MM Story Teller

Chapter 192

Viewers 32k

🌍Chapter 192

ထန်မော့မှာ တဖက်လူက ထိုသို့လုပ်လာမည်ဟုမထင်ထား၍ တန့်သွားခဲ့မိလေသည်။

နွေးထွေးသော လက်ဖ၀ါးက သူ၏အေးစက်သောနဖူးကိုဖုံးအုပ်သွားလျက် ထန်မော့၏ မျက်တောင်များကို တဖြတ်ဖြတ်လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။ သူ ဖူ၀မ်သော်အား ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ဖူ၀မ်သော်မှာလည်း သူ့ကိုပြန်ကြည့်နေခဲ့သည်ပင်။

သူတို့၂ဦးစလုံးစကားမဆိုဖြစ်ကြတော့ချေ။

လေထု၏အပူချိန်မှာ ပိုပိုတိုးလာသည့်နှယ်။ ထန်မော့မှာ သူ၏အသက်ရှုထုတ်လိုက်သည့်လေများ ပိုပိုပူလောင်လာသလို ခံစားရသည်။ သူ၏နှလုံးခုန်နှုန်းတို့ ပိုပိုလျင်မြန်လာခဲ့သည်။

ဖူ၀မ်သော်သည် သူ၏လက်ကိုဖြည်းညှင်းစွာပြန်ရုတ်လိုက်လေသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏ လက်ဖယ်သွားသည်နှင့် ထန်မော့၏ နဖူးကိုကြည့်လျက် သူ၏အကြည့်တို့မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"အနီရောင်ပြောင်းသွားပြီ"

ထန်မော့၏ နဖူးပေါ်မှ အနက်ရောင်မှတ်စုမှာ အနီရောင်အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းလာခဲ့သည်။ ထန်မော့နဖူးကိုထိကြည့်လိုက်လျှင် တဖြည်းဖြည်းပူလောင်လာသည်ကို ခံစားမိလေသည်။ သူတို့၏အမူအယာများမှာလည်း ပျက်ယွင်းလာခဲ့တော့သည်။ စာရွက်၏အပူချိန်မှာ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုကိုရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ကျယ်လောင်သောကလေးသံမှာ အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"တင်းတောင်~ 'အနက်ရောင်မျှော်စင်ကို ချစ်တယ်၊ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုပဲ တိုက်ခိုက်မယ်၊' အဆောင်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ ကစားသမားထန်မော့ဟာ အနက်ရောင်မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ရေးဂိမ်းကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။ တစ်မိနစ်အတွင်းမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းစတင်လာမှာပါ။ ဂိမ်းကိုအောင်မြင်စွာရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ရင် 'အနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုချစ်တယ်၊ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကိုပဲ တိုက်ခိုက်မယ်' အပိုဆုကိုလည်း လက်ခံရရှိမှာပါ"

ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်၏အမူအယာမှာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

ဖူ၀မ်ရှန်း အခန်းထဲသို့၀င်လာချိန်တွင် သူတို့၏အမူအယာများကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူကအံ့သြသင့်လျက်

"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ"

ထန်မော့၏ အကြည့်မှာ သူ့ထံသို့ရွေ့သွားလျက် ၃စက္ကန့်အတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တော့သည်။

"ငါအနက်ရောင်မျှော်စင်ကို သွားတိုက်ခိုက်တော့မယ်"

ဖူ၀မ်ရှန်းမှာ အံ့အားသင့်လျက်

"ဘာကြီး"

ထန်မော့ သူမျှော်စင်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်၍ရသည်ဟုပြောရုံသာရှိသေးသော်လည်း ယခုချက်ချင်းသွားရပေတော့မည်။

ဖူ၀မ်သော်က ထန်မော့၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လေသည်။ ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့အစည်းကိုရှောင်ရန် မျှော်စင်ကိုတိုက်ခိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်စေ အပိုဆုရရှိခြင်းပင်ဖြစ်စေ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရွေးချယ်မှုပင်။ သူကဆိုလိုက်သည်။

"အိုကေ မင်းဘယ်တော့ပြန်လာမလဲဆိုတာတော့မသိဘူး။ တောင်ဘက် သုန်ဟွာဂိတ် မီတာ၃၀၀လောက်မှာ အိမ်တစ်အိမ်ရှိတယ်။ အပြင်ဘက်မှာ သာမာန် မျက်နှာစာနဲ့ အ၀င်၀မှာလည်း နှင်းဆီတွေစိုက်ထားတယ်။ ကိုယ်အဲဒီမှာ ရှောင်ဖူနဲ့ ၁၀ရက်လောက်စောင့်နေမယ်၊ ၁၀ရက်အတွင်းမင်းပြန်မလာခဲ့ရင် ကိုယ်မင်းကို ကြက်ဆင်ဥကနေ ဆက်သွယ်လိုက်မယ်"

