Chapter 63

🥘Chapter 63

ပိုင်ရှန်းကျစ်သည် တစ်သန်းပေးချေပြီးနောက် တုလင်လင် အလုပ်သင်အနည်းငယ်ကို သင်ကြားပေးနေသည့် မီးဖိုခန်းသို့ သွားကြည့်ရာ ကျိုးလုံက သူ့ကို ကူညီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ 

တုလင်လင်နှင့် ကျိုးလုံက အချိန်အကြာကြီး မသင်ယူခဲ့ကြသော်လည်း သေချာစွာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ပိုင်ရှန်းကျစ်က မီနူးတွင် ဖော်ပြထားသော ဟင်းလျာများပြင်ဆင်ခြင်းအတွက် အဓိက အချက်အားလုံးကို သူတို့လုပ်နိုင်သည်ကို သတိပြုမိသည်။ 

သူက သူတို့ပြင်ထားသည့် အစားအသောက်ကိုမြည်းစမ်းကြည့်ရာ ၎င်းက အရသာရှိလှပေသည်။

သူတို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သင်ယူနိုင်သော အကြောင်းရင်းက သူတို့၏ ဇွဲလုံ့လကြောင့်ပင်။ 

ပိုင်ရှန်းကျစ်က လိုအပ်သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သေချာ သင်ပေးပြီးနောက် သူတို့က အကျယ်တဝင့် လေ့ကျင့်ခဲ့၏။ သူတို့က မီးဖိုချောင်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရာ တုလင်လင်နှင့် ကျိုးလုံ နှစ်ဦးစလုံးက လက်တွင် ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့အပြင် သုံးထောင်စားတော်ဆက်မှ ဟင်းလျာများက အများအားဖြင့် ပြင်ဆင်ရလွယ်ကူသောကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် အဆင်ပြေခဲ့ကြ၏။

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူတို့ကို ခေါ်ပြီး စားသောက်ဆိုင်၏ ကိစ္စအများစုကို အခုချိန်ကစပြီး သူတို့တာဝန်ယူရတော့မည်ဟု အသိပေးလိုက်၏။ အလုပ်သင်တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးက ကူညီပေးနိုင်ပါက ၎င်းတို့၏ အလုပ်တာဝန်များ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ တုလင်လင်က ပြင်ပကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကျိုးလုံက မီးဖိုချောင်၏ အတွင်းရေးကိစ္စများကို တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူတို့အပေါ် ထားရှိသည့် ယုံကြည်မှုကြောင့် ဂုဏ်ယူမိကြလေသည်။ ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူဒုတိယထပ်တွင် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး စားသောက်ဆိုင်သို့ နေ့စဉ်လာရောက်လည်ပတ်မည်ဟု အာမခံခဲ့သည်။ သူ့တွင် ပစ်ထားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပြလိုက်သည်။  

သူတို့က ပိုင်ရှန်းကျစ်၏ ထူးခြားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် သောက်စရာအချို့ကို သိချင်သော်လည်း ၎င်းတို့အကြောင်းကို မမေးဖူးချေ။ စားသောက်ဆိုင်တွင် အချိန်အကြာဆုံး အတူနေခဲ့ကြသော လူနှစ်ယောက်က ပိုင်ရှန်းကျစ်နှင့် ပတ်သက်သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို သတိထားမိခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့က မနှောင့်ယှက်ဘဲ သူမျှဝေရန် ရွေးချယ်မှသာ နားထောင်မည်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူတို့က တစ်နေကုန် အိပ်ခဲ့ကြသည်။ ထုတ်လွှင်ရုံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လူတိုင်း၏ စနောက်သော အကြည့်များကို ခံရလေသည်။

"ရှောင်ကျန်း...ရှောင်ဒူ...မင်းတို့တွေ အံ့သြစရာပဲ...မင်းတို့ မနေ့ညက ကျော်ကြားသွားတာပဲ..." 

"အမှန်ပဲ...မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဆိုရှယ်မီဒီယာမှာ ရေပန်းစားနေတယ်..."

ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူက အံသြစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူတို့ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ချလိုက်ချိန်တွင် အစ်ကိုလော်က ဝင်လာပြီး သူဋ္ဌေးဖန်က သူတို့ကို တွေ့ချင်ကြောင်း ပြောလာ၏။

နှစ်ဦးစလုံး " ......".(ငိုချင်)

"အစ်ကိုလော်ရေ...ဒါက ဘာအကြောင်းလဲဆိုတာ အရိပ်အမြွက်ပေးလို့ရမလား..."

