MM Story Teller

Chapter 115

Viewers 19k

👾Chapter 115

(အဲဒီလူက သူဖြစ်နိုင်မလား)

ဌာနချုပ်ဆီပြန်ရောက်နေသောကြောင့် ဟဲ့ယွင်ထင်တစ်ယောက် ချက်ချင်းအိမ်ပြန်သွား၍မရချေ။ ထရိန်နင် (လေ့ကျင့်ရေး) ရလဒ်များကို စစ်ဆေးဖို့လိုသလို အသစ်ရောက်လာသည့် လက်နက်များကိုလည်း တွက်ချက်စစ်ဆေးရန်လိုနေသည်။

လုအန်းဟယ်လည်း လင်းဟန်ကိုပြန်ပို့သောအခါ

ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့်လင်းဟန်တို့နှစ်ယောက်လုံး အခြေအနေကောင်းနေသောကြောင့် သူစိတ်အေးသွားသည်။

လင်းဟန်က ပုံမှန်အတိုင်း ယခင်နှင့် မထူးမခြားနားပင်။ ယဥ်ကျေးပျူငှာစွာပြုံးပြရင်း သူ့ကိုကျေးဇူးစကားပြောလာသည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်ကိစ္စများကိုမူ တစ်ခွန်းတစ်ပါဒမှ မပြောချေ။

တစ်ခုခုက ထူးဆန်းလွန်းနေသည်ဟု လုအန်းဟယ် ခံစားမိသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အကျိုးအကြောင်းအဖြစ်အပျက်များကိုဆွေးနွေးတိုင်ပင်သင့်သော်လည်း သူ့ဆရာက တစ်နေကုန် တစ်နေခန်း အခန်းအပြင်သို့ ထွက်မလာသလို သူ့ကိုလည်း ဘာအမိန့်မှမပေးချေ။ အစားစားဖို့ပင် ထွက်မလာပေ။

ဟယ့်ယွင်ထင်က အခန်းထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ သော့ပိတ် အကျဥ်းချထားသည်မှာ အချိန်အတော့်ကိုကြာလှပြီဖြစ်သည်။

သူ့အတွက် လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်က အဖြစ်အပျက်တို့ကို ပြန်မတွေးမိဖို့မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထိုကိစ္စများကို လင်းဟန်အား ဘယ်က ဘယ်လိုစပြောရမည်မှန်း သူမသိပေ။

သူ့နာမည်က အစောပိုင်းတည်းက

"မီးလျှံသွေး" အစီအစဥ်တွင် ပါဝင်နေသည်ဟု လင်းဟန်ကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ရမည်လား။

တစ်ခါက ကောလိပ်တွင် လင်းဟန်ကို လူတစ်ယောက်က မတော်တဆတွန်းလိုက်မိသောကြောင့် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာလေးသာရသွားသော်လည်း တက္ကသိုလ်ဆေးရုံက သူ့သွေးနမူနာကိုယူခဲ့ကြောင်း ပြောလိုက်သင့်လား။

ထိုကိစ္စများကို သူအလွန်နောက်ကျမှသိခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကံကောင်းသည်က အရာအားလုံးကိုပြုပြင်ဖို့ အချိန်မှီနိုင်သေးသည်။

ဟဲ့ယွင်ထင်၏ မျက်ဝန်းတို့ မှိန်ဖျော့သွားပြီး လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်မှ အဖြစ်အပျက်က သူ့ခေါင်းထဲသို့ တရှိန်ထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သတ်ပြီး သူ မည်သူ့ကိုမှအလွတ်မပေးခဲ့ချေ။ သူ့စစ်ဆင်ရေးက အောင်မြင်ခဲ့သလို နောက်ကွယ်မှကြိုးကိုင်နေသူများကိုလည်း တစ်ချက်တည်း အမြစ်မှဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အံ့ဩစရာတစ်ခုမှမရှိအောင် သူတတ်နိုင်သလောက် အသန့်ရှင်းဆုံး နည်းလမ်းဖြင့်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

