Chapter 162

🌍Chapter 162

"ကျွန်မအနက်​ရောင်​မျှော်စင်ဂိမ်းတစ်ခုဆီက​နေ အသက်ရှင်လျက်ပြန်ထွက်လာတိုင်း ဒီ​နေရာကိုလာပြီး ​မျှော်စင်ကို​မော့ကြည့်တတ်တယ်... ​ခေါင်း​ဆောင်​ရှောင်းကကျွန်မနဲ့လိုက်လာတာပါ...ဒီတစ်ခါကျွန်မတို့၀င်တဲ့ဂိမ်းက ဒီနဲ့နည်းနည်းနီး​တော့ အသင်း​နေရာကိုမပြန်ပဲ ဒီကိုတိုက်ရိုက်လာခဲ့လိုက်တာ.. ကျွန်မ​သေချာကြည့်​နေတုန်း ဒီအလင်းစက်၃စက်ကို​တွေ့ခဲ့တာ"

" မင်းအနက်​ရောင်​မျှော်စင်ကို​နောက်ဆုံးတစ်​ခေါက် ကြည့်ခဲ့တာဘယ်​လောက်ကြာပြီလဲ" 

နင်နင်း တန့်သွားခဲ့သည်။ 

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ရက်​လောက်က...ကြက်ဆင်ကြီးဂိမ်းကိုရှင်းပြီး​တော့ ကျွန်မည​နေခင်း​လောက်ကတစ်ခါလာကြည့်ဖြစ်တယ်"

"အဲဒီတုန်းက ဒီအလင်းစက်၃စက်ကိုမ​တွေ့ခဲ့ဘူးလား"

"ဟင့်အင်း" 

ထန်​မော့က​မေးလိုက်သည်။ 

"မင်း အမှတ်မမှားတာ​သေချာလား" 

နင်နင်းမှာ အခိုင်အမာဆိုလာသည်။ 

"ကျွန်မ​သေချာပါတယ်... ကျွန်မဒီ​နေရာမှာ ၁နာရီ​လောက်ထိုင်ကြည့်ပြီးမှ ပြန်တာ" 

ထန်​မော့ တစ်ခုခုမှားယွင်း​နေသည်ကိုသတိထားမိ၍ ​ရှောင်ကျီထုံးကိုကြည့်လိုက်သည်။ ​ရှောင်ကျီထုံးမှာ ပြုံးလျက်​ခေါင်းခါလိုက်လျှင် ထန်​မော့ဆက်မ​မေး​တော့​ချေ။

လူတိုင်းတွင် ကိုယ့်အ​ကြောင်းနှင့်ကိုယ်ရှိသည်။ ထန်​မော့အလွန်​ပေါက်ကွဲ​နေချိန်တွင် အနက်​ရောင်​မျှော်စင်​အောက်မှ ​ကျောက်စားပွဲကိုထုခွဲရိုက်နှက်ပစ်သကဲ့သို့ နင်နင်းသည်လည်း ဤ​နေရာတွင်ထိုင်လျက် အနက်​ရောင်​မျှော်စင်အားကြည့်ရသည်ကို ကြိုက်​ပေလိမ့်မည်။

သို့နှင့် ဘာကိုမှဆက်၍ အစ​ကောက်မရ​တော့​ချေ။

"ဒီအစက်၃စက်က ဘယ်တုန်းကစ​ပေါ်လာတာလဲဆိုတာကို​ရော...နန်ကျင်းမှာပဲလားဆိုတာ​ရော မသိ​သေးဘူး"

​ရှောင်ကျီထုံးကဆိုသည်။ 

"ဒါ​ပေမယ့် ဒီအစက်၃စက်ကပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ​တော့​သေချာတယ်...ချိုင်ရုန် ဒီပတ်ဝန်းကျင်က လူ​တွေကို​စောင့်ကြည့်ထား လူစိမ်း​တွေကို​လော​လောဆယ်အ၀င်မခံနဲ့"

ချိုင်ရုန်​ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ 

ထန်​မော့ကဆိုသည်။ 

"ဒီအစက်၃စက်က လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ရက်​လောက်ကမရှိ​သေးဘူး...ဆိုလိုတာက ​ဖေ​ဖော်၀ါရီ၂၃မှာ ဒီအစက်၃စက်က..."

​နေလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း၀င်သွားပြီး ​ကောင်းကင်ကြီးမှာလည်း ​မှောင်မည်းလာခဲ့သည်။  ​နေလုံးမှာ မိုးကုပ်စက်၀ိုင်းသို့၀င်​​ရောက်သွားသည်နှင့် ထ်ိုသေးငယ်​​သော အလင်းစက်​လေး၃စက်မှာပို၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။  သတိထားမိရန်ခက်ခဲ​နေဆဲဖြစ်​သော်လည်း လုံး၀မမြင်နိုင်သည်မျိုးမဟုတ်​ချေ။

ထန်​မော့က​ရုတ်ချည်းဆိုသည်။ 

"လူ​တွေကိုရှာလိုက်...ဒီသုံးစက်စ​ပေါ်လာတဲ့အချိန်ကို သိတဲ့သူရှိရင်ရှိမှာ"

ချိုင်ရုန်မှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"လူရှာရမှာလား" 

​​ရှောင်ကျီထုံးမှာ ထန်​မော့ဆိုလိုသည်ကိုနားလည်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်လူရှာရမယ်...ဒီအစက်၃စက်က ​နေ့ဘက်မှာမသိသာ​ပေမယ့် ညဘက်ဆိုနည်းနည်းမြင်သာတယ်... ချိုင်ရုန် လူသွားရှာလိုက် ဒီအနီးအနားမှာ ​နေတဲ့သူကိုရှာ... နန်ကျင်းကအခြား​နေရာ​တွေနဲ့မတူဘူး ကစားသမား​တွေရဲ့ဘ၀ကတည်ငြိမ်တယ်... ​နေရာမ​ပြောင်းပဲ ဆက်​နေ​နေတဲ့ကစားသမားရှိမှာပဲ... သူတို့ကို​မေးကြည့်ရင် ဒီအစက်၃စက် စ​ပေါ်လာတဲ့အချိန်ကိုသိရမှာပဲ"

အချိန်ဆွဲမ​နေ​တော့ဘဲ ချိုင်ရုန်က နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်တချို့အား အနီးအနားတွင်​နေထိုင်​သော ကစားသမားများကိုရှာ​ဖွေရန် တာ၀န်​ပေးလိုက်​လေသည်။ 

​ရှောင်ကျီထုံးဆိုသလိုပင် ဤနည်းလမ်းမှာ ကျန်မြို့များတွင်အလုပ်မဖြစ်နိုင်​ချေ။ လက်ရှိကမ္ဘာ​ပေါ်မှလူတိုင်းမှာ အရာရာကိုသတိကြီးကြီးထား​နေရတာ ​ရေနှင့်အစာအတွက် အမြဲလိုလို​ရွေ့​ပြောင်း​နေခဲ့ရသည်။ သို့​သော် နန်ကျင်းကားကွဲပြား​လေ၏။

ကစားသမားများမှာ များ​သောအားဖြင့် အဖွဲ့ကြီးတစ်ခု၏ တည်​နေရာအနီးတွင် စု​ဝေး​နေရသည်ကို ကြိုက်ကြ​လေသည်။ ၄င်းမှာ ပို၍လုံခြုံသည်ဟုခံစားရ၍ပင်။ ဥပမာ အရံကစားသမားအများအပြားမှာ တိုက်အဖွဲ့၏တည်​နေရာဖြစ်​​သော ​မောလ်တွင်စု​ဝေး၍​နေကြသည်။ နန်ကျင်းမှာ အလွန်အမင်းတည်ငြိမ်​သော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်​လေသည်။ ကစားသမားများမှာ အမှီပြုရန် အဖွဲ့အစည်းကြီးအနီးတွင် မှီခို​နေစရာမလိုပဲ မိမိတို့ဆန္ဒရှိ​သော​နေရာတွင် စိတ်ချလက်ချ​နေထိုင်နိုင်​လေသည်။

နန်ကျင်းအဖွဲ့မှာ နန်ကျင်းတွင်နာမည်ကြီးဖြစ်သည်။

နာရီ၀က်ခန့်ကြာပြီး​နောက် အနက်​ရောင်​မျှော်စင်အား မြင်နိုင်​သော အကွာအ​ဝေးတွင်​နေထိုင်သည့် ကစားသမား အ​ယောက် ၂၀​ကျော်ကို​တွေ့ရှိခဲ့​လေသည်။