အစ်ကိုလော်က သူ့ကွန်ပြူတာကို ဖွင့်လိုက်၏။

"ငါဘယ်လိုသိမလဲကွ...ထုတ်လွှင့်ရုံကို မင်းတို့ရောက်တာနဲ့ သူဋ္ဌေးဖန်က မက်ဆေ့ပို့ဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်...ဒါပေမယ့် ဘာမှမကောင်းတာလို့တော့ မထင်ပါဘူး...သွားရှာကြည့်စမ်းပါကွာ..."

သူတို့နှစ်ဦးက မနေ့တနေ့ကမှ ရရှိခဲ့သော ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုအပြီးတွင် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ 

သူတို့ သူ‌ဋ္ဌေးဖန်၏ ရုံးခန်းတံခါးကို သူတို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါက်လိုက်ကြ၏။

"ဝင်လာခဲ့..."

သူတို့ ရုံးခန်းထဲဝင်သွားကြ၏။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီကို ရောက်လာကြပြီးလား"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် သူ‌ဋ္ဌေးဖန်က သူတို့ကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

"ထွေထွေထူးထူး မရှိပါဘူး...မနေ့ညက လုပ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှု နဲ့ ပတ်သက်ပြီး..."

ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူ၏ နှလုံးသားများ တင်းကျပ်လာသည်။ ၎င်းတို့၏ တာဝန်မှာ ကောလာဟ လများကို ချေဖျက်ရန်ဖြစ်သော်လည်း ထုတ်လွှင့်နေစဉ်အတွင်း အစားအသောက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သွားပြီး အလုပ်ချိန်အတွင်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအစားအစာများကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စားသောက်ပြမိသွားသည်။ ယင်းက ကြည့်ရှုသူအများအပြား၏ ရှေ့တွင် ရှိနေချိန်လည်းဖြစ်သည်။ 

သူတို့ ထုတ်လွှင့်ရုံကို ဆွဲချမိသလို ခံစားရတယ်...

"...မနေ့ညက မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ စည်းမျဥ်းမလိုက်နာဘဲ ဖောက်ဖျက်ထိုးမှုလေးတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် အရမ်းအောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်...အဲဒါအတွက် တရားဝင် ဆုပေးတာ မျိုးတော့ မရှိပါဘူး...အပိုဆုအနေနဲ့ ဒီလအတွက် မင်းရဲ့လစာက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာ လိမ့်မယ်...ဒါပေမယ့် ဒါကို တခြားသူတွေကို မပြောသင့်ဘူးဆိုတာ သတိရပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ..."

နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြန်ပြောပြီး မှ မမှန်ကန်သည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထုတ်လွှင့်မှုကို အစားအသောက်ပြပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲမိသွားသော်လည်း  ထိုအတွက် ဘောနပ်စ်များ ရရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားခဲ့ရသည်။

"စကားမစပ်...နောက်တစ်ခုရှိသေးတယ်..." 

သူ‌ဋ္ဌေးဖန်၏ အသံက သူတို့ကို အာရုံပြန်ဝင်စေပြီး သူတို့၏ အထက်လူကြီးကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်၏။

 "ဘာများလဲခင်ဗျ..."

သူ‌ဋ္ဌေးဖန်က ဆက်ပြော၏။

"မနေ့က လိုက်ရှာခိုင်းတဲ့ စားသောက်ဆိုင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဲလွန်စတွေ တွေ့မိသေးလား..."

ရှောင်ဒူက သူတို့ရှာနေတုန်းပဲလို့ ပြောတော့မည့်အချိန် ရှောင်ကျန်းက သူ့လက်မောင်းကို ထိလိုက်ပြီး သူတို့၏ သူဌေးကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

 "ဟုတ်ကဲ့..." 

သူက ရှောင်ဒူကို အချက်ပြလိုက်ရာ ရှောင်ဒူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့..."

"သူ‌ဋ္ဌေး... အဲဒါ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုလုပ်ခဲ့တဲ့ စားသောက်ဆိုင်ပဲ...အဲဒီမှာ အစားအသောက်တွေက တကယ်အရသာရှိတယ်...ဟိုနေ့တုန်းကတော့ အဲဒီကနေ ပါဆယ် ယူလာလိုက်တာ... အချိန်မကြာလိုက်ဘူး အကုန်ကုန်သွားတယ်..."