ထန်မော့ကခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ "အိုကေ"

မိနစ်ပိုင်းခန့်ကြာပြီးနောက် ထန်မော့၏ နဖူးမှ အနက်ရောင်မှတ်စုမှာ လေထဲသို့ ပြာမှုန်များအဖြစ်ကြွေလွင့်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ကြည်လင်သော ကလေးသံ၏ ကြေညာမှုကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။

"တင်းတောင်~ ကစားသမားထန်မော့မှာ အထူးရွေးချယ်ခွင့်တစ်ခုရှိပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းကို ကျော်ချနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ ရွေးချယ်ခွင့်ကို အသုံးပြုပါမည်လား"

ထန်မော့ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ်ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း"

"တင်းတောင်~ အနက်ရောင်မျှော်စင် တတိယထပ် (ရိုးရိုးအဆင့်)ကို တရား၀င်ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။ တစ်ဦးချင်းဂိမ်းကို ပြင်ဆင်နေပါသည်"

"အချက်အလက်များကို စီစစ်နေပါသည်"

" အချက်အလက်များမှန်ကန်ပါသည်"

"မှော်၀င်မြက်ခင်းပြင်ကနေကြိုဆိုလိုက်ပါတယ်"

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထန်မော့၏ပုံရိပ်သည် မီးရောင်မှိန်မှိန်မီးဖိုချောင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ရှောင်ဖူမီးဖိုချောင်ထဲသို့ပြန်၀င်လာသည်မှာ ၁မိနစ်ပင် မပြည့်သေးချေ။ ဖူ၀မ်ရှန်းက ထန်မော့ပျောက်ကွယ်သွားသည်အား ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေမိလျက် လျင်မြန်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"Ge အစ်ကိုထန်ကသိပ်ပြတ်သားတာပဲနော်၊ သူကမျှော်စင်ကိုတိုက်ခိုက်ချင်တယ်လို့ပြောပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းကိုထွက်သွားတော့တာပဲ"

ဖူ၀မ်သော်မှာ သူ့အား မျက်လုံးများ ကျဥ်းမြောင်းလျက် ကြည့်လိုက်ပြီး

"ငတုံး"

ဖူ၀မ်ရှန်း"...???"

****

အနက်ရောင်မျှော်စင်တတိယထပ်...

မှော်၀င်မြက်ခင်းပြင်တွင်...

ထန်မော့မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်လျှင် ဘာကိုမှ မကြည့်ရသေးမှာပင်သူ၏နောက်မှ အထိတ်တလန့်အော်သံများကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ ၄င်းမှာ အာခေါင်ခြစ်၍ သံကုန်အော်နေသော အသံမျိုးပင်။ ထို့အပြင်ခြေသံအများကြီးကိုလည်း တဆက်တည်းကြားလိုက်ရလေသည်။ ဆင်ကောင်ကြီးများက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ပြေးလွှားနေသည့်အလား ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ လှုပ်ယမ်းနေခဲ့သည်။

ထန်မော့၏ကိုယ်မှာလည်း အပေါ်အောက်လှုပ်ခါနေခဲ့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ထိုအော်ဟစ်နေကြသော ပုံရိပ်များ သူနှင့်တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာခဲ့လေသည်။

ထန်မော့မှာ အဆုံးတွင်တော့ ထိုအော်သံများကို ပီပီသသ ကြားလိုက်ရချေပြီ။ ၄င်းတို့ကိုကြားသည်နှင့်သူ၏အမူအယာမှာလည်းပြောင်းလဲသွားလျက် ချက်ချင်းထွက်ပြေးတော့သည်။

" ပြေး ပြေးကြ... မျက်နှာပြောင်လေးက မြက်ခင်းပြင်ကို မီးထပ်ရှို့နေပြန်ပြီ... ကယ်ကြပါဦး"

နွေဦးကရောက်ရှိလာချေပြီ။ အရာအားလုံးက အသစ်တဖန်ရှင်သန်လာပြီး မြက်ခင်းပြင်မှာလည်း ပြန်လည်ကြီးထွားနေခြင်းဖြစ်သည်။ နေရောင်မှာ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ဖြန်းပက်လျက် ရွှေရောင်ဘေးတစ်ထပ်လွှမ်းခြုံနေခဲ့သည်။ အရာအားလုံးမှာ အလွန်အေးချမ်းလျက် လှပနေခဲ့သည်။ တောင်စောင်းတဖက်တွင် သားဗိုက်ကောင်လေးတစ်ကောင်မှာ ခေါင်းစိုက်လျက် မြက်စားနေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ထိုသားဗိုက်ကောင်လေးမှာ ခေါင်းကိုမော့လျက် အဝေးကိုကြည့်လာခဲ့လေသည်။

ဘုန်း...

