MM Story Teller

Chapter 181

Viewers 49k

💘Chapter 181

ကျွန်တော် အားချန်ကိုကူညီချင်တယ်

“မစ္စတာမော်ရေး…ကြည့်ရတာ ကျွန်တော်ဆိုလိုတာကို နားမလည်တဲ့ပုံပဲ…ကျွန်တော့်မှာရှိသမျှအရာအားလုံးကို အလဲအလှယ်လုပ်တဲ့ စားပွဲပေါ်တင်မှာမဟုတ်ပါဘူး”

ဝေ့ချန်၏တုံ့ပြန်မှုက မစ္စတာမော်ရေးကို အံ့ဩသွားစေသော်လည်း သေချာတွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် အဓိပ္ပာယ်ရှိလေသည်။

ဝေ့ချန်က စကားပြောပြီးနောက် ချန်လီဘက်သို့ လှည့်၍ အစားအသောက်များကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ သူက ချန်လီအတွက် ပုစွန်အခွံခွာပေးကာ ပူနွေးနေသည့်ဟင်းလျာများကိုလည်း အေးသွားအောင် ဘေးသို့ပို့ထားပြီး စွပ်ပြုတ်ကိုပါပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ ဝေ့ချန်က သူ့အတွက် အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပေးသောကြောင့် ချန်လီက စားဖို့ကိုသာ အာရုံစိုက်ဖို့လိုလေသည်။ မစ္စတာမော်ရေးက ထိုသိတတ်ပြီးဂရုစိုက်သည့် အပြုအမူများကြောင့် ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားရသည်။

ဝေ့ချန်၏လှုပ်ရှားမှုများက မယုံနိုင်စရာကောင်းအောင် ကျွမ်းကျင်ကာ သူ့အရှေ့တွင်ပြသရန်သာမဟုတ်ဘဲ အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြုလုပ်လာခဲ့ကြောင်းဖော်ပြနေသည်။ ဝေ့ချန်က နေ့တိုင်းပြုလုပ်ပေးရင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်လာရန် စိတ်နှစ်ထားခဲ့ကြောင်း မစ္စတာမော်ရေးပြောနိုင်သည်။

ထို့အပြင် မစ္စတာမော်ရေးက ဝေ့ချန်၏ အကြည့်များကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ဝေ့ချန်၏အကြည့်များက သူနှင့်ပြောဆိုနေသည့်အချိန်တွင် ထက်ရှနေပြီး ယဥ်ကျေးမှုအချို့ကိုသာ ပြသထားသော်လည်း အများစုမှာ အေးစက်နေသည်။ သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်၏အကြည့်များက ချန်လီအပေါ်သို့ ရောက်သွားသည့်အခါ အေးစက်ခြင်း၊ ထက်ရှခြင်းများက ချက်ချင်း နူးညံ့သွားကာ ဝေ့ချန်၏ တည်ကြည်နေသည့် မျက်နှာအစိတ်အပိုင်းများကိုပါ နူးညံ့သွားစေသည်။

ထို့ကြောင့်ပဲ မစ္စတာမော်ရေးက ဝေ့ချန်ပြောသည်များက မှန်ကန်ကြောင်းကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ပါတနာကို တကယ် တန်ဖိုးထားပြီး သူ့ပါတနာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူက မထင်မရှားပုံစံပေါက်နေလျှင်တောင်မှ သူ့အတွက် ဒေါ်လာဘီလီယံချီသည့် စာချုပ်ကိုတောင် ရယူနိုင်စွမ်းရှိလေသည်။ ဝေ့ချန်က သူ့ပါတနာကို တူညီသည့်လဲလှယ်မှုအတွက် အပေးအယူစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

မစ္စတာမော်ရေး၏စိတ်ထဲတွင် ဝေ့ချန်က သာလွန်သည့်အရည်အချင်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်စရိုက်များရှိသည့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

“ဒါရိုက်တာဝေ့...ယူအက်စ်မှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာမရှိဘူးလား...အဲ့ဒီမှာ ဒီထက်ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ ဈေးကွက်တွေနဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေရှိတယ်” နောက်ဆုံးတွင် မစ္စတာမော်ရေးက ဤအရည်အချင်းရှိသည့် လူငယ်လေးအား ရယူရန် စိတ်ကူးများရှိလာခဲ့၏။ ဤလူငယ်‌လေးသာ သူ၏ကုမ္ပဏီကို ရောက်လာပါက သူ့လုပ်ငန်းထဲသို့ အားအင်နှင့်တိုးတက်မှုများအား ယူဆောင်လာလိမ့်မည်မှာ သံသယဝင်စရာမရှိချေ။