"ဒီစားသောက်ဆိုင်က သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်...အချိန်ကျလာတဲ့အခါ စားသောက် ဆိုင်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို မရှိဘူးလို့ တိုက်ရိုက်ပြောနိုင်ပါတယ်...အဲဒါက ကြည့်ရှုသူ တွေကို ပိုဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်..."

သူ‌ဋ္ဌေးဖန်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

"ငါတို့မှာ ကြည့်ရှုသူ နည်းပါးတယ်...ဒီစားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ဟင်းပွဲက မင်းပြောသလိုပဲ တကယ် ကောင်းလို့လား..."

နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ညလုံး စားသောက်ခဲ့သည့်အတွက် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ 

“ဒီလိုအရသာမျိုး တစ်ခါမှမစားဖူးဘူး...”

"ကောင်းပြီ..." 

သူ‌ဋ္ဌေးဖန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"မနက်ဖြန် မနက် ၁၀း၃၀ မှာ မင်းတို့ကို ရုံးကထွက်ခွင့်ပြုမယ်...အဲဒီစားသောက်ဆိုင်ကို သွားပြီး ငါတို့ဌာနကလူတစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ထမင်းတစ်နပ်ပြန်ယူလာပေး... မြည်းစမ်းကြည့်ရ အောင်...အရသာက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ..."

နှစ်ယောက် : ငါတို့ အလုပ်တွေ လုပ်ရမယ်...(ငိုနေ)

နေ့ခင်းဘက်တွင် S မြို့တော်ရုပ်သံလိုင်းမှ ဝန်ထမ်းများက ဆာလောင်နေကြပြီး ကန်တင်းသို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။ ကော်ဖီဆိုင်တွင် နံနက်စာနှင့် နေ့လယ်စာသာ ရရှိသော်လည်း အစား အသောက်များ ပေါများ၍ အရသာကောင်းသည်။ ၎င်းက မရှိမဖြစ်လိုအပ်၏။

သို့သော် အခြားသူများက အရသာရှိသော အစားအစာများကို နှစ်သက်စွာ စားသောက်နေကြသည်ကို အားကျစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသော လူတစ်စုရှိနေ၏။ သူတို့က သူဋ္ဌေးဖန်၏ ဌာနကို တာဝန်ယူရသော ဝန်ထမ်းများဖြစ်သည်။ အပြင်က အစားအသောက်များကို စမ်းကြည့်ရန် အကြောင်းကြားစာ အရင်ရရှိထားသောကြောင့် ကော်ဖီဆိုင်မှာ ထိုင်ခုံသီးသန့်ရထားသော်လည်း ထိုနေရာ၌ သူတို့အတွက် အစားအသောက် မရခဲ့ချေ။ သူတို့က နောက်ပိုင်းတွင် ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူတို့က ပြန်ယူလာမည့် ပါဆယ်များကို စားရန် စီစဉ်ထား၏။

သူတို့ရှေ့မှာ အသားနှင့် ထမင်းစားနေသော တခြားသူတွေကို သည်းခံပြီး ကြည့်နေရခြင်းက သူတို့ကို နှိပ်စက်ရာရောက်၏။ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်က အစားအသောက်၏ ရနံ့ဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော ကော်ဖီဆိုင်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏ ဗိုက်များ၊ မျက်လုံးများ၊ ပါးစပ်များ အားလုံးက ကန့်သတ်ခံနေကြ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ...ငါ ဗိုက်ပြည့်ဖို့ ဟင်းချိုတစ်ပန်းကန် သွားယူလိုက်မယ်..."

အခြားသူများကလည်း လက်ထောင်ပြပြီး သူတို့လိုချင်သည်ကို ညွှန်ပြကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့တစ်ဖွဲ့က သနားစရာကောင်းဟန်ဖြင့် ဟင်းချိုသောက်နေသည်ကို အခြားစားပွဲမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက  လှောင်ရယ်၍ စကြလေသည်။

"မင်းတို့တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ...စုပေါင်းဝိတ်ချနေတာလား..."

သူတို့အဖွဲ့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်၏ ပန်းကန်ထဲရှိ ကြက်ခြေထောက်ကြီးအား မနာလိုစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူတို့က ဆိုင်ထဲသို့ ပါဆယ်ဘူးအထပ်များကို သယ်ဆောင်၍ ဌာနမှူးက နောက်မှလိုက်လာခဲ့လေသည်။

အစားအသောက်များကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး တခြားသူများက သူတို့သူဌေးအတွက် နေရာပေးကြ၏။ သူဋ္ဌေးဖန်က သူ့စားစရာ ဝေစုကိုယူပြီးနောက် လူတိုင်းကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"စားကြည့်ကြ...စားပြီးရင် ငါ့ကို ဘယ်လိုအရသာရှိလဲ ပြောပြကြ..."

ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် သူဋ္ဌေးဖန်က သူ၏ တူများကို ပထမဆုံးကောက်ယူလိုက်သည်။ အခြားသူများမှာ လည်း ဆာနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ ထမင်းဘူးများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖွင့်၍ စတင်စားသောက်ကြသည်။ ပထမတစ်ကိုက်စားပြီးနောက် အများစုက မျက်လုံးပြူးပြီး မေးကြ၏။

" သူဋ္ဌေး...ဒီအစားအစာက ဘယ်ကလာတာလဲ...အရမ်းအရသာရှိတယ်..."

ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူတို့မှ မှာယူခဲ့သော အစားအစာကို မြည်းစမ်းကြည့်ဖူးသူများက အစားအစာကို ချက်ချင်းမှတ်မိပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။

"ရှောင်ကျန်း...ရှောင်ဒူ...ဒါက မင်းတို့ ပြီးခဲ့တဲ့အချိန်က ယူလာတဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကလား..."

အတည်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက် လူတစ်ဦးက ထမင်းနှင့် အသီးအရွက်များကို အလုတ်ကြီးကြီး ကိုက်၍ မျိုချပြီးနောက် ၎င်းတို့က အံ့အားသင့်စွာ ပြောကြလေသည်။

"တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ...အရမ်းအရသာရှိတာပဲ..."

အခြားသူများက စကားပြောရန်အချိန်ပင်မရှိတော့ဘဲ သဘောတူမှုဖြင့် စားနေကြ၏။

“အရသာရှိလိုက်တာ...အရသာရှိလိုက်တာ...”

သူတို့နှင့် စကားပြောဖူးသော အနီးနားရှိ စားပွဲမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးက  စပ်စုလိုပြီး သူတို့ထံ ချဉ်းကပ်လာလေသည်။

"မင်းတို့ ဘာစားနေတာလဲ...အနံ့အရမ်းကောင်းတာပဲ...ငါ့ကို ပေးစမ်းကြည့်..." 

ပါဆယ်ဘူးနားကို ချဉ်းကပ်လာခံရသူက သူတို့၏ နေ့လည်စာများကို ချက်ချင်းကာကွယ်ပြီး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဆီကနေ လှည့်ထွက်သွား၏။

အစောပိုင်းက သူတို့နှင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် “…”

ဒါက အစားအသောက် တစ်ဘူးပဲလေ...အဲ့လောက် အလေးအနက်ထားနေတာလား...

နေ့လယ်စာကို လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း ချီးမွမ်းပြီးနောက် သူဋ္ဌေးဖန်က သူ့ခွင့်ပြုချက် ပေးလိုက်သည်...

ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဒူတို့က ပိုင်ရှန်းကျစ်ကို ချက်ချင်းဖုန်းဆက်ပြီး အခြေအနေကို ပြောပြလိုက်၏။

ဤသတင်းက ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သုံးထောင်စားတော်ဆက်ကို ကြော်ငြာရန် ရှားရှားပါးပါးအခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှန်းကျစ်က ချက်ချင်း သဘောတူပြီး စားသောက်ဆိုင်က အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သွားမည်ဟု ပြောလိုက်၏။ 

အရာအားလုံး ပြေလည်သွားကြောင်း သေချာပြီးနောက် ပိုင်ရှန်းကျစ်က အစီအစဉ်၏ ရိုက်ကူးရေးအချိန် ဇယားကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ ၎င်းက လအနည်းငယ်ကြာမည်ကို သူသဘောပေါက်ပြီးနောက် မကြာခင်ဖြစ်လောက်မည်ဟု တွေးထားမိသောကြောင့် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားလေသည်။

*****

ယနေ့တွင် ပိုင်ရှန်းကျစ်က မီးဖိုချောင်တွင် ချက်ပြုတ်နေသည်။ ကောလာဟလများကို ဖျက်သိမ်းပြီးနောက်တွင် ယခင်နှင့်နှိုင်းယှဥ်လျှင် ဖောက်သည်များ နည်းပါးလာသော်လည်း ဖောက်သည်အနည်းငယ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူ့ဆက်သွယ်ရေးစက်က မြည်လာလေသည်။ ချက်ပြုတ်ထားသော ပန်းကန်များကို အလျင်အမြန်ချ၍ ကြည့်လိုက်ရာ စားသောက်ဆိုင်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိနေကြောင်း တုလင်လင်က ဖုန်းဆက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပိုင်ရှန်းကျစ်က ယခုအချိန်တွင် ဖောက်သည်အသစ်မရှိသောကြောင့် နွေရာသီအလုပ်သင်စားပွဲထိုးကို ဟင်းပွဲများကို အမြန်ထုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူက စားပွဲထိုးအမျိုးသမီးနှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး အိမ်ပေါ်တက်သွားလိုက်သည်။

