MM Story Teller

Chapter 223

Viewers 32k

🌍Chapter 223

လျို၀မ်ရှန်းမှာ သာမာန်ဆန်လှသော ထိုအမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လင်းရှန်းရှီ၏ အင်္ကျီမှာ ထန်မော့မှာ လျို၀မ်ရှန်းကိုကယ်တင်ရန် အလို့ငှာ ပေးထားသော ဒဏ်ရာများကြောင့် သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။ သူမသည်ထိုစဥ်က ကြောက်ရွံ့စွာ အေးခဲဲနေခဲ့သည်။

ယခုမူ လင်းရှန်းရှီသည် နှာခေါင်းကိုရှုံ့လျက် လှောင်ပြောင်လာသည်။

"ငါလည်း အနက်ရောင်မျှော်စင် ပထမထပ်ကို ရှင်းထားတဲ့လူပါ...လျို၀မ်ရှန်း ခုနက၁၀မိနစ်လောက်ကအထိ ငါတို့ကနင့်ကို တောင်းပန်ပြီးပူးပေါင်းရမယ်လို့အိပ်မက်မက်နေတာမလား..အခုတော့ နင့်ဆုတောင်းကိုပြောင်းရတော့မယ်...နောက်တစ်ချီကျလို့ နင့်အသင်းဖော်က တစ်ကွက်ပဲရွေ့လို့ရတယ်... စာအုပ်ကလည်းအရမ်းဝေးနေတယ်ဆိုရင် နင်တို့မှာ ဂိမ်းကိုထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုံး၀မရှိတော့ဘူး"

လျို၀မ်ရှန်းကချက်ချင်းခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုသူ့အတွက်တရားမှမတရားတာ အနက်ရောင်မျှော်စင်က အဲလိုမမျှတတဲ့ဂိမ်းမျိုးပေးမယ်ထင်နေလား"

လင်းရှန်းရှီကမေးသည်။

"ဟုတ်လား...ဒါဆို ဒီစည်းမျဥ်းအသစ်တွေပေါ်မလာခင်ကရော ဂိမ်းကမျှတခဲ့လို့လား"

လျို၀မ်ရှန်းတောင့်တင်းသွားမိသည်။

တတိယအချီအဆုံးသတ်တွင် ၂သင်းလုံး ဂိမ်းကို ရှင်းရန်ကျရှံးခဲ့ပြန်သည်။

လျို၀မ်ရှန်း၏ အမူအယာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျက်ယွင်းလာခဲ့သည်။

သူသည်ယခင်အလှည့်များနှင့် စည်းမျဥ်းအသစ်၂ခုကို သေချာတွေးတောနေခဲ့သည်။ တွေးလေတွေးလေ သူပိုကြောက်လာလေပင်။

လင်းရှန်းရှီ၏ စကားလုံးများမှာ ကောင်းမွန်လှသည်။

ဤစည်းမျဥ်းအသစ်၂ခုမှာ နောက်ဆုံးရွေ့ရသူ၏ တဖက်သတ်အကျိုးရှိနေမှုကို မျှတအောင် ထိန်းညှိလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ဤစည်းမျဥ်းအသစ်အရ ထန်မော့ရွေ့နိုင်သော အကွက်အရေအတွက် အကန့်အသတ်ရှိလေသည်။ ထို့အပြင် လင်းရှန်းရှီပြောသကဲ့သို့ ထန်မော့အနေနှင့် ၁ကွက်သာရွေ့ရသော အလှည့်မျိုးရောက်လာပါက ထန်မော့ထိုအကွက်များ၏ အလင်းအမှောင်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ချေ။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် စာအုပ်မှာ A1မှာ C3အထိရှိနိုင်သည်။ ထို ၃× ၃အကွက်ထဲတွင် ထန်မော့မည်သည့်သက်ရောက်မှုမှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

"ဟင့်အင်း အနက်ရောင်မျှော်စင်က ဒီလိုဂိမ်းမျိုးလုံး၀ပေးမှာမဟုတ်ဘူး...ဒါကြီးက ငါတို့အတွက် လုံး၀မမျှတတာပဲ"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ တတွတ်တွတ်ရေရွတ်နေသော်လည်း သူ၏ခေါင်းထဲတွင် လင်းရှန်းရှီ၏စကားလုံးများကိုသာ ကြားယောင်နေခဲ့လေသည်။

'ဟုတ်လား...ဒီလိုဆို စည်းမျဥ်ယအသစ်တွေမပေါ်လာခင်ကရော ဂိမ်းကမျှတခဲ့လို့လား"