ဧရာမ မီးညွန့်မီးတောက်ကြီးမှာ ၀ုန်းခနဲထတောက်လျက် ကောင်းကင်ကြီးတစ်၀က်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်နှယ်။

သားဗိုက်ကောင်လေး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလျက် ကြောက်လန့်စွာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

ထိုတောင်စောင်း၏အနောက်ဘက်မှ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု လှစ်ခနဲထွက်လာပြီး မြေကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့လေသည်။

ထန်မော့ ထွက်ပြေးရန် တစ်ချက်လေးမှ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့။ သူ၏နောက်တွင်မီးပင်လယ်ကြီးမှ အပြေးလိုက်လာခဲ့သည်။ မြက်ခင်းပြင်မှ ရာကျော်သော တိရိစ္ဆာန်များမှာ အသည်းအသန်ထွက်ပြေးနေကြသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က ကောင်းကင်ပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက ထိုမီးတောက်မှာ ဒီရေလှိုင်းကြီးနှယ် တရိပ်ရိပ်တက်လာသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

မျက်နှာပြောင်လေး၏ မီးခြစ်ဆံကြီးမှာ တစ်ခုခုကိုရှို့လိုက်သည်နှင့် ငြိမ်းသတ်ရန်မလွယ်ကူပဲ အဆုံးထိ လောင်ကျွမ်းသွားမည်ဟုဆိုလိုခြင်းပင်။ ဤမီးမှာ မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းနိုင်မနိုင် မသိသော်လည်း သူအလောင်းအစားတော့မလုပ်ရဲချေ။ သူသည် အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းထဲ၀င်လာပြီး ၂နာရီပင် ကြာသွားချေပြီ။ ဤမီးမှာ အနည်းငယ်မျှရပ်သွားမည့်ပုံမပေါ်ပဲ ဆက်တိုက် လောင်ကျွမ်းနေဆဲပင်။

ထန်မော့ သူ၏အားအင်များတဖြည်းဖြည်း ရုတ်လျော့လာသည်ကို ခံစားမိလေသည်။

သူ၏အရင်တုန်းက ခံနိုင်ရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် ထန်မော့မိနစ်၂၀မျှပြေးပြီးသည်နှင့်မောပန်းလာခဲ့မှာပင်။ ယခုမူ သူသည်ထိုမီးတောက်များထံမှ ဆက်တိုက်ပြေးလွှားနေရပြီး တစက်မျှမနားရသေးချေ။

ထန်မော့ သူ့ကိုယ်သူတွက်ဆလျက်ဆိုလိုက်သည်။

" ငါမိနစ်၃၀လောက်ဆက်ပြေးရင် အဲဒီတိစ္ဆာန်တွေမီလာမှာပဲ။ ဆိုလိုတာက သူတို့လည်း မျက်နှာပြောင်လေးရဲ့ မီးတောက်တွေကြားမိသွားမယ်လို့ဆိုလိုတာပဲ"

ဤကဲ့သို့ဆက်သွား၍မဖြစ်ချေ။

ဂိမ်းထဲသို့၀င်လာပြီးနောက် ထန်မော့မှာ မျက်နှာပြောင်လေးကို မတွေ့ရသေးချေ။ မျက်နှာပြောင်လေးမှာ မီးတောက်များကြားလွတ်ရာတွင် ပုန်းနေလောက်သည်။

မြက်ခင်းပြင်မီးလောင်မှုနှင့် တောမီးလောင်မှုများမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားနေကျအရာများပင်။ ထိုကဲ့သို့မီးတောက်များမှာ ကပ်ဘေးဆန်လှသည်။ မျက်နှာပြောင်လေးမီးခြစ်ဆံ၏ ကျိုးကြောင်းပြ သက်ရောက်မှု မရှိလျှင်တောင် ဤကဲ့သို့မီးတောက်မျိုးကို ငြှိမ်းသတ်ရန် လူအင်အားရော လိုအပ်ချက်များရော အလွန်ကြီးလေသည်။ အသုံးအများဆုံးနည်းမှာ မီးတောက်ခွဲဇုန်ပြုလုပ်ခြင်းပင်။

