Chapter 100

👻Chapter 100

ယခုအချိန် သူတို့အတွက် နံပါတ်ခုနစ်က အထိအခံနိုင်သော နံပါတ်ဖြစ်နေသည်။

သုံးယောက်သား ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားကြရင်း အကွာအဝေးညီညီစီထားသည့် ဦးခေါင်းခွံခုနစ်ခုနှင့် တည့်တည့်တိုးသွားလေသည်။

ချူဟွိုက်က သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့် လွတ်လမ်းကို မတွေ့ရမှန်း နားလည်သွား၍ သက်ပြင်းချပြီး " ပြခန်း" ထဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။

ကျင်းထျန်းယိက နံရံတောက်လျှောက်ကို အတန်ကြာသည်ထိ စမ်းကြည့်နေရင်း သူ့မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းသွားလေသည်

 " နံရံပေါ်မှာ ရက်စွဲတွေ ရှိနေတယ်...." 

သူက ထောင့်တစ်ခုတွင် ချိုင့်ရာသေးသေးလေးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ပြီး စာလုံးအခွက်လေးများကို စမ်းမိလိုက်သည်။ 

ချူဟွိုက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလာသည် " ဘယ်နှစ်တဲ့လဲ...."

" ဒီမှာက ၁၉၆၃ခုနစ်လို့ ရေးထားတာ...." ကျင်းထျန်းယိက ပြန်ဖြေလာသည်။

အရှေ့ရောက်နေသည့် လော့ဇီယန်ကလည်း တခုခုကို ခံစားမိလာ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလာသည် " ငါ ရောက်နေတဲ့နေရာက ၁၉၅၆တဲ့...." 

ကျင်းထျန်းယိက အနောက်ဘက်ကို သွားပြီး ဆက်ပြောလာသည် " ၁၉၇၀တဲ့...."

သုံးယောက်သား ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြ၍ သူတို့တက်ခဲ့ကြသည့် ပလက်ဖောင်းနေရာကို ချက်ချင်း ပြေးသွားလိုက်ကြသည်။

"၂၀၁၂" ဆိုသည့် စာလုံးကို ခံစားမိ၍ ချူဟွိုက်က စနောက်လာသည် " ဒါဆို ကျွန်တော်တို့က ၂၀၁၉ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေပေါ့...."

ခုနစ်နှစ်မြောက် အချိန်ကို ရောက်တိုင်း ဤလူခုနစ်ယောက်က ပန်းချီကားထဲကအတိုင်း လောဘ ဒေါသ မောဟစသည့် စိတ်ဆန္ဒများ မပြောင်းလဲပဲ ရှိနေကြမည်ပင်။

ဤစံအိမ်ကြီးက အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် လှပနေသော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင် ပုပ်သိုးနေပြီး အချိူ့အရာများ ညီတူမျှတူဖြစ်ရန်အတွက် နောက်ထပ်အုပ်စု သေမှ အရင်အုပ်စုက အနားယူနိုင်မည့်ပုံပင်။ 

ဖြစ်နိုင်တာက ဟိုးအစကတည်းက သူတို့လိုမျိုး အကျင့်စရိုက်မတူညီကြတဲ့ လူခုနစ်ယောက်က ပျော်ပါးဖို့အတွက် စံအိမ်ငှားခဲ့ပေမယ့် ရေမျက်နှာပြင်လို တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာအောက်က ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အာဃာတတရားတွေကြောင့် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ပြီး ဒီနေရာမှာ အကုန်သေသွားခဲ့ကြတဲ့ပုံပဲ.....

ကျိန်စာက အစပျိုးလာလေပြီ။

ကူးတို့သမားက ယခု သူတို့ကို လှော်တက်ကမ်းပေးဖို့ ကြိုးစားနေပြီ ဖြစ်၏။ 

ချူဟွိုက်တို့ရှေ့မှ နံရံကြီးက ရုတ်တရက် သွေးတို့ စိမ့်ထွက်လာသည်။ သို့သော်လည်း ချူဟွိုက်က မမြင်ရပေ။

သူက ယခုတွင် မျက်မမြင်နှင့်မခြား ဖြစ်နေသည်။

သွေးများက အသံတစ်ချက်မထွက်ပဲ အလျင်စလို စိမ့်ထွက်လာ၏။ 

သူ့ဘေးက ကျင်းထျန်းယိက ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်လိုက်၍ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာရသည်။ သူက နံရံကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပိတ်ပေးလိုက်ရင်း ချူဟွိုက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည့်အချိန်သာ ရခဲ့သည်။

