MM Story Teller

Chapter 8

Viewers 19k

👻Chapter 8:

ဝိဥာဥ်လက်ထပ်ပွဲ (7)

ချူဟွိုက်က ချက်ချင်း လန့်နိုးလာပြီး ဝမ်ရွှယ်နှင့်ကျောက်ရှင်းတို့၏ အခန်းရှိရာဘက်ကို ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။ သူရောက်သွားသောအခါ ချူဟွိုက်က ရှေ့ကမြင်ကွင်းကြောင့် တစ်ခဏမျှ အသက်ရှူရပ်သွားရသလိုပင်။

ကျောက်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြေပေါ်တွင် ဆန့်ဆန့်ကြီးလှဲနေပြီး သူမလည်ပင်းနှင့် မျက်နှာက ကြက်သွန်နီရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။ သူမ၏မျက်နှာထက် သွေးနက်ကြီးများ လွှမ်းနေပြီး ပါးစပ်ပေါက်က အကျယ်ကြီး ဟနေကာ မျက်လုံးများကလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

လီပင်းက အခုမှ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို အာရုံမစိုက်မိချေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ခြေထောက်က အရာတစ်ခုပေါ် နင်းလိုက်မိ၍ ခြေချော်ပြီး မြေပြင်ပေါ် ပစ်လှဲသွားသည်။ လီပင်း၏ မျက်လုံးများက မျက်ဖြူဆိုက်သွားရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီပင်းအနင်းခံရသည့် လျှာကြီးက တွန့်လိမ်တွန့်လိမ်နှင့် မသေသေးသည့် တောက်တဲ့တစ်ကောင်လို လှုပ်ယမ်းနေသည်။ လျှာကြီးက ကြည့်ရသည်က မသတီစရာကောင်းလှသည်။

“အား...." လီပင်း၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားကာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်နှင့် ကန်လိုက်ရင်း ယခုတင် ရောက်လာသည့် ကျင်းထျန်းယိနောက် ဝင်ပုန်းနေလိုက်သည်။

ဝမ်ရွှယ်က ကြောက်လွန်း၍ ပျော့ခွေနေသည်။ သူမက နံရံကပ်နေရင်း ပါးပြင်ထက် မျက်ရည်များ တသွင်သွင် စီးကျနေသည်။ သူမ နှုတ်ခမ်းများက တုန်ယင်နေရင်း အကြိမ်အနည်းငယ်ခန့် အန်မိသွားရသည်။

ချူဟွိုက်က ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို တောင့်ခံလိုက်ရင်း ကျောက်ရှင်း အသက်ရှူသေးလား စစ်ဆေးရန် သူမခန္ဓာကိုယ်ဆီ သွားလိုက်သည်။ တစ်ခဏကြာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းအေးစက်သွားရသည်။

ကျောက်ရှင်းက သေနေပြီဖြစ်ကာ သေပြီးနေသည်က အချိန်တစ်ခု ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ချူဟွိုက်က အိပ်ကပ်ထဲမှ စက္ကူအိတ်လေးကို ထုတ်ပြီး ကျောက်ရှင်းပါးစပ်ကို ဖွင့်ရန် ပြင်လိုက်စဥ် ကျင်းထျန်းယိက သူ့ကို ခေါင်းခါပြလာသည်

" ကိုယ်လုပ်လိုက်မယ်"

ကျင်းထျန်းယိက လျှာအဖြတ်ခံထားရသည့် ကျောက်ရှင်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမပါးစပ်က သွေးတို့ တစ်စက်စက်ကျနေ၍ စိုစိစိဖြစ်နေသောကြောင့် ကျင်းထျန်းယိလက်ကလည်း စိုစွတ်သွားရသည်။

ထိုအရာနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်နေရသော်လည်း ကျင်းထျန်းယိတွင် ဘာမှမထူးခြားသည့် မျက်နှာပုံစံဖြစ်နေပြီး သူ့လက်ကို သုတ်ရန်အတွက် ချူဟွိုက်ကို တစ်သျှူးတစ်ခုသာ တောင်းလာသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ကြော့ရှင်းပြီး သေသပ်သည်။

လူတိုင်းက ရောက်လာကြ၍ ဝမ်ရွှယ်က နောက်ဆုံး အသိဝင်လာသည်။ သူမက တရှုံ့ရှုံ့ငိုနေရင်း ပြောလာသည် " မနေ့ညတုန်းက ကျွန်မက အိပ်ရာ စောစောဝင်ခဲ့ပြီးတော့ အစ်မရှင်းကလည်း အဆင်ပြေနေသေးတယ်...."

