Volume 12 : ရူပဗေဒဌာန
Chapter 275 (ရှင်းဝမ်ဖွင့်ပြောခြင်း)
ည 12 နာရီတွင် လူတိုင်း၏ အချက်ပြဘောက်စ်တွင် စာမေးပွဲရလဒ်အချက်အလက်များက တစ်ချိန်တည်းပေါ်လာသည်။
သုတေသနအဖွဲ့: C-183
သင်တန်း: ကြယ်ရောင်ကောင်းကင်ချောက်နက်
Credit: 7 မှတ်
ရှင်းလင်းရေးရမှတ်: 90 မှတ်
နောက်ဆုံးရမှတ်: 7x90=630 မှတ်
သုတေသနအဖွဲ့အပိုဆု: အဖွဲ့ C က 1.5 ဆ အပိုဆုအမှတ်ရရှိပါသည်။ နောက်ဆုံးရမှတ် 945 မှတ် ရရှိပါသည်။
သင်တန်းကျရှုံးမှုနှုန်း: 70%
ဤသည်မှာ စာကြည့်တိုက်သို့ သူတို့ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက အမြင့်ဆုံး credit မှတ်နှင့် အမြင့်ဆုံး ကျရှုံးမှုနှုန်းရှိသော သင်တန်းဖြစ်သည်။
ရက်ပေါင်း 30 အတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောင်းကြည့်ပါက Thorns အာကာသယာဉ်ကို ယူဆောင်ကာ စကြဝဠာအတွင်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ နည်းလမ်းဖြင့် တွင်းနက်မှလွတ်မြောက်ခြင်း၊ သဲမုန်တိုင်းနှင့် တွေ့ကြုံပြီးနောက် လွတ်မြောက်ရေး pod ကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ မျက်လုံးများဖြင့် သားရဲ၏ လိုက်ဖမ်းခြင်းကို ခံရခြင်း၊ ပြီးနောက် သတ္တုရိုင်းများ စုဆောင်းဖို့ အမည်မသိ ဂြိုဟ်တစ်ခုဆီ သွားခြင်း...
ရက်ပေါင်း 30 အတွင်းမှာ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းခဲ့ပါသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ညာဘက်လက်မှာ ကျိုးသွားပြီး ကျောက်ပတ်တီးစည်းထားရသည်၊ ကျိုဖုန်း၊ ရွှီယိရှန်းနှင့် တခြားသူများလည်း ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်မှာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ရှင်းလင်းရေးအချက်အလက်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း သက်ပြင်းချကြသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ရှေ့မှမြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားက လူတိုင်းသည် စာကြည့်တိုက်ပြင်ဆင်ရေးအခန်းသို့ ပြန်သွားကြရာ သူတို့၏အဝတ်အစားများသည် မူလပုံစံအတိုင်း ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ၏ညာလက်ကို ရွှေ့ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ညာလက်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ အလွန်ပျော့ပျောင်းနေပြီး ဒဏ်ရာအစအနပင် မမြင်နိုင်ပေ။ သူက ကျန်းဖျင်စစ်ကို အမြန်ပြန်ကြည့်သည်။ "မင်းရဲ့ဒဏ်ရာသက်သာပြီလား။"
ကျန်းဖျင်စစ်က သူ၏ကြွက်သားများနဲ့ အရိုးများကို နည်းနည်း လှုပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ရှင်းလင်းရေးပြီးတော့ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်ကောင်းလာပြီး အခု ငါပုံမှန်ပြန်ဖြစ်နေပြီ။"
ယခင်အတွေ့အကြုံက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလိုဖြစ်ပြီး ယခုတော့ သူတို့သည် အိပ်မက်က နိုးထလာခဲ့ပါပြီ။
အားလုံးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကြပြီး လျှိုကျောက်ချင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။ "လုပ်ငန်းစဉ်က နည်းနည်းခက်ပေမယ့် နောက်ဆုံးရမှတ်က တော်တော်များတယ်၊ ရူပဗေဒဌာနကနေ ငါတို့ credit 7 မှတ်ရပြီး ဘွဲ့ရဖို့ ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးလာပြီ!"
ရူပဗေဒဌာနကို သူတို့မရောက်လာခင် သူတို့သည် credit 78 မှတ်ရထားပြီးဖြစ်ကာ ဒီ credit 7 မှတ်ကို ပေါင်းလိုက်ပါက သူတို့သည် credit 85 မှတ်ရထားသည်။
ကျန်းဖျင်စစ်က ပြောလိုက်သည်။ "စာကြည့်တိုက်ကနေမထွက်ခင် credit 15 မှတ်ကျန်သေးတယ်။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ဒါကိုစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအပတ်မှာ ကျင်းပမယ့် အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းမှာ ငါတို့မပါဝင်တော့ဘူး။ နောက်အပတ်မှာ 12 ထပ်မှာရှိတဲ့ ဌာနကို ငါတို့သွားကြမယ်။ အဲဒီမှာ နောက်ထပ်ဌာနနှစ်ခုရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကောင်းကောင်းအနားယူပြီး ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းထားကြပါ။"
အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းသည် ကျောင်းရှိကျောင်းသားအားလုံးပါဝင်နိုင်သည့် သင်တန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တိုးတက်မှုကန့်သတ်ချက်မရှိသော်လည်း အတန်းကိုအွန်လိုင်းမှရယူရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့အပြင် အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းတွင် credit 2 မှတ်သာ ရှိသောကြောင့် အမှန်တကယ် စွမ်းအင်ဖြုန်းတီးရန် မလိုအပ်ပါ။
လန်ယာရုန်က ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ရှောင်နျန်နဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ၊ ဒီအပတ်မှာ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းတက်မယ်။ ငါတို့က စာကြည့်တိုက်ကို ရောက်တာ အတော်လေး နောက်ကျခဲ့ပြီး ပထမအပတ်က 'တောလမ်းခရီးခြေကျင်လျှောက်ပြိုင်ပွဲ'မှာ မပါဝင်ခဲ့တာကြောင့် အားလုံးထက် credit 2 မှတ်နောက်ကျနေပြီး ဒီအပတ်မှာ ငါတို့တက်လိုက်မယ်။"
ကျန်းရှောင်နျန်က လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ စီနီယာအစ်မက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပြီး ယုံကြည်ရတဲ့ အဖွဲ့ကို ရှာမယ်လို့ ပြောတယ်။"
အများအားဖြင့် အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းများသည် ခက်ခဲလွန်းလှ၏။ စီနီယာအစ်မလန်က ရှောင်နျန်ကို ခေါ်သွားတာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ပို၍စိတ်သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေသည်။ "ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အဖွဲ့ထဲကနေ ခဏထွက်သွားပြီး အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တန်းတွေပြီးရင် ပြန်လာခဲ့ပေါ့။"
သူတို့နှစ်ဦးသည် အဖွဲ့မှထွက်ရန် လျှောက်ထားခဲ့ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လျှောက်ထားမှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တနင်္ဂနွေနေ့မတိုင်ခင် ပြန်လာသရွေ့တော့ နောက်အပတ် မသင်မနေရသင်တန်းများကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အားလုံးက စာသင်ခန်းထဲကနေ ထွက်လာသောအခါ ကျိုတိုတက္ကသိုလ်နဲ့ ပင်းကျန်းဆရာဖြစ်သင်တန်းတက္ကသိုလ်မှ အဖွဲ့ဝင်များနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။
လက်ရှိတွင် သူတို့အဖွဲ့သုံးဖွဲ့သာ စာကြည့်တိုက်တွင် အလျင်မြန်ဆုံးဖြစ်သည်။ ရလဒ်ကိုမေးရန် ကျိုဖုန်းက အစပြုခဲ့ပြီး ယွိမင်ယွီက ခါးသက်သက်ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့ စာမေးပွဲကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ အောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် ငါတို့အဖွဲ့က အတန်းဖော်တော်တော်များများကို စတေးခဲ့ရတယ်။"
ချင်းလန်က ပြောလာသည်။ "ငါတို့အဖွဲ့ရဲ့လူတစ်ဝက်လောက်က အတန်းကျသွားပြီး နောက်ဆုံး boss ကို တိုက်ခိုက်ရတာ အရမ်းခက်ခဲပြီး အဲဒါက ငါ့ကို အတော်လေးဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်!"
နှစ်ယောက်သား ခဏတာ ညည်းညူပြီးနောက် အတန်းကျသွားသော ကျောင်းသားများကို အဖွဲ့ပြန်ဖွဲ့ကာ ပထမထပ်မှ သင်တန်းများပြန်စရန် ညှိနှိုင်းခဲ့သည်။
ကျန်းဖျင်စစ်သာ အမှန်တကယ် အနစ်နာခံခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတစ်ယောက်တည်း ပြန်လည်စာမေးပွဲပြန်ဖြေရန် စာကြည့်တိုက်သို့ ပြန်သွားစရာ မလိုတော့ကြောင်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်တွေးတောခဲ့ကာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ 183 သုတေသနအဖွဲ့နဲ့ တိုးတက်မှုတူသော တခြားတက္ကသိုလ်အဖွဲ့များတွင် သင်တန်းကျသော ကျောင်းသားများလည်း ရှိမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုအချိန်တွင် သင်တန်းကျခဲ့သော ကျောင်းသားများသည် သင်တန်းပြန်တက်ရန် အဖွဲ့သစ်ဖွဲ့နိုင်သည်။ ယွိမင်ယွီနှင့် ချင်းလန်၏အဖွဲ့သည် သူတို့၏ကျောင်းမှ ထိပ်တန်းကျောင်းသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့သည် 183 သုတေသနအဖွဲ့ရှိ ကျောင်းသားများထက် မဆိုးပေ။ ကျန်းဖျင်စစ်က အဖွဲ့ဝင်ကောင်းများကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေပြီး စိတ်ထဲက ဗလာဖြစ်နေကာ ထိုအကြောင်းကို လုံးဝ မတွေးခဲ့မိပေ။ ဒါကို သူစဉ်းစားမိရင်တောင် ကျန်းဖျင်စစ်ကို တစ်ယောက်တည်းလွတ်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်တစ်ယောက်တည်း သင်တန်းကျတာမျိုး သူခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
သူက အမြဲတမ်း ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည်။ သို့ပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ စိတ်အာရုံခံစားမှုက ဆင်ခြင်တုံတရားထက် သာလွန်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒဏ်ရာရသူသည် သူဂရုအစိုက်ဆုံး ဖျင်စစ်ဖြစ်နေတာကြောင့်ပင်။
ရူပဗေဒဌာနမှ ထွက်လာပြီးနောက် လူတိုင်း ထမင်းစားရန် ကန်တင်းသို့ ရောက်လာကြသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဗိုက်ပြည့်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူတံခါးထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်ကာ မေးလာသည်။ "မင်းမျက်နှာလည်း မကောင်းဘူး၊ မင်း စိတ်ဆိုးနေတာလား။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "စိတ်မဆိုးပါဘူး။"
ကျန်းဖျင်စစ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြသည်။ "အဲဒီတုန်းက ဖော်မြူလာနှစ်ခုကို ငါရေးဖို့အချိန်မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါမင်းတို့ကို အရင်ပို့ရုံပဲရှိတော့တာ။ စီနီယာအစ်ကိုရွှီက သတ္တုရိုင်းကိုတွေ့ခဲ့တာ ငါမြင်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မင်းနဲ့အတူရှိနေတာကြောင့် သူက သတ္တုရိုင်းကို လွှဲပေးနိုင်တဲ့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့တာဝန်ပြီးအောင် လုပ်နိုင်တယ်။"
"ငါသိပါတယ်။" ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ရှင်းပြချက်ကို ညင်သာစွာ ကြားဖြတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ "အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ပါတယ်။ ငါစိတ်မဆိုးပါဘူး၊ ငါ ဒီအတိုင်း…"
"ဒီအတိုင်း ဘာလဲ။"
ဒီအတိုင်း သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံပါ။
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ အရိုးများ၊ ကြွက်သားများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများ အများအပြား ကြေမွသွားကာ နှလုံးခုန်နှုန်း အလွန်အားနည်းသဖြင့် အချိန်မရွေး သူသေဆုံးနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ဝေဒနာက အဆင့်တစ်ဆယ်ရှိရင် အဲဒီအချိန်က ကျန်းဖျင်စစ် ခံစားခဲ့ရသောဝေဒနာသည် လူသားများ မခံနိုင်သောကန့်သတ်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမည်။
ယခုပင် ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့ရှေ့မှာ မပျက်မစီး ရပ်နေသော်လည်း ကျန်းဖျင်စစ် ခံစားနေရသော ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကို တွေးလိုက်သောအခါ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရ၏။
ကျန်းဖျင်စစ်ကို သုံးရက်တာ စောင့်ကြပ်နေစဉ်အတွင်း ပထမအကြိမ် သူသည် သူ့နှလုံးသားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနှင့် အေးဆေးစွာ စစ်ဆေးခဲ့သည်။
တကယ်တော့ သူက ဖျင်စစ်ကို မသိလိုက်ဘဲ ချစ်မိသွားခဲ့တာ။
ဖျင်စစ်ကို သူ့နှလုံးသားထဲက အရေးအကြီးဆုံး နေရာမှာ ထားခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ သူ့နေရာကို အစားမထိုးနိုင်ဘူး။
ပထမနှစ်တုန်းက သူသည် ကျန်းဖျင်စစ်ကို အထက်တန်းကျောင်း၏အတန်းဖော်များ တွေ့ဆုံပွဲမှာ ထပ်တွေ့သောအခါ မဖော်ပြနိုင်လောက်သော ပျော်ရွှင်မှုမျိုး သူခံစားခဲ့ရပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို အရမ်းအရေးကြီးတယ်လို့ သူထင်မြင်နေတာကြောင့်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
ဆက်သွယ်ရန်အချက်အလက်အတွက် ကျန်းဖျင်စစ်ကို သူပထမဆုံးအကြိမ်မေးသောအခါ၊ ကျန်းဖျင်စစ်ကို စူပါမားကတ်တွင်စျေးဝယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာခေါ်သွားသောအခါ၊ ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကျောင်းကောင်စီတွင်ပါဝင်ရန် ခေါ်သောအခါ၊ စုံတွဲအကကရန် ခေါ်တာ၊ စက်ဘီးစီးတာ၊ တောလမ်းခရီးခြေကျင်လျှောက်တာ၊ လှုပ်ရှားမှုမျိုးစုံတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲတာ…
သူက ဘာကြောင့် ကျန်းဖျင်စစ်ကို အတူခေါ်ရတာ အမြဲသဘောကျနေရတာလဲ။
ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့အခါ လုံခြုံတယ်၊ ပေါ့ပါးတယ်၊ သက်သောင့်သက်သာရှိနေတာကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား။
ဘယ်လောက်ပဲ ချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူ့ဆီ အချစ်စာတစ်စောင် ရေးနေပါစေ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ငြင်းဖို့ပဲ သိတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျန်းဖျင်စစ်က မက်ဆေ့ခ်ျပို့တိုင်း သူချက်ချင်း အကြောင်းပြန်တယ်။ ကျန်းဖျင်စစ်က သင်္ချာပြိုင်ပွဲမှာ နိုင်ငံတကာဆုရရှိကြောင်းကြားသိရတဲ့အခါ သူထီပေါက်တာထက် ပိုပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။
ဒီလိုအသိအမှတ်ပြုမှု၊ လေးစားမှု၊ မှီခိုမှု ခံစားချက်တွေ ရောထွေးပြီး 'သူငယ်ချင်း' လို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတ်မှတ်နိုင်သလား။
ကျန်းဖျင်စစ်သာ သူ့အနားမှာရှိနေသရွေ့ ဘောလုံးကစားတာ၊ ပြေးတာ၊ အတူတူ စာကြည့်တိုက်သွားတာမျိုးဖြစ်ဖြစ်၊ အတူတူစာလေ့လာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ကို အရမ်းသက်တောင့်သက်သာရှိစေတယ်။ ကျန်းဖျင်စစ်မရှိရင် သူ့နှလုံးသားရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာမှာ ဗလာကျင်းသွားသလို ခံစားရတယ်။
ဒါက သူငယ်ချင်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သဘောကျတာပဲ!
အဲဒါက 'အစားထိုးမရတာ'၊ 'ထူးခြားတာ'၊ 'ငါက သူနဲ့အတူရှိချင်ရုံပဲ'လို့ ဆိုလိုတာပဲ!
သူ့ခံစားချက်များကို နားလည်ဖို့ကြိုးစားပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ဖိအားမရှိဘူးလို့ ခံစားရသည်။ အနာဂတ်တွင် သူနှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် အတူတူရှိနေမှာဖြစ်ပြီး ပြင်ပကမ္ဘာမှ မည်သည့်အခက်အခဲမဆို သူတို့အတွက် ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကျန်းဖျင်စစ်သည် ထိုသုံးရက်အတွင်း မေ့မြောနေခဲ့ပြီး အိပ်ရာမှနိုးလာသောအခါ သင်တန်းရှင်းလင်းရေးကို သူတို့တွေ ချက်ချင်းကျော်ဖြတ်သွားပြီး သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖျင်စစ်အား ပြောပြရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကြောင်တက်တက်ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျန်းဖျင်စစ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အာရုံများပြန်ရောက်လာပြီး သူ့နားရွက်များနီလာကာ နူးညံ့စွာပြောလိုက်သည်။ "ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ငါမင်းနဲ့ စာရင်းရှင်းမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ၊ အဲဒါကို ငါ ဘယ်လိုတွက်ရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ…"
ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့အမှားကို ဝန်ခံသောအမူအရာမျိုး ချက်ချင်းထားလိုက်သည်။ "ခယ်ရှောင်ပင်းက မင်းငါ့ကို သုံးရက်သုံးညလောက် အနားမယူဘဲ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ငါမင်းကို စိတ်ပူအောင်လုပ်မိပြီ။ မင်း ဘယ်လိုစာရင်းရှင်းချင်သလဲ၊ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"
ခယ်ရှောင်ပင်း၊ မင်းက အရမ်းစကားတတ်တာပဲ!
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဟန့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါစဉ်းစားပြီးပြီ။"
ကျန်းဖျင်စစ်: "အင်း…"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ကျန်းဖျင်စစ်၏မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းဖျင်စစ်၊ ငါမင်းကို သဘောကျတယ်။"
ကျန်းဖျင်စစ်: "..."
သူ့ရှေ့ရှိ ရှင်းဝမ်သည် ကြည်လင်သောမျက်လုံးများရှိပြီး နားရွက်များ နီရဲနေသော်လည်း သူ့အမူအရာမှာ "ငါမင်းကိုသဘောကျတယ်" ဟူသော စကားလုံးကို တွေးပြီးသည့်နောက်တွင် အလွန်အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုဟု ဆိုသကဲ့သို့ သူ၏အမူအရာမှာ ရှင်းရှင်းပြတ်သားပြီး ရိုးရှင်းပါသည်။
ကျန်းဖျင်စစ်၏နှလုံးသားက ရုတ်တရက် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ ဒီစကားကိုကြားဖို့ သူစောင့်နေခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။ ငယ်ရွယ်စဉ် သူ အထက်တန်းကျောင်းတက်စဉ်ကတည်းက ဒီလူကို တိတ်တဆိတ် သူစောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး အခု သူစောင့်နေတဲ့တုံ့ပြန်မှုကို နောက်ဆုံးရရှိလိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ထိုက်တန်တယ်လို့ သူခံစားရတယ်။
ရှင်းဝမ်ရဲ့ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံခြင်းက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အဖိုးတန်ဆုံး လက်ဆောင်ပဲ။
ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ဆံပင်များကို ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်ရာ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်ကအပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မရပါဘူး။ "ဒီလိုတည့်တိုးကြီးလား။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ပါးပြင်များသည် အနည်းငယ်နီနေ၏။ "မင်းရဲ့အဆင့်ဆင့် သက်သေပြနည်းကို ငါမလေ့လာနိုင်ဘူး၊ ဒီအတိုင်းတည့်တိုးပဲ။"
ကျန်းဖျင်စစ်၏အကြည့်သည် သူ့အပေါ် စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း ပို၍ညင်သာလာသည်။ "အဲဒါကြောင့် အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါမနိုးလာရင် မင်းက ငါနဲ့အတူအဖော်လိုက်ပြီး သင်တန်းကျမယ်လို့ အားလုံးကိုပြောခဲ့တာလား။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း။ ငါမင်းကို သဘောကျတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီမို့ မင်းနဲ့အတူ ငါရပ်တည်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတစ်ယောက်တည်းကို ငါလုပ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ပြန်သွားတဲ့အခါ ငါတို့မိဘတွေနဲ့ စကားပြောဖို့လိုလာရင် ငါမင်းနဲ့အတူ ရင်ဆိုင်မယ်။"
သူ၏ရှင်းဝမ်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ကို အမှန်တကယ် တန်ဖိုးထားပြီး သူက ရတနာတစ်ခုကောက်ရလိုက်သလိုပင်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တစ်လုံးချင်းမေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အခုကစပြီး ငါက မင်းချစ်သူပေါ့။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရှက်သွေးဖြာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါကလည်း မင်းချစ်သူပါနော်။"
သူသည် ကျန်းဖျင်စစ်၏အကြည့်ကို ရှက်ရွံ့စွာရှောင်လိုက်ပြီး တိုးတိုးပြောသည်။ "အရင်က စာရင်းရှင်းမှာကို ဖျက်လိုက်ပြီ၊ အခုကစပြီး ငါမင်းကို ချစ်သူအနေနဲ့ ကောင်းကောင်းဆက်ဆံမယ်။"
ပျော်ရွှင်မှုကြီးက သူ့နှလုံးသားထဲသို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်၏လက်ချောင်းများသည် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ် မတုံ့ပြန်မီတွင် သူရုတ်တရက် စောင်းငဲ့ကာ နမ်းလိုက်သည်။
"..." ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူကို သဘောကျကြောင်း သေချာသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ရင်းနှီးသောအပြုအမူအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပါ။ ကောင်လေးတစ်ယောက်ကြောင့် အနမ်းခံလိုက်ရသည့်ခံစားချက်က အလွန်ထူးဆန်းပါသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ နောက်ကျောက တောင့်တင်းနေပြီး သူဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမလဲဆိုတာ ခဏတာ မသိလိုက်ဘူး။
ကျန်းဖျင်စစ်သည် အရင်ဆုံး သူ့နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာနမ်းလိုက်ပြီး သူ မခုခံကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ့သွားများကို ပျော့ပြောင်းစွာ ဖွင့်ကာ စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
အနမ်းကြောင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ဦးနှောက် ဗလာကျင်းသွား၏။
ကျန်းဖျင်စစ်၏ အနမ်းသည် နူးညံ့လွန်းသဖြင့် သူ့နှလုံးသားကို လုံးလုံးလျားလျား လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။
သူ့ပါးစပ်က ကျန်းဖျင်စစ်၏ အရသာနဲ့ ပြည့်နေပြီး သူ၏စိတ်ချစေမှုရနံ့က သူ့နှာခေါင်းမှာ ဝဲနေသည်။ ကနဦး ထိတ်လန့်ပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လျင်မြန်စွာ အာရုံပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
ဖျင်စစ်က သူ့ကို နမ်းနေတာကို သိလိုက်ရတော့ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး မီးတောက်နေသလို ခံစားရသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် မရုန်းကန်တော့ဘဲ မျက်လုံးများကို ညင်သာစွာမှိတ်ထားကာ ကျန်းဖျင်စစ်၏ကျောကို အစမ်းသဘောဖြင့် ပွေ့ဖက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ထံမှ အနမ်းများကို လက်ခံခဲ့သည်။
ရှင်းဝမ်၏ နာခံမှုနှင့် တုံ့ပြန်မှုသည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ နှလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ခုန်စေခဲ့သည်။ သူသည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏လည်ဂုန်ကို ညာလက်ဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရှင်းဝမ်၏ မေးရိုးကို ဘယ်လက်ဖြင့် မြှောက်ကာ အနမ်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေသည်။
"အင်း……"
အိပ်ဆောင်အတွင်း အပူချိန်သည် အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေ၏။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏မျက်နှာသည် နီမြန်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း အဆုံးမသတ်ချင်သေးဘဲ ဂရုတစိုက်ပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဒါက သူတို့၏ ပထမဆုံးအနမ်းဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုနွေးထွေးပြီး ပိုသန့်ရှင်းပါသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ခံစားချက်များကို အလွန်ဂရုစိုက်သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် မှင်တက်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက single မဟုတ်တော့ဘူး၊ သူ့မှာချစ်သူရှိသွားပြီ။
ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးချစ်သူပဲ။
【Volume 12 : ရူပဗေဒဌာန ပြီးပါပြီ။】
TK Team
