Chapter 126
အဲ့ဒီပင့်ကူ၏အမြင့်က နှစ်ထပ်အိမ်လောက်ရှိပြီး သူ၏ကြီးမားသည့်ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားနဲ့ပင် ဖိအားပေးနိုင်သည်။ သူ၏တုပ်ခိုင်လှသည့်ခြေထောက်ရှစ်ချောင်းက ကျောက်နံရံတွေကိုထောက်ပြီး လေထဲ၌ရပ်ထားကာ အရသာရှိသည့်အစာကိုတွေ့ရသလို ရွှီဇီယန်အားစိုက်ကြည့်နေသည်။
အရသာရှိသည့်အစားအစာ ရွှီဇီယန်လေးကတော့ ရွှေရောင်တောကောင်အား တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိပဲထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်တောကောင်၏တောင်လောက်မြင့်သည့် အရွယ်အစားနဲ့နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင် ပင့်ကူဟာသေးငယ်တဲ့ခရမ်းသီးအရွယ်လောက်သာရှိသည်။
ဒါပေမယ့် ရွှေရောင်တောကောင်က ရုပ်သေးရုပ်သာဖြစ်ပြီး ရုပ်သေးရုပ်၏စွမ်းအားက အသက်ရှိတောကောင်၏စွမ်းအားလောက်မမြင့်မှန်း ရွှီဇီယန်သိသည်။
သိုးငယ်လေးအား မထိခိုက်စေချင်တာကြောင့် သူဘေးနားသို့ပို့လိုက်သည်။ ရွှီဇီယန်ကတော့ ပင့်ကူအားတိုက်ခိုက်ချင်နေပေမယ့် သိုးငယ်လေးကတော့ တိုက်ခိုက်ဖို့စိတ်မဝင်စားပေ။
သူနဲ့ဇီရုန်ရဲ့အဖြစ်ကို သူတိတ်တဆိတ်သတိရသွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်တိရိစ္ဆာန်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူတို့ညီအကိုနှစ်ယောက်၏အတွေ့အကြုံတွေက အရမ်းကိုဆင်တူလှသည်။
အဲ့ဒီတိရိစ္ဆာန်နှစ်ကောင်စလုံးက ဘုရင်တွေလိုပြုမူနေကြပြီး သူတို့တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့များ သူတို့သခင်တွေကို ရှက်စရာကောင်းသည့်အခြေအနေမျိုး ပြုလုပ်နိုင်ရတာလဲ!!!
"ဝေါ်!"
ရွှေရောင်တောကောင်ကဒေါသထွက်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး လေထုအလယ်ကပင့်ကူကြီးအား အမြင်မကြည်စွာစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ပင့်ကူကြီးဟာစိတ်ဆိုးသည့်အသံမျိုးပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ချိန်၌ ကြီးမားပြီးစေးကပ်သည့် အဖြူရောင်ပင့်ကူအိမ်ကိုထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ရွှေရောင်တောကောင်က ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ သူကပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီးဟိန်းလိုက်သည်။ ဦးခေါင်းပေါ်ကဦးချိုများမှ အဖြူရောင်မီးလုံးနှစ်ခုကိုထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ပင့်ကူအိမ်အများစုကိုလျင်မြန်စွာအရည်ပျော်စေပြီး ကျန်အဖြူရောင်များသည်လည်းမြေပေါ်သို့ကျသွားသည်။
နောက်တွင်ရွှီဇီယန်သည် သူ၏မိုးကြိုးသွားမြှားကိုပင့်ကူထံပစ်လိုက်သည်။ ပင့်ကူကြီးကရွှီဇီယန်ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကိုဂရုမစိုက်ချေ၊ သူ့ရဲ့အမြင်မှာကို ဒီအချိုပွဲသေးသေးလေးက သူ့အတွက်ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီဧရာမတောကောင်ကသာ သူ့ရဲ့ရန်သူအစစ်အမှန်လို့ပြောရမည်။
ရွှီဇီယန်အနည်းငယ်ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက ပင့်ကူအတွက်ကုတ်သလောက်သာရှိသည်။ သူပိုစွမ်းအင်သုံးကာ ပိုသေစေနိုင်တဲ့ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုခုမလုပ်ပါက တိုက်ခိုက်မှုက သူ့အတွက်စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖြုန်းတီးသလိုသာဖြစ်နေလိမ့်မည်။
မြှားအနည်းငယ်ပစ်ပြီးနောက် ရွှီဇီယန်ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုက ပင့်ကူကြီးတစ်ကောင်အပေါ်ကျရောက်လာနိုင်သလိုဖြစ်လာသည်။ သူသည်သူ၏ခွန်အားကိုအားပြန်ဖြည့်ပေးပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကိုမပြုလုပ်ပါက သူ၏အပြုအမူတွေက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုဖြုန်းတီးသလိုဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
ဝေါ်…! !