သူ့နောက်က နံရံကြီးက အက်ကွဲလာပြီး သရဲလက်ကြီးက ကျင်းထျန်းယိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အချိန်နာရီများ ရပ်တန့်သွားရသလိုပင်။

တရွရွတက်လာသော ကြောက်စရာ အင်းဆက်များက သူ့ကို ဝါးမြိုပြီး အရိုးနှင့်အသားတို့ကို စားသောက်၍ သူ့စိတ်ကို တစစီ ဆုတ်ဖြဲလာသလိုမျိုး သွေးပူပူများက ချူဟွိုက်မျက်နှာပေါ်သို့ စင်လာသည်။ 

“ ကျင်းထျန်းယိ...." ချူဟွိုက်မျက်လုံးထဲ မျက်ရည်တို အိုင်ထွန်းလာပြီး သားရဲတစ်ကောင်လို မြည်တမ်းမိသွားသည်။

သူက မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် တလက်လက်တောက်ပခဲ့ဖူးသော ထိုမျက်လုံးလှလှလေးများကို တွေ့ခဲ့ရသလို ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်သော လက်ကြီးကိုလည်း တွေ့ခဲ့ရလေသည်။

ထိုအခိုက် သူ့ရှေ့ကလူက သူ့အတွက် ထိုသူမရှိသည့်ဘဝကို မနေနိုင်တော့သည်ထိ ပိုပြီး အရေးပါနေသည့်သူဖြစ်နေမှန်း နောက်ဆုံးသိသွားရလေသည်။ 

မလှမ်းမကမ်းမှ လော့ဇီယန်က မည်သို့ဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်သော်လည်း သူ့နှလုံးသားက အောက်ခြေထိ တိမ်မြုပ်သွားပြီး ကြောက်စိတ်ဝင်လာမိသည်။ 

ကျောင်းကျောင်းက ဘော့စ်နာမည်ကြီးကို တိုက်ရိုက်အော်ချလိုက်တယ်....ဒါက ဖက်တီးကောင်လိုမျိုး ဇာတ်ကောင်နေရာကို ဖောက်ဖျက်မိလို့ ဖယ်ထုတ်ခံရတော့မှာမို့လား....

မဟုတ်ဘူး....ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး....

လော့ဇီယန်က နံရံကို မှီရင်း အပြေးရောက်လာသည်။

သရဲလက်ကြီးက ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကျင်းထျန်းယိက အားပျော့စွာ လဲကျသွား၍ မျက်လုံးအစုံပြူးကျယ်သွားပြီး ရူးမတတ်ဖြစ်သွားသော ချူဟွိုက်က ဖက်ထားပေးလိုက်သည်။

ချူဟွိုက်က တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားပျောက်ကာ သူ့မျက်နှာက ရူးသွားမတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူက စကားတစ်ခွန်းတည်းကိုပဲ ထပ်ကာထပ်ကာ ပြောနေမိသည် 

" မင်းပဲ မသေပါဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...." 

သူက မုန်းတီးစိတ်ကို အနည်းငယ်သာထားပြီး တက်တက်ကြွကြွ ဆောင်ရွက်ရင်း နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်၍  တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဂရုစိုက်လာဖို့ထားလို့ သူတို့၏ အားနည်းချက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုပင် မထင်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ကျင်းထျန်းယိက သူ့ကို ရင်ထဲထိ သိမ်းထားခဲ့လေသည်။

တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် မပိုင်ဆိုင်ဖူးသည့် အရာမျိုးက သူ့မျက်နှာပေါ် ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူက မရင်းနှီးသလို ခံစားမိပြီး ကြောက်စိတ်ဝင်လာ၍ သဘာဝဘေး သို့မဟုတ် သားရဲကောင်ကြီးတို့ထက်ပင် ပိုကြောက်နေမိသည်။ 

မဟုတ်ဘူး....ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး....ဒီလို အဆုံးသတ်သွားလို့ မရဘူး....

ချူဟွိုက်က ချက်ချင်း အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာ၏။

သူက ကျင်းထျန်းယိရဲ့ နာမည်ကို အော်လိုက်မိပေမယ့် ဖက်တီးကောင်လိုမျိုး ချက်ချင်း အထုတ်မခံရတဲ့အတွက် သူ့ကို ကယ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းက ရှိကိုရှိရမယ်....

ဒီလို အဆုံးသတ်သွားလို့ မရဘူး....

