MM Story Teller

Chapter 156

Viewers 32k

🌍Chapter 156

ကြက်ဆင်ကြီး၏ဖြစ်ရပ်မှန်ဖြစ်စဥ်တွင် ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်တို့ သူတို့၏နာမည်ရင်းများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဦးစွာ ဖော်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

အမှန်တွင် ထန်မော့၏နာမည်ကသိပ်အရေးမကြီးပေ။ သူက နန်ကျင်းတွင် နာမည်မကြီးသလို အနက်ရောင်မျှော်စင်ကလည်း သူ့နာမည်ကို ကမ္ဘာအား မကြေညာရသေးပေ။ သူ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကို ခက်ခဲသည့်နည်းဖြင့် ပထမဆုံး‌ရှင်းလင်းခဲ့သူ‌ဖြစ်သော်လည်း အနက်ရောင်မျှော်စင်က နာမည်ကို “မော့မော့”အဖြစ်သာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့အစွမ်းထက်ဆုံးကစားသမားများသာ ယင်းကို ကြားဖူးကြ‌ပေသည်။

သို့သော် ဖူဝမ်သော်၏နာမည်က မတူပေ။ သူက မျှော်စင်တိုက်ခိုက်မှုဂိမ်းကို ပထမဆုံးဖွင့်ခဲ့သူဖြစ်ကာ တရုတ်ကစားသမားအားလုံးကို အထဲဆွဲသွင်းခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အနက်ရောင်မျှော်စင် ဒုတိယထပ်ကိုလည်း ပထမဆုံး ရှင်းလင်းခဲ့သူဖြစ်၍ သူ့နာမည်က ကမ္ဘ့ာအနှံ့ရှိကစားသမားများ၏စိတ်ထဲ ရောက်သွားစေသည်။ နောက်ဆုံး သူက ခိုး၀င်သူတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်နေသေးသည်။

ကြက်ဆင်ဥကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင်‌၊ သူ ဖူဝမ်သော်နှင့် ကြိုမရင်းနှီးထားလျှင် သူတို့ပထမဆုံးဆုံသောအခါ သူ ဖူဝမ်သော်ကို ရောင်စုံမျက်မှန်ဖြင့် ကြည့်မိမည်ဖြစ်သည်။

ယခင်သ‌ဘောတူညီချက်အရ သူတို့ ထန်မော့၏နာမည်ကို ဦးစွာဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး ရှောင်ကျီထုံးတို့အဖွဲ့တွင် ပြသာနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသဖြင့်‌ သူတို့ ဖူဝမ်သော်၏နာမည်ကို အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ရှောင်ကျီထုံးပြောခဲ့သကဲ့သို့ ကြက်ဆင်ကြီးက ကစားသမားများ သူတို့၏အဖွဲ့သားများကို သတ်ခြင်းဖြင့် ရှင်သန်နိုင်သည့်ပုံပေါ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း လူတစ်ယောက်တည်းသာကျန်ခဲ့လျှင်လည်း ဂိမ်းမပြီးကြောင်း လူတိုင်းနားလည်သည်။ အဖွဲ့သားများကို သတ်ခြင်းက သေချာပေါက် ကစားပွဲကို မနိုင်စေပေ။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ဘာကြောင့် မနိုင်နိုင်သည်ကို လူတိုင်းမသိကြသော်လည်း ထန်မော့နှင့် ရှောင်ကျီထုံးတို့၏ သတိထားတတ်‌သောအကျင့်အရ သူတို့ ယင်းကို အခွင့်‌ကောင်းယူမည် မဟုတ်ပါ။ နောက်ဆုံး အခြေအနေသို့ မရောက်လျှင် သူတို့ သူတို့အဖွဲ့သားများကို သတ်ရန်မဆိုထားနှင့်လက်လျှော့မည်ပင်မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ကျီထုံး ဆံပင်တိုမိန်းကလေးကို ကယ်တင်ရန် ဘနားနားဝိုင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းကလည်း သူတို့ ထန်မော့နာမည်ကြားပြီးနောက် ဘာမှမသိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ရသည့်အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။

နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့ကို ၅၀%ယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်သိသည်။ အနည်းဆုံး သူတို့အဖွဲ့က သူတို့နာမည်ကို မဖော်ထုတ်ပေ။ နင်နင်းက ခိုး၀င်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ကို သိပြီးနောက် ထိုယုံကြည်နိုင်ချေက ၆၀%တိုး သွားပေသည်။ သူတို့နာမည်များကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်နှင့် ရှောင်ကျီထုံးက လူ၅ယောက်ကို နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့အခြေစိုက်ရာသို့ ဦးဆောင်ခေါ်ခဲ့သည်။

ရှောင်ကျီထုံး လမ်းလျှောက်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"နန်ကျင်းအခြေအနေက အပြင်နဲ့ ကွာခြားလိမ့်မယ်…ငါ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ် တက်ပြီးကတည်းက နန်ကျင်းကနေ မထွက်ရပေမဲ့ အပြင်ကမြို့တွေကို ‌ကောင်းကောင်းမတည်ဆောက်ရသေးမှန်း ခန့်မှန်းမိတယ်… ဘယ်မှာဖြစ်ဖြစ် အုပ်ချုပ်တဲ့နေရာမှာ အင်အားကြီးပြီး လူ‌တွေမတွန်းလှန်နိုင်တဲ့အားရှိမှ ပုံမှန်လူမှုရေးအ‌ခြေအနေကို တည်ဆောက်နိုင်မှာ…"

ရှောင်ကျီထုံးစကားများ၏နောက်ကွယ်မှ အခြားအဓိပ္ပါယ်ကို ထန်မော့ကြားလိုက်ရသည်။

"နန်ကျင်းမှာအဲ့လိုအားကြီးတဲ့အင်အားတစ်ခုရှိတာလား…”

ရှောင်ကျီထုံးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်က အရမ်းအစွမ်းထက်ဖို့ မလိုပါဘူး…တချို့လူတွေကို သူတို့တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလို့ ခံစားရအောင် လုပ်နိုင်ရင်လုံလောက်ပြီ… ဒါက လျှို့ဝှက်သတင်းမဟုတ်ဘူး… နန်ကျင်းမှာ မင်းတို့နေတာမကြာသေးလို့ မင်းတို့ မသိကြတာ…နန်ကျင်းမှာ ရက်ကြာကြာ‌နေပြီးရင် မင်းတို့ သေချာသိလာလိမ့်မယ်…”

ကိစ္စကြီးမဟုတ်၍ ရှောင်ကျီထုံး ပြောရန် တုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ သူ တစ်ခါတည်းပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ချောင်းမှာ ဘာလို့ ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိတာလဲသိလား…”

ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် မေးပင့်နေသည့် ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့်ကောင်လေးကို ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်အ‌ကြောင်းကို သိပြီးဖြစ်၍ ကောင်လေး သူတို့ကို သံသယ ထပ်မဝင်တော့ပေ။

ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော် သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြောလိုက်သည် ။

"နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်စီရဲ့ခွန်အားက ခင်ဗျားတို့လောက်မများပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဂိမ်းကူပစ္စည်းနဲ့ လက်နက်တွေက ခင်ဗျားတို့ထက် ကျိန်းသေပေါက် ပိုများတယ်… "

ကောင်လေး လက်ကို ဆန့်ကာ စက်ဝိုင်းကြီး တစ်ဝိုင်းကိုကြီးနိုင်သမျှကြီးအောင်ဝိုင်းလိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါတို့မှာ ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိတယ်…ငါတို့အခြေစိုက်စခန်းမှာ ပိုများတယ်…ဂိမ်းကူပစ္စည်းအများစုက အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းတွေကနေ ရတာမဟုတ်ဘူး…"

ရှောင်ကျီထုံး ဇာတ်ရှိန်အထွတ်အထိပ်ကို ထင်ပေါ်စေရန် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

ထိုစကားများ၏အဓိပ္ပါယ်ကို ထန်မော့ သေချာစဥ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဘေးက အသံသြသြတစ်ခုကို ကြားလိုက်သောအခါ သူ အမှန်တရားကို အကြမ်းဖျင်း ဖမ်းမိလိုက်သည်။

"မင်းတို့ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေကို တခြားသူတွေပေးတာလား…"

ရှောင်ကျီထုံး သဘောတူလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… ငါတို့ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေက နန်ကျင်းမှာရှိတဲ့ ကစားသမားတွေအားလုံး‌‌ဆီက ရလာတာ…”

ထန်မော့ အံသြစွာ မျက်‌ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး ဆက်ရှင်းပြလိုက်၏။

