MM Story Teller

Chapter 195

Viewers 32k

🌍Chapter 195

ထို့နောက် သူ၏ခေါင်းထဲတွင် ကျယ်လောင်သော ကလေးသံ၏ ကြေညာမှုကိုကြားလိုက်ရတော့သည်။

"အရံမစ်ရှင်ခွဲ: ချစ်စရာ ဦးဦးယုန်ကိုရှာပြီး သူ့ရဲ့အမြှီးကို ညှစ်ပါ ပြီးမြောက်သွားပါပြီ"

ထိုကြေညာမှုပြီးသွားသည်နှင့် ထန်မော့ မြေကြီးပေါ် ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ သူသည် ပို၍သန်မာလာသဖြင့် တော်ရုံ နာကျင်မှုမျိုးကို မခံစားနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် လေထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး အဆက်မပြတ်ပြုတ်ကျလာခြင်းက ဆိုးရွားသော နာကျင်မှုကြီးပင်။ ထန်မော့ အံကိုကြိတ်လျက် ညည်းညူရင်း လက်တစ်ဖက်ထောက်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည်အနည်းငယ်မှ သတိမလွတ်စေရပဲ ပတ်၀န်းကျင်ကို မပြတ်စူးစမ်းနေခဲ့သည်။

ပတ်၀န်းကျင်မှာ မှောင်မည်းနေသော်လည်း လှိုဏ်ဂူတစ်ခုနှင့်တော့မတူချေ။ သူ၏ဘေးပတ်လည်တွင် ဘာတစ်ခုမျှမရှိပဲ ဗလာနတ္တိဖြစ်သည်။ ထူးခြားသော တစ်ခုထဲသော အရာမှာ ထန်မော့၏ ခြေထောက်အောက်မှ နာရီပင်။

မှန်၏။ ထန်မော့ ကြီးမားသောအပြာရောင်နာရီတစ်လုံးပေါ် ရပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ၆နာရီအကွက်တွင်ရပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သူကတစ်ဖက်သို့ လျှင်မြန်စွာကြည့်လိုက်လေသည်။

၄င်းအပေါ်တွင် နာရီချိန်များဖြစ်သော ၅ ၄ ၃ နှင့် ၁အထိ အစရှိသည်တို့ပင်။

ထန်မော့ခေါင်းကိုမော့လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော အရာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်လေသည်။ သူသည်ထိတ်လန့်သွားလျက် နောက်သို့ ၂လှမ်းခန့်ဆုတ်လိုက်မိလေသည်။ သူ၏လက်မှာလည်း ထီးကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားပင်။ ထန်မော့မှာ သူ၏ကျောပြင်က မမြင်နိုင်သောနံရံတစ်ခုကို ထိမိလိုက်သည်အား ခံစားမိသော်လည်း မည်သည့်အမူအယာမျိုးမျှမပြလာခဲ့ချေ။ သူ၏ရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အရာကြီးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် မတိုင်ခင်က ထိုအရာ၏ တည်ရှိနေမှုကို လုံး၀သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ကြီးမားသော အဖြူရောင် သဏ္ဍာန်ကြီးတစ်ခုမှာ အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်လာပြီး အပြာရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့လင်းနေသော နာရီကြီး၏အပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ ၂မီတာခန့်ရှည်ပြီး ဖွံ့ထွားသော ကိုယ်ကြီးနှင့် နံပါတ် ၁၂ဆီသို့ လျှောက်သွားနေခဲ့လေသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက လေထုကို အေးခဲစေမတတ်ပင်။ ထန်မော့၄င်းကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်လျှင် ၄င်းကလည်း ထန်မော့အား ကောင်းသောဆန္ဒအနည်းငယ်မျှမပါသော အကြည့်ဖြင့်ပြန်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ထပ်တစ်ရာအရုပ်ကြီး၏ အကြည့်က ထန်မော့၏ကိုယ်ပေါ် အစုန်အဆန်ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ ထို့နောက် ဆိုးရွားသောအပြုံးကြီးနှင့်အတူ အက်ကွဲနေသော ယောကျာ်းသံကြီးတစ်ခုထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟီး ဟီး ဟီး ဦးဦးယုန်ရဲ့ အမှန်တရားနာရီဂိမ်းကနေကြိုဆိုပါတယ်"

