်အစွန်းများရှိသည်။
"ဒါကို နင့်အစ်ကိုအခန်းရဲ့တံခါးမှာ ကပ်လိုက်ပါ။ ဒီကလေးက အိမ်ကနေ ဝေးနေပြီး သာမန် 'ဖူ' က အရမ်းအသုံးမဝင်ဘူး။ ဒါက ယွမ် ၂၀ ကျော်ကုန်တယ်။"
ဒေါ်လေးသည် သူမလက်ထဲက 'ဖူ' ကို ကိုင်ကာ သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် အစွန်းများကို ပွတ်သပ်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျင့်က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အမေ့ 'ဖူ' နဲ့ အဝေးမှာနေတာနဲ့ ဘာမှမထူးခြားပါဘူး။"
"ကျစ် ဒီကလေးကတော့ နင်ဘာသိလို့လဲ။ ဒါကို ယုံကြည်မှုလို့ခေါ်တယ်။" ဒေါ်လေးက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "နင့်အစ်ကိုက အပြင်မှာ ခက်ခက်ခဲခဲနေရမှာ။ ဒီ 'ဖူ' ကို သုံးပြီး နတ်ဘုရားတွေက သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"
"နားလည်ပါပြီ။" ယန်ကျင့်က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။
ယန်ကျင့်သည် 'ဖူ' စာလုံးကို တိပ်ဖြင့်ကပ်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ကာ စင်္ကြံပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရှောင်ဟေးလိုက်ကို ကန်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟေးလိုက်သည် မှန်မှန်ရပ်ရင်း သမ်းဝေပြီး ပျင်းရိစွာ လိုက်လာသည်။ သူတို့က အိမ်ထဲကို ဝင်သွားကြသည်။
ယန်ကျင့်သည် 'ဖူ' ကို တံခါးတစ်ခုစီတွင်ကပ်ကာ ဒေါ်လေးက ခါးစည်းကိုဝတ်ပြီး မီးဖိုချောင်ကို တန်းတန်းမတ်မတ်သွားပြီး နှစ်သစ်ကူးညစာပြင်ဆင်ရန် စတင်လေသည်။
"နင့်အစ်ကိုက တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ဂုဏ်ပြုမယ်လို့ပြောပြီး ဖုန်းလည်းမခေါ်ဘူး။" ဒေါ်လေးသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ လှီးဖြတ်ရင်း ပြောခဲ့သည်။
"စစ်တပ်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဖုန်းခဏခဏ ခေါ်နိုင်မှာလဲ။ သူ အခု အလုပ်ရှုပ်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။"
"အိုး… ထားလိုက်ပါတော့။ နောက်မှ ငါသူ့ကို ခေါ်လိုက်မယ်။ တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ဂုဏ်ပြုဖို့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ သူ နှစ်သစ်ကူးညစာစားရလားလို့ ငါသူ့ကို မေးကြည့်လိုက်မယ်။"
"အမေ့ ဒီည နည်းနည်းပဲ စီစဉ်ရအောင်။ ကျွန်တော်တို့ ချက်တာများသွားရင် စားမကုန်ပဲနေမယ်။"
ဒေါ်လေးသည် အသီးအရွက်များကို ညှပ်ဖြတ်ရင်း အနည်းငယ်ရပ်သွားပြီး ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။
ယန်ကျင့်သည် မီးဖိုချောင်ကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းအနည်းငယ်ချလိုက်ပြီး လင်ချီးယဲ့၏အခန်းတံခါးပေါ်တွင် 'ဖူ' ကို သူ့လက်ဖြင့် သုတ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဒီ 'ဖူ' က အတော်လေးကောင်းသည်။
…
နိမ့်ကျသော အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်တွင်
အနက်ရောင် ဗင်ကားသည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်ထားသည်။ ကားကိုယ်ထည်ကို အဖြူရောင် ဆီးနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းကာ ပြတင်းပေါက် အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ မှန်ကို အပြင်ဘက်မှ အထူး ပြုပြင်ထားပြီး အနက်ရောင်သာ ဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ၎င်းသည် မည်းမှောင်နေ၏။
ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသားသည် ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို သောက်နေကာ သူ့လက်ထဲက စစ်သုံးမှန်ဘီလူးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချကာ walkie-talkie ကို လက်ထဲတွင် မြှောက်ထားသည်။
"ကင်းမြီးကောက်သုံးက ပစ်မှတ်အနီးမှာ ထူးခြားတာမရှိဘူးလို့ သတင်းပို့ပါတယ်။ သတင်းပို့တာ ပြီးပါပြီ။"