လျို၀မ်ရှန်း၏ ရင်ထဲမှ လေးလံလာခဲ့လေသည်။

မှန်၏။ ဂိမ်း၏ စည်းမျဥ်းအသစ်မှာ မတရားချေ။ ယခင်က ပိုင်ရို့ယောင်နှင့် လင်းရှန်းရှီအတွက် မတရားသော်လည်း ယခုမူ ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်းအလှည့်သို့ရောက်လာချေပြီ။ ၂သင်းလုံးမှာ မမျှတသော ဂိမ်း၏ စည်းမျဥ်းများကို ခံစားခဲ့ရသည်ဖြစ်၍ ၄င်းမှာ မျှတသည်ဟုဆိုနိုင်သည်။

ကျန်အချက်အားလုံးကို ထုတ်ပယ်လိုက်လျှင် ပြော၍ရသည်က...

"ဘယ်သူကကံပိုကောင်းလဲဆိုတဲ့အပေါ်မူတည်နေတာလား"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ အလွန်စိတ်ဓါတ်ကျနေခဲ့သည်။

"ငါတို့ကံကောင်းရင်တော့ စာအုပ်ရဲ့တည်နေရာက ငါတို့သွားနိုင်တဲ့အကွက်တွေထဲမှာ ရှိမှာ ဒီလိုဆို ငါတို့အရင်နိုင်ပြီ...သူတို့ကကံပိုကောင်းရင်တော့ သူတို့နိုင်မှာပေါ့...အနက်ရောင်မျှော်စင်ကဒီလိုပဲ ကစားသမားရဲ့ကံအပေါ်ကိုပဲ ပုံပြီးဆော့ခိုင်းတတ်လို့လား"

လျို၀မ်ရှန်းပင်လျှင် သူကိုယ်တိုင် နောက်ဆုံးပြောလိုက်သည်ကို လက်မခံနိုင်ချေ။

အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကစားသမားတွေရဲ့ ကံကောင်းမှုကို မကြည့်လို့လား...

အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ ကံကောင်းခြင်းသည် သန်မာမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း အမြဲယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဂိမ်းထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ၀င်လာနိုင်ခဲ့သူတိုင်းမှာ ကံကောင်း၍မဟုတ်ပါလား။

လျို၀မ်ရှန်းက အကြာကြီးတွေးတောလျက် သူ၏ အတွေးများကို ထန်မော့ကို ပြောရန်ပြင်လိုက်စဥ် သူ၏အသင်းဖော်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူလည်း ထန်မော့အကြည့်အတိုင်းလိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူအဲဒီ ငကြောင်ကောင်ကို ကြည့်နေပြန်ပြီလား...

လျို၀မ်ရှန်းတွေးလိုက်သည်။

'မင်းဘာလို့ဒီလူကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေရတာလဲ...မင်းတို့ကဘယ်လိုပတ်သက်တာလဲ...'

သို့သော် သူကဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါ...ထန်...ထန်မော့ တခြားနည်းမရှိတော့ဘူး...ငါတို့အရင်အစီအစဥ်အတိုင်းပဲ လုပ်ရမှာပဲ...ငါကစာအုပ်ကို ရအောင်လုပ်မယ် ပြီးတော့..."

"အိုကေ"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ အကြာကြီးပြောနေသည့်တိုင် ထန်မော့သူ့ကို မကြည့်ခဲ့ချေ။ ထန်မော့မှာ ပိုင်ရို့ယောင်ကိုသာစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သာမာန်ကာလျှံကာသာတုန့်ပြန်လာခဲ့သည်။ လျို၀မ်ရှန်းမှာ အံကိုကြိတ်လျက် မမေးပဲမနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"မင်းဘာတွေကိုကြည့်နေတာလဲ အဲဒီငကြောင်က အရမ်းကြည့်ကောင်းလို့လား"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ ထန်မော့ သူ့ကို ပြန်မဖြေပဲ လျစ်လျူရှုနေလိမ့်မည်သာထင်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထန်မော့သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လျက်မေးလာခြင်းပင်။

"သူဘာကိုကြည့်နေတာလဲ"

လျို၀မ်ရှန်းတန့်သွားခဲ့သည်။

"သူဘာကိုကြည့်နေတာလဲဟုတ်လား..မင်းပဲသူ့ကိုစောင့်ကြည့်နေတာမဟုတ်ဘူးလား"