ကျင်းထျန်းယိ၏ ညအမြင်က မစ်ရှင်ထဲ ဝင်လာသည့်အချိန် ပိတ်သိမ်းခံခဲ့ရသော်လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာထဲ ပြုတ်ကျပြီးသည့်နောက် သွေးစာတန်းတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

[မင်းရဲ့ညအမြင်ကို ပြန်လည်ရရှိဖို့အတွက် မင်းရဲ့အသက်နဲ့ အလှဲအလှယ် လုပ်ချင်ပါသလား.....မှတ်ချက်: အလှဲအလှယ် လုပ်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အဖော်ဆီ ရောက်လာမယ့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုသိနိုင်မယ့် စွမ်းရည်နဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ညအမြင်အာရုံကိုပါ ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်....သေအတူရှင်မကွာ စနစ်ကိုလည်း အလိုလို ဖယ်ထုတ်လိုက်မှာ ဖြစ်ပြီးတော့ တစ်ယောက်သေသွားရင် ကျန်တစ်ယောက် လိုက်သေစရာ မလိုတော့ပါဘူး....]

သူက အနိုင်ရနိုင်ခြေများသည့် အလှဲအလှယ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ချူဟွိုက်က သူနဲ့အတူ လိုက်သေစရာ မလိုတော့ဘူး....

သူက သေသွားတာမဟုတ်ပဲ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကမ္ဘာထဲ ကျသွားပြီး သူ့ကို မေ့သွားရုံလောက်ပဲ ရှိမှာပါ....

လော့ဇီယန်က ရောက်လာပြီး သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်သောအခါ သွေးတို့အေးခဲကုန်ရသည်။

ကျင်းထျန်းယိက သေသွားလေပြီ။

ချူဟွိုက်က ကျင်းထျန်းယိနာမည်ကို အော်ခေါ်နေ၍ သူလည်း သေတော့မည်ပင်။

လော့ဇီယန်က မျက်ရည်မဆည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ပလက်ဖောင်းစွန်းပေါ် စိတ်အားငယ်စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

တကယ်ပဲ ပြီးဆုံးသွားပြီလား....

ချူဟွိုက်က မူမမှန်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမဆိုပဲ တိတ်တိတ်လေး စောင့်နေ၏။

လော့ဇီယန်က သူရူးသွားသည်ဟု တွေးမိ၍ ထရပ်ရင်း သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ ချူဟွိုက်က သူ့ကို ခေါင်းခါပြလာပြီး သူ့မျက်နှာက အေးစက်ပြီး တင်းမာနေသည်။

သေချာပေါက် သွေးစာတန်းကြီးက သူ့ခေါင်းထဲ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည် [ သရုပ်ဆောင် ချူဟွိုက်....ဒီဇာတ်ဝင်ခန်းကို အစကနေ ပြန်စဖို့ ပစ်မှတ်Nကို သုံးချင်ပါသလား]

ချူဟွိုက် လက်ခံလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ့ပတ်လည်က ချာချာလည်ကုန်၏။ 

သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သည့်အချိန် ဆိုဖာပေါ် ထိုင်နေသည့်သူ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လော့ဇီယန်က အရင်ဆုံး ခုန်ဆင်းသွား၍ ဟန်ချက်မညီပဲ လဲကျမလို ဖြစ်သွားသည့်အချိန် ကျင်းထျန်းယိက အနောက်ကနေ သူ့အင်္ကျီစကို အမြန်ဆွဲထားလိုက်ရသည်။ 

ကျင်းထျန်းယိက တစ်ဖက်လှည့်လာပြီး တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နှင့် လက်ကမ်းပေးလာသော ချူဟွိုက်ကို ဆွဲတင်ပေးလိုက်ရင်း သူ့မျက်နှာကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ဇီယန်က လှည့်ကြည့်လာရင်း စိတ်လှုပ်ရှားသလို လက်တုန်နေပြီး တစ်ခဏမျှ စကားမဆိုနိုင်သေးပေ။

ကျင်းထျန်းယိက ချူဟွိုက်ကို မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်ပြီးတိုးတိုးကပ်ပြောလိုက်၏ 

" ကိုယ်ပြန်လာပြီ....."

