MM Story Teller

Chapter 191

Viewers 21k

🚩Chapter -191

Arc_8.မောင်းမဆောင်နတ်ဘုရားမ [ 27]

_____

နောက်တစ်နေ့တွင် ယန်ယွီနော့က ယန်ယွီချင်းနှင့် လုမုရွှင်တို့ အဖမ်းခံလိုက်ရသည့်သတင်းကိုကြားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီပင်းယွဲ့က သူမ၏သတင်းပို့ပေးသည့်လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသည့်သတင်းများက ရှန့်ဖူနန်းဆောင်ထဲတွင် ပျံ့နှံနေကာ သူမက ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အမျိုးသမီးအထိန်းတော်ချုပ်တစ်ယောက်အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားလေသည်။

အမျိုးသမီးအထိန်းတော်ချုပ်က ဘုရင်မင်းမြတ်၏ အနားတွင်ခစားရသည့်သူဖြစ်ကာ အနောက်ဘက်နန်းဆောင်ထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးနေရာဖြစ်သည်။ ရှန့်ဖူနန်းဆောင်၏ နန်းတွင်းအစေခံလေးမှသည် ဘုရင်မင်းမြတ်၏လူယုံတော်အစေခံဖြစ်သွားသည်က ကောင်းကင်အထက်သို့ တစ်ချက်တည်းနှင့်ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။

ရွှီပင်းယွဲ့ထွက်မသွားခင်၌ ရှန့်ဖူနန်းဆောင်မှ အခွင့်အရေးကိုအချောင်လိုချင်နေကြသည့်သူများက မျက်နှာတွင် အပြုံးများနှင့် သူမကို ဝိုင်းရံနေကြကာ ချီးမွမ်းမြှောက်ပင့်နေကြ၏။

ရွှီပင်းယွဲ့က လူတိုင်း၏ချီးမွမ်းမြှောက်ပင့်မှုများကို အပြုံးလေးနှင့်သာ တုံ့ပြန်သည်။ သူမက အထုတ်အပိုးများကိုသယ်၍ ရှန့်ဖူနန်းဆောင်၏ဂိတ်တံခါးကို မော်ကြွားစွာဖြင့် ထွက်လာချိန်တွင် နန်းတွင်းဆေးကုသဆောင်မှ သတင်းများစုံစမ်းပြီး၍ ပြန်လာသော ယန်ယွီနော့နှင့် တွေ့လေသည်။ သူမတို့နှစ်ယောက်က လမ်းကျဥ်းလေးထဲတွင် တွေ့ဆုံကြသည့် ရန်သူများအလားပင်...။

“ရွှီပင်းယွဲ့ နင်လွန်သွားပြီ နန်းတွင်းသမားတော်လုနဲ့ယွီချင်းကိုတောင် လုပ်ကြံရဲတယ်ပေါ့လေ ငါနင့်ကို ဘုရင်မင်းမြတ်အရှေ့မှာ တိုင်တန်းပစ်မယ်”

ယန်ယွီနော့က ရွှီပင်းယွဲ့၏မျက်နှာအစစ်ကို သိပြီးဖြစ်သည်။ သူမကိုယ်သူမ ဂုဏ်ယူနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ယွီနော့က မနေနိုင်ဘဲ သူမဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သို့သော် သူမရွှီပင်းယွဲ့ဆီသို့ မရောက်ခင်မှာပင် သူမက ရွှီပင်းယွဲ့အနောက်တွင်ရပ်နေသည့် အဆင့်နိမ့်အစေခံနှစ်ယောက်ထံမှ အတားခံလိုက်ရသည်။

“ရဲတင်းလိုက်တဲ့အစေခံ…နင်က အထိန်းတော်ချုပ်ရွှီကို ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းပြောရတယ်ပေါ့လေ ဖြစ်လာမယ့်အကျိုးဆက်တွေကိုသိရဲ့လား”

