MM Story Teller

Chapter 163

Viewers 33k

🌍Chapter 163

အနက်ရောင်မျှော်စင် ဂိမ်းစတင်လိုက်သည်နှင့် ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ ရှင်းကျဲခုံစီးပွားရေးစီရင်စု၏အစွန်းသို့ ပြေးသွားလိုက်ကြသည်။ နန်ကျင်းနေရာအနှံ့မှ ကစားသမားများ၏အော်သံ ကြားနေရပေသည်။ အကြီးစားဖြစ်ရပ်မှန်ဖြစ်စဉ်ကြီးက အလွန်ရုတ်ချည်း ဆန်လွန်းသဖြင့် လူတိုင်း မပြင်ဆင်ထားမိကြပေ။

ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ အနက်ရောင်မျှော်စင်အောက် ရောက်သည်နှင့် ရှောင်ကျီထုံး သူတို့ထံ ချက်ချင်းရောက်လာပေသည်။

“ဂိမ်းစနေပြီ…”

ထန်မော့ ကြည့်လိုက်သည်။

“အဆင်ပြေလား…”

ရှောင်ကျီထုံး၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ စို့နေ၏။ ယင်းကား သူ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည့်အမှိုက်သန့်ရှင်းရေးဂိမ်းကို မည်မျှ အာရုံစိုက်ကြောင်း ပြသနေပေသည်။ သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ အနက်ရောင်မျှော်စင်အောက် ရပ်နေတဲ့အချိန် ဂိမ်းစပြီလို့ ကြေညာခဲ့တာ…တရုတ်နိုင်ငံအနှံ့ကြေညာခဲ့တာ…ဒီဂိမ်းမှာ အချက်နှစ်ချက်ရှိတယ်…ပထမတစ်ချက် ‌နောက်ဆုံးလူပဲ…ဒုတိယတစ်ချက်က အမှိုက်သန့်ရှင်းရေးပဲ…”

ရှောင်ကျီထုံး ရပ်လိုက်ပြီး ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်၍ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“နန်ကျင်းမှာရှိတဲ့ ကစားသမားတွေက နောက်ဆုံးလူလည်းဖြစ်တယ်…အမှိုက်လည်းဖြစ်တယ်…”

ရှောင်ကျီထုံးက အနက်ရောင်မျှော်စင်မှပေးသည့် မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့ပေ။ အမှန်တွင် ထန်မော့လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းနာမည်ဖြစ်စေ၊ စည်းမျဉ်း ဖြစ်စေ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ပေးသမျှကို လျစ်လျူရှုမည် မဟုတ်ချေ။ ယင်းကားဂိမ်းကို ရှင်းလင်းရန် သော့ချက်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ထန်မော့ ဂိမ်းရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာရခြင်း အကြောင်းရင်းကို မှန်းဆလိုက်သည်။

“ငါ့အထင်မမှားဘူးဆို လွန်ခဲ့တဲ့၁၀ရက်က ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ် တက်လာတာရက်၁၀၀ပြည့်တဲ့နေ့ပဲ…အထူးနေ့ပေါ့…”

ထန်မော့ ရှောင်ကျီထုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ကျီထုံးက မည်သည့်အမူအရာမှမပြပေ။ ဖူ၀မ်သော်ကဲ့သို့ ရှောင်ကျီထုံး ထိုနေ့ကို သိထားပြီးဖြစ်နိုင်၏။ ထန်မော့ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အဲ့နေ့ကစပြီး နန်ကျင်းအနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ အလင်းစက်လေးတွေ ပေါ်လာတယ်…ဒီဂိမ်းအတွက် ‌အစက်သုံးစက် ‌တောက်ပနေတယ်…”

ဖူ၀မ်ရှန်း ရောက်လာစဉ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့ဩသွား၏။

“အနက်ရောင်မျှော်စင်က ဒီဂိမ်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်ရက်ကတည်း ပြင်ဆင်နေခဲ့တာလား…”

''ဟုတ်တယ်…”

ထန်မော့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။

''အနက်ရောင်မျှော်စင်က စီရင်စု၁၀ခု ကြေညာခဲ့တယ်…ပြီးမှ ဧရိယာ၁၀ခု ကြေညာတာ…တရုတ်နိုင်ငံမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်၁၀၂၁ခုရှိတယ်….စီရင်စု၁၀၀၀‌ကျော်ထဲကမှ၁၀ခုကိုပဲ ရွေးချယ်ထားတာ…မတ်လ၅ရက်နေ့မှာ စီရင်စု ၁၀ခု ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်…ဒါဆို ဒီစီရင်စု၁၀ခု ဘာကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ…”