စိတ်ခံစားချက်များကို သိသိသာသာ ဖော်ပြ၍မရ၍ ကျင်းထျန်းယိက ဖက်သာဖက်လာပြီး ချူဟွိုက်မျက်လုံးထဲ ထိုသူက သူ့ကို တစ်ချက်လောက် ရိုက်ပေးစေချင်သည့် ပုံပေါက်နေသည်။

ခုနလေးတင်က ဖြစ်သွားခဲ့သည့် သေရေးရှင်ရေး ကိစ္စကြီးက ပျောက်သွားပြီဖြစ်၍ ချူဟွိုက်မှာ စိတ်ချသွားသလို ခံစားချက် ဝင်သွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ် အပြုံးတစ်ခု ဆွဲတင်လိုက်သည်။

သူတို့က အရင်က လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ပြန်လုပ်လိုက်ကြရင်း သရဲထွက်လာသည့် နံရံနား ရောက်သွားသောအခါ သုံးယောက်သား ရှောင်လိုက်ကြပြီး အေးအေးဆေးဆေး ကျော်သွားလိုက်ကြသည်။

လော့ဇီယန်က စိုးရိမ်နေသေးသည်။

 သူတို့က သေစေနိုင်လောက်တဲ့ နေရာကို ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင်မှ နောက်ထပ်လာမယ့်အရာတွေ အတွက်ကော....

အခွင့်အရေးကလည်း သုံးပြီးသွားပြီ....ဒါပေမယ့် သရဲတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာလေ....သူတို့က ပထမဆုံးအရာကို ရှောင်လွှားနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ဆယ့်ငါးခုမြောက် အရာကိုတော့ ရှောင်နိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး....

ချူဟွိုက်က စဥ်းစားရင်း အနောက်ကနေ လိုက်ခဲ့သည်။

သူတို့က ပလက်ဖောင်းနေရာကို လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် လော့ဇီယန်က မေးလာသည် " ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ...."  

သူတို့က စံအိမ်ဆီ ပြန်လို့မရသေးလို့ ကျန်တဲ့ ဆယ်နာရီကို ဒီမှာ နေရဦးမယ့်ပုံပဲ....

သူတို့သာ ရုပ်ရှင်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်နေပြီးမှ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ရုပ်ရှင်က အဆုံးမရှိတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်....သူက အဲ့ဒီလို ရုပ်ရှင်တွေ အများကြီး မြင်ဖူးပြီသား....

သူ မှတ်မိပါသေးတယ်....ရုပ်ရှင်ထဲမှာ သရုပ်ဆောင်အေက နံရံဆေးရေးပန်းချီပေါ်မှာ ကြက်ခြေခတ်ချည်ထားခံရပြီးတော့ သွားချွန်ချွန်ကြီးနဲ့ သရဲက ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သရုပ်ဆောင်အေကို စားတော့မယ့်ဇာတ်ဝင်ခန်းကြီး... ရုတ်တရက် အခန်းကြီးက တံခါးအလေးကြီးနဲ့ အပိတ်ခံလိုက်ရပြီးတော့ တံခါးပိတ်သွားတာနဲ့ ရုပ်ရှင်က ပြီးသွားတော့တာပဲ....

သရုပ်ဆောင်အေက သေသွားတာလား....သေချာပေါက် မသေဘူးပေါ့....သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် သေသွားမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုတော့ ပါလာမှာပဲလေ.....ဒါကြောင့် သူတို့က အေသေသွားတာ မမြင်ရဘူးဆိုတော့ အေက အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ....

တစ်ခါတစ်ရံ ဒါရိုက်တာက စနောက်ပြီး ရုပ်ရှင်အဆုံးမှာ " xxxရဲ့ အကျိုးဆက်အတွက် တီးမှုတ်ပေးလာသည်" ဆိုသည့် စာတန်းကြီး ထပ်ထည့်တတ်သည်။ သေချာပေါက် အကျိုးဆက်ရှိမှာတော့ မဟုတ်ဘူး....ရုပ်ရှင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အဆုံးမသတ်သွားစေချင်ရုံပဲ.... 

ကျင်းထျန်းယိက တစ်ခဏမျှ အသံတိတ်နေရာမှ သွယ်ဝိုက်ပြီး ပြောလာသည် " ကျွန်တော်တို့ အချင်းချင်း ကယ်လို့ရသေးတယ်....တကယ်တမ်း ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တာဆိုတော့...." 

မျက်လွှာချထားသည့် ချူဟွိုက်က ချက်ချင်း မော့ကြည့်လာသည်။ သူလည်း အဲ့ဒီအကြောင်း စဥ်းစားနေတာ...

" ကောင်းပြီ....သိပ်ဟုတ်တာပေါ့...." လော့ဇီယန်က အမြန်သဘောပေါက်သွားပြီး ကျင်းထျန်းယိ၏ စကားကို အာရုံခံမိသွားသလို ထုတ်ပြောလာသည်။

ချူဟွိုက်က ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်မိသည်။

သူ့တွင် မှန်လည်းမမှန် မှားလည်းမမှားသည့် တတိယမြောက် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။ ကံကောင်းဖို့လည်း မလိုဘူး....အသင်းဖော်တွေကို လုပ်ကြံဖို့လည်း မလိုအပ်ဘူး....

သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် Nမှတ်ကို သုံးလို့ရတယ်လေ....

ဒါက " အချင်းချင်း ကယ်လို့ရတယ်" ဆိုသည့် စကား၏ အဓိပ္ပါယ်အစစ်ဖြစ်သည်။

ကျင်းထျန်းယိသာ သူ့ကို မသေအောင် ကယ်ပေးလိုက်ရင် သူတို့က အချိန်နောက်ပြန်သွားပြီး သေစေနိုင်တဲ့အချိန်ကို ရှောင်လို့ရတယ်....ပြီးတော့ သူသာ ကျင်းထျန်းယိကို မသေအောင် ကယ်ပေးလိုက်ရင် ကျင်းထျန်းယိက အချိန်နောက်ပြန်သွားပြီး နောက်ထပ် အန္တရာယ်ရှိတဲ့နေရာကို ရှောင်လို့ ရသွားပြီပေါ့....ဒါက မမှားနိုင်တော့ဘူး...

ခက်တာတစ်ခုက ဒါရိုက်တာသဘောကျအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာရယ်....အမှတ်ဘယ်လို ယူရမလဲ ဆိုတာရယ်ပဲ....

ချူဟွိုက်တွေးနေတာက Nမှတ်တွေက အသက်ရှင်နိုင်မယ့်လမ်းတစ်ခု ဆိုရင် ရုပ်ရှင်တိုင်းမှာ ရှိနေမှာပဲ....ဒါပေမယ့် ရုပ်ရှင်ထဲက ထွက်လာနိုင်တဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်အချို့သာ သိကြလိမ့်မယ်.... 

သူတို့က မသိလိုက်တာလား....ဒါမှမဟုတ် အသိနောက်ကျသွားတာလား....

Nမှတ်က အသက်ရှင်နိုင်မယ့် လမ်းစဆိုရင် အသက်ရှင်မယ့်လူများလေ ပိုကောင်းလေပေါ့....ဒါကြောင့် Nမှတ်ကို များများလုပ်လို့ရတယ်လို့ ပြောနေတာပဲ....

အဲ့လိုပြောမယ်ဆိုရင် လူတစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းက ပိတ်သွားပြီပေါ့....

အစပိုင်းက လူတွေအများကြီး ရှိနေတဲ့အချိန် သူတို့က ဒါရိုက်တာသဘောကျလောက်အောင်ထိ မရခဲ့ကြဘူး....

အလယ်ပိုင်းမှာကျ လူတွေက စိုးရိမ်သောကရောက်နေလို့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရတာ အခက်အခဲရှိခဲ့တယ်....အဓိကဇာတ်ကြောင်းရဲ့ တမင်သက်သက် လမ်းကြောင်းပေးမှုကြောင့် သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတိထားနေရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမိသလို ဖြစ်သွားကြရတယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီလို သဘောတူကမ်းလှမ်းလို့ရတဲ့ နည်းလမ်းရှိတာကို သတိမထားမိပဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်...

ပျော်စရာပဲ....

ဒီနည်းလမ်းကသာ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အသင်းဖော်တွေကို ရောင်းစားတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ လုံးဝကွဲပြားလိမ့်မယ်....ဒီလမ်းကြောင်းက မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်....ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ပေးတယ်...စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ....

တစ်စတစ်စ အရှိန်မြန်သွားပြီးတော့ အစကို ပြန်ပြန်ရောက်တော့မှာ....

ချူဟွိုက်က လောကသဘာဝနှင့်ပတ်သက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးလာရသည်။ ပြောင်းလဲလွယ်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လိုမျိုး တစ်ခါတစ်လေကျ ရက်ရက်ရောရော ကောင်းပေးလိုက် ကျန်တဲ့အချိန်တွေကျ တစ်ချက်မှ ဂရုမစိုက်ပဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်နဲ့ ဘာလို့ အမျိုးမျိုးလုပ်နေရတာလဲ ..... 