ရွှေရောင်တောကောင်က နားမခံနိုင်လောက်အောင် ဟိန်းလိုက်တာကြောင့် ရွှီဇီယန်ချက်ချင်းခေါင်းမူးသွားသည်။ သူသည်ဤရုပ်သေးရုပ်ကိုပထမဆုံးအကြိမ်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုအကျွမ်းတဝင်မရှိဘဲ အသုံးပြုခြင်း၏အကျိုးဆက်ကိုသူသေချာမသိခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ဒီရွှေရောင်တောကောင်က အစွမ်းထက်သည့်အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုမျိုး ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်ဆိုတာသိသာလှသည်။
ပင့်ကူကြီးမပြောနဲ့ သူ့ရဲ့သခင်တောင်မှ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကိုမမျှော်လင့်ထားဘူး။ တောကောင်တွေအများစုမှာ အသံလှိုင်းတိုက်ခိုက်သည့်စွမ်းရည်က အလွန်ကိုရှားပါးသည့်အမျိုးအစားပင်ဖြစ်သည်။ ဧရာမပင့်ကူကြီးကဒဏ်ရာရပြီး တုန်ခါသွားကာ လေထဲကနေပြုတ်ကျသွားသည်။
သို့သော်ယခုတစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုသည် ရွှီဇီယန်ထင်သည့်အတိုင်းမထိရောက်ပေ။ ပင့်ကူကိုယ်တိုင်ကဒဏ်ရာအပြင်းအထန်မရခဲ့ပေမယ့် သူရပ်နေသည့်အဲဒီကျောက်နံရံဟာအပိုင်းပိုင်းကျိုးသွားခဲ့သည်။ သို့သော်၎င်းသည်လေထဲတွင်လှိမ့်သွားပြီး ၎င်း၏ကြီးမားသောခြေထောက်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင်အခိုင်အမာရပ်နေသည်။
ဗုန်း!
ရွှေရောင်တောကောင်ကြီး၏ကြီးမားသည့်ပုံသဏ္ဍာန်က လမ်းချော်သွားသောရထားကဲ့သို့ ပင့်ကူကြီးဆီသို့အရှိန်ပြင်းစွာခုန်လိုက်သည်။ ၎င်းကဝေဟင်အလယ်ရှိရန်သူများကို အကန့်အသတ်ဖြင့်သာတိုက်ခိုက်နိုင်ပေမယ့် သို့သော်ပင့်ကူကြီးပြုတ်ကျသွားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ရွှေရောင်တောကောင်က ၎င်းကိုနောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပြီးခုန်အုပ်ခွင့်ပေးမှာမဟုတ်တော့ပေ!
