MM Story Teller

Chapter 202

Viewers 49k

💘Chapter 202

ထိုနှစ်ကအမှန်တရား

ဤတစ်ခေါက်မှာ ဝေ့ချန်၏နှလုံးသားက အမှန်တကယ်ပင်တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ဝေ့ကျန်းရှုန်းကိုတွေ့ရသည်က အကြိမ်ရေ အနည်းငယ်ခန့်သာတွေ့ဖူးသည့်သူစိမ်းတစ်ယောက်နှင့်တွေ့ရသလိုပါပင်။သူတို့ဆန္ဒမပါသည့်ကိစ္စများအကြောင်းကိုဆွေးနွေးပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့ကြသည်၊ခံစားချက်များနှင့်စိတ်ခံစားမှုများထပ်မံမြုပ်နှံခြင်းမရှိပါဘဲနှင့်။

ဤတစ်ခေါက်မှာ ဝေ့ချန် တကယ်စိတ်အေးသက်သာရှိနေခဲ့ခြင်းပါပင်။

ဝေ့ချန်ဆီက ဘာပုံမှန်မဟုတ်သည့်ခံစားချက်ကိုမှမရသော် ချန်လီ၏စိတ်ထဲက ပူပန်မှုလေးကပျောက်ကွယ်၍သွားခဲ့သည်။သူက ဝေ့ချန်ကိုပြောလိုက်၏။

"အားချန် ငါတို့အခုပြန်ကြမလား"

ချန်လီ၏စကားဆုံးသည်နှင့် ဝေ့ချန်၏အိပ်ကပ်ထဲကဖုန်းကမြည်လာသည်။ဝေ့ချန်က ခေါ်ဆိုသူIDကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဝေ့မိသားစုဆီကဖြစ်သည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။အနည်းငယ်တွေးကြည့်ပြီးနောက် အဘိုးဝေ့ကဘာကြောင့်ခေါ်မှန်း ဝေ့ချန်သိသွားသည်။မြို့တော်က ဝေ့မိသားစုနှင့်ချန်မိသားစု၏ပရောဂျက်ကြောင့်ဖြစ်လောက်သည်။

"အားချန် ဝေ့မိသားစုနဲ့ချန်မိသားစုရဲ့ပရောဂျက်ကိုသိလား"

အဘိုးဝေ့က ကွေ့ပတ်မနေဘဲ သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို တန်းဖော်ပြလိုက်သည်။

"သိတယ်"

ဝေ့ချန် ဟုတ်နေတာပဲဟုသူ့ကိုယ်သူတွေးလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်ချိန်မှာလည်း ၎င်းကိုဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပါချေ။

"မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

အဘိုးဝေ့က စာကြည့်ခန်းထဲက စားပွဲကို သူ့လက်ချောင်းများနှင့်စည်းချက်မှန်မှန်ခေါက်နေသည်။

ဝေ့ချန်က တိုတိုနှင့်လိုရင်း တစ်ခွန်းတည်းသာဆိုလိုက်၏။

"ခံစစ်"

ဤသည်က ဤအဆင့်မှာသူတို့ဝေ့မိသားစု ဆောင်ရွက်နိုင်သည့်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ချန်မိသားစုလိုအကောင်ကြီးကြီးနှင့်ယှဥ်လျှင် ဝေ့မိသားစုကဘာမှမဟုတ်ပေ။ထို့သို့ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်မှာ သူတို့အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မည့်အစားခုခံကာကွယ်ရုံတတ်နိုင်ပြီး အခွင့်အရေးကိုစောင့်ကာ အခွင့်အရေးရောက်လာချိန်မှလုပ်ဆောင်ရလိမ့်မည်ပင်။

ဖုန်း၏တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အဘိုးဝေ့ကဆိုလာသည်။

"ဘယ်အချိန်တုန်းက သတိထားမိတာလဲ"