သူမက ဒေါသထွက်လာရသည် " အဲ့ဒီအချိန် ကျွန်မက သန့်စင်ခန်း သွားချင်လာလို့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့...အစ်မရှင်း...သူမက..."

ဝမ်ရွှယ်က စကားဆက်မပြောနိုင်တော့သော်လည်း လူတိုင်းက ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

“သူမက အစကတည်းက မြေကြီးပေါ် ရောက်နေတာလား" ချူဟွိုက်က မေးလာသည်။

“မဟုတ်ဘူး....မဟုတ်ဘူး" ဝမ်ရွှယ်က စကားရပ်သွားရင်း ပြောလာသည် " ကျွန်မ အရမ်းကြောက်နေလို့ မတော်တဆ သူ့ကို မြေကြီးပေါ် တွန်းလိုက်မိသွားတာ...တကယ် မရည်ရွယ်ပါဘူး"

ချူဟွိုက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်

" သိပြီ"

လူတိုင်းက စိတ်အားငယ်နေကြချိန် လော့ဇီယန်က ရုတ်တရက် အပြေးရောက်လာရင်း အသက်အောင့်ပြီး ပြောလာသည်

" အဖေယင်းနဲ့ သူ့မိန်းမက သေသွားကြပြီ"

မိုးရေများက သွန်ချသလို ရွာချလာပြီး မိုးကြိုးကြောင်းတစ်ခုက ရွှံ့မြေပြင်ပေါ် လျပ်ခနဲ ပေါ်လာကာ မိုးသည်းသည်းကြား ဟိန်းခနဲမြည်လာသည်။

ချူဟွိုက်၏ မျက်လုံးများက ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူက ဤသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မှန်း သိနေခဲ့သော်လည်း အဖေယင်းကပါ မကြာခင် သေသွားပြီး အမေယင်းလည်း တစ်ပါတည်း သေသွားမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။

ကျောက်ရှင်းကရော ဘာလို့ အသတ်ခံရတာလဲ။

လော့ဇီယန်က ရှင်းပြလာသည် " ငါက အဖေယင်းရဲ့ အခန်းဘေးမှာ နေတာ။ အော်သံတွေ ကြားလိုက်လို့ အပြေးသွားပေမယ့် ရေနံဆီမီးအိမ် ကိုင်ထားရင်း အပြင်ထွက်လိုက်တဲ့အခါ ရွှံ့အရောင်က မူမမှန်ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်...."

“ငါက...ရွှံ့အရောင်အတိုင်း လိုက်သွားကြည့်လိုက်တော့ ဘေးအခန်းကနေ သွေးတွေ စိမ့်ထွက်နေမှန်း တွေ့လိုက်တာ...အဲ့ဒါနဲ့ တံခါးတွန်းဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့...." လော့ဇီယန်က အန်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရသည်။

လူတိုင်းက ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ ဝမ်ရွှယ်၏ ဝိဥာဥ်သုံးပါးနှင့် စိတ်ဝိဥာဥ် ခုနစ်ပါးကလည်း တစ်ဝက်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်ကာ လီပင်းကလည်း အခြေအနေကောင်းနေသည့် ပုံမပေါ်ချေ။ သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် အဖေယင်းနှင့် အမေယင်းတို့က NPCများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ သေသွားသည်က ကိစ္စမရှိသော်လည်း ကျောက်ရှင်း၏သေဆုံးမှုက သူတို့ကို ကြောက်လန့်သွားစေသည်။ ချက်ကျလက်ကျ ပြောရလျှင် သူတို့က အသစ်လေးများဖြစ်၍ ကျောက်ရှင်းနှင့် သူတို့ကြား ကွာခြားမှုမရှိရာ တစ်နေ့လျှင် သူတို့ကံကြမ္မာလည်း သူမအတိုင်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။

[ဝိဥာဥ်သုံးပါးနဲ့ စိတ်ဝိဥာဥ်ခုနစ်ပါးက တရုတ်လူမျိုးတို့ရဲ့ ရိုးရာအယူအဆ တစ်ခုပါ]