ဖူ၀မ်သော် အဖြေပေးလိုက်သည်။

“အောက်ခြေက လူတွေ…”

ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“စီရင်စု ၁၀၂၁ခုမှ ဒီစီရင်စု ၁၀ခုက အောက်ဆုံးမှာ ရှိလောက်တယ်…စီရင်စုတစ်ခုချင်းရဲ့သန်မာမှုကိုဘယ်လိုစံနှုန်းနဲ့အကဲဖြတ်လိုက်လဲ မသိပေမဲ့ ဒီစီရင်စု၁၀ခုကတော့ အောက်ခြေမှာ ရှိနေတာပဲ…”

ဂိမ်းစတင်ပြီးနောက် အနက်ရောင်မျှော်စင်၏အကဲဖြတ်မှုနည်းလမ်းက အရေးမကြီးတော့ချေ။ အရေးကြီးသည်မှာ အမှိုက်သန့်ရှင်းရေးဂိမ်းသာဖြစ်၏။

ထန်မော့ ရှောင်ကျီထုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

“နန်ကျင်းမှာ အမှိုက်စွန့်ပစ်တဲ့နေရာ ၁၁နေရာရှိတယ်ပြောတယ်…အဲ့နေရာတွေ သိပြီးပြီလား…”

ရှောင်ကျီထုံး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ချိုင်ရုန်က လူလွှတ်ရှာခိုင်းထားတယ်…”

မကြာမီ ချိုင်ရုန်နှင့် နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်တို့ အမောတကော ပြေးလာကြလေသည်။

“ငါတို့ တစ်ခုတွေ့ပြီ…ဒီနားမှာပဲ…”

အဖွဲ့ ချက်ချင်း လိုက်သွားလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဘလော့နှစ်ခုနှင့် မိုးမျှော်အဆောက်အအုံအချို့ ဖြတ်ခဲ့ကြပေသည်။ သူတို့ တစ်မိနစ်ပင် အချိန်မဖြုန်းကြပေ။ ချိုင်ရုန်မည်သို့ရှာတွေ့သည်ကိုလည်း မေးရန် လည်းအချိန်မရှိပေ။

ထို့နောက် သေးငယ်ထူးဆန်းသော အဆောက်အဦးတစ်ခု လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာပေသည်။

ထန်မော့ ထိုနေရာကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွား၏။

ကျယ်၀န်းသောလမ်းဆုံ၏အလယ်၊ မိုးမျှော်အဆောက်အအုံသုံးခု၏အလယ်တွင် အိမ်နိမ့်လေး တစ်လုံးရှိ၏။ ယင်းမှာ အလွန်ထူးဆန်းပြီး ချစ်စရာကောင်းပေသည်။ ခေါင်မိုးက ပန်းရောင်တောက်ကာ နံရံများက အစိမ်းရောင်ဖြစ်၏။ ပြတင်းပေါက်များကမူ မိုးပြာရောင်ဖြစ်ပေသည်။ သူက စက်ဝိုင်းနှင့်စတုရန်းများသုံးကာ ကွန်ပျူတာဖြင့် အမှားအယွင်းမရှိ ပုံဖော်ထားသည့် ဒီဇိုင်းမျိုးဖြစ်သဖြင့် အမြင်ဆန်းနေပေသည်။ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပူဖောင်းဝိုင်းများလွင့်နေ၏။

“အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်း…”

ထန်မော့ ဖတ်လိုက်၏။

နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်တစ်ယောက် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“ဒါက ဘာလဲ…”

သူ တောက်ပသည့်အဝါရောင်ဘောလုံးကိုမြင်သောအခါ မသိစိတ်အရ ချဉ်းကပ်သွားမိသည်။ နင်နင်း တစ်ဖက်လူကို တားလိုက်၏။

တစ်ဖက်မှအမျိုးသား နင်နင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“စည်းမျဉ်းနံပါတ် ခြောက်…ကစားသမားတိုင်းက အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းဆီ တစ်ကြိမ်ပဲ ၀င်လို့ရမယ်…”