"သူတို့က မျက်နှာပြောင်လေးကမြက်ခင်းပြင်ကို မီးလာရှို့ပြန်ပြီလို့ပြောခဲ့တာဆိုတော့ ဒီဟာက ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်လောက်ဘူး။ ထန်မော့ပြေးလွှားရင်း လျင်မြန်စွာတွေးတောနေခဲ့သည်။

"အတွေ့အကြုံလည်းရှိဖူးတာဆိုတော့ ဒီအနက်ရောင်မျှော်စင် မွန်းစတားတွေက ဒီပြဿနာကိုဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းကို သိကြမှာပဲ"

မှန်၏။ ထန်မော့သည် မှော်၀င်မြက်ခင်းပြင်ဆိုသည်ကို တစ်ခါမျှမကြားဖူးချေ။ သူစရောက်လာစဥ်ကတည်းက ပါတ်၀န်းကျင်ကို စူးစမ်းချိန်မရပဲ မီးဘေးမှ ဆက်တိုက်ပြေးလွှားနေခဲ့ရသည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူ၏အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုက ဤမွန်းစတားများနှင့်ပြေးလွှားရုံသာ။

၁၀မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် ထန်မော့အံကိုကြိတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"သူတို့ရဲ့ ခံနိုင်ရည်အားက ငါ့ထက်ပိုသန်မာတာပဲ"

ထိုစကားမဆုံးခင်မှာပင် အညိုရောင်အမွှေးများနှင့် ခွေးကြီးမှာ ထန်မော့အား ခုန်ကျော်သွားခဲ့လေသည်။ ထိုသို့ဖြတ်သွားနေစဥ်မှာပင် တစ်ခုခုကိုသတိထားမိပုံဖြင့်နောက်သို့လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

"အာ...မြေအောက်လူသားလား မဟုတ်ရင် လူသားလား"

၄င်းကိုဆိုပြီးနောက် တွေးတောရန် အချိန်မရှိပုံဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြေးထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုခွေးကြီးက ထန်မော့ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် ခြေလေးချောင်း အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားတစ်ကောင်ကလည်း သူ့ကိုထပ်မံကျော်ဖြတ်သွားပြန်သည်။

ဤသည်မှာ ထန်မော့၏ တွက်ချက်မှုအမှားပင်။ ဤမွန်းစတားများမှာ ဤမီးဘေးမှ လွတ်မြောက်နည်းကို သိကောင်းသိနိုင်သည် သို့သော် သူတို့၏ ခံနိုင်ရည်အားမှာ ထန်မော့ထက် အဆမဆန်ပိုကောင်းလှသည်။ ၄င်းတို့မှာ ၄နာရီခန့်မရပ်မနား ဆက်တိုက်ပြေးလွှားပြီးနောက် မီးဘေးမှလွတ်ပြီး နားခိုစရာနေရာကိုတွေ့နိုင်သည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် ထန်မော့ကတော့ ၄နာရီကြာဆက်တိုက် မပြေးနိုင်ချေ။

တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်ဆိုသလို မွန်းစတားများမှာ ထန်မော့ကို ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးရွှေရောင်ကြွက်တစ်ကောင် သူ၏ခြေထောက်ကြားမှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ထန်မော့မှာ ဤအုပ်စုတွင် နောက်ဆုံးကျန်ခဲ့သူဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

မီးတောက်များ သူနှင့် ၂မီတာအကွာအထိနီးကပ်လာချိန်တွင် ထိုမျှော်စင်မွန်းစတားများမှာတော့ အနက်ရောင်အရိပ်များနှယ် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ချေပြီ။

၃မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထန်မော့၏ မျက်လုံးတို့ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်သူ၏ခြေလှမ်းတို့ရပ်တန့်သွားကာ နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထန်မော့အိတ်ထဲမှ ထီးကလေးကို ထုတ်ယူလျက် စကားစုကို ရေရွတ်လိုက်ကာ ထိုထီးထိပ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ၁၀မီတာခန့်ရှိသော စက်၀ိုင်းကြီးကိုရေးဆွဲလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည်ထိုင်ချကာအနားမယူပဲ ထိုတစ်နေရာထဲမှာပင် ၂၀မီတာစက်၀ိုင်းကြီးတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပြန်သည်။

သူစက်၀ိုင်းကြီး၂ခုကိုရေးဆွဲပြီးချိန်တွင် မီးတောက်မှာ သူနှစ် ၁ကီလိုမီတာခန့်သာဝေးတော့လေသည်။

