Chapter 205

Volume 10 : အနုပညာဌာန

Chapter 205 (ပန်းချီထဲကပုံရိပ်ယောင် ၀၈)

ကျန်းဖျင်စစ် ရေးဆွဲထားသော သုံးဖက်မြင်ကွင်းဆက်တည်ဆောက်ပုံ ပုံစံက အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ မြေပုံပေါ်ရှိ နေရာပြောင်းလဲမှုတစ်ခုစီ၏ တည်နေရာကို မှတ်သားထားသည်။ လူတိုင်းသည် မူလလမ်းအတိုင်းလိုက်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ လာပြီး ညာဘက်ရှိ အခန်းထဲသို့ဝင်ကာ "နေကြာပန်း" ဆီဆေးပန်းချီကားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အခန်းထဲက ထွက်လာတော့ ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ကျယ်လောင်စွာ တက်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာတစ်ဝက်လောက်က သွေးသံတရဲရဲပါးစပ်ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ပါးစပ်ကနေ ထူးဆန်းသော ရယ်မောသံတွေ ဆက်ထွက်လာသည်။ စူးရှသောရယ်မောသံများက အမှောင်ရဲတိုက်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲစွာဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက သူ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ပေါ်ရှိ ကြက်သီးမွေးညင်းများကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ 

"တစ္ဆေလိုလို ဒီအမျိုးသမီးရဲ့အသံက စိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်တာပဲ။ ရယ်မောခြင်းအောက်မှာ ပန်းချီကားသုံးချပ်ကို ကူးယူနိုင်တာ မင်းတို့က ရဲရင့်လွန်းတယ်။"

ချင်မြောင်က ဆိုသည်။

"သူမက ရယ်ပဲရယ်နေပြီး ပန်းချီကားထဲကနေ ထွက်လာမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါတို့တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ငါတို့ သူမကို ကြောက်နေစရာ မလိုပါဘူး။"

လျှိုကျောက်ချင်းသည် ပတ်တီးတချို့ကို အလျင်အမြန်ဆွဲထုတ်ပြီး လူတိုင်းထံ အပ်လိုက်ကာ လူတိုင်း၏နားများကို ပိတ်ဆို့ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် ပတ်တီးကိုယူ၍ နားများကို ပိတ်ထားကြသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သုတေသနအဖွဲ့ချတ်ချန်နယ်တွင် စာရိုက်ခဲ့သည်။ "နောက်ထပ်က မင်းတို့တွေ ဘယ်ဘက်ခြမ်းက အခန်းကို ဝင်ခဲ့တာလား။"

လျှိုကျောက်ချင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ဘယ်ဘက်အခန်းက ဆီဆေးပန်းချီကား သုံးချပ်ပါ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်ကို အချက်ပြပြီး နှစ်ယောက်သား အခန်းထဲသို့ အတူတူဝင်ခဲ့ကြပြီး အခြားကျောင်းသားများက လျင်မြန်စွာ လိုက်လာခဲ့ကြသည်။

လင်းမန့်လော်၏နွယ်ပင်များသည် လူတိုင်း၏လက်ကောက်ဝတ်များကို ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် လူတိုင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် လူကွဲသွားရန် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပါ။

အခန်းထဲသို့ဝင်ပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပန်းချီကားသုံးချပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ရွှီဖေးရွှယ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အနီးကပ်ကြည့်ရန် သူမကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ အခုမြင်တွေ့ခဲ့ရတာတွေကို ကျောင်းသားများက ကူးယူထားတာကြောင့် မူရင်းပန်းချီနဲ့ ကွဲလွဲနိုင်ပါသည်။

ဒါကိုမြင်ပြီးနောက် ရွှီဖေးရွှယ်က ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်ဘက်ကနေ ညာဘက်ကို အစဉ်လိုက်သွားရင် ပထမပန်းချီကားက ချစ်ရတဲ့လူပုဂ္ဂိုလ်၊ ဒုတိယက ဇနီးနဲ့သား၊ တတိယက အပျော်မိန်းမပဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ပန်းချီကားသုံးချပ်နဲ့ပတ်သက်၍ ခဏလောက် သေချာစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအစဉ်လိုက်က နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းမနေဘူးလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "နံရံပေါ်က ပန်းချီကားတွေကို ရွှေ့လို့ရလား" 