အမျိုးသား ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ငါ အထဲမ၀င်ပါဘူး…ကြည့်ရုံကြည့်တာ…ခေါင်းဆောင် မြင်တယ်မလား…တံခါးမှာ အလင်းဘောလုံးလေး ရှိတယ်လေ…”

ထန်မော့ အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းသို့ ရောက်သည့်အထိ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ တံခါးရှေ့မှ အဝါရောင်အလင်းဘောလုံးလေးဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းဘောလုံးက တံခါးထဲသို့ မ၀င်ပေ။

ထန်မော့ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသွားပြီးအိမ်၏ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အော်ခေါ်လိုက်၏။

“ဒီကို လာကြည့်ကြ…”

အဖွဲ့ ရောက်လာ၏။

အခြေအနေကို မြင်သည့်အခါ ရှောင်ကျီထုံး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“မထင်ထားဘူး…မင်း တံခါးတွန်းမဖွင့်သရွေ့ မပွင့်ဘူးလို့ တွေးနေမှာပဲ…အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းထဲ မ၀င်ဘူးလို့ တွေးနေမှာပဲ…တကယ်တော့ အိမ်က ရှေ့မျက်နှာစာပဲရှိတာ…စက္ကူမျက်နှာပြင်လို့ပဲ…ဒီထဲကို ၀င်ဖို့ ဘာတွေလိုအပ်လဲ မသိဘူး…ချိုင်ရုန် ဒီဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာမတွေ့ခင် အနားကို ဘယ်သူမှ မကပ်ခိုင်းနဲ့…”

ဤဂိမ်းတွင် စည်းမျဉ်းကိုးခုရှိပေသည်။ စည်းမျဉ်းတစ်ခုက ဂိမ်းရှင်းလင်းရန် နည်းလမ်းမှာ ကစားသမား၏အံ့ဩမှုကို အမှိုက်စွန့်ပစ်ရေးစခန်းဆီ ပို့ရန်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြထားသည်။

ရှောင်ကျီထုံး ပြောလိုက်သည်။

“အံ့ဩမှုဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုလဲ ငါတို့မသိဘူး…အနက်ရောင်မျှော်စင်က ယုန်ခေါင်းတွေကို ပြောထားတယ်….နာရီတိုင်းမှာ ယုန်ခေါင်းတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်…ဒါပေမဲ့ အဲ့ယုန်ခေါင်းရဲ့အထောက်အထားကို ငါတို့မသိရသေးဘူး…တစ်ခုသတ်ရင် တံဆိပ်တစ်ခုရမယ်…အနက်ရောင်မျှော်စင်က ငါတို့ကို အသုံးမ၀င်တဲ့အချက်အလက်တွေ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး…”

ချိုင်ရုန် မေးလိုက်သည်။

“ယုန်ခေါင်းက ဘယ်မှာလဲ…”

ရှောင်ကျီထုံး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“သူတို့ မကြာခင် ပေါ်လာလောက်တယ်…ပေါ်လာပြီးတောင် ဖြစ်လောက်တယ်…”

ချိုင်ရုန် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ ယုန်ခေါင်းတွေကို အရင်သတ်ပြီး တံဆိပ်ယူသင့်တယ်…အဲ့ဒါတော့ မမှားလောက်ဘူး…”

ရှောင်ကျီထုံး ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ပြန်ပိတ်လိုက်၏။ ထန်မော့ သူ့အတွေးကို နားလည်ပေသည်။

ယုန်ခေါင်းများက မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူတို့မသိပေ။ ယုန်ခေါင်းများက အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားများ ဖြစ်နိုင်သလို ‌မြေအောက်နိုင်ငံသားများလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ထို့အတူ ဂိမ်း၏ဖန်တီးထားသောသတ္တဝါဖြစ်နိုင်သလို နောက်ထပ်ဖြစ်နိုင်ချေမှာ…

လူသားလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဆပ်ကပ်ဖြစ်စဉ်တွင် အနက်ရောင်မျှော်စင်က ထန်မော့နှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ကို မစ္စတာAနှင့်B အထောက်အထားပေးခဲ့သည်။