သို့သော် သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်က သေခါနီးလူထံမှ ထွက်လာသည့် နောက်ဆုံးစကားလုံးများပင်ဖြစ်သည်။

ထိုစဥ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူမှာ ကုမြောင်ဟု အမည်ရသူဖြစ်သည်။ ထိုလူ၏ နှလုံးကို ဟယ့်ယွင်ထင် သေနတ်နှင့်ပစ်ထားသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက အထက်စီးဆန်ဆန်နှင့်အေးစက်စူးရဲနေပြီး ရက်စက်ဆိုးရွားလှသည့် အတိတ်မှအဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြန်ပြောနေနိုင်သေးသည်။

"သူ့အမေဘယ်လိုသေခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား...."

"မင်းက သူ့ကိုအရမ်းသဘောကျနေတာပဲ...သူ့ကိုလိုက်မရှာဘဲ နေနိုင်လား....မင်းရဲ့လက်ကျန်ဘဝတစ်ခုလုံးမှာ သူနဲ့အဆက်အဆံမရှိဘဲ နေနိုင်လို့လား..."

ကျည်ဆန်မှန်ထားသောလူမှာ ချက်ချင်းမသေသေးဘဲ ဟဲ့ယွင်ထင်ကို လှောင်ပြောင်သရော်ဟန်ဖြင့်ပြောလာသည်။

"မင်းရဲ့မစ္စတာလင်းက စိတ်ဖတ်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာရော သိရဲ့လား...မင်းသူ့ကိုကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်...ကိစ္စအားလုံးကိိုလည်းမင်းတစ်ယောက်တည်း ကြိတ်မှိတ်ပြီးသည်းခံထားတယ်ဆိုရင်တောင်မှ သူကနောက်ဆုံးကျရင်မင်းရဲ့စိတ်နဲ့အတွေးတွေကိုသိသွားပြီး ဒီအမှန်တရားတွေရဲ့နှိပ်စက်မှုကိုခံရမှာပဲ...."

ဘန်း....

သေခါနီးလူကို သူနောက်တစ်ချက်ထပ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုလူ၏သွေးများက သူ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးတွင် လာစင်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မပြောင်းမလဲရှိနေသော်လည်း သူ့မျက်ဝန်းများကမူ အရည်မပျော်နိုင်သည့် ရေခဲကျောက်ဆောင်ကြီးများကဲ့သို့ အေးစက်နေ၏။

"အဲဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စတွေအကုန်လုံးကို ငါလည်းမေ့လိုက်တာပေါ့....."

ထိုအမျိုးသမီးကို ဟယ့်ယွင်ထင် ဖိုင်ထဲတွင်သာမြင်ဖူးသည်။

လင်းဟန်က အဓိကအပိုင်းစစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သွားပြီး သူမကနောက်ထပ်မျက်လုံးမပွင့်လာတော့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ရှင်သန်မှုနှင့် သေဆုံးမှုက သေးငယ်လှသော ဒေတာ (အချက်အလက်) လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ဟန်ပေါ်သည်။ အရပ်သားနယ်မြေများတွင် နေထိုင်သူတို့အဖို့ မပြည့်စုံသည့်အချက်အလက်များသာရှိခြင်းက သာမာန်ပင်ဖြစ်ပြီး သူမလည်း ထိုနည်းတူပင်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အာဏာနှင့်လုပ်ပိုင်ခွင့်ကမြင့်လွန်းပြီး ထိုအာဏာများကိုအသုံးချကာ သဲလွန်စအားလုံးကိုရှာဖွေစုံစမ်းပြီးသည့်တိုင် ထိုအမျိုးသမီးလင်းဟန်ကို မမွေးဖွားခင်အချိန်အထိ မှတ်တမ်းအား လုံးဝရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ကလေးမမွေးဖွားမီတွင် သူမ၏ဘဝကို မှတ်တမ်းတင်လိုစိတ်လုံးဝမရှိခဲ့ပုံပင်။ သူမက သေးငယ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလျှင်ပင် မည်သူမှသတိမထားမိလောက်သည့် ဖြစ်တည်မှုမျိုးဖြစ်သည်။

