MM Story Teller

Chapter 119

Viewers 19k

👾Chapter 119

(နာကျင်မှာကို မကြောက်ဘူး)

အဖိုးတန်ပန်းများ၏အနံ့နှင့်နှင့်ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များအပြင် အခန်းထဲတွင်အခြားအနံ့တစ်ခုကပါ သိပ်သည်းလွှမ်းမိုးနေသည်။

နေကျသွားသောအခါ ခရမ်းရောင်ပန်းခင်းကြီးက ညအမှောင်ယံတွင် ပုန်းကွယ်သွားတော့သည်။

ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် လင်းဟန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရှိသော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် အရှက်သည်းစွာဖြင့် သူ့မျက်နှာကိုတစ်ဘက်သို့လှည့်ထားလိုက်မိသည်။ သို့သော် ဟယ့်ယွင်ထင်ကသူ့ကိုအခွင့်အရေးမပေးချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုဆွဲလှည့်ကာ သူ့ဒူးခေါင်းကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သည်။

"မလုပ်နဲ့...."

ဟယ့်ယွင်ထင်က လင်းဟန်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးကို သူ့ပခုံးပေါ်သို့ အလွယ်တကူတင်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အားသုံးလိုက်သောကြောင့် လင်းဟန် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အော်ညဥ်းလိုက်မိသည်။ မလုပ်နဲ့ဟု လင်းဟန်ပြောလိုက်ချင်သော်လည်း ထိုရိုးရှင်းသော စကားလုံးများကိုပင် ပြောဖို့ခက်ခဲနေသည်။

ပန်းမှန်လှောင်အိမ်ထဲရောက်နေသော်လည်း ပန်းရနံ့များကိုမရတော့ဘဲ အနံ့သိပ်မပြင်းသည့် သစ်မွှေးရနံ့တို့က သူ့ကိုရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစိမ့်

စိမ့်ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။ ထို့အပြင် လေထုထဲရှိဒြပ်မှုန်များနှင့် ရောနှောသွားသဖြင့် သူလေကိုရှူရှိုက်လိုက်တိုင်း ထိုရနံ့ကကပ်ပါလာသည်။

ညက လင်းဟန်နေခဲ့သည့်အချိန်တုန်းကထက် ပိုမှောင်လာပုံပင်။ တဖြေးဖြေးနှင့် ညအမှောင်ယံထဲရှိ

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ပုံရိပ်က သူ့ကိုစိုးမိုးလာပြီး အခြားဘာကိုမှမမြင်နိုင်တော့ပေ။

"မီးဖွင့်ချင်လား...."

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့အားမေးလာသည်။

လင်းဟန် တစ်ခဏမျှ တွေဝေမိန်းမောနေပြီး ခေါင်းခါပြီးငြင်းဆန်လိုက်ချင်သော်ငြားလည်း သူ့ခါးတစ်ခုလုံးကို တုန်ရီလှုပ်ခါသွားစေသော မယုတ်မလွန်အားတစ်ခုကြောင့် သူစကားတစ်ခွန်းမျှမပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့တုံ့ပြန်မှုကို ဟယ့်ယွင်ထင်က အလေးမထားသည်လား သို့မဟုတ် တမင်တကာ ညစ်ကျယ်ကျယ်လုပ်နေသည်လား အသေအချာမသိပေ။ "တင်းတင်းကိုင်ထား" ဟု ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်ပြီး သူ့ကို မတ်တပ်ရပ်ကာ ကောက်ပွေ့လိုက်သောကြောင့် လင်းဟန် အံ့ဩတကြီး အော်ညည်းလိုက်မိသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင် အမှန်တကယ်မီးဖွင့်ချင်သောကြောင့်လား သို့မဟုတ် ဤနေရာကျဥ်းကျဥ်းလေးတွင် ထူးထူးဆန်းဆန်းလုပ်ချင်နေသောကြောင့်လား လင်းဟန် အသေအချာမသိပေ။ သို့သော် သူ့ပါတနာ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အလိုက်