မစ္စတာAနဲ့Bလို ယုန်ခေါင်းတွေက ကစားသမားနဲ့ပတ်သက်နေတာဆိုရင်ရော…

ကစားသမားတွေက ချိုင်ရုန်တွေးသလို တံဆိပ်ရဖို့ ယုန်ခေါင်းတွေကို သတ်ကြမှာပဲ…

အနက်ရောင်မျှော်စင်က လူသားအချင်းချင်းသတ်ရမဲ့ကိစ္စကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းထုတ်ဖော်မှာ မဟုတ်ဘူး…

ထန်မော့ မစ္စတာBဖြစ်ခဲ့စဉ်က ‌အတွေ့အကြုံကို ပြန်မှတ်မိသွား၏။

ထားပါ…ရှောင်ကျီထုံးလိုပဲ ယုန်ခေါင်းတွေပေါ်လာမဲ့အချိန်ကို စောင့်ကြတာပေါ့…

သူတို့သာ လူသားတွေ တကယ်ဖြစ်ခဲ့ရင် သတ်ရမှာလား…မသတ်ရဘူးလား…

သူ ဘယ်လိုလုပ်သင့်လဲ…

ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော်ကို အမှတ်တမဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ဖူ၀မ်သော်ကလည်း သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ နန်ကျင်းအဖွဲ့နှင့်ဗျူဟာအဖွဲ့ နည်းဗျူဟာဆွေးနွေးနေစဉ်ထန်မော့တို့နှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပေသည်။

ထန်မော့ ပြုံးလိုက်သည်။

“တကယ်လို့သာ ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက…”

ဖူ၀မ်သော် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းမှာ ဘုရင်ကြီးရဲ့ရွှေဒင်္ဂါးရှိတာပဲ…”

ထန်မော့ စကားရပ်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားရော ဘယ်လိုလဲ…”

ဖူ၀မ်သော် အနက်ရောင်မျက်၀န်းများဖြင့် ထန်မော့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထန်မော့တွင် ရွှေဒင်္ဂါးရှိသော်လည်း ဖူ၀မ်သော်တွင် မရှိပေ။

တကယ်လို့ လူသတ်ဖို့ကသာ ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းဖို့ နည်းလမ်းဖြစ်ခဲ့ရင်... မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ရေးဂိမ်းခက်ခဲမှုမုဒ် ဘယ်လောက်ခက်ခဲလဲ သူတို့သိတယ်...ဖူ၀မ်သော်သာ မျှော်စင် တတိယထပ်ကို ရှင်းရရင်…ခက်ခဲတဲ့မုဒ်မှာသာဆိုရင် ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…

ထန်မော့ ပြုံးလိုက်သည်။

ဖူ၀မ်သော် နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွှတ်သွား၏။

“‌၁၂နာရီရှိတယ်…တစ်နာရီတိုင်း ယုန်ခေါင်း ပေါ်လာတယ်… “

စုစုပေါင်း ၁၂သုတ်ရှိတယ်…

ဖူ၀မ်သော် မပြောသော်လည်း ထန်မော့ နားလည်ပေသည်။

ထန်မော့ စကားပြောမည်လုပ်စဉ် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသောအသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

အဖွဲ့ ချက်ချင်းပင် အသံကြားရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဖူ၀မ်သော်က တုံ့ပြန်မှု အမြန်ဆုံးဖြစ်ပေသည်။ သူ အမြန်သွားကာ သစ်ပင်နောက်တွင် ပုန်းနေသောလူကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ လရောင်က ထိုလူအပေါ်တောက်ပနေပေသည်။ ယုန်ခေါင်းနှင့်လူ ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်၏။

ဖူ၀မ်သော် ထိုရလဒ်ကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ရလဒ်အနေနှင့် ယုန်လူကြီး ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း ဖူ၀မ်သော် ကြိုးပစ်ဖမ်းလိုက်သည်။

ကြိုးက ယုန်နားရွက်တွင် ချည်မိသွား၏။ ထိုစဉ် ယုန်လူက တင်ပါးပေါ် လက်ထားကာ ရွှီခနဲ အော်လိုက်၏။

“ကျီ…ကျီ…”

ထို့နောက် ကြိုးက ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားပြီး ယုန်လူထွက်ပြေးသွားပေသည်။ ဖူ၀မ်သော် အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ထန်မော့၊ ချိုင်ရုန်နှင့်နင်နင်းတို့ လားရာခွဲကာ ယုန်လူကို ချောင်ပိတ် ဖမ်းလိုက်ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှမြန်လွန်းသဖြင့် မဖမ်းနိုင်ကြပေ။ ယုန်လူတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့်စွမ်းအား မရှိပေ။