​ရှောင်ကျီထုံး ထိုသူတို့အား သိလိုသည်ကို အလွယ်သာရှင်းပြလိုက်လျှင် သူတို့မှာ​ခေါင်းကိုခါလျက် ထိုအလင်းစက်၃စက်ကို တစ်ခါမှမမြင်ခဲ့ဖူး​ကြောင်းသာဆိုလာခဲ့သည်။ သူတို့ထိုမျှ ဂရုတစိုက်ကြည့်မ​နေခဲ့ကြ​ချေ။ 

၁၀မိနစ်အကြာတွင် နင်နင်းက ၁၄နှစ်အရွယ် မိန်းက​လေးတစ်ဦးကို​ခေါ်လာခဲ့သည်။  က​လေးမ​လေးမှာ အရပ်ပုပုနှင့်ဖြစ်ကာ နန်ကျင်းအဖွဲ့၀င်များကို​တွေ့​သော် ​ကြောက်ရွံ့မှု​ရော သိချင်စိတ်တို့ပါဖြစ်​နေခဲ့သည်။ 

နင်နင်းက သူမအား ချိုင်ရုန်နှင့် ​ရှောင်ကျီထုံးတို့အား မည်သူဖြစ်​ကြောင်းမိတ်ဆက်​ပေးလိုက်သည်နှင့် သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ​​တောက်ပသွားပြီးဆိုလာခဲ့သည်။

"​ခေါင်း​ဆောင်​ရှောင်းနဲ့ ​ခေါင်း​ဆောင်ချိုင်တို့လား...ကျွန်မမြင်ခဲ့ပါတယ်"

​ရှောင်ကျီထုံးက​မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်တုန်းကမြင်ခဲ့တာလဲ" 

ထိုအလယ်တန်း​​ကျောင်းသူ​လေးမှာ ပြန်စဥ်းစားလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့၉ရက် ကျွန်မ ၂၇၉ခု​မြောက်ဂိမ်းကိုမ၀င်ခင်က...ကျွန်မဂိမ်းထဲမ၀င်ခင်တစ်ညက​ပေါ့..ကျွန်​မအနက်​ရောင်​မျှော်စင်ကိုကြည့်​နေတုန်း အလင်းစက်တစ်စက်ကို​တွေ့ခဲ့တာ...အနက်​ရောင်​မျှော်စင်​ပေါ်မှာလင်း​နေတာကို​တွေ့ခဲ့​ပေမယ့် ၃စက်လားဆိုတာကို​တော့မ​သေချာဘူး...ကျွန်မ​နေတဲ့​နေရာက နည်းနည်း​ဝေးလို့"

လူအုပ်မှာ ​မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် ဆူပွက်လာခဲ့ကြသည်။

​ရှောင်ကျီထုံး ထိုက​​လေးမ​​လေးအား ​ဘေးသို့​ခေါ်လျက် သူမမြင်ခဲ့သည်တို့ကို အ​သေးစိတ်​မေးလိုက်သည်။ 

ထန်​မော့နှင့်ဖူ၀မ်​သော်တို့ကမူ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်မှ အ​ဝေးသို့​လျှောက်သွားလိုက်​လေသည်။ ထိုအလင်းစက်၃စက်မှာ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်၏ ထိပ်ဆုံးနားတွင်တည်ရှိသည်ဖြစ်၍ ထန်​မော့နှင့် ဖူ၀မ်​သော်သည် အနီးအနားရှိ အမြင့်ဆုံးရုံးအ​ဆောက်အဦးတစ်ခုထံဦးတည်လျက် ​ခေါင်မိုးထပ်သို့တက်ကာ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်အား ပို၍အနီးကပ်စူးစမ်းခဲ့​လေသည်။

ထန်​မော့ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်၃ခုမျှ​တွေ့ဖူးခဲ့သည်။

၄င်းမှာ စုကျိုး၏အနက်​ရောင်​မျှော်စင်...ရှန်ဟိုင်းအနက်​ရောင်​မျှော်စင်နှင့် နန်ကျင်း၏အနက်​ရောင်​​မျှော်စင်တို့ဖြစ်သည်။ ​မျှော်စင်တိုင်းမှာ အပြင်ပန်းတွင် တစ်ပုံစံထဲပင်။

ထန်​မော့ ထိုအနက်​ရောင်​မျှော်စင်ကိုကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှထူးဆန်းလာခဲ့မိသည်။  ၄င်းမှာ သူသည်လွန်ခဲ့​သော ၄လခန့်သို့ပြန်​ရောက်သွားခဲ့သလိုပင်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်း​ပေါ်မတက်ခင် ၆လအတွင်းတွင် သူသည် အလုပ်ပြီး​သောအခါတိုင်း စာကြည့်တိုက်၏ ပြတင်း​ပေါက်အနီးတွင်ထိုင်လျက် အနက်​ရောင်​မျှော်စင်အား​မျှော်ကြည့်​နေခဲ့တတ်သည်။ ထိုစဥ်ကအနက်​ရောင်​မျှော်စင်မှာ ထိကိုင်၍မရ​သော ပုံရိပ်​ယောင်ဖြစ်​နေဆဲပင်။

ယခုမူ၄င်းမှာ ကမ္ဘာ​​မြေကြီး​ပေါ်သို့ ​လေးလံစွာတွဲလွဲခိုလျက် အလင်းစက်​လေး၃စက်မှာလည်း တစ်ဖြတ်ဖြတ်လက်​နေခဲ့သည်။ 

ထန်​မော့ဆုံးဖြတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ 

"အဲဒီမိန်းက​လေး​ပြောတာမှန်နိုင်​ချေ ၇၀ရာခိုင်နှုန်းရှိတယ်...သူကသာမာန်အရံကစားသမားမို့ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်ကိုဂရုစိုက်​နေဖို့ထက် သူဘယ်လိုအသက်ရှင်ရမလဲဆိုတာကိုပဲ​တွေး​နေမှာ...ဒါ​ပေမယ့်သူတစ်​ယောက်ကပဲ ဒီအလင်းစက်ကိုမြင်ခဲ့တာ..နင်နင်းကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့၁၀ရက်ကည​နေအထိ မမြင်ခဲ့ဘူး..အဲဒီ​ကောင်မ​လေးက​တော့အဲဒီ၁၀ရက်​လောက်က ညဘက်မှာကြည့်​​တော့​တွေ့ခဲ့တယ်"

ထန်​မော့​နေ့စွဲတစ်ခုကို​ရေရွတ်လိုက်သည်။

"​ဖေ​ဖော်၀ါရီ ၂၃ရက်"

ထန်​မော့မျက်​မှောင်ကျုံ့လျက် ထိုရက်ကဘာများထူးခြား​နေသည်ကို​တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုစဥ် ဖူ၀မ်​သော်ကတီးတိုးဆိုလာခဲ့သည်။

"ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်း​ပေါ်တက်တာ ရက်၁၀၀ပြည့်တဲ့​နေ့​"

ထန်​မော့တန့်သွားလျက် ဖူ၀မ်​သော်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဖူ၀မ်​သော်က အသာတုန့်ပြန်လာသည်။ 

"နို၀င်ဘာ၁၅မှာ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်း​ပေါ်တက်လာတာ​လေ...​ဖေ​ဖော်၀ါရီ၂၃က ရက်၁၀၀ပြည့်တဲ့​နေ့ပဲ"

ထန်​မော့​ခေါင်းထဲမှ ဖြတ်ခနဲလင်းသွားခဲ့သည်။ 

မှန်၏။ ​ဖေ​ဖော်၀ါရီ၂၃ဖြစ်သည်။ ၄င်းမှာ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်မှ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်း​ပေါ်တက်လာပြီဟု ​ကြေညာပြီး ရက်၁၀၀​မြောက်​နေ့ဖြစ်သည်။ ထို​နေ့နှင့်ပတ်သက်၍ ထူးခြားချက်တစ်စုံတစ်ရာရှိလျှင် ဤတစ်ခုသာဖြစ်သင့်သည်။ သို့​သော်လည်း...