ထန်မော့ထိုအရုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်စဥ်မှာပင် သူ၏စိတ်တို့တင်းကြပ်သွားလျက် ၄င်းအရာကြီးကို အသေအချာကြည့်လိုက်သည်။

၄င်းမှာ ကြီးမားပြီး ၂မီတာမြင့်သောအရုပ်ကြီးပင်။ ချောမွေ့သော သစ်သားပေါ်တွင် ရယ်စရာကောင်းသော အနက်ရောင် ယုန်တစ်ကောင်ပုံကို ဆွဲထားသည်။ ထိုအရုပ်မှာ အပြင်ခွံကအဖြူဖြစ်သော်လည်း အပေါ်မှဆွဲထားသော ယုန်ရုပ်မှာမူ အနက်ရောင်ဖြစ်လေသည်။ သွေးနီရောင်မျက်လုံးများမှာ သူ့အား ဆာလောင်စွာကြည့်လျက် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် အတွင်းမှ တြိဂံသဏ္ဍာန် ချွန်ထက်သော သွားများကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

၄င်း၏ သေးငယ်သော အနီရောင်မျက်လုံးများမှာ ထန်မော့၏ မျက်နှာပေါ်ဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအကြည့်မှာ ဆာလောင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်လျက် သွားရည်များပင် စီးကျကာဆိုလာခဲ့သည်။

"လူသားမျက်လုံးလေးတွေကို သကြားနဲ့တို့စားရတာက အရသာအရှိဆုံးပဲ"

ထန်မော့ ၄င်းအားအေးစက်စွာကြည့်နေပြီး သူ၏လက်မှာမူ ထီးကလေးကို ထိထားခဲ့သည်။

အစမှအဆုံးအထိ ထန်မော့သည် မိမိဤနေရာမှ ထွက်ခွာ၍ရမရ စမ်းသပ်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုယုန်ရုပ်ကြီးကို တွေ့လိုက်စဥ်က ထန်မော့နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် သူသည် အပြာရောင်နာရီထံမှ ပြုတ်ကျမသွားပဲ မမြင်ရသောနံရံကို ၀င်တိုက်မိသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုယုန်ရုပ်ကို စူးစမ်းနေခဲ့သလို ပတ်၀န်းကျင်ကိုလည်း သတိလွတ်မထားခဲ့ချေ။

သူတို့ရပ်နေသော နာရီကြီးမှလွဲလျှင် အရာအားလုံးမှာ မှောင်မည်းလျက် အနက်ရောင် ယုန်ရုပ်ကြီးက နာရီ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရပ်နေခဲ့လေသည်။

"ကြည့်ရတာ တစ်မီတာကွက်အတွင်းပဲ ရွေ့လို့ရတယ်ထင်တယ်"

သူ တိတ်တဆိတ်ထီးကလေး၏ ထိပ်ဖျားကို လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းနေခဲ့ပြီး ထီးကလေး၏ ထိပ်မှာ မမြင်နိုင်သော နံရံကို ၀င်ထောက်မိလေသည်။ ထန်မော့စိတ်ထဲမှ ပုံဖော်မိသွားခဲ့သည်။

သူသည်လောလောဆယ်တွင် မမြင်နိုင်သော လှောင်အိမ်တစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနံရံက သူ့ကိုပိတ်လှောင်ထားပြီး အောက်တွင်မူ အပြာရောင် နာရီတစ်လုံးရှိသည်။ သူ စမ်းသပ်နိုင်သော တခြားနည်းများကို တွေးမိသော်လည်း အနက်ရောင်ယုန်ကြီးမှာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထန်မော့ လောလောဆယ်တွင် နံပါတ် ၆အကွက်ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရခြင်းဖြစ်သည်။

ထန်မော့အနက်ရောင်ယုန်ကြီးအား စိုက်ကြည့်လိုက်လျှင် ၄င်းမှာ ထူးဆန်းသော ရယ်သံကြီးကို ပြုလုပ်လာခဲ့သည်။

မိနစ်၀က်ခန့်ကြာပြီးနောက် ထန်မော့ ထီးကလေးထံမှ လက်ကိုပြန်ရုတ်လိုက်တော့သည်။ ထန်မော့၏ လှုပ်ရှားမှုကိုမြင်လျှင် အနက်ရောင်ယုန်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့လေသည်။ သူကခတ္တမျှတွေးပြီးနောက် ပြုံးလျက်