ထို့နောက် အင်တာကွန်ပေါ်မှ နောက်ထပ်အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကင်းမြီးကောက်ကိုးက ပစ်မှတ်အမျိုးသမီးဟာ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ဖြတ်တောက်နေပြီး ထူးခြားတာမရှိဘူးလို့ သတင်းပို့ပါတယ်။ သတင်းပို့တာ ပြီးပါပြီ။" အနိမ့်ပိုင်းအဆောက်အအုံနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် အဖြူရောင် တိုက်ခိုက်ရေး ယူနီဖောင်းဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် နှင်းထဲတွင် ဝပ်နေကာ စနိုက်ပါ ရိုင်ဖယ်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကင်းမြီးကောက်ရှစ်က ပစ်မှတ်ကောင်လေး ဧည့်ခန်းထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတာပြီး ထူးခြားတာမရှိဘူးလို့ သတင်းပို့ပါတယ်။ သတင်းပို့တာ ပြီးပါပြီ။" အဆောက်အအုံ၏ မတူညီသော ထောင့်တစ်နေရာမှ ဖန်သားပြင် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေသော နောက်ထပ် စနိုက်ပါတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
"လက်ခံရရှိတယ်။ ရှိတဲ့နေရာမှာ အသင့်နေပါ။"
ဒါကိုကြားတော့ ကားထဲမှာထိုင်နေသော ကင်းမြီးကောက်သုံးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ walkie-talkie ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ကင်းမြီးကောက်တစ်၊ ငါတို့ ဒီမှာစောင့်နေတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ။ ဘယ်အချိန်ထိ ငါတို့စောင့်ရမှာလဲ။"
"ပစ်မှတ်ပေါ်လာတဲ့အထိ စောင့်ပါ။"
"သူ ဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင်ရော။"
Walkie-talkie ၏ တခြားတစ်ဖက်မှလူသည် ခဏတာတိတ်ဆိတ်နေပြီး ဆက်လက်ပြောသည်။ "[ရှယ်နွီ] မိန်းကလေးက ဒီညမှာ ပစ်မှတ်မရောက်လာခဲ့ရင် အမျိုးသမီးနဲ့ကလေးကို ဓားစာခံအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြန်ပေးဆွဲပြီး [ရှယ်နွီ] မိန်းကလေးလက်ထဲ အပ်ရလိမ့်မယ်။"
"[ရှယ်နွီ] [ရှယ်နွီ] နဲ့… ဟန့်… ငါတို့ အရူးကင်းမြီးကောက်တွေက ဘယ်အချိန်က မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ပါးစေတွေ ဖြစ်လာတာလဲ။"
"ကင်းမြီးကောက်သုံး စကားပြောတာ ကြည့်ပြောပါ။" ကင်းမြီးကောက်တစ်၏အသံသည် သိသိသာသာလေးနက်နေသည်၊၊ "ငါတို့က ရှေးနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ [ယုံကြည်သူများ] ဖြစ်လာဖို့ ရွေးချယ်ထားတာကြောင့် ရှေးနတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့အလိုတော်ကို နာခံရမယ်။"
"အဲဒါက နတ်ဘုရားအနည်းငယ်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်တွေပါပဲ။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ 'နတ်ဘုရားတွေ' လို့ခေါ်ရအောင် သတ္တိရှိပါတာလား။" ကင်းမြီးကောက်သုံးက သရော်လိုက်သည်။
"ကင်းမြီးကောက်သုံး။" ကင်းမြီးကောက်တစ်က သိသိသာသာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည်။ "ငါတို့က ရှေးနတ်ဘုရားကျောင်းကို လက်ခံရုံမှတစ်ပါး တခြားရွေးချယ်စရာမရှိတာကြောင့် နတ်ဘုရားတွေနဲ့ စာချုပ်ကို ငါတို့တွေ ချိုးဖောက်လို့မရတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် မင်းသာမကဘူး ငါတို့ အရူးကင်းမြီးကောက်ရဲ့ ကြေးစားတွေအားလုံး အသတ်ခံရလိမ့်မယ်။"
ကင်းမြီးကောက်သုံးသည် walkie-talkie ကိုကိုင်ကာ သရော်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။
"ကင်းမြီးကောက်တစ် ငါတို့ရဲ့ပစ်မှတ်က နတ်ဘုရားနှစ်ပါးရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်တာကြောင့် သူပေါ်လာရင် ငါတို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။" တခြားလူ၏အသံသည် အင်တာကွန်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကင်းမြီးကောက်ခုနစ် မင်း ဘယ်တုန်းက အရမ်းကြောက်တတ်သွားတာလဲ။
ငါတို့ အဲဒါကို မရင်ဆိုင်နိုင်ရင်တောင် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်ထဲဝင်ဖို့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်သာလိုတော့တဲ့ သန်မာတဲ့လူဖြစ်တဲ့ [ယုံကြည်သူများ] ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက်နေရာရှိပြီး 'ချီ' နယ်ပယ်ထဲကို ရောက်ရှိလာတဲ့ လူသစ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။"
ကင်းမြီးကောက်တစ်က ဒါကိုပြောလိုက်သည်နှင့် သူက အသံအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ ဒီလုပ်ရပ်ကို မေးခွန်းထုတ်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။
ကားထဲမှာထိုင်နေသော ကင်းမြီးကောက်သုံးကတော့ အေးစက်စက်သရော်ပြီး စကားမပြောတော့ပေ။
"ယုံကြည်သူလား။" ကားအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။
ကင်းမြီးကောက်သုံးသည် တုန်လှုပ်သွားကာ ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဗင်ကား အပြင်ဘက်တွင် သေတ္တာနက်နှစ်လုံး ကိုင်ဆောင်လာသော လူငယ်လေးသည် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများက မှင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေတာကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။
သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး အမှောင်ထူသည် သူ့အနီးနားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပာ ချက်ချင်းပင် ဗင်ကားတစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ကင်းမြီးကောက်သုံး၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ walkie-talkie ကိုယူရန် လျင်မြန်စွာ လှမ်းလိုက်သော်လည်း တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လူငယ်လေးသည် သူ့မျက်လုံးများကို အာရုံစိုက်ထားပြီး သူ့ဘေးနားက walkie-talkie သည် လေထုထဲတွင် တစ်စစီပျက်စီးသွားပြီး ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူငယ်သည် ကားအပြင်ဘက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး တံခါးပေါ်ကို လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ တံခါးတစ်ခုလုံး အလယ်မှ ပွင့်ထွက်သွားသည်။
"ယုံကြည်သူက… ဘာလဲ။"
ကောင်လေး၏ လေးနက်သောအသံက နှင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ထို့အပြင် ကင်းမြီးကောက်သုံးသည် တိုက်ပွဲပြင်းထန်သော စစ်သည်တော်ဖြစ်ပြီး ထိုင်ခုံအောက်မှ ဓားတိုတစ်လက်ကို ထုတ်ကာ အသံတိုးတိုးဟိန်းပြီး လင်ချီးယဲ့၏ လည်ချောင်းကို အမြန်ထိုးလိုက်လေသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့လုပ်ရပ်ကို မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ကို ညင်သာစွာ နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဓားတိုထိပ်ဖျားသည် သူ့အရေပြားကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အမာရွတ်မကျန်ဘဲ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကင်းမြီးကောက်သုံး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ ရိုက်လိုက်သည်။
ကင်းမြီးကောက်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြေလျော့လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက ဓားမြှောင်လေးထွက်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမည့်အစား သူ့မျက်နှာမှာ လိမ္မာပါးနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အနက်ရောင် သေနတ်အတိုတစ်လက်သည် သူ့ဘယ်လက်ကနေ အမည်မသိ ပေါ်လာပြီး လင်ချီးယဲ့ကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
သူက ခလုတ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပနေသော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သေနတ်ခန်းမှ ကျည်ဆန်များ လှည့်ပတ်ထွက်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရွေ့လျားစွမ်းအင်ကို သယ်ဆောင်လာပြီး လင်ချီးယဲ့၏မျက်နှာတည့်တည့်ကို ထွက်သွားသည်။
TK Team (Chapter 127)