အဘိုးဝေ့က သူ့ခံစားချက်များကိုဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားသော်ငြား သူ၏အံဩမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပါချေ။အကြောင်းမှာ အဘိုးဝေ့ကိုယ်တိုင်ပင် မြို့တော်ကချန်မိသားစုက ဝေ့မိသားစုအပေါ် ယခုလိုမျိုးရည်မှန်းချက်များရှိနေသည်ကိုမသိခဲ့သည့်အတွက်ဖြစ်လေသည်။

မှန်ပေသည်၊လူအိုကြီးကလည်း ချန်မိသားစုအပေါ်မှာသတိထားပေမဲ့ သူကရှန်ဟိုင်းကချန်မိသားစုကို သတိထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ မြို့တော်ကချန်မိသားစုကိုမဟုတ်ပါချေ။သို့ပေမဲ့ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ရှန်ဟိုင်းက ချန်မိသားစုက မြို့တော်က ချန်မိသားစု၏နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်ဖြစ်ပုံရပြီး သူတို့ဝေ့မိသားစု၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဟန့်တားမည့်နယ်ရုပ်ဖြစ်လေသည်။

ဝေ့ဟွားဆီက ဝေ့မိသားစုနှင့်ချန်မိသားစုကြားက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပရောဂျက်က ချန်မိသားစုကသူတို့ခုန်ချရန်စောင့်နေသည့်တွင်းဖြစ်ကြောင်းကြားရချိန်မှာ အဘိုးဝေ့ပထမဆုံးအကြိမ်အနေဖြင့် မယုံနိုင်သလိုခံစားခဲ့ရလေသည်။ဘာလို့သူတို့ဝေ့မိသားစုက ဒီလိုမျိူး ချန်မိသားစုရဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံခဲ့ရတာလဲ...ချန်မိသားစုလိုမိသားစုကြီးတစ်ခုကဘာလို့ သူတို့ဝေ့မိသားစုကိုလာတိုက်ခိုက်ရတာလဲ...

အဘိုးဝေ့ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဝေ့ကျန်းရှုန်းကို ဘာလုပ်ရှားခွင့်မှမပေးဘဲ ရှန်ဟိုင်းကိုပြန်ခေါ်ရုံတတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။သူက မြို့တော်ကလုပ်ငန်းကို ပိုပြီးလုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိသောလူငယ်မျိုးဆက်များကို လက်လွှဲပေးကာကွပ်ကဲခိုင်းလိုက်ပြီး ဝေ့ကျန်းရှုန်းကိုချန်မိသားစုနှင့်ဘာအဆက်အသွယ်မလုပ်အောင်တားဆီးခဲ့သည်။

ဤအရာများအားလုံးကိုလုပ်ပြီးနောက် အဘိုးဝေ့ လုံးဝဥဿုံရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ဤကိစ္စကိုအပြည့်အဝလက်ခံနိုင်ရန် သူ့အတွက်အချိန်တစ်ရက်ယူခဲ့ရသည်။သူစိတ်ရှင်းလင်းသွားပြီးနောက် သူပထမဆုံးတွေးမိသည့်သူက သူမြင့်မြင့်မားမားမျှော်မှန်းထားသည့်သူ့မြေးဝေ့ချန်ဖြစ်လေသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ဝေ့ချန်က သူ့ကိုစိတ်မပျက်စေခဲ့ဘဲ ချန်မိသားစု၏ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကိုစော၍ပင်သတိထားမိနေခဲ့သည်။ဝေ့ချန်ဘာလို့သူ့ကိုကြိုမပြောရတာလဲဟု သူ မမေးခဲ့ပါချေ။မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိုစဥ်တုန်းက ဝေ့ချန်မှာဘာသက်သေမှမရှိပေ။ ထိုအချိန်က ဝေ့ချန်က ပြောခဲ့လျှင်ပင် သူယုံမှာမဟုတ်ပေ။အဘိုးဝေ့ကိုယ်၌က၎င်းကိုသိလေသည်။

ဝေ့ချန်က သူ့အဘိုးက၎င်းကိုတွေးနေသည်ကိုမသိသဖြင့် အချိန်တစ်ခုကိုဝေ့ဝေ့ဝါးဝါးသာပြောလိုက်သည်။