ရွှီဇီယန်အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး အခွင့်အလမ်းကိုအမိအရယူကာ မိုးကြိုးမြှားဖြင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံကာကွယ်ခြင်းမရှိဘူးဆိုတာသိတာကြောင့် ပင့်ကူကြီးမျက်စိရှစ်လုံးကိုသာ သူအာရုံစိုက်ထားသည်။
ပင့်ကူကြီးကမြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေမချခင်မှာပင် တောင်ကဲ့သို့ကြီးမားသည့် ရွှေရောင်တောကောင်က သူ့ကိုခုန်အုပ်လာသည်။ ၎င်း၏သေးငယ်သည့်အရွယ်အစားကြောင့် ၎င်းဟာကျောက်နံရံပေါ်၌ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။
ရွှီဇီယန်၏မိုးကြိုးမြှားကလည်း ဤအချိန်တွင်လျင်မြန်စွာပျံသွားပြီး ပင့်ကူကြီးကရှောင်တိမ်းရန်လုံလောက်သောအချိန်မရှိသဖြင့် ၎င်း၏မျက်လုံးတစ်လုံးကိုမှန်သွားတော့သည်။
ဝေါ်!!
ကြီးမားသောပင့်ကူသည်နာကျင်စွာအော်ဟစ်ပြီး ပြင်းထန်သည့်မိုးကြိုးသွားအမျိုးအစား တိုက်ခိုက်မှုက ၎င်းအားသေစေနိုင်လောက်အောင် ထိခိုက်စေသည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးတစ်လုံးက မှန်ကဲ့သို့တစ်စစီကွဲသွားပြီး မျက်လုံးထဲကနေခရမ်းရောင်အရည်တွေစီးထွက်လာတော့သည်။
ထိုအရာကရုတ်တရက် ပင့်ကူကြီး၏ရန်လိုမှုကိုနှိုးဆွပေးသလိုဖြစ်သွားပြီး အသံဗလံတွေထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာခင်မှာပဲ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ အုပ်စုလိုက်ဆူညံသံတွေထွက်လာသည်။
ရွှီဇီယန်သူ၏ဦးရေပြားတွေထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏စိတ်ကိုပြင်ဆင်ထားပေမဲ့ မြေပြင်ထောင့်အသီးသီးကမရေတွက်နိုင်တဲ့ပင့်ကူလေးတွေ တွားသွားနေတာကိုမြင်လိုက်သည့်အခါတိုင်း သူတုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ဝေါ်!" ရွှေရောင်တောကောင်ကတော့ အသက်မရှိတော့တာကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကသဘာဝအားဖြင့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းကိုမခံစားရပေ။ ဒီပင့်ကူလေးတွေနဲ့ရင်ဆိုင်နေရင်း မြေကြီးပေါ်ကိုရောက်နေသည့်ပင့်ကူကြီးနဲ့လည်း အပြိုင်အဆိုင်နဲ့တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။
ရွှီဇီယန်ကသူ့လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး အဆောင်တစ်ခုကိုထုတ်လိုက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ရုတ်တရက်၀န်းရံလိုက်သည်။ ဤအဆောင်ကို လော့တကျောင်ကသူ့အတွက်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည်၎င်းကိုခံနိုင်ရည်ရှိသ၍ ဤအဆောင်ဟာ အမတဝိညာဉ်အခြေတည်စအဆင့်တောကောင်၏တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အကြွင်းမဲ့အသက်ကယ်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့်ဒီအချိန်မှာ ရွှီဇီယန်အလဟဿဖြစ်သွားမှာကိုဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ထိုပင့်ကူလေးများ၏တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို သူမသိသော်လည်းသူ၏ကိုယ်ပိုင်မိုးကြိုးစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ခုခံကာကွယ်မှုသိပ်မကောင်းပေ။ သူသည်အခြေခံစိတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းကာကိုသုံးနိုင်သော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သောအနက်ရောင်ပင့်ကူများနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတကယ်ကိုယုံကြည်မှုမရှိပေ ...
Puff! Puff! Puff!