"နန်ကျင်းမှာ အချင်းချင်းသတ်ဖြတ်တာကို ကန့်သတ်ထားတယ်…ဒီအဖွဲ့အစည်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ အရံကစားသမားတစ်ယောက်ကတည်ထောင်ထားတာ…အဲ့အဖွဲ့အစည်းကို နန်ကျင်းအ‌ဖွဲ့လို့ခေါ်တယ်…ငါတို့နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့နဲ့တော့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှုမရှိဘူး…”

ရှောင်ကျီထုံးပြုံးကာ နန်ကျင်းမှ အခြေအနေကို ထန်မော့နှင့် ဖူဝမ်သော်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကမ္ဘာကြီး အွန်လိုင်းပေါ်တက်ပြီး မကြာမီပင် ကမ္ဘာတွင် တရားဝင်ကစားသမား၊ အရံစားသမား၊ ခိုး၀င်သူဟူ၍ အဓိကကစားသမားသုံးမျိုးရှိသည်ကို ထန်မော့ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ တရားဝင်ကစားသမားနှင့် ခိုး၀င်သူများက စွမ်းရည်များရှိသူဖြစ်ကာ အရံကစားသမားများတွင်လည်း စွမ်းရည်များ ရှိနိုင်ကြပြီး အနက်ရောင်မျှော်စင်ပထမအထပ်ကို ရှင်းလင်းပြီးသည်နှင့် တရားဝင်ကစားသမားများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ယင်းက အရံကစားသမားများ စွမ်းရည်မရှိဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။

ချန်ရှန်းရှန်းက အရံကစားသမားဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းထက်သောစွမ်းရည်တစ်ခုရှိသည်။ နန်ကျင်းက အရံစားသမားများအတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။

ရှောင်ကျီထုံး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်…စွမ်းရည်ချင်းယှဥ်ရင် နင်နင်းက သူ့ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ဘူး… ဒါပေမယ့် ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးတွေရှိတယ်…နန်ကျင်းအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က စွမ်းရည်ပဲရှိပြီး စွမ်းရည်နဲ့ဖြေရှင်းမရတဲ့ ဖြစ်စဉ်နဲ့ကြုံရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ထက် အစွမ်းထက်တဲ့ အနက်ရောင်မျှော်စင်မွန်းစတားနဲ့ကြုံရင်ဖြစ်ဖြစ် သူ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး…သူက ဂိမ်းကစားတဲ့နေရာမှာ သိပ်မတော်ဘူး…”

ရှောင်ကျီထုံးက နန်ကျင်းရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး အရံကစားသမားအကြောင်းရှင်းပြရာတွင် `သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သူ့စိတ်က ရိုးရှင်းတယ်´ဟူသည့် စကားကို သုံးနှုန်းခဲ့ပေသည်။

သူ့စကားကို နားထောင်ပြီး‌နောက် ရှောင်ချောင်း ပြုံးလိုက်သည်။

နင်နင်း ခပ်တည်တည်ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ‌ပြောလိုက်သည်။

" နင် သူ့ကို တုံးတယ်လို့ပြောတာသာ ချိုက်အဖွဲ့ကြားရင် သူတို့ကို တားလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး…”

ရှောင်ကျီထုံး ဘာမှမကြားသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အကျဥ်းချုပ်‌ပြောရရင် နန်ကျင်းအဖွဲ့က တကယ်အင်အားကြီးတယ်…ဒါ‌ပေမယ့် အနက်ရောင်မျှော်စင်ရဲ့အချက်အလက်၊အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းကို ဘယ်လိုကစားရမလဲပြောပြဖို့၊ သူတို့ကို ကြော်ငြာဖို့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလိုတယ်… အဲ့ဒါက ငါတို့နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့ပဲ…”

ထန်မော့ အမှန်တရားကို အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့က သူတို့နဲ့အလုပ်သဘော ဆက်ဆံရေးရှိတာပေါ့…မင်းတို့ ကြက်ဆင်ကြီးဂိမ်းလိုမျိုး အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ ဂိမ်းတွေကို ရှင်းပြီး နန်ကျင်းကစားသမားတွေအတွက်အန္တရာယ်ကို လျှော့ချလို့ရတယ်…တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဂိမ်းအကြောင်းကို နန်ကျင်းအဖွဲ့ဆီ ရောင်းပြီးတော့ သူတို့ကို အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းတွေအ‌ကြောင်း ပိုသိစေနိုင်တယ်…”