"ဟိတ်လူသား မင်းရဲ့ထီးပန်းရောင်လေးနဲ့ ငါ့ကို မခုခံတော့ဘူးလား... မင်းရဲ့ မိန်းမဆန်တဲ့ဇာထီးပန်းရောင်ကြီးကိုကြည့်ရတာ ငါ့မှာ ရွံ့စရာတစ်ခုခုကိုတောင် သတိရသွားတယ် ... အဲထီးကိုသုံးပြီး မင်းကို တံစို့ထိုးကင်လိုက်ရမလား...အဲဒီအကြံမဆိုးဘူးနော်၊ ဒီလိုဆိုမှ အဲဒီရွံစရာထီးက ပိုချစ်ဖို့ကောင်းလာသလိုပဲ"

ထန်မော့မှာ ထိုယုန်နက်ကြီး၏စကားကိုမည်သို့မျှ မတုန့်ပြန်ခဲ့ချေ။ သူကလက်ကိုဆန့်လျက် သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ စမ်းလိုက်သည်။ သူ၏လက်ကို ဆန့်လိုက်သည်နှင့်ပင် မမြင်ရသောနံရံကို စမ်းမိလိုက်လေသည်။

ထင်ထားသလိုပင် ထိုနေရာတွင်လည်း ပိတ်ထားပြီးသားပင်။

"လူသား...."

အော်သံကြီးနှင့်အတူ ထိုနေရာတစ်ခုလုံး ငလျင်နှယ်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထန်မော့ ထိုယုန်ကြီးအား လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အရမ်းကြီးစိုးရိမ်ပုံတော့ပေါ်မနေခဲ့ချေ။ ခတ္တမျှကြာပြီးနောက် ထန်မော့ကပြုံးလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ မင်းလည်း ဒီကိုမလာနိုင်ဘူးပဲ...အဲနားမှာပဲ ရပ်ပြီး ကြည့်နေရတာမလား"

အနက်ရောင်ယုန်ကြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထန်မော့က အသာအယာဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီနာရီမှာအရင်ရောက်နေတာလည်းမဟုတ်ဘူး... မင်းဘာမင်းလျှောက်လာပြီး နံပါတ်၁၂ပေါ်မှာ ရပ်လိုက်တယ်...ပြီးတော့..."

သူကခေါင်းကိုမော့လျက် ပြုံးလိုက်ကာ

"နောက်တစ်လှမ်းတောင်မရွေ့တော့ပဲ နံပါတ်၁၂မှာပဲ ရပ်နေတာလေ။ အခုရော ရွေ့လို့ရလို့လား"

အနက်ရောင်ယုန်ကြီး၏မျက်လုံးများက ထန်မော့အား ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်ရင်း ပိုနီရဲလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဟိန်းဟောက်လာခဲ့သည်။

"မင်းကို ကျွတ်ကျွတ်၀ါးပစ်မယ်"

ကြီးမားသော ယုန်ရုပ်ကြီးက ရုတ်တရက်ထခုန်လိုက်လျက် နာရီပေါ်မှ အနည်းငယ် မြောက်တက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ၄င်းမှာ စင်တီမီတာအနည်းငယ်မျှသာ မြောက်တက်သွားပြီးနောက် မမြင်နိုင်သော လှောင်အိမ်ထဲ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရလေသည်။ အနက်ရောင်ယုန်ရုပ်ကြီးမှ လဲကျသွားပြီး ထိုလှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ချေ။

၄င်း၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ထိုနေရာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရပြန်သည်။

ထန်မော့သူ၏လက်အစုံကို နံရံတွင်ထောက်လျက် ကိုယ်ကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကြမ်းပြင်အား အံ့အားသင့်စွာကြည့်လိုက်မိလေသည်။