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။ "ဒီပန်းချီကားတွေက ဝင်္ကပါရဲ့ယန္တရားဖြစ်နိုင်တယ်လို့ မင်းဆိုလိုတာလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ဒီအတန်းရဲ့ ဆိုလိုရင်းက 'ပန်းချီ'ပဲ။ ပန်းချီကားတွေအားလုံးက လူသတ်မှုနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်တယ်။ ဝင်ပေါက်မှာရှိတဲ့ ပန်းချီကားတွေဟာ မတူညီတဲ့ နေရာတွေအရ သူတို့ရဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ပြောင်းလဲပေးလိမ့်မယ်။ ငါတို့က ပန်းချီကားရဲ့နေရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ရင် နေရာသစ်တွေ ပွင့်လာနိုင်တယ်မလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ၎င်းကို သေသေချာချာတွေးပြီး အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

ပန်းချီကားသုံးချပ်ချထားပုံ အစဉ်လိုက်အရ ချစ်ရသောလူပုဂ္ဂိုလ်၊ ဇနီးနှင့်သား၊ မြွေပါကိုင်ထားသောအပျော်မိန်းမသည် မှန်ကန်သော အစီအစဉ် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အပျော်မိန်းမသည် မိသားစုကို မသတ်မီ ဇနီးနေရာကို အစားထိုးလိုပါက အစဉ်လိုက်သည် ချစ်ရသောလူပုဂ္ဂိုလ်၊ အပျော်မိန်းမ၊ ဇနီးနှင့်သားဖြစ်သင့်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ နံရံပေါ်ရှိ ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ဖြုတ်ချပြီး နေရာပြောင်းလိုက်သည်။ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေတာကတော့ သူတို့ရှေ့က နံရံအလယ်ကနေ အက်ကွဲသွားပြီး တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ကို ကွင်းဆက်ဝင်္ကပါပဲ။ အခြားအခန်းတွေမှာရှိတဲ့ ပန်းချီကားတွေမှာလည်း ယန္တရားတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကြည့်ပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဖျင်စစ်က ပန်းချီကားရဲ့ အဓိကအချက်က ယန္တရားဆိုတာ ဂရုတစိုက်တွေးမိလို့ တော်သေးတယ်။ ဒီရဲတိုက်ကြီးမှာ လျှို့ဝှက်သဲလွန်စတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးပုံရတယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဝင်ကြည့်ရအောင်။"

နှစ်ယောက်သား ဘေးချင်းကပ် တံခါးကို ဖြတ်လျှောက်သွားကာ ကျန်အဖွဲ့ဝင်များက နောက်မှလိုက်လာကြသည်။

သူတို့တံခါးထဲဝင်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ တံခါးအနောက်က အခန်းမဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အခုလေးတင် ဒုတိယထပ်မှာ ရှိနေခဲ့ပေမဲ့ တံခါးထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

အခန်းတွင်းရှိ ဆီဆေးပန်းချီထဲက သားအမိနှင့် အလွန်ဆင်တူသော သားအမိနှစ်ယောက်က ဥယျာဉ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ကောင်လေးက ဦးထုပ်ဆောင်းထားသည်၊ အမျိုးသမီးက ထီးကိုလက်ထဲမှာ ကိုင်ထားပြီး သားအမိနှစ်ယောက်က ပန်းတွေစိုက်နေကြသည်။

