Chapter 210

Volume 10 : အနုပညာဌာန

Chapter 210 (ပန်းချီထဲကပုံရိပ်ယောင် ၁၃)

ပထမထပ်ရှိ စိတ်ကူးယဉ်ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ထဲက ဇာတ်ကွက်ကို သော့ဖွင့်ခဲ့ပြီး ကျန်နှစ်ခုမှာ "အိမ်မက်" နှင့် "အန်နာ၏အလင်းရောင်" ဖြစ်သည်။

ပန်းချီကားနှစ်ချပ်စလုံးသည် ရိုးရှင်းသောပုံစံဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် "အိမ်မက်" ၏ အဖြူရောင် ကင်းဗတ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်မျဉ်းအနည်းငယ်ကိုသာ ရေးဆွဲထားပြီး အကွေးအဆန့်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးဆွဲထားသည်။ ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတာက "အန်နာ၏အလင်းရောင်"ပန်းချီကား၏ အနီရောင် ကင်းဗတ်စ်တွင် အလယ်မှာ သေးငယ်သော အဖြူရောင်မျဉ်းတစ်ခု ရှိပြီး ကင်းဗတ်စ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး မျက်မှန်ကို ချိန်ညှိကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ဘယ်လိုသော့ဖွင့်မလဲ။"

ရွှီဖေးရွှယ်: "ရှင်းဝမ်ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက် မှန်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ပထမပန်းချီကားကို ခဲဖျက်နဲ့ သော့ဖွင့်ခဲ့ပြီး ဒုတိယပန်းချီကိုတော့ ဆေးစပ်ခွက်ကို အသုံးပြုခဲ့တာကြောင့် ကျန်ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို အနုပညာဌာနရဲ့ စုတ်တံစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်။ အနုပညာဌာနက ကျောင်းသားတွေ အရင်သင်တန်းတွေကို အောင်မြင်စွာဖြေဆိုနိုင်သရွေ့ သူတို့က အခြေခံအားဖြင့် ဒီစွမ်းရည်သုံးရပ်ကို သင်ယူနိုင်မှာဖြစ်တယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ထောက်ခံသည်။ "စမ်းကြည့်လိုက်ပါ၊ စုတ်တံနဲ့ ပုံတူကူးလိုက်၊"

ရွှီဖေးရွှယ်သည် စုတ်တံကို ထုတ်ကာ အနက်ရောင်ပြောင်းပြီး တတိယမြောက် ပန်းချီကား "အိမ်မက်"၏ မျဉ်းကြောင်းများကို အစအဆုံး ခြေရာလိုက်ခဲ့သည်။ သူမ မျဉ်းကြောင်းတွေဆွဲပြီးတာနဲ့ ပန်းချီကားထဲမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပေါ်လာသည်။

စိတ်ကူးယဉ်ပန်းချီ "အိမ်မက်" မှ အနက်ရောင်မျဉ်းများသည် သာမန်မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကွဲထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဖြူအမည်းဒိုင်ယာရီကို ဖန်တီးကာ စာလုံးများအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားပါသည်။

—— အဲဒါက ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လီယာရေးခဲ့သော ဒိုင်ယာရီပါ။

"ငါ မနေ့ညက အိမ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့တယ်။ အိမ်မက်ထဲမှာ ငါက အသက်ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားပြီး နေကြာပန်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ဥယျာဉ်ကို ရောက်လာတယ်။ ငါ့မိဘတွေက ဥယျာဉ်ထဲမှာ ငါ့ကို အဖော်ပြုကစားပေးပြီး မိသားစုက ပျော်စရာကောင်းပြီးတော့ ငါ့အမေက ငါဟာ သူမရဲ့အချစ်ဆုံးကလေးတောင် ပြောခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အိမ်မက်ကနေ ငါနိုးလာတော့ ငါ့အမေနဲ့ ငါ့မောင်လေးက ဥယျာဉ်ထဲကို အတူတူသွားပြီး မနေ့က ငါစိုက်ထားတဲ့ နေကြာပန်းတွေကို ဖယ်ထုတ်နေတာ မြင်လိုက်ရတယ်။ သူမက ဥယျာဉ်ထဲမှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ အများကြီးစိုက်ပြီး ငါ့မောင်လေးကို ကျန်းမာရေးနဲ့ အညီညွတ်ဆုံး အစားအစာကျွေးချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

အိပ်မက်တွေက တကယ်ကို လှည့်စားတယ်။

ငါ့မိဘတွေက ငါ့မောင်လေးကယ်ဗင်ကိုပဲ သဘောကျကြတယ်။ ငါ့မောင်လေးအတွက် ကစားစရာအရုပ်တွေကို ဝယ်ပေးကြပေမဲ့ ငါ့အတွက် စုတ်တံတစ်ကတ်ဝယ်ပေးဖို့ ဝန်လေးနေပြီး ငါ့ပုံဆွဲလေ့ကျင့်တာက ပိုက်ဆံကုန်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါ့မောင်လေးရဲ့ အရုပ်ကားတွေက တစ်ခုကို ဒေါ်လာထောင်ချီပေးရပြီး အိမ်မှာ သူ့ရဲ့အရုပ်ကားတွေနဲ့ ပြည့်နေပေမဲ့ ငါ့ရဲ့စုတ်တံတစ်ကတ်က ဒေါ်လာရာဂဏန်းပဲရှိတာကို။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ငါ့မောင်လေးရဲ့မွေးနေ့မှာ အမေက သူ့အတွက် အဝတ်အစားအသစ်တွေဝယ်ပြီး ကစားကွင်းကို ခေါ်သွားတယ်၊ သူ့အတွက် အိမ်မှာ မီးရှူးမီးပန်းဖောက်ပေးတယ်၊ သူ့အတွက် မွေးနေ့ပါတီကျင်းပဖို့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို ဖုန်းဆက်တယ်။ ငါ့မွေးနေ့ကိုတော့ သူတို့က မမှတ်မိဘူး။

တစ်လလောက်ကြာအောင် ငါ ပုံတူကူးယူခဲ့ရတဲ့ ပန်းချီကားကို ကောင်စုတ်လေး ကယ်ဗင်က မင်နီနဲ့ ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ငါ့အမေက နင့်မောင်လေးကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့၊ သူက သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတာပါ၊ နင့်ကို ဘယ်သူက ပန်းချီကားကို အဲဒီမှာထားခိုင်းလို့လဲဆိုပြီး ပြောခဲ့တယ်။

သူက ငါ့အိပ်ခန်းထဲကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး ငါ့ကြိုးစားအားထုတ်တွေကို ဖျက်ဆီးပြီး ငါ့အမှားကြောင့်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ခဲ့တာလား။

တစ်ခါတလေ ဒီအေးစက်တဲ့အိမ်ကနေ ငါတကယ် ထွက်သွားချင်တယ်၊ တစ်မိသားစုလုံး သေသွားဖို့တောင် ငါဆုတောင်းတယ်!!!"

စာရွက်ပေါ်ရှိ စာလုံးများသည် သူတို့မျက်လုံးများရှေ့တွင် ခုန်ပေါက်သွားကာ အနက်ရောင်လက်ရေးသည် သွေးကဲ့သို့ အနီရောင်ပြောင်းသွားကာ အဆုံးတွင် အာမေဋိတ်အမှတ်အသားကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

လင်းမန့်လော်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လီယာရဲ့မိဘတွေက ဘက်လိုက်တဲ့လူတွေလား။"

လန်ယာရုန်က အကူအညီမဲ့သွားပြီး ပြောခဲ့သည်။ "ဘက်လိုက်တဲ့မိဘတွေကြောင့်ဖြစ်ရတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိခိုက်မှုက ကုစားဖို့ ခက်တယ်။ လီယာနဲ့ သူမမိဘတွေကြားက ဆက်ဆံရေးဟာ အရမ်းဆိုးနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူမမိဘတွေဆုံးပါးသွားပြီးနောက် ရိုလန်တို့ဇနီးမောင်နှံက သူမကိုမွေးစားဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တာလား။"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "ဒါဆို လီယာက ရိုလန်အိမ်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမမိဘတွေရဲ့ သေဆုံးမှုအမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပြီး သူမမိဘတွေအတွက် ‌လက်စားချေဖို့ နေ့တိုင်း ကြောင်ပွေ့ပြီး မိသားစုရဲ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခိုးနားထောင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား။" သူက ခေတ္တရပ်ပြီး သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေဆီ လှည့်လိုက်သည်။ "‘တစ်မိသားစုလုံး သေသွားဖို့တောင် ငါဆုတောင်းတယ်’လို့ လီယာရဲ့ဒိုင်ယာရီမှာ ဖော်ပြထားတယ်။ သူမမိဘတွေရဲ့ သေဆုံးမှုက သူမနဲ့ ဆက်စပ်နေမလား။"

လျှိုကျောက်ချင်းက ခန့်မှန်းချက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ "လီယာမှာ ကယ်ဗင်လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ မောင်လေးတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုထိ ငါတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဇာတ်ကွက်တွေထဲမှာတော့ အဲဒီမောင်လေးဖြစ်သူက ပေါ်မလာသေးဘူး။ သူမရဲ့မောင်လေးက သူမမိဘတွေနဲ့အတူ ကားမတော်တဆမှုမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တာလား။"

ရွှီယိရှန်း၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "မိဘနှစ်ပါးစလုံးနဲ့ သူမရဲ့မောင်လေးက ကားမတော်တဆမှုမှာ သေသွားရင် သူမက တစ်ယောက်တည်းသော အမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အရင်က ကြားဖူးတဲ့ အတင်းအဖျင်းစကားတွေကို ငါမှတ်မိသေးတယ်၊ လီယာရဲ့မိဘတွေက အတော်ချမ်းသာတာမဟုတ်လား။"

ကျောင်းသားအများအပြားသည် မယုံနိုင်အောင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်နေကြသည်။

'မောင်လေး' ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဒိုင်ယာရီနှင့်အတူ ဒီအရာများက ပို၍ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "လေးခုမြောက် ပန်းချီကားကို ကြည့်လိုက်ပါ။"

ရွှီဖေးရွှယ်သည် စုတ်တံကို အဖြူရောင်အဖြစ်ပြောင်းလိုက်ပြီး လေးခုမြောက် ကင်းဗတ်အလယ်တွင် အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အပေါ်မှအောက်သို့ ခြယ်သခဲ့သည်။ အနီရောင် ကင်းဗတ်သည် အလယ်မှ တံခါးပွင့်သွားပုံရပြီး အတွင်း၌ ပုံရိပ်ယောင်ပေါ်လာသည်။

ကင်းဗတ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ဇာတ်ကွက်တစ်ခု စတင်ပေါ်လာပြီး အချိန်က အလယ်တန်းကျောင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ လီယာသည် ယခင်က အဲလစ်နှင့် အဖွဲ့များ လဲလှယ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် အဲလစ်ထံမှ အပြာရောင်ကတ်ဖြင့် အဖွဲ့ A သို့ သတင်းပို့ခဲ့သည်။

အဖွဲ့ A တွင် ကျောင်းသား 30 ကျော်ရှိပြီး အမျိုးသားတစ်ဝက်၊ အမျိုးသမီးတစ်ဝက်ရှိသည်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်သည် အရပ်ရှည်ပြီး ရွှေရောင်ဆံပင်ဖြင့် ချောမောသော ယောင်္ကျားလေးဖြစ်ကာ သူသည် ဂစ်တာကိုင်ကာ ထိုင်ပြီး နူးညံ့စွာ သီဆိုနေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းကလေးများစွာသည် သဘောကျနေသော အမူအရာများကို ပြသခဲ့ကြသည်။

လီယာသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေပြီး နေရောင်အောက်တွင် ချောမောသော ကောင်လေးကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ တစ်ဖက်လူက သူမ စိုက်ကြည့်နေတာကို သတိထားမိပြီး ပြုံးကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး သူမထံ လက်လှမ်းဖို့ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ "မင်္ဂလာပါ၊ ငါက အတန်း 10 က ဂျက်ပါ၊ မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

လီယာက ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားသည်။

နွေရာသီစခန်းအတွင်း နောက်ပိုင်းမှာ ဂျက်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးဖြင့် လီယာကို စကားပြောဖို့ အမြဲလိုလိုရောက်လာသည်။ လီယာသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပန်းချီဆွဲဖို့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထိုင်နေတိုင်း သူက ရောက်လာပြီး အစပြုကာ သူမကို ချီးကျူးခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ပန်းချီကားတွေက အရမ်းလှတယ်။"

"မင်းက အနာဂတ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ ပန်းချီဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။ တစ်ကိုယ်တော် ပန်းချီပြပွဲကို ဖွင့်တဲ့အခါ ငါ့ကိုလက်မှတ်တစ်စောင် ပေးသွားဖို့ မမေ့နဲ့နော်။"

လူငယ်ရုပ်ရှင်အတွက် ပရိုမိုးရှင်းကလစ်များကဲ့သို့ အပိုင်းအစများက ဖန်သားပြင်အနှံ့ လွင့်ပျံလာသည်။

တောက်သောအပြုံးရှိသည့် ယောင်္ကျားလေးနှင့် မှုန်ကုပ်ကုန်နေသော မိန်းကလေးတို့သည် ထိုနွေရာသီ နေ့တွင် တွေ့ဆုံပြီး သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ယောင်္ကျားလေးက စန္ဒယားတီးပြီး သီဆိုကာ မိန်းကလေးက အလေးအနက် ပန်းချီဆွဲခဲ့သည်။ မြင်ကွင်းက အိပ်မက်တစ်ခုလို လှပသည်။

နွေရာသီစခန်းပြီးဆုံးသည့်နေ့မှာ ဂျက်က သူမကို အပြုံးလေးနဲ့ နှုတ်ဆက်ပြီး အစပြုကာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒီအပတ် ငါ့အိမ်ကိုလာခဲ့လေ။"

လီယာသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သီတင်းပတ်ကုန်တွင် လီယာသည် သူမ၏ဗီရိုထဲမှ အလှဆုံးဝတ်စုံကို ရွေးပြီး ဂျက်၏အိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဂျက်က သူမကို အံ့အားသင့်သွားအောင် ကြည်နူးစရာကောင်းသော ဖယောင်းတိုင်မီး ညစာစားပွဲကို ပြင်ဆင်ပြီး လီယာကို ကျောက်မျက်ရတနာ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးပေးကာ ညင်သာစွာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒီနေ့က မင်းမွေးနေ့ပဲ၊ မင်းက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံး မိန်းကလေးပဲ၊ ပျော်ရွှင်စရာ မွေးနေ့ဖြစ်ပါစေ။"

လီယာသည် မျက်ရည်တွေဝဲလောက်သည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဂျက်ကငုံ့ကာ သူမကို နမ်းလိုက်သောအခါ သူမ မရှောင်ခဲ့ပေ။ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ယောင်္ကျားလေးနှင့် မိန်းကလေးသည် တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့ပေ။ ဂျက်က လီယာကို သူ့အိပ်ခန်းထဲ ခေါ်သွားပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ညစာစားခန်းရှိ ဖယောင်းတိုင်မီးကို ကြည့်ပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ "အန်နာရဲ့အလင်းရောင်၊ ဒီပန်းချီကားက လီယာရဲ့နှလုံးသားထဲက တစ်ခုတည်းသောအလင်းရောင်ကို ကိုယ်စားပြုတာဖြစ်နိုင်တယ်။ သူမကို ငယ်ငယ်လေးကတည်းက မိဘတွေက တန်ဖိုးမထားခဲ့ကြသလို သူမကို ကျောခိုင်းခဲ့တယ်။ ဂျက်ကသာ သူမကိုဂရုစိုက်ပြီး သူမရဲ့မွေးနေ့ကို ကျင်းပပေးပြီး သူမအတွက် လက်ဆောင်ကို သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်က ဒီကောင်လေးကို သူမ အရမ်းသဘောကျခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူက သူမကို ကယ်တင်ဖို့ ဒီကိုရောက်လာတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောခဲ့သည်။ "ကံမကောင်းစွာပဲ ဂျက်က ချစ်သူမဖြစ်ခဲ့ဘူး၊ သူက နောက်ပိုင်း အဲလစ်နဲ့လက်ထပ်ခဲ့တာကို ငါတို့သိပြီးသားပဲ။ သူက လီယာကို ပထမဆုံး ချဉ်းကပ်ကတည်းက သဘောကျလို့မဖြစ်နိုင်ဘူး… ဒီကိုကြည့်လိုက်။" ကျန်းဖျင်စစ်သည် ဧည့်ခန်း၏ မထင်ရှားသောထောင့်ရှိ ရုပ်ပုံဘောင်တစ်ခုကို လက်ညိုးထိုးပြသည်။ "သူတို့လေးယောက်ရဲ့ မိသားစုပုံတူမှာ မိဘတွေနဲ့ ညီအစ်ကို ဂျက်နဲ့ ရုတ်စ်ဖြစ်ရမယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဓာတ်ပုံထဲရှိ ကောင်လေး၏လည်ပင်းတွင် အလွန်ရင်းနှီးသော လည်ဆွဲပါရှိနေကြောင်း သတိပြုမိသည်။ "ကျောက်သင်ပုန်း" ပန်းချီကားထဲက ဇာတ်ကွက်ကို သေသေချာချာ တွေးပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကောင်လေးရဲ့ လည်ပင်းပေါ်က လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန်လည်ဆွဲက ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှာ တမင်ရေးဆွဲထားတဲ့ ကောင်လေးဝတ်ထားတဲ့လည်ဆွဲနဲ့ အတူတူပဲ။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါနားလည်ပြီ။ သူ ငယ်ငယ်တုန်းက လီယာရေးဆွဲထားတဲ့ ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်မှာ တမင်ရေးခြစ်ပြီး အလယ်တန်းကျောင်းတက်တုန်းက စာသင်ခန်းထောင့်မှာ ထိုင်ပြီး လီယာကို ချောင်းကြည့်ခဲ့တယ်၊ လီယာကို သဘောကျပြီး သူ့လည်ပင်းတစ်ဝိုက်မှာ လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန်လည်ဆွဲကို အမြဲဝတ်ထားတဲ့ကောင်လေးက—— ရုတ်စ်ပဲ။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ လီယာက သူ့အစ်ကို တစ်ဖက်သတ် သဘောကျနေတဲ့ မိန်းကလေးမှန်း ဂျက်က သိထားလောက်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူက လီယာဆီ ချဉ်းကပ်ခဲ့တာ။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က မရိုးသားဘူး၊ အပျော်သဘောနဲ့ ချဉ်းကပ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" သူက ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကိုကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ဒီပန်းချီကားရဲ့ဇာတ်ကွက်မှာ ဂျက်ပေါ်လာတုန်းက မိန်းမလိုက်စားသူကို ငါခံစားမိတယ်။"

‌ချင်မြောင်က အေးစက်စွာပြောခဲ့သည်။ "အမှန်ပဲ၊ လီယာအနားမှာ နေ့တိုင်းကပ်ပြီး 'မင်းရဲ့ပန်းချီကားတွေက အရမ်းလှတယ်'၊ 'မင်းက အနာဂတ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ ပန်းချီဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်'လို့ပြောတယ်၊ သူ့ပါးစပ်က ပျားရည်လိုချိုမြနေပြီး လီယာလို ရိုးအေးတဲ့မိန်းကလေးတွေက သူ့ကြောင့် လှည့်စားခံရလိမ့်မယ်။"

ချင်လုက ဒေါသထွက်စွာ ပြောခဲ့သည်။ "ပထမဆုံးဒိတ်မှာတင် မိန်းကလေးကို သူ့အိမ် တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားတယ်၊ ပထမအကြည့်တစ်ချက်နဲ့ သူ့ပုံစံက အတွေ့အကြုံရှိပုံရတယ်။ လီယာက သူ့အစ်ကို တစ်ဖက်သတ် သဘောကျနေတဲ့ မိန်းကလေးမှန်း သူသိပြီး သူက လီယာဆီချဉ်းကပ်တာ သူ့အစ်ကိုထက် ပိုသန်မာတယ်ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ဖြစ်နိုင်တယ်။"

သူ့အစ်ကိုကြီး နှစ်အတော်ကြာ ချစ်ခဲ့သော မိန်းကလေးကို သူက လွယ်လွယ်နဲ့ အိပ်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဂျက်အတွက် ကြွားဝါဖို့အချက်ဖြစ်နိုင်ပြီး ထိုအချိန်တုန်းက လီယာသာလျှင် သူ့ကို အလင်းရောင်အဖြစ် မှတ်ယူမည်ဖြစ်သည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီညီအစ်ကိုတွေက တစ်ယောက်မှကိုမကောင်းဘူး။ ရုတ်စ်က ဒေစီနဲ့လက်ထပ်ပြီးနောက် အပြင်မှာ အငယ်အနှောင်းလည်း ထားတယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီမိသားစုရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို အမွေဆက်ခံထားတာလား။"

ရှင်းယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို လီယာကိုသတ်တဲ့ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲ။"

လက်ရှိတွင် ပထမထပ်ရှိ စိတ်ကူးယဉ်ပန်းချီများနှင့် ဒုတိယထပ်ရှိ ချိတ်ဆွဲထားသောပန်းချီတချို့ကို သော့ဖွင့်ထားသည်။ သူတို့အတွက် ယန္တရားဖွင့်ရမည့် ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကျန်နေသေးပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ ဝင်ပေါက်က နံရံကပ်ပန်းချီကား "မိုနာလီဆာ"နှင့် ဒုတိယထပ်ရှိ "နေကြာပန်း"ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြတ်သားစွာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒုတိယထပ်ကိုသွားပြီး အရေးကြီးဆုံး "မိုနာလီဆာ"ပန်းချီကားကို သွားကြည့်ကြမယ်။"

အားလုံးက ဒုတိယထပ်သို့ လှေကားအတိုင်း လိုက်သွားကြသည်။

ဝင်ပေါက်မှာ ပန်းချီကားက အထူးဆန်းဆုံးဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဒုတိယမျက်နှာကိုပြသရန် ပုံကိုလှန်လိုက်ကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ရယ်မောသံများထွက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် သူတို့ကို စိုက်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

သူမ၏အပြုံးနှင့်အတူ ခယ်ရှောင်ပင်း၏ ကျောရိုးတလျှောက် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းခံစားလိုက်ရပြီး တိုးတိုးပြောသည်။ "ဒီပန်းချီကားရဲ့ ယန္တရားက ဘယ်မှာလဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရွှီဖေးရွှယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက ခေါင်းခါပြီး သူမမှာ သဲလွန်စမရှိဘူးလို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ငြိမ်သက်သော အမူအရာဖြင့် ပန်းချီကားဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ပန်းချီကားထဲတွင် အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွန့်ကွေးနေတာကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုပြီး ခဏအကြာတွင် သူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ပုံရိပ်ယောင်အရိပ်တစ်ခုရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီပန်းချီကားကို အလွှာပေါင်းများစွာ ဖုံးအုပ်ပြီး ပြုလုပ်ထားတာဖြစ်နိုင်တယ်။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။ "အလွှာပေါင်းများစွာလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ပန်းချီကားတွေကို အလွှာပေါင်းများစွာဆွဲပြီး တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ထပ်လိုက်ပြီးတော့ ပုံကို အမြန်ပြောင်းလိုက်ရင် ငါတို့က မတူကွဲပြားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေကို မြင်တွေ့နိုင်တယ်။ဒီပန်းချီကားကို လီယိုနာဒိုဒါဗင်ချီ ပထမဆုံး ရေးဆွဲတုန်းက သူကလည်း မူရင်းပန်းချီကားကို ဖုံးအုပ်ခဲ့တယ်လို့ ရွှီဖေးရွှယ်ပြောတာကို ငါမှတ်မိတယ်၊ ဒါကြောင့် မိုနာလီဆာက ဒုတိယမျက်နှာရဲ့ဒဏ္ဍာရီကို ရခဲ့တာမလား။"

ရွှီဖေးရွှယ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "ငါသိပြီ။ ဒီပန်းချီကားကို သော့ဖွင့်ဖို့ နည်းလမ်းက ရှင်းသွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့တွေ အလွှာတစ်ခုကို ခွာလိုက်တိုင်း ပုံရဲ့မူရင်းဗားရှင်းကို မခွာမချင်း သဲလွန်စအလွှာတစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်။"

#TK