MM Story Teller

Chapter 211

Viewers 32k

🌍Chapter 211

ညရောက်ရှိလာပြီးနောက် အမှောင်ထုသည် ကမ္ဘာမြေကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်သည် ထိုမိန်းကလေး၏ ကိုယ်ကိုသယ်လျက် လမ်းထဲမှ ထွက်ခွာလာကာ ပုန်းခိုရန် သိပ်မသိသာသည့် အိမ်တစ်လုံးကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ ညအချိန်ဖြစ်၍ လမ်းပေါ်တွင် ကစားသမားများစွာကို မတွေ့ရသည်မှာပုံမှန်ပင်။ သို့သော် ဤအချိန်၌မူ ရပ်တန့်ခလုတ်ကို နှိပ်ခံထားရသည့်နှယ် ပေကျင်းတစ်ခုလုံးမှာ အေးခဲရပ်တန့်နေခဲ့လေသည်။

ကြီးမားသောမြို့ကြီးမှ လူသူကင်းမဲ့လျက် ခြောက်ကပ်သော မြို့တော်ကြီးဖြစ်လာခဲ့သည်။ အတင်းအကြပ်မျှော်စင်တိုက်ခိုက်စေခြင်းဂိမ်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းမခံရသေးသူ ၁၀၀ထက်နည်းလေသည်။

တူညီသောအရာများမှာ ကမ္ဘာတစ်၀ှမ်းတွင်ဖြစ်ပျက်နေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဂြိုလ်ပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှသော ကစားသမားများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၃လအတွင်း မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးသူများနှင့် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူ အမှိုက်ရှင်းလင်းရေးဂိမ်းတွင် ပါ၀င်ခဲ့သူများသာ ဤအတင်းအကြပ်မျှော်စင်တိုက်ခိုက်စေခြင်း ဂိမ်းထဲ ဆွဲသွင်းမခံရခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်မော့သည် အပြင်ဘက်မှ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလောင်းကို စစ်ဆေးရန် ဓါတ်မီးကိုဖွင့်လိုက်တော့သည်။

ထိုမိန်းကလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ လက်နက်နှင့် အကူပစ္စည်းအနည်းငယ်ကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ၄င်းတို့မှာ ရိုးရိုး မီးဖိုချောင်သုံးဓါး ရဲသေနတ်တစ်ခုနှင့် ကျဥ်ကပ်၃ကပ်တို့ဖြစ်သည်။ ထိုမိန်းကလေးတွင် ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးကဲ့သို့ အကူပစ္စည်းတစ်ခုသာရှိသည်။

ထန်မော့၄င်းကိုစူးစမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လူတစ်ယောက်၏ ပြေးလွှားသည့် အလျင်ကို အချိန်တိုမျှ အရှိန်တင်ပေးနိုင်သော ပစ္စည်းဖြစ်လေသည်။ သို့သော်၄င်းမှာ ၃ကြိမ်သာအသုံးပြုနိုင်သောပစ္စည်းမျိုးဖြစ်ကာ ၂ကြိမ်သုံးထားပြီးဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်ထိုမိန်းကလေး၏ သေဆုံးပုံကို တဖန်စစ်ဆေးကြပြန်သည်။

၄င်းက ဖူ၀မ်သော် အကြမ်းဖျင်းရှင်းပြခဲ့သလိုပင်။ သူမမှာ နှလုံးထိချက်တစ်ခုထဲနှင့် ပွဲချင်းပြီးဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ၄င်းမှာ ကစားသမားတစ်ဦး၏ သတ်နည်းဖြစ်ကာ မွန်းစတားတစ်ကောင်၏ လက်ချက်မဟုတ်ချေ။

ထန်မော့ကျောက်တုံးကို ဖူ၀မ်ရှန်းထံပေးလိုက်သည်။ ဤပစ္စည်းက သူ့အတွက်သာမာန်သာဖြစ်သော်လည်း ဤကလေးအတွက်မူအသုံး၀င်လိမ့်မည်။ သူသည်ဖူ၀မ်သော်အား လေးလံသော အမူအယာဖြင့်မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကဒုတိယမြောက်သေဆုံးသူပဲ...သူ့ကိုတွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူလုံး၀မသေသေးပေမယ့် သတ်တဲ့သူကတော့မရှိတော့ဘူး...ပထမဖြစ်နိုင်ချေက သူအနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းထဲကထွက်လာတာ ပြီးတော့ သူမသေခင် ပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရတာ ဒုတိယဖြစ်နိုင်ချေက သူကဒီမှာပဲ အသတ်ခံလိုက်ရတာ"

