MM Story Teller

Chapter 236

Viewers 32k

🌍Chapter 236

ဖူ၀မ်သော်ကရှင်းပြလာခဲ့သည်။

"ဂိမ်းထဲကို၀င်ပြီးတော့ ကိုယ်နဲ့ရှောင်ရှန်းက တောနက်တစ်ခုထဲရောက်သွားတယ်လေ..ကိုယ်တို့နောက်မှာကျ သိပ်ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်မဟုတ်တဲ့ တဲအိမ်တစ်ခုရှိတယ် အဲထဲမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ရယ် ယောကျာ်းတစ်ယောက်ရယ် ကစားသမား၂ယောက်ထပ်ရှိတယ်

ရှောင်ရှန်းလိုပဲ သူတို့က ဒုတိယထပ်ကို ရှင်းရတာ"

ဖူ၀မ်သော်သည် သူ၏မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ရေးဂိမ်းမှ ၄ရက်တာအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်သော်သည် အလွန်မြင့်သောအပင်ကြီးများရှိသည့်တောထဲတွင် မစ်ရှင်ကိုလုပ်ခဲ့ရသည်။ ထိုတောထဲမှ အပင်ကြီးများမှာ ကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်တော့မည့်အလား။

ထိုကြီးမားသော တောကြီးထဲတွင် နေရာဒေသနှင့် မလိုက်ဖက်သော တဲအိမ်ငယ်လေးတစ်လုံးရှိလေသည်။ နတ်သမီးပုံပြင်များထဲတွင်တော့ ထိုတဲအိုတွင်နေထိုင်သော စုန်းမတစ်ယောက်ရှိတတ်သည်။ အထဲ၌မည်သည့်အရာပင် ရှိစေကာမူ အတွင်းသို့ အလျင်စလို၀င်သွား၍မကောင်းချေ။ ထို့ကြောင့် လူ၄ယောက်မှာ ၀င်မသွားခဲ့ချေ။

ထို့နောက် မုဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပုံပေါ်သော မြေအောက်လူသားတစ်ယောက်နှင့် ဖန်တောင်တစ်ခုကိုတွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်းက ထိုမုဆိုး၏ အလိမ်အညာများကို ထိုးဖောက်မြင်လျက် သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်ရန် ထိုမုဆိုးကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ၂ဖက်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ထိုမုဆိုးမှာ ကလေးထံမှ သတ်ခံလိုက်ရလေသည်။ သို့နှင့် သူတို့သုံးယောက်(တစ်ဦးမှာသေဆုံးပြီး) ၏မစ်ရှင်မှာ ရှေ့တိုးမရတော့ပဲ ဂိမ်းရှင်းရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန်အတွက် လရောင်ပန်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။ သို့နှင့် ထိုမုဆိုးကသာ ဂိမ်းရှင်းရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်ကိုတွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဖူ၀မ်သော်ကဆိုသည်။

"အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကိုယ်တို့ဂိမ်းကိုရှုံးသွားပြီလို့ တိုက်ရိုက်မကြေညာတော့ ဂိမ်းကိုရှင်းဖို့နောက်တစ်နည်းရှိမှာပဲလေ"

ချန်ရှန်းရှန်းတွက်ဆလိုက်သည်ဩ

"အဲဒီနည်းက ခက်ခဲမှုအဆင့်ဖြစ်နေတာလား"

ဖူ၀မ်သော်မှာ ထိုကလေးမလေးကိုကြည့်လျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲလိုထင်ခဲ့ပေမယ့်နောက်ဆုံးမစ်ရှင်မှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်က ရွေးချယ်မှု ၂ခုပေးလာတယ်..တစ်ခုက ခက်ခဲမှုအဆင့်ပဲ နောက်တစ်ခုကတော့ ရိုးရိုးအဆင့်မဟုတ်ပေမယ့် ခက်ခဲ့မှုအဆင့်လည်းမဟုတ်ဘူး