ကြမ်းပြင်မှာ ဆက်တိုက်တုန်ခါနေခဲ့သော်လည်း ဤအပြာရောင်နာရီကြီးမှာတော့ လှုပ်ရှားမှုမရှိပဲ ပကတိ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ယုန်ကြီးသည်ကား ဒေါသပုန်ထလျက်ပင်။ ထန်မော့ပြောခဲ့သလိုပင် ၄င်းမှာ ထိုလှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်မလာနိုင်သော်လည်း နံရံကို ဒေါသတကြီးဖြင့် တဒုန်းဒုန်း၀င်တိုက်နေခဲ့လေသည်။ ထန်မော့လည်း နံရံကို ထိန်းကိုင်လျက် လဲကျမသွားအောင် တောင့်ခံနေရလေသည်။

၄င်းက ရယ်မောရင်း ၄င်း၏ ရှေ့မှနံရံကို၀င်တိုက်လိုက်သည်။ ထန်မော့ ထီးကလေးကို ထုတ်ယူလျက် မြေကြီးတွင်ထောက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းလိုက်ပြီး ၄င်းအားပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ယုန်ကြီးမှာ ရယ်လျက်

"လူသား ငါမင်းကိုစားမှာ...မင်းဘာလုပ်လိုက်မိလဲဆိုတာ မကြာခင်ကောင်းကောင်းသိလိမ့်မယ်"

ထန်မော့မှာ ထိုယုန်ကြီးကို ဂရုစိုက်မနေပဲ တည်ငြိမ်စွာသာကြည့်နေခဲ့သည်။

ယုန်တစ်ကောင်နှင့် လူတစ်ယောက်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိန်ခေါ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ အချိန်များဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မည်မျှကြာမှန်း မသိလိုက်ခင်မှာပင် အမှောင်ထုထဲမှ ခြေသံတချို့ကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

ထန်မော့နှင့် ယုန်ကြီး အသံလာရာဆီသို့ ပြိုင်တူလှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။ သူတို့သည် နံပါတ် ၃ဆီသို့ပြေးလာနေသော အဖြူရောင် ယုန်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုအဖြူရောင်ယုန်မှာ လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန်၀တ်စားထားလျက် ၄င်း၏မျက်နှာတွင် ရွှေရောင်မျက်မှန်ကွင်းတစ်ဖက်ကို တပ်ထားခဲ့သည်။ သူသည် အိတ်ဆောင်နာရီကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးလာနေခဲ့လေသည်။

"အာ...နောက်ကျနေပါပြီ သိပ်နောက်ကျနေပြီကွာ"

ဘန်း ...

ထန်မော့သည် ထိုယုန်မှ နာရီအစွန်းကို ခလုတ်တိုက်မိပြီး လဲကျသွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ယုန်က သူ့ခေါင်းကိုသူပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နာရီကို တဖန်ထုတ်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ အချိန်ကိုမြင်သည်နှင့် သူကအော်ဟစ်လာပြန်သည်။

"ငါတော့ ထပ်နောက်ကျတော့မှာပဲ"

၄င်းမှာ ထရပ်လျက် ဆပ်၍ပြေးပြန်သည်။ ယုန်သည် နာရီလက်တံနှင့် မိနစ် စက္ကန့်လက်တံတို့ ပေါင်းစုနေသော နေရာသို့ပြေးသွားခဲ့ပြီး ရုတ်ချည်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထန်မော့ ၄င်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ဦးနှောက်မှာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မျက်နှာမှာမူ အမူအယာဟူ၍ မရှိပဲ ပကတိတည်ငြိမ်လျက်ပင်။

ထိုစဥ် အေးစက်သောရယ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထန်မော့ အနက်ရောင် ယုန်ကြီးအား အမူအယာမဲ့စွာကြည့်လိုက်လေသည်။ ထန်မော့မှာ အဓိကမစ်ရှင် ပွင့်မလာသေးသဖြင့် သိပ်အလျင်လိုမနေခဲ့ချေ။ အနက်ရောင်မျှော်စင်က သူ့အား ဦးဦးယုန်၏ အမြှီးကို ညှစ်ရန်ပြောခဲ့သည်။ သူ၄င်းကိုလုပ်ခဲ့ပြီး အရံမစ်ရှင် ခွဲကိုလည်း ပြီးမြောက်သွားချေပြီ။ နောက်လာမည့်အရာက အဓိကမစ်ရှင်ဖြစ်နိုင်သည်။

အနက်ရောင်ယုန်ကြီးက အံကိုကြိတ်လျက် ထန်မော့အား ဂရုတစိုက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၄င်းက ရယ်လိုက်ကာ