ဖူ၀မ်သော်မှာ ထန်မော့အား အလွန်သေချာသည့် လေသံဖြင့်တုန့်ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဒုတိယတစ်မျိုးပါ"

ပထမဖြစ်နိုင်ချေက သိပ်မဖြစ်နိုင်မှန်း ထန်မော့လည်း ခံစားမိသည်။ သူကဆိုသည်။

"ပြဿနာတစ်ခုပဲရှိတယ် သတ်သွားတဲ့သူက ခင်များထက်သန်မာတဲ့သူ မဟုတ်ရင် အနည်းဆုံး ပိုမြန်တဲ့သူပဲ...ခင်များရောက်မလာခင်စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လွတ်အောင်ပြေးနိုင်သလို ခြေရာလက်ရာလည်း မကျန်ခဲ့ဘူး..သူ့မှာ အထူးစွမ်းရည်မဟုတ်ရင် အကူပစ္စည်းတစ်ခုခုရှိနေတာပဲ"

ဖူ၀မ်သော် ကရုတ်ချည်းမေးလိုက်သည်။

"ဘယ်တစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်လို့ထင်လဲ"

ထန်မော့ တန့်သွားခဲ့မိသည်။ သူသည်ဖူ၀မ်သော်၏ မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်လျက် လူ၂ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေမိကြသည်။ ထန်မော့တွင် တွေးခေါ်စွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်သော စွမ်းရည်တစ်ခုခုရှိကြောင်း ဖူ၀မ်သော် ရိပ်မိသည်မှာ ကြာချေပြီ။ ထန်မော့မှာပြဿနာတစ်ခုခုကို ကြုံလိုက်ရတိုင်း သူ့တွင်ရှိနေသည့် ချန်ရှန်းရှန်း၏ ဥာဏ်ကြီးရှင်၏ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းက သူ့အလိုလို အလုပ်လုပ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်မော့ခတ္တမျှတွေးလိုက်ပြီးတော့ အလေးအနက်ဆိုလိုက်သည်။

"တစ်ခုမှတော့ဖြစ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ"

ရှောင်ဖူကလည်းဘေးမှ ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည်ထန်မော့ပြန်ဖြေလာမည်ကို စောင့်မနေတော့ပဲ ရုတ်ချည်းဆိုလာခဲ့သည်။

"မူဟွေ့နဲ့ဆိုင်နေတာလား"

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်ဖူကရှင်းပြလာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုထန် Ge ဟုတ်တယ်မလား...အနက်ရောင်မျှော်စင် အဆင့်မြှင့်တင်တာရပ်သွားပြီးတော့ မမြင်ရတဲ့ လူသတ်သမားပေါ်လာတယ်လေ...တိုက်ဆိုင်တယ်လို့ပြောဖို့က အရမ်းတိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်...ကျွန်တော်တို့နောက်ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်နေတဲ့တစ်ယောက်ယောက်လည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် သူကကျွန်တော်တို့အနီးအနားက လူတွေကိုပဲ သတ်သတ်သွားတယ်..."

သူသည်ပင်လျှင် ၄င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ဟုခံစားရ၍ ဖူ၀မ်ရှန်း၏ လေသံမှာတိုး၀င်သွားခဲ့သည်။

ထိုမမြင်ရသော ရန်သူမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်အဆင့်မြှင့်တင်မူ ကျဆုံးခဲ့သော လွန်ခဲ့သော တစ်ပတ်မှစ၍ ထန်မော့တို့ ၃ဦးအနီးတွင်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူတို့လိုက်မမီခင်တွင်လည်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသေးသည်။ ထိုသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။

သူ့ရဲ့အထူးလွတ်မြောက်စွမ်းရည်ကို ကြွားလုံးထုတ်ချင်ရုံသက်သက်လား...