ဓာတ်ပုံထဲမှ အမျိုးသမီးက ချောမောလှပလွန်းသည်။ နှုတ်ခမ်းစွန်းတို့ အသာအယာကွေးညွှတ်ကာ ပြုံးနေသော သူမ၏ နူးနူးညံ့ညံ့မျက်ခုံးများက လင်းဟန်နှင့် တစ်ထေရာတည်းတူသည်။ သူမ၏ပုံစံက ကြမ်းတမ်းသည့်ဟန်ပန်တစ်ခုမှမရှိဘဲ နူးညံ့လွန်းနေသောကြောင့် အရပ်သားနယ်မြေတွင် ကလေးအား တစ်ကိုယ်တည်း မည်သို့မည်ပုံပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ရသည်ကို တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ပရိုဖိုင်ထဲတွင် သူမ၏အိမ်ထောင်ဖက်နှင့်ပတ်သတ်သည့် မှတ်တမ်းအချက်အလက်များကိုမတွေ့ရချေ။ သူမက အမြဲလိုလို တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေပုံပေါ်ပြီး မည်သည့်အယ်လ်ဖာကိုမှလည်း အဆက်အသွယ်မလုပ်ခဲ့ပုံပင်။

အရပ်သားနယ်မြေတွင် လူတိုင်းက အိုမီဂါများအပေါ် ဖော်ဖော်ရွေရွေမရှိကြပေ။ ထိုသို့သော နေရာဒေသများတွင် ရံဖန်ရံခါ၌ အယ်လ်ဖာများပင်လျှင် သူတို့ကိုယ်သူတို့မကာကွယ်နိုင်ကြပေ။

အယ်လ်ဖာများ၏ Rut ကာလတွင် မတော်တဆမှုများ အလွယ်တကူဖြစ်တတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကိုပင် ကာကွယ်နိုင်ခြင်းမရှိကြချေ။

ဟယ့်ယွင်ထင်တစ်ယောက် ထိုအမျိုးသမီးနှင့်ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းအချက်အလက်များကို အချိနိအတော်ကြာအောင် ရှာဖွေပြီးနောက် မရေရာမတိကျသော ဆေးရုံမှတ်တမ်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ယခင်က ဆေးမှတ်တမ်းတွင် မှတ်ချက်စာကြောင်းတစ်ခုရေးထားသည်။

[လူနာရဲ့ gland (အကျိတ်) က ဆိုးဆိုးရွားရွားပျက်စီးနေတယ် ၊ ရေရှည်ဖယ်ရိုမုန်းထုတ်လွှတ်မှုကလည်း မူမမှန်ဘူး ၊ ကုသဖို့မဖြစ်နိုင်ပါ]

ထိုမှတ်ချက်က ကုမြောင်၏ စကားမှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပေးနေသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ကုမြောင်က အရူးတစ်ယောက် အတိုင်းပင်။ မှတ်တမ်းနှင့်သတင်းအချက်အလက်များက ကုမြောင်၏ ရာထူးနှင့်အနေအထားကို အတည်မပြုပေးနိုင်သော်လည်း သူ့လက်အောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သော အစမ်းသပ်ခံအရေအတွက်ကလည်း မနည်းလှချေ။

အိုမီဂါတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ သွေးတစ်ရှူးနမူနာကိုယူပြီး နံပါတ်တစ်ခုစီပေးထားသည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်ရောက်သွားသောအခါ ထိုလူက သူ့ရှေ့တွင် နမူနာများကို နှိုင်းယှဥ်နေပြီး သူရောက်လာသောကြောင့် တစ်ခဏမျှ အံ့ဩသွားပြီး ပြုံးပြလာသည်။

ထိုလူက ဟယ့်ယွင်ထင် သူနှင့်အတူပူးပေါင်းပေးမည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုအောင်မြင်တော့မည်ဖြစ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလာသေးသည်။

"အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကို ပျိုးထောင်ဖို့ အင်ပါယာအတွက် ဘယ်လောက်တောင်ခက်ခဲနေလို့လဲ....

