Chapter 179

Volume 8 : ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာန

Chapter 179 (ကြည်လင်သောရေနှင့်စိမ်းလန်းသောတောင်တန်း ၀၄)

ညဘက်ဆို မြေအောက်ခန်းက အလွန်အေးနေသေးသည်။ လျှိုကျောက်ချင်းသည် လွှကို ကျွမ်းကျင်စွာထုတ်ယူပြီး လင်းမန့်လော်၏သစ်ပင်တစ်ဝက်ကို သစ်သားအဖြစ်အသုံးပြုရန် ခုတ်လိုက်သည်။ ရှင်းယန်သည် လူတိုင်းကို နွေးထွေးစေရန် အရက်မီးခွက်ဖြင့် သစ်သားကို မီးရှို့လိုက်သည်။

မှောင်နေပေမဲ့ အချိန်များက ရွေ့နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး အိပ်ပျော်သွားလျှင် 8 နာရီကြာလိမ့်မည်။ ယင်းသည် 8 ရက်နှင့် ညီမျှပြီး အပြင်တွင် ဘာဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အဖွဲ့လိုက် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူက သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ စီစဉ်ခဲ့သည်။

"ငါ၊ ဖျင်စစ်၊ ခယ်ရှောင်ပင်း၊ ရှင်းယန်၊ ချင်လု၊ ချင်မြောင်တို့က ည 10 နာရီကနေ စအိပ်ပြီး 5 နာရီကြာအိပ်ပြီးတော့ မနက် 3 နာရီမှာထမယ်… ကျန်တဲ့လူခြောက်ယောက်က ညရဲ့ပထမတစ်ဝက်ကို နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြည့်ပြီး နောက်တစ်ဝက် မနက် 3-8 အထိ အိပ်မယ်… လုံလောက်အောင် အိပ်ရေးမဝတဲ့သူတွေက နေ့လယ်မှာ တစ်ရေးတစ်မော အိပ်နိုင်တယ်… ဘယ်လိုလဲ"

လူတိုင်းမှာ ဘာအမြင်မှမရှိဘူး။

ကျန်းဖျင်စစ်: "ပထမအဖွဲ့က အရင်အိပ်ပြီး ဒုတိယအဖွဲ့က အလုပ်ကြိုးစားမယ်… မနက် 3 နာရီမှာ အဆိုင်းပြောင်းမယ်"

ည 9 နာရီ ထိုးနေပြီဖြစ်၍ အားလုံးရေချိုးပြီးနောက် သူတို့က အိပ်ရန် အခန်းသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဒုတိယအုပ်စုမှ လူခြောက်ဦးသည် "နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြည့်သူများ" ဟုအမည်ခံထားသော်လည်း အေးစက်နေသော အပြင်ဘက်ကို လူတိုင်းထွက်သွားရန်မလိုအပ်ပါ။ ပရောဂျက်၏ ပထမအဆင့် မပျက်စီးကြောင်း သေချာစေရန် လူနှစ်ဦးကို ခဏခဏ စေလွှတ်ကြည့်ခဲ့သည်။

အချိန်တွေတဖြည်းဖြည်းကုန်သွားသည်။

ညအမှောင်တွင် ပထမကျောင်းသားအဖွဲ့က အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ လင်းမန့်လော်၊ ကျိုဖုန်း၊ လျှိုကျောက်ချင်း၊ ရွှီယိရှန်း၊ လန်ယာရုန်နှင့် ကျန်းရှောင်နျန်တို့သည် အခြားကျောင်းသားများ နှိုးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စကားစမြည်ပြောနေစဉ် စာရိုက်ရန် သုတေသနအဖွဲ့ chat channel ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကျိုဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"မန့်လော် တတိယအဆင့် ပရော်ဂျက်အတွက် မင်းယုံကြည်မှုရှိလား… သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါဦး… လွှဲချော်မှုတွေများရှိမလားလို့"