သင့်လေး နေပေးနေရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းထားနိုင်တော့သောကြောင့် အားကိုးရာအနေနှင့် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ကျစ်လျစ်တောင့်တင်းသော ခါးသွယ်သွယ်မှတဆင့် အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်ကြွလိုက်ဖြစ်နေသော နောက်ကျောပြင်နှင့် ပခုံးတစ်လျှောက်ရှိ ပြေပြစ်တောင့်တင်းသည့် ကြွက်သားတို့ကို သူ့လက်ဖြင့်ပွတ်သပ်နေမိသည်။

"အိုး...."

မီးပွင့်လာသဖြင့် လင်းဟန် အလိုအလျောက် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်မိသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် အလေးချိန်မရှိတော့သလို ပေါ့သွားသောအနေအထားကြောင့် လင်းဟန် အရှိန်လျှော့ရန်ပြင်နေခိုက် သူ့ကျောပြင်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ နူးညံ့လှသည့် အခင်းတစ်ခုနှင့်ထိကပ်သွားသည်။

ဝါကျင့်ကျင့်မီးရောင်က အခန်းထဲတွင် ဖြန့်ကြက်ထားပြီး နူးညံ့သော ပွင့်ချပ်များက မီးရောင်နွေးနွေးနှင့်ရောယှက်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အနီးအနားရှိနေသော အစိမ်းရောင်သစ်ရွက်လေးများမှာ တုန်ခါသွားသည်။ ဟယ့်

ယွင်ထင်က သူ့လက်ဖြင့် မှန်ပြတင်းပေါ်တွင် တင်နေသည့် အခိုးအငွေ့များကို သုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းဟန်မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက မှန်ပြတင်းပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေပြီး အဝတ်မကပ်သည့် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ တွေ့ရခဲလွန်းသည့်ပုံစံနှင့် တစ်ရှိန်ထိုးပေါက်ထွက်လာသော သစ်မွှေးရနံ့ ဖယ်ရိုမုန်းတို့ကြောင့် ကျောတစ်ခုလုံး ကော့တက်ကာ ခြေချောင်းလေးများတွန့်ကွေးနေ

သည့် သူ့ပုံစံကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ချောမောခန့်ညားလှသော ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာကိုငေးကြည့်နေခိုက် သူ့ကိုငုံ့နမ်းလာသည်။ အနှီအမျိုးသား၏ နှာတံမြင့်မြင့်နှင့် သူ့နှာခေါင်းထိပ်လေးက ထိကပ်နေပြီး ရီဝေနေသော မျက်ဝန်းများ နှင့် သူ့နှုတ်ခမ်းကို အပေါ်တစ်လှည့်အောက်တစ်လှည့် စုပ်နေသည်။

သူက ထင်ထားသလောက် သန်မာသူမဟုတ်ဟု လင်းဟန်တွေးလိုက်မိသည်။ သူ ယခုလုပ်နေသောအရာက စိတ်ထွက်ပေါက်တစ်ခုအဖြစ်လုပ်နေခြင်းပင်။ ကိုယ့်အချစ်ကို အသည်းအသန်သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေသည့် လက်တွဲဖော်အပေါ် မှီခိုလွန်းသော အချို့အိုမီဂါများကဲ့သို့ ပြုမူရန် သူ့အတွက်အလိုအပ်သော်လည်း ချစ်ရသူကို သူ့အား အပိုင်သိမ်းစေချင်သည်။

တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကိုယ်ထဲသို့ ရုတ်တရက်ဝင်ရောက်လာသောအခါ နီရဲနေသောမျက်ဝန်းများမှာ မျက်ရည်များက အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ကျဆင်းလာသည်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်အမြဲချစ်သွားကြမည်ဟု လင်းဟန်တွေးလိုက်မိသည်။

