MM Story Teller

Chapter 192

Viewers 21k

🚩Chapter - 192

Arc_8.မောင်းမဆောင်နတ်ဘုရားမ [ 28 ] Final

_____

ယန်ယွီနော့က မြေပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် စာရွက်များကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ယန်ယွီချင်း၏ လက်ရေးကို မှတ်မိသည်။

ရွှီပင်းယွဲ့နှင့် ယန်ယွီချင်းတို့က စာထဲတွင် သူမကို မည်သို့သတ်ရန်စီစဥ်နေကြကြောင်းကို တွေ့ရသည့်အခါ ယန်ယွီချင်း၏မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

သူမကဘယ်လိုလုပ်သေနိုင်မှာလဲ…သူမမသေနိုင်ဘူး…သေရမှာကိုကြောက်လို့မဟုတ်ဘူး…။

သူမ လုမုရွှင်နဲ့ စုဝမ်ကို မကယ်ရသေးဘူး အဲ့ဒါကြောင့် သူမသေနိုင်ဘူး...မဟုတ်ဘူး...သေလို့မဖြစ်ဘူး…။

“ဒီအစေခံကို လမ်းမှန်ပြပေးဖို့ အရှင့်ကိုတောင်းဆိုပါတယ်”

တကယ်တမ်းတွင် ယန်ယွီနော့က အလွန်အမင်းကြင်နာနေခြင်းသာဖြစ်ပြီး တုံးအနေသည့် လူတစ်ယောက်တော့မဟုတ်ပေ။ ဘုရင်မင်းမြတ်က တစ်ခုခုကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း သူမကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာလျှင် ယန်ယွီနော့က ယခုအကြိမ်၌ မှန်ကန်သည့်အရာကိုပြောနိုင်ခဲ့သည်။

ဘုရင်မင်းမြတ်က သူမအား ဤအရာအားလုံးပြောပြနေချိန်တွင် သူမ မည်မျှရူးမိုက်ကြောင်းကို မလှောင်ရယ်မိရန်ထိန်းထားကြောင်း သူမသိသည်။

“ငါကိုယ်တော် လုမုရွှင်နဲ့စုဝမ်ရဲ့ အပြစ်ဒဏ်တွေကို ရွှေ့ဆိုင်းပေးထားမယ်”

ယန်ယွီ‌နော့က နောက်ဆုံးတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စုရွေ့ပြုံးလိုက်သည်။

“ရှန့်ဖူနန်းဆောင်မှာ ဆက်မနေနဲ့တော့ မနက်ဖြန်ကစပြီး ကိုယ်လုပ်တော်လျန်ကို ခစားရမယ် သူမမှာ အချိန်မရှိတော့ဘူး သူမအတွက်ကိစ္စတွေကို ကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်ပေးနိုင်ရင် မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေကိုဖြည့်ပေးဖို့ သူမကူညီပေးလိမ့်မယ်”

အထိန်းတော်ချုပ်ဆိုသည့်နေရာက ကိုယ်လုပ်တော်လျန်နှင့် ယှဥ်နိုင်သည့်နေရာမဟုတ်ပေ။ ကိုယ်လုပ်တော်လျန် ဘေးတွင်နေခြင်းက ယန်ယွီနော့အတွက် ကိုယ်လုပ်တော်လျန်ထံမှ ယခုလက်ရှိ သူမအခြေအနေထက်ပို၍ “ထက်မြက်” လာရန် အသင်ကြားလေ့ကျင့်ခံရနိုင်ကြောင်း စုရွေ့ခံစားမိသည်။

“အရှင့်ရဲ့အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်”

ယန်ယွီနော့က ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကာ သူ့ကိုကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။ သူမခေါင်းပြန်မော့လိုက်ချိန်တွင် သူမက ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် အထိန်းတော်ဝမ်၏အရိပ်တို့ကိုသာတွေ့လိုက်သည်….။

အကယ်၍ မောင်းမဆောင်သာ ခွေးခွေးချင်းပြန်စားကြသည့်နေရာဖြစ်လျှင် သူမက ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေကာ အခြားသူများ သူမကိုဝိုင်းစားမည်ကိုစောင့်မနေနိုင်ပေ။ သူမလုံးဝ ထိုသို့လုပ်၍မဖြစ်ပေ။

အေးစက်နေသည့်ညတွင် ယန်ယွီနော့၏အကြည့်များက ပို၍ပြတ်သားလာကာ သူမ၏စိတ်များလည်း ပြောင်းလဲလာသည်…။

လူအချို့က လမ်းဆုံးအထိ တွန်းပို့ခံရသည့်အခါ အကန့်အသတ်မရှိသည့် စွမ်းရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်သည်။

အချို့လူများအတွက်ကတော့ သူတို့ကိုယ်တွင်းတွင် သိမ်းထားသည့်စွမ်းအားများကို သူတို့ဂရုစိုက်သည့်လူ ကျဥ်းထဲကြပ်ထဲကျရောက်နေသည့်အခြေအနေတွင်သာ ထိုလူအတွက် ထုတ်သုံးတတ်ကြသည်။

ယန်ယွီနော့က ထိုကဲ့သို့ လူစားမျိုးပင်…။ အကန့်အသတ်မရှိသည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများက သူမကို သန်မာအောင် လုပ်ပေးပေလိမ့်မည်…။

………

ဆောင်းရာသီကုန်ဆုံးကာ နွေဦးရောက်လာသည်။ ယန်ယွီနော့ ရွှီနင်းနန်းဆောင်သို့ ဝင်ချိန်တွင် ချက်ချင်း ကိုယ်လုပ်တော်လျန်၏ အရေးကြီးသည့်နေရာသို့ လျင်မြန်စွာခန့်အပ်ခံလိုက်ရသည်။ ကိုယ်လုပ်တော်လျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လာသော်လည်း သူမ၏ကိုယ်ထဲမှ နှစ်ရှည်ကြာနေသည့်အဆိပ်က လုံးဝဖယ်ထုတ်၍မရနိုင်ရာ ရလဒ်အနေနှင့် သူမ၏သက်တမ်းက ပို၍တိုလာတော့သည်။

သူမ၏ဘဝသက်တမ်းက သိပ်မကြာခင်တွင် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လာတော့မည်ကိုခံစားမိသောအခါ ကိုယ်လုပ်တော်လျန်က ယန်ယွီနော့ကို ပို၍လျင်လျင်မြန်မြန်နှင့် သင်ပေးလာတော့သည်။ သူမက ကြက်ကိုတောင်မသတ်ရဲသည့် ဤမိန်းကလေးကို လူသတ်ရန်ပင် မျက်တောင်မခတ်သည့် သွေးအေးသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် သင်ပေးချင်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဥ်က အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်လျန်အား အောင်မြင်သည့်ခံစားချက်များကို ခံစားရစေသည်။ သူမက သေလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက သူမကိုယ်တိုင်လက်များဖြင့် ဤမောင်းမဆောင်ထဲတွင် သူမအစား ပြဿနာရှာပေးနိုင်သည့် လူတစ်ယောက်ကို ဖန်တီးပေးတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ယွီနော့ကလည်း ကိစ္စတော်တော်များများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ဟိုယခင်တစ်ချိန်ကကဲ့သို့ ဖြူစင်ရိုးရှင်းသည့်သူတစ်ယောက်မဟုတ်တော့ချေ။ သူမက ကိုယ်လုပ်တော်လျန်သင်သမျှကို အကုန်လိုက်လုပ်သည်။

သူမက နှလုံးသားအောက်ခြေမှသည် လုမုရွှင်နှင့်စုဝမ်အား ရအောင်ကယ်မည်ဟု ကျိန်ဆိုထားသည်…။

သူမ၏ကျန်ရှိနေသည့် ဘဝတွင် သူတို့ကိုကာကွယ်ရန်မှာ သူမတာဝန်သာဖြစ်သည်…။

နောက်နှစ်ဆောင်းဦးသို့ရောက်လာသည့်အခါ အကျဥ်းတိုက်ထဲတွင် အကျဥ်းကျနေဆဲဖြစ်သည့် စုဝမ်က ရုတ်တရက် မစ်ရှင်အောင်မြင်သွားသည့် သတိပေးချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

၎င်းက စုဝမ်ကို အံ့ဩမိသွားစေသည်။ ယန်ယွီနော့ကလုံးဝပြောင်းလဲသွားရန် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကျော်လောက်ကြာမည်ဟု သူမထင်နေခဲ့သည်။ ယခုလို အစောကြီးပြီးမြောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ယနေ့က နန်းတွင်းထဲရှိလူအများစုအဖို့ အလုပ်ရှုပ်သည့်သာမန်နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သော်လည်း ယန်ယွီနော့အတွက်ကတော့ အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့်နေ့လေးတစ်နေ့ပင်…။

နန်းတွင်း၏အပြစ်ပေးဆောင်ထဲတွင် ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက် သွေးများပြန့်ကျဲနေကာ ဆိုးဝါးသည့်အနံ့အသက်ကို ထုတ်လွှင့်ပေးနေသည်။ ရွှီပင်းယွဲ့က သွေးအိုင်ထဲတွင်လဲနေကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာများဖြင့်ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမက အရှေ့ရှိလူကို စူးရှစွာစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ယန်ယွီနော့…ခွေးမ…ငါ့ကိုအခုလိုဖြစ်အောင် နင်လုပ်တာ…နင်လုပ်တာ”

“ဟက်”

ယန်ယွီနော့က ညင်သာစွာနှင့် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လိုက်ကာ သူမ၏အပြာရောင်နန်းတွင်းဝတ်စုံအပေါ်တွင် စွန်းပေနေသည့် သွေးများကို လျစ်လျူရှုရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ငါဖြစ်နိုင်မှာလဲ နင်နဲ့ ရွေ့ဝမ်ကြားက လျှို့ဝှက်ပြီးဆက်သွယ်နေတဲ့စာတွေကို ဘုရင်မင်းမြတ်ဆီပေးလိုက်တာ ငါမဟုတ်ဘူးလေ”

မဟုတ်မှ…

မဟုတ်မှ သူမ များလား…။

ရွှီပင်းယွဲ့က ယန်ယွီနော့၏စကားများကိုကြားသောအခါ မျက်လုံးများတွင် သံသယများဖြင့်ပြည့်သွား၏။

“မဟုတ်ဘူး နင်ပဲဖြစ်မှာ…နင်လိမ်နေတာ အဓိပ္ပာယ်ရောရှိလို့လား”

“အိုး…ရွှီပင်းယွဲ့…နင်ကတစ်ချိန်လုံး ပါးနပ်ထက်မြက်ခဲ့တာလေ အခုမှဘာလို့ ရုတ်တရက် ရှုပ်ထွေးနေရတာလဲ”

ယန်ယွီနော့က ရွှီပင်းယွဲ့၏ နားနားသို့ တိုးကပ်လာကာ တီးတိုးဆိုလိုက်သည်။

“ကိုယ်လုပ်တော်လျန်က မကြာခင် မိဖုရားတစ်ပါးဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာရယ်၊ ကျန်းမာရေးမကောင်းတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်လျန်က မီးမဖွားနိုင်တဲ့အတွက် သူမရဲ့နာမည်အောက်မှာ တော်ဝင်မင်းသားလေးကို မွေးစားမယ်ဆိုတာကို ငါယန်ယွီချင်းကို ပြောခဲ့တယ်လေ…ယန်ယွီချင်းက သူမသားအတွက် နင့်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာပဲ”

တကယ်တမ်းတွင် ရွေ့ဝမ်၏အဆောင်၌ ယန်ယွီချင်း၏ဘဝက မလွယ်ကူနေပေ။ တုန်းဖန်းလီက သူမကို တကယ်မကြိုက်ချေ။ သူမကိုကယ်ရန် အများကြီးကြိုးစားခဲ့သည့် အကြောင်းပြချက်က သူမဗိုက်ထဲမှ ကလေးကြောင့်သာဖြစ်၏။ ယခုတွင် ကလေးအား တုန်းဖန်းလီကခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ တုန်းဖန်းလီက ယန်ယွီချင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ပျင်းရိကာငြိုငြင်လာတော့သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုသူ၏လက်ရှိအခြေအနေများက ယန်ယွီချင်းကြောင့်ဆိုသည်ကို တွေးလိုက်တိုင်း တုန်းဖန်းလီက သူမကိုသတ်ပင်သတ်ပစ်ချင်နေ၏။

ထို့ကြောင့် ရွေ့ဝမ်အဆောင်တွင် ယန်ယွီချင်း၏ နေ့ရက်များက သေရသည်ထက် ပို၍ဆိုးလေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီနင်းနန်းဆောင်မှ မှီခိုအားထားနေရသည့် ယန်ယွီနော့က သူမကို ကူညီရန် လက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ယန်ယွီချင်းက ယန်ယွီနော့အား ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဖြူစင်ရိုးသားပြီးကြင်နာတတ်ဆဲဟု ထင်မှတ်မိသောကြောင့် ယန်ယွီနော့၏ စကားများကို ယုံကြည်လိုက်သည်။

သူမကလေးနှင့်ခွဲနေရခြင်းနှင့် တုန်းဖန်းလီ၏ သစ္စာဖောက်မှုများကို တွေးလိုက်ရင်း ယန်ယွီချင်းက ယန်ယွီနော့လက်အောက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမက ရွှီပင်းယွဲ့နှင့် ရွေ့ဝမ်တို့ကြားမှ ဆက်သွယ်မှုစာများကို အတုလုပ်ကာ စာများအပေါ်တွင် ရွေ့ဝမ်အဆောင်၏ တံဆိပ်ကိုပါခတ်နှိပ်ပြီး ထို”အထောက်အထား” များအားလုံးကို ယန်ယွီနော့ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

“ယန်ယွီနော့…နင်တကယ်ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ”

ယန်ယွီနော့၏စကားများကိုကြားသောအခါ ရွှီပင်းယွဲ့က မျက်ခုံးပင့်ရင်း သူမအရှေ့မှ ရင်းနှီးနေသည့် မျက်နှာကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမအရှေ့တွင် ရှိနေသည့်သူက တူညီသည့်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ယခင်ကလို နွေးထွေးမှုများမရှိတော့ပေ။

“လူတွေကပြောင်းလဲကြတယ် ငါကနင်တို့ကြောင့် ပြောင်းလဲဖို့တွန်းအားပေးခံခဲ့ရတာ”

လက်ရှိ၌ ယန်ယွီနော့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို စာအုပ်ရေးမည်ဆိုပါက ၎င်းအား သေချာပေါက် “နတ်ဘုရားမ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု” ဟု ခေါ်ရလိမ့်မည်ပင်…။

ထိုစကားတို့ကို ပြောပြီးနောက် ယန်ယွီနော့က ဖြေးညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ လှည့်ထွက်လာလိုက်သည်။

“အထိန်းတော်ဝမ်က သူမကိုဒီနေ့ အပြီးသတ်ရမယ်လို့ပြောလိုက်တယ် မြန်မြန်လုပ်ကြ”

ပြောပြီးသည်နှင့် ယန်ယွီနော့က လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားတော့သည်။

“ယန်ယွီနော့…နင်အသေဆိုးနဲ့သေရလိမ့်မယ်”

“ယန်ယွီနော့…တကယ်လို့ လုမုရွှင်လွတ်လာရင်တောင် သူနင့်ကိုသဘောကျတော့မှာမဟုတ်ဘူး”

……

သူမအနောက်တွင် ရွှီပင်းယွဲ့၏ ကျိန်ဆိုမှုများက ပို၍ကြမ်းတမ်းလာလေသည်။ ယန်ယွီနော့က အပြစ်ပေးအဆောင်မှသည့် အမူအရာတစ်ချက်မပျက်ဘဲ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆောင်းဦး၏နေရောင်ခြည်က ယန်ယွီနော့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြာကျနေလျက်ရှိ၏။ ယန်ယွီနော့က မနှစ်ကယခုလိုအချိန်ကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။ သူမက နန်းတွင်းဆေးကုသဆောင်ထဲတွင် လုမုရွှင်အား ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့သည်ပင်…။

မုရွှင်၊ ရှောင်ဝမ်…

ငါလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ…

မနက်ဖြန်ကျရင် နင်တို့နှစ်ယောက်လုံးကို နန်းတွင်းအကျဥ်းတိုက်ထဲကနေ လာထုတ်ပေးပါ့မယ်…

အခုလက်ရှိငါက နင်တို့နှစ်ယောက်စလုံးကို စိတ်ပျက်ရွံရှာစေမိမှာဆိုပေမယ့် ငါကာကွယ်ပေးချင်ခဲ့တဲ့ အရာတွေအတွက် ငါ၊ယန်ယွီနော့ လုံးဝနောင်တရမှာမဟုတ်ဘူး…

နောက်တစ်နေ့တွင် ဆောင်းဦးလေက တဖြူးဖြူးတိုက်ခတ်နေကာ ကောင်းကင်ကြီးကလည်း ပြာနေ၏။

ယန်ယွီနော့က သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သည့် ဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားကာ နန်းတွင်းအကျဥ်းတိုက်၏ ဂိတ်ပေါက်တွင် ရပ်စောင့်နေသည်။

တံခါးကဖြေးညင်းစွာပွင့်လာပြီးနောက် ရင်းနှီးနေသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုက သူမအရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။

ယန်ယွီနော့က နေရာတွင်သာ မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

သူမက စုဝမ်နှင့် လုမုရွှင်တို့မည်မျှနူးညံ့ကြင်နာကြကြောင်းတွေးလိုက်သည်။ လက်ရှိသူမက လုမုရွှင်၏အချစ်ခံရဖို့မပြောနှင့် စုဝမ်၏အစ်မဖြစ်ရန်ပင်မထိုက်တန်ပေ။

“ယွီနော့”

ယန်ယွီနော့က တစ်လက်မလေးတောင် မလှုပ်သည်ကိုမြင်သောအခါ လုမုရွှင်က အရှေ့သို့တိုးလာပြီး ရုတ်တရက် သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဝမ်ရိက နန်းတွင်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို စုဝမ်ကိုနေ့တိုင်း တင်ပြခဲ့ပြီး စုဝမ်ကလည်း လုမုရွှင်ကို ပြန်လည်ပြောပြပေးခဲ့သည်။

ယန်ယွီနော့က သူတို့ဘာမှမသိကြဟုထင်မှတ်ထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ကအားလုံးကို သိနေခဲ့သည်။

နေရောင်အောက်တွင် လူနှစ်ယောက်ပွေ့ဖက်နေကြသည်ကိုကြည့်ရင်း စုဝမ်က တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် ထွက်လာလိုက်သည်။

စုဝမ် တွေးတောလိုက်၏။ စုရွေ့က ချန်ရှန့်ပေအား မြို့တော်နှင့် ဝေးကွာသည့်နေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းလိုက်ကြောင်း သူမသိသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်က သူမ၏ရည်စားဟောင်းများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးနည်းနည်းလေးမှ မပေးပေ။

ထွက်သွားဖို့ အချိန်ကျပြီ…။

ဤကမ္ဘာတွင် စုဝမ်က နတ်ဘုရားမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤကမ္ဘာက သူမအခြားကမ္ဘာထဲတွင် မမြင်ခဲ့ရသည့် အရာများစွာကို သိစေ၊မြင်စေခဲ့သည်။

လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားက ကောင်းသလား၊ ဆိုးသလား။

ကောင်းမွန်တဲ့အရာတွေအတွက် အကျိုးခံစားခွင့်ရော တကယ်ပဲမရှိဘူးလား…။

တကယ်တမ်းတွင် ၎င်းက သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် သနားကြင်နာမှုတို့လိုပင်…။ ရူးမိုက်သည့် သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် သနားကြင်နာမှုတို့က အခြေအနေတို့ကို ပိုဆိုးစေသည်။ သို့သော် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဥ်းများနှင့် တိကျရှင်းလင်းသည့် အသိစိတ်များရှိလျှင်တော့ အဆင်ပြေသည်။

“ရှောင်ဝမ်”

ရင်းနှီးနေသည့်ပုံရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ထက်မှ နေရောင်ကို ကွယ်၍ရပ်လိုက်ရင်း ညင်သာနေသည့် အမူအရာနှင့်အတူ သူမကို နူးညံ့စွာခေါ်လာသည်။

စုဝမ်က အံ့ဩစွာနှင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အသံလားရာဆီသို့ နှုတ်ခမ်းများကွေးတက်အောင်ပြုံးပြလိုက်လေတော့သည်။

----------

🚩Arc_8.မောင်းမဆောင်နတ်ဘုရားမ [ 28 ] END

Prev Next