ပုံမှန်အခြေအနေအရဆို ကိုယ်ခက်ခဲမှုအဆင့်ကို စိန်ခေါ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မည်သူမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အန္တရာယ်ထဲတွန်းမပို့လိုပေ။ ဖူ၀မ်သော်ပင်လျှင် ခက်ခဲမှုအဆင့်ကို တမင်တကာ ရွေးချယ်လိုခြင်းမရှိချေ။

"ဒါကြောင့် ကိုယ်တို့ ဒုတိယနည်းကိုရွေးပြီး တတိယထပ်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ပဲ ရှင်းလာခဲ့တာ"

ထန်မော့ထိုအကြောင်းကိုတွေးကြည့်လိုက်သည်။

"ဂိမ်းကိုရှင်းဖို့က ၂နည်းပဲရှိတာမဟုတ်ပါဘူး..၃နည်းလည်းရှိရင်ရှိမှာ..."

သူ၏အသံမှာ ရပ်တန့်သွားလျက် ထန်မော့ဖူ၀မ်သော်ကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီတော့ အနက်ရောင်မျှော်စင်က အပိုဆုပေးခဲ့သေးလား"

ဖူ၀မ်သော် နှုတ်ခမ်းတို့တွန့်ကွေးသွားလျက်မေးလာခဲ့သည်။

"အပိုဆုက ဘာလို့ရှိရမှာလဲ"

ထန်မော့သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသားကိုကြည့်ရင်း ထိုလူမှာ သူ့ကိုတမင်စနေသည်အားတွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် အခြေအနေမှာ အရေးပေါ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူကိုပြန်စနောက်နေရန်အချိန်မရှိပဲ ဖူ၀မ်သော်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"အိုကေ..ဆုကဘာလဲ"

ထန်မော့ စကားမြည်စဆိုလိုစိတ်ရှိမနေတော့သည်ကိုမြင်သော် ဖူ၀မ်သော် အနည်းငယ်နှမြောတသဖြစ်ဟန်ပြလာခဲ့သည်။

"အပိုဆုတစ်ခုရှိတယ်.."

သို့သော်သူသည် မည်သည့်အကူပစ္စည်းကိုမျှ ဆွဲထုတ်မလာခဲ့ချေ။

ထန်မော့တစ်စုံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာနားလည်သွားခဲ့သည်။

"ဆုက အကူပစ္စည်းမဟုတ်ဘူးလား"

ချန်ရှန်းရှန်းလည်း လျင်မြန်စွာတွေးတောလိုက်သည်။

"အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းတစ်ခုကနေ ကျော်သွားခွင့်လား ဘုရင့်ရွှေဒင်္ဂါးလိုလေ..ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်တစ်ချိန်ချိန်မှာ အစွမ်းပြလာမယ့်ဟာမျိုးတစ်ခုခုလား"

သူမမှာ ထန်မော့ရရှိခဲ့သော မျက်နှာပြောင်လေး၏ အနမ်းကိုပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။

"အသိပေးချက်တစ်ခုပဲ"

ထန်မော့မျက်လုံးတို့ကို မှေးကျဥ်းလိုက်သည်။

"ဘာအသိပေးချက်လဲ"

ဖူ၀မ်သော်၏အမူအရာမှာ လေးနက်လာခဲ့သည်။

"ကမ္ဘာပေါ်ကရှင်ကျန်တဲ့ ကစားသမားတိုင်းအတွက် အနက်ရောင်မျှော်စင်ရဲ့ အကြံပေးချက်ကတော့မျှော်စင်လေးထပ်မြောက်ကို အမြန်ဆုံးတိုက်ခိုက်ကြဖို့ပဲ"

၁၀မိနစ်ကြာပြီးနောက် ဖူ၀မ်သော် အပြင်ကိုထွက်လျက် ဖူ၀မ်ရှန်းအား သွားခေါ်ခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ သရုပ်မှန်မှာ ပေါ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ဖူ၀မ်ရှန်းသည်လည်း ယခင်လို လျှို့၀ှက်နေ၍မရတော့ချေ။

ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းအတွက် ဖူ၀မ်ရှန်း၏ အိမ်လိပ်စာကိုရှာတွေ့ရန်မှာ မခက်ခဲလှချေ။ အစိုးရုံးကိုသွားလျက် ဖူ၀မ်ရှန်းအဖေ၏ အချက်အလက်များကို ရှာလိုက်ရုံပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ဂိမ်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဖူ၀မ်သော်သည် ရှောင်ဖူအား တစ်နေရာတွင်အရင်ပုန်းနေစေပြီး သူကိုယ်တိုင်အရင်ဆုံး လာစစ်ဆေးခဲ့ခြင်းပင်။ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုရှိခဲ့သော် ဖူ၀မ်ရှန်း အရင်ဆုံးလွတ်မြောက်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတိမထားမိပဲ အရင်ဆုံးတိုက်ခိုက်မိကြခြင်းဖြစ်သည်။

အရွယ်ရောက်ခါစ မိန်းကလေးများမှာ ယောကျာ်းလေးများထက် ပို၍ ကြီးထွားမြန်ကြသည်။ ရှောင်ဖူမှာ ချန်ရှန်းရှန်း၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် ထိုကလေးက ရှန်းရှန်းထက် ခေါင်း၀က်မျှပိုပုသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထန်မော့ ချန်ရှန်းရှန်းအား ပုသည်ဟုထင်ခဲ့သော်လည်းရှောင်ဖူကို ပိုပုနေမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။

ထန်မော့ ထိုကလေး၂ယောက်ကို အဓိပ္ပါယ်ပါပါကြည့်လျက် သူ့တွင် ခရီးရှည်ကြီးရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်တက်လာပြီးလျှင်တောင် ကလေးများမှာ ကြီးထွားရန် အာဟာရလိုအပ်နေဆဲပင်။ သူသည် လျန်ယွီကျန်းထံမှ အကန်ခံလိုက်ရပြီး ပျက်ဆီးသွားသော အသားကင်များကိုတွေးမိလျှင် ထပ်မံရှာဖွေရန်နောက်ကျသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

လူ၅ယောက်ဆုံပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦးမိတ်ဆက်ခြင်းစတင်လာတော့သည်။

ဂျက်သည် ဖူ၀မ်ရှန်းက ဖူ၀မ်သော်၏ ညီဟုသိလိုက်ရလျှင် သူ့အားစိုးရိမ်စွာကြည့်လာခဲ့သည်။

"မင်းဖူ၀မ်သော်နဲ့မတွေ့ခင် နာမည်တူလို့ဆိုပြီး ပြဿနာမတက်ခဲ့ဘူးလား"

ဖူ၀မ်ရှန်း"..."

ကလေးငယ်က သူ၏အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူကို ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖူ၀မ်သော်မှာ နံရံတွင်မှီလျက် ထန်မော့နှင့်စကားပြောနေကာ သူတို့အားအာရုံစိုက်မနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဖူ၀မ်ရှန်း စိတ်အေးစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရိုးသားကြိုးစားစွာဖြေဆိုလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော့်အစ်ကိုကဒီလောက်ကောင်းတာ..သူများတွေက သူ့ကိုဘာလို့မကောင်းပြောရဲမှာလဲ"

ကလေးငယ်က ရင်ကိုကော့လျက် ထိုသို့အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ရှိရသည်ကို ဂုဏ်ယူဟန်ပြသလာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ အလိမ်အညာမျိုးမှာ ယုံကြည်၍မရချေ။

ဂျက်၏အာရုံကြောများမှာ အလွန်ထူထဲပြီး ဖူ၀မ်ရှန်း၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှင်လိုစိတ်ကို သတိမမူမိချေ။ ဖူ၀မ်ရှန်းခမျာ စိုးရိမ်နေသော်လည်း 'ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်အစ်ကိုအကြောင်းမပြောပါနဲ့ဗျာ ကျွန်တော်ကြောက်လို့ပါ'ဟု မဆိုနိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုအစားဂျက်နှင့်သာစကားဆက်ပြောနေခဲ့ရသည်။