လင်းမန့်လောက် စာရိုက်ခဲ့သည်။

"ငါ့မှာ တကယ့်လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံမရှိဘူး… သီအိုရီ ဗဟုသုတကို အခြေခံပြီး ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ… ငါ အဆင့်ဆင့်ပဲ လုပ်လို့ရတယ်… ကံကောင်းလို့ ငါတို့မှာ အချိန်ရှိသေးတယ်… ပထမစမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်ရင်တောင် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးရှိတယ်"

လျှိုကျောက်ချင်း: "ကျိုဖုန်း… မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ… ကျီးကန်းပါးစပ်မဖြစ်စေနဲ့… မန့်လော်ရဲ့အစီအစဉ်က အရမ်းစိတ်ချရတယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ရွှီယိရှန်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို မီးပုံနားကပ်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က ခပ်သွက်သွက်လေး စာရိုက်လိုက်သည်။ 

"အယူအဆအရတော့ credit 3 မှတ် သင်တန်းက မခက်ခဲဘူး… ဇီဝသိပ္ပံဌာနရဲ့ သန္ဓေသားဖွံ့ဖြိုးမှုနဲ့ ကလေးမွေးဖွားခြင်းတောင် credit 4 မှတ်ရှိတယ်… ဒီအတန်းကလည်း အတွေ့အကြုံအတန်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်… ငါတို့ မရှုပ်သ၍ စာမေးပွဲ အောင်ဖို့က ပြဿနာ မရှိဘူး"

လျှိုကျောက်ချင်းက သူ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။

"‘ငါတို့မရှုပ်သ၍’ဆိုတာ မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ရွှီယိရှန်းက လေးနက်သောအပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

"ဥပမာ- သဲကန္တာရထဲမှာ မက်မွန်ပွင့်သစ်တောစိုက်တာမျိုးပေါ့"

လူတိုင်း: "..."

ထိုအချိန်တွင် စစ်ဆေးရေးတာဝန်ခံ ကျန်းရှောင်နျန်နှင့် လန်ယာရုန်တို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ လန်ယာရုန်က ဆိုသည်။

"ဘာပြဿနာမှ မတွေ့ဘူး… အပြင်မှာ လေက နည်းနည်းပြင်းတယ်… ကတ္တရာက ခိုင်ခံ့ပြီး သဲနုန်းတွေကို ပြင်ထားတယ်… ဖုန်မှုန့်တွေက နေ့ဘက်ထက် အများကြီး သေးငယ်တယ်"

လင်းမန့်လော်က စိတ်သက်သာရာရပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်နျန် တူးထားတဲ့ ကတုတ်ကျင်းကကော"

ကျန်းရှောင်နျန်: "ပြဿနာမရှိဘူး… မနက်ဖြန်မနက်မိုးလင်းမှ လေကာနံရံလုပ်လို့ရတယ်"

အားလုံးသည် အဖွဲ့ငယ်များဖြင့် လှည့်ပတ်နေပြီး နံနက်သုံးနာရီအထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရှောင်ထူ၏ ကျယ်လောင်သော နှိုးစက်နာရီက အခြေစိုက်စခန်းမှာ မြည်လာခဲ့သည်။ 

"မနက် 3 နာရီ ထိုးနေပြီ… သခင် ထဖို့အချိန်ရောက်ပြီ" ၎င်းသည် ဘီးလုံးလေးလှိမ့်ကာ တစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်းနိုးပြီး လူခြောက်ယောက်က နိုးလာကာ အဆိုင်းပြောင်းရန် ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်လာကြသည်။

ညသည် ငြိမ်သက်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား မဖြစ်ခဲ့ပေ။

မနက်မိုးလင်းလို့ အိပ်ရာထချိန်မှာ ရာသီဥတုက ရှားရှားပါးပါး နေသာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကတ္တရာက လုံးဝခိုင်ခံ့လာကာ အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ လူတိုင်းက ခြံစည်းရိုး ဆောက်ပြီး ဒုတိယအဆင့်အကာအကွယ်ပရောဂျက်ကို စတင် တည်ဆောက်ကြသည်။