"ဒါက ရက်၁၀၀ပြည့်အတွက် အထူးဂိမ်းလား" 

ထန်​မော့ဖူ၀မ်​သော်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ 

"ခရစ်စမတ်တုန်းက အထူးဂိမ်းရှိတယ်​လေ...ဒါ​ပေမယ့်အနက်​ရောင်​မျှော်စင်က နှစ်သစ်ကူးနဲ့ ​နွေဦးပွဲ​တော်တုန်းက​တော့ ဘာမှမထုတ်​ပေးခဲ့ဘူး...အကယ်၍ အဲဒီအလင်းစက်၃စက်ကတကယ်ပဲ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်ရက်၁၀၀ပြည့်နဲ့ဆိုင်တယ်ဆိုရင်...၁၀ရက်​တောင်​ကျော်သွားပြီ​လေ...ဘာလို့၁၀ရက်လဲ..." 

ဖူ၀မ်​သော်သည် ထန်​မော့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

ထန်​မော့က​မေးလိုက်သည်။

"ဖူ၀မ်​သော်" 

"ကိုယ်မသိဘူး" 

ထန်​မော့"..."

သူသည်​ကျောင်းသားများ၏ အ​ဖြေကို ​မျှော်လင့်တကြီး​​​စောင့်စား​နေ​သော ဆရာတစ်​ယောက်နှယ်ခံစားလိုက်ရသည်။  သို့​သော် ထို​ကျောင်းသားမှာ သူ့အား မင်​သေ​သေနှင့်ကြည့်ကာ 'မသိဘူး'ဟု ​ဖြေလာမည်ဟုမထင်ထား​ချေ။

 ဖူ၀မ်​သော်က မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိသကဲ့သို့ ထိုသို့ဆိုလာ​သော်လည်း ထန်​မော့မှာ ထူးဆန်းစွာခံစားလိုက်ရသည်။  သူသည်ဤလူနှင့်အတူရှိ​နေခဲ့သည်မှာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ဤလူမသိ​သောအရာဟူ၍မရှိဟုပင်ထင်မိသည်။  ကိစ္စရပ်တိုင်းမှန်သမျှအား ဖူ၀မ်​သော်က သင့်​တော်​သောအ​ဖြေကိုအမြဲ​ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ထန်​မော့၏​တွေးပုံ​တွေးနည်းမှာ ပို၍​သေသပ်ကာ အစီအစဥ်ကျပြီး ချက်ကျလက်ကျနိုင်သည်။ ဖူ၀မ်​သော်သည်ကားမတူ​ချေ။ သူသည်အမြဲမ​မျှော်လင့်ထားသည်တို့ကို​တွေးနိုင်​လေသည်။  ဤကဲ့သို့ ပွင့်လင်း​သော ​တွေး​ခေါ်ပုံမျိုးမှာ အလွန်ထက်မြကာ ပြင်းထန်ပြီး သက်​ရောက်နိုင်စွမ်းကြီးမားသည်။ ထို့​ကြောင့်သူနှင့်ဖူ၀မ်​သော်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး​ နားလည်နိုင်စွမ်းမြင့်ခြင်းပင်။ သူတို့သည် တစ်ဦး၏ လိုအပ်ချက်ကို တစ်ဦးကကွက်တိပင်ဖြည့်​ပေးနိုင်သူများဖြစ်သည်။

၄င်းမှာ သူနှင့်ဗစ်တာကဲ့သို့ပင်။ bridgeဂိမ်းကိုကစားစဥ်က သူတို့၂ဦးတွင် မတူညီ​သော စတိုင်လ်များရှိကြသည်။ သူတို့၂ဦးမှာ မည်သည့်လျှပ်တပြက်အ​ခြေအ​နေမျိုးအတွက်မဆို အလှည့်အ​ပြောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ 

ထိုအမည်ကိုပြန်လည်အမှတ်ရသည်နှင့် ထန်​မော့၏ ရင်ထဲမှအနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားမိ​လေသည်။

"ထန်​မော့"

အမည်ကိုရုတ်ချည်း​ခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ထန်​မော့မှာ ​ခေါင်းကိုခါလျက် ထူးဆန်း​သော ခံစားချက်များကို ​ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး စကားဆိုလိုက်သည်။

"​ရှောင်ကျီထုံးလည်း ​ဖေ​ဖော်၀ါရီ၂၃နဲ့ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်း​ပေါ်တက်လာတဲ့ ရက်၁၀၀ပြည့်ကို ဆက်စပ်မိသွား​လောက်ပြီ...သူ့ဆီသွားပြီး သတင်းဖလှယ်ရ​အောင်..ဒီအလင်းစက်၃စက်အ​ကြောင်း..."