အဲဒီအစား ဒီငပျော့လေးတွေကို နည်းနည်းလေး

အဆင့်မြှင့်လိုက်တာမဟုတ်ဘူး...ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့စိတ်စွမ်းအင်တွေကို အိုမီဂါတွေပေါ်မှာ ဖြုန်းတီးနေတာပဲလေ....မင်းလည်း အဲဒီလိုတွေးမိတယ်မလား...."

ထိုစဥ်တုန်းက သူဘယ်လိုပုံစံဖြစ်နေမှန်း ဟယ့်ယွင်ထင်မမှတ်မိပေ။ တစ်ဖက်လူ၏ တဖြေးဖြေး ခက်ထန်မာကြောလာသော မျက်နှာကိုသာမှတ်မိသည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်က သေနတ်ကိုဆွဲထုတ်လိုက်မှသာ သူ့စည်းရုံးသိမ်းသွင်းမှုများက အသုံးမဝင်မှန်း ထိုလူသဘောပေါက်သွားပုံပေါ်သည်။ ထိုအခါမှ ထိုလူအထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများက ပြန်ဖြေမည့်သူမရှိဘဲ ပြတ်တောက်သွားသလို အလင်းရောင်ဖန်သားပြင်ကိုပင် ဖွင့်၍မရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ကုမြောင်က အပြီးသတ်ထားသည့် စာရင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စက် မျက်နှာသေနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည့် ဟယ့်ယွင်ထင်ကို သူ့ဘက်ပါလာအောင် ဆက်ပြီးစည်းရုံးသိမ်းသွင်းချင်နေသေးသည်။

"ဒီနေ့ရဲ့အစမ်းသပ်ခံနမူနာက ဘယ်သူလဲသိလား....သိပ်မကြာခင်အဲဒီအိုမီဂါလေးက သူလေးစားရတဲ့ ပရောဖက်ဆာရဲ့ အတန်းသွားတက်တော့မှာ...သူဘယ်လိုအဖိုးတန်ရတနာမျိုးကို စွန့်ပစ်လိုက်မိလဲဆိုတာ ဟိုရှုမျိုးရိုးကို သိစေချင်လိုက်တာ..."

သူ့အရှေ့မှ နမူနာဖိုင်တွင် သူနေ့နေ့ညညစိတ်ကူး

ယဥ်ခဲ့ရပြီး ချဥ်းကပ်ဖို့မဝံ့ရဲခဲ့သည့် လူငယ်လေး၏ ဓာတ်ပုံပါတွဲပါလာသည်။

"အဟာရဓာတ်စာကို သူနဲ့အတူသေချာပေါက်ယူသွားမှာပဲ...ပြီးတော့ လက်ချာအတန်းကလည်း ကြာမှာဆိုတော့ အိုမီဂါလေးအိပ်ငိုက်လာရင် ပိုပြီး လုပ်ရကိုင်ရအဆင်ပြေသွားပြီ..."

သေနတ်ကို တစ်ဖက်လူထံ ချိန်ရွယ်ထားသည့်

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည်။

"ငါမလာခင်ကတည်းက နေရာကိုရှင်းထားပြီးသား..."

ကုမြောင်၏ မျက်နှာထက်ရှိအပြုံးတို့သည် တဖြေးဖြေးပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုင်းဆန်လာတော့သည်။

"ရှုကျစ်ဟန်က တကယ်ကိုအသုံးမကျတဲ့အမှိုက်လိုကောင်ပဲ...ဒီပရောဂျက်ကို သူသုတေသနလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာမှန်ပေမဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ရပ်လိုက်တာလေ...သူမလုပ်ရဲတဲ့ကိစ္စကိုငါလုပ်ပေးခဲ့တာ...