သရဲက ခြေလှမ်းစလာသည်နှင့် လူသုံးယောက်ကို သတ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ပထမဆုံး ရွေးချယ်ချက်ဖြစ်သည့် ဤနေရာသို့ လာခဲ့မိသည်က မှားသွားပြီဖြစ်ကာ လုံခြုံရမည့်အစား အဖေယင်းနှင့် အမေယင်းကလည်း သေသွားပြီဖြစ်သည်။

အချိန်တစ်ခုစာအထိ လူတိုင်း၏ စိတ်က လေးပင်နေသည်။

ကျင်းထျန်းယိက ချူဟွိုက်ဘေး လျှောက်လာ၍ ချူဟွိုက်က မသိစိတ်အရ သူ့လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ချင်သော်လည်း ကျင်းထျန်းယိက ရှောင်သွားသည်

" ကိုယ့်လက်တွေက ညစ်ပတ်နေတာ။ မင်းက အသန့်ကြိုက်တယ် မဟုတ်လား"

ချူဟွိုက်က တဖြေးဖြေး လမ်းပျောက်လာသလို ခံစားရသည်။

"အစ်ကိုလော့။ မြေကြီးပေါ်မှာ ခြေရာတွေများ တွေ့ခဲ့သေးလား" ချူဟွိုက်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ခြေရာလား" အခြားတစ်ယောက်သာဆိုလျှင်ဖြင့် ဤသို့ ရူးကြောင်ကြောင် မေးခွန်းမျိုး မေးသည့်အတွက် လှောင်ရယ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူ့ကို အခုမေးလာသည့်သူက အစမှ ယခုအချိန်ထိ ပြဿနာမရှာဖူးသော အားနည်းသည် အလှလေး ချူကျောင်းဖြစ်နေ၍ ကြင်ကြင်နာနာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် " မရှိဘူး"

သူက ချူဟွိုက်ကို ကြင်နာရက်ရောစွာ သတိပေးလာသည် " သရဲတွေရဲ့ စွမ်းအင်က မင်းစိတ်ကူးထားတာထက်ကို ကျော်လွန်တယ်။ မင်းက သူ့ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားတာနဲ့ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးနေရင်တောင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် မင်းကို သတ်လာနိုင်တယ်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် လူတစ်ယောက်လိုမျိုး ခြေရာချန်ထားခဲ့မှာလဲ"

ချူဟွိုက်က သူ့ထင်မြင်ချက်ကို ငြင်းဆိုခြင်းမရှိပဲ ခေါင်းညိမ့်ပြလာပြီး တံခါးဖွင့်ရန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မိုးက အဆင်မပြတ် သည်းထန်နေပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများကလည်း မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ တလက်လက် ဖြစ်နေသည်။

လေပြင်းတိုက်နေ၍ သစ်ပင်များက လမ်းတစ်ဖက်တွင် လှဲကျနေသည်။

တစ်ညလုံး မိုးရွာနေပြီးတော့ မိုးကြောင့် ခြေရာလက်ရာတွေလည်း ပျောက်သွားပြီဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခြေရာကျန်နိုင်မှာလဲ။

ချူဟွိုက်က တစ်ခုခု အမှတ်ရသွားပုံရပြီး အဖေယင်းနှင့် အမေယင်းတို့၏ အခန်းကို စစ်ဆေးဖို့သွားရန် ပြင်လိုက်စဥ် ကျင်းထျန်းယိက ထိုနေရာမှ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူက ချူဟွိုက်တွေးနေသည့် အရာကို သိနေဟန် ပြောပြလာသည် " သူတို့လျှာတွေ ရှိသေးတယ်။ လည်ပင်းညှစ်ပြီး အသတ်ခံခဲ့ရတာ"

ချူဟွိုက်၏ မျက်နှာအမူအရာက အတွေးနက်သွားလေသည်။

သရဲက လျှာကို ဆွဲထုတ်သွားလျှင် သူတို့က ဆက်စပ်တွေးကြည့်ပြီး အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်သေးသည်။

ငရဲ၏ပထမထပ်ကို လျှာဖြတ်ခန်းဟု ခေါ်ကြသည်။ အတင်းပြောပြီး ပြဿနာရှာကြသူများ၊ အခြားသူများကို အပုပ်ချပြီး မကောင်းသတင်းပြောကြသူများက ထိုအခန်းတွင် သံကြိုးနှင့် ဆွဲထုတ်ခံထားရသည့် သူတို့လျှာများကို တွေ့ရပေမည်။

ဒါဆို ကျောက်ရှင်းက မကောင်းတာ တစ်ခုခုများ ပြောခဲ့လို့လား...။

ချူဟွိုက်၏ မျက်ဆံများက ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားရသည်။ နေ့အချိန်တွင် ကျောက်ရှင်းက ယင်းရှောင်ဖုန်းအကြောင်းကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ပြောခဲ့လေသည်။

ဒါက သူမသေဆုံးရခြင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းမှန်များ ဖြစ်နိုင်မလား။

ချူဟွိုက်က ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရင်း လူတိုင်းကို အားတင်းပြုံးပြလိုက်ပြီး လူတိုင်းလန့်သွားလောက်မည့် အကြောင်းရာ တစ်ခုခုကို ပြောပြလာသည် " အဖေယင်းရဲ့ သေဆုံးမှုနောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းကို ကျွန်မသိတယ်"

လူတိုင်းက အသက်ရှူရပ်သွားကြသည်။

" ယင်းရှောင်ဖုန်းကို သူသတ်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် အဖေယင်းက ယင်းရှောင်ဖုန်း လက်စားချေရမယ့် အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့တာ"

ချူဟွိုက်၏ စကားသံက လူတိုင်း၏ရင်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ယခင်က နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်တွေ့သည့်အချိန်က ထိုအမျိုးသမီး ပြောသွားသည့် အကြောင်းရာအပေါ် သံသယရှိမိသော်လည်း စောစောက အဖေယင်း၏ အပြုအမူကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်သောအခါ သူ့စိတ်ထဲက ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်သွားလေသည်။

အဖေယင်းက သေဖို့ကံပါလာမှတော့ ကျင်းထျန်းယိရဲ့ လက်ကို ဘာလို့ ညစ်ပတ်စေရမှာလဲ။

ထောင်ချောက်ထဲ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျသွားသည့်သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်မှ ပိုကောင်းသည့် ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လေသည်။

အဖေယင်းက လည်ပင်းညစ်ခံရပြီး သေသွားရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် ထိုနည်းလမ်းက အရမ်း လွယ်ကူနေလွန်းသည်။

သူတို့ အခန်းထဲမှ အမြန် ပြေးလာကြပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ အချိန်မရခဲ့သည်ထိ သရဲ၏ လှုပ်ရှားမှုက မြန်ဆန်နေလိမ့်မည်ဟု သူထင်မထားခဲ့ချေ။

အဖေယင်းက ဆုံးသွား၍ ချူဟွိုက်မှာ သူတို့ရွေးချယ်မှုက မှားသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး လူတိုင်းကို ညတွင်းချင်း ချောင်အိမ်တော်သို့ ပြန်ခေါ်သွားရန်မှအပ ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက် မရှိတော့။

သရဲအဖြစ်ပြောင်းသွားသည့် မာကျစ်ချိန်က ချောင်အိမ်တော်တွင် ရှိနေသေး၍ သူတို့က ထိုနေရာတွင် လုံခြုံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် သူတို့က ချောင်အိမ်တော်တွင် ယနေ့နေလိုက်ပါက အသတ်ခံရမည့်သူက ချောင်သခင်မကြီး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

သူတို့က နှစ်ရက်ကျော်ခန့် နေပြီးချိန် သဲလွန်စများ ရလာပြီဖြစ်၍ သေသွားနိုင်သည့်သူကလည်း မလွဲဧကန် သေသွားနိုင်ပေသည်။

ဝမ်ရွှယ်က ခေါင်းငုံ့ထားလေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" လီပင်း၏ စိတ်အခြေအနေက ပြိုလဲနေပြီဖြစ်၍ ပြန်လည်ချေပလာသည့် သူ့စကားလုံးများက စူးရှပြင်းထန်နေသည်။

“ယင်းရှောင်ဖုန်းက သူ့သမီးအရင်းလေ။ သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီး။ ရက်စက်လှပါချည်ရဲ့ဆိုတဲ့ ကျားတောင် သူ့ကလေးတွေကို စားမှာမဟုတ်ဘူး။ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာ ရပ်လိုက်သင့်တယ်။ ပြီးတော့ ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး တွေးမနေနဲ့။ ပြဿနာရှာတဲ့သူ အများစုက မိန်းမတွေပဲ" သူက အော်ပြောလိုက်သည်။

[သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေတောင် သူ့ကလေးကို စောင့်ရှောက်တယ်လို့ ပြောချင်တာပါ]

“ကျောက်ရှင်းရဲ့ အကြံကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ယင်းမိသားစုဆီ ရောက်လာရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါတွေအကုန်လုံးက သူမရဲ့ အမှားပဲ။ သူမက သေသင့်တယ်" လီပင်းက အခြားသူကို အပြစ်တင်ပြီး သူ့ဒေါသတို့ ပုံချလာသည်။

ချူဟွိုက်က လီပင်း၏ အပြုအမူကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မသွားပဲ ထူးမခြားနားသလို ပြောလာသည် " * မဖြစ်နိုင်တာကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီးရင် ဘာပဲကျန်ကျန် ဘယ်လိုပဲ မဖြစ်သင့်ဘူးဆိုပေမယ့် အဲ့ဒါက အမှန်တရားပဲ"

[Sir Arthur Conan Doyleရဲ့ ရှားလော့ဟုမ်း စာအုပ်ထဲမှ ဖော်ပြချက်ပါ]

“ဝိုင်နဲ့ မိန်းမတွေက လူတွေရဲ့ မျက်လုံးကို ညှို့ငင်နိုင်စွမ်းရှိပြီးတော့ ပိုက်ဆံက လူတွေရဲ့ စိတ်ဝိဥာဥ်ကို မွှေနှောက်သွားစေတယ်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဒီလို ဖြစ်နေတာပဲ။ ဒါကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်မမှာ တိကျတဲ့ အကြောင်းပြချက်ရှိပေမယ့် ဒီကိစ္စအပေါ် သံသယရှိနေဦးမယ် ဆိုတာလည်း သိပါတယ်"

“မင်း..." လီပင်းက သူ့အကြံမအောင်၍ သူ့မျက်လုံးများက စူးရှလာသည်။ သူက ရှေ့တိုးပြီး ချူဟွိုက်ကို ရိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဤလူက ပရောလောကတွင် သူ၏ ဆိုးယုတ်သည့်ဘက်ခြမ်းကို တဖြေးဖြေး ပြလာသည်။

လော့ဇီယန်က သူ့လက်ကို အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နံရံဘက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းပစ်လိုက်သည်။ လီပင်း၏ခေါင်းက နံရံနှင့်တိုက်မိသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများက သွေးကြောထင်လာသည်။

နောက်မှ လော့ဇီယန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး မောက်မောက်မာမာ ပြောလိုက်သည် " အခြေအနေမှန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားအောင် မင်းကို ဒုက္ခခံသွားရစေချင်တယ်...ပြီးတော့ မင်းကို တိတ်တိတ်လေးသေသွားစေနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ရာတောင် ရှိတယ်နော်...သူမလို သေသွားရအောင်ပေါ့"

သူက မြေပြင်ပေါ် လှဲနေသည့် ကျောက်ရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ချူဟွိုက်က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သည့် အကြည့်ကြည့်လာသည်။

လီပင်းက အင်္ကျီလက်အောက်မှ လက်သီးကို ကျပ်ကျပ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိသည်။ သို့သော်လည်း သူက နာကျင်မှုကို ကြံကြံခံနိုင်ပါသေးသည်။ သူသာ အသက်ရှင်သန်လိုလျှင် ထိုလူများအပေါ် မှီခိုရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိနေ၍ပင်။

“အမေယင်းကလည်း ဘာလို့ သေသွားရတာလဲ" လီပင်းက မျက်နှာမသာမယာနှင့် မေးလာသည်။

“သတ္တိနည်းပြီး ကြောက်တတ်တဲ့အတွက် နတ်ဆိုးလိုလူတစ်ယောက်က ပြစ်မှုကျူးလွန်နေတာကို မတားပဲ ခွင့်ပြုသလို ဖြစ်သွားတာ" ချူဟွိုက်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလာသည်

" မေးပါရစေ။ ရှင်တို့သာ ဒီလိုမိသားစုမျိူးမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရင် အမေဖြစ်သူကို မုန်းတီးမိမယ်လို့ မခံစားရဘူးလား"

ကျင်းထျန်းယိက ခေါင်းညိမ့်ပြလာသည်

" သူမ အသက်ရှင်နေစဥ်အတွင်းမှာ သူမမှာ နာကျည်းချက် နည်းနည်းပဲ ရှိခဲ့ပေမယ့် သေသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူမကိုယ်ထဲက နာကျည်းစိတ်က အသက်ရှင်စဥ်ကထက် အဆတစ်ရာလောက် များလာလိမ့်မယ်။ ယင်းရှောင်ဖုန်းက အမေယင်းအပေါ် မကျေနပ်စိတ်ရှိနေတဲ့အတွက် သရဲဖြစ်သွားတော့ လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်လိုက်နိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဝမ်ရွှယ်က အစကတည်းက အသံတိတ်နေပြီး လီပင်းကလည်း အခြားစကား ဆိုမလာချေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း လော့ဇီယန်က ဆေးလိပ်သောက်နေရင်း သီးသွား၍ ခေါင်းတဟွတ်ဟွတ် ဖြစ်လာသည်။

ကျင်းထျန်းယိက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်မိသည်။ ချူဟွိုက်က နေသိပ်မကောင်း၍ လော့ဇီယန်ကို ထီးယူပြီး အပြင်တွင် သွားသောက်ရန် ပြောလိုက်သည်။

မနက်စောစောပိုင်းတွင် မိုးက အလိုလို တိတ်သွားလေသည်။ ဤနေ့က နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သည်။

ယနေ့ညသန်းခေါင်တွင် ချောင်အိမ်တော်၌ ဝိဥာဥ်လက်ထပ်ပွဲ ကျင်းပလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်....

"ကျွန်မတို့ ချောင်အိမ်တော်ကို ပြန်သွားရမယ်" ချူဟွိုက်က ရုတ်တရက် ပြောလာသည်။

လီပင်းက ဒေါသတကြီး ထခုန်လိုက်ရင်း ပြောလာသည် " ဘာလို့ ငါတို့က မင်းစကားနားထောင်ရမှာလဲ။ အရင်တုန်းကလည်း ကျောက်ရှင်းက မမြင်မစမ်း ရွေးလိုက်လို့ သေသွားရပြီးပြီ"

“လောလောဆယ်ထိ မင်းဆက်စပ်ကြည့်တဲ့နောက် လိုက်ခဲ့ပေးရုံပဲ။ ပြစ်မှုတိုင်းမှာ ကျူးလွန်သူဆိုတာ ရှိတယ်။ ယင်းရှောင်ဖုန်းက အဖေယင်းနဲ့ အမေယင်းကို သတ်လိုက်ပြီးပြီ။ ဒါက သူမ လက်စားချေချင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆို ယင်းမိသားစုက အခု လုံခြုံနေတာပဲလေ။ ဒါကို မင်းက ချောင်မိသားစုဆီ သွားပြီး သေချင်နေတာလား"

“သရဲက ချောင်သခင်မကြီးကို ပစ်မှတ်ထားနေတာကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေတာပဲကို ဘာလို့ ဒီအချိန်မှာ ပြန်သွားခိုင်းနေရတာလဲ"

ချူဟွိုက်က လီပင်း၏ စကားအတိုင်း မစဥ်းစားမိသည်မဟုတ်။ အဖေယင်းနှင့် အမေယင်းတို့၏ သေဆုံးမှုကြောင့် ချောင်သခင်မကြီးလည်း ထိုအတိုင်း ဖြစ်သွားမလား တွေးမိသော်ငြား သူမအသတ်ခံရမည့် အချိန်က ဝိဥာဥ်လက်ထပ်ပွဲပြီးချိန်မှလား မစခင်အချိန်လား မသေချာခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ချောင်မိသားစုက အန္တရယ်ရှိသည့် နေရာတစ်ခု ဆိုသည်က ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိချေ။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာက ဖြစ်ရပ်၏ ပင်မဗဟိုချက် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့က အချက်အလက်ပိုရနိုင်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးလည်း ပိုတိုးလာနိုင်သည်။

သရဲက သူတို့ကို အချိန်တစ်ခုစာထိ သတ်လာမည် မဟုတ်ပဲ ကျောက်ရှင်း၏ သေဆုံးမှုကြောင့်လည်း အချိန်တစ်ချို့ထိ နှောင့်နှေးနေမည် ဖြစ်သည်။

ချူဟွိုက်က တိတ်နေ၍ လီပင်းက ချူဟွိုက်က ယုံကြည်ချက်မရှိ ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူမှန်နေသလို ထပ်ပြောလာသည်

" ငါပြောတာ နားထောင်ကြ။ ဝိဥာဥ်လက်ထပ်ပွဲက ဒီနေ့ ညသန်းခေါင်မှာ လုပ်မှာ။ ဒါကြောင့် ည၁၁နာရီမှာ လူစုပြီးတော့ ထွက်ကြမယ်"

သူ့စကားမဆုံးခင် လော့ဇီယန်နှင့် ကျင်းထျန်းယိတို့က ချူဟွိုက်နောက်တွင် ရပ်နေကြပြီး သူတို့ထင်မြင်ချက်ကို ပြလာပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့ ပိုပြီး အတူရှိလာလေလေ လော့ဇီယန်က ချူဟွိုက်ကို တက်သစ်စ အလင်းရောင်လေးအဖြစ် မြင်လာမိလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမက နွယ်ပင်လေးလို ပျော့ပျောင်းသည့်ပုံရှိသော်လည်း အမှန်တွင်ဖြင့် ချူကျောင်းက ထက်မြက်ပြီး တိကျပြတ်သားသည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ ကြောက်နေလျှင် ကြောက်နေသည့်ပုံ ပြလာလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူမက နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး သတ္တိကြောင်သည့်သူလို မပြုမူဖူးပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူကျောင်းက ဝမ်ရွှယ်ကို ကယ်သည့်သူ ဖြစ်နေမှန်း သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့သောလူမျိုးက ယုံကြည်ဖို့ ထိုက်တန်သည့်သူ ဖြစ်ပြီး ဘော့စ်နှင့်လည်း လိုက်ဖက်ညီသည့် တွဲဖက်ကောင်း ဖြစ်သည်။ သူနှင့် ချူကျောင်းက အတူရှိရန် ကံမပါခဲ့၍ ဘော့စ်ကို အားကျရုံမှလွဲ မတတ်နိုင်ချေ။

ဤဖြစ်ရပ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရှင်သန်နေရန်က အလွန်အမင်း အထီးကျန်စရာကောင်းကာ သေခြင်းတရား အရိပ်ကြီးကလည်း သူ့ကို မကြာခဏ အနှောင့်အယှက်ပေးနေသည်။

ချူဟွိုက်က လီပင်းနှင့် ငြင်းခုန်ရန်အတွက် ပျင်းလွန်းလှသည် " ရှင်က အခုချက်ချင်း မသွားချင်ရင်လည်း သန်းခေါင်ယံ မတိုင်ခင်မှ ဝိဥာဥ်လက်ထပ်ပွဲတက်ဖို့ သွားပေါ့။ ကျွန်မလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး"

“ဝမ်ရွှယ်...မင်းရော..." သူက ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်လုံး တိတ်နေသည့် ဝမ်ရွှယ်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့တွေ..." လီပင်းက ဒေါသထွက်လာရသည် '"မင်းတို့တွေ နောင်တရလိမ့်မယ်"

လီပင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအရာနှင့် ဝမ်ရွှယ်ကို ကြည့်လာသည်။ သို့သော်လည်း အရာရာတိုင်းက ဤအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီဖြစ်၍ သူက ကျည်ဆန်ကိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်

" ရှောင်ရွှယ်...မင်း...ကိုယ်နဲ့အတူ ယင်းမိသားစုမှာ နေခဲ့ချင်လား"

ဝမ်ရွှယ်က တိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ လီပင်းက သူ့ကို ငြင်းလိုက်သည် ထင်၍ ဒေါသတို့ ပြန်ထွက်လာရသည်။

သို့သော်လည်း ထင်မထားစွာ ဝမ်ရွှယ်က ခေါင်းမော့လာပြီး ရှက်ဝဲဝဲ ပြုံးပြလာသည်

" ကောင်းပြီလေ"

👻

Prev Next