ဤပင့်ကူငယ်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းကာဆီသို့ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည်တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ဖောက်ခွဲကာ လိမ္မော်ရောင်အကာအကွယ်ဒိုင်းပေါ်တွင် အမည်းရောင်အရည်များစွာကိုဖြန်းလိုက်သည်။
ရွှီဇီယန်ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အဆောင်ကိုထုတ်လိုက်သောသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အံ့သြဖွယ်အရှိန်ဖြင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဆုံးရှုံးသွားသည်ကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်းခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည်သေးငယ်သောပင့်ကူများဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲမှုအပြီး၎င်းတို့တိုက်ခိုက်စွမ်းအားသည်မြင့်မားခြင်းမရှိသော်လည်း အကောင်အရေအတွက်ကတော့ များပြားနေဆဲဖြစ်သည်။ ရွှီဇီယန်တစ်ဝိုက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောအနက်ရောင်ပင့်ကူများရှိနေသေးပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့သာမဖောက်ခွဲလျှင် အရေအတွက်ကလက်လျှော့မည်မဟုတ်ချေ။
ပင့်ကူကြီးအားတိုက်ခိုက်စဉ် ရွှေရောင်တောကောင်သည် မရေမတွက်နိုင်သောအနက်ရောင်ပင့်ကူငယ်များကိုနင်းသတ်သော်လည်း သူသည်ပင့်ကူငယ်များကိုပိုပိုပြီးနင်းမိလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်သည်လည်းတဖြည်းဖြည်းနှင့်ပိုနှေးလာသည်။
ရွှီဇီယန်သူ၏မျက်လုံးများကိုမှိတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်တောကောင်၏ခြေလက်များပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရသည်ကို ဖျော့တော့သောအလင်းရောင်ဖြင့်သတိပြုမိသည်။ ရုပ်သေးရုပ်သည်နာကျင်မှုကိုမခံစားနိုင်ပေမယ့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာသည်သူ့အားအလွန်ဆိုးရွားစွာထိခိုက်စေခဲ့သည်။
ထိုပင့်ကူလေးများ၏ပေါက်ကွဲမှုကရိုက်ခတ်မှုသည် ကြီးကြီးမားမားမရှိသော်လည်း ပေါက်ကွဲမှုသည်ပြင်းထန်စွာဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် အမည်းရောင်ဓာတ်များမှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ရွှီဇီယန်သည်စိတ်ဝိညာဉ်ဒိုင်းကာဖြင့်မိမိဘာသာ ပေါက်ကွဲခြင်း၏သက်ရောက်မှုကိုခုခံတွန်းလှန်ရန် သုံးစွဲနိုင်လိမ့်မယ်လို့အမြဲထင်ခဲ့သည်။ ရွှေရောင်တောကောင်ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာကို သူမျက်မြင်တွေ့လိုက်တဲ့အခါ အနက်ရောင်ဓာတ်ကပင့်ကူနက်တွေရဲ့အစွမ်းထက်လက်နက်တစ်ခုဆိုတာသူနားလည်လိုက်သည်။
"Hiss!" သုံးကြိမ်ဆက်တိုက်,ရိုက်နက်ခံရပြီးနောက် ပင့်ကူကြီးသည်နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်တောကောင်၏လေးကြိမ်မြောက်တိုက်ခိုက်မှုမှလွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကိုအမိအရယူလိုက်သာ်။ ၎င်း၏ကြေးနီရောင် ခေါင်းလောင်းအရွယ်မျက်လုံးများက အမုန်းတရားအရိပ်အမြွတ်တွေထွက်ပေါ်နေသည်။ ပင့်ကူကြီးကပါးစပ်ကိုပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသည့်အဖြူရောင်ပင့်ကူအိမ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
"ဝေါ်!" ရွှေရောင်တောကောင်၏ဦးချိုများက ပိုက်ကွန်ကြီးကို အရည်ပျော်စေသည့်အလင်းတန်းတစ်ခုကို တစ်ဖန်ပြန်လည်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ဤအလင်းကိုထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ရွှေနဂါး၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိအလင်းတန်းသည် သိသိသာသာမှေးမှိန်သွားသည်ကို ရွှီဇီယန်သတိပြုလိုက်မိသည်။
သူ၏ရင်ထဲဆုတ်ယုတ်သွားပြီး လေးကိုသူ့လက်၌ ပို၍ တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဇီရုန်သည်တစ်ချိန်က ရွှေရောင်တောကောင်အားအသုံးပြုရန် အကန့်အသတ်ရှိသည်ဟုပြောခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းကိုဆက်လက်ပြီးအသုံးပြုနေပါက ဤရုပ်သေး၏အတွင်းအမြုတေကလုံး၀အသုံးပြုခံရလိမ့်မည်။
"ဝေါ်!" ပင့်ကူကရန်သူအား ဖမ်းလုနီးနီးဖြစ်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာသဘောပေါက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက်ထခုန်ပြီး အဖြူရောင်ပင့်ကူအိမ်ကိုလေထဲမှာပစ်လိုက်သည်။ ပင့်ကူအိမ်သည်ကျောက်နံရံတွင်ကပ်သွားပြီး ပင့်ကူကြီးသည်ပင့်ကူအိမ်ကိုပတ်ပြီးလှည့်ကာ ရွှီဇီယန်ဆီသို့အပြေးလာသည်။
ရွှီဇီယန်၏ရင်ထဲတင်းကျပ်သွားပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မိုးကြိုးမြှားများကိုပစ်ရန် သူ၏စွမ်းအင်အားလုံးကိုသုံးလိုက်သည်။ သို့သော်ထိုပင့်ကူကြီးသည် ၎င်း၏ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုသုံး၍ သူ၏အမြင်အာရုံကိုပိတ်ဆို့ကာ သူ့ကိုလုံးဝအကူအညီမဲ့သွားစေသည်။
ရွှီဇီယန်သည်လျင်မြန်စွာဆုတ်ခွာနေပြီး သို့သော်မည်မျှပင်လျင်မြန်စေကာမူ သူ့ဆီသို့ပျံသန်းလာနေသောပင့်ကူကြီးကဲ့သို့မမြန်ချေ။ ဒါ့အပြင်မြေပြင်ပေါ်မှာ အဲဒီပင့်ကူလေးတွေကကိုယ့်ကိုယ်ကိုပေါက်ကွဲထွက်အောင်ပြုလုပ်နေတာကြောင့် သူဘာလုပ်ရမှန်းတောင်မသိခဲ့တော့ချေ။
ပင့်ကူကြီးကသူ့ဆီကနေ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာကွာဝေးတော့တာကိုတွေ့လိုက်ရပြီး ရွှေရောင်တောကောင်ကလည်းသူ့ရဲ့အရွယ်အစားကြောင့် ပြေးလာလို့မရတာကြောင့် ရွှီဇီယန်ကကုဗတုံးလေးထဲ၌သာ သူ့ကိုယ်သူပုန်းအောင်းလိုက်တော့သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက သူမသေနိုင်တဲ့ဝိညာဉ်အခြေတည်စအဆင့် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူနှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည်သူ၏ခုခံစွမ်းအားကိုလုံးလုံးလျားလျားဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ကုဗတုံးထဲ၌ပုန်းအောင်းနေခြင်းသည်လည်းအသုံးမ၀င်ချေ။ ယခုပင့်ကူကြီးကကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံရသော်လည်း ၎င်းကအများဆုံးမှ ရွှေအမြုတေအလယ်အလတ်အဆင့်လောက်သာ ရောက်ရှိထားတာဖြစ်တာကြောင့် အနည်းဆုံးတော့သူလွတ်မြောက်နိုင်တယ်မဟုတ်ဘူးလား … ?