ပြီးတော့ဒီတစ်ခေါက်အစမ်းသပ်ခံနမူနာက လုံးဝကိုပြီးပြည့်စုံတယ်"

ထိုစကားအဆုံး သူ့နှုတ်ခမ်းစွန်းတို့က တွန့်ကွေးသွားကာ ခပ်ထေ့ထေ့အပြုံးတို့က နေရာယူလာပြန်သည်။

"မင်းကိုတွေ့မှတော့ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်သွားနိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဌာနချုပ်ရဲ့မစ်ရှင်ဆိုရင် မင်းနဲ့အတူ မင်းထက်ရာထူးနိမ့်တဲ့လူသုံးလေးယောက်တော့ ပါသင့်တယ်...မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ ထိပ်တိုက်တွေ့ရတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"

ကုမြောင်က အလျင်အမြန်ကောက်ချက်ကာ ပြောလာသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဒါက မင်းရဲ့တစ်ကိုယ်တော်စစ်ဆင်ရေးလား...ဘာအတွက်လဲ...ဘယ်သူ့အတွက်လဲ"

"အခုငါကိုင်ထားတဲ့ အစမ်းသပ်ခံနမူနာကြောင့်လား..."

ကုမြောင်က အိုမီဂါ၏ နာမည်ကိုပင် မှတ်မိသည့်ပုံမပေါ်ချေ။

"အဲဒါဆိုရင်တော့....မင်းစိတ်နဲ့မင်းအတွေးတွေကို စိုးမိုးထားတဲ့သူက သိပ်ကံကောင်းတာပဲ..."

ထိုသို့ပြောနေချိန်တွင် ထိုလူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကို အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းသိလား....သူက တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး"

သူ့အစီအစဥ်ပျက်ဆီးသွားမှန်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ကုမြောင်က အခြားမည်သည်ကိုမှ စိုးရိမ်ပူပန်မနေတော့ဘဲ ဟဲ့ယွင်ထင်ကို စိတ်မသက်မသာနှင့်ပြုံးပြရင်း ပြောလာသည်။

"မင်းသူ့ကိုသဘောကျနေတာလား....ဖွင့်ပြောပြီးသွားပြီလား...မင်းတို့အယ်လ်ဖာတွေကအကုန်အတူတူပဲ...လျှာရိုးရှိတိုင်း လျှောက်ပြောပြီးတော့

ပင်ကိုစရိုက်ကိုဖုံးထားကြတဲ့ဟာတွေ..."

ကုမြောင်က ဆက်ပြောသည်။

"မင်းသူ့ကို mark (အမှတ်အသားပေး) ချင်တယ်မလား....သူ့ကို အပိုင်သိမ်းချင်တယ်မလား...အထူးသဖြင့် အဲဒီလိုအားနည်းတဲ့အိုမီဂါမျိုးကို ပိုပြီးလိုချင်မှာပေါ့...ဒါနဲ့ သူဘာလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာရော သိရဲ့လား...သူလည်း သူ့အမေလိုပဲ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ လူတွေရဲ့စိတ်ထဲက အတွေးတွေကိုကြားနိုင်မဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာ...မင်းသိလား သူ့အမေက..."

ထိုစဥ် ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့ကိုသည်းမခံနိုင်တော့

သည့် ပုံစံနှင့် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သေနတ်

ဖြင့် သူ့ကိုချိန်ရွယ်ကာပစ်လိုက်သည်။ ထိုလူ့နှုတ်မှထွက်လာမည့် နောက်ထပ်စကားလုံးများကို သူထပ်မကြားချင်တော့ပေ။ သို့သော် သူအလိုရှိသည့်အတိုင်းလည်း ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

ကျည်ဆန်က ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖောက်ဝင်သွားသည်။ ကုမြောင်က အံကြိတ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစိမ့်စိမ့်ထိုးဖောက်နေသော ဒဏ်ရာကြောင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများစီးကျလာသည်။ အခန်းတစ်ခုလုံးက ညှီစို့စို့အနံ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် သွေးများကို မျိုချရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်ပြောလာသည်။

"အဲဒီမိန်းမကတကယ်သနားစရာကောင်းတယ်....တစ်ရက်လေးတောင် ကောင်းကောင်းမနေခဲ့ရဘူး..."