ဖူ၀မ်ရှန်းက သူ၏အတွေးကလေးကိုထုတ်ပြောလာခြင်းဖြစ်သည်။ သူကထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်တို့ ထိုအကြောင်းကို ဆက်ဆွေးနွေးကြမည်ဟုသာ ထင်ထားခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထန်မော့၏ အမူအယာတို့ပျက်ယွင်းသွားလျက် ဖူ၀မ်သော်မှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းပင်။ ကလေးသည် သူတစ်ခုခုမှားပြောလိုက်မိသည်ဟု တွေးမိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူပြန်တွေးလိုကိပြန်တော့ သူ၏စကားမှာမှန်ကန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။ ဤပြဿနာမှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်။

ထိုဆန်းကြယ်သော ကိုယ်ပျောက်လူသတ်သမားမှာ ရပ်တန့်သွားသော အနက်ရောင်မျှော်စင် ၄.၀ ဗားရှင်းနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မမြင်ရသော ရန်သူမှာ အန္တရာယ်အများဆုံးဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်က အနက်ရောင်မျှော်စင် ၄.၀ဗားရှင်းကို မြှင့်ပြီးလျှင် လူသားကစားသမားများမှာ ကိုယ်ပျောက်ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်လား...

ဖူ၀မ်ရှန်း ၄င်းကိုတွေးမိသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံးအေးစက်သွားမိသည်။ ကလေးက ကိုယ်ကလေးကို ကျုံ့လျက် ထိုဆိုးရွားသော အကြောင်းကိုဆက်မပြောချင်တော့ပုံပင်။

သူတို့ စျေးဆိုင်ကလေးတစ်ခုထဲတွင်ပုန်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထန်မော့သည် စားပွဲခင်းတစ်ခုကိုယူလာပြီး မိန်းကလေး၏ကိုယ်ပေါ်အုပ်လိုက်သည်။ ၃ယောက်သားမှာ ဤတစ်ညအတွက် ဤဆိုင်ထဲတွင် အနားယူကြမည်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်စောစောတွင် ထန်မော့မျက်လုံးကိုဖွင့်လျက် ပြတင်းပေါက်ထံလျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည်မနီးမဝေးမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုကြည့်လျက် နံပါတ်များကို ရေတွက်လိုက်သည်။

[၆,၈၁၃,၂၃၁]

သူသည်၄င်းကိုခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လျက် မနေ့ညကသူမှတ်ထားသော နံပါတ်များကို ပြန်ရွတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ခန့်မှန်းချေ ၁.၅သန်းကျော်သော လူတို့မှာ အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ ထိုဂဏန်း၈လုံးကိုရှင်းမပြသော်လည်း ကစားသမားတိုင်း ၄င်းကိုမြင်သည်နှင့် နားလည်မည်သာ။ ၄င်းမှာ ဂိမ်းထဲသို့အတင်းအကြပ်ဆွဲသွင်းခံရသော ကစားသမားများ သို့မဟုတ် ရှင်ကျန်နေသော စုစုပေါင်းကစားသမားအရေအတွက်ပင်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၁လခန့်က ရှောင်ကျီထုန်းမှ နန်ကျင်းတွင် ကစားသမား ၂၀၀၀၀ခန့်ရှိသည်ဟု ထန်မော့ကိုပြောခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ် တက်မလာခင်က နန်ကျင်းတွင် လူဦးရေ ၁၀သန်းကျော်ရှိခဲ့သည်။ ထိုတူညီသော အရေအတွက်ကို သုံးလျှင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယခုအထိ ရှင်ကျန်နေရစ်ဆဲ ကစားသမားပေါင်း သန်း၂၀ရှိလေသည်။

"၁၀စက္ကန့်မှာ လူ၁၀၀မကသေနေတာပဲ...တစ်ညတည်းနဲ့ ၁.၅သန်းကျော်မရှိတော့ဘူး"

"အတင်းအကြပ်ဆွဲသွင်းခံရတဲ့သူအများစုက အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်း တစ်ခါမှမဆော့ဖူးတဲ့သူတွေပဲ "

ထန်မော့နောက်မှကြားလိုက်ရသော လေသံနိမ့်နိမ့်ကြောင့်လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဖူ၀မ်သော်သည်လည်း ပြတင်းပေါက်ထံလျှောက်လာလျက် အနက်ရောင်မျှော်စင်အား မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူကဆိုသည်။

"ပထမ၃ရက်ကတော့ ထုတ်ပယ်စမို့ ဒီလိုပဲ သေဆုံးသူများနေမှာပဲ ၃ရက်ပြီးရင်တော့ တဖြည်းဖြည်း ကျသွားမှာပါ"

ထန်မော့သူ၏အကြည့်ကိုလွှဲလျက် တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"တကယ် ပြင်းထန်တဲ့ထုတ်ပယ်ချိန်က မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းပွင့်လာပြီး ၁၂နာရီက ၂၄နာရီအတွင်းဖြစ်ဖို့များတယ်"

ဤသည်မှာ သူမျှော်စင်ကို ၃ကြိမ်တိတိတိုက်ခိုက်ရာမှ ရရှိလာသော အတွေ့အကြုံပင်။ မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းများမှာ အခြားဂိမ်းများနှင့်မထူချေ၊ အဓိကမစ်ရှင်မစတင်မီ အရံမစ်ရှင်ခွဲ ၁ခုသို့မဟုတ် ၂ခုရှိတတ်သည်။ ၂၄နာရီအတွင်း အဓိကမစ်ရှင်ပွင့်မလာနိုင်သည့်ဖြစ်နိုင်ချေက ၈၀ရာခိုင်နှုန်းအထိရှိလေသည်။

ဖူ၀မ်သော်မှာ ၄င်းကိုကြားလျှင် တစ်ခုခုပြောရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးတို့ ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားလျက် အနက်ရောင်မျှော်စင်ကို ကြည့်လိုက်မိလေသည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်ကြီးမှာ လေထုထဲတွင် တွဲလွဲခိုလျက်။ ၄င်း၏အလယ်တွင် ဂဏန်း၈လုံးမှာ ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုဂဏန်များမှာ ဆယ်အစုရာအစုလိုက်ပြောင်းလဲခြင်းမျိုးမဟုတ်ခဲ့။ ထောင်စုလိုက်ပြောင်းလဲနေခြင်းဖြစ်သည်။

၁မိနစ်အတွင်း၌ နံပါတ်များမှာ ၂၆ ၃၈၁ ၃၁၄ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ထပ် ၁၀မိနစ်တွင် ၂၄ ၉၁၃ ၄၂၁

တစ်နာရီကြာပြီးနောက်တွင်မူ ရှေ့ဆုံးမှ ဂဏန်းသည် ၂မှ ၁အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ရန်မလိုအပ်သေးသော ကစားသမားများမှာ လုံခြုံသော နေရာများတွင် ပုန်းခိုလျက် ထိုပြောင်းလဲနေသော နံပါတ်များကို မမှိတ်မသုန်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ သေနတ်သံများ သွေးသံရဲရဲများမရှိ။ နံပါတ်များလျင်မြန်စွာပြောင်းလဲနေခြင်းသက်သက်သာ။ ထို၁နာရီအတွင်းတွင် လူပေါင်း၁၀သန်းကျော်ခန့်မှာ ထိုအေးစက်စက်အနက်ရောင်မျှော်စင်ကြီးထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

*****

ရုရှား မော်စကို...အနီရောင်ရင်ပြင်တွင်...

သိပ်သည်းသောနှင်းများကြားထဲမှ ထူထဲသော ကုတ်အင်္ကျီကြီးကို ခြုံထားသော ၀က်၀ံရိုင်းသဖွယ်လူမှာ နံပါတ်ထိပ်စီး ၂မှ ၁သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လှည့်ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

******

ပေကျင်း ကျောင်း နံပါတ် ၈၀တွင်...

လျန်ယွီကျန်းသည် စာသင်ခန်းတစ်ခု၏ ကော်ရစ်တာတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူမက ပြုတ်ကျမည်ကို မစိုးရွံ့သည့်အလား လက်ရန်းတွင်ထိုင်လျက် လျော့ကျနေသော နံပါတ်များကိုကြည့်နေရင်း သူမ၏အမူအယာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့လျက်။

*****

နန်ကျင်း...နန်ကျင်းအဖွဲ့သစ်တွင်...