ကောင်ကလေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်နေပြီး ဂေါ်ပြားလေးတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူကာ ကျင်းတူးပြီး နေကြာပန်းပျိုးပင်များကို မြေတွင် စိုက်ကာ အနီးနားရှိ မြေဆီလွှာကို လက်ဖြင့် မြုပ်ပစ်လိုက်သည်။ အမျိုးသမီးက သူ့ဘေးမှာထိုင်ချလိုက်ပြီး ရေလောင်းခရားကို အသုံးပြုခဲ့ကယ ပျိုးပင်များကို ရေလောင်းလိုက်သည်။

ကောင်ကလေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးသည်။ "မေမေ၊ ဒီနေကြာပန်းက ဘယ်တော့ ကြီးလာမှာလဲဟင်။"

အမျိုးသမီးက ပြောသည်။ "နှစ်လအတွင်း ကြီးလာပြီး ပွင့်လိမ့်မယ်။ ဒီနှစ်စက်တင်ဘာလမှာ သား အကြိုက်ဆုံး နေကြာစေ့ကို စားလို့ရတယ်။"

ကောင်လေးက ဝမ်းသာအားရ ခုန်တက်လိုက်သည်။ "ကောင်းလိုက်တာ။ သားတို့ ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို နေကြာပန်းတွေ စိုက်မယ်၊ ပြီးရင် ဒီဆောင်းတွင်းမှာ နေကြာစေ့တွေအများကြီး သားစားလို့ရပြီမလား။"

အမျိုးသမီး၏မျက်လုံးများသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့နေကာ လက်ဆန့်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ညင်သာစွာထိလိုက်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဥယျာဉ်က အရမ်းကြီးတယ်၊ သားကိုယ်တိုင် နေကြာပန်းတွေစိုက်ရတာ ခက်မှာမဟုတ်ဘူးလား။"

ကောင်လေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဟင့်အင်း။"

နှစ်လအတွင်း နေကြာစေ့များ စားရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေမည်ဟု တွေးကာ ကောင်လေးသည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်ပြီး ပေါက်တူးဖြင့် တွင်းများကို ဆက်လက်တူးနေခဲ့သည်။

နွေဦးရာသီမှာ နေရောင်က တောက်ပနေပြီး လေပြည်က သာယာကာ ပန်းတွေ အတူတူ စိုက်နေသော သားအမိ၏ ပုံရိပ်က အိပ်မက်လို လှပနေပါသည်။ သူတို့ဘေးမှာ ရပ်နေသော လူတိုင်းက ဒီမြင်ကွင်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့မြင်နေရပြီး အချင်းချင်း ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။

ထူးဆန်းသောရယ်မောသံများဖြင့် မှောင်မိုက်နေသော ရဲတိုက်ကြီးမှ ထွက်လာကာ နွေးထွေးသော ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး နေမင်းကြီးက တောက်ပစွာ တောက်ပနေသော်လည်း လူတိုင်းက ကျောရိုးများတလျှောက် ချမ်းစိမ့်စိမ့်ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပုံရိပ်ယောင်ပဲ။ ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ဇာတ်ကြောင်းကို ပြန်ဖွင့်တာဖြစ်နိုင်တယ်။"

ရွှီဖေးရွှယ်: "အခန်းထဲမှာ‌တွေ့ခဲ့တဲ့ "ထီးကိုင်ထားသောအမျိုးသမီး"ပန်းချီကားက ငါတို့ရှေ့မှာတွေ့နေရတဲ့ သားအမိနဲ့ဆင်တူတယ်။ ရုပ်သွင်နဲ့ အဝတ်အစားတွေက ကွဲပြားပေမဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်လုံးက အရမ်းဆင်တူတဲ့ အနုပညာအယူအဆတစ်ခုပဲ။ ပန်းချီကားထဲမှာလည်း နေသာနေတယ်၊ နွေဦးရာသီ၊ ကောင်းကင်ပြာပြာနဲ့ တိမ်ဖြူတွေ၊ မြက်ခင်းတွေ၊ ပန်းပွင့်တွေက ဆန်းသစ်တောက်ပတဲ့ပုံစံရှိတယ်။"

သူတို့ရှေ့က ပုံရိပ်သည် ဒီပန်းချီကားကို တကယ်ပဲ အမှတ်ရစေသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့ရှေ့က အမျိုးသမီးသည် ထီးကိုလည်း ကိုင်ထားပြီး ကောင်လေးက တူညီသောဦးထုပ်ဆောင်းထားသည်။ 

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သားအမိနှစ်ယောက်တို့သည် ခေါင်းကိုလှည့်၍ ယွဲ့ရှင်းဝမ်ဘက်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် လေထုတိမ်တိုက်များကို မြင်နေရပုံရပြီး အမျိုးသမီးသည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ရှိရာသို့ လျှောက်သွားကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်အနားမှ ဖြတ်သွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ရေဘူးတစ်ဘူးကို ကောက်ယူကာ ကလေးထံသို့ ပြန်သွားသည်။ "ဒင်း ရေသောက်ပြီး နားလိုက်ပါဦး၊ ပြီးမှ ထပ်စိုက်‌တာပေါ့။"

ကောင်လေးက ရေသောက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဖေဖေက ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလဲ။"

အမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဖေဖေက အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးသွားနေတာ မနက်ဖြန် ပြန်လာမှာပါ။"

သားအမိနှစ်ယောက်က ခေတ္တအနားယူပြီး ပန်းပင်တွေ ဆက်စိုက်ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဥယျာဉ်က နေကြာပျိုးပင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သပ်ရပ်သပ်ရပ်နေ၏။ အမျိုးသမီးက ကလေးကို ပျိုးပင်တိုင်းရေလောင်းဖို့ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ခေါ်သွားပြီး သူမနဖူးရှိ ချွေးများကို သုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သား ညနေ တစ်ခုခုစားချင်တာရှိရင် ဒေါ်လေးလီယာကို လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

ကောင်လေးက ပြောလိုက်သည်။ "အသားကင်စားချင်တယ်။"

သားအမိနှစ်ယောက်က စကားစမြည်ပြောရင်း ရဲတိုက်ထဲသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ရုတ်တရက် ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုကိုကြည့်လိုက်။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတိုင်းသည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြပြီး ပထမထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလွန်လှပပြီး ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လိပ်ထားသည်။ သူမလည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် အနက်ရောင်လည်ဆွဲရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမလက်ထဲမှာ ကြောင်ဖြူတစ်ကောင် ကိုင်ထားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ် ကြည့်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် အမျိုးသမီးက လှည့်ထွက်သွားပြီး ပြတင်းပေါက်မှ သူမ၏နောက်ကျောသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ယခုပင် ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ မိခင်နှင့် ကလေးအား စိုက်ကြည့်နေသည့် အမျိုးသမီးကို ကောင်းကောင်းကြီး သတိထားမိခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် လျစ်လျူရှုထားကာ သူမတွင် နာကြည်းမှု တစ်မျိုးပင် ရှိနေကြောင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပြုမိခဲ့သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို မေးလိုက်သည်။ "သူမက ဒီသားအမိကို စိုက်ကြည့်နေတာလား" 

ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "အင်း။ ငါ သူမကို အစကတည်းက သတိထားမိတယ်။ ပြတင်းပေါက်နားမှာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး ဥယျာဉ်ထဲက သားအမိကို ထူးဆန်းတဲ့အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူမရဲ့အနေအထားက ပထမထပ်က နာနီရဲ့အခန်းမှာ ရှိနိုင်တယ်။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ "သူမက ကြောင်တစ်ကောင်ကို သူမလက်မောင်းထဲမှာ ပွေ့ထားတယ်။ ပန်းချီဆွဲခန်းထဲမှာ ငါတို့တွေ့ခဲ့တဲ့ "မြွေပါနှင့်အတူအမျိုးသမီး"ဆီဆေးပန်းချီနဲ့ ကိုက်ညီနိုင်သလား။"

ရွှီဖေးရွှယ်: "ဟုတ်တယ်။ လှပတဲ့အသွင်အပြင်၊ သူမရဲ့လက်မောင်းထဲမှာ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ပွေ့ထားပြီး သူမရဲ့အဝတ်အစားတွေက ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးရဲ့ ထူးခြားတဲ့လက္ခဏာနဲ့ ဆင်တူတယ်။ အခုလေးတင် အိမ်ရှင်မက သူမကို 'ဒေါ်လေးလီယာ'လို့ ခေါ်လိုက်တယ်၊ ငါမှတ်မိတာမှန်ရင် လီယိုနာဒိုဒါဗင်ချီရဲ့ ပန်းချီကားထဲက ဇာတ်လိုက်အမျိုးသမီးနာမည်ဟာ ဆက်စီလီယာ ဂါလာရားနီ ဖြစ်ပြီး သူမက မီလိန်မြို့စားရဲ့ အပျော်မိန်းမပဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "နာနီက ပန်းချီကားထဲက အပျော်မိန်းမနဲ့ သက်ဆိုင်တာလား။ အဲဒီနာနီက ဒီအိမ်ရဲ့အမျိုးသားနဲ့ မလျော်ကန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိနေတာများလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ဆက်လက်၍ပြောခဲ့သည်။ " "နောက်ဆုံးညစာစားပွဲ" ပန်းချီကားမှာ ငါတို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့တဲ့ အဓိကစကားလုံးက 'သစ္စာဖောက်ခြင်း'ပဲ။ အဲဒီပန်းချီကားမှာ ဂျူးဒက်က သူ့သခင် ဂျီးဆက်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ အဲဒါက ဒီမိသားစုရဲ့ ဆက်ဆံရေးနဲ့ ကိုက်ညီရင် နာနီက အိမ်ရှင်မကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဒီနာနီကို အိမ်ရှင်မက ငှားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်။"

ရွှီယိရှန်းသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းထားကာ ပျိုးပင်များပြည့်နေသော ဥယျာဉ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ နေရာထိုင်ခင်းကို ရှုထောင့်ကနေကြည့်ရင် မိသားစုတစ်စုအိမ်၊ Gothic ပုံစံ အဆောက်အဦးနဲ့ အဝင်ဝမှာ ဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခု၊ အိမ်ပိုင်ရှင် အမျိုးသားက သူဌေးဖြစ်ရမယ်။ အိမ်ရှင်မက သူမရဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို အိမ်မှာ ကလေးထိန်းခိုင်းဖို့ နာနီတစ်ယောက် ရှာခိုင်းခဲ့ပြီး ဒါပေမဲ့ နာနီနဲ့ အိမ်ရှင်အမျိုးသားက အချစ်ဇာတ်လမ်းခင်းပြီး အိမ်ရှင်မကို သစ္စာဖောက်ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ အိမ်ရှင်မနေရာကို အစားထိုးဖို့အတွက် သူမကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား။"

ရွှီယိရှန်း၏ အကျဉ်းချုပ်ကို နားထောင်ရင်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရှေ့ရောနောက်ပါ ယုတ္တိရှိမှုကို သေသေချာချာ တွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပြစ်မှုကျူးလွန်ရခြင်း အကြောင်းရင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတို့ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတဲ့ ပန်းချီကားရဲ့ ဆိုလိုရင်းပဲဖြစ်ဖြစ် စီနီယာအစ်ကိုရွှီပြောတာက ယုတ္တိရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးအချက်က မမှန်ဘူး။"

ကျန်းဖျင်စစ်က မေးလိုက်သည်။ "အလောင်းတွေလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ "ငါတို့တွေ့တဲ့ အလောင်းတွေက ယောင်္ကျားတစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုနှစ်ယောက်ပဲ။ နာနီက ပြစ်မှုကျူးလွန်ပြီး မိသားစုကို သတ်လိုက်တယ်လို့ ယူဆရင် အလောင်းတွေက ကောင်ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ထင်မြင်ချက်က ဒီပန်းချီကားထဲက သဲလွန်စတွေနဲ့ ကိုက်ညီနိုင်ပေမဲ့ အလောင်းတွေနဲ့ လုံးဝကွဲလွဲနေတာမို့ ဒီထင်မြင်ချက်က မှားနေတာဖြစ်မယ်။"