"မင်းက ငါ ဒီအမှန်တရားနာရီဆီ မတော်တဆရောက်လာတယ်များ ထင်နေတာလား"

ထန်မော့ရင်တစ်ချက် ခုန်သွားသော်လည်း သူ၏အမူအယာကတော့ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။

အနက်ရောင်ယုန်ကြီး၏ ရယ်သံမှာ ပို၍ ရူးသွပ်လာခဲ့လေသည်။ ရုတ်တရက် ၄င်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ခုန်လိုက်ပြန်ကာ ကြမ်းပြင်ကို တုန်လှုပ်စေပြန်သည်၊ ထိုနေရာကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ထန်မော့ ထီးကလေးကို ထောက်၍ သူ၏ကိုယ်ကိုထိန်းလျက် ထိုယုန်ကြီးမား စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုသို့ တုန်ခါနေစဥ်တွင် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ငါ အမှန်တရားနာရီဂိမ်းကို ဖွင့်မယ်"

ထန်မော့၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

ဘုန်း...

နာရီ၏ မျက်နာပြင်ပေါ်မှ ငြိမ်သက်နေသော နာရီလက်တံများမှာ ရုတ်ချည်း လည်ပတ်လာကြသည်။ လက်တံတိုတစ်ခုနှင့် လက်တံရှည်တစ်ခုမှ ပန်ကာသဖွယ် လျင်မြန်စွာလည်ပတ်နေခဲ့လေသည်။

ပို၍လျင်မြန်စွာလည်လေ နာရီမှ အပြာရောင်အလင်းတို့ပိုတောက်ပလာလေဖြစ်သည်။ ထိုလည်ပတ်နေသည်တို့ ရပ်တန့်သွားလျှင် အလင်းရောင်မှာလည်း ပြန်လည် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။ လက်တံတိုမှာ သူ့အားညွှန်ပြနေပြီး လက်တံရှည်မှာမူ ယုန်နက်ကြီးကို ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။

၄င်းမှာ ၆နာရီအတိအကျပင်။

ထိုစဥ် ကျယ်လောင်သော ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

ဒင်...ဒင်...ဒင်...ဒင်း......

ခေါင်းလောင်းသံ စုစုပေါင်း ၆ချက်က ထိုနေရာလွတ်ကြီးထဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်၊ ထိုမြည်သံရပ်တန့်သွားသည်နှင့် အနက်ရောင်ယုန်ကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလာပြန်သည်။ ထိုကျောချမ်းစရာကောင်းသာ ရယ်သံကြီးနှင့်အတူ စက်ရုပ်သံတစ်ခုကိုလည်း ကြားလိုက်ရလေသည်။ ထိုအသံမှာ အေးစက်လျက် အစမှအဆုံးအထိ မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှမရှိသည့်နှယ်၊ ၄င်းမှာ ယောကျာ်းသံဟုထင်ရသော်လည်း မိန်းမအသံနှင့်လည်းတူကာ အသံမျိုးစုံပေါင်းစပ်နေခဲ့သည်။

" အမှန်တရားနာရီဂိမ်းကိုဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ"

" သုညနာရီမှာရှိတဲဲ့ကစားသမား ကျေးဇူးပြုပြီး ဂိမ်းထဲကို ၀င်လာပေးပါ"

ထန်မော့သူ၏အောက်မှ နာရီအား ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနာရီမှာ အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့လင်းနေဆဲဖြစ်ကာ မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှမရှိချေ။ သူကအံ့သြနေမိစဥ် ယုန်နက်ကြီး၏ ရယ်သံကိုကြားလိုက်ရပြန်သည်။

"သူပဲ သူက လူသားကစားသမား"

ထန်မော့ခေါင်းကိုမော့လိုက်လျှင် ထိုယုန်နက်ကြီးမှာ သူ့အား သွေးဆာနေမှုများနှင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ထန်မော့က ၄င်းကိုကြည့်နေသည်ကို မြင်လျှင် ပါးစပ်ကိုဟလျက် ချွန်ထက်သောသွားများကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

"ရွေးချယ်တဲ့အမှန်တရား မှန်ကန်ပါတယ်... ကစားသမား သုညဟာ ဂိမ်းထဲကို အောင်မြင်စွာ၀င်ရောက်လာပါပြီ"