တစ်ကီလိုမီတာ ရှည်လျားသော ခြံစည်းရိုးကို အလယ်တွင် သံဆူးကြိုးနှင့် ကြိုးတပ်ထားသော သစ်သားတိုင်များဖြင့် ပေါင်းစည်းထားရန် လိုအပ်သည်။ ကျန်းရှောင်နျန် တူးထားသောတွင်းသည် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် လူတိုင်းက တွင်းထဲသို့ ပြင်ဆင်ထားသော ခြံစည်းရိုးကို စိုက်ကာ မြေမြှုပ်ရန်အတွက် အဝေးမှ မြေတချို့ကို သယ်ယူကြသည်။ 

တစ်နေကုန် အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ခြံစည်းရိုးက ပြီးသွားသည်။

ခြံစည်းရိုးနှင့် သံဆူးကြိုးများကို ကျောင်းသားများက ကိုယ်တိုင်ယက်လုပ်ကြသည်။ လူတိုင်းသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်မဟုတ်ဘဲ ယက်လုပ်ထားသော အလှည့်အပြောင်းများသည် အလွန်ကြည့်ကောင်းကြသည်မဟုတ်သော်လည်း ခြုံငုံကြည့်လျှင် တစ်ကီလိုမီတာရှည်သော အကာအကွယ်နံရံက အထင်ကြီးလောက်စရာပင်။

ပရောဂျက်၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ကြည့်လိုက်တော့ လင်းမန့်လော်က ကျေနပ်စွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"သဲပြုပြင်ခြင်းနဲ့ သဲပိတ်ဆို့ခြင်း ပြီးသွားပြီ… နောက်တစ်ဆင့်မှာ သဲခုံတွေကို အဆင့်မြင့်တင်ပြီး တတိယအဆင့် သစ်တောပျိုးထောင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်တာပဲ"

လူတိုင်းသည် တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး အိပ်ရေးဝဝ အိပ်စက်အနားယူကြသည်။

ထိုနေ့ညတွင် လူ 12 ဦးကို အုပ်စုနှစ်စုခွဲကာ ထပ်မံစောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ မနေ့ညက ရာသီဥတု ငြိမ်သက်နေတော့ အားလုံးက ဒီညမှာ ပိုပြီးတော့ စိတ်သက်သာနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် credit 3 မှတ် သင်တန်းဖြစ်ပြီး စာကြည့်တိုက်သည် သူတို့အတွက် အခက်အခဲများကို တမင်တကာ ဖန်တီးမည်မဟုတ်ပါ။

နံနက် 2 နာရီတွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ အပေါ်နှင့် အောက်မျက်ခွံများက ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများ နာကျင်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အိပ်ပျော်သွားသလို ခံစားရသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

"မင်း သွားအိပ်လိုက်ပါလား… ငါစောင့်ကြည့်ထားလိုက်မယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အိပ်ငိုက်ခြင်းကို တွန်းလှန်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ရပါတယ်… နောက်ထပ် တစ်နာရီလောက် စောင့်လိုက်မယ်"

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ပြောခဲ့သည်။

"မြေအောက်ခန်းမှာနေရတာ ပျင်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ… အပြင်ထွက်ကြည့်တာ ပိုကောင်းတယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်က ထပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်သွားသည်။

နှစ်ယောက်သား မြေအောက်ခန်းမှထွက်လာကြပြီး ညဘက်လေပြင်းတိုက်သောအခါ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပေါ့ပါးစွာ နှာချေလိုက်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏သွယ်လျသောလက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့အင်္ကျီကို ဇစ်ဆွဲပေးရန် ညင်သာစွာ ကူညီပေးခဲ့သည်။

"ညမှာ လေတိုက်တယ်… အအေးမမိစေနဲ့။း"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြုံးပြီး သူ့အင်္ကျီကို ခြုံကာ ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ 