ရွှီဇီယန်ကုဗတုံးထဲ၌ ပုန်းအောင်းလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ပစ်မှတ်ပျောက်ဆုံးသွားသည့် ပင့်ကူကြီးဟာစိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကိုရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ၎င်း၏အသိဉာဏ်အဆင့်ကပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့သော်လည်း ရွှီဇီယန်ရုတ်တရက်ပျောက်သွားတာကို ၎င်းဟာလုံးဝနားမလည်နိုင်သေးချေ။
"ဝေါ်!" ပင့်ကူကြီးကအဲဒါကိုနားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် ရွှေရောင်တောကောင်ရဲ့နောက်ထပ်ထိုးနှက်ချက်ကရောက်လာသည်။ ၎င်း၏ရှစ်ပေရှည်သည့်ခြေထောက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာရွေ့လျားသွားပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်ကစည်းချက်ညီသည့် အသံတွေကိုပြုလုပ်နေသည်။
ရွှီဇီယန်မပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ ထောင့်စွန်းမှာထိုင်နေသည့်သိုးငယ်လေးက သူ၏တည်ငြိမ်သည့်မျက်လုံးတွေဖြင့် ကုဗတုံးရှိရာနေရာသို့စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာနားမလည်နိုင်သည့်အရိပ်အယောင်တွေရှိနေသည်။ သို့သော်အဲ့ဒီအမူအရာက သိပ်တောင်မကြာလိုက်ပဲ တွေးတောနေသည့်အခြေအနေသို့ ၎င်းကရောက်ရှိသွားသည်။
ရွှေရောင်တောကောင်၏အလင်းတန်းကလည်းမှေးမှိန်လာခဲ့ပြီး ပင့်ကူကြီးဆီကနေမလွတ်မြောက်နိုင်တော့ပေ။ ထိုအစား ကုဗတုံးဘေးပတ်ပတ်လည်၌ ထူထည်းသိပ်သည်းသော အဖြူရောင်ပင့်ကူအိမ်များ ကျရောက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏မြင့်မားလှသည့် အသိဉာဏ်ကိုအခြေခံကာ သူ၏အစာကဘယ်ဆီပျောက်သွားလည်းဆိုတာ ၎င်းကမသိပေမယ့် သူ၏အစာကဝေးဝေးပြေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ ၎င်းသေချာသိတာကြောင့် သူ၏အစာပြန်ထွက်လာသည့်အချိန်၌ ထွက်ပြေးဖို့အခွင့်အရေးမရှိစေရန် သေချာအောင်ပတ်ပတ်လည်၌ သူထောက်ချောက်တွေဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ရွှီဇီယန်ကကုဗတုံးအတွင်း ဝင်ပုန်းပြီးနောက် လုံးဝကိုပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အစပိုင်းမှာသူပျောက်သွားပြီးနောက် ပင့်ကူကြီးကထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့သူထင်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ပဲ ၎င်းဟာဤအချက်ကိုလျစ်လျူရှုပြီး ပင့်ကူအိမ်များကိုပတ်ပတ်လည်၌ထားခဲ့သည်။
ကုဗတုံးကပုန်းအောင်းရန်အတွက်ကောင်းမွန်သော်လည်း ထိုအရာကိုရွှီဇီယန်မပါဘဲ ရွေ့လျားလို့မရပေ။ နောက်ပိုင်းမှာ ရွှီဇီယန်သာအပြင်သို့ထွက်လိုက်ပါက သူကချက်ချင်းပင့်ကူကြီး၏ထောင်ချောက်ထဲသို့ကျရောက်လိမ့်မည်။
"ဒါကငါ့ကိုတကယ်သတ်တာပဲ!" ရွှီဇီယန်အတော်ကိုစိတ်ညစ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူလုံးဝမသုံးဖူးသေးသောနည်းလမ်းတစ်ခုရှိသေးသည်၊ သို့သော်၎င်းကိုသုံးပြီးသည်နှင့်မမျှော်မှန်းနိုင်သောအကျိုးဆက်များရှိနိုင်သည်။
ပင့်ကူကြီးအောက်၌ပင့်ကူမျှင်တွေပိုများလာပြီး ရွှေရောင်တောကောင်ကလည်း ပင့်ကူလေးတွေရဲ့အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်မှုတွေအောက်မှာ သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးစွမ်းအင်ကိုတဖြည်းဖြည်းဆုံးရှုံးသွားသည်။ ရွှီဇီယန်အံကြိတ်ကာ သူ့ခြေထောက်နားကသေတ္တာကိုကောက်လိုက်တော့သည်။
#TK