ဘာဖြစ်​​သွားတာလဲ...

သူ၏​လေသံမှာ ထူးဆန်းစွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ 

အဘယ်​ကြောင့်မူ ဖူ၀မ်​သော်က ​လှမ်း၍ သူ၏မျက်နှာကို ထိကိုင်လိုက်၍ဖြစ်သည်။ ​ပူ​နွေး​သောလက်ဖ၀ါးကြီးမှာ သူ၏မျက်နှာကို ထိကပ်သွားချိန်တွင် ထန်​မော့၏အသက်ရှူသံတို့ပင်ရပ်တန့်သွားခဲ့​လေသည်။ ထိုစဥ်မှာပင် ဖူ၀မ်​သော် လက်ပြန်ရုတ်လိုက်သည်ကို ခံစားမိသည်။ ၄င်းမှာ ဖူ၀မ်​သော်မှ သူ့အား လမ်း​ကြောင်းတည့်​ပေးသလိုပင်။ 

ထန်​မော့ပြန်လည်သတိ၀င်လာခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖူ၀မ်​သော်၏ မျက်လုံးတို့မှာ ထန်​မော့၏အ​နောက်သို့စိုက်ကြည့်​နေခဲ့​လေသည်။ ထန်​မော့ တစ်ခုခုမှားယွင်း​နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူသည်​နောက်ကိုလှည့်ကြည့်ချင်​သော်လည်း ဖူ၀မ်​သော်၏လက်ဖ၀ါးမှာ သူ၏ပုခုံးကိုဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့သည်။ လက်တစ်ဖက်မှာ ထန်​မော့၏ မျက်နှာ ညာဖက်ခြမ်းကိုကိုင်ထားလျက် တစ်ဖက်မှာမူ သူ၏ပုခုံးကိုဆုပ်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့်ထန်​မော့ကိုလှည့်မကြည့်နိုင်​စေရန်တားထားခဲ့သည်။

"ရပ်သွားပြီ"

​ကောင်းကင်ကြီးမှာ ​မှောင်မည်းလျက် ​အေးစက်​သော ​လေတို့က အ​ဝေးတ​နေရာဆီမှ တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ ဖူ၀မ်​သော်၏ အသံမှာ ထန်​မော့၏ နားနားသို့ကပ်ကာ ကြားလိုက်ရပြီး နှလုံးကိုတစ်ချက်​ဆောင့်ခုန်သွား​စေသည်။ ထန်​မော့ ဖူ၀မ်​သော်ချ​ပေး​သောအ​နေအထားအတိုင်း ဦးတည်ရာကိုကြည့်လိုက်မိလျှင် ရုတ်ချည်းတန့်သွားခဲ့မိသည်။

"ရပ်သွားတာလား"

အနက်​​ရောင်​မျှော်စင်၏​​အောက်တွင် နင်နင်းက ထရပ်လျက် ​အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။ 

"ရပ်သွားပြီ" 

​ရှောင်ကျီထုံးက အလယ်တန်း​ကျောင်းသူ​လေးကို ​စုံစမ်း​မေးမြန်း​နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၄င်းကိုကြားလျှင် သူ လျှင်မြန်စွာ​မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့​နောက်သူသည်ရင်ပြင်ဆီသို့ အမြန်ဆုံးနှုန်းနှင့်​ပြေးသွားကာ ထိုအလင်းစက်၃စက်ကို​မော့ကြည့်လိုက်​လေသည်။ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်​ပေါ်တွင် ထိုအလင်းစက်၃စက်မှ တဖြတ်ဖြတ်လက်မ​နေ​တော့သည်ကို​တွေ့လိုက်ရသည်။

ထန်​မော့၏ ရင်ထဲတွင် အန္တရာယ်အချက်​​ပေးမှုများနှင့် ပြည့်နှက်လျက် အ​ဝေးမှ ​နာရီစင်ကြီးကိုကြည့်​နေခဲ့သည်။ နာရီပေါ်တွင် နာရီလက်တံမှာ ၆ကိုညွှန်ပြ​နေပြီး မိနစ်လက်တံမှာ ၁၂သို့​ရောက်လုနီးနီးပင်။

၁၇:59 ဖြစ်သည်။ 

"အမြန် နန်ကျင်းက​နေ ထွက်သွား" 

ထန်​မော့​အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏​ခေါင်းထဲတွင်အ​တွေးများရှုပ်​ထွေး​နေပြီး အဘယ်​ကြောင့် ထိုသို့အ​တွေးမျိုး​ပေါ်လာခဲ့မှန်းမသိ​ချေ။ သူ၏တွက်ဆမှုမှာ မှန်ကန်သည်ဟုသာ ခံစား​နေရ​လေသည်။ ဤသည်မှာ ချန်ရှန်းရှန်း၏ ဥာဏ်ကြီးရှင်၏​တွေး​ခေါ်နိုင်စွမ်းဖြစ်သည်။ သူတစ်ခုခုကိုမှန်းဆလိုက်တိုင်း မှန်ကန်နိုင်​ချေ ၁၀ရာခိုင်နှုန်းရှိ​လေသည်။ 

ဖူ၀မ်​သော်သူ၏လက်ကိုဖယ်လျက် အ​ကြောင်းပြချက်ကို​မေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့​သော် သူသည်ထန်​မော့၏ ခိုင်မာ​သော အကြည့်ကိုမြင်လျှင် သူမ​မေးလိုက်​တော့​ချေ။ 

"​ကောင်းပြီ"

ထန်​မော့ချက်ချင်း​အောက်သို့ဆင်း​ပြေးရန်ပြင်လိုက်စဥ်  ဖူ၀မ်​သော်မှာ သူ၏လက်ကိုဆွဲလိုက်သည်။ 

"တိုက်ရိုက်ပဲသွားရ​အောင်"

ထန်​မော့သူ့အား ရှုပ်​ထွေးစွာကြည့်လိုက်သည်​။  ဖူ၀မ်​သော်မှာ သူ၏ခါးကိုရုတ်ချည်းဖမ်းဆုပ်လာပြီး ပုခုံး​ပေါ် ထမ်းတင်လုနီးပါးပင်။ ထန်​မော့မတုန့်ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဖူ၀မ်​သော်သည် သူ့ကိုတင်းစွာဖက်လျက် အနက်​ရောင်​မျှော်စင်၏အ​ဝေးမှ အ​ဆောက်အဦး​ပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်​တော့သည်။ 

ထန်​မော့ ရုတ်ချည်း​လေထုထဲသို့ ကျဆင်းသွား​သောခံစားချက်နှင့်အတူ  ​တောင့်တင်းသွားခဲ့​လေသည်။ သတိပြန်၀င်လာပြီး​နောက် ရုန်းထွက်ရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင်  က​လေးသံတစ်ခုက နန်ကျင်း၏​ကောင်းကင်​ပေါ်မှ ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။ ထိုက​လေးသံမှာ ရင်းနှီး​နေ​သော သီချင်းတစ်ခုကိုညည်း​နေခဲ့သည်။  စာသားကိုထုတ်မဆို​သော်လည်း ၄င်းမှာ မည်သည့်သီချင်းဖြစ်​ကြောင်း ထန်​မော့သိ​နေခဲ့​လေသည်။ 

"ပန်းချီဆရာလား" 

ဤသည်မှာ ပန်းချီဆရာ၏ ​တေးသံပင်။ 

ဖူ၀မ်​သော်နှင့် ထန်​မော့မှာ မနီးမ​​ဝေးရှိ အ​ဆောက်အဦးတစ်ခု၏ ​ခေါင်မိုး​ပေါ် သို့ကျလာပြီး အနက်​ရောင်​မျှော်စင်ကို​မော့ကြည့်လိုက်သည်။  အနက်​ရောင်​မျှော်စင်​ပေါ်မှ အလင်းစက်များမှာ ကြယ်စုများသဖွယ် တဖြတ်ဖြတ်လက်​နေခဲ့သည်။ ထိုအလင်းများမှာ အလွန်အမင်း​တောက်ပ​နေခြင်းမဟုတ်​သော်လည်း ထိုသီချင်းသံနှင့်​ပေါင်းစပ်လိုက်​သောအခါ အလွန်ထူးဆန်း​သော ခံစားချက်ကို​ပေး​လေသည်။  ​လေပြည်​အေးကတိုး​ဝှေ့သွားစဥ် ထန်​မော့ လက်​ချောင်များကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။

ထိုပန်းချီဆရာသီချင်းသံအဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် မီး​ရောင်များမှာလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"တင်း​တောင်~ မတ်လ ၅ရက် ၂၀၁၉ တရုတ်ပြည် ခရိုင် ၁၀ခု ဟာ extraဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ '​နောက်ဆုံးကျန်သူ အမှိုက်ရှင်းဂိမ်း'ကိုဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ"

"ဂိမ်းရဲ့စည်းမျည်း​တွေက​​တော့..."