"လကို မြင်ရတာ တကယ့်ကို ရှားတယ်… အတန်းထဲက ကောင်းကင်ကြီးဟာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အဆုံးသတ်လိုပဲ အမြဲတမ်း အဝါရောင်သဲတွေ ဖြစ်နေတယ်" 

သဲကန္တာရရှိ လသည် ကြီးမားပြီး လုံးဝန်းကာ အေးစက်သော လရောင်သည် သဲပြင်ပေါ်တွင် ကျရောက်နေသည်။ သူတို့ဆောက်ထားသော ခြံစည်းရိုးဟာ လရောင်အောက်မှာ အနက်ရောင် အရိပ်အယောင်ကြီးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ခါနေသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ 

"လေက အရမ်းပြင်းနေသလားလို့… ခြံစည်းရိုးက လှုပ်နေတယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကလည်း ပြဿနာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ 

"ဒီနေ့ ငါတို့တွေ အရမ်းထူတဲ့ သစ်သားတိုင်တွေကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အရမ်းလှုပ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်" သူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ်ပြောင်းသွားသည်။ "လကို တိမ်တွေ ဖုံးသွားပြီလား"

ကျန်းဖျင်စစ်: "အဲဒါက သဲမုန်တိုင်းပဲ"

ညလေသည် သူတို့၏မျက်နှာကို ဓားကဲ့သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်နံ့နှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ကျောက်စရစ်ခဲများ ပွတ်တိုက်ခံရသည့် ခံစားချက်တို့က ညဘက် ရုတ်တရက် သဲမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်လာသဖြင့် သူတို့၏ ပရောဂျက်များ ပျက်စီးသွားဖွယ်ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိရစေသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အခြေစိုက်စခန်းသို့ အမြန်ပြန်ပြေးသွားသည်။

"အားလုံးထကြတော့… အကာအကွယ်အတွက် ပြင်ဆင်ရမယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် လူတွေကိုနိုးဖို့ ရှောင်ထူကို ခိုင်းလိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်နေသော တာဝန်ခံ 6 ယောက်က ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ်ကို ရောက်လာသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ သူတို့အရင်ကလုပ်ထားသော ကတ္တရာနဲ့ ခင်းထားသည့်မြေကို သဲအလွှာနဲ့ လုံးလုံးမြှုပ်ပစ်လိုက်သည်။

သဲများသည် ရေကြီးသကဲ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ခြံစည်းရိုး၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် တစ်မီတာနီးပါး မြင့်သည်။ ခြံစည်းရိုး ပြိုကျသွားသည်။ လင်းမန့်လော်တို့ခြောက်ယောက် နိုးလာပြီး အလျင်အမြန် ပြေးလာချိန်တွင် "ဘုန်း"ဟုကျယ်လောင်သော ဆူညံသံနှင့်အတူ ခြံစည်းရိုးနံရံ ပြိုကျကာ လှောင်အိမ်ထဲမှ တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ သဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်တွေ အများအပြား သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာကြသည်။

ကျိုဖုန်းက အော်လိုက်သည်။

"Fuck… ပြေးတော့"

မပြေးရင် သူတို့တွေ သဲထဲမှာ မြုပ်သွားလိမ့်မည်။

ကျန်းရှောင်နျန်သည် မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းဝင်ပေါက်ကို သစ်သားပြားများဖြင့် အမြန်ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ချင်လုသည် ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူမ၏အဖွဲ့ဝင်များကို ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ တိုက်ရိုက်တယ်လီပို့လိုက်သည်။ လူတိုင်း နောက်ပြန်ကြည့်တော့ လှိုင်းလုံးကြီးများက သူတို့၏ အကာအကွယ်ပရောဂျက်များကို လုံးလုံးလျားလျား မြုပ်သွားနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ပထမနှစ်ရက်လုံးလုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့ရတာက အလကားပါပဲ။