ချန်ရှန်းရှန်း ရုတ်တရက်ထရပ်လျက် ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်ထံလျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်က ကိုယ်ပျောက်လူသားများအကြောင်းကိုသာ ပြောနေကြခြင်းပင်။ သူတို့၂ယောက်မှာ ရပ်တန့်သွားလျက် ချန်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သာမာန်ရုပ်ရည်နှင့်ကလေးမလေးမှာ ခေါင်းကိုမော့လျက် တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မတွေးကြည့်တာ အခြေအနေက တစ်ခုချင်းစီဖြေရှင်းတာကပိုပြီးသင့်တော်သလိုပဲ"

*****

တရုတ်ပြည် ကွမ်းကျိုးတွင်..

နေလုံးကြီးသည် အနောက်အရပ်သို့တဖြည်းဖြည်း၀င်သွားလျက် မိုးကုပ်စက်၀ိုင်းမှ တဆင့်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ လိမ္မော်နီရောင် ရောင်ခြည်ကွင်းတစ်ခုက ပုလဲမြစ်ပေါ်မှ ထွန်းလင်းနေခဲ့သည်။

မြစ်၏နှစ်ဖက်စလုံးမှ လမ်းများပေါ်တွင် မည်သူမျှမရှိကြချေ။ လေပြည်တို့မှာ မြေကြီးပေါ်မှ ရွက်ကြွေများပေါ် တိုက်ခတ်ရင်း အသံတိုးတိုးများကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကွမ်ကျိုးအနက်ရောင်မျှော်စင်အောက်တွင် အနက်၀တ်လူရိပ်တစ်ခု လေထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ပထမဆုံးခြေထောက်တစ်စုံပေါ်လာပြီး ကိုယ်တစ်ခုလုံးထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမမှာ မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကိုဖြတ်လျက် ကမ္ဘာမြေပေါ် ရောက်လာသည့်အလား။ သူမသည် မပြောင်းလဲသောကိုယ်ဟန်ဖြင့် ရှေ့သို့ဆက်၍လျှောက်သွားနေခဲ့ပြီး သူမပေါ်လာသည်ကိုပင် မအံ့သြသည့်အလားပင်။

သူမသည် အရပ်မြင့်မြင့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကာ သူမ၏ဆံပင်ရှည်များကို မြင့်မြင့်စည်းထားခဲ့သည်။ သူမသည် လယ်သာဘွတ်ဖိနပ်တစ်စုံကို စီးထားပြီး သူမ၏လက်များကို အိတ်ထဲတွင်ထည့်ထားခဲ့သည်။ လမ်းတစ်၀က်တွင် သူမကရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပူလိုက်တာ.."

ထို့နောက် ဇစ်ကိုဆွဲချလိုက်ပြီး သူမ၏လယ်သာကုတ်ကိုဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူမသည် ကွမ်ကျိုးအနက်ရောင်မျှော်စင်အောက်မှ ထွက်ခွာခါနီး၌ပင် သူမ၏ညာဘက်မှ ငွေရောင်အလင်းတစ်ခုပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဆံပင်ရှည်အမျိုးသမီးက မျက်ခုံးပင့်လျက် ညာဘက်သို့လှည့်လိုက်သည်။ ထိုအနေအထားမှာ ရှောင်ရန်ကွက်တိပင်။ အပိုလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမှမရှိပဲ ထိုငွေရောင်ဓါးက သူမ၏ညာဘက်ပါးပြင်ပေါ်မှ ဖြတ်ပြေးသွားလျက် သူမ၏ဆံပင်တစ်စကိုမှ မထိစေခဲ့ပေ။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကွမ်ကျိုးမျှော်စင်ထဲမှ လူရိပ်၃ခုထွက်ပေါ်လာပြီး သူမထံပြေး၀င်လာခဲ့တော့သည်။

သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်မှာ သူ၏လက်များကို မြေကြီးပေါ်တွင်ဖိထားလိုက်ပြီး သူမ၏ခြေထောက်အောက်မှ မြေကြီးကို အက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။ သူမပြုံးလျက် မြေကြီးကိုဆောင့်ကာ ခုန်လိုက်လျှင် သူမ၏ကိုယ်က ၁၀မီတာခန့်မြောက်တက်သွားခဲ့သည်။

လူ၃ယောက်မှာ ထိတ်လန့်သွားလျက် သူမထံသို့ ဦးတည်ရာ၃ခုမှ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

လက်၂ဖက်နှင့် လူတစ်ယောက်မှာ လက်၄ဖက်ကို ရပ်တန့်ရန် ခက်ခဲလေသည်။ လူတစ်ယောက်ကသူမကို ထိန်းချုပ်ထားသ၍ ကျန်၂ယောက်ကို သူမခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ မမျှော်လင့်ထားစွာပင် ထိုလူ၃ဦးချည်းကပ်လာစဥ်မှာပင် သူမ၏လက်ထဲ၌ ငွေရောင်ကြာပွတ်တစ်ခုပေါ်လာခဲ့လေသည်။ သူမလက်ကိုလှုပ်ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ထိုငွေရောင် ကြာပွတ်မှာ မြွေတစ်ကောင်နှယ်လှုပ်ရှားသွားလျက် ထိုလူသုံးယောက်ထံပြေး၍ ရိုက်ခတ်သွားကာ တစ်ဦးကိုမျှ မလွတ်စေရချေ။

သူမ၏အမူအရာမှာ ရုတ်တရက်အေးစက်လာပြီး ခွန်အားမှာလည်းတိုးလာခဲ့သည်။ သူမသည်ထိုလူ၂ယောက်အား ကွမ်ကျိုးမျှော်စင်ပေါ်မှ ပုလဲမြစ်ကမ်းပါးထံသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်မှာ ကြောက်လန့်တကြားထွက်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ရှည်လျားသော ကြာပွတ်မှာ ထိုလူ၏ ကိုယ်တွင် ရစ်ပတ်လျက် ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးသည် ထိုလူ၏ရင်ဘတ်ကိုကန်လျက် လယ်သာဖိနပ်က နံရိုးများကို ဖိနင်းထားခဲ့သည်။

ထိုလူက အသက်ချမ်းသာပေးရန်တောင်းပန်ရင်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ အမျိုးသမီး၏ လည်တိုင်ပေါ်မှ ရွှေရောင်နံပါတ်များထံကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ ဂဏန်း၃ခုနံပါတ်ဖြစ်ကာ ၈၆၄ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုလူမှာ အလွန်စိတ်ဓါတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ ဂဏန်း ၈၀၀ကျော်သာရှိကာ အချိန်အဆင့်ဇယားပေါ်တွင်ပင်ရှိပုံမပေါ်ချေ။ သူမ အဘယ်ကြောင့်ဤမျှ သန်မာနေရပါသနည်း။ လွန်ခဲ့သော၃ရက်တုန်းက သူတို့သည့် အဆင့်၈၁မှတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ဖူးသော်လည်း ထိုလူမှာ ဤမျှ မသန်မာချေ။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဆံပင်ရှည်အမျိုးသမီးမှာ ဘေးသို့အသာစောင်းလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ သူမခေါင်းကိုလှည့်လိုက်စဥ်မှာပင် သူမ၏လည်တိုင်မှ ဖုံးကွယ်နေခဲ့သော နံပါတ်အပြည့်အစုံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

[၂၆၁၈၆၄]

