Chapter 49

Volume 2 : နှစ်ယောက်တွဲဖြတ်ကျော်ခြင်း

Chapter 49 (3 of Spades – ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ၀၉၊ သူခိုးအဖွဲ့)

နေ့လယ်ပိုင်း ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းတွင်…

ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် နေ့လယ်စာစားပြီးသည်နှင့် ရှောက်ချင်းကော်ကို အောက်ထပ်သို့ လိုက်ပို့ပေးသည်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူဌေးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားပြောနေခဲ့သည်။

"အစတုန်းက ရွှေဒင်္ဂါး 10,000 ပါ… မနေ့က 20,000 တက်လာပြီး ဒီနေ့ 40,000 ဖြစ်သွားတယ်… ဒါက အရမ်းမလွန်လွန်းဘူးလား… တစ်ရက်ကို နှစ်ဆတက်နေတာ ရှင်ဘာလို့ ဒီအတိုင်းပိုက်ဆံမခိုးလိုက်တာလဲ"

သူဌေးက အကြောင်းပြချက်ကို ရှင်းပြသည်။ 

"အခုက အကုန်ဈေးတက်နေတာ… တည်းခိုစရိတ်က ဘာလို့မတက်ရမှာလဲ… ငါအသက်မရှင်နိုင်ဘူး"

အမျိုးသမီးသည် ဒေါသအလွန်ထွက်နေပြီး စတင်အော်ဟစ်တော့မည့်အချိန်မှာ သူမနောက်ရှိ ယောင်္ကျားလေးက သူမပခုံးကို ရုတ်တရက် လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"ထင်ထင် သွားကြရအောင်… တစ်ရက်ကို နှစ်ဆဈေးတက်နေရင် ဒီမှာနေဖို့က အရမ်းဈေးကြီးတယ်"

သူမကအသံလျှော့ကာ မိန်းကလေး၏မျက်လုံးများက သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ 

"ငါတို့ဘယ်ကိုရွှေ့ကြမှာလဲ… ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းက Aမြို့မှာ နေထိုင်ဖို့ စျေးအသက်သာဆုံးနေရာပဲ… အခြားနေရာတွေက ပိုဈေးကြီးနိုင်တယ်… နင်ငါ့ကို လမ်းဘေးမှာ အိပ်စေချင်နေတာလား… အရင်တုန်းက နင်ငါ့ကိုလိုက်ပိုးတုန်းက ငါ့ကိုကောင်းမွန်တဲ့ဘဝပေးချင်တယ်လို့ပြောခဲ့တယ်လေ… အခုတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ဘဝမပြောနဲ့ နေစရာတောင် မရှိဘူး…" သူမ အော်ငိုလေသည်။

အမျိုးသားက ရုပ်ဆိုးပြီး ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက သူ့လေသံကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"သူဌေး… ကျွန်တော်တို့ ခေါက်ဆွဲခြောက်နဲ့ နို့ကို တည်းခိုခအဖြစ် ပေးလို့ရမလား"

သူဌေးက စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသခဲ့သည်။

"မင်းမှာဘယ်လောက်ရှိလဲ"

‌အမျိုးသားက အကြံပြုခဲ့သည်။

"ဒီညတည်းခိုဖို့ နို့တစ်ဘူးနဲ့ ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ဘူး ပေးမယ်လေ ဘယ်လိုလဲ"

သူဌေးက လက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။

"နှစ်ဘူး"

ထိုလူ၏ ပါးစပ်က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ 

"အရမ်းမလွန်လာနဲ့"

သူဌေးက ပခုံးတွန့်ပြီး ပြုံးပြသည်။

"ဈေးမတက်ခင်တုန်းက ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ဘူး 3,000 နဲ့ နို့တစ်ဘူး 2,000 လေ… ပေါင်းလိုက်ရင် ရွှေဒင်္ဂါး 5,000 ပေါ့… တည်းခိုခက တစ်ရက် 10,000 ဆိုတော့ နှစ်ဘူးက မများဘူးမလား… မင်းတို့နေဖို့ နှစ်ဘူးပဲ"

ယောင်္ကျားလေးနှင့် မိန်းကလေးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးသည် ဧည့်ခန်းရှိ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များဆီ ဖြတ်လျှောက်သွားကာ အမျိုးသားက အစားအသောက်သွားယူရန် အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ယွီဟန်ကျန်းက ရှောက်လုံ၏နားထဲသို့ း တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည်။ 