ထန်မော့ထီးကလေးကိုဖယ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို မြေကြီးပါ်သို့ထိကပ်လိုက်လေသည်။ သူကအားမာန်အပြည့်ဖြင့်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့အနေနှင့်ရှိသမျှ ခွန်အးအကုန်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖ၀ါးကြးမှာ အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခုထွက်လာပြီး ထန်မော့ မြက်ခင်းများးကို အားကုန်သုံး၌ ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ စက်၀ိုင်းပြင်တစ်ခုစာ မြက်များရှင်းလင်းသွားခဲ့လေသည်။

ထန်မော့ထိုမြက်ဆုပ်များကို လွင့်ပစ်လိုက်ပြီး ၃စက္ကန့်အကြာတွင် မီးတောက်များ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ထန်မော့ ထိုစက်၀ိုင်း၏ အလယ်တွင် ထိုင်လျက် ထီးကလေးကိုကိုင်လျက် မီးတောက်များကို မျက်နှာသေဖြင့် ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ မီးတောက်များမှာ ထိုစက်၀ိုင်း တ၀ိုက်ကို ကျော်လွန်လျက် ရှေ့ဆက်လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေသည်။ မီးတောက်များမှာ ထန်မော့၏ စက်၀ိုင်းပါတ်ပါတ်လည်ကို ၀န်းရံနေခဲ့သည်။ ဤမီးပင်လယ်ကြီး၏ အလယ်တွင် ကစားသမားတစ်ဦး ထိုင်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ခန့်မှန်းမိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

၂နာရီခန့်ထပ်မံကြာပြီးနောက် မီးတောက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း သေးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် နာရီ၀က်အကြာတွင် မီးတောက်များမှာ လုံး၀ငြိမ်းသွားတော့သည်။

ထန်မော့ခန့်မှန်းထားသလိုပင် မှော်၀င်မြက်ခင်းပြင်တွင် မီးတောက်ခွဲဖြာသည့်နေရာမျိုးရှိလေသည်။ ထိုနေရာကို ပြေးသွားသ၍ မျက်နှာပြောင်လေး၏ မီးဘေးကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည်။ ထန်မော့မှာ ထိုနေရာသို့ အနက်ရောင်မျှော်စင် မွန်းစတားများနှင့်အတူ ပြေးသွားချင်ခဲ့သော်လည်း အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့နှင့်အခြားရွေးချယ်မှုတစ်ခုကိုသာရွေး၍ မီးတောက်ခွဲဖြာဇုန်ကို ကိုယ်တိုင်သာပြုလုပ်ခဲ့ရလေသည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများမရှိခဲ့ပါက ထန်မော့ အစကတည်းက ဤနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်လေသည်။ သို့သော် သူ၏နောက်တွင် မွန်းစတားများရှိ၍သူမလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုမီးတောက်ခွဲဖြာဇုန်ကို သူလုပ်လိုက်သည်နှင့် ထိုမွန်းစတားများရင်ဆိုင်ရမည်မှာ မျက်နှာပြောင်လေး၏ မီးဘေးမဟုတ်ပဲ လူသားကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ရာချီသော အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများထံမှ အ၀ိုင်းခံရခြင်းမှာ ကောင်းသောအရာမဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ထန်မော့မှာ ထိုမွန်းစတားများ အားလုံးထွက်သွားချိန်ကို စောင့်လျက် သူ၏ကိုယ်ပိုင် မီးတောက်ခွဲဖြာဇုန်ကိုပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

"ဒီအနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားတွေက တကယ်တုံးတာပဲ"

ထန်မော့ သူ၏နဖူးမှ ချွေးများကို ပွတ်သုတ်လိုက်သည်။ သူ၏အရေပြားမှာ မီးတောက်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းလုနီးပါးပင် ကိုယ်အပူချိန်မှာလည်း ၄၀ဒီဂရီအထိ ထိုးတက်လာခဲ့သည်။ မီးတောက်ငြိမ်းသွားသည်နှင့် သူ၏ကိုယ်အပူချိန်မှာလည်း ပုံမှန်အခြေအနေပြန်ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။ သူနောက်ဆုံးမှာတော့ ပါတ်၀န်းကျင်ကို စူးစမ်းရန် အချိန်ရခဲ့လေပြီ။

ထန်မော့၏ စက်၀ိုင်းဧရိယာလေးမှ လွဲလျှင် မှော်၀င်မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး အနက်ရောင်ပြာမှုန်များဖုံးလွှမ်းနေခဲ့လေသည်။

မျက်နှာပြောင်လေး၏ မီးဘေးမှာ ထန်မော့အတွက်ကောင်းသောအရာပင်။ ထိုမီးဘေးသာမရှိလျှင် ထန်မော့မှာ ဂိမ်းထဲ၀င်၀င်ချင်း ရာနှင့်ချီသော အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

🌍

Prev Next