MM Story Teller

Chapter 235

Viewers 33k

🌍Chapter 235

ချန်ရှန်းရှန်းက ဘေးခန်းသို့ အနားယူရန်၀င်သွားခဲ့သည်။

ထန်မော့သည်လည်း ချန်ရှန်းရှန်း၏ မျက်လုံးအောက်မှ မျက်ကွင်းညိုများကိုတွေ့၍ အနားယူခိုင်းသည်ကကောင်းသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

တိတ်ဆိတ်သော စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထန်မော့တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်လေသည်။ သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ သေးငယ်သော မီးခြစ်ဆံဘူးလေးကို ထုတ်ယူလျက် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူ၄င်းကို လှုပ်ခါကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်စာကြောင်းတချို့က ဘူးပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်းပေါ်လာခဲ့သည်။

[ပစ္စည်း: မျက်နှာပြောင်လေးရဲ့မှော်မီးခြစ်ဆံ]

[ပိုင်ရှင်: ထန်မော့]

[အရည်အသွေး: ထူးရှယ်]

[အဆင့်: ၃]

[အသုံးပြုပုံ: မီးခြစ်ဆံကို မီးညှိပြီး သင်လိုချင်သော ပစ္စည်းကိုရယူပါ..ပစ္စည်းမှာ အသုံးပြုသူမြင်တွေ့ဖူးသော ပစ္စည်းမျိုးဖြစ်ရမည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်ပစ္စည်းဖြစ်ရမည်။ မှော်မီးခြစ်ဆံထက် အဆင့်မြင့်သော ပစ္စည်းဖြစ်၍မရ ထိုပစ္စည်းကို ၂၄နာရီကြာသုံးနိုင်ပြီး ၂၄နာရီကျော်လျှင် ပျက်စီးသွားမည်။]

[ကန့်သတ်ချက်: ဤမီးခြစ်ဆံမှာ တစ်ခါသုံးပစ္စည်းဖြစ်ပြီး အသုံးပြုပြီးနောက် ပျက်ဆီးသွားမည်]

[မှတ်ချက်: မျက်နှာပြောင်လေး.. အခြားလူတွေက ကြက်သားစားနေတဲ့အချိန် သူကတော့မီးခြစ်ဆံမှ မီးခြစ်ဆံပဲ]

ထန်မော့ နောက်ဆုံးစာကြောင်းကိုကြည့်လျက် သူ၏စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ်လိုက်ဆိုကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသတိပြန်၀င်လာလျှင် အနေခက်လှစွာ ချောင်းဟန့်လျက် ထိုမီးခြစ်ဆံဘူးကို သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ပြန်ထိုးထည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာပြောင်လေး၏ မှော်မီးခြစ်ဆံမှာ အလွန်ကြောက်ခမန်းလိလိစွမ်းသော ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ အသုံးပြုပုံအတွက်မူ ထန်မော့မှာ ၄င်းကိုအနည်းဆုံး ရှားပါးအရည်အသွေးဖြစ်သင့်သည်ဟု တွေးမိလေသည်။

သို့သော် မီးခြစ်ဆံမှာ ၃ခုသာပါပြီး အသုံးပြုချိန်မှာလည်း ၂၄နာရီသာဖြစ်သည်။

ထန်မော့မျက်လုံးမှိတ်လျက် ထိုမီးခြစ်ဆံကို မည်သို့သုံးသင့်ကြောင်းတွေးနေမိသည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းတို့တွန့်ကွေးသွားလျက် သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ ထန်မော့၏ လက်ချောင်းတို့မှာ မီးခြစ်ဆံဘူးပေါ် စည်းချက်ကျကျခေါက်နေခဲ့ပြီးမှ လေထဲမှ စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ကာ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်လေသည်။

[စွမ်းရည်: အလင်းမိုးစက် သစ်တော်ပွင့် အပ်]

[ပိုင်ရှင်: လီချောင်ချန်း(ပြန်လာသူ)]

[အမျိုးအစား: ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်း]

[အသုံးပြုပုံ: လက်ကိုမြှေက်လိုက်တာနဲ့ အပ်အချောင်း၁၀၀လောက်ပစ်နိုင်တယ်..စတီးအပ်များကို အသံအလျင်နှုန်းနှင့် ပစ်ခွင်းနိုင်ပြီး အလွန်လျင်မြန်လှသည်]

[ကန့်သတ်ချက်: အသုံးပြုချိန်ကြာလေ ပစ်လွှတ်နိုင်သော အပ်အရေအတွက်နည်းလာပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပစ်ရန်ကြာချိန်ပိုရှည်လာမည်.. စတီးအပ်များ၏ အလျင်နှုန်းနှင့် ပမာဏမှာ ပြောင်းပြန်အချိုးကျသည် ညာဘက်မှ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော အပ်အရေအတွက်မှာ ဘယ်ဘက်ထက် အမြဲ၃ဆပိုများသည်]

[မှတ်ချက်: နတ်ဆိုးကောင်..ငါ့ရဲ့အလင်းမိုးစက် သစ်တော်ပန်းအပ်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း...]

[ထန်မော့ဗားရှင်းအသုံးပြုရန်အညွှန်း: ထုတ်လွှတ်နိုင်သော စတီးအပ်အရေအတွက် ၅၀..အလျင်နှုန်းမှာ တစ်စက္ကန့်တွက် မီတာ၁၀၀ရှိကာ တစ်နေ့တွင် ၂ကြိမ်သာသုံးနိုင်..ငါ့အထင် ထန်မော့က တုတ်တုတ်လေးဆို ပိုကြိုက်သလိုပဲ]

ထန်မော့ အမူအရာမပြောင်းလဲပဲ ထိုစွမ်းရည်စာအုပ်ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သူသည် ဤအဆင့်မျှ ရန်စခံရမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ကာ တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု မခံစားရချေ။

သို့သော် ၄င်းမှာ ဤအပေါစား စာအုပ်ကို ကြိုက်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်။ သူ လက်ကိုမြောက်လျက် ၄င်းကို လေထဲသို့ပစ်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ကိုမြှောက်လိုက်ချိန်တွင် ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

စွမ်းရည်စာအုပ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ ထန်မော့၏ ခြေထောက်တို့လှုပ်ရှားသွားလျက် နောက်သို့လှည့်ကာ ၀ရံတာဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်လေသည်။ ပြေးနေရင်းဖြင့် ထီးကလေးကိုလည်းဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ စကားစုကိုလျင်မြန်စွာရွတ်ဆိုလျက် လိုက်ကာနောက်တွင် ပုန်းနေသော ယောကျာ်းကို ထိုးချလိုက်သည်။ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက ဘေးသို့၀ှစ်ခနဲရှောင်လိုက်လေသည်။ လိုက်ကာအလွင့်တွင် ထိုးကျလာသော နေရောင်စူးစုးက ထန်မော့၏ မျက်လုံးများကို ကျဥ်းမြောင်းသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူရှောင်သွားသည်နှင့် ထန်မော့ လျင်မြန်စွာ ခြေထောက်ဖြင့် ဝေ့လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ၄င်းကိုရှောင်လိုက်ပြန်သည်။

ထီးကလေးမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် အသုံးပြု၍မကောင်းလှချေ။ ထန်မော့၄င်းကိုပစ်ချလိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ထောက်လျက် သူ့ကိုယ်သူထိန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူလေထဲသို့ခုန်ထလျက် ထိုလူကိုထိုးချလိုက်သည်။ နွေးထွေးလျက် ကြီးမားသော လက်ဖ၀ါးကြီးက သူ၏လက်သီးကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထိုယောကျာ်းမှာ ခပ်တိုးတိုးရယ်သံနှင့်အတူ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။

ထန်မော့ ထိုရယ်သံကို ကြားသည်နှင့် သူ၏ရင်ထဲမှ တုန်လှုပ်သွားခဲ့လေသည်။ သူ ခေါင်းကိုဖြည်းညှင်းစွာမော့လျက် ရပ်တန့်ချင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်အမျိုးသားက လက်သီးဆုပ်ကိုမြှောက်လျက် သူ၏ခေါင်းသို့ချိန်ရွယ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

၄င်းမှာ သူမည်သို့တိုက်ခိုက်ရမည်ကို သင်ကြားနေစဥ် ထိုညနေခင်းကို ပြန်ရောက်သွားသည့်အလား။

ထန်မော့ဘေးဘက်သို့ အလိုအလျောက်ရှောင်လိုက်သော် ဖူ၀မ်သော်၏ လက်သီးက ရုတ်ချည်းဖြန့်သွားလျက် သူ၏ဆံပင်တို့ကိုဖမ်းဆုပ်လာခဲ့သည်။ ထန်မော့မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကိုမမျှော်လင့်ထားမိ၍ ထိတ်လန့်သွားလျက် မည်သို့တုန့်ပြန်ရမှန်း မသိတော့ချေ။ ထိုစဥ် ဖူဝမ်သော်က သူ၏လည်တိုင်နောက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက်ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့မှာ ဖူ၀မ်သော်၏ မာကြောသော ရင်ဘတ်ကို၀င်ဆောင့်မိလျက် နာကျင်မှူအနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဖူ၀မ်သော်က အဘယ်ကြောင့် သူ၏လည်တိုင်အနောက်ကို ထိုမျှသန်မာစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို နားမလည်ခဲ့ချေ။

ထန်မော့၏တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားလျက် သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ လက်တစ်ဖက်က ထန်မော့၏ခေါင်းနောက်တွင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်မှာ လည်တိုင်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် ထန်မော့သည် ဖူ၀မ်သော်လောက်မတော်မှန်းသိသော်လည်း အရမ်းကြီးတော့မဆိုးရွားလှချေ။ သို့သော် ကွာဟချက်က ဤမျှကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မိခဲ့။

အသားမာတို့နှင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလက်ချောင်းထိပ်များမှာ လူရွယ်၏လည်တိုင်ကို ပွတ်သပ်လျက် ဖူ၀မ်သော် နှုတ်ခမ်းကို အသာသပ်လိုက်မိသည်။

မဆိုးဘူး..ခံစားလို့ကောင်းသားပဲ..

ထန်မော့၏ လည်စလုပ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏အရည်ပြားက ဖူ၀မ်သော်၏ လက်ချောင်းများနှင့် ထိကပ်နေပြီး ဖူ၀မ်သော်က သူ့ကိုလွှတ်မပေးခဲ့ချေ။

ခတ္တမျှကြာပြီးနောက် ထန်မော့ အကူအညီမဲ့စွာပြုံးလိုက်မိသည်။

"ဒီအကွက်..ခင်များကျွန်တော့်ကို အရင်က သင်မပေးဖူးသလိုပဲ"

ဖူ၀မ်သော်မှာ ဤထူးဆန်းသော တိုက်ကွက်မျိုးယခင်ကတစ်ခါမျှမသုံးဖူးချေ။ ထန်မော့ပြောသလိုပင် သူတို့အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ဖူးသော်လည်း သူသည်ဤတိုက်ကွက်ကို တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးခဲ့။

သူ၏စကားလုံးတို့က ထူးဆန်းသောလေထုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ ဖူ၀မ်သော်၏ နှုတ်ခမ်းတို့တွန့်ကွေးသွားလျက် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခုကို ရင်းနှီးတဲ့သူတွေကိုပဲ သင်ပေးတာ"

ထန်မော့ကမေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့၃လကမရင်းနှီးကြဘူးပေါ့"

ဖူ၀မ်သော်မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ရင်းနှီးခဲ့တာလား"

သာမာန်တုန့်ပြန်မှုအရ ထန်မော့သည် တစ်ဖက်အမျိုးသား၏ လက်ကို ဖယ်လိုက်သင့်သော်လည်း ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။

ဖူ၀မ်သော်မှာလည်း သူ၏လည်တိုင်ကို ဆက်တိုက်ထိထားခဲ့သည်။ ၂ဦးသား ထိုအနေအထားအတိုင်း စကားပြောနေကြပြီး အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိတွေ့နေသည့်အလား။

ထန်မော့ပြုံးလျက် မေးလာခဲ့သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဖူ ကျွန်တော်တို့အခုရော ရင်းနှီးသွားပြီလား"

ဖူ၀မ်သော် ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူတမင်သက်သက် လည်တိုင်မှ လက်ကို တင်းကြပ်လိုက်ပြီးမှ လွှတ်ပေးလာခဲ့သည်။

ထန်မော့သည်လည်း ဖြောင့်တန်းစွာရပ်လျက် ၂ဦးကြားမှ ၁၀စင်တီမီတာ အကွာအဝေးကို ထိန်းထားခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်သော်မှာ နှုတ်ခမ်းကိုဟရန်ပြင်လိုက်စဥ် တစ်ခုခုကိုမြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏အမူအယာမှာ ပျက်ယွင်းသွားလျက် ထန်မော့၏ လက်ကို တိုက်ရိုက်ဆွဲယူလိုက်လေသည်။

"ဒါကဘာလဲ"

ထန်မော့၏လက်မှာ သွေးများစိုရွှဲနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့တိုက်ခိုက်နေစဥ်တွင် အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်ကာ သွေးများမှာလည်း ခြောက်သွေ့နှင့်ပြီဖြစ်၍ ဖူ၀မ်သော် သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ယခုမှ ထန်မော့၏ လက်တစ်ခုလုံးသွေးများပေကျံလျက် လက်ခလယ်မှာ ပြတ်ထွက်လုနီးနီးဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရည်ပြားလေးသာ ဆက်နွယ်နေသော လက်ခလယ်မှာ အသားမျှင်များ တဖြည်းဖြည်းပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးနေခဲ့လေသည်။ နာရီအနည်းငယ်အတွင်းတွင် အပြည့်အ၀ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားလိမ့်မည်။

အချိန်ကြာပြီဖြစ်၍ ထန်မော့ထိုဒဏ်ရာအကြောင်းကို မေ့ပင်မေ့နေခဲ့လေသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ မျက်ခုံးတို့တွန့်ချိုးနေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာတော့ရှိမနေခဲ့ချေ။ သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှငှက်သိုက်ကိုထုတ်ယူလျက် ထိုထဲမှ ဓါတ်ဆားရည်ကိုထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည်ထန်မော့၏လက်ကို ၀ရံတာလက်ရန်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ဖူ၀မ်သော်၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ဓါတ်ဆားရည်ဘူးကို ဖွင့်ကာ ထန်မော့၏ လက်ပေါ်လောင်းချနေပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်မှာ ထန်မော့လက်ပေါ်မှ ခြောက်နေသောသွေးများကို ပွတ်လျက်သန့်ရှင်းပေးနေခဲ့သည်။

ရေအေးတို့က သူ၏လက်ပေါ်သို့စီးကျလာပြီး ထန်မော့နှုတ်ခမ်းကိုအသာသပ်လိုက်ကာ ဘာမှမဆိုခဲ့ချေ။

သွေးများလုံး၀သန့်ရှင်းသွားသည်နှင့် ဒဏ်ရာမှာ ရှင်းလင်းသွားပြီး ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသွားခဲ့သည်။ ဖူ၀မ်သော်ကတီးတိုးဆိုလာသည်။

" ထျန်းရွှမ်ကတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ဆုံခဲ့တာလား"

ထန်မော့ တစ်ဖက်လူနားလည်မှုလွဲသွားမှန်း ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

"ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့ကမဟုတ်ပါလူး..ကိုယ်ပျောက်လူသားပါ.."

သူကခတ္တတန့်သွားပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်အဆင့်ဇယားပေါ်က အဆင့်၈၉..သူ့စွမ်းရည်ကအတော်သန်မာပေမယ့် ကျွန်တော်ကို ၀က်လို့ထင်ပြီး ပေါ့သွားတာ.."

ထန်မော့လက်ကိုဆန့်လျက် ဓါတ်ဆားရည်ဘူးကို ယူရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ဘာသာလုပ်ပါ့မယ်"

ဖူ၀မ်သော်က နောက်ဆုံးကျန်သောဓါတ်ဆားရည်များကို ထန်မော့ဒဏ်ရာပေါ်သို့အကုန်လောင်းချလိုက်ရာ ထန်မော့၏ လက်များမှာလည်း လေထဲတွင် ရပ်သွားခဲ့လေသည်။

တောက်ပသောနေရောင်အောက်တွင် အနက်ရောင်၀တ် အရပ်မြင့်မြင့်အမျိုးသားသည် ထန်မော့၏ လက်မှ ဒဏ်ရာကို ဂရုတစိုက် သန့်ရှင်းပေးနေခဲ့သည်။

ထန်မော့မှာ ဖူ၀မ်သော်ကိုကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းတို့တွန့်ကွေးသွားလျက် လက်ကိုအသာရုတ်လိုက်လေသည်။

ဖူ၀မ်သော်က သူ့အား စိုက်ကြည့်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ လေထုထဲတွင် တိတ်တဆိတ်အကြည့်ချင်းဆုံတွေ့သွားကြလျက် မည်သူကမျှစကားမဆိုမိကြချေ။

ထိုစဥ် ဘေးမှအသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

"အစ်ကိုထန်"

ဖူ၀မ်သော်၏ကိုယ်က ချက်ချင်းတောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး ထန်မော့က ဖူ၀မ်သော်၏နောက်ကို ချက်ချင်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့သည် ဘေးခန်း ၀ရံတာမှ ဆံပင်တိုတိုနှင့် မိန်းကလေးကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူမ မည်သည့်အချိန်တွင် ထွက်လာမှန်းမသိသော်လည်း သူတို့အား အံ့အားသင့်စွာကြည့်နေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ဖူ၀မ်သော် ခေါင်းကိုလှည့်လာလျှင် ချန်ရှန်းရှန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဖူ"

ဖူ၀မ်သော်က ချန်ရှန်းရှန်းထက်ပင် ပို၍ အံ့အားသင့်နေခဲ့လေသည်။

ကလေးမလေးက ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်သည် အသင်းဖော်များဖြစ်ပြီး အတူတူလှုပ်ရှားကြမှန်း သိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဖူ၀မ်သော်ကတော့ ချန်ရှန်းရှန်းမှာ ရှန်ဟိုင်းမှ ပေကျင်းအထိ ခရီးရှည်ကြီးကိုကျော်ဖြတ်ကာ ရောက်လာမည်ဟု ထင်မထားချေ။

ထန်မော့သည် ထိုအခွင့်အရေးကိုဖမ်းဆုပ်လျက် ဖူ၀မ်သော်ထံမှ သူ၏လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ကာ ၂ယောက်သား စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ၀င်သွားခဲ့လေသည်။ စာကြည့်ခန့်ထဲသို့ ၀င်လိုက်သည်နှင့် ထန်မော့မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော စွမ်းရည်စာအုပ်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူချက်ချင်းသတိ၀င်လာလျက် စာအုပ်ကို အပြေးကောက်ကာ လေထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။

အစမှအဆုံးအထိ ဖူ၀မ်သော်သည် သူ၏လုပ်ရပ်ကို သတိမထားမိလိုက်ချေ။

ထန်မော့ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုစာအုပ်၏ မှတ်ချက်ကိုသာ မြင်တွေ့သွားခဲ့ပါက သူအမှန်တကယ်ကို မြစ်၀ါမြစ်ထဲ ခုန်ချပစ်မည်ဖြစ်သည်။

၅မိနစ်မျှကြာပြီးနောက် ဂျက်က အပြင်ဘက်မှပြန်ရောက်လာပြီး ၄ယောက်သား စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ဆုံလိုက်ကြလေသည်။

ထန်မော့မှာတစ်ခုခုကိုအလွန်စိုးရိမ်နေပြီး ဖူ၀မ်သော်အားမေးလိုက်သည်။

"ခင်များ တတိယထပ်ကိုတောင်ရှင်းပြီးပြီလား..ခင်များ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကိုရှင်းထားတာဆိုရင် ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး တတိယထပ်ကို ခက်ခဲမှုအဆင့်နဲ့ ရှင်းတဲ့သူအဖြစ် ကြေညာခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ခက်ခဲမှုအဆင့်တစ်ခုကို ပထမဆုံးရှင်းသော ကစားစမားအား ထိုအထပ်ကိုရှင်းထားသော ကစားသမားများအားလုံးထံ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကြေညာမှု ပြုခံရချေမည်။ ထန်မော့ထူးဆန်းစွာမေးလာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် မျှော်စင်ကကြေညာသံကိုလည်း မကြားလိုက်ရပါလား"

ထန်မော့မှာ သူသည်ထိုမျှအရေးကြီးသော ကြေညာမှုကို လွတ်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ချေ။ လီချောင်ချန်းနှင့် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်နေလျက်နှင့်တောင် သတိထားမိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ထိုသို့မကြေညာခဲ့ချေ။

ဖူ၀မ်သော်ကဆိုလာသည်။

"ကိုယ်တို့တွေ ခက်ခဲမှုအဆင့်ကိုမရှင်းခဲ့ဘူး"

"အာ.."

🌍

Prev Next