နံပါတ်မှာ ၂၅သန်းသို့ကျသွားပြီးနောက် ရှောင်ကျီထုံး ၄င်းကို ဆက်ကြည့်မနေတော့ချေ။ နင်းနင်းက သူမ၏ဒူးလေးကိုကိုင်လျက် အနက်ရောင်မျှော်စင်ထံသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ထိုလေထဲတွင် ထီးထီးကြီးရှိနေသည့် မျှော်စင်ကြီးကို တိတ်တဆိတ်မော့ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

*****

ရှန်ဟိုင်း တိုက်အဖွဲ့အစည်းတွင်...

လွန်ခဲ့သောလက လော့ဖုန်းချန်းသည် အဖွဲ့၀င်အားလုံးအား မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းကို ကြို၍အပြီးသတ်ခိုင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း တရား၀င်ကစားသမားဖြစ်လာပြီး သူ၏စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့သည်။ မနေ့ညမှစ၍ မောလ်တစ်ခုလုံးတွင် တိုက်အဖွဲ့သားများနှင့် မျှော်စင်ပထမထပ်ကို ရှင်းပြီးသော အပြင်ကစားသမား၂ဦးသာ ကျန်ရစ်လေသည်။

လော့ဖုန်းချန်း ရုံးခန်းထဲတွင်ထိုင်လျက် အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ရုတ်ချည်း အခန်းတံခါးတွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။

ဂျက်က ရုံးခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန်၀င်လာခဲ့သည်။ သူသည်အသက်ကို အမောတကောရှူနေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းနေ၍ စကားချက်ချင်းမဆိုနိုင်ချေ။ ထိုနေရာတွင် ဆံပင်တိုတိုနှင့် စာအုပ်ဖတ်နေသော သာမာန်မိန်းကလေးတစ်ဦးလည်းရှိနေလေသည်။

ချန်းရှန်းရှန်းက ရေတစ်ခွက်ငှဲ့လျက် ဂျက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက် ကိုယ်ပျောက်လူသားဆီက အသတ်ခံလိုက်ရလို့လား"

ဂျက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးမှ တဖန်ခေါင်းပြန်ခါလိုက်ပြန်သည်။

လော့ဖုန်းချန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

"အခြေအနေဘယ်လိုလဲ ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဂျက်မှာ ရေသောက်ပြီးမှ အသက်ရှူ၀သွားပုံပင်။ သူသည် ၆လအတွင်း အလွန်ကျွမ်း၀င်လာခဲ့သော တရုတ်ဘာသာစကားဖြင့် လျင်မြန်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ကိုယ်ပျောက်လူသားသတ်ခဲ့တဲ့ အလောင်းတစ်လောင်းကိုတော့တွေ့တယ်...ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါက အဟွတ်...ဒီအကြောင်းကိုတကယ်မပြောချင်ဘူး.. ဒေါက်တာလော့ နံပါတ်တွေပြောင်းသွားပြီ..မနေ့က ခင်များပြောခဲ့တာ အဲဒီနံပါတ်တွေက ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ ကစားသမားအရေအတွက်လို့လေ..အဲတုန်းကတော့ ၂၈သန်းကျော်ပေါ့ ...ခုတော့ ၁၉သန်းကျော်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

လော့ဖုန်းချန်း အေးခဲသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှန်းရှန်း၏ ရေခွက်ကိုကိုင်ထားသော လက်မှာလည်း လေထဲတွင် တန့်သွားခဲ့လေသည်။

ခတ္တမျှကြာပြီးနောက် လော့ဖုန်းချန်းကရေရွတ်လာခဲ့သည်။

"မြန်လွန်းတယ်"

ထို့နောက် ဘာမှမဆိုတော့ပဲ အံဆွဲထဲမှ ဖိုင်လ်ထူထူတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည်။ သူသည်ထိုထဲမှ အချက်အလက်များကို အသေးစိတ်ဂရုတစိုက်ဖတ်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ဂျက်ကို ကမ်းပေးလိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ပေကျင်းကိုသွားပြီးတော့ ထန်မော့နဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ဖူကိုရှာပါ..ဒီကိစ္စကရှန်ဟိုင်းကဘယ်သူမှ ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး...ရှန်းရှန်း မင်းလည်းလိုက်သွား..သူတို့မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကိုလိုတယ်"

*****

ထိုစဥ် စုကျိုး... ကွမ်ရှန်းလမ်း၌...