ထန်မော့ ပြောရင်း ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အလဲအလှယ်က ဂိမ်းကူပစ္စည်းတွေမလား…”

“ဟုတ်တယ်…”

ယခု ထန်မော့ လုံး၀နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ကျီထုံးအဖွဲ့ ကြက်ဆင်ကြီးဖြစ်စဥ် အလွန်အန္တရာယ်များမှန်းသိသော်လည်း ဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖြစ်စဉ်က အလွန်အန္တရာယ်များကာ လူ၁၀၀ကျော်သေခဲ့၍ ဗျူဟာအဖွဲ့ဝင်‌ရောက်ခဲ့ရပေသည်။ ကောင်လေးက ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းရန်အလို့ငှာ ‌ဂိမ်းကူပစ္စည်းများစွာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ရ‌ပေသည်။ နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့က အခြားသူများထံမှ ဂိမ်းကူပစ္စည်းများ အလွယ်တကူရနိုင်‌ သော်လည်း အန္တရာယ်ကိုမရှောင်နိုင်‌ပေ။

သူတို့ ဓားသွားထက်တွင် ကခုန်ခဲ့ကြရ၏။

ရှောင်ကျီထုံးစကားမှတစ်ဆင့် နန်ကျင်းအဖွဲ့က ကစားသမားများထံ သတင်းကို အလကား‌မပေးဟု ထန်‌မော့သိခဲ့သည်။ အခွန်ကဲ့သို့ လတစ်လစီတိုင်း ကစားသမားများ ဂိမ်းကူပစ္စည်းပမာဏတစ်ခုကို နန်ကျင်းအဖွဲ့သို့ကာကွယ်ရေးစရိတ်အဖြစ်ပို့ရ လေသည်။ သူတို့ အချက်အလက်များများရလေ သူတို့ ဂိမ်းကူပစ္စည်းများများ ပို့ရလေဖြစ်သည်။

၀င်ပေါက်မှစ၍ သာမာန်ဖြစ်စဥ်များအကြောင်းဂိမ်းကူပစ္စည်းများ ပေးစရာမလို‌ပေ။ အလကားရနိုင်သည်။ ကာကွယ်ရေးစရိတ်လိုအပ်သည့် အရေးကြီးအချက်အလက် အချို့အတွက်သာဂိမ်းကူပစ္စည်းပေးရန်လိုသည်။

ကစားသမားထောင်ချီဆီက ဂိမ်းကူပစ္စည်းများကို နန်ကျင်းအဖွဲ့ရကာ နန်ကျင်းဗျူဟာအဖွဲ့က နန်ကျင်းအဖွဲ့မှ ဂိမ်းကူပစ္စည်းများရသည်။

လူငါးယောက် ဆက်တိုက်လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း နန်ကျင်းရှိ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မြို့ပြနေရာမှ ထွက်လာလေသည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်က အတင်းဖိအားပေးပြီး ရုပ်တုကို ရှင်းကျဲခုံတွင် ထား‌ထားသည်။ လူငါးယောက် လူနေကျဲသောနေရာသို့ သွားလိုက်ကြသည်။

အဝေးတစ်‌နေရာမှ စားစရာထုတ်လုပ်သည့်စက်ရုံကြီးတစ်ခုကို ထန်မော့ မြင်လိုက်ရပြီးး စက်ရုံအပြင်မှ ရွှေရောင်စာလုံးများကို သူ မှတ်မိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ကျီထုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ရောက်ပြီ…"

အနက်ရောင်မျှော်စင် ဒုတိယအထပ်၊ စနိုးဝှိုက်၏သစ်တောလေးတွင်...

ပိန်ပိန်ပါးပါးသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှစ်ယောက် အားကုန်‌ပြေးနေကြလေသည်။ သူတို့ ရှေ့မှ သစ်ကိုင်းများ၊ဆူးများကိုဖယ်သွားပြီးချွန်ထက်သော သစ်ပင်ဆူးများက အရေပြားကို ထိုးဖောက်နေကြသော်လည်း သူတို့ ရှေ့ဆက်ပြေးနေကြလေသည်။

သူတို့ ဧရာမသစ်ကတိုးပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီရောက်သောအခါ အရင်ရပ်လိုက်သည်။ ၀မ်ရင်းကွေ့ သစ်ပင်ပင်စည်တွင် လက်တစ်ဖက်ထောက်ကာ အသက်ရှူရှိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"မရတော့ဘူး... မရတော့ဘူး ...လူအိုကြီး‌နျောင်…ငါ ထပ်မပြေးနိုင်တော့ဘူး…ထပ်ပြေးရင် ငါ‌ သေတော့မယ်… မင်းပြေး...ငါမပြေးနိုင်တော့ဘူး…ငါ‌ တကယ်မပြေးနိုင်တော့ဘူး…”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူအိုကြီးနျောင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပင်စည်ကို မှီကာ ‌ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း မ‌ပြေးနိုင်တော့ဘူး… ရင်းကွေ့…မင်းပြေး... သူ ငါ့ကို သတ်ပါလေ့စေ… ငါသေလည်း ရတယ်…ငါ ထပ်မပြေးနိုင်တော့ဘူး…”

လူနှစ်ယောက် အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ အပင်အောက်တွင် ထိုင်ချနားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ကြောက်နေသေးသဖြင့် ၃မိနစ်ခန့် နားပြီးနောက် ဝမ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင်တို့ တစ်ယောက်‌ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ချောင်ကျသောချုံတစ်ခုကို အမြန်ရှာ၍ ချုံကြားထဲပုန်းနေလိုက်သည်။ ချုံက သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပေသည်။

သူတို့ အသက်အောင့်၍ သတိထား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

လေအေးတစ်ချက်က တောကိုဖြတ်၍တိုက်ခတ်သွားကာ သစ်ရွက်များ ပွတ်တိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နေက တဖြည်းဖြည်း ကောင်းကင်မှထွက်လာကာ ညအမှောင် ပျောက်ကွယ်ပြီး မနက်အလင်းရောင် ထွက်လာပေသည်။ သူတို့ နာရီဝက်ခန့် စောင့်ပြီးနောက် ၀မ်ရင်းကွေ့စိတ်ထဲ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ပြည့်လာကာ ကူရာမဲ့စွာ မေးလိုက်သည်။

"သူ... သူ ထွက်သွားပြီလား…”

လူအိုကြီးနျောင်လည်း တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က အရေးမပါတဲ့လူနှစ်ယောက်ပဲဆိုတော့ သူ မျှော်စင်တိုက်ခိုက်တဲ့ဂိမ်း ပြီးသွားတော့ ငါတို့ကို ဆက်မလိုက်ချင်တော့တာများလား…"

သူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ယင်းကား ဖြစ်နိုင်ချေများသည်ဟု တွေးကြသည်။

၀မ်ရင်းကွေ့ တံတွေးမျိုချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က အဖွဲ့၀င်တွေ…လူတွေဆို‌တော့ သူက ခိုး၀င်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရင်တောင် အနက်ရောင်မျှော်စင်ဒုတိယအထပ် ရှင်းဖို့က ငါတို့ကို သတ်တာထက် ပိုအရေးကြီးလောက်တယ်…သူသွားလောက်ပြီ…‌သေချာ..."

"ဟီးဟီး ကျွန်တော်က ခိုး၀င်သူမဟုတ်ဘူး…”

၀မ်ရင်းကွေ့ ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"သူက ခိုး၀င်သူတစ်ယောက်နဲ့ မတူပေမဲ့ အရမ်းကြောက်စရာကောင်း..."

သူ့အသံရပ်သွားကာ‌ သွေးရပ်သွားသကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရပြီး တောင့်သွားကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လူအိုကြီးနျောင်လည်း ဖြူဖျော့ကာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်၏။

သစ်ကတိုးပင်ပေါ်တွင် မျက်နှာဖြူဖျော့ဖျော့နှင့်လူငယ်တစ်ယောက် သစ်ကိုင်းပေါ် ထိုင်နေကာ သူတို့ကို ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြုံးကြည့်နေသည်။ သူ ထိုနေရာတွင် ဘယ်လောက်ကြာကြာထိုင်နေမှန်း မည်သူမှ မသိချေ။

၀မ်ရင်းကွေ့နှင့် လူအိုကြီးနျောင် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်နေစဥ် ကလေးမျက်နှာနှင့်လူရွယ်က ခေါင်း‌စောင်းကာ ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က တရားဝင်ကစားသမားပါ..."

“အားးး”

🪩

Prev Next