ဝါကျင့်ကျင့်မီးရောင် ဖြန့်ကြက်ထားသော အခန်းထဲတွင် အသွေးအသားချင်းစပ်ယှက်နေကြသော အမျိုးသားနှစ်ယောက်ရှိနေသည်။ မှန်ပြတင်းမှတစ်ဆင့် ထိုးထွက်လာသော အလင်းရောင်တို့ကြောင့် ပန်းခင်းကြီးကို တစ်စွန်းတစ်စမြင်နေရသည်။ လင်းဟန်၏ စိတ်မရှည်ဟန် တစ်စွန်းတစ်စပါဝင်နေသော ငိုညည်းသံနှင့်အတူ ခရမ်းရောင်ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲတွင် စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်ငုံ့နမ်းမိမှန်း ဟယ့်ယွင်ထင်မသိပေ။ လင်းဟန်ကို သူပြန်လည်ထွေးပွေ့လိုက်သောအခါ လက်သွယ်သွယ်တို့က ချွေးများဖြင့်စိုရွှဲနေသော သူ့ကျောပြင်ကို ဖက်တွယ်လာသည်။

သူ အဖြေရှာမရသေးသော ကိစ္စများစွာရှိနေသေးသည်။

ကုမြောင်နှင့်ဆက်နွှယ်နေသောအရာအားလုံးကို သူရှင်းပစ်ခဲ့သည်။ ကုမြောင်က လင်းဟန်၏မိခင်ဖြစ်သူ တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသမျှကို သူ့အားပြောပြခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သူက မည်သူမည်ဝါမှန်း တမင်တကာမပြောပြခဲ့ချေ။

ထိုလူက မည်သူမှန်း သူသိချင်မိသည်။ ထိုလူသာအသက်ရှင်နေသေးလျှင် အမည် ၊ အလုပ်အကိုင်နှင့် မည်သည့်ခရိုင်တွင်နေထိုင်သည်ကို သူစုံစမ်းရမည်။ သေဆုံးသွားပြီဆိုလျှင်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် မြှုပ်နှံသင်္ဂြိုလ်ထားသည် ၊ အသက်ရှင်စဥ်တွင် မည်သည့်အပြစ်များကျူးလွန်ခဲ့သည်ကို သူစုံစမ်းရဦးမည်ပင်။

"အား..."

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ညင်သာတစ်လှည့် ကြမ်းတစ်လှည့် လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် သူ့အသားအရေမှာ နီစပ်စပ်ဖြစ်လာသည်။ ထို့အပြင် အိုမီဂါများ၏ သဘောသဘာဝအရ သာယာမှုများက တစ်ရှိန်ထိုး လှိုက်တက်လာတော့သည်။

တောင့်မခံနိုင်တော့သည့်အဆုံး အရှက်တရားအားလုံးကို လင်းဟန်လွှတ်ချလိုက်သည်။ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဆက်မကိုက်တော့ဘဲ ဟယ့်ယွင်ထင်ကိုသာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင် သူ့ဂလန်းအနားသို့ချဥ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ သူမရှောင်ဖယ်မိပေ။ လွတ်ထွက်သွားသော ငိုညဥ်းသံတို့ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ဖို့ဏန့မကြိုးစားမိချေ။

အနည်းဆုံးတော့ ဒီတစ်ညလုံး တခြားကိစ္စတွေကို သူမတွေးမိတော့လောက်ဘူး....

ထိုညတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်တစ်ယောက် လင်းဟန်အား အခန်းထဲသို့ ပွေ့ချီခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ ကူးလုလုက ယခင် နယ်စပ်နယ်မြေတုန်းကကဲ့သို့ လင်းဟန် ဒဏ်ရာရလာသည်ဟု ထင်မှတ်လျက် အလန့်တကြားနိုးလာသည်။ ကူးလုလုမှာ အိပ်ချင်စိတ်များ ပြေပျောက်သွားကာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ခြေရင်းနားဘေးသို့ သုတ်သုတ်ပျာပျာနှင့်ပြေးလာ၏။ လင်းဟန် ကုတင်ပေါ်တွင်ထိုင်လိုက်သောအခါမှ ချက်ချင်းခုန်တက်လာပြီး ပခုံးမှလက်အထိ ပြင်းထန်ဒဏ်ရာရှိမရှိ အကဲခတ်စစ်ဆေးနေလေသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ကူးလုလု၏ပုံစံလေးကြောင့် သောကများစွာပြည့်နှက်နေသည့် လင်းဟန်၏ အတွေးတို့မှာ တဖြေးဖြေးချင်း အနည်ထိုင်သွားရသည်။ ကူးလုလုစိတ်ငြိမ်သွားအောင် သူ့ချောရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ခပ်တည်တည်မျက်နှာထားနှင့် ဟယ့်ယွင်ထင်က ကူးလုလုရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

လင်းဟန် အလန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။ လူကြီးလူကောင်းဆန်လွန်းသော ထိုလူနှင့် ကူးလုလုတို့ ပြဿနာထပ်ဖြစ်မည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။ ထိုသို့သောကိစ္စမျိုးက တစ်ကြိမ်ထပ်မနည်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

အကောင်ပေါက်လေးက သူ့ကိုယ်သူ ရဲဆေးတင်သည့်နှယ် ပါးလေးစူဖောင်းလာသည်။ ထို့နောက် ရှိသမျှအားကုန်သုံးကာ ဘောလုံးလေးတစ်လုံးလို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုခွေလိုက်ရင်း ကြောက်နေသော်ငြားလည်း အံကြိတ်ကာ ဟယ့်ယွင်ထင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် ကူးလုလုမှာ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိတ်တဆိတ်စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"....."

ထိုနှစ်ယောက်ကြောင့် လင်းဟန်အံ့ဩသွားသည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်က ကူးလုလုကိုဆွဲခေါ်ပြီး တစ်နေရာရာတွင် ထပ်ပစ်ထုတ်လိမ့်မည်ဟု လင်းဟန်ထင်လိုက်မိပြီး ပြဿနာမဖြစ်အောင် ဝင်ထိန်းရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်နှာတည်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက လက်လှမ်းပြီး ကူးလုလု၏ခေါင်းလေးကို ခပ်ဖွဖွပုတ်ပေးနေသည်။

"မင်းကိုအမွှေးရိတ်ပစ်မယ်လို့ ထပ်မပြောတော့ဘူး"

ဟယ့်ယွင်ထင်၏လေသံက အေးစက်စက် အမိန့်တစ်ခုနှင့်မခြားမနားပင်။ ချော့မော့ပြောနေသည့် သဘောမျိုးကို လင်းဟန်တစ်ယောက်သာ အရိပ်အယောင် နားလည်သည်။

ကူးလုလုလည်း အလွန်အံ့ဩထိန်လန့်သွားမှန်း သိသာလှသည်။

သူ့လေသံက အနည်းငယ်မာသွားမှန်း ဟယ့်ယွင်ထင်လည်း ယခုမှ သတိထားမိသွားဟန်တူသည်။ ထို့အပြင် လင်းဟန်က အကောင်ပေါက်လေးကို နူးနူးညံ့ညံ့ပွတ်သပ်ပေးလေ့ရှိသည်။ သို့သော် လင်းဟန်ကဲ့သို့ မည်သို့ညင်ညင်သာသာပွတ်သပ်ပေးရမည်ကို သူအမှန်တကယ်မသိချေ။ ထိုသို့ ညင်ညင်သာသာပွတ်သပ်ပေးပြီးတိုင်းလည်း သူစိတ်မသက်မသာဖြစ်ရသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ချစ်စဖွယ်ကောင်းလှသော ခံစားချက်ကို လင်းဟန်သိလိုက်ရသောကြောင့် အသာအယာပြုံးကာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ လက်ကိုဆွဲယူလိုက်သည်။

ကူးလုလုမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးများပင် ထောင်လာပြီး စတင်တုန်ရီလာတော့သည်။ သို့သော် ဟယ့်ယွင်ထင်က အတော်ကြာအောင် မျိုသိပ်ထားခဲ့သည့်စကားကို ပြောလာသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်...."