သူက အသံဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ထိုအသံက စိတ်ကို တုန်လှုပ်စေပြီး ယုန်လူလက်သည်းနှင့်သွားများက ထန်မော့အရေပြားပေါ်တွင် ဒဏ်ရာချန်ခဲ့နိုင်ပေသည်။

သူတို့ ယုန်ကို ဖမ်းမမိကြပေ။

နန်ကျင်းရှိအခြားအဖွဲ့၀င်များအားလုံး ရှေ့တက်ကာ ယုန်ခေါင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။

ယုန်၏‌သွေးရောင်မျက်လုံးထဲတွင် လူသားပုံရိပ်များထင်ဟပ်နေ၏။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ အပေါ်မော့ကြည့်ကာ ခုန်လိုက်သည်။

ယုန် လေထဲတွင် လှပစွာ ပျံသန်းသွားပြီး လူအုပ်ကြားမှ လွတ်သွားလေသည်။

ရှောင်ကျီထုံး အော်လိုက်သည်။

“နင်နင်း…”

နင်နင်း၏ခန္ဓာကိုယ်က ယုန်ခေါင်းကျသည့်နေရာ‌နောက်တွင် ပေါ်လာလေသည်။ သူ ‌ငွေရောင်လေးကို ထုတ်ကာ ယုန်ခေါင်း၏နှလုံးသားသို့ ချိန်ပစ်လိုက်သော်လည်း မြှားမထိမီ အနက်ရောင်တြိဂံပုံလက်နက်ကယုန်ခေါင်းသို့ ထိသွားပေသည်။ ထို့‌‌နောက်မှသာ ငွေရောင်မြှားကထိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဖူ၀မ်သော် ယုန်ခေါင်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဝါရောင်အလင်းတန်းများအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ဖူ၀မ်သော်၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အဝိုင်းသဏ္ဍာန် သစ်သားတံဆိပ်တစ်ခုပေါ်လာ၏။

ထန်မော့ တံဆိပ်ကို အမြန်သွားကြည့်လိုက်သည်။

“...S…”

ထန်မော့ ဖူ၀မ်သော်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လေထဲတွင် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြ၏။

နန်ကျင်းအဖွဲ့နှင့်ဗျူဟာအဖွဲ့ တံဆိပ်ကို အမြန် သွားကြည့်လိုက်ကြသော်လည်းသူတို့ မကြည့်ရသေးမီ အော်သံများ ကြားလိုက်ရပေသည်။ ‌နန်ကျင်းနေရာအနှံ့ပဲ့တင်သံထပ်သွားလေသည်။ အားလုံး အေးခဲသွားပြီး ပတ်၀န်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အမှောင်ထဲတွင် အနီရောင်မျက်လုံးတစ်စုံပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် နှစ်စုံ…သုံးစုံ…

ရာနှင့်ချီသော မျက်လုံးများ အဆောက်အအုံများ၊ သစ်ပင်များ၊ ရှောပင်းမောလ်များတွင် ပေါ်လာကာ လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် နန်ကျင်းကစားသမားများကို စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။ ထိုမျက်လုံးများ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကို မော့ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏

“ကျီ…ကျီ…”

ကြောက်စရာကောင်းသည့်အသံကြားတွင် ကြည်လင်သည့်ကလေးသံ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

“တင်းတောင် ၁၈နာရီမှာ ပထမဆုံးယုန်ခေါင်းအုပ်စု တရား၀င်ပေါ်လာပါပြီ…”

အနက်ရောင်မျှော်စင် စကားဆုံးသွားသည်နှင့် အနက်ရောင်အရိပ်များ ခုန်ဆင်းလာကြသည်။ ထိုအရိပ်များက ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် လရောင်ပင် မတောက်ပနိုင်တော့ချေ။ ထိုခမ်းနားကြီးကျယ်ထူးဆန်းသည့်မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ထန်မော့ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

ရာပေါင်းများစွာသော ယုန်များက နောက်ပင် မကြည့် နေရာအနှံ့သို့ ပြေးလွှားနေကြလေသည်။

🪩

Prev Next