သူက လှေကားတစ်ဖက်မှ ဆင်း၍ ဧည့်ခန်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့လိုက်သည်။ အထူးသတ်မှတ် ထားသော စောင့်ဆိုင်းနေရာ၌ အရပ်ရှည်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထား အလွန်ထူးခြားသောကြောင့် ဤအမျိုးသမီးကို မှတ်မိနေ၏။ ပထမအကြည့်တစ်ချက်နှင့်ပင် သူမက ခိုင်ခံ့သောကျောက်တောင်တစ်တောင်ကဲ့သို့ဖြစ်ပုံရပြီး သူမ၏ လိင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လျစ်လျူရှုနိုင်စေသည်။ သို့သော် အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါတွင် သူမက အလွန်ကြည့်ကောင်းသူဖြစ်သည်။

"ခွင့်ပြုပါ မဒမ်...တစ်ခုခုများလိုသေးလား..."

ထိုအမျိုးသမီးက စားသောက်ဆိုင်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ထမင်းစားခဲ့ဖူးပြီး ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူမလာရောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိရှိနိုင်ပေ။

"ငါ့သားကို တွေ့ဖို့ ငါလာခဲ့တာ..." 

ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံက အေးစက်နေပြီး သူမ၏ အကြည့်များကပင် အေးခဲနေသည်။

ပိုင်ရှန်းကျစ် "..."

"အမ်...မင်းရဲ့သားက ဘယ်သူလဲလို့ မေးလို့ရမလား..." 

"ရွှိန်မော့..."

ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို တင်းထားပြီး မေးလိုက်၏။

"မင်းက ရှောင်လုံရဲ့ အမေ ဟုတ်လား...”

ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူမကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်...မင်းကို ဘယ်လိုယုံရမှာလဲ..."

အမျိုးသမီးက သက်သေခံစာရွက်စာတမ်းကို ချက်ချင်းထုတ်လိုက်ရာ ပိုင်ရှန်းကျစ်က ယူလိုက်၏။ သူကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်လုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ သွေးသားချင်းများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်း ရလဒ်ဖြစ်၏။ ရလဒ်က ရှောင်လုံနှင့် အမျိုးသမီးကြားတွင် သွေးသား တူညီကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ မိခင်နှင့် သားဆက်ဆံရေးကို အတည်ပြုထားလေသည်။

ဤစာတမ်းပါရှိသော်လည်း အထူးသဖြင့် ရှောင်လုံ၏ မိခင်အရင်းပရိသတ်များစွာရှိသောကြောင့် အစစ်အမှန်ဟုတ်မဟုတ်ကို မည်သူပြောနိုင်မည်နည်း။

ပိုင်ရှန်းကျစ်၏ သံသယများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အမျိုးသမီးက သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေးစက်ဖြင့် ဖုန်းခေါ်လိုက်၏။ သူမဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက်တွင် ပိုင်ရှန်းကျစ်၏ စက်က မြည်လာပြီး စားသောက်ဆိုင်ရှိ ကျိလန် အမည်ရှိအမျိုးသမီးမှာ ရှောင်လုံ၏ မိခင်ဖြစ်ကြောင်း အချိန်အာကာသ ဗျူရိုမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူ့ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

 “ကျိလန်လား..”

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖြေ၏။

 "ဟုတ်ယ်...အဲ့ဒါ ငါပါ..."

သူမကို မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အချိန်အာကာသဗျူရိုက ကိုင်တွယ်ညွှန်ကြားမှုများအရ အတည်ပြုခဲ့ပြီးကတည်းက သိရပြီး ရှောင်လုံ၏ မိဘများက သူ့ထံ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းကို ပိုင်ရှန်းကျစ်က နှောင့်ယှက်ပိုင်ခွင့်မရှိသည့်အပြင် သူမက အမှန်တကယ်ပင် ရှောင်လုံ၏ မိခင်အရင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့အား တွေ့ဆုံခွင့်ပေးသင့်သည်။

သူက ရှောင်လုံတို့သားအမိကို နေရာပေးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ပြီး ရှောင်လုံကို အောက်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသော်လည်း ရှောင်လုံက သူ့အဝတ်အစားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ပိုင်ရှန်းကျစ်က ရှောင်လုံ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ရသည်။

ကျိလန်က အပိုလူကို စိတ်မ၀င်စားဘဲ သူမကိုယ်သူမ ရှောင်လုံကို မိတ်ဆက်လိုက်၏။

 “ငါက ကျိလန်ပါ...မင်းရဲ့ အမေပါ...”