ကူးလုလု၏ သေးငယ်ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးလေးများမှာ ထူးခြားသည့် ကြယ်တစ်လုံးကို တွေ့မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ပြူးကျယ်သွားသည်။

လင်းဟန်၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းတို့မှာလည်း ပိုပြီးကွေးတက်သွားသည်။

သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက စကားတည်သောသူဖြစ်သည်။ သူအစပျိုးခဲ့သောစကားဖြစ်၍ အင်တင်တင်နှင့် အဆုံးအထိပြောရန်ပြင်ရတော့သည်။ထို့ကြောင့် ကူးလုလုမှာလည်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကာ အမြှီးကုပ်နေရင်း သူ့အား အေးစက်စက်တောင်းပန်လာသောလူကြီး၏ စကားကို မသက်မသာနားထောင်နေရ၏။

"မင်း သူ့ကိုအများကြီးဂရုစိုက်တယ်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်....ငါလည်းပဲ သူ့ကိုဂရုစိုက်တယ်လေ"

ကူးလုလုက သူနားကြားများမှားနေသလားဟူသော သံသယတို့ဖြင့် ခဏခဏ မျက်လုံးပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေသည်ကို လင်းဟန် သတိထားမိသည်။

"အရင်က ငါလည်းအနိုင်ကျင့်တတ်တဲ့လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး....လင်းဟန်အပေါ် မင်းကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ ငါနားလည်တယ်...ဒါပေမဲ့ ငါလည်း မင်းလိုပဲ ဘယ်လိုအခြေအနေမှာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုထိခိုက်နာကျင်အောင်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး....ငါရှိနေသရွေ့ သူ့ကိုကာကွယ်ပေးမှာပါ..."

ဟယ့်ယွင်ထင်ပြောလိုက်သည့်စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုနားလည်ရန် ကူးလုလု အချိန်အနည်းငယ်ယူလိုက်ရသည်။ ထိုလူ၏စကားကိုနားလည်သွားတော့မှ ထိုလူနှင့်သူငြိမ်းချမ်းရေးယူလိုက်သည်။

သို့သော် ကူးလုလုက သူရဲဘောကြောင်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်မဟုတ်ချေ။

"မင်းသူ့ကိုယုံကြည်လို့ရတယ်" ဟုပြောလိုက်သည့် လင်းဟန်၏စကားအဆုံး ကူးလုလုက ဟယ့်ယွင်ထင်အနားသို့ ချဥ်းကပ်သွားကာ ခေါင်းမော့လျက် ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်သပ်ပေးနေသော အပြုအစုတို့ကို အသာတကြည် လက်ခံလိုက်သည်။

အကောင်ပေါက်လေး ကျေနပ်နေမှန်း လင်းဟန်သိသည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်ပေါက်လေး၏ အကြိုက်ဆုံးမုန့်ကိုယူပြီး ဟယ့်ယွင်ထင်ကို ပေးလိုက်၏။

"ဒါကိုသုံး..."

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်ခုံးတို့ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်။

တစ်ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ မုန့်ထုပ်ထဲမှ မုန့်ကိုယူကာ ကူးလုလုရှေ့တွင် ဝေ့ယမ်းပြရင်း မှင်သေသေနှင့်ပြောလိုက်သည်။

"ငါမှားခဲ့တယ်...တောင်းပန်ပါတယ်"

ကူးလုလု၏ အာရုံထဲတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ လက်ပေါ်မှ မုန့်တစ်ခုသာရှိတော့သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းလေးတညိတ်ညိတ်နှင့် မုန့်ကိုစားလိုက်လေသည်။