"မြို့တော်ကိုရောက်ပြီး သိပ်မကြာခင်"

ဟုတ်သည်၊ချန်မိသားစု၏ ဝေ့မိသားစုကိုပစ်မှတ်ထားခြင်းက ရုတ်ချည်းဆန်လွန်းပြီး နားလည်ရလည်းခက်လွန်းသည်။ထို့ကြောင့် အတိတ်ဘဝတုန်းက ကားမတော်တဆမှုမဖြစ်ခင်အထိ ဝေ့မိသားစုက ဘာကြောင့် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန်ကျဆင်းသွားသည်ကို ဝေ့ချန်နားမလည်ခဲ့ပေ။နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးကိုချန်မိသားစုကဟိုယခင်ကတည်းက ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ ချန်လီကိုသူနှင့်လက်ထပ်ပေးခြင်းအပါအဝင်ပဲဖြစ်လေသည်။

ဤဘဝတွင် ဝေ့ချန်ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး အတိတ်ဘဝကမှတ်ဉာဏ်များရှိနေခဲ့သည်။ထို့ကြောင့် ချန်မိသားစု၏ပူးပေါင်းကြံစည်မှုနှင့်ရည်မှန်းချက်ကို သူသိနေခဲ့သည်။သို့ပေမဲ့သူထုတ်ပြော၍မရပေ။ပြန်လည်မွေးဖွားသည်က ထူးဆန်းအံ့ဩစရာကောင်းလွန်းသည်၊မည်သူကယုံပါလိမ့်မည်နည်း။

"ဒါဆို မင်းမြို့တော်မှာနေတာကအကြောင်းအရင်းရှိတယ်ပေါ့"

အဘိုးဝေ့ကမေးလိုက်သည်။ဝေ့ချန်မြို့တော်မှာ ခြေဆန့်ရန်ဇွဲကောင်းနေရသည့်အကြောင်းအရင်းကိုသူခန့်မှန်းမိသွား၍ဖြစ်မည်၊သူ၏ ဝေ့ချန်နှင့်ပတ်သတ်သောမကျေနပ်မှုများက ချက်ချင်းလက်ငင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ 　

"ဟုတ်ကဲ့"

ဤသည်က အကြောင်းအရင်းများစွာထဲတစ်ခုသာဖြစ်သည်။အဓိကအကြောင်းအရင်းက ချန်လီအတွက်ဖြစ်ပြီး ချန်လီကို ထိုအမှောင်နယ်မြေနှင့်အေးစက်သောအိမ်ကနေဝေးဝေးမှာထားရန်ဖြစ်လေသည်။

"ငါနားလည်ပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဘိုးဝေ့ကဖုန်းချလိုက်ပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲမှာခံစားချက်များစွာဖြစ်တည်နေခဲ့သည်။ဝေ့ချန်က သူ၏ထူးချွန်ထက်မြက်သောမြေးဖြစ်နေဆဲဖြစ်၏၊သို့ပေမဲ့ သူကမူ အမျှော်အမြင်ရှိပြီးဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာပြတ်သားသောဝေ့မိသားစု၏ခေါင်းဆောင်းဖြစ်မနေတော့ပေ။　

တစ်ခါတစ်ရံမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်အိုလာပြီဟုလက်ခံလိုက်ရသည်ကအဆင်မပြေလှပေ။　

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက တံခါးကနေဝင်လာပြီး အဘိုးဝေ့အတွက်ဂျင်ဆင်းလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ယူလာသည်။အဘိုးဝေ့တစ်ယောက် ခေါင်းမော့လျက်ထိုင်ခုံပေါ်မှာထိုင်နေသည်ကိုမြင်လျှင် သူကဂျင်ဆင်းလက်ဖက်ရည်ကိုစားပွဲခုံပေါ်တင်ပြီး အဘိုးဝေ့၏နဖူးကိူကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာနှိပ်ပေးလိုက်သည်။　

"လောင်ကျန်း"