မှန်သည်။ ယခုတွင် ရွှီပင်းယွဲ့က အထိန်းတော်ချုပ်ဖြစ်နေပြီး သူမ၏အဆင့်အတန်းက လျောင်စီးရီထက်ပင် ပို၍မြင့်သည်။

၎င်းအား တစ်ညတည်းချင်းနှင့် ကောင်းကင်သို ပျံတက်သွားခြင်းဟု ဆိုနိုင်၏။

ယန်ယွီနော့က အစေခံနှစ်ယောက်၏တားဆီးခြင်းခံရကာ လက်များကလည်း ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။ ယန်ယွီနော့၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး အကူအညီမဲ့နေသည်ကိုကြည့်ရင်း ရွှီပင်းယွဲ့က ပျော်ရွှင်စွာပြုံးလိုက်၏။

“ယန်ယွီနော့ နင်ကငါ့ကိုထပ်ရိုက်ချင်သေးတယ်လား ဟမ့် ရိုက်ချင်တိုင်းရိုက်လို့ရမယ်ထင်နေတာပဲ လာကြစမ်း သူမကိုရိုက်ကြ”

“ဖြန်း…ဖြန်း”

သူမကို ချုပ်ထားသည့် အစေခံများဆီမှ ကျယ်လောင်သည့် ရိုက်နှက်သံများက အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်နေကာ ယန်ယွီနော့၏ ပါးနှစ်ဖက်မှာ နီရဲနေပြီး ယောင်လာသည်။ ထို့အပြင် ရိုက်ချက်များကြောင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများပင် စီးကျလာ၏။

“တော်ပြီ”

ရွှီပင်းယွဲ့က ရပ်ရန်အမူအရာပြလိုက်ကာ ယန်ယွီချင်းဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာ၏။ သူမက ရယ်လိုက်ကာ လက်မြှောက်၍ ယန်ယွီနော့၏ မေးရိုးအား သေးသွယ်သော လက်ချောင်းများဖြင့် ညှစ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ယန်ယွီနော့…နင်က ငါနဲ့ရန်ဖြစ်ဖို့ တန်ရဲ့လား နင်က အစ်ကိုကြီးချန် ငါ့ကိုမုန်းသွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ် ဒီ‌တော့ နင့်ရဲ့နန်းတွင်းသမားတော်လုကိုလည်း မြှုပ်နှံစရာနေရာမရှိဘဲ သေခိုင်းရမှာပေါ့”

ရွှီပင်းယွဲ့က ယန်ယွီနော့၏ နားနားသို့ကပ်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်နှင့် တီးတိုးပြောလာ၏။

“ဒါနဲ့ ငါနင့်ကိုပြောဖို့မေ့နေတာ တော်ဝင်မင်းသားရွေ့ဝမ်ကို ဘုရင်မင်းမြတ်က နန်းတွင်းအကျဥ်းတိုက်ကနေ လွှတ်ပေးလိုက်တယ်လို့ ပြောနေကြတယ် ဒီတစ်ခေါက် ရွေ့ဝမ်ရသွားတဲ့ ဒဏ်ရာက ပြင်းတယ်လို့လည်းကြားမိတယ် သူ့ရဲ့ကျန်တဲ့ဘဝမှာ ဆက်ခံသူရအောင် စွမ်းဆောင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့မှာတောင် ငါစိုးရိမ်မိတယ် သူထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ စုဝမ်ရဲ့ သေရေးရှင်ရေးကို ဂရုစိုက်မယ်ထင်လား”

ရွေ့ဝမ် ထွက်လာပြီလား ပြီးတော့ သူ့ဘဝမှာ ဆက်ဆံသူမရနိုင်တော့ဘူးတဲ့လား။

ရွှီပင်းယွဲ့၏စကားများကိုကြားသောအခါ ယန်ယွီနော့၏စိတ်ထဲတွင် ယန်ယွီချင်း၏ဗိုက်ထဲမှ ကလေးကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ၎င်းက…ရွေ့ဝမ်၏ ကလေးပင်…။