နိုင်ငံခြားသား၂ဦးမှာ လူသူကင်းမဲ့သောလမ်းမကြီးပေါ်လျှောက်လာလျက် ဘေးဘက်မှ စျေးဆိုင်များကို ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ၁၀မိနစ်ခန့်လျှောက်လာပြီးသည့်တိုင် လူတစ်ယောက်ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်လူက မနေနိုင်တော့ပဲ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ငလူး"

ထို့နောက်ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

"လူတွေဘယ်မှာလဲ...ဘယ်တွေရောက်ကုန်ကြတာလဲ...အကုန်သေပြီလား...သေစမ်း...ငါ့မှာ အနားယူချိန် ၅၆မိနစ်ပဲကျန်တော့ပါတယ်ဆိုမှ...ဘာလို့၀က်တစ်ကောင်မှ မရှိရတာလဲ"

သူ၏ဘေးမှ အညိုရောင်ဆံပင်နှင့်လူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါနားချိန်က ငါ့အလှည့်"

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်လူက မကျေမနပ်ဖြင့်မေးလာခဲ့သည်။

"မင်းက၀က်တစ်ကောင်ကို မိပြီမို့လား ဒေးဗစ်လေးရဲ့"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့၂ဦးစလုံးချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ နားများကိုထောင်လျက် သေးငယ်သော အသံလေးများကအစ မလွတ်စေရအောင် နားစွင့်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ထူးဆန်းပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးကြီး သူတို့မျက်နှာပေါ်ချိတ်ဆွဲလာသည်မှာ ၃ရက်တာ ပျင်းရိငတ်မွတ်နေသော သူရူးတစ်ယောက် အစာကိုရှာတွေ့သွားသည့်အလား။ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာတောက်ပလျက် စတိုးဆိုင်တစ်ခု၏ ဒုတိယထပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

စတိုးဆိုင် ဒုတိယထပ်တွင် ပုန်းနေသော လူလတ်ပိုင်း လူကြီးမှာတုန်လှုပ်စွာ ပြတင်းပေါက်မှ ဆုတ်ခွာလိုက်မိသည်။

"ဒီနှစ်ယောက်က ဘာတွေ..."

သူ၏စကားမဆုံးလိုက်ခင်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးရှေ့၌ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုဖြတ်သွားခဲ့သည်။ သူသေဆုံးမသွားခင် သိလိုက်ရသမျှမှာ ထိုရွှေရောင်ဆံပင်များဖြစ်သည်။ သူ၏ခေါင်းနှင့်ကိုယ် ကွဲကွာသွားချိန်တွင် ဆံပင်ညိုနှင့်လူ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသလိုပင်။

"ငိုးတဲ့မှ ဖိထ် ဒီတစ်ခါငါနားအလှည့်လို့ပြောထားတယ်လေ...မင်း သောက်ကျိုးနဲ ငါ့နားချိန်ကို ခိုးရဲတယ်ပေါ့"

ခေါင်းတစ်လုံးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်လိမ့်ဆင်းသွားပြီး အရာအားလုံးမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင် ပထမထပ်ကိုရှင်းထားသော လူလတ်ပိုင်းလူကြီးမှာ မိမိနှင့် ဤလူ၂ဦးကြားမှ ကွာခြားချက်မှာ ဤမျှကြီးမားနေမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်စွာပွင့်လျက် ဆံပင်ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်လူ၏ ညာလက်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ညာလက်တွင်အနီရောင် ကျောက်ပုတီးကုံးတစ်ခုကို၀တ်ဆင်ထားလေသည်။

ဆံပင်ညိုနှင့်လူက ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်လူအား ထိုးချလိုက်သော်လည်း ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်လူက အပြုံးနှင့်ရှောင်လိုက်သည်။

မိနစ်၀က်မျှကြာပြီးနောက် ထို၂ယောက်လုံး အခန်းထဲမှ ရုတ်ချည်းပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

🌍

Prev Next