အိပ်ပျော်နေသလိုမျိုး မျက်လုံးများမှိတ်ထားသည့် ဝေ့သခင်ကြီးက ဆိုလိုက်၏။

"ကလေးတွေအများကြီးထဲမှာ အားချန်တစ်ယောက်ပဲ ငါ့ကိုနားအလည်ဆုံးပဲ...အခုတလော ငါစိတ်ဓာတ်တွေကျနေတာ...ငါကအိုနေပြီ ကိစ္စတွေကိုသိပ်မကိုင်တွယ်နိုင်တော့ဘူး...အချိန်ကျလာရင်ငါအားချန်ကိုလက်လွှဲပေးလိုက်တော့မယ်...သူ့နည်းလမ်းတွေကငါ့ထက်အများကြီးပိုသာတယ်...မျိုးဆက်သစ်တွေက မျိုးဆက်ဟောင်းတွေကိုကျော်ကုန်ပြီပဲ"

"သခင်...သခင်လေးချန်က တကယ်တော်ပါတယ်...ဒါပေမဲ့ သခင်ကသန်သန်မာမာရှိနေတုန်းမလို့ အများကြီးမစဥ်းစားပါနဲ့"

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက ဝေ့သခင်ကြီးစိတ်အခြေအနေသိပ်မကောင်းသည်ကိုမြင်လျှင် အလျင်အမြန်နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်၏။

"ငါ့ကိုနှစ်သိမ့်ပေးနေစရာမလိုပါဘူး"

ဝေ့သခင်ကြီးက သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါအခုနည်းနည်းပျော်နေတာ...အားချန်ကအရွယ်ရောက်လာပြီးသူ့ခြေထောက်ပေါ်သူရပ်တည်နိုင်နေပြီ...ဒီနေရာမှာငါဘယ်လောက်ကြာကြာနေနိုင်မလဲဆိုတာပဲ ငါ မသိတာပါ"

"သခင် ဒီလိုမျိုးတွေလျှောက်မတွေးပါနဲ့...သခင်သေချာပေါက် သခင်လေးချန်ရဲ့သွေးသားလေးမွေးလာတဲ့အထိစောင့်နိုင်ပြီး သူကြီးပြင်းလာတာကိုကြည့်နိုင်ဦးမှာပါ"

"မြစ်လား"

ဝေ့သခင်ကြီးက သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်ကိုဆွဲဆန့်ကာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်သရော်သည့်အပြုံးပြုံးလိုက်၏။

"အားချန်က ချန်လီကိုဘယ်လိုဆက်ဆံလဲမင်းမြင်မှာပါ...ဘယ်သူ့ကိုငါက ငါ့မြစ်ကိုမွေးခိုင်းရမှာလဲ...ချန်လီကိုလား"

"သခင်..."

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းကတစ်ခုခုပြောချင်ခဲ့သည်။ 　

"လောင်ကျန်း မင်းဘာပြောချင်မှန်းငါသိပါတယ်...အားချန်ကို ချန်လီနဲ့ကွာရှင်းခိုင်းပြီး မိသားစုနောက်ခံချင်းတူတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့အားချန်ကိုလက်ထပ်ခိုင်းဖို့မလား...ဒါကိုငါအရင်ကမလုပ်ခဲ့ဘူးထင်နေလား...ဒါပေမဲ့အားချန်ဘယ်လောက်ပါးလဲမင်းသိပါတယ်...ငါနည်းနည်းလေးသတိလွတ်လိုက်တာနဲ့သူကငါ့လက်ထဲကလစ်ထွက်သွားတာ...သုံးနှစ်နေရင်ပြန်လာပါ့မယ်လို့လည်းသူငါ့ကိုပြောသွားတယ်...ဘယ်မိန်းကလေးကအားချန်ကိုသုံးနှစ်စောင့်နိုင်မှာလဲ"

စကားဆုံးသွားချိန်မှာ ဝေ့သခင်ကြီး၏မျက်နှာပေါ်မှာ နောင်တတရားအနည်းငယ်ရှိ၍နေပြီဖြစ်လေသည်။ 　