ကျင်းထျန်းယိက ရုတ်တရက် စကားဆိုလာသည်

 " စိတ်လေးလိုက်တာ....အရင်တုန်းက ကြည့်ခဲ့ဖူးတဲ့ သဲထိတ်ရင်ဖိုရုပ်ရှင်တွေအကြောင်း ပြောကြရအောင်လေ....."

ချူဟွိုက်က သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သေချာမသိ၍ အံ့သြသွားသော်လည်း သူ့အဆိုကို သဘောတူသည့်အနေနှင့် ဟာသလုပ်လိုက်သည် " မင်းက သေမတတ်လည်း ကြောက်သေးတယ်....ဒါကို သဲထိတ်ရင်ဖို ရုပ်ရှင်အကြောင်း ဆက်ပြောချင်သေးတယ်ပေါ့....ဟုတ်လား...."  

ကျင်းထျန်းယိက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလာသည် " ကျွန်တော် အဲ့ဒီရုပ်ရှင်တွေကို ကြည့်တဲ့ အချိန်တိုင်း ကျွန်တော့်ဥာဏ်ရည်ကို စော်ကားနေတဲ့ ဒါရိုက်တာတွေကို အရမ်းဒေါသထွက်မိတယ်.....အသုံးမကျတဲ့ ဘော့စ်ပေါက်စက မသေပဲ နာရီဝက်လောက် ရုန်းကန်ခုန်လွှားနေရတာ...." 

လော့ဇီယန်က ဝင်ပြောလာသည် " ဒါပေါ့....ဘော့စ်သာ သေသွားရင် ရှိုးက ဘယ်လိုဆက်သွားလို့ ရတော့မလဲ.....ဒါကို ဇာတ်ကြောင်း အလှည့်အပြောင်းဖြစ်တယ်လို့ ခေါ်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား..." 

ကျင်းထျန်းယိက ဆက်ပြောလာသည် " ကျွန်တော်တို့ အရင်တုန်းက ကြည့်ခဲ့ဖူးတဲ့ "လွှစက်" ရုပ်ရှင်အတိုင်းပဲ....အကူအညီမဲ့နေတဲ့ နာ့စ်ဘော့စ်က လူမည်းရဲအရာရှိတစ်ယောက်နဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေမတတ် တိုက်ခိုက်နေရတာ....သုံးလေးကြိမ်လောက် ရှိမယ်....လူမည်းရဲအရာရှိက နာ့စ်ဘော့စ်ကို သစ်သားပုံးကြီးနဲ့ လိုက်ယမ်းပေမယ့် သူ့ကို မရိုက်မိဘူးလေ....နာစ့်ဘော့စ်က တန်ပြန်တိုက်ရင်း ရဲအရာရှိကို သတ်မိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်....အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်က စဥ်းစားမိတာ ဒီလိုသစ်သားပုံးလေးလောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လူသတ်နိုင်တဲ့ အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲပေါ့.... သူ့ကို အလဲသိပ်ပြီး သတ်ပစ်စမ်းပါ....ဟုတ်တယ်မို့လား...." 

ချူဟွိုက်က သူပြောချင်သည့်အရာကို သိချင်၍ ကန့်ကွက်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည် " ငါတော့ ရှောင်ယွီပြောတာ မှန်တယ်လို့ ထင်တယ်...တိုက်ခိုက်ရတာဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ်....တစ်ခုခုလွဲချော်သွားတာတို့ .....ရိုက်သာရိုက်ပြီး မသတ်လိုက်တာတို့....မသေပဲနဲ့ ပြန်တိုက်လိုက်တာတို့ဆို... ဇာတ်ကြောင်းက စိတ်ဝင်စားစရာ အလှည့်အပြောင်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ....ကြာချိန်ကလည်း လုံလောက်တယ်....ပရိသတ်ဘက်ကလည်း ပျော်သွားမယ်ဆိုရင် ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ...." 

ကျင်းထျန်းယိက အဓိကကျသည့်အချက်ကို ပြောလာသည် " ဟုတ်တယ်....စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းမျိုး ဖြစ်ဖို့အတွက် အလှည့်အပြောင်းတွေ ဖန်တီးဖို့ဆိုရင် ယုတ္တိရှိဖို့လည်း ပေးဆပ်ရတယ်....ဒါရိုက်တာဘက်က ဆန္ဒရှိရုံတင်မကဘူး ပရိသတ်ဘက်ကလည်း စိတ်ချမ်းသာသွားအောင်လို့ပေါ့....."  

သူက သူပြောချင်သည့်စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သွယ်ဝိုက်ပြောချင်၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလာသည်။

👻