“တောင်းပန်ပါတယ်...အခုအချိန်မှာတော့ စိတ်ကူးမရှိသေးပါဘူး” ဝေ့ချန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ငြင်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်လား...မက်စ်က မော်ရေးမိသားစုလက်အောက်က အခွဲတစ်ခုပဲ...ဒါပေမယ့် ယူအက်စ်က မော်ရေးမိသားစုအကြောင်းကိုတော့ မင်းကြားဖူးလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ်ယုံကြည်တယ်...ဟုတ်တယ်မလား...ကျုပ်နဲ့ ယူအက်စ်ကို လိုက်လာဖို့ စိတ်ကူးရှိနေသရွေ့ မင်းရဲ့ အနာဂတ်လမ်းက အကန့်အသတ်မရှိဘူး...မင်းရဲ့နိုင်ငံမှာ လူတွေက မြင့်မြင့်မှန်းသင့်တယ်လို့ မပြောကြဘူးလား...မော်ရေးမိသားစုက ချန်ဖုန်းအုပ်စုထက် ပိုမြင့်တဲ့ နေရာတစ်ခုလို့ ကျုပ်တော့ ယုံကြည်တယ်...ဒါရိုက်တာဝေ့...မင်းသေချာပေါက် တောက်ပလာနိုင်တယ်”

မစ္စတာမော်ရေး ခေါင်းမာမာနှင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ မော်‌ရေးမိသားစုအတွက် အရေးကြီးနေသည့် အချိန်တွင် ဝေ့ချန်ကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသည့် လူငယ်လေးအား သူ့အတောင်အောက်တွင် ထားခြင်းက မိသားစု၏ အတွင်းရေးပြဿနာများတွင် သူ၏နေရာကိုခိုင်မာစေလိမ့်မည်။

အခုတွင် သူ အရည်အချင်းများ လိုအပ်နေသည်။ ထို့အပြင် ဝေ့ချန်က သူရှာဖွေနေသည့် အရည်အချင်းဖြစ်၏။

“တောင်းပန်ပါတယ်...” ဝေ့ချန်က ထပ်မံငြင်းဆိုလာခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တွင်တော့ ပို၍ ခိုင်ခိုင်မာမာဖြင့် ငြင်းဆိုလာခဲ့သည်။

“နှမြောစရာပဲ” မစ္စတာမော်ရေးက ခေါင်းခါရင်းနှင့်ပင် သူ၏နောင်တကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဖော်ပြလာသည်။ သူထပ်ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် စာချုပ်ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ...ညစာစားပြီးရင် တစ်ချက် ကြည့်ကြတာပေါ့”

ဝေ့ချန်က သူ၏ညာလက်ရုံးဖြစ်မလာနိုင်ပါမှတော့ ပူးပေါင်းလက်တွဲသူဖြစ်လာသည်ကလည်း လက်ခံနိုင်စရာပင်။

“မစ္စတာမော်ရေးနဲ့အတူ ပူးပေါင်းခွင့်ရတာ ဝမ်းသာမိပါတယ်” ဝေ့ချန်၏ အပြုအမူများက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ကျန်ရှိနေကာ ညှိနှိုင်းမှု အောင်မြင်သွားခြင်းကို မအံ့ဩဘဲရှိနေသည်။ ဤယုံကြည်ချက်ပြည့်နေသည့် အမူအရာက မစ္စတာမော်ရေးကို ပို၍အထင်ကြီးသွားစေသည်။

ချန်လီက တစ်လျှောက်လုံး ဘေးတွင်သာရှိနေကာ ဤအခြေအနေတွင် သူဘာမှပြောရန် မလိုအပ်ချေ။ ဝေ့ချန်က သူ့ကို သေချာဂရုစိုက်သောကြောင့် သူလုပ်ရမည်က အစားအစာများကို ပျော်ပျော်မွေ့မွေ့စားရန်ပင်။