ထိုသို့နှင့် သူတို့နှစ်ယောက်သား သဘောတူညီမှုရကာ ပြေလည်သွားတော့သည်။

သို့သော် မုန့်တစ်ခုကြောင့် နှစ်ဖက်လုံး ပြေလည်လိုက်သည်ကို သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘယ်သောအခါမှ ဝန်ခံမည်မဟုတ်ချေ။

သူ ဘယ်အချိန်က ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အိပ်ပျော်သွားမှန်း လင်းဟန်မသိလိုက်ပေ။ သူ့အသက်ရှူနှုန်းကလည်း တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သည့်တိုင် အာရုဏ်မတက်မီ မှောင်နေသေးသော အချိန်တွင် စောစီးစွာ သူနိုးလာခဲ့သည်။ သူအသံမထွက်အောင် အသာအယာလုပ်နေသော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်က နိုးဖြစ်အောင် နိုးသွားသေးသည်။

"အနှောင့်အယှက်ပေးမိသွားလို့ ဆောရီးနော်"

လင်းဟန် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်တောင်းပန်လိုက်ပြီး မျက်လုံး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေမိသည်။ ထုံးစံအတိုင်း ဟယ့်ယွင်ထင်က စိတ်ထဲမထားပေ။ ထို့နောက် လင်းဟန် ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"မှောင်မဲနေတာပဲ....ဘာလို့ မိုးမလင်းသေးတာလဲ"

"ခဏနေ လင်းတော့မှာ..."

ဟယ့်ယွင်ထင်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ကိုလှမ်းကြည့်ရင်း လင်းဟန်၏ အမေးကိုပြန်ဖြေသည်။

"လျှို့ဝှက်ကြယ်အကြောင်း ကြားဖူးလား"

ထိုစကားလုံးက လင်းဟန်နှင့် အနည်းငယ်စိမ်းနေသဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲဒီနာမည်က ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိနေတုန်းက လူတွေခေါ်တဲ့နာမည်...ကမ္ဘာကနေကြည့်ရင် ကြယ်လေးနှစ်လုံးမြင်ရတယ်... အဲဒီကြယ်နှစ်လုံးထဲက တစ်လုံးက နေဝင်ဖျိုးဖျအချိန်မှာ ပေါ်လာတတ်တဲ့ ခပ်မှိန်မှိန်ကြယ်လေး...တစ်လုံးက အာရုဏ်တက်ချိန်မတိုင်ခင်အထိ ပေါ်လာတဲ့ လျှို့ဝှက်ကြယ်လေ"

စကြဝဠာနှင့်ပတ်သတ်သည့် ဟယ့်

ယွင်ထင်၏ ဗဟုသုတများက လင်းဟန်ကို အမြဲတမ်း အံ့ဩမှင်တက်စေသည်။ ရှင်းပြသည့်အခါတွင်လည်း သာမာန်ထူးခြားစွာ ရှင်းပြတတ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ်ကယ်တမ်းကျတော့ အဲဒီကြယ်နှစ်လုံးလုံးက သိပ်ပြီးမထူးခြားပါဘူး...သူတို့နှစ်ခုလုံးက ပတ်လမ်းပေါ်မှာ အရှိန်မြန်မြန်သွားနေတဲ့ ဗီးနပ်စ်ဂြိုလ်ပဲ..."

လင်းဟန်လည်း အလိုအလျောက် မေးလိုက်မိသည်။

"အဲဒီတော့ အဲဒီလိုကြယ်မျိုးမရှိဘူးပေါ့....ဟုတ်တယ်မလား"

"မရှိဘူးလို့ပြောလို့ရသလို ရှိတယ်လို့လည်းပြောလို့ရတယ်"

ဟယ့်ယွင်ထင်က ပြောလာသည်။

"ဂြိုလ်ရဲ့လည်ပတ်နှုန်းက အရင်ကမ္ဘာရဲ့ လည်ပတ်နှုန်းနဲ့ လုံးဝကွာတယ်...အဲဒါကြောင့် ဗီးနပ်စ်ကို တစ်နေ့တည်းမှာ နှစ်ကြိမ်မြင်ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး...ဒါပေမဲ့ အာရုဏ်မတက်ခင်မြင်ရတဲ့ အတောက်ပဆုံးကြယ်ကိုတော့ လျှို့ဝှက်ကြယ်လို့ခေါ်လို့ရတယ်..."

ဟယ့်ယွင်ထင်က ပြောသည်။

လင်းဟန်တစ်ယောက် ပြတင်းပေါင်အပြင်မှ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို အသေအချာ

ကြည့်နေမိသော်လည်း လျှို့ဝှက်ကြယ်ကို မတွေ့ရချေ။

"ဟုတ်ပြီ...."

သို့သော် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်လက်ဆေးကြောရန် အိပ်ရာမှထလိုက်သည်။

မနေ့ကနှင့်ယှဥ်လျှင် လင်းဟန်၏ပုံစံက ပိုပြီးနူးညံ့သိမ်မွေ့နေကာ အလွန်အမင်းငိုထားသောကြောင့် ယောင်ကိုင်းနေသော မျက်လုံးများမှလွဲ၍ စကားအပြောအဆို အမူအရာတို့က ပုံမှန်ပင်။ မှန်တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ့ကိုယ်သူပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရုပ်ဆိုးလိုက်တာ...အခုကစပြီး အကြာကြီးငိုတာတွေ မလုပ်တော့မှပဲ"

မနေ့က ကြုံခဲ့ရသည့်အရာအားလုံးက သာမာန်အဖြစ်အပျက်တစ်ခုနှယ် သူ့လေသံကပင် ပေါ့ပါးနေသည်။

ယနေ့ လင်းဟန်မှာ သုတေသနအခြေစိုက်စခန်းသို့ စောစောသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုစဥ် ဟယ့်ယွင်ထင်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ ပြောလာသည်။

"အလုပ်ပြီးလို့ မင်းအားတယ်ဆိုရင်....ဌာနချုပ်ကိုလာခဲ့လိုက်"

"လာခဲ့မယ်လေ..."

ဘာကြောင့်လဲဟုပင် လင်းဟန်မမေးဖြစ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လင်းဟန်က သူ့ကို အဝတ်အစားပြန်ဝတ်ပေးပြီး အချိန်တစ်ဏမျှ နှစ်ယောက်သား အနမ်းဖလှယ်မိကြသည်။

မနက်ခင်းတွင် ခန္ဓာကိုယ်တုံ့ပြန်မှုအပြင် ရံဖန်ရံခါ၌ အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများက စိမ့်ထွက်လာတတ်သောကြောင့် ဟယ့်ယွင်ထင်၏ နှုတ်ခမ်းတို့ ဖယ်ခွာသွားသော်လည်း သစ်မွှေးရနံ့ဖျော့ဖျော့လေးကို လင်းဟန် ရှူရှိုက်မိတုန်းပင်။ သူ တစ်ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကာ ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့တုန်းက ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို mark ဖို့လုပ်ခဲ့တယ်မလား..."

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့ဂလန်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖိကပ်နမ်းရှိုက်ပြီး ဂလန်းပတ်ပတ်လည်မှအရေပြားကိုပင် လျှာနှင့်ထိုးကလော်နေ၏။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဂလန်းကိုထိုးဖောက်ကိုက်ခဲချင်နေသည့် သွားစွယ်တို့က ဖယ်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းဟန်က heat ဝင်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သော အချိန်မျိုးတွင် mark လုပ်ရန်လုပ်ခြင်းက

အယ်လ်ဖာ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ အိုမီဂါကို သူ့အပိုင်အဖြစ် တံဆိပ်ခတ်လိုခြင်း အိုမီဂါကို သူ့ဖယ်ရိုမုန်းများဖြင့် ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံလိုခြင်း အသွေးအသားထဲအထိ ဆက်နွှယ်လိုခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟယ့်ယွင်ထင်မှာ ထိုသို့မလုပ်ရဲခဲ့သလို လုပ်လည်းမလုပ်ချင်ခဲ့ပေ။

လင်းဟန်ကို mark ရန် စဥ်းစားလိုက်တိုင်း သူမ၏ဂလန်းကို သူမလက်နှင့် ကိုယ်တိုင်ချေမွဖျက်ဆီးခဲ့သော အမျိုးသမီးနှင့် အခြားသူများ၏ အပြစ်ကြောင့် ဂလန်းများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အိုမီဂါများကို တွေးမိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူတွေဝေတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူရဲဘောကြောင်စွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

နယ်စပ်တုန်းက marking လုပ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သည်ကို သူပြန်အမှတ်ရမိသည်။ သူ့ကိုယ်သူမထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏လည်ပင်းတွင် မျက်နှာအပ်ကာ သွေးစို့သည့်အထိ နက်လွန်းသော အရာနှစ်ခုကို သူချန်ထားခဲ့မိသည်။

"မကြောက်ပါနဲ့...."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ ခံစားချက်ကို လင်းဟန် နားလည်သည်။

"ကျွန်တော့်အတွက်လည်းမစိုးရိမ်နဲ့...အမေကအမေ... ကျွန်တော်ကကျွန်တော်လေ"

လင်းဟန်က နူးညံ့ညင်သာစွာပြုံးသည်။

"နာမှာကို ကျွန်တော်မကြောက်ပါဘူး"

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးကို လင်းဟန် ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည်။

"ကျွန်တော့်ကို mark ချင်တယ်ဆိုရင် mark လိုက်....ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နေတာမှမဟုတ်တာ"

သူ မျက်လုံးတစ်ဖက်မှိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟယ့်ယွင်ထင် ဘာမှမပြောနိုင်ခင် သူထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် နောက်တစ်ခေါက် ကျွန်တော် heat ဝင်မဲ့အချိန်ကိုစောင့်မလား....အဲဒီတော့မှ mark လေ"

သူ့စကားက ဘယ်အထိအဓိပ္ပါယ်ပေါက်သွားသည်ကို လင်းဟန်သိသည်။

သာမာန်အချိန်ဆိုလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း heat ကာလအတွင်း အများဆုံး သုံးကြိမ်မျှ အမှတ်အသားပေးလျှင် ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံး လုံးဝပေါင်းစည်းချည်နှောင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်မည်မျှကြာသွားပါစေ သွေးသားပေါင်းစပ်မှုက မှေးမိန်ပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ချေ။

"ဘယ်လိုလုပ်လုပ် အဆင်ပြေပါတယ်"

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ဟန်ပန်ကြောင့် သူခပ်ပြုံးပြုံးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မကြောက်ဘူး"

တကယ်တမ်းတွင် လင်းဟန်က နာကျင်မည်ကိုကြောက်နေသည်ဟုတွေးသော ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အတွေးတို့က မှန်ကန်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ပိုပြီးခိုင်မြဲကာ ခွဲခွာ၍မရနိူင်သည့် နှောင်ဖွဲ့မှုမျိုးကို လင်းဟန်လိုချင်မိသည်။ ယုံကြည်မှုအပြည့်အဝကိုလိုချင်သလို သွေးသားထဲအထိ အနက်ရှိုင်းဆုံးပေါင်းစည်းမှု

နှင့် ခရမ်းရောင်ကျူးလစ်ပန်းကလေးများကဲ့သို့ ဘယ်တော့မှမဆုံးနိုင်သည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် လင်းဟန်က လောဘကြီးလွန်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် အနည်းငယ် နာကျင်ရလျှင်လည်း သူ့အတွက်ကိစ္စမရှိပေ။

👾

Prev Next