လင်းမန့်လော်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

အခြားသူများလည်း အလွန်ဒေါသထွက်ကြပြီး လျှိုကျောက်ချင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆဲလိုက်သည်။

"စာကြည့်တိုက်က ကိုယ်ကျင့်တရားအကြောင်း ဘယ်တော့မှမပြောဘူး… ငါတို့တွေ ပရောဂျက်နဲ့ နှစ်ရက်လောက် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့တာ… အဲဒါကို ဖျက်ဆီးဖို့ 2 မိနစ်ပဲကြာတယ်… fuck…"

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ဆိုသည်။

"အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ… ဒီသဲနုန်းတွေကို ပြန်ပြီး သန့်ရှင်းမှာလား" ထိုနေ့တုန်းက သူသည် သဲနုန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ကျန်းရှောင်နျန်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သဲများဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ အခုပြန်လုပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ခယ်ရှောင်ပင်းက သွေးအန်ချင်နေပြီ။

ရွှီယိရှန်းက သူ့နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"သဲနုန်းတွေပဲ ထပ်ပြီးရှင်းဖို့လိုတာမဟုတ်ဘူး ငါတို့လည်း ကတ္တရာတွေ ပြန်ခင်းရမှာလား"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ဒီအစီအစဥ်က မမှန်ဘူး"

လူတိုင်းက သူ့ကိုကြည့်ဖို့ ခေါင်းလှည့်လာပြီး ကျန်းဖျင်စစ်က ပြောခဲ့သည်။

"ငါတို့ရဲ့ပရောဂျက်က ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားတယ်… ဆိုလိုတာက ငါတို့ မူလနည်းလမ်းအတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နောက်ထပ်သဲမုန်တိုင်းတစ်ခု ထပ်ကြုံရမယ်ဆိုရင် ရလဒ်က အတူတူပဲ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သဘောတူပြီး ပြောသည်။

"ဖျင်စစ်ပြောတာမှန်တယ်… ငါတို့ရဲ့ ပရောဂျက်မှာ အပေါက်အပြဲတွေရှိပြီး မပြည့်စုံတာကြောင့် အကာအကွယ်ပရောဂျက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ… စာကြည့်တိုက်က ငါတို့အတွက် အခက်အခဲတွေဖြစ်အောင် တမင်တကာ ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

လူတိုင်းက အဲဒါကို သေသေချာချာစဉ်းစားပြီး ဖျင်စစ်နှင့် ရှင်းဝမ်ပြောသောစကားက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်ဆိုတာ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ပရောဂျက်သည် အလွန်ပြီးပြည့်စုံပါက လေကာကွယ်ခြင်းနှင့် သဲပြုပြင်ခြင်းပရောဂျက်ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းနှင့် ညီမျှပြီး သဲမုန်တိုင်းသည် မည်မျှကြီးမားစေကာမူ အလွယ်တကူ ပျက်စီးမည်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းက ဖျက်ဆီးခံရဖို့ အလွန်လွယ်သည့်အတွက် သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြဿနာရှာဖွေရမည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လင်းမန့်လော်ကိုကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက်ပြောသည်။

"စီနီယာအစ်မ… ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကို အပြစ်မတင်ပါဘူး… ကျွန်တော်တို့အားလုံး ဒီနယ်ပယ်မှာ အတွေ့အကြုံမရှိသလို စီနီယာအစ်မက အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့ပြီး ပထမဆုံးစမ်းသပ်မှု ကျရှုံးသွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ… ကံကောင်းလို့ ဒီသဲမုန်တိုင်းက အချိန်မီရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ ပြဿနာကို ကြိုပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်တယ်… အဲဒါက နောက်ပိုင်းမှာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ပြုပြင်ဖို့ အချိန်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျိုဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… စောစီးစွာသိရှိခြင်းက စောစီးစွာဖြေရှင်းခြင်းပဲ… စာမေးပွဲပြီးခါနီးမှ ငါတို့ပရောဂျက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာထက် ဒါကပိုကောင်းပါတယ်… အခု 48 နာရီပဲကြာသေးပြီး ပြန်စဖို့ နာရီ 300 ကျော်ကျန်သေးတယ်"