တော်ဝင်မင်သားရွေ့ဝမ်ကိုအကူအညီတောင်းရင် ရွေ့ဝမ်ကကူညီပေးပါ့မလား…။

ရုတ်တရက် ထိုအဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်အကြံက ယန်ယွီနော့၏စိတ်ထဲတွင်ပေါ်လာသည်။ သူမက ရွေ့ဝမ်အား အကူအညီတောင်းရမည်။ ရွေ့ဝမ်က ယွီချင်းအတွက် သူတို့ကိုသေချာပေါက် ကယ်လိမ့်မည်…။

ယန်ယွီနော့က ဤကမ္ဘာမှ လူများကို ကြင်ကြင်နာနာနှင့်တွေးနေဆဲဖြစ်၏။

ရွေ့ဝမ်၏အဆောင်သို့သွား၍ ရွေ့ဝမ်နှင့်တွေ့ရန် အများကြီးကြိုးစားအားထုတ်ပြီး တုန်းဖန်းလီအား ယန်ယွီချင်းနှင့် လုမုရွှင်တို့အကြောင်းပြောပြပြီးနောက် တုန်းဖန်းလီက ပြုံးကာ လူနှစ်ယောက်ကို ကယ်ရန် အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ယန်ယွီနော့အား ကတိပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ယန်ယွီချင်း၏ဖျားနာမှုကြောင့် ရုတ်တရက်သေဆုံးသွားသည့် သတင်းက နန်းတွင်းအကျဥ်းတိုက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ နန်းတွင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံသွားသည့် သတင်းများတွင် ယန်ယွီချင်းကိုယ်တိုင်သွေးနှင့်ရေးထားသည့် စာလည်းကျန်ခဲ့ကြောင်းပါလာသည်။ ထိုစာထဲတွင် သူမက နန်းတွင်းသမားတော်လုနှင့်ဖောက်ပြားသည့်အကြောင်းဝန်ခံထားကာ ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် ရှက်ရွံ့မိသောကြောင့် သေလိုက်ခြင်းကသာ သူမအတွက်အကောင်းဆုံးဟူ၍ ပါရှိသည်။

ယန်ယွီချင်းက သေသွားပြီ။

ယန်ယွီချင်း၏ အစ်မတစ်ယောက်အနေနှင့် ယန်ယွီနော့က နန်းတွင်းအကျဥ်းတိုက်သို့ အလောင်းယူရန် ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမရလိုက်သည်က ယန်ယွီချင်းမဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ယောက်၏ အလောင်းဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ယန်ယွီနော့က ယန်ယွီချင်းနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည့်သူတစ်ယောက်ပင်…။ ထိုအချိန်တွင် သူမတုံးအနေလျှင်‌‌ တောင်မှ အချို့အရာများကို နားလည်လိုက်သည်။

ယန်ယွီချင်းက သူမ၏သေဆုံးခြင်းကို အတုလုပ်ခဲ့ကာအရာအားလုံးကို ရွေ့ဝမ်က စီစဥ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လုမုရွှင်၏ ပြစ်မှုများကို ဖော်ပြရန်လည်း သူမက ‘မသေခင်ဝန်ခံ’ခဲ့သေးသည်။ သို့မှသာ သူက ထိုအမည်ဆိုးကို ဖယ်ရှားမရတော့မှာဖြစ်သည်။ လုမုရွှင်က နာမည်ကြီးလူသိများသည့်လူတစ်ယောက်ပင်။ အကယ်၍ သူက အဆုံးသတ်သို့ တွန်းပို့ခံရပါက ယန်ယွီချင်းနှင့်ရွေ့ဝမ်တို့၏ဆက်ဆံရေးအား ဘုရင်မင်းမြတ်အား ထုတ်ဖော်လိုက်နိုင်သည်။ ထိုအခါ ရွေ့ဝမ်က သေချာပေါက် ပါဝင်ပတ်သက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ယွီချင်းက လုမုရွှင်ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင် အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သိပ်မကြာမီပင် သူမ၏သေဆုံးခြင်းနှင့်အတူ သက်သေအထောက်အထားများလည်း မရှိတော့သည့် အခြေအနေဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့သည်။ ယခုတွင် လုမုရွှင်၌ ပါးစပ်ဘယ်နှပေါက်ရှိနေပါစေ၊ သူ့အမည်ကို ရှင်းလင်းအောင်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင်က ယန်ယွီနော့က ဘုရင်မင်းမြတ်ဆီသို့ပြေး၍ အမှန်တရားတစ်ခုလုံးကို ပြောလျှင်တောင်မှ ဘုရင်မင်းမြတ်က ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤလှည့်ကွက်က သေချာအကွက်ချထားသည်ပင်…။

ယန်ယွီနော့က အသည်းအသန်ဖြစ်နေသည့်အခြေအနေထဲသို့ရောက်ရှိသွားသည့် လုမုရွှင်နှင့် နန်းတွင်းအကျဥ်းတိုက်ထဲတွင် အဖမ်းခံထားရကာ သူမကိုယ်သူမ မကာကွယ်နိုင်သည့် စုဝမ်ကို တွေးလိုက်သည်။

ယန်ယွီနော့က ရုတ်တရက် အလွန်အမင်းအင်အားမဲ့နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာလို့လူကောင်းတွေက အခုလိုဖြစ်ရတာလဲ…။

ဒီလိုတရားမမျှတမှုတွေကို ခံစားရဖို့ သူတို့ဘာတွေမှားခဲ့ကြလို့လဲ…။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် မူလဇာတ်ကြောင်းထဲကလို ချန်ရှန့်ပေ၏အကူအညီလည်းမရှိသလို၊ လုမုရွှင်၏ ကာကွယ်မှုလည်းမရဘဲ ဘုရင်မင်းမြတ် တုန်းဖန်းယောင်၏ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကိုလည်းမခံရပေ။ ဤသို့ဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေပြီး အားနည်းသည့် ယန်ယွီနော့မှာ နောက်ဆုံးတွင် အနောက်ဘက်နန်းဆောင်၏ အမှောင်ထုနှင့် အညှာအတာကင်းမဲ့မှုများကို အပြည့်အဝခံစားရတော့လေသည်။

ရွှီပင်းယွဲ့ အာဏာရသွားပြီးနောက် သူမက ထိုအာဏာကိုအသုံးချကာ အနှောင့်အယှက်များကို အဆက်မပြတ် သုတ်သင်ခဲ့သည်။ သူမက ပထမဆုံး ရှန့်ဖူနန်းဆောင်၏လျောင်စီးရီကို အကွက်ချလုပ်ကြံကာ ရှန့်ဖူနန်းဆောင်မှ ယန်ယွီနော့၏ သူငယ်ချင်းကောင်းများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ရှင်းလင်းပစ်ပြီး သူမ၏လူယုံများနှင့် အစားထိုးခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ရှန့်ဖူနန်းဆောင်မှ ယန်ယွီနော့၏ဘဝက ခက်ခဲသည်ထက် ခက်ခဲလာတော့သည်။

သူမ၏ချစ်သူက အကွက်ချကြံစည်ခံရကာ သူမကို စိတ်ရင်းမှန်နှင့်ဆက်ဆံခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော ညီမကလည်း အကျဥ်းကျနေသည်။ အနောက်ဘက်နန်းဆောင်ထဲတွင် အမြဲတစေ အလျှော့မပေးခဲ့သည့် သူမကလည်း ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ သည်းခံနေရုံသာတတ်နိုင်သည်။ ယန်ယွီနော့၏ နူးညံ့သောနှလုံးသားနှင့် ကောင်းမွန်သောရာများကိုသာ လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့် စိတ်ဓာတ်များမှာ ဤရက်စက်လှသည့်လက်တွေ့ဘဝ၌ စတင်၍ပြိုလဲလာတော့သည်။

“ဘာလို့လဲ ဘာလို့ကောင်းကင်ဘုံက ဒီလောက်တောင် မတရားရတာလဲ”

မှောင်မိုက်နေသည့်ညတွင် သူမက လူသူမရှိသည့်လမ်းထက်တွင်ရပ်ကာ အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်သည်။

မနက်ဖြန်က လုမုရွှင်နှင့် စုဝမ်တို့ကို ကွက်မျက်မည့်နေ့ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ယွီနော့ ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။ သူမက သူမကို အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံပေးပြီး ချစ်ပေးသည့်သူများ သူမဆီမှ ထွက်သွားသည်ကိုသာ ရပ်ကြည့်နေနိုင်သည်။

တစ်ခါတရံတွင် လူတစ်ယောက်အား လက်တွေ့ဘဝကို မြင်အောင်လုပ်ပေးရာ၌ သူမကိုနားလည်အောင် လုပ်ပေးရန် မလိုအပ်ပေ။

ထိုလူ့ကို ကစားပွဲထဲမှ ကစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်စေကာ အနားမှ လူတစ်ယောက်ချင်းဆီ အကွက်ချခံရပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်စေရုံနှင့်တင်လုံလောက်သည်။

သူမက အစမှအဆုံးထိ အားအင်မဲ့သည်သာမက ကိစ္စတို့ကိုလည်း ပိုဆိုးအောင်လုပ်လိုက်သေး၏။

၎င်းက အရက်စက်ဆုံး အပြစ်ဒဏ်တစ်ခုပင်…။

လက်ရှိတွင် ယန်ယွီနော့က ဤကမ္ဘာကြီးနှင့်အတူ သူမကိုယ်သူမလည်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေလေသည်။

“ဘာလို့လည်းသိချင်လား”

အေးစက်နေသည့်အသံက ရုတ်တရက် ယန်ယွီနော့၏ အနောက်မှ ထွက်လာ၏။

ယန်ယွီနော့က ကြောက်လန့်တကြားနှင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ရိက ထိန်လင်းနေသည့်မီးအိမ်ကိုကိုင်၍ ရပ်နေကြောင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ ဝမ်ရိအရှေ့တွင် ရပ်နေသည့်ကျော့ရှင်းသည့်ယောက်ျားက လက်ရှိဘုရင်မင်းမြတ် တုန်းဖန်းယောင်ပင်…။

“အရှင်”

ယန်ယွီနော့က ချက်ချင်းမြေပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားနှင့်ပြောလာသည်။

“အရှင်က အမြော်အမြင်ကြီးပြီး ဉာဏ်ပညာကြွယ်ဝလှပါတယ် နန်းတွင်းသမားတော်လုနဲ့ စုဝမ်တို့က မှားယွင်းစွပ်စွဲခံရတာပါ ရှင်းလင်းအောင် သေချာစစ်ဆေးပေးဖို့ အရှင့်ကို တောင်းဆိုပါတယ်”

ယန်ယွီနော့က ဘုရင်မင်းမြတ်ကိုတွေ့ရန် အခွင့်အရေးမရသောကြောင့် ယခုက သူမအတွက် ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးဖြစ်ကြောင်း သေချာသိသည်။

“သူတို့ကမှားယွင်းစွပ်စွဲခံရမှန်း ငါကိုယ်တော်သိတယ်”

စုရွေ့က ငုံ့၍ မြေပေါ်မှ ယန်ယွီနော့ကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

“အနောက်ဘက်နန်းဆောင်မှာ အမြော်အမြင်မရှိတဲ့ ကြင်နာမှုဆိုတာမလိုဘူး အဲ့ဒီကြင်နာမှုက ရူးနှမ်းနေမှုတစ်ခုပဲ”

ယန်ယွီနော့၏ တုန်လှုပ်နေသည့်အမူအရာကိုကြည့်၍ စုရွေ့က လှောင်ရယ်လိုက်ကာ ဖြေးဖြေးချင်းပြောလာသည်။

“စုဝမ်က မိန်းမလှလေးယန်အမှားလုပ်မှန်းသေချာသိထားတယ် ဒါပေမယ့် သူမအတွက် အပြစ်ဒဏ်ကို ဝင်ခံခဲ့တယ် ပြီးတော့ သူမဝင်ခံလိုက်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း ခံယူခဲ့တယ် မင်းနဲ့လုမုရွှင်တို့ကတော့...မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး မိန်းမလှလေးယန်မှာ ခွေးကောင်ရှိနေမှန်းသိခဲ့တယ် အဲ့ဒါက မင်းတို့အတွက် စုဝမ်ကိုကယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ဒါပေမယ့် မင်းတို့နှစ်ယောက်ဘာလို့လက်လျှော့ခဲ့တာလဲ ညီအစ်မကြားက အရေးမပါတဲ့ ခံစားချက်တွေကြောင့်လား ယန်ယွီနော့...မင်းက ယန်ယွီချင်းရဲ့ အစ်မအရင်းမဟုတ်တာကို မေ့သွားတာလား သူမကမင်းကိုဘယ်တုန်းကမှ အစ်မလို့မသတ်မှတ်ခဲ့ဘူး မင်းကိုညီအစ်မတစ်ယောက်လို မသတ်မှတ်တဲ့လူတစ်ယောက်အတွက် စုဝမ်ကို ကယ်ဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ လုမုရွှင်ကိုလည် သူ့ကိုယ်သူကယ်လို့မရနိုင်တော့တဲ့ အခြေအနေထဲကို ကျရောက်စေခဲ့တယ် အခုတော့ မင်းကိုယ်မင်း ရွံရှာနေပြီလား”

ရွံရှာတယ်လား။

“မင်းရဲ့အမှားတွေကို တခြားအပြစ်ကင်းတဲ့သူတွေအပေါ် ခံစားစေခဲ့တာကြောင့် မင်းကိုယ်မင်း မုန်းသင့်တာပဲ…”

စုရွေ့၏စကားများကိုကြားသောအခါ ယန်ယွီနော့ ဗလာဖြစ်နေသော မျက်နှာနှင့် ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကြင်နာမှုဆိုတာက အဲ့လောက်တောင် ရူးမိုက်တဲ့အရာလား…။

ယန်ယွီနော့ ပြောစရာမဲ့နေချိန်တွင် စုရွေ့က လက်များကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။ ဝမ်ရိက ချက်ချင်းနားလည်ကာ ဝတ်ရုံထဲမှ စာရွက်အထပ်လိုက်ကိုထုတ်ကာ ယန်ယွီနော့အရှေ့ ကျောက်ခင်းလမ်းပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ယန်ယွီချင်းနဲ့ ရွှီပင်းယွဲ့ကြားက ဆက်သွယ်ထားတဲ့အရာတွေပဲ အခုအဲ့ဒီနှစ်ယောက်က နေ့တိုင်း မင်းကို ဘယ်လိုသတ်မလဲပဲ တွေးနေကြတာ ဆက်ပြီးကြင်နာတတ်တဲ့အရူးတစ်ယောက်လုပ်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တော်က မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေကိုဖြည့်ပေးပြီး လုမုရွှင်ကိုရော၊ စုဝမ်ကိုရော မင်းနဲ့အတူသေခွင့်ပေးလိုက်တော့မယ်”

စကားအဆုံးတွင် စုရွေ့၏အသံက အေးစက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း‌နေလေသည်။

ဒါက…။

🚩

Prev Next