"၆နာရီက ကစားသမား ကျေးဇူးပြုပြီး ဂိမ်းထဲကို ၀င်လာပေးပါ"

ထန်မော့ ထီးကလေးကို ကိုင်လျက် ထိုနာရီအား သတိဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့လင်းနေသော နာရီကြီးမှာ ပြောင်းလဲမှု မရှိသလိုပင်။

ယုန်နက်ကြီးသည် ထန်မော့၏ သတိထားနေမှုကိုမြင်လျှင် ၄င်း၏ အပြုံးကြီးမှာ ပိုပိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ထန်မော့မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဘာမှမဆိုချေ။ ထိုနောက် စက်ရုပ်သံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရလေသည်။

"၆နာရီက ကစားသမား ကျေးဇူးပြုပြီး ဂိမ်းထဲကို ၀င်ရောက်ပေးပါ... ၁မိနစ်အတွင်း ဂိမ်းထဲကို မ၀င်ရောက်ဘူးဆိုရင် ၆နာရီက ကစားသမားဟာ ဂိမ်းစည်းမျည်းတွေကို ချိုးဖောက်မိတဲ့အတွက် အမှားအပြစ်တစ်ခုဖြစ်လာမှာဖြစ်ပါတယ်... အမှန်တရားနာရီဟာလည်း အမှားအပြစ်ကို ထာ၀ရဖယ်ရှားပစ်မှာဖြစ်ပါတယ်"

ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့ ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

ယုန်နက်ကြီးမှာလည်း လှောင်ပြောင်ရယ်မောလာခဲ့သည်။

ထီးကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ထန်မော့၏ လက်များမှာ ပို၍ တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးကျန်သော ၁၀စက္ကန့်တွင် ထန်မော့သည် ယုန်နက်ကြီးအား အေးစက်စွာကြည့်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

" သူကအနက်ရောင်မျှော်စင်ရဲ့ ဘော့စ်"

ယုန်နက်ကြီးမှာ တန့်သွားလျက် ရုတ်ချည်း ဟားတိုက်လာခဲ့သည်။ ထန်မော့ ဆိုးရွားသော ခံစားချက်ကြီးရလာမိစဥ် အေးစက်သောကြညာသံကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။

"ရွေးချယ်သော အမှန်တရား မှားယွင်းနေပါသည်... အမှားအပြစ် အမှားအပြစ်..."

"အဆင့်၃ မီးခိုးရောင် အမှားအပြစ်၊ ကစားသမား ၆ဟာ ရှိုဒင်းဂါးရဲ့ သေတ္တာကိုဖွင့်ပြီး အပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံလိုက်ရပါပြီ"

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ထန်မော့၏ ကိုယ်မှာ ရေထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူရပ်နေသော မမြင်နိုင်သောလှောင်အိမ်တွင် ရုတ်ချည်း ရေများနှင့်ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းကြောင့် ထန်မော့မှာ ရေအလုတ်အနည်းငယ်ခန့်ကိုပင် မြိုချလိုက်မိလေသည်။ သူကအလျင်အမြန် အသက်ရှူအောင့်လိုက်လေသည်။

ထန်မော့ ရေထဲမှနေ၍ အနက်ရောင်ယုန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယုန်နက်ကြီးသည် ထန်မော့အပြစ်ပေးခံနေရခြင်းကြောင်း လွန်စွာ နှစ်ထောင်းအားရဖြစ်လျက် တဒုန်းဒုန်းနှင့်ခုန်ကာ ထန်မော့ကို ပိုခံစားရအောင် ပံ့ပိုးပေးနေခဲ့လေသည်။

၁၀မိနစ်ကြာပြီးနောက် ထန်မော့၏ ခံနိုင်ရည်အား အစွန်ဆုံးကို ရောက်လာချိန်တွင် ထိုလှောင်အိမ်ထဲမှ ရေများမှာ ရုတ်ချည်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ထန်မော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လက်ထောက်လျက် ချောင်းတဟွတ်ဟွတ်ဆိုးနေခဲ့သည်။ သူသည်အတတ်နိုင်ဆုံး လေကိုအငမ်းမရရှူသွင်းနေပြီး သူ၏အ၀တ်အစားများမှာလည်း စိုစွတ်နေခဲ့လေသည်။

🌍

Prev Next