ထိုလူ၏ မျက်လုံးတို့မှာ အဆမတန်ပြူးကျယ်သွားလျက် သူ၏ရင်ဘတ်ကိုတက်နင်းထားသော အမျိုးသမီးကို ကြောက်လန့်တကြားကြည့်လိုက်မ်ိလေသည်။ နာမည်တစ်ခုက သူ၏ခေါင်းထဲတွင်ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သော်လည်း ပါးစပ်မှထုတ်မခေါ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူ၏လည်ပင်းအား ကြာပွတ်ဖြင့်ထိုးလျက် အကူအညီမဲ့စွာ ပြုံးလျက် ဆိုလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ချင်ဘူး..ရှင်တို့ကပဲ ကျွန်မကိုလာပစ်မှတ်ထားနေတာ"

ထိုလူမှာ ကြောက်လွန်း၍ ဘာကိုမှမဆိုနိုင်ခဲ့ချေ။

မူဟွေ့ရွှယ်မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

"ဟမ်း...ဒီဇာတိမဟုတ်ဘူးလား..ကန်တုံလိုနားလည်လား"

ထိုလူမှာ ထိတ်လန့်အေးခဲနေဆဲဖြစ်ကာ ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ချေ။

မူဟွေ့ရွှယ်၏ အသံက အကူအညီမဲ့မှုတို့ စွက်နေခဲ့သည်။

"အိုကေ..ကျွန်မရှင်တို့ ရှင်သန်သူတွေကိုမသတ်ချင်ပါဘူး..ဒီကထွက်သွားတော့..နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်တွေ့လို့ကတော့ ကျွန်မရှင့်ကို သတ်ပစ်မယ်"

မူဟွေ့ရွှယ် သူမ၏ခြေထောက်ကိုဖယ်လိုက်သော်လည်း အကြောက်လွန်နေသော လူမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ချေ။ သူမလှည့်ထွက်သွားသည်ကိုမြင်သော် စက္ကန့်အချို့စောင့်ပြီးမှ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

နေရောင်သည် အနောက်အရပ်သို့ စုန်းစုန်းမြုပ်၀င်ရောက်သွားပြီး တရုတ်ခရိုင်၃၏ ကစားသမား၃ယောက်မှာ ပုလဲမြစ်ထံသို့ ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

ထိုစဥ်မှာပင် ဆံပင်ရှည်အမျိုးသမီးက ကွမ်ကျိုးမျှော်စင်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူမသည် မျှော်စင်မှ မီတာ၅၀အကွာသို့ရောက်သည်နှင့် သူမပေါ်လာခဲ့စဥ်တုန်းကလို ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

*****

တရုတ်ပြည် ပေကျင်းတွင်..

ကောင်းကင်မှာ မှောင်မည်းနေခဲ့ပေပြီ။ ထန်မော့ လိုက်ကာများကို ဆွဲချလိုက်သည်။

ဂျက်က ဗို့အားဆွဲခြင်းနည်းပါးသော မီးကိုဖွင့်လျက် လူ၅ယောက် စားပွဲတွင်၀ိုင်းထိုင်လိုက်ကြလေသည်။

ချန်ရှန်းရှန်း ခေါင်းကိုငုံ့လျက် တီးတိုးဆိုလာခဲ့သည်။

"ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေက ကမ္ဘာ၂ခုပေါင်းစပ်လာတဲ့အကြောင်းကို မသိတာ သိသာပါတယ်..သူတို့မှာရှိတဲ့ သတင်းတွေက ကျွန်မတို့နဲ့အတူတူပဲ..ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ အဓိကအခြေအမြစ်က သူတို့ကကျွန်မတို့နဲ့ တစ်ပုံစံထဲတူညီတဲ့ ကမ္ဘာမှာ နေနေတာပဲ"

ထန်မော့ကမေးလိုက်သည်။

"အပြိုင်ကမ္ဘာလား"

ချန်ရှန်းရှန်းခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဲလိုပဲဖြစ်မှာပါ..ဒါပေမယ့်ကျွန်မကတော့ အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကမ္ဘာအသစ်တစ်ခုကိုဖန်တီးလိုက်တာဆိုတဲ့ အချက်ကို ပိုထောက်ခံချင်တယ်"

🌍

Prev Next