လျှိုကျောက်ချင်းက သူ့မေးစေ့ကို ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကောင်ကလေးက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "အခြားအလောင်းတွေများရှိဦးမလား။"

ကျန်းဖျင်စစ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ "လက်ရှိမှာ သဲလွန်စတွေက လုံးဝမစုံသေးဘူး။ အခုလေးတင် ငါတို့က ပန်းချီကားသုံးချပ်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်ကိုတွေ့ဖို့ ယန္တရားကို ဖွင့်လိုက်တယ်၊ ဒါက "ထီးကိုင်ထားသောအမျိုးသမီး"နဲ့ "မြွေပါနှင့်အတူအမျိုးသမီး"ရဲ့ ပန်းချီကားနှစ်ချပ်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်။ ခြုံထည်ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မပေါ်လာသေးဘူး။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "ပန်းချီကားသုံးချပ်ရဲ့ အစဉ်က မတူသေးတာကြောင့် အခြားသဲလွန်စတွေ ရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ပြန်သွားရအောင်။"

အားလုံးက အခုလေးတင် ပေါ်လာသော တံခါးကနေ ပြန်လာပြီး ဒုတိယထပ်မှာရှိသည့် ပန်းချီဆွဲခန်းကို ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ပါးစပ်ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သော အမျိုးသမီး၏အသံက သူတို့နားထဲတွင် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နားရွက်ကိုပွတ်သပ်ပြီး ပန်းချီကားသုံးချပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ "ခြုံထည်ပါသောအမျိုးသမီး" ပန်းချီကားကို ဆွဲချကာ အလယ်ကပန်းချီကားဖြင့် နေရာပြောင်းလိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ နံရံသည် သေချာပေါက် အလယ်ကနေ ထပ်ပြီး အက်ကွဲသွားကာ နောက်ထပ်တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အရမ်းပျော်စရာကောင်းတယ်၊ တစ်ယောက်ချင်းဂိမ်းထဲက ယန္တရားဝင်္ကပါလိုပဲ။ ချိတ်ထားတဲ့ပန်းချီကားတွေရဲ့ အနေအထားကို ငါတို့ပြောင်းလိုက်တိုင်း တံခါးတစ်ခုနဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။"

ရှင်းယန်က အမူအရာမဲ့နေသောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ပျော်စရာကောင်းတယ်လား။"

ထူးဆန်းသော ရဲတိုက်ဟောင်း၊ လှုပ်ရှားနေသော ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရယ်မောမှုကို ခယ်ရှောင်ပင်းက "ပျော်စရာ" အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။

လျှိုကျောက်ချင်းက ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလား မသိတော့ချေ။ "အတန်းဖော်ခယ်၊ အခုက ဂိမ်းဆော့ရမဲ့အချိန်မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့မဖြေရှင်းနိုင်ရင် အတန်းကျနိုင်တယ်။"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကွင်းဆက်ဝင်္ကပါရဲ့ ယန္တရားကို ဖွင့်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်တွေအားလုံးကို ရှာနိုင်သရွေ့ လူသတ်သမားအစစ်ကို အတိအကျ ရှာနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ဝင်ကြည့်ရအောင်။"

သူ တံခါးထဲကို လျှောက်သွားသည့်အခိုက်တွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အံ့အားသင့်စွာ ရပ်လိုက်သည်။

သူ့ခြေထောက်အောက်မှာ အနီရောင်ကော်ဇောရှည်ကြီးတစ်ခုရှိပြီး သူ့ရှေ့မှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော တန်ဆာဆင်ထားသည့် ခန်းမတစ်ခုရှိသည်—— သူသည် ကျန်းဖျင်စစ်နှင့်အတူ ဘေးချင်းကပ်လျက် လမ်းလျှောက်လာပြီး ဒါက တကယ်တော့ မင်္ဂလာဆောင်မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

#TK