ထိုစကားလုံးများကို သူဘယ်လိုနားထောင်လိုက်မှန်း ဟယ့်ယွင်ထင်မသိချေ။

အတိတ်တစ်ချိန်က လင်းဟန်၏မိခင်ဖြစ်သူထံတွင် ချစ်ရသူရှိခဲ့သော်လည်း အယုံကြည်ရဆုံးသူ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကိုခံခဲ့ရပြီး ထိုလူက သူမကိုအချစ်ဟူသောအရာဖြင့် ချုပ်နှောင်အကျဥ်းချထားခဲ့ကာ သူမ၏နေ့ရက်များကို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ သူမ၏ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းသံကို မည်သူမှမကြားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ gland (အကျိတ်ဖု) ကို အတင်းအဓမ္မ ထပ်ကာထပ်ကာ အမှတ်အသားပေးကာ ကိုက်ခဲခံခဲ့ရချိန်တွင် ထိုအတိုင်းဆက်သွားလျှင် သူမ၏အိုမီဂါဗီဇအရ ပြန်လည်တုံ့ပြန်မိမည်ကိုသိသောကြောင့် ပြန်လည်ကုသဖို့မဖြစ်နိုင်တော့သည်အထိ သူမ၏ gland ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

နေ့တိုင်းလိုလို ကိုယ့်ကိုကိုယ်အဆုံးစီရင်ပြီး သူမ၏ ဘဝကိုအဆုံးသတ်လိုက်ချင်သော်လည်း တစ်ခါမှမအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ထိုအချုပ်အနှောင်ဘဝမှ မတော်တဆ လွတ်မြောက်သွားသောအခါတွင်လည်း သူမထံတွင် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရပြန်သည်။

အဆုံးတွင် ရင်သွေးငယ်လေးကို သူမလက်မလွှတ်နိုင်ခဲ့သလို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည့် နာကျင်ဆိုးရွားလှသော အတိတ်မှတ်ဥာဏ်များမှလည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ကလေးငယ်လေးကို သူမတတ်စွမ်းသလောက် နူးညံ့ညင်သာမှုအ

ပြည့်ဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။ အရပ်သားများကျင်လည်ရာနယ်မြေတွင်ပင် သားဖြစ်သူကို လွဲမှားသောလမ်းသို့မရောက်စေခဲ့ပေ။ ထိုကလေးငယ်က ဆိုးရွားသောအဖြစ်အပျက်များနှင့် မတွေ့ကြုံခင်က သူမ၏ပုံစံအတိုင်း အမြဲတမ်းနူးညံ့ပြီး ကြင်နာတတ်သူဖြစ်သည်။

ထိုရက်စက်လွန်းသည့် အတိတ်ဆိုးများက ထိုကလေးနှင့် လားလားမျှမသက်ဆိုင်ပေ။

"အဲဒီကလေးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူသိမယ်လို့ထင်လား...ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါလည်းမသိပါဘူးလေ"

ကုမြောင်က ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီကလေးက အရမ်းချောတယ်...သူ့အမေနဲ့ သိပ်တူတာပဲ...ငါ့ကိုသတ်လည်းအလကားပဲ

ငါ့ဆီကနေ မင်းကြားခဲ့တဲ့စကားတွေကို တစ်နေ့ကျရင် သူပြန်သိမှာပဲ...အဲဒီအမျိုးသမီး အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရတဲ့အတိတ်တွေကို မင်းကပြန်ဖော်လိုက်တာပဲ...အဲဒီကလေးလည်းသေချာပေါက်နာကျင်ရမှာ...ငါ့အစီအစဥ်ကို မင်းဖျက်ဖျက် မဖျက်ဖျက် အဲဒီကလေးကတော့ နာကျင်မှုတွေနဲ့ရှင်သန်သွားရမှာပဲ..."

ထိုစကားအဆုံး ကုမြောင်၏ အသံမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်လွန်းလှပြီး ကိစ္စအားလုံးကို စည်းစနစ်ကျကျကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသွားသည်။ အကျည်းတန်ရက်စက်သည့်အဖြစ်အပျက်တို့ လုံးဝမဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်နှယ် အရာရာတိုင်းက ပုံမှန်အတိုင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်းချမ်းနေသည်။ လင်းဟန်၏ပုံစံအတိုင်းသာဆိုလျှင် နေ့လည်ပိုင်းတွင် စာသင်ခန်းထဲရှိနေလောက်သည်။

လင်းဟန်ကို သူတွေ့ချင်သည်။

ရှုကျစ်ဟန်၏ ဟောပြောပို့ချချက်က လာနားထောင်သည့် လူအရေအတွက်ထက် လျော့မသွားပေ။

ဟယ့်ယွင်ထင် အချိန်အကြာကြီး မစောင့်လိုက်ရပေ။ သူသိပ်တွေ့ချင်နေသည့်သူကို လူအများ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသော ဝင်ပေါက်အနားတွင်တွေ့ရသည်။ ထိုလူငယ်လေးက စိတ်အခြေအနေကောင်းနေပုံပင်။ အခန်းထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်တဆိတ်ထိုင်နေသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင် ထိုလူငယ်လေးကို ငေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဆိုတော့ သူလေးမှာ စိတ်ဖတ်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်ရှိတယ်ပေါ့...ဒါကြောင့် အခုတလော လက်အိတ်ဝတ်ထားတာမထူးဆန်းပါဘူးလေ

ထိုလူငယ်လေးက ဖြူစင်လွန်းသည်။ သူ့အသားအရေက ဖောက်ထွင်းမြင်ရတော့မတတ် ကြည်လင်နေကာ ခပ်ဖျော့ဖျော့နေရောင်ခြည်က သူ့အား လွှမ်းခြုံထားသည်။ ကြည်လင်နွေးထွေးလွန်းသော အနှီလူငယ်ကိုကြည့်ရင်း အဝေးမှနေလျှင်ပင် နေရောင်ခြည်၏ရနံ့ကို ဟယ့်ယွင်ထင် ရှူရှိုက်မိသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးသည့်တိုင် လင်းဟန်က နည်းနည်းလေးမှမပြောင်းလဲပေ။

အတိတ်၏ ဒဏ်ရာအမာရွတ်များက သူနှင့်ဝေးကွာလွန်းလှသည်။ လင်းဟန်က သူလုပ်ချင်သမျှကို အပူပင်မရှိဘဲလုပ်ရန် သူချစ်ချင်သည့်လူကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်ချစ်ရန် နူးညံ့ရိုးရှင်းစွာ မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။

လင်းဟန်ရဲ့အချစ်ကိုခံရမဲ့သူက ဘယ်လိုလူမျိုးဖြစ်လိမ့်မလဲ....

အဲဒီလူကိုပဲ နူးနူးညံ့ညံ့ပြုံးပြနေလေမလား....

တခြားသူတွေကိုဆက်ဆံတဲ့ပုံနဲ့မတူဘဲ ထူးထူးခြားခြား ဆက်ဆံလေမလား....

အဲဒီလူကိုစကားပြောတဲ့လေသံက တိုးလျညင်သာနေလေမလား....

အဲဒီလူက သူဖြစ်နိုင်ပါ့မလား....

ပရော်ဖက်ဆာပြောနေသည့် ဇီဝသိပ္ပံအကြောင်းကို ဟယ့်ယွင်ထင် စိတ်မဝင်စားပေ။ သင်ကြားပို့ချချက် တစ်ဝက်မျှရောက်သောအခါ ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်နေသော လူငယ်လေး၏မျက်နှာထက်တွင် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းသည့် အရိပ်အယောင်တို့ပေါ်လာသည်။

ကုမြောင်ပြောခဲ့သလို သေချာပေါက် အဟာရဓာတ်စာများ ကုန်သွား၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။

အိုမီဂါများ၏အကြောင်းကို ဟယ့်ယွင်ထင် များများစားစားမသိသော်လည်း အဟာရဓာတ်စာက အားနည်းသော အချို့ အိုမီဂါများအတွက် မရှိမဖြစ်အရေးပါမှန်း သူသိသည်။ လူငယ်လေးက အဟာရဓာတ်စာကိုတွေ့လိုတွေ့ငြား မျက်မှောင်ကြုတ်ကာလှန်လှောရှာဖွေနေသည်။ ပရော်ဖက်ဆာ၏

လက်ချာကလည်း မပြီးသေး၍ ထထွက်သွားရန် အဆင်မပြေပေ။

တစ်ခဏမျှကြာသောအခါ လူငယ်လေးက ငိုက်

မျည်းစပြုလာပြီး ခေါင်းလေးမှာတဖြေးဖြေး စောင်းကျလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တောင့်မခံနိုင်တော့သောကြောင့် ထိုင်ခုံနောက်ကိုမှီကာ တိတ်တဆိတ်အိပ်မောကျသွားသည်။

သင်ကြားပို့ချမှုက ပြီးဆုံးသွားပြီး ရှုကျစ်ဟန်နှင့် ရှီးယွမ်သာ ကျန်နေခဲ့သည်။ နဂိုက သိုက်သိုက်မြိုက်မြိုက်နှင့် ခန်းမထဲတွင် စည်ကားနေခဲ့သော လူအုပ်ကြီးမှာ တဖြေးဖြေးနှင့် အလျှိုလျှိုထွက်ခွာသွားကြ၏။ လူတိုင်းက ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် အခန်းထောင့်တစ်နေရာတွင် မျက်လုံးအမှိတ်လျက်နှင့် မှီအိပ်နေသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို မည်သူမှသတိမထားမိကြပေ။

ရှုကျစ်ဟန်က ဟောပြောပွဲနှင့် သင်ကြားပို့ချမှုများကို ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော နေရာများတွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော်လည်း လူအားလုံးပြန်လည်ထွက်ခွာသွားရန် စောင့်ရသည့် အချိန်ကသိပ်မကြာလိုက်ပေ။

သိပ်မကြာမီအချိန်တွင် ကျောင်းခန်းမထဲ၌ သူတို့နှစ်ယောက်သာကျန်ခဲ့သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က အခြေခံလူတန်းစားတစ်ယောက်သဖွယ် ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ လူငယ်လေးအနားသို့ သူလျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်တစ်ယောက် လူငယ်လေးရှေ့တွင်ရပ်ရင်း မျက်လွှာချကာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ အိပ်မောကျနေသည့်အချိန်တွင် လူငယ်လေး၏ ပုံစံက ပိုပြီးတည်ငြိမ်အေးချမ်းနေသည်။ ရှည်လျားသော မျက်တောင်လေးများနှင့် ညင်သာနူးညံ့နေ

သည့် ဝင်သက်ထွက်သက်က အနှီလူငယ်လေး၏ အသွင်အပြင်ကို ပိုပို၍သိမ်မွေ့စေသည်။ အသာအယာ ပွင့်အာနေသည့် နှုတ်ခမ်းလေးက ပန်းရောင်သန်းကာ ဖူးဖူးပြည့်ပြည့်လေးနှင့် စိုစွတ်နေ၏။

ထိုနှုတ်ခမ်းလေးဖြင့် သူ့နာမည်ကိုခေါ်လိုက်လျှင် အတော့်ကို နားထောင်ကောင်းလိမ့်မည်ထင်သည်။ ပိတ်လိုက် ဖွင့်လိုက်ဖြစ်နေသော နှုတ်ခမ်းလေးမှတစ်ဆင့် သွားဖြူဖြူလေးများကိုလည်း အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ နှုတ်ခမ်းလေးကို ဟလိုက်တိုင်း ထွက်လာသည်အသံလေးက နံနက်ခင်းနှင်းစက်နှင်းပေါက်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လတ်ဆတ်လွန်းကာ ဆွဲဆောင်နိုင်လွန်းသည့် ထိုနှုတ်ခမ်းသား၏ အစိုဓာတ်ကိုလည်း သူမြည်းစမ်းကြည့်ချင်သည်။

👾

Prev Next