ညစာစားပြီးနောက် မစ္စတာမော်ရေးနှင့် ဝေ့ချန်က အဓိကအချက်ကိုသာ တန်းသွားလိုက်ကြသည်။

သူတို့ညစာစားနေချိန်အတွင်းတွင် မစ္စတာမော်ရေးက စာချုပ်ကို ပြင်ဆင်နေပြီးဖြစ်သည်။ သူက နှစ်မျိုးပြင်ဆင်ထား၏။ တစ်ခုမှာ စံပြငါးနှစ်စာချုပ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ စောစောက စားသောက်ဆိုင်တွင် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အနှစ်နှစ်ဆယ် သီးသန့်ကုမ္ပဏီစာချုပ်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဈေးကွက်များ၏ အပြောင်းအလဲမြန်နှုန်းကို တွေးတောကြ၍မည်သည့်ကုမ္ပဏီကမှ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာသည့် ကိုယ်စားလှယ်စာချုပ်ကို မချုပ်ရဲကြချေ။ သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်နှင့် ညစာအတူတူစားပြီးနောက် မစ္စတာမော်ရေးက စိတ်ကျေနပ်သွားကာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ကိုယ်စားလှယ်စာချုပ်ကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ပထမအချက်မှာ သူ ဝေ့ချန်၏အရည်အချင်းများကို ယုံကြည်သည်။ အနာဂတ်တွင် ဈေးကွက်က မည်သို့ပင် လျင်လျင်မြန်မြန်နှင့် ပြောင်းလဲလာပါစေ၊ ဝေ့ချန်က ချန်ဖုန်းနှင့် မက်စ်အတွက် အကောင်းမွန်ဆုံး ရလဒ်များကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်။

ဒုတိယအချက်မှာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ချန်ဖုန်းအုပ်စုက တရုတ်တွင် ပြည်နယ်ပိုင်လုပ်ငန်းဖြစ်ကာ တည့်တံ့မှုနှင့် မက်စ်၏ ထုတ်ကုန်များကိုတင်သွင်းရာတွင် အဆင်ပြေသည့် အထောက်အပံ့များကြောင့် နာမည်ကြီးလေသည်။

စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးခြင်းက ချောချောမွေ့မွေ့နှင့် ပြီးသွားခဲ့သည်။ ဤစာချုပ်က ဝေ့ချန်ပြုစုခဲ့သည့် အဆိုပြုချက်ကို အခြေခံထားကာ နှစ်ဖက်လုံးက ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ကျေနပ်ကြသည်။ သူတို့က အသေးစိတ်အထိ ပြင်ဆင်မှုအနည်းငယ်ကိုသာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး ကျန်သည်များကိုတော့ သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ချန်က စာချုပ်တွင် သူ့နာမည်အား လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည့်အခါ မက်စ်နှင့် ချန်ဖုန်းအုပ်စုကြားမှ ပူးပေါင်းခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့်အဖြစ် မှတ်ကျောက်တင်လိုက်လေသည်။

“ဒါရိုက်တာဝေ့…ကျုပ် တရုတ်နိုင်ငံမှာပဲ နောက်နှစ်ရက်လောက် ထပ်နေရဦးမယ်…အဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ကျုပ်ရဲ့ လမ်းပြဖြစ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” မစ္စတာမော်ရေးက လက်ချင်းဆွဲနှုတ်ဆက်ချိန်တွင် ပြောလာ၏။

ဝေ့ချန် ခေါင်းညိတ်၍ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“သေချာတာပေါ့…ကျွန်တော့်အတွက်ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ”

…

ထို့နောက် ဝေ့ချန်က ချန်လီကို အခန်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင်တွင် ရှန့်ကျားချီဆီမှ ဖုန်းဝင်လာလေသည်။ ဝေ့ချန်နှင့်မက်စ်အကြောင်း မေးသည့်အစား သူက ဝေ့ဟွားအကြောင်းကို ပိုစိတ်ဝင်စားနေ၏။

ထိုနေ့တွင် ရှန့်ကျားချီက ကွတ်ကီးနှင့်ဆက်သွယ်နေသည့်သူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ရှန့်ကျားချီ ရှာလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့က ဘီစကစ်လေးမှာ ရှန့်ကျားချီ၏ဖုန်းကိုယူ၍ ဆက်ပြီးနောက် ခေါ်ဆိုမှုမှတ်တမ်းကို မဖျက်ခဲ့ချေ။

“အားချန်…မင်းဝေ့ဟွားကို သိတယ်မလား” ဝေ့ချန် ဖုန်းကိုင်လာသည်နှင့် ရှန့်ကျားချီ မေးလိုက်သည်။

“သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝမ်းကွဲပါ” ဝေ့ချန်က ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဖြေလိုက်၏။