"ဒီလူနှစ်ယောက်က အခန်းစရိတ်အတွက် ပေးစရာ ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူးထင်တယ်… သူတို့က စျေးနှုန်းမြင့်တက်မှုလမ်းကြောင်းကို မခန့်မှန်းခဲ့ကြဘဲ အခန်းခကို ကြိုမပေးခဲ့ကြဘူး… မင်းက ခုနစ်ရက်စာကို တိုက်ရိုက်ပေးဆောင်ရမယ်ဆိုတာသိတဲ့ အမြော်အမြင်ရှိတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရှောက်လုံသည် ဆောင်းရာသီအားလပ်ရက်တွင် သူ့မိဘများနှင့် ခရီးထွက်လေ့ရှိပြီး နေရာထိုင်ခင်းအတွက် တစ်လုံးတစ်ခဲတည်း ပေးဆောင်လေ့ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခရီးသွားရာသီနှင့် သီတင်းကျွတ်ကာလများတွင် စျေးနှုန်းများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ တချို့သောဟိုတယ်များသည် အလုပ်ရက်နှင့် ပိတ်ရက်များအတွက် မတူညီသောစျေးနှုန်းများရှိသည်။ ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ခုနစ်ရက်ကြာ တည်းခိုရန် ဘွတ်ကင်လုပ်ပြီး ရွှေဒင်္ဂါး 80,000 သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

အခန်းတစ်ခန်းအတွက် ကြိုတင်ငွေမပေးထားသော စိန်ခေါ်သူများသည် ယနေ့ 40,000 သို့ တိုးလာခဲ့သည်။ ဒါဆို မနက်ဖြန် 80,000 တက်လာမည်။ စိန်ခေါ်သူများကိုပေးသော ကနဦးရန်ပုံငွေသည် အခန်းခအတွက်ပင် မလုံလောက်ပါ။

ဤအချိန်တွင် အခန်းခအတွက် ပစ္စည်းများ ပေးချေရန် ရွေးချယ်မှုမှာ ကောင်းမွန်ပါသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ပစ္စည်းများ အခိုးခံရသည်နှင့် အဆုံးသတ်ပြီ။ ထို့ကြောင့် ရှောက်လုံသည် ဤဖြစ်စဥ်ကို ရှင်းလင်းရန် 'အခြားသူများ၏ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူခြင်း' ဟူသော အယူအဆကို အထူးမုန်းတီးခဲ့သည်။ ဒါက သူတို့ကို အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။

***

သုံးယောက်သား ဟိုတယ်မှ ထွက်လာကြသည်။ ရှောက်ချင်းကော်သည် စတော့ရှယ်ယာဈေးကွက်ကိုအာရုံစိုက်ရန် သူ့အခန်းသို့ လက်တော့ပ်ကိုယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ့အိပ်ရာအောက်မှာ ဝှက်ထားသည့် ပစ္စည်းများက အခိုးခံရပြီးသားဆိုတော့ သူ့နေရာက အလုံခြုံဆုံးဖြစ်နေသည်။

ယွီဟန်ကျန်းက ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သို့သွားစဉ်တွင် ရှောက်လုံက စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မြို့ထဲသို့သွားခဲ့သည်။

နေ့လယ် ရာသီဥတုသည် အလွန်ပူတာကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ပြဿနာရှာဖို့ ဗဟိုရင်ပြင်မှာ ဘယ်သူမှ မစုဝေးခဲ့ကြပါ။ ဆိုင်းဘုတ်များဖြင့် အဆောက်အဦး ခေါင်မိုးပေါ်မှာ ရပ်နေကြသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများလည်း ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ လမ်းပေါ်ရှိ စတိုးဆိုင်များ၏ 80% ကို ပိတ်ထားပြီး တစ်မြို့လုံး ဗလာဖြစ်နေသည်။ စူပါမားကတ်တစ်ခုတည်းသာ လူများဖြင့် စည်ကားနေသေးပြီး လူတန်းရှည်ကြီး ရှိနေသည်။

ရှောက်လုံက စက်ဝိုင်းပုံအတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စျေးကွက်ကြီးကြပ်စီမံခန့်ခွဲခြင်း ဒါရိုက်တာသည် လူတိုင်းကို စိတ်ချလက်ချဖြစ်စေရန် လာခဲ့သည့်အတွက် နောက်ရက်တွေမှာ ဈေးတွေ တဟုန်ထိုးတက်လာသောအခါ အကြီးစား သွေးထွက်သံယို မဖြစ်ခဲ့ဘူး။

သူက ယွီဟန်ကျန်းကို ဖုန်းဆက်ပြီး တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဘက်က အခြေအနေဘယ်လိုရှိလဲ"

ယွီဟန်ကျန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်မှာ သူဌေးက ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ အလုပ်သမားတွေအားလုံး အိမ်ပြန်သွားကြပြီ… ဆိုက်က လုံးဝပိတ်သွားပြီ"

ရှောက်လုံက မေးသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ပစ္စည်းတွေကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ လိုအပ်လား"

"မနက်ဖြန်အထိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ… ပစ္စည်းတွေကို ကိုယ်တို့အဆင်ပြေပြေ သယ်ယူနိုင်ဖို့ ကိုယ်ကားတစ်စီးရဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက်မယ်"

ရှောက်လုံက သူ့ကို ပြောခဲ့သည်။

"ဂရုစိုက်နော်… ခင်ဗျားကိုစောင့်ဖို့ ကျွန်တော်အခန်းပြန်လိုက်မယ်"

ဖုန်းချပြီး ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ လမ်းမှာ နွားနို့နှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက်များဖြင့် ငှားရမ်းခပေးဖို့ သူဌေးနှင့် ညှိနှိုင်းထားသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကို တွေ့ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခရီးဆောင်အိတ်ကို အသီးသီး ကိုင်ဆောင်ကာ စိတ်ညစ်နေသော အမူအရာများဖြင့် ခန်းမထဲတွင် ရပ်နေကြသည်။ သို့သော် အိတ်နှစ်ခုလုံးသည် ပြားချပ်ချပ်ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းများစွာမပါဝင်ကြောင်း ထင်ရှားပါသည်။

ငိုနေသော အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများကနီရဲနေပြီး သူဌေးကို လက်ညှိုးထိုးရင်း သူမ၏အသံက သိသိသာသာ တုန်ယင်နေသည်။

"ကျွန်မတို့အခန်းထဲက ပစ္စည်းတွေ အခိုးခံလိုက်ရပြီ… ရှင်က သူဌေးဖြစ်တာကြောင့် တာဝန်ယူသင့်တယ်… ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ ရှင်မသိဘူးလား… ရှင်က ဟာသပဲ"

သူဌေးက အပြစ်ကင်းသောပုံပေါက်နေသည်။

"မင်းတို့ကမှ လှည့်စားနေတာလို့ ငါထင်တယ်… မင်းတို့က အခန်းခကို ပေးဖို့ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ အခု မင်းတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေ အခိုးခံလိုက်ရတယ်… ဒါက မှန်သလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ… လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်လောက်က မင်းတို့အပြင်ထွက်တာ ငါမမြင်ဖူးဘူး…, မင်းတို့က အခန်းထဲမှာ တစ်ချိန်လုံး ပုန်းနေခဲ့တာ… မင်းတို့နှစ်ယောက်က သူခိုးတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"

အမျိုးသမီးက ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဘယ်သူ့ကို သူခိုးလို့လာခေါ်နေတာလဲ… လူတွေကို လိုက်မစွပ်စွဲနဲ့"

အမျိုးသားက ‌အလွန်ဒေါသထွက်ပြီး သူဌေး၏ကော်လံစကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်သူခိုးတာလဲဆိုတာသိဖို့ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာတွေကို စစ်ဆေးပါ"

သူဌေးက မျက်ဆံလှန်ပြသည်။

"ဒါက ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်လို့ မင်းထင်လား။ ဘယ်လိုလုပ်စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာရှိမှာလဲ…"

စင်္ကြံမှာ လူသုံးယောက်က ရန်ဖြစ်ကြတယ်။ ရှောက်လုံက တစ်ခုခုမှားနေတာကို သတိပြုမိပြီး သူ့အခန်းထဲပြန်ဝင်ခဲ့သည်။

— တစ်ယောက်ယောက် ဝင်သွားတယ်…

ရှောက်လုံမထွက်ခင် သူက တံခါးကြားမှာ ဆံပင်စလေးချထားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် အနက်ရောင်ဆံပင်တိုလေးသည် ထောင့်တစ်နေရာသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

တံခါးဖွင့်ထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားသော်လည်း တံခါးသော့ကို နှောင့်ယှက်ထားသည့်လက္ခဏာမပြပေ။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီလိုမျိုး သော့ဖွင့်ကျွမ်းကျင်သူများလား…

ဒါမှမဟုတ်…

ရှောက်လုံက ရုတ်တရက် ကတ်တစ်ခုကို တွေးလိုက်မိသည်။

3 of Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူတို့အား သော့ကတ် ဆုချခဲ့သည်။

ဤသော့သည် မည်သည့်သဲလွန်စမှ မကျန်စေဘဲ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းရှိ မည်သည့်တံခါးသော့ကိုမဆို ဖွင့်နိုင်သည်။ သော့တစ်ချောင်းကို ငါးကြိမ်အထိအသုံးပြုနိုင်သော်လည်း လူနှစ်ဦး အတူတကွလုပ်ဆောင်ပါက ဆယ်ကြိမ်အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသူခိုးသည် စိန်ခေါ်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲအာရုံစိုက်နေနိုင်သည်။ အခန်းပိုင်ရှင်မှ ထွက်သွားပြီးနောက် တစ္ဆေသည် တံခါးသော့ကိုဖွင့်ကာ ပစ္စည်းများခိုးယူရန် သော့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူခိုးသည် ဤတည်းခိုခန်းတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံရှိနေသည်။

ဒါကို သဘောပေါက်သွားပြီး ရှောက်လုံ၏ နောက်ကျောက အေးစက်သွားသည်။

သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သောအကြည့်ကို ထိန်းထားဖို့ ကြိုးစားပြီး တံခါးဖွင့်ကာ အခန်းထဲကို ဝင်လိုက်ပြီး ဘာမှမတွေ့သလို ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။

တံခါးကို သော့ခတ်ပြီးနောက် သူက ယွီဟန်ကျန်းထံ အမြန်စာတစ်စောင် ပို့လိုက်သည်။ 

"သူခိုးက ဒုတိယထပ်မှာ စုံတွဲတစ်တွဲရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးသွားပြီ… အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ အမြန်ဆုံးပြန်လာခဲ့တော့… သူခိုးက ကျွန်တော်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီဆိုတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်"

ယွီဟန်ကျန်းက စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ကိုယ် အခုပြန်လာမယ်… မင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်ပါ"

***

စင်္ကြံ၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် လင်းယုန်ကဲ့သို့ စူးရှသောမျက်လုံးတစ်စုံက ရှောက်လုံ၏နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ရှောက်လုံသည် သူ့အခန်းထဲသို့ မရောက်မီတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ဩရှရှအသံဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ 

"207 မှာ နေထိုင်တဲ့ စိန်ခေါ်သူက အရမ်းသတိရှိတယ်… အခန်းထဲမှာ ပစ္စည်းတွေမရှိဘူး… အစားအသောက်တွေ အကုန်လုံးက ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှာ ပါနေတယ်"

သူ့ဘေးက လူငယ်က တွေးဆလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား… သူတို့မှာ လူသုံးယောက်ရှိပြီး အိတ်ထဲက အစားအစာနဲ့ ခုနစ်ရက်လောက် အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး… အခြားနေရာတွေမှာ သိမ်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအများကြီးရှိရမယ်… ဟုတ်သား… အရပ်အရှည်ဆုံးတစ်ယောက်က နေ့တိုင်း အပြင်ထွက်တယ်… သူ ပစ္စည်းတွေကို လိုက်ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်… နေ့တိုင်း အပြင်ထွက်ရင်း ပစ္စည်းတွေ လိုက်ကြည့်တယ်… ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းလျင်မြန်ပြီး သတိကြီးကြီးနဲ့ လှုပ်ရှားနေတာ… ကျွန်တော် သူ့ကို အမှီမလိုက်နိုင်ဘူး"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက လှောင်ရယ်သည်။ 

"သူတို့က ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သိမ်းဆည်းထားပြီး သူတို့ရဲ့ ကျောပိုးအိတ်ထဲက ပစ္စည်းတွေက စားဖို့ မလောက်ဘူး… သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရဖို့ အခွင့်အလမ်း အမြဲရှိမှာပါ… စတင်ဖို့ အချိန်မနှောင်းသေးဘူး" သူက ခေတ္တရပ်ပြီး သူ့ဘေးနားရှိ လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "207 မှာ နေထိုင်သူတွေကို ဘေးဖယ်ထားဦး… အခြားအခန်းတွေကို မင်းစုံစမ်းခဲ့ပြီလား"

လူငယ်က ရယ်လိုက်သည်။ 

"အစ်ကိုရွှီ စိတ်ချပါ… 207 ကလွဲပြီး ဒီထပ်မှာရှိတဲ့ အခြားစိန်ခေါ်သူတွေအားလုံးက သူတို့ပစ္စည်းတွေကို အခန်းထဲမှာ ထည့်ထားကြတယ်"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။ 

"ငါတို့ ညကျမှ လှုပ်ရှားကြမယ်"

***

ယွီဟန်ကျန်းက မကြာခင်ပြန်ရောက်လာသည်။

သူက အခန်းထဲကို ဝင်သွားပြီး ရှောက်လုံ ရှေ့ကို ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း သုံးလှမ်းလောက်ဖြင့် အမြန်ပြေးသွားကာ သူ့မျက်လုံးများက စိုးရိမ်မှုအပြည့်နဲ့ရှိနေသည်။

"မင်းအဆင်ပြေလား"

ရှောက်လုံက ပြုံးကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ 

"စိတ်ချပါ သူတို့လှုပ်ရှားတုန်းက ကျွန်တော်အပြင်ရောက်နေပြီး ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ်" သူက အခန်းထောင့်ရှိ ဆံပင်ကို ညွှန်ပြပြီး သူ့အသံကို လျှော့ကာ ယွီဟန်ကျန်း၏နားထဲမှာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့အခန်းထဲ သူခိုးဝင်သွားတယ်"

ယွီဟန်ကျန်းသည် ဆံပင်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ 

"ကိုယ် တံခါးဖွင့်တုန်းက တံခါးသော့က ပုံမှန်ပါပဲ"

ရှောက်လုံက သူ့မေးစေ့ကို လေးနက်စွာ ကိုင်လိုက်သည်။ 

"အရင်က ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး… ရှောက်ချင်းကော်ရဲ့ ဟိုတယ်က ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လို ခိုးယူသွားတာလဲ… ဟိုတယ်ဧည့်ခန်းက ဝန်ထမ်းတွေ မျက်စိကန်းနေတာလား… ဒါမှမဟုတ် ဒီသူခိုးတွေက ကောင်းကင်ကနေ ပျံနိုင်လို့လား"

ယွီဟန်ကျန်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဘာသတိထားမိလဲ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ခန်းမှန်းချက်သာ မှန်မယ်ဆိုရင် ဒီသူခိုးက 3 of Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာရှင်းလင်းပြီး ခိုးလို့အရမ်းအဆင်ပြေတဲ့ ကတ်နှစ်ကတ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားနိုင်တယ်"

ယွီဟန်ကျန်းသည် 3 of Hearts အတွက် ဆုများကို ပြန်သတိရပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံနဲ့ သော့လား" 

ရှောက်လုံက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံက အချိန်တိုင်း မိနစ် 30 ကြာ ကိုယ်ပျောက်နိုင်တယ်… သော့က ဘယ်တံခါးသော့ကိုမဆို ဖွင့်နိုင်တယ်… အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာနဲ့ ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကိုဝတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေယူဖို့ တံခါးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်နိုင်တယ်… ဘူးတွေကို ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံနဲ့ အုပ်ထားရင် နို့နဲ့ ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေကလည်း မမြင်ရတော့ဘဲ ‌တစ္ဆေက အဲဒါတွေကို ယူသွားသလိုပါပဲ"

ယွီဟန်ကျန်းသည် ယနေ့ အလှဆင်ဈေး၏ ဂိုဒေါင်တွင် ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံသည် မူလက 3 of Hearts တွင် အကန့်အသတ်ကတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဖြစ်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာရှင်းလင်းပြီးမှသာ ဤကန့်သတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထုတ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ 3 of Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းခဲ့သော ဤသူခိုးက မရိုးရှင်းပါ။

ရှောက်လုံက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် ဒီသူခိုးက ရှင်းလင်းဖို့အတွက်ပဲ လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူး… နောက်ပိုင်းအဆင့်မှာ ရောင်းဖို့နဲ့ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကနေ အမြတ်အစွန်းအများကြီးရဖို့ ပစ္စည်းတွေ အမြောက်အမြားခိုးယူချင်တာဖြစ်မယ်"

ယွီဟန်ကျန်း၏ အမူအရာ ပျက်သွားသည်။

သူလည်း ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးခဲ့ဖူးသည်။

ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းရန် သက်သက်ဆိုလျှင် ပစ္စည်းများစွာကို ခိုးယူရန် မလိုအပ်ပါ။ ခုနစ်ရက်အတွင်း သူတို့က အစာမည်မျှစားနိုင်မည်နည်း။‌

ရှောက်ချင်းကော်၏အဆိုအရ သူနေထိုင်သည့်ဟိုတယ်တွင် လုယက်ခံရသည့် စိန်ခေါ်သူအုပ်စုသုံးစုရှိသည်။ ဘေးအိမ်မှ မိန်းကလေးနှစ်ဦး ပျောက်ဆုံးသွားသော ပစ္စည်းများမှာ နို့ဘူးများနှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက်များ အများအပြား ပါဝင်ကြောင်း သိရသည်။

ယွီဟန်ကျန်း အခန်းထဲ ဝင်လာသောအခါ စင်္ကြံရှိ စုံတွဲသည် ဒုက္ခရောက်ဆဲဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းအများအပြား ဆုံးရှုံးသွားသည်မှာ သိသာထင်ရှားပါသည်။

ဒါက ရှောက်လုံ၏ ယူဆချက်ဟာ လုံးဝမှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူခိုးက ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းဖို့ ပစ္စည်းတွေ ခိုးနေတာမဟုတ်ဘူး။ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲကနေ ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အများကြီးရဖို့အတွက် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းမှာ ပစ္စည်းပြတ်လပ်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူနေခြင်းဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းခိုးယူခံရသော စိန်ခေါ်သူများသည် ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့သိသည်။

အခြားသူ၏အသက်ကို ငွေအတွက်ရယူခြင်းသည် 'လူ၏သွေး' ကို ရိုးရှင်းစွာ ဖောက်သောက်ခြင်းပင်။

ယွီဟန်ကျန်းက ဘာပြဿနာမှ မလိုချင်ဘူး။ သို့သော် ဤသူခိုးသည် ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းကို ဝင်တိုက်ပြီး သူနှင့် ရှောက်လုံ၏အခန်းသို့ ခိုးဝင်ရန် သတ္တိရှိသောကြောင့် သူကလည်း သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရပေမည်။

ယွီဟန်ကျန်းက အလေးအနက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး 

"ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံရဲ့ စောင့်ဆိုင်းချိန်က နေ့တိုင်း ည 12 နာရီဖြစ်ပြီး မိနစ် 30 ကြာ အသုံးပြုနိုင်တယ်… ည 12 နာရီမှာ လူအများစုက အိပ်နေကြပေမဲ့ တချို့ကအိပ်မပျော်ကြဘူး… ဝင်ပြီး ခိုးတာက အန္တရာယ်များတယ်… သူတို့က မနက် 3 နာရီလောက်မှာ လှုပ်ရှားတာဖြစ်မယ်ထင်တယ်"

ရှောက်လုံက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ 

"မနက် 3 နာရီမှာ လူတိုင်း အိပ်ပျော်သွားတဲ့အခါ သူတို့က တံခါးဖွင့်ဖို့ သော့သုံးပြီး ပစ္စည်းတွေကို ယူကြတယ်… ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ရဲ့အိပ်ရာအောက်မှာ ပစ္စည်းတွေကို ဖွက်ထားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ… သူတို့ရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေက ကြီးလွန်းရင် လူတွေကို နိုးသလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါကြောင့် သူတို့လက်ထဲမှာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ဖို့ အခြားလက်နက်တွေ ရှိရမယ်" 

ရှောက်လုံ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ 

"ဥပမာ- မေ့ဆေးလား… ခုခံမှုနဲ့ ကြုံလာတဲ့အခါ လူကို သတိလစ်အောင် တိုက်ရိုက် လုပ်လိုက်ရုံပဲ"

ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ 

"ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပထမနေ့မှာ သူတို့က မေ့ဆေးအမြောက်အမြားဝယ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ပဲလိုတယ်… သူတို့က ပစ္စည်းခိုးယူခြင်းနဲ့ အသက်ရှင်နိုင်တယ်… သူတို့က ကောင်းကောင်းနေနိုင်ရုံတင်မကဘူး နောက်ပိုင်းကာလတွေမှာလည်း ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရောင်းရနိုင်တယ်"

ဒါက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းခဲ့ပါသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဉာဏ်ပညာကို မှန်ကန်သောနည်းတွင် အသုံးမချဘဲ အခြားစိန်ခေါ်သူများ၏ အသုံးစရိတ်ဖြင့် ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းလိုကြသည်။

ရှောက်လုံက သူ့လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။ 

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ… ခင်ဗျား ဘာလုပ်ချင်လဲ"

ယွီဟန်ကျန်း၏ မျက်လုံးများသည် နက်နဲပြီး အေးစက်သွားသည်။ 

"မြွေကို တွင်းထဲကနေ ထုတ်ပစ်ချင်တယ်"

#TK