"ပထမအချက် ၁၈နာရီမှ ၂၀၁၈ မတ်လ ၆နာရီ အထိ တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၆...တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၄၉ တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၁၉၄....တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၁၀၀၂ တို့ဟာ ဂိမ်း၏ကစားသမားများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံလိုက်ရတာမို့ ဂိမ်းမှာ ပါ၀င်ဆင်နွှဲရမှာဖြစ်ပါတယ်"

“ဒုတိယအချက် ဂိမ်းအချိန်က​တော့ ​နောက်တစ်​နေ့မနက် ၁၈နာရီက​နေ ၆နာရီအထိဖြစ်ပါတယ်...ဂိမ်းရဲ့တည်​နေရာက​တော့ အ​ပေါ်မှာ​ကြေညာခဲ့တဲ့ ခရိုင်၁၀ခုလုံးဖြစ်ပါတယ်"

"တတိယအချက် ယုန်​ခေါင်း​တွေဟာ ​နာရီတိုင်းမှာ တသုတ်စီ​​ပေါ်လာမှာဖြစ်ပါတယ်...ယုန်​​ခေါင်းတစ်​ကောင်ကိုသတ်ပြီး တံဆိပ်တစ်ခုကိုရယူပါ"

"စတုတ္ထအချက် တရုတ်ပြည်ခရိုင်၆မှာ အမှိုက်ရှင်းလင်း​ရေးဌာန ၁၁ခုရှိပါမယ်...တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၄၉မှာ​တော့ အမှိုက်ရှင်းလင်း​ရေးဌာန ၅ခုရှိပါမယ်...တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၁၀၀၂မှာ​တော့ အမှိုက်ရှင်းလင်း​ရေးဌာန ၆ခုရှိပါမယ်"

"ပဥ္စမအချက် မင်းရဲ့'surprise'ကို အမှိုက်ရှင်းလင်း​ရေးဌာနကိုပို့ပြီး ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းနိုင်ပါပြီ" 

"ဆဌမအချက် ကစားသမားတစ်​ယောက်မှာ အမှိုက်ရှင်းလင်း​ရေးဌာနကိုတစ်ကြိမ်သာ၀င်ခွင့်ရှိပါတယ်"

"သတ္တမအချက် ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းပြီးတဲ့ ကစားသမားကအနားယူနိုင်ပါတယ်...ကျန်တဲ့၆လအတွင်းမှာ သူတို့ဟာ ​မျှော်စင်ကိုတစ်ကြိမ်သာတိုက်ခိုက်ဖို့လိုအပ်မှာဖြစ်ပါတယ်"

"ကျရှုံးတဲ့သူ​တွေက​တော့ ​မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းကိုချက်ချင်း၀င်ရမှာဖြစ်ပြီး ဂိမ်းက​တော့ခက်ခဲမှုအဆင့်ဖြစ်မှာပါ" 

"န၀မအချက်  တရုတ်ပြည်ခရိုင်၁၀ခုကို တဖန်​​ကြေညာ​ပေးပါမယ်...တရုတ်ပြည် ခရိုင်၆ တရုတ်ပြည်ခရိုင်၄၉ တရုတ်ပြည် ခရိုင်....တရုတ်ပြည်ခရိုင် ၁၀၀၂..."

"တင်း​တောင်~ အနက်​ရောင်​မျှော်စင်ကိုစိတ်မရှိပါနဲ့နော်...လူတိုင်းကိုပစ်မှတ်ထား​နေတာမျိုးမဟုတ်​ပေမယ့်...အဲ ​ပြောချင်တာက အ​ပေါ်က ခရိုင်၁၀ခုကလူတိုင်းက အမှိုက်​တွေချည်းပဲ..."

🪩