“ဝေ့ဟွားရဲ့ အကျင့်စရိုက်အကြောင်း ပြောပြနိုင်မလား…” ရှန့်ကျားချီ၏မေးခွန်းကို ဝေ့ချန် ခန့်မှန်းပြီးသားဖြစ်သည်။

“ဦးလေးရှန့်…သူ့ကို ဦးလေးကိုယ်တိုင်ပဲ စစ်ဆေးကြည့်တာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်” ဝေ့ချန်တုံ့ပြန်လိုက်၏။ ဝေ့ဟွားနှင့် ကွတ်ကီး၏ ဆက်ဆံရေးကို သိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ရှန့်ကျားချီက တစ်ခုခုကို သတိထားမိ၍ ထိုမေးခွန်းကို မေးလာခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။

ရှန့်ကျားချီ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ကွတ်ကီး၏ရဲ့ အချစ်ရေးကို ဝင်မစွက်ဖက်လိုပါဘူး…သူနဲ့ တွေ့နေတဲ့ လူအကြောင်းကိုပဲ သိချင်တာပါ…အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကွတ်ကီးကိုတော့ စိတ်ပူတယ်လေ” ကွက်ကီးသာ သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုတွဲပါက ရှန့်ကျားချီ စိတ်ပူလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း ကွတ်ကီးက ပြီးခဲ့သည့်ဆက်ဆံရေးတစ်ခုတွင် ပြဿနာများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ရှန့်ကျားချီ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မကြုံတွေ့စေချင်တော့ပေ။

နှစ်အများကြီးကြာသည်အထိ ရှန့်ကျားချီက ကွတ်ကီးအတွက် အဖေအဖြစ်ရော၊ အမေအဖြစ်ရော ရှိပေးခဲ့ရသည်။ ကွက်ကီးက သူ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သောကြောင့် ကွတ်ကီးကို အခက်အခဲများ ရင်မဆိုင်စေချင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကွတ်ကီးက ဆက်ဆံရေးတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သိသွားသည့်အခါ ရှန့်ကျားချီက အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးကို စိတ်ပူလာခဲ့သည်။ ချန်ဖုန်းအုပ်စုရဲ့ ဥက္ကဌအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ…။

ဝေ့ချန် သေချာမဖမ်းဆုပ်နိုင်လိုက်ချေ။ ရှန့်ကျားချီ၏ ခံစားချက်များရော၊ သူ့ကိုဘာပြန်ပြောရမည်ရော မသိတော့ပေ။ အကြောင်းမဆက်စပ်သည့် စကားအနည်းငယ် လဲလှယ်ပြီးနောက် သူက မက်စ်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုသည့် အကြောင်းကို ပြန်တည့်ပေးလိုက်သည်။

“မင်းလုပ်နိုင်မယ်မှန်း ငါသိတယ်” ရှန့်ကျားချီ ပြောလိုက်သည်။ ဝေ့ချန်က တာဝန်ယူထားသည်နှင့် သူစိတ်ပူစရာ မလိုချေ။ ကိစ္စများက အောင်မြင်စွာနှင့် ပြီးမြောက်သွားလိမ့်မည်မှန်း သေချာသိသည်။

“မက်စ်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကိုယ်စားလှယ် စာချုပ်ချုပ်လိုက်ပါတယ်” ဝေ့ချန်က ဤသတင်းကို ရှန့်ကျားချီထံ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ…နှစ်နှစ်ဆယ်…” ရှန့်ကျားချီ ပြောပြီးနောက် သတိထားမိသွားသည်။ “ဝေ့ချန်…အခု အနှစ်နှစ်ဆယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား” သုံးနှစ်လည်းမဟုတ်၊ ငါးနှစ်လည်းမဟုတ် အနှစ်နှစ်ဆယ်တောင်…။ မက်စ်က ချန်ဖုန်းအုပ်စုနဲ့ ဒီလိုစာချုပ်မျိုးချုပ်ဖို့ ဘယ်လိုတောင် ယုံကြည်ချက်ရှိနေကြတာလဲ…။

“ဟုတ်ပါတယ်…အနှစ်နှစ်ဆယ်ပါ” ဝေ့ချန်၏အသံက သာမန်ကိစ္စလေးတစ်ခုခုကို ပြီးမြောက်သွားသကဲ့သို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ရှိနေသည်။ သို့သော်လည်း အခြားသူများအတွက်ကတော့ မယုံနိုင်စရာ အောင်မြင်မှုပင်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်…အရမ်းကောင်းတယ်” ရှန့်ကျားချီမနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်သည်။ “မင်းကအမြဲ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အံ့ဩစရာတွေကို ယူလာပေးတာပဲ…မနက်ဖြန် အလုပ်လာမှာလား…ဒီသတင်းကောင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြေညာရမှာပေါ့” သူဆက်ပြောလိုက်သည်။

ဝေ့ချန် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “မစ္စတာမော်ရေးက နှစ်ရက်နေရင် တရုတ်နိုင်ငံကနေ ပြန်တော့မှာပါ”

“ကောင်းပြီ…နောက်နှစ်ရက်ကို မစ္စတာမော်ရေးနဲ့ အဖော်ပြုပေးပြီး သေချာဂရုစိုက်ပေးလိုက်”

ရှန့်ကျားချီနှင့် ဖုန်းပြောပြီးနောက် ချန်လီက ဧည့်ခန်းထဲတွင် မရှိကြောင်း ဝေ့ချန် သတိထားမိသွားသည်။ ဟိုတယ်အခန်း၏ ဒုတိယအိပ်ခန်းက မီးထွန်းထားပြီး သူတို့ရောက်လာကတည်းက ချန်လီ၏စတူဒီယိုဖြစ်လာခဲ့သည်။ မီးထွန်းထားသည်ဆိုသောအချက်က ချန်လီ ထိုအခန်းထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု ဖော်ပြနေခြင်းပင်။

ဝေ့ချန်က စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ပန်းချီကားအား ချန်လီက အချောသတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနီးကပ်သွားကြည့်သည့်အခါ ချန်လီက ထို့နေက Wရှေးဟောင်းမြို့ရှိ တံတားပေါ်တွင် ဆွဲခဲ့သည့် မင်ပန်းချီကားကို အချောသတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝေ့ချန် တိတ်ဆိတ်စွာနှင့်ပဲ ချန်လီအနားတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။ ချန်လီက ရုတ်တရက် ဤပန်းချီကားကို ဘာကြောင့် အချောသတ်နေရလဲ သူခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သည်။

ခဏလောက် မ‌ရေမတွက်နိုင်သည့် နွေးထွေးသောခံစားချက်များက ဝေ့ချန်နှလုံးသားထဲတွင် ထိုးထွက်လာကာ သူတစ်ကိုယ်လုံးကို နွေးလာစေတော့သည်။

ချန်လီက နောက်ဆုံးအပိုင်းကို အချောသတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝေ့ချန်က အနောက်မှ ပွေ့ဖက်လိုက်သောကြောင့် ချန်လီ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရင်းနှီးနေသည့် နွေးထွေးမှုက ချက်ချင်း ချန်လီကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေကာ ဝေ့ချန်ကို မှီနေလိုက်သည်။

ဝေ့ချန်က ချန်လီကိုတင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ထား၍ ချန်လီ့ပခုံးပေါ်သို့ မေးတင်ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “လီလီ…ဒီလိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး”

မစ္စတာမော်ရေးနှင့် ညစာစားစဥ်က ချန်လီက စားနေသော်လည်း မစ္စတာမော်ရေး၏ စကားများကို အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပြန်ရောက်သည့်အခါ မစ္စတာမော်ရေးကို ပေးမည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူက ဤမင်ပန်းချီကားကို အချောသတ်နေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အားချန်ကို ကူညီပေးချင်တယ်” ချန်လီက ဝေ့ချန်၏လက်များကို သူ့လက်များဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ ဝေ့ချန်ကို ကူညီပေးချင်သည်။ ဝေ့ချန်က သူ့အတွက် အရာအားလုံးလုပ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူဝေ့ချန်အတွက် တစ်ခုခုပြန်လုပ်ပေးချင်သည်။ ဘယ်လောက်ပဲသေးငယ်နေပါစေ၊ ဝေ့ချန်ကို ကူညီနိုင်သရွေ့ သူဘာမဆိုလုပ်နိုင်သည်။

သူနှင့်ဝေ့ချန်တို့တွင် ပြီးပြည့်စုံသည့် အနာဂတ်တစ်ခုပိုင်ဆိုင်လာရန် ဝေ့ချန်တစ်ယောက်တည်းပဲ အားထုတ်၍ မရနိုင်ကြောင်း ချန်လီနားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘယ်လောက်ပဲသေးငယ်နေပါစေ၊ ဝေ့ချန်နှင့်အတူ ကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

💘

Prev Next