ချန်မိသားစု၏ရည်မှန်းချက်များကိုသာသူသိခဲ့လျှင် ချန်မိသားစုကအဆိုပြုလာသည့်လက်ထပ်ပွဲကို သူလုံးဝသဘောတူခဲ့မှာမဟုတ်ပေ။ချန်မိသားစုက မိသားစုနှစ်စုကြားက လက်ထပ်ပွဲကြောင့် သူ့ကိုတစ်ခုသောပရောဂျက်မှာအလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုပြီး၊သူ အကျိုးကျေးဇူး မြိုးမြိုးမြက်မြက်ရလိမ့်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူငြင်းခဲ့မှာဖြစ်သည်။ 　

ဒါပေမဲ့ အခုမှနောင်တရနေလို့ဘာလုပ်မှာလဲ...ယခု အားချန်က ကောင်းကောင်းအဆင်ပြေနေပြီး အရာရာမှာ ထူးချွန်နေသည်။သို့ပေမဲ့ ချန်လီနှင့်ပတ်သတ်လာလျှင် သူကဘာကိုမှဂရုမစိုက်ပေ။ယင်းက သူ့ကို အားချန်နှင့် ချန်လီကြားကအိမ်ထောင်ရေးကို အနည်းငယ်သတိထားနေရစေသည်။　

ဝေ့ချန်နှင့်ချန်လီ၏အိမ်ထောင်ရေးကိုဖျက်စီးလိုက်လျှင် သူဝေ့ချန်ကိုဆုံးရှုံသွားပြီး၊ဝေ့မိသားစုက ထူးချွန်သောအမွေဆက်ခံသူတစ်ယောက်ကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရမှာကိုသူကြောက်နေသည်။ 　

"အိုင်း..."

ဝေ့သခင်ကြီးက မနေနိုင်ဘဲသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ယခုလို ရလဒ်မျိူးဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟုသူဘယ်တုန်းကမှ ကြိုမသိခဲ့ဖူးပေ။ဝေ့ချန်က ချန်လီကိုချစ်မိသွားပြီး ဤမျှဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားနေလိမ့်မည်ဟု သူတစ်ခါမှ မထင်ခဲ့ဖူးပါချေ။

အိမ်တော်ထိန်းကျန်းက ဘာမှမပြောဘဲ ဝေ့သခင်ကြီးနောက်မှာရပ်ကာ ဝေ့သခင်ကြီး၏နဖူးကိုအသာအယာဆွဲပေးနေသည်။သူ့မျက်လုံးများက ကြည်လင်သန့်စင်၍နေသည်။ညရောက်လာပြီး အပြင်ဘက်မှာမိုးရွာလာသဖြင့် ခြေကပ်ကပ်လေက အနည်းစိုထိုင်း၍လာခဲ့၏။　

အချိန်က မနက်တစ်နာရီဖြစ်သည်။ချန်လီက အိပ်ခန်းထဲမှာနှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေပြီးခပ်တိုးတိုးဟောက်သံထွက်နေသည်။ 　

ဧည့်ခန်းထဲကမီးများက လင်းနေသည်။ဝေ့ချန်က ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်နေပြီး မေးထောက်ရင်းအတွေးနယ်လွန်နေသည်။ 　

သူ့ခြေရင်းကကော်ဖီစားပွဲပေါ်မှာ စာလုံးများပြွတ်သိပ်နေအောင်ရေးထားသည့် A4စာရွက်အနည်းငယ်ပြန့်ကျဲနေသည်။ဖိုင်အိပ်က A4စာရွက်များ၏ဘေးမှာလှဲလျောင်းလျက်ရှိသည်။ 　

ဤဖိုင်အိတ်ထဲမှာပါသည်က ဝေ့ဟွားပေးသည့်ရှယ်ယာလွှဲပြောင်းရေးစာမဟုတ်ပါဘဲ အခြားဖိုင်တစ်ခုဖြစ်လေသည်။လွန်ခဲ့သည့်ဆယ့်ငါးနှစ်ကပြန်ပေးဆွဲမှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သောပြန်ပေးဆွဲသမား၏ဝန်ခံချက်စာဖိုင်ဖြစ်၏။ဤဝန်ခံချက်က စာမျက်နှာငါးခုအပြည့်ရှိကာ သူတို့ဘာကြောင့်ချန်မိသားစု၏သခင်လေးနှင့်ဝေ့မိသားစု၏သခင်လေးကိုပြန်ပေးဆွဲချင်ရသလဲဆိုသည်ကို အသေးစိတ်ပါဝင်ပြီး ပြန်ပေးဆွဲမှု၏နောက်ကွယ်က အမှန်တရားများကိုလည်းလှစ်ဟထားသည်။

ပြန်ပေးဆွဲသမားများက အစကနေအဆုံးအထိ ချန်လီကိုပဲပြန်ပေးဆွဲချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ထိုစဥ်တုန်းက ဝေ့ချန်က မတော်တဆတစ်ခုသက်သက်သာဖြစ်ကာသူတို့ပြန်ပေးဆွဲချင်သည့်လူများထဲတွင်မပါပေ။သို့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဝေ့ချန်ကဝေ့မိသားစု၏သခင်လေးမှန်း သူတို့သိသွားခဲ့ကြသည်။ပြန်ပေးဆွဲသမားများက ပိုက်ဆံလောဘတက်ပြီးဝေ့ချန်ကိုပြန်မလွှတ်ပေးချင်ကြတော့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

ဒါဆို ပြန်ပေးဆွဲသမားတွေကဘာလို့ချန်လီကိုပြန်ပေးဆွဲချင်ရတာလဲ...ချန်လီက တရားမဝင်သားတစ်ယောက်မျှသာဖြစ်ကာ လူတိုင်း၏အမြင်မှာအရူးတစ်ယောက်ဖြစ်၏။ချန်မိသားစုထဲတွင် သူ့မှာဘာအဆင့်အတန်းမှမရှိပေ။

ချန်လီကို ပြန်ပေးဆွဲရင်ပြန်ပေးဆွဲသမားတွေကဘာရမှာမလို့လဲ...

ဤအတွက်အဖြေကို ပြန်ပေးဆွဲသမား၏နောက်ကွယ်က ညွှန်ကြားသူနှင့်စရပေလိမ့်မည်။

အနှီညွှန်ကြားသူက ထိုစဥ်တုန်းကချန်မိသားစု၏ဖူးရန်ငယ်လေး၊ချန်ချင်း၏အမေဖြစ်သည့် တုလီရွှင်းကလွဲ၍တခြားမဟုတ်ပါချေ။

တုလီရွှင်းက ပြန်ပေးဆွဲသမားများကို ချန်လီကိုပဲပြန်ပေးဆွဲခိုင်းခဲ့သည်။သို့ပေမဲ့ အပြင်လောကကိုမူ သူမက ချန်လီနှင့်ချန်ချင်းနှစ်ယောက်လုံးကို ပြန်ပေးဆွဲထားသည်ဟုသတင်းလွှင့်ချင်ခဲ့သည်။

ချန်ချင်းက ချန်မိသားစု၏တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်လေရာ ချန်ချင်းပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရခြင်းက သဘာဝအတိုင်းချန်မိသားစု၏အာရုံစိုက်မှုကိုအကြီးအကျယ်ရရှိသွားခဲ့လေသည်။သို့ပေမဲ့ တုလီရွှင်း၏ရည်ရွယ်ချက်က ပိုက်ဆံအတွက်မဟုတ်ဘဲ ချန်လီကိုရှင်းထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။

တုလီရွှင်းနှင့်ပြန်ပေးဆွဲသမားများ၏ပြောပုံအရ ပြန်ပေးဆွဲသမားများက ချန်လီနှင့်ချန်ချင်းကိုပြန်ပေးဆွဲပြီးနောက် ချန်လီကိုသတ်သည့်ဗီဒီယိုကိုမှတ်တမ်းတင်ကြမှာဖြစ်သည်။အပေါ်ယံတွင် ဤသည်က ပွဲမတိုးသောတရားမဝင်သားကိုသတ်ပြီး ချန်မိသားစုကိုပြန်ပေးဆွဲသမားများပြောသည့်အတိုင်းလုပ်အောင်ခြိမ်းခြောက်ရန်ဖြစ်ပြီး၊မဟုတ်လျှင် ချန်မိသားစု၏တစ်ဦးတည်းသောသား ချန်ချင်းကိုပါ သူတို့သတ်မှာဖြစ်သည်။အမှန်တွင် ယင်းကတုလီရွှင်း၏ချန်လီကိုရှင်းထုတ်သည့်နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။

ချန်လီက တုလီရွှင်း၏ခင်ပွန်း၏တရားမဝင်သားဖြစ်သည်။တုလီရွှင်းက ချန်လီချန်မိသားစုထဲဝင်မလာအောင်တားနိုင်ပေမဲ့ ထိုစဥ်တုန်းက ချန်ရှီဟွေ့၏သဘောထားက အလွန်ခိုင်မာနေခဲ့ပြီး ချန်လီကိုချန်အိမ်မှာထားရန်ဇွဲကောင်းနေခဲ့သည်။ချန်ရှီဟွေ့၏လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တုလီရွှင်းအပေါ်ယံမှာဘာမှမလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ထို့ကြောင့် သူမကလူသတ်သမားငှားပြီး ချန်လီကိုပြန်ပေးဆွဲကာ ပြန်ပေးဆွဲသမားများ၏အကူအညီဖြင့်သတ်ခိုင်းခဲ့သည်။

ထိုစဥ်က ချန်လီက ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်သာရှိသေးလေသည်။

ဝေ့ချန်၏ပေါ်လာမှုက မတော်တဆဖြစ်၏။ဝေ့ချန်ပါပြန်ပေးဆွဲသမားများ၏ပြန်ပေးဆွဲခြင်းခံလိုက်ရမည်ဟုတုလီရွှင်းမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နောက်ဖြစ်လာသည်များက ဝေ့ချန်မှတ်မိနေသည့်အတိုင်းဖြစ်လေသည်။ထိုစဥ်တုန်းက ပြန်ပေးဆွဲခံရသည်ကချန်လီဖြစ်ပေမဲ့ ချန်မိသားစုကဘာကြောင့် ပြန်ပြေးဆွဲခံရသူကချန်ချင်းပါဟုပြောလဲဆိုသည်ကိုမူ ပြန်ပေးဆွဲသမားများ၏ဝန်ခံချက်ထဲမှာမပါပါထျေ။ဤသည်က ဝေ့ချန်ကိုယ်ကိုကိုယ်စဥ်းစားရမည့်အရာဖြစ်သည်။

သို့ပေမဲ့ ဤမေးခွန်းကမခက်ပါချေ။အကြောင်းပြချက်က ချန်လီကသူ့အတွက်ကျည်ဆန်ကိုဝင်ခံပေးခဲ့သည့်အတွက်ဖြစ်၏။

ချန်လီက ဝေ့ချန်အတွက်ကျည်ဆန်ကိုဝင်ခံပေးခဲ့သည်၊ဆိုလိုသည်က သူကဝေ့ချန်၏အသက်ကိုကယ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။အသက်တစ်ခုကိုကယ်တင်ခြင်း၏ဂုဏ်သရေက ကောင်းကင်ထက်ကြီးမြတ်လေသည်။ထိုအပြင် ဝေ့ချန်က ဝေ့မိသားစုက ဝေ့သခင်ကြီးတန်ဖိုးအထားဆုံးမြေးဖြစ်၏။သူက ဝေ့မိသားစု၏အမွေဆက်ခံသူအလောင်းအလျာဖြစ်ကာ အနာဂတ်မှာသေချာပေါက်လူအများကြားထဲကနဂါးဖြစ်လာမည့်သူပင်။

ထို့ကြောင့် ချန်မိသားစုက ချန်ချင်းကိုဝေ့ချန်၏အသက်ကိုကယ်တင်သူအဖြစ်ခံယူစေလိုသည့်အတွက် ပြန်ပေးဆွဲခံရသူကချန်ချင်းဖြစ်သည်ဟုကြေညာခဲ့သည်။ဤကျေးဇူးဖြင့်ဆိုပါက ဝေ့ချန်ကအနာဂတ်မှာ ချန်ချင်းနှင့်ချန်မိသားစု ကြိုက်သလိုကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်၍ရမည့်သူဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ပါလော။

အမှန်တွင်လည်း ဝေ့ချန်က တကယ်ကို အနှီအသက်ကယ်ကျေးဇူးအတွက်နှင့်၊ကိုယ့်ဘာကိုယ်ကြေညာမောင်းခတ်ထားသောအချစ်အတွက်နှင့် ချန်မိသားစု၏ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခြင်းခံခဲ့ရပေသည်။

အရာအားလုံးကိုသိရှိသွားချိန်မှာ ဝေ့ချန် ကော်ဖီစားပွဲကိုဘန်းခနဲရိုက်မိလိုက်သည်။သူ့ဒေါသကတရိပ်ရိပ်တက်လာနေပြီး သူ့ရင်ဘက်ထဲမှာတစ်ဆို့နေသည်။အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ဓားတစ်ချောင်းနှယ် ဝေ့ချန်ကိုနာနာကျင်ကျင်လှီးဖြတ်နေခဲ့သည်။

သူ့မျက်လုံးများက မထိန်းနိုင်ဘဲ နီရဲလာသည်။သူက သူ့ရှေ့ကအချက်အလက်များကိုသူနှင့်သွေးကြွေးရှိသည့်သူတစ်ယောက်ကိုကြည့်နေသည့်အတိုင်းကြည့်နေခဲ့သည်။နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ A4စာရွက်အားလုံး ဝေ့ချန်၏လက်ထဲမှာစာရွက်အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွား၏။

သို့ပေမဲ့ ဤအခိုက်အတန့်မှာဝေ့ချန်အလွန်အမင်းကိုကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်၊သူပြန်လည်မွေးဖွားလာစဥ်ကထက်ကိုကျေးဇူးတင်မိခဲ့သည်။

ထိုနေ့က ချန်မိသားစု၏နောက်ဖေးမှာသူပေါ်လာမိသည်ကို သူကျေးဇူးတင်သည်၊ထိုနေ့ကချန်လီနှင့်အတူတူကစားရန်ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်ကိုသူကျေးဇူးတင်သည်၊ထိုနေ့က သူ၏အထောက်အထားက ပြန်ပေးဆွဲသမားနှစ်ယောက်ကိုသူ့ကြွယ်ဝမှုဖြင့်ဆွဲဆောင်ခြင်းခံလိုက်ရအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကိုသူကျေးဇူးတင်သည်။ထို့ကြောင့်သာ ချန်လီက ထိုအကြံပက်စက်သော အမျိုးသမီး၏ရက်စက်ယုတ်မာသောအကြံအစည်ထဲကလွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ကျေးဇူးတင်ပေသိ ယင်းက ဤအခိုက်အတန့်ရှိ သူ့နှလုံးသားထဲကဒေါသနှင့်နာကျင်မှုကို ဖို့မပေးနိုင်သေးပါချေ။

သူ့ရဲ့လီလီက ဘာလို အမြဲတမ်း ဒီလိုရက်စက်ယုတ်မာတဲ့အမှောင်ထုကိုခံစားခဲ့ရတာလဲ...

"အားချန်..."

အနည်းငယ်အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသောအသံလေးတစ်ခုထွက်လာသည်။ဝေ့ချန်အသံလာရာအတိုင်းကြည့်လိုက်ရာ အိပ်ခန်းတံခါးဝမှာ ရပ်နေသော ချန်လီကို သူမြင်လိုက်ရသည်။မျက်လုံးရွဲကြီးတစ်စုံက အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း စိုးရိမ်မှုတို့ပြည့်နေခဲ့လေသည်။

<< >>

💘

Prev Next