ရှောင်လုံက သူ့ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို တင်းတင်းစေ့ပြီ ပိုင်ရှန်းကျစ်၏ အဝတ်အစားများကိုသာ ပိုတင်းကြပ်စွာ ကိုင်ထားလိုက်၏။

"သားကို တောင်းပန်ဖို့ အမေ ဒီကို လာခဲ့တာ...သားရဲ့ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတဲ့ အမေရဲ့ ပေါ့လျော့မှုကြောင့် အမေ တောင်းပန်ပါတယ်..."

ဤသည်ကိုကြားပြီး ရှောင်လုံ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် စိုစွတ်လာသည်။ သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး မေးလိုက်၏။

“ဘာလို့ ငါ့ကို ထားခဲ့တာလဲ...”

ကလေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူတို့ တွေ့ကြုံရသော အခက်အခဲများ၊ အတားအဆီးများက သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လေ့မရှိပေ။ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်တွင် မေ့တတ်ကြ၏။ သို့သော် သူတို့ ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်သော အရာတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ သူတို့ အသက်ရှင်နေသရွေ့ အဖြေကို စဉ်ဆက်မပြတ် ရှာနေတတ်ကြ၏- 

ငါ့မိဘတွေက ငါ့ကို ဘာကြောင့် စွန့်ပစ်ခဲ့တာလဲ...

ကျိလန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်၏။

“ဒါက အမေ့ရဲ့ အမှားပါ...နဂါးကလန်က ဥဥလေ့ရှိပြီး နတ်ဘုရားအမျိုးအနွယ်က ကလေးမွေးဖွားကြတယ်...တိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးသွားတော့ အမေအိပ်ပျော်သွားခဲ့ပြီး မသိလိုက်ဘဲ သားကို မွေးခဲ့တယ် ...အဲဒီတုန်းက သားက ကြက်ဥတစ်လုံးအရွယ်ပဲရှိသေးတာ...အမေက လှိုဏ်ဂူထဲမှာ တောရိုင်း တိရိစ္ဆာန်ဥတွေပဲလို့ ထင်ခဲ့တာဆိုတော့ အိပ်ရာနိုးတာနဲ့ ထွက်သွားခဲ့မိတာ..."

ရှောင်လုံ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာလေသည်။ သူ့အမေက သူ့ကို မကြိုက်ဘူးလို့ အမြဲတွေးပြီး သူ့ကို ပစ်ထားသည်လို့ ထင်ခဲ့၏။ သို့သော် ယခု သူ့အမေက သူ့မွေးဖွားမှု အကြောင်းတောင် မသိဘဲ တခြားသတ္တဝါများ၏ အမျိုးအနွယ်နှင့် သူ့ကို အထင်မှားနေမှန်း  သဘောပေါက်သွား၏။ 

ဒီအသိတရားက သူမနှလုံးသားထဲမှာ သူရှိနေတာကိုတောင် အသိအမှတ်မပြုတဲ့အတွက် သူ့အမေက သူ့ကို မကြိုက်ဘူးဆိုတဲ့ အတွေးထက် သူ့ကို ပိုနာကျင်စေသည်...

တုန်တုန်ယင်ယင်အသံဖြင့် ရှောင်လုံက ကျိလန်ကို အော်ပြောလိုက်သည်၊ 

“ခဗျားကို မုန်းတယ်..." 

သူ ပိုင်ရှန်းကျစ်၏ အဝတ်အစားများကို လွှတ်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်ကို အမြန်ပြေးသွားလေသည်။

 ပိုင်ရှန်းကျစ်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြောင်းအလဲ မရှိ တည်ငြိမ်နေသော ကျိလန် ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်၏။ 

"အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."

ကျိလန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ငါ ဆိုင်မှာပဲ စောင့်နေမယ်..."

ပိုင်ရှန်းကျစ်က သူမကို ထားခဲ့ပြီး ရှောင်လုံကို စစ်ဆေးရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားလိုက်လေသည်။

🥘