"ဒုတိယအချီကတည်းက သူကမင်းနဲ့ငါ့ကို အဲဒီထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးကြီးနဲ့ ကြည့်နေတာ"

လျို၀မ်ရှန်းလည်း တဖက်ခြမ်းမှ ထိုငကြောင်ကို ဂရုတစိုက်စူးစမ်းလိုက်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်မှာ လျို၀မ်ရှန်း၏ အကြည့်ကို သတိထားမိလျှင် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ လိပ်ပြာဓါးကိုထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ သူ၏လက်ချောင်းများက ပါးလွှာသော လက်ကိုင်ကိုကိုင်လျက် ဓါးမှာ လေထဲတွင် တစ်ပတ်လည်သွားခဲ့သည်။

လျို၀မ်ရှန်း ထိုဓါးကိုမြင်လျှင် လည်ပင်းမှ နာကျင်မှုကို သတိရလျက် အကြည့်ကိုအမြန်လွှဲလိုက်လေသည်။

"သူ့အပြုံးကထူးဆန်းလို့လား...သူကအမြဲအဲလိုပြုံးနေတာမဟုတ်ဘူးလား"

လျို၀မ်ရှန်းကဆိုသည်။

ထန်မော့မှာ လျို၀မ်ရှန်းကို တစ်ချက်မျှကြည့်လျက် ဘာမှမပြောလိုက်တော့ချေ။

၄င်းမှာ ပိုင်ရို့ယောင် ပြုံးနေကျအပြုံးမဟုတ်ချေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤအရူးမှာ အလွန်ထူးဆန်းစွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူတစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွားခြင်းဖြစ်ရမည်။ သူသည် ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းရန်နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့သွားခြင်းလည်းဖြစ်နိုင်သလို စိတ်၀င်စားစရာတစ်ခုခုကိုတွေ့မိ၍ ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်းအား ထိုကဲ့သို့ ရယ်မြူးရိပ်သန်းနေသော အပြုံးမျိုးဖြင့် ကြည့်နေခြင်းလည်းဖြစ်နိုင်လေသည်။

အတွေးတစ်ခုက ထန်မော့၏ ခေါင်းထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူ သေခြင်းအရိပ်အယောင်ကို မြင်လို့လား...

ထန်မော့၏ ရင်ထဲမှ ရုတ်ချည်းလေးလံသွားခဲ့သည်။သူ မျက်လုံးကိုမှိတ်လျက် ပိုင်ရို့ယောင်၏ သေခြင်းအရိပ်အယောင်ကို ကြည့်ရန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် မျက်လုံးကိုမဖွင့်ခင်၌ သူပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။ သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အတွေးမျိုးစုံပေါ်လာခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ထန်မော့သက်ပြင်းချလျက် သေခြင်းအရိပ်အယောင်စွမ်းရည်ကိုမသုံးပဲ မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူသည်ယနေ့ထိုစွမ်းရည်ကို ပိုင်ရို့ယောင်အပေါ် ၂ခါသုံးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ့တွင် တစ်ကြိမ်သာကျန်တော့သည်။

အချိန်မကျသေးချေ။ သူအရေးအကြီးဆုံးအချိန်ကို စောင့်နေသင့်သည်။

ကစားသမားတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ မည်သို့ဂိမ်းကိုအနိုင်ရရှိအောင် လုပ်ရမည်ကို ခေါင်းထဲတွင်တွေးတောနေခဲ့ကြသည်။ ဆွေးနွေးချိန်၅မိနစ်ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်၏ ကြေညာသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရလေသည်။

"တင်းတောင်~ လေးကြိမ်မြောက်အလှည့်အတွက် ကစားသမား ၁က ၄ကွက်တိုးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်

ကစားသမား ၂က ၄ကွက်တိုးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်..

ကစားသမား ၃ကတော့ ၃ကွက်တိုးရမှာဖြစ်ပြီး

ကစားသမား ၄ကတော့ ၂ကွက်တိုးနိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်."

ကြေညာသံပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဘုတ်၏ အလယ်တွင် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခုဖြတ်ခနဲလင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအလင်းရောင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ပစ္စည်း အခု၂၀ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ ထန်မော့၄င်းတို့ကိုကြည့်ရင်း ရုတ်ချည်းထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအကွက်၂၀ပေါ်တွင် ဂါ၀န်တချို့..ကြောင်တချို့နှင့် မီးခြစ်ဆံကြီးတစ်ခုမှလွဲလျှင် စာအုပ် ၄အုပ်ရှိနေခဲ့သည်။ B1မှ C2အထိ လေးကွက်လုံးမှာ စာအုပ်များဖြစ်သည်။

လျို၀မ်ရှန်း၏ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

စာအုပ် ၃အုပ်ထက်ပိုသ၍ သူနှင့်ထန်မော့၏ အနိုင်ရရှိနှုန်းမှာ များစွာမြင့်တက်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် လျို၀မ်ရှန်းမှာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ပျော်ရွှင်လိုက်ရပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ် ရေအေးများလောင်းချခံလိုက်ရလေသည်။ ထိုစာအုပ်၄အုပ်မှာ ထန်မော့နှင့် ဝေးကွာလွန်းနေခဲ့သည်။ ထန်မော့က ၂ကွက်သာရွေ့နိုင်သည်။ သူသည် ထိုစာအုပ်လေးအုပ်၏ အလင်းအမှောင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပဲ မျက်နှာပြောင်လေး၏ အကွက်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်လေသည်။

ထပ်ပေါင်းဆိုရလျှင် ထိုစာအုပ်၄အုပ်မှာ တစ်အုပ်နှင့်တစ်အုပ် လွန်စွာနီးကပ်နေသည်။ လျို၀မ်ရှန်းက တစ်ကွက်ကိုနင်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုအကွက်၏ ဦးစားပေးပိုင်ရှင်ဖြစ်သွားမှာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အကွက်၏ အလင်းကိုလည်းဖွင့်ပြီးသားပင်။ သို့ဆိုလျှင် လင်းရှန်းရှီကသူ့နောက်တွင်ရပ်ကာ သူ့အကွက်၏ အလင်းကို ပိတ်ချလျက် သူလုပ်သမျှ အသုံးမ၀င်ဖြစ်သွားစေလိမ့်မည်။

ဒီသောက်ကျိုးနဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကတော့...

အနက်ရောင်မျှော်စင်ကြေညာမှုပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ၄ကြိမ်မြောက်မှာ တရား၀င်စတင်လာတော့သည်။ လူ၄ယောက် တလှည့်စီစတင်ရွေ့လျားလာကြသည်။

ထန်မော့မှာ ရွေ့ရန် နောက်ဆုံးအချိန်ကို စောင့်နေဆဲပင်။ သူသည်E3တွင်ရပ်လျက် မျက်နှာပြောင်လေးအကွက်၏ အလင်းကိုမှိတ်လိုက်ကာ လူ၃ယောက်လုံးကို ကျရှုံးသွားစေသည်။ ပိုင်ရို့ယောင်မှာ D2တွင်ရပ်နေပြီး ၄င်းကိုမြင်သော် ဂရုမစိုက်သော အမူအယာဖြင့် ပုခုံးကိုတွန့်လျက် သူ၏ အကွက်ကိုပြန်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"အစကတည်းက မင်းဘာကိုကြည့်နေတာလဲ"

ပိုင်ရို့ယောင်၏ ခြေလှမ်းတို့ရပ်တန့်သွားလျက် ထန်မော့ကိုလှည့်ကြည့်လာသည်။ သူကရိုးသားစွာပြုံးလျက်ဆိုသည်။

"ထန်ထန်...ငါဘာငါတောင် ဘာကိုကြည့်နေမှန်းမသိဘူးရယ်"

ပန်းရောင်ထီးကလေးမှာ ပိုင်ရို့ယောင်၏ လည်တိုင်ကို လျှင်မြန်စွာထောက်ထားလိုက်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်က မျက်တောင်မခတ်ပဲ ထန်မော့ကို ဆက်တိုက်သွားဖြဲကာ ရယ်ပြနေခဲ့လေသည်။

ရုတ်တရက် သူကတစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပုံဖြင့် ထူးဆန်းသော လေသံဖြင့်မေးလာခဲ့လေသည်။

"ငါနဲ့တိုက်ချင်လို့လား..မင်းသာသေသွားရင် အဲဒီငတုံးကို ကာကွယ်ပေးလို့မရတော့ဘူးနော်"

ပိုင်ရို့ယောင်၏ စကားများက လျို၀မ်ရှန်းနှင့် လင်းရှန်းရှီကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

သို့သော် ထန်မော့ကတော့ တစ်ခုခုကိုဖမ်းဆုပ်မိသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ ပိုင်ရို့ယောင်အား ပထမအကြိမ် စိန်ခေါ်ခြင်းမဟုတ်ချေ။ သူတို့၂ဦးမှာ ဂိမ်းထဲသို့မ၀င်ခင်ကလည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး မည်သူကမှ အသာစီးမရခဲ့။

ထန်မော့မှာ ထီးကလေးကိုသုံးလျက် ပိုင်ရို့ယောင်ကိုတိုက်ခိုက်ကာ ထိုထူးဆန်းသော အပြုံးနောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းပင်။ သူထီးကလေးကိုပြန်မသိမ်းနိုင်ခင်မှာပင် ပိုင်ရို့ယောင်မှာ လိပ်ပြာဓါးကိုထုတ်လျက် သူ့ထံ ရုတ်ချည်းပြေး၀င်လာခဲ့လေသည်။

ဤအကြိမ်တွင်သူသည် လိပ်ပြာဓါး၂ချောင်းစလုံးကို ထုတ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လျို၀မ်ရှန်းကို တိုက်ခိုက်စဥ်ကလို သာမာန်ကာလျှံကာမဟုတ်ခဲ့ချေ။

ထန်မော့၏ မျက်လုံးများကျဥ်းမြောင်းသွားလျက် ထိုဓါး၂ချောင်းကို ရှောင်ရန် နောက်သို့လှန်ချလိုက်သည်။ မြေကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ထောက်လျက် နောက်ပြန်ခုန်လိုက်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်က အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်လျက် နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ လိပ်ပြာဓါး၂ချောင်းမှာ ဖွင့်ထားသော ထီးကိုထိသွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင် ခြေ၂လှမ်းခန့်ဆုတ်လိုက်ရပြီး ထန်မော့မှာ ဒူးထောက်လျက် ကိုယ်ကို ထိန်းညှိလိုက်ရသည်။

ပိုင်ရို့ယောင်ကရယ်လိုက်သည်။

"ဟီးဟီး ထန်ထန်"

ထန်မော့၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဥ်းမြောင်းလျက်။

လူ၂ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးစိုက်ကြည့်လျက် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သတ္တုချင်းထိခတ်သံများ ၀န်းထဲတွင် ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ လင်းရှန်းရှီနှင့် လျို၀မ်ရှန်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လျက် ထိုရန်ပွဲထဲ ၀င်မပါရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ရှောင်နေရန် လုံခြုံသောနေရာတွင် ရပ်နေလိုက်ကြသည်။ မျက်နှာပြောင်လေးကမူ အလယ်ကွက်တွင်ရှိနေပြီး ထိုနေရာမှ မခွာနိုင်ချေ။ ထိုကလေးမလေးမှာ မတော်တဆဒဏ်ရာရရန် မစိုးရိမ်ချေ။ သူမသည် ထန်မော့နှင့် ပိုင်ရို့ယောင်ကြားမှ ရန်ပွဲကိုကြည့်လျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်အားပေးနေခဲ့သည်။

"သတ်ကြ...ဟီးဟီး သတ်ကြ"

ထန်မော့ ဘေးကိုရှောင်လိုက်ပြီး ထီးကလေးကို ရှေ့သ်ို့ပစ်ထိုးလိုက်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်၏ တိုက်ရည်ခိုက်ရည်မှာ သူ့ထက်ပိုကောင်းလှသည်။

ထန်မော့ ထီးကလေးကိုပစ်လိုက်စဥ် သု၏ညာလက်မှ မီးတောက်များထွက်လာပြီး ပိုင်ရို့ယောင်ထံဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်က နောက်ဂျွမ်းပစ်လျက် ရှောင်လိုက်ပြီး လိပ်ပြာဓါးများနှင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်သူသည် ထန်မော့ကို အသေသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရကာ နေရာပေါင်းစုံမှာ အညှာအတာမဲ့စွာတိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။ လူ၂ဦးမှာ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်နေပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ ဂိမ်း၏အလှည့်အသစ်ကိုစတင်ရန် မကြေညာခဲ့ချေ။ ၄င်းမှာ သူတို့တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်စေလိုသည့်အလား။

ပိုင်ရို့ယောင် ထိုင်ချလျက် သူအားခြေကန်ချက်တစ်ချက်ပေးလာခဲ့သည်။

ထန်မော့ အသဲအသန်နောက်သို့ကိုင်းကာရှောင်လိုက်ရသည်။

ထိုစဥ် ထန်မော့၏နားထဲ အသံ၂ခုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခုမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး မြောက်ကြွကြွမိန်းမအသံပင်။

"မျက်နှာပြောင်လေး ညည်းထွက်လာစမ်း...ငါ့ကြက်ဆင်ကိုဘယ်မှာ သွားထားလိုက်လဲ...ငါဦးပွေးကြီးဆီ ယူသွားမလို့ဟဲ့...နင်ခိုးပြီးစားလိုက်ပြန်ပြီလား"

ထိုအသံက လင်းရှန်းရှီ လျို၀မ်ရှန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသော ထန်မော့နှင့် ပိုင်ရို့ယောင်အပါအ၀င် အားပေးနေသော မျက်နှာပြောင်လေးကိုပါ တောင့်တင်းသွားစေသည်။ ထူးဆန်းသော အမူအရာမျိုးစုံပိုင်ရို့ယောင်၏ မျက်နှာပေါ်ဖြတ်ပြေးသွားလျက် သူမှားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။ သူလက်ကို အလျင်အမြန်ပြန်ရုတ်လိုက်လျက် ကျောင်းဂိတ်၀ကို သတိဖြင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ပီကင်းတက္ကသိုလ်ဂိတ်တံခါးမှာ ကြီးမားသော ၀ံပုလွေကြီး၏ ကြမ်းတမ်းစွာ ကန်ဖွင့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ၀ံပုလွေကြီးမှာ ဟိန်းဟောက်လျက် ၀န်းထဲသို့၀င်လာခဲ့လေသည်။ သူမ၀င်လာသည်နှင့် စားပွဲမှ ကလေးမလေးမှာ ပျောက်နေပြီး စားပွဲပေါ်တွင် စာအုပ်လည်း ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၀ံပုလွေကြီးမှာ အေးခဲသွားလျက် ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်လာခဲ့သည်။

"ငတုံးလူသား၄ကောင်ကတော့ ဒီမျိုးမစစ်လေးကို အခုထိ စာမဖတ်ခိုင်းသေးဘူးလား"

လျို၀မ်ရှန်းနှင့် လင်းရှန်းရှီမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်မှာမူ လိပ်ပြာဓါးကိုကိုင်လျက်သား နောက်သို့၂လှမ်းခန့်ဆုတ်လိုက်မိလေသည်။

ထန်မော့တစ်ယောက်သာလျှင် ၀ံပုလွေကြီးကို သတိမထားမိသည့်အလား မြေပြင်တွင် လက်တစ်ဖက်ထောက်လျက် ခေါင်းထဲမှ အသံကို အာရုံစိုက်ကာနားထောင်နေခဲ့သည်။ ဖူ၀မ်သော်၏ ခပ်နိမ့်နိမ့်အသံက သူ၏နားထဲ စည်းချက်ကျကျ၀င်လာခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်လျက် အလျင်လိုမနေသည့်နှယ်။သို့သော် အရေးပေါ်အခြေအနေမဟုတ်လျှင် သူ့ကို ဆက်သွယ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း ထန်မော့သိနေခဲ့လေသည်။ ဖူ၀မ်သော်က စကားအပိုမဆိုပဲ တစ်ခုသာတောင်းဆိုခဲ့သည်။

"ထန်မော့ ကိုယ့်ကိုဂိမ်းသိမ်းမှတ်ကူဖွင့်ပေးပါဦး"

ထန်မော့ တုန့်ပြန်ရန်အချိန်မရှိခဲ့ချေ။ သူ အိတ်ကပ်ထဲလက်ထည့်လျက် ကြက်ဆင်ဥပေါ်တွင် Sကိုရေးဆွဲရန်ပြင်လိုက်သည်။ သူ၏လက်မှာ ဥခွံကိုသာ ထိရသေးချိန်တွင် ၀ံပုလွေကြီးမှာ မြေကြီးကို ပြင်းစွာဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ငလျင်လိုပင် ၀ံပုလွေကြီး၏ခြေထောက်အောက်မှ မြေကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ဟာတွေ"

ထန်မော့သူ့ကိုယ်သူထိန်းညှိရန် မြေပေါ်တွင်၂ကြိမ်လှိမ့်လိုက်ရသည်။ သူနောက်တစ်ကြိမ်အိတ်ကပ်ထဲလက်ထည့်လျက် Sကိုရေးဆွဲရန်ပြင်လိုက်သည်။ မမျှော်လင့်ထားသည်က ၀ံပုလွေကြီးမှာ သူ့ကိုကြည့်လျက် ပြေး၀င်လာခြင်းပင်။

"နင်...ငါ့ကိုပြောစမ်း အဲဒီမျိုးမစစ်လေးကို ဘာလို့စာမဖတ်ခိုင်းသေးတာလဲ"

ထန်မော့"..."

သေစမ်း...

🌍

Prev Next