လင်းမန့်လော်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့အမှားပဲ… ဒါတွေက အရမ်းရိုးရှင်းလွန်းတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ"

လန်ယာရုန်က သူမ၏ပခုံးကို ပေါ့ပါးစွာပုတ်ပြီး အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ကို ဘယ်သူမှ အပြစ်မတင်ပါဘူး… နင်က ဒီနှစ်ရက်လုံး ဖိအားတွေ အများကြီးခံနေရတာ ငါတို့အားလုံးသိပါတယ်… ဥပဒေဌာနမှာတုန်းကလည်း ငါဖိအားတွေ အများကြီးခံခဲ့ရတာကို နင်မှတ်မိတယ်မလား… တရားခံရှေ့နေတစ်ယောက်အနေနဲ့ တရားရုံးမှာ ငါ့ရဲ့ပထမဆုံးရှေ့ထွက်မှုပြီး ငါသာ အမှားလုပ်မိရင် ငါတို့ရဲ့အမှုသည်က သေဒဏ်ချမှတ်ခံရမှာ… ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး အံကြိတ်ပြီး ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရတာပဲမလား"

လျှိုကျောက်ချင်းက ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်… မင်းဆီမှာ အကူအညီတွေအနေနဲ့ ငါတို့တွေရှိသေးတာပဲ… စိတ်မပူပါနဲ့… လွှဲချော်မှုတွေ ရှိနေတာကို သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အဝေးက ဖုန်မှုန့်တွေကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသဲမုန်တိုင်းကတော့ တစ်ညလုံးရှိမဲ့ပုံပေါ်တယ်… ငါတို့ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး… ဒီတော့ အားလုံး အခြေစိုက်စခန်းကိုပြန်ပြီး အိပ်ရေးဝအောင်အိပ်ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့စိတ်ခွန်အားတွေ တက်ကြွအောင်လုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်… မနက်ဖြန် ငါတို့ပြန်စကြမယ်… ပထမနှစ်ရက်လုံးလုံး အားလုံးက အလုပ်ကြိုးစားထားကြတာကြောင့် ဒါက ဒီသင်တန်းအတွက် ကျူရှင်ခဖြစ်လိမ့်မယ်"

ကျန်းဖျင်စစ်: "အရမ်းကြီးမတွေးပါနဲ့… အနားယူဖို့ပြန်ရအောင်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လင်းမန့်လော်ကိုကြည့်ပြီး နွေးထွေးစွာပြောခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်မ နာရီ 300 ကျော်ရှိပါသေးတယ်… အစီအစဉ်က မှန်ကန်နေသ၍ အချိန်က လုံလောက်မှာ သေချာပါတယ်… အရမ်းကြီးမတွေးပါနဲ့… တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် ကျရှုံးသွားတာက ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပါဘူး"

လင်းမန့်လော်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပြောသည်။

"အင်း… ငါ့မှာ အကြံရှိတယ်… ပြန်သွားပြီး စီစဉ်လိုက်မယ်… မနက်ဖြန်မှ ဒီအကြောင်းပြောကြတာပေါ့"

ချင်လုက မေးသည်။

"ငါတို့ရဲ့ အခြေစိုက်စခန်းကို သဲမုန်တိုင်းနဲ့ မြှုပ်ထားတာကြောင့် ဒီည ငါတို့နေနိုင်ပါ့မလား"

ကျန်းရှောင်နျန်က ချက်ချင်း လက်မြှောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထွက်မပြေးခင် အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို သစ်သားပြားတွေနဲ့ ဖုံးခဲ့တယ်… အခြေစိုက်စခန်းထဲမှာ သဲတွေ အများကြီးမရှိနိုင်ဘူး… အားလုံးကို ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုနဲ့ အောက်ပို့လိုက်ရင် အဲဒီမှာ နေလို့ရတယ်မလား"

