MM Story Teller

Chapter 221

Viewers 32k

🌍Chapter 221

လျို၀မ်ရှန်းပြောခဲ့သည်တို့ကို ထန်မော့လည်းတွေးမိခဲ့သည်မှာ ကြာလေပြီ။

ကစားသမားများ၏ ဦးစားပေးမှုအစဥ်လိုက်ကို သိရပြီးနောက် ထန်မော့တစ်ယောက်ကသာ ဂိမ်း၏ အဆုံးသတ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်တာဖြစ်သည်။ ထိုမတိုင်ခင် ပိုင်ရို့ယောင်နှင့် လင်းရှန်းရှီမည်သို့ပင်သွားပါစေ ယုတ်စွအဆုံး စာအုပ်ကွက်ကိုရရှိထားပါစေ အဆုံးတွင်ထန်မော့ကသာ ထိုအကွက်၏ မီးအပိတ်အဖွင့်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ဂိမ်းမျိုးမှာ မျှတမှုဆိုသည့်အရာမရှိချေ။

လျို၀မ်ရှန်း၏ ဤ'မတရားမှု'ပေါ်အမြင်မှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်က မိမိတို့ကိုအတူပူးပေါင်းလျက် ထိုမတရားမှုကို ဖြေရှင်းစေလို၍ဟုထင်ခဲ့သည်။

သူ၏တွက်ဆမှုက အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတော့မဟုတ်ချေ။ ၀ံပုလွေမည်သည့်အချိန်တွင်ပြန်လာမည်ကို မည်သူမျှမသိသလို ဂိမ်းကိုလျင်မြန်စွာအပြီးသတ်ရန်လိုအပ်လေသည်။ ထန်မော့က ဂိမ်း၏အဆုံးသတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ပိုင်ရို့ယောင်နှင့် လင်းရှန်းရှီမှာ သူတို့အားခက်ခဲအောင်လုပ်ချင်လျှင်လည်း မရသည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့်လျို၀မ်ရှန်းမှာ သူတို့နှင့်ပူးပေါင်းရန်တောင်းပန်ခိုင်းခြင်းပင်။

ဂိမ်း၏စည်းမျဥ်းအောက်တွင် ပိုင်ရို့ယောင်၏အသင်းမှာ ဂိမ်းကိုအနိုင်ရရှိရန်ဖြစ်နိုင်ချေမရှိပဲ အားသာချက်မှာ ထန်မော့လက်ထဲတွင်သာရှိသည်။ အကယ်၍ ထန်မော့သူတို့နှင့်မပူးပေါင်းလိုပါက သူတို့မှာ ၀ံပုလွေထံမှ အစားခံရခြင်းဖြင့်အဆုံးသတ်သွားမည်သာ။ ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်းက ဂိမ်းကိုအဆုံးသတ်ရန် အခွင့်အရေးရပါက ပိုင်ရို့ယောင်နှင့် လင်းရှန်းရှီတို့ကို ဂရုမစိုက်ပဲ ဂိမ်းကို တိုက်ရိုက်ရှင်းပစ်နိုင်လေသည်။

သို့သော် ထန်မော့ကတော့ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာထိုကဲ့သို့ မမျှတသောဂိမ်းမျိုးကို ချပေးမည်မထင်ချေ။ သူကခေါင်းကိုမော့လျက် ပိုင်ရို့ယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ်မှာ လှောင်ပြုံးပြုံးနေဆဲပင်။ ထို့နောက်သူသည် ထန်မော့ သူ့အားကြည့်နေသည်ကိုတွေ့လျှင် မျက်တောင်တဖြတ်ဖြတ်ခတ်လာခဲ့သည်။

ထိုနောက် ပိုင်ရို့ယောင်သည် လျို၀မ်ရှန်းကိုကြည့်လျက် လှောင်ပြောင်သော အကြည့်တစ်ချက်ပေးကာ သူ၏အကွက်ကိုလျှောက်သွားလိုက်သည်။

လင်းရှန်းရှီက ပိုင်ရို့ယောင်၏စကားကို နားထောင်ပုံပင်။ သူမသည်လည်း သူမအကွက်ကိုပြန်သွားခဲ့သည်။

လျို၀မ်ရှန်း၏အမူအယာမှာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည်တောင့်တင်းလျက် သူ၏ဆံပင်မွှေးများပင် ထောင်သွားသည့်နှယ်။ ယနေ့မှာ သေချာပေါက်ပူလောင်သောနေ့ဖြစ်သော်လည်း အေးစိမ့်သောခံစားချက်မှာ ကျောပြင်တစ်လျှောက်ထောင်တက်လာသည့်နှယ်။ ထို့နောက်သူလှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ထန်မော့သူ့ကိုကြည့်နေသည်အား တွေ့လိုက်ရလေသည်။

လျို၀မ်ရှန်းမှာခေါင်းကိုငုံ့လျက် တီးတိုးဆိုလိုက်သည်။

"နောင်တမရနဲ့"

ထို့နောက် သူသည် သူ၏အကွက်သို့ပြန်သွားခဲ့သည်။

၂ဦးစလုံး သက်ဆိုင်ရာအကွက်သို့ပြန်သွားကြလျက် ၂သင်းကိုကာရံထားသော နံရံမှာလည်း မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

လျို၀မ်ရှန်းလျင်မြန်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ငါတို့အနိုင်ရဖို့ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့မလိုဘူး...ဂိမ်းရဲ့စည်းမျည်းအရ အလှည့်တိုင်းမှာ စာအုပ်တစ်အုပ်တော့ အနည်းဆုံးပေါ်လာမှာပဲ... ၃အုပ်၄အုပ်ပေါ်လာတဲ့ အလှည့်တွေတောင်ရှိမှာပဲ.. ၃အုပ်ကျော်လောက်ရှိနေသ၍ ငါတို့နိုင်ဖို့အခွင့်အရေးများတာပဲလေ.. ငါတို့တတိယစာအုပ်ကိုယူပြီး အလင်းအမှောင်ကို ဆုံးဖြတ်လို့ရတယ်... ဒီလိုဆိုဂိမ်းကိုရှင်းနိုင်ပြီတော့"

လျို၀မ်ရှန်း၏မျက်လုံးများမှာ တစ်ခုခုကိုတွက်ချက်နေသည့်အလား လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူကမော့ကြည့်လာသည်။

"စာအုပ်၃အုပ်ကတော့ လုံခြုံတဲ့အရေအတွက်တော့မဟုတ်သေးဘူး...အရေးအကြီးဆုံးက စာအုပ်ရဲ့ တည်နေရာပဲ..ခြုံပြောရရင်တော့ ငါတို့ကဂိမ်းကိုရှင်းနိုင်တဲ့အခွင့်အရေးရှိပေမယ့် သူတို့မှာ မရှိဘူး"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ ရေပက်မ၀င်ပြောနေခဲ့သော်လည်း ထန်မော့၏ အကြည့်များမှာ တစ်ဖက်အသင်းကိုရောက်နေသည်ကိုသာတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူသည် ထန်မော့အကြည့်ရှိရာစဥ်လိုက်ကြည့်လိုက်လျှင် သူ၏မျက်နှာမှာ လျှင်မြန်စွာ စိန်းဖန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည်ထန်မော့နှင့် ထိုပြုံးနေသော ငကြောင်မှာ အသင်းဖော်များမဟုတ်မှန်းသေချာသော်လည်း ထို၂ဦးမှာတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးသိနေကြသည်မှာသိသာလှသည်။

လျို၀မ်ရှန်းအံကိုကြိတ်လိုက်သည်။

"မင်းကသူနဲ့ပူးပေါင်းချင်လို့လား"

"သူကမင်းကို သေမယ်လို့ပြောသွားတယ်လေ"

လျို၀မ်ရှန်း၏မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီသောက်ရူးကတော့"

ထန်မော့ခေါင်းကိုလှည့်လျက် လျို၀မ်ရှန်းကိုကြည့်လိုက်သည်။

လျို၀မ်ရှန်းကမေးလာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ထန်မော့၏ နှုတ်ခမ်းတို့တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

"ငါအဲဒီငကြောင်ကို သိပ်မကြိုက်လှဘူး...ဒါပေမယ့် သူကမင်းကိုသေပြီလို့ပြောရင်တော့ မင်းကတကယ်သေတော့မှာ"

ထန်မော့၏စကားကိုကြားလျှင် လျို၀မ်ရှန်း၏ အမူအယာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူဘာမျှမဆိုနိုင်ခင်မှာပင် ထန်မော့ကအရင်ပြောလာခဲ့သည်။

"ငါ့မှာ သူတို့နဲ့ပူးပေါင်းဖို့အစီအစဥ်မရှိဘူး...ဒီဂိမ်းကမင်းထင်သလိုလွယ်မနေဘူး..ပိုင်ရို့ယောင်ကလည်း မင်းထင်သလောက် သဘောမကောင်းဘူး...သူသာမင်းကိုတကယ်သတ်ချင်ရင် ၀ံပုလွေကမင်းကိုစားသွားတာထက်တောင် လွယ်သေးတယ်"

"မင်း..."

"၀ံပုလွေကသာမင်းကိုစားချင်ရင် သူကမင်းကိုမြိုချရမှာ၀ါးရမှာနဲ့ အနည်းဆုံး ၁၀စက္ကန့်တော့ကြာမှာပေါ့...ပိုင်ရို့ယောင်ကတော့ မင်းကိုသတ်ဖို့ ၃စက္ကန့်ပဲလိုတယ်"

ထန်မော့ အေးစက်စွာပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းရန်စနိုင်တဲ့သူဟုတ်မဟုတ်မသိဘဲ အာရုံသွားမနောက်နဲ့ သြော် ပြီးတော့ နောက်အလှည့်မှာ မင်းကစာအုပ်ကွက်ကိုသွား ငါကအလင်းအမှောင်ကို ထိန်းချုပ်မယ်"

လျို၀မ်ရှန်းမှာလည်း စာအုပ်ကွက်ကို သွားမည့်လူကို ပြောင်းလဲချင်ခဲ့သည်ပင်။ သို့သော် ထန်မော့၏ လေသံကသူ့အား မကျေမနပ်ဖြစ်စေသည်။

"ငါသိတယ်...အဲလိုဆိုရင်တောင် သူငါ့ကိုသတ်လို့ရမှာမဟုတ်ပါဘူး"

"အဲဒါကမတူညီတဲ့ဇာတ်လမ်းလေ"

လျို၀မ်ရှန်းက အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူခေါင်းကိုမော့လိုက်လျှင် ခပ်ချောချောလူရွယ်က တောက်ပသောနေရောင်လေးနှယ် အပြုံးမျိုးဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"ငါ့အတွက် မင်းကိုသတ်ဖို့ ၁ စက္ကန့်ပဲလိုတယ်"

လျို၀မ်ရှန်း၏ နှလုံးမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ခုန်လှုပ်သွားလျက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးအေးစက်လာခဲ့လေသည်။

ဒုတိယအလှည့်မစတင်မီတွင် ထန်မော့သည်သူ၏အကွက်တွင် ရပ်လျက်တွေးနေခဲ့သည်။ လျို၀မ်ရှန်းမှာလည်း ခေါင်းကိုငုံ့လျက် ဘာမျှမဆိုချေ။ ၅မိနစ်ဆွေးနွေးချိန်မှာ လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ မျက်နှာပြောင်လေးသည် စိတ်မရှည်စွာစောင့်နေခဲ့ပြီးနောက် ဂိမ်းအချိန်ပြန်လည်စတင်လာသည်နှင့် သူမအနက်ရောင်မျှော်စင်ကို ဂိမ်းအမြန်စတင်ရန် အော်ငေါက်လိုက်သည်။ အပြာရောင်အလင်းနံရံပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ၂ဖက်အသင်းများမှာ တစ်ဦးအသံများကို တစ်ဦးကြားနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်။ ထိုစဥ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

"ငါမှတ်မိတာမမှားရင် မင်းနာမည်က ထန်မော့ဟုတ်လား..."

ထန်မော့အတွေးတို့တစ်ခန်းရပ်သွားလျက် လျို၀မ်ရှန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဟုတ်သည်ဟုလည်းမဆို မဟုတ်ဟုလည်း မငြင်းချေ။

"မင်း...အဲဲဒီထန်မော့လား"

ထန်မော့သည် ထိတ်လန့်နေသော လျို၀မ်ရှန်းကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။ ၂စက္ကန့်ကြာပြီးနောက် သူကအကြည့်လွှဲလိုက်လေသည်။

လျို၀မ်ရှန်း နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လျက် ဘာမျှမဆိုတော့ချေ။

သူက တကယ်ကြီး အဲဒီထန်မော့ပဲ...

သူသာ ထန်မော့အမှန်တကယ်ဟုတ်ပါက သူ၏စကားများမှာ ၇၀ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်၍ရလေသည်။ (တရုတ်ပြည်)ပထမဆုံး အနက်ရောင်မျှော်စင်တတိယထပ်ကို ရှင်းလင်းနိုင်သော ကစားသမား၁ဦးအနေဖြင့် ထန်မော့မှာ အမှန်တကယ်ကို သူ့အား ၁စက္ကန့်အတွင်း သတ်ပစ်နိုင်သည်။ တစ်ဖက်တွင်တော့ ထိုငကြောင်မှာ သူ့အား ၃စက္ကန့်အတွင်းသတ်နိုင်လေသည်။

လျို၀မ်ရှန်းရင်ထဲမှ လေးလံသွားခဲ့လျက် သူ၏ယခင်ကတွေးထားသော အကြံအစည်များအားလုံးကို ချေဖျက်လိုက်တော့သည်။

လင်းရှန်းရှီအတွက်လည်း အတူတူဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအမျိုးသမီးက ထိုငကြောင်၏ စကားများကို မသွေမတိမ်းလက်ခံသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ချေ။ သူမက ဤထန်မော့သည် ထိုနာမည်ကြီးထန်မော့ဖြစ်ကြောင်းတွေးမိခဲ့လိမ့်မည်။ ဤငကြောင်က ထန်မော့အား သိလည်းသိသလို အနှောင့်အယှက်လည်း ပေးနိုင်စွမ်းရှိသူဟု တွေးလိုက်မိလျှင် သူ၏စိတ်တို့နေ၍မကောင်းတော့ချေ။

ဒီလိုကောင်တွေကဘာလို့ ဒီဂိမ်းကိုရောက်လာကြတာလဲ...

ဒီဂိမ်းကသူတို့တောင်၀င်လာရလောက်အောင် အရေးကြီးလို့လားလို့..

လျို၀မ်ရှန်း၏ခေါင်းထဲတွင် အတွေးများစွာဖြတ်ပြေးလာခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပင် အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ပစ္စည်း အခု၂၀ကို ထပ်မံချပေးလာပြန်သည်။

ထန်မော့ ကြည့်လိုက်သောအခါ စာအုပ်တစ်အုပ်သာရှိသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုစာအုပ်၏ တည်နေရာမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် လျို၀မ်ရှန်း၏ရှေ့ A4ကွက်တွင်ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"တင်းတောင်~ ဒုတိယအချီစတင်ပါပြီ...ကစားသမားများ ၇ကွက်ရွေ့နိုင်ပါတယ်

ကစားသမားများဟာ

ဦးစားပေးမှု အစဥ်လိုက်အတိုင်းရွေ့ပေးကြရမှာဖြစ်ပါတယ်"

ပိုင်ရို့ယောင် သွားဖြီးလျက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"၇ကွက်"

ထို့နောက် သူ၏ရှေ့မှာအကွက်ကို ချက်ချင်းလှမ်းလိုက်လေသည်။

လျို၀မ်ရှန်းမှာ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ သူကထန်မော့ကို လှည့်ကြည့်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ A4ကွက်ကို ၀င်သွားခဲ့သည်။ လင်းရှန်းရှီမှာ တတိယမြောက်ဖြစ်ကာ သူမ A2ကွက်ကိုသွားလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ လျို၀မ်ရှန်းမမျှော်လင့်ထားမိသော အခွင့်ကောင်းဖြစ်သည်။ သူသည်A4ကွက်မှ တစ်ကွက်တိုးလိုက် ပြန်ဆုတ်လိုက်နှင့် A4၏ဦးစားပေးပိုင်ဆိုင်မှုကို ချုပ်ကိုင်ထား၍ရလေသည်။

လင်းရှန်းရှီမှာ သူ့နောက်မှ အမြဲခြေတစ်လှမ်းနောက်ကျနေမှာဖြစ်သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်အတွက်လည်း ဤနေရာသို့ရောက်ရန် ၇ကွက်လိုအပ်သည်။ သူတို့မှာ အနိုင်ရနိုင်ချေမရှိသေးသော်လည်း လျို၀မ်ရှန်းမှာမူ နိုင်နိုင်ချေရှိလေသည်။ ပိုင်ရို့ယောင်သာ သတိမထားမိပါက သူတို့နိုင်နိုင်လိမ့်မည်။

လျို၀မ်ရှန်းမှာ အူမြူးလျက် A4နားတွင် တ၀ဲလည်လည်ရွေ့နေခဲ့လေသည်။

သူမှန်းထားခဲ့သလိုပါပင် ပိုင်ရို့ယောင်မှာ ၄င်းကို သတိထားမိလျက် A4ကို ရွေ့လာခဲ့လေသည်။

လျို၀မ်ရှန်း စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ထိုငကြောင်မှာ ဥာဏ်ကောင်းလှသည်။

ပိုင်ရို့ယောင်က တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်းလှမ်းလာပြီး လင်းရှန်းရှီကလည်း A4အနီးတွင်သာရပ်နေခဲ့သည်။ ၅ကွက်ရွေ့ပြီးနောက်တွင် ပိုင်ရို့ယောင်မှာ B3တွင်ရပ်နေပြီး လင်းရှန်းရှီ လျို၀မ်ရှန်း နှင့် ထန်မော့အကုန်လုံးမှာ A4ကွက်တွင် ရပ်နေခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ ပိုင်ရို့ယောင်၏ ၆ကွက်မြောက်ရွေ့ရန်အလှည့်ဖြစ်သည်။သူက A3ဆီလျှောက်သွားလိုက်သည်။ လျို၀မ်ရှန်း သက်ပြင်းချလျက် A5ကိုလျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

၆ကွက်မြောက်တွင် ပိုင်ရို့ယောင်က A3 လျို၀မ်ရှန်းက A5 လင်းရှန်းရှီက A4နှင့် ထန်မော့က B4တွင် အသီးသီးရပ်နေကြသည်။

၇ကွက်မြောက်တွင် ပိုင်ရို့ယောင်က A4တွင်သသာ၀ကျကျပင်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးစားပေးမှုကို သိမ်းယူလိုက်သည်။ လျို၀မ်ရှန်းက အများကြီးမတွေးမိဘဲ A4သို့သွားရန်ပြင်လိုက်စဥ် ထန်မော့ ရုတ်ချည်းဆိုလာခဲ့သည်။

"မင်း B/ကိုသွား"

လျို၀မ်ရှန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထန်မော့၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်လျှင်ချက်ချင်းနားလည်သွားခဲ့သည်။ ပြုံးဆဲပြုံးမြဲဖြစ်သော ကလေးမျက်နှာနှင့် ပိုင်ရို့ယောင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လျက် သူ B5သို့လျင်မြန်စွာသွားလိုက်လေသည်။

ဒုတိယအချီပြီးနောက် ၂သင်းစလုံး မည်သူကမျှမနိုင်ခဲ့ချေ။

အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ထိုအချီရလဒ်ကို ကြေညာပြီးနောက် ၄ဦးစလုံး မူလကွက်များကို ပြန်သွားလိုက်ကြသည်။

လျို၀မ်ရှန်းမှာ A5ကိုပြန်အသင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး လင်းရှန်းရှီမှာလည်းA1ဆီလျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

သူတို့ရွေ့လျားလိုက်စဥ်မှာပင် ရုတ်ချည်း အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခုက လျို၀မ်ရှန်းဆီ ပြေး၀င်သွားခဲ့သည်။ တချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက လင်းရှန်းရှီထံပြေး၀င်သွားခဲ့လေသည်။

ထန်မော့နှင့် ပိုင်ရို့ယောင်တို့မှာ တဖက်အသင်းဖော်များကိုယ်စီကို တူညီသောအချိန်တွင် ချုပ်ထားလိုက်ကြသည်။

လျို၀မ်ရှန်း၏ တုန့်ပြန်မှုနှုန်းမှာ မြန်သဖြင့်သူက ထူထဲသော အနီရောင်အေပရွန်တစ်ခုကို ထုတ်လျက် အမြန်ကာလိုက်လေသည်။ ထိုအနီရောင်အေပရွန်မှာ လေထုနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ဒိုင်းကာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ပိုင်ရို့ယောင်၏ လိပ်ပြာဓါးက ငွေရောင်အလင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုအေပရွန်ကို ၃ပိုင်းပိုင်းသွားစေခဲ့လေသည်။

လိပ်ပြာဓါးမှာ လျို၀မ်ရှန်း၏လည်တိုင်သို့မထိကပ်မီ ထန်မော့၏ ထီးကလေးသည်လည်း လင်းရှန်းရှီ၏ လည်တိုင်ကို ထောက်ထားခဲ့လေသည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်ပထမထပ်ကို လောလောလတ်လတ်ရှင်းထားသော ကစားသမား၂ဦးမှာ နေရာမှာတင် အေးခဲသွားလျက် မလှုပ်ရဲကြတော့ချေ။

ပိုင်ရို့ယောင် အသံကြား၍ ဖြည်းညှင်းစွာလှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ထန်မော့မှာထီးကလေး၏ထိပ်ဖျားကို လင်းရှန်းရှီ၏ လည်တိုင်တွင်ထောက်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူ၏မျက်လုံးတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များဖြတ်ပြေးသွားလျက် တမင်တကာမေးလာခဲ့သည်။

"အာ...ထန်ထန်ဘာလုပ်နေတာလဲ...မင်းမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်မလို့လား"

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံနိုင်မှုတို့ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

ထန်မော့၏ ညာဘက်လက်မှာ ထီးကလေးကို ကိုင်ထားလျက် အသာတုန့်ပြန်လိုက်သည်။

"ငါကမင်းလုပ်သလိုပဲ လုပ်နေတာပါ"

ပိုင်ရို့ယောင်ကဆိုသည်။

"ငါက ဒီက သူငယ်ချင်းလေးနဲ့ အာလာပ သလာပလောက်ပဲပြောနေတာပါနော် ဟုတ်တယ်ဟုတ်"

ထက်ရှသော လိပ်ပြာဓါးက လျို၀မ်ရှန်း၏ လည်တိုင်ပေါ်ရွေ့လျားသွားလျှင် အနီရောင်သွေးများစီးကျလာခဲ့သည်။

လျို၀မ်ရှန်းမှာ တောင့်တင်းနေပြီး စကားတောင်မပြောနိုင်ချေ။ သူ၏နောက်ဆုံးအသိစိတ်လေးဖြင့် သူ့ကိုယ်သူတည်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားနေခဲ့ရသည်။

ထန်မော့၄င်းကိုကြားလျှင် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါကလည်းမင်းရဲ့အသင်းဖော်နဲ့ သာကြောင်းမာကြောင်းပြောနေတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား မိန်းကလေးလင်း"

🌍

Prev Next