လင်းမန့်လော်: "ငါ လေသန့်စင်ခြင်းဖွင့်လိုက်ပြီး မြေအောက်ခန်းမှာ အိပ်တာက ပြဿနာမရှိနိုင်ပါဘူး"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ချင်လု… အရှေ့ 45 ဒီဂရီ အောက်ဘက်စောင်းပြီး 533 မီတာ"

ကျန်းဖျင်စစ်၏အချက်အလက်များအရ ချင်လုသည် နေရာများပြောင်းခဲ့ပြီး လူတိုင်းသည် မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းတွင် အမှန်တကယ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သစ်သားပြားများဖြင့် အုပ်ထားသော လှေကားထဲသို့ သဲတချို့ စိမ့်ဝင်သွားခြင်းမှလွဲ၍ မြေအောက်ခန်း၏ အတွင်းပိုင်းသည် အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပါသည်။ ကျန်းရှောင်နျန် ထွက်ပြေးသွားသောအခါ ဝင်ပေါက်ကို ဖုံးအုပ်ရန် လုပ်ဆောင်ချက်က အချိန်မီလွန်းသည်။ ဂျူနီယာညီလေးသည် အခြေစိုက်စခန်းကို ထပ်မတူးချင်တော့သဖြင့် သူ၏ဗိသုကာလက်နက်များကို မသိစိတ်က အကာအကွယ်ပေးခဲ့သည်။ 

အားလုံးက အိပ်ဖို့ အခန်းပြန်သွားကြသည်။

နောက်နေ့မနက်မှာတော့ လူတိုင်းက လန်းဆန်းစွာ နိုးထလာပြီး အစည်းအဝေးအတွက် ဧည့်ခန်းထဲမှာ စုရုံးခဲ့ကြသည်။

လင်းမန့်လော်သည် သူမ၏ယုံကြည်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီး ခြောက်ကပ်ကပ်ပြောခဲ့သည်။

"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်… တရားဝင်တည်ဆောက်မှုမလုပ်ခင်မှာ ငါတို့တွေ သဲပြုပြင်ခြင်းအသေးစားပရောဂျက်တစ်ခုလုပ်သင့်တယ်"

ခယ်ရှောင်ပင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

"ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်… အကြီးစားမတည်ဆောက်ခင်မှာ အသေးစားသဲခုံအင်ဂျင်နီယာပုံစံကို ဖန်တီးပြီး သဲမုန်တိုင်းကို တားဆီးနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်မယ်… အဲဒီပုံစံက အောင်မြင်တဲ့အခါ လက်တွေ့မှာ အသုံးချရင် အောင်မြင်မှုနှုန်း မြင့်မားလာမယ်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မေးသည်။

"စီနီယာအစ်မရဲ့ စိတ်ကူးအသစ်က ဘာလဲ"

လင်းမန့်လော်: "အကာအကွယ်နံရံတစ်ခုက မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်… ငါ အလွှာပေါင်းစုံ အကာအကွယ်တွေနဲ့ သဲအတားအဆီးများစွာကို တည်ဆောက်ပြီး သဲအတားအဆီးတွေကြား အပေါက်တွေချန်ထားခဲ့ပြီးတော့ စုပြုံနေတဲ့သဲနုန်းတွေကို လမ်းကြောင်းပြောင်းမယ်… အမွေးတန်းပရောဂျက်ကို နင်တို့ကြားဖူးလား"

အားလုံးက ခေါင်းခါကြသည်။

လင်းမန့်လော်သည် အရွက်အနည်းငယ်ကို စံနမူနာအဖြစ်ယူကာ အားလုံးကို ရှင်းပြသည်။

"သဲနုန်းကို ပိတ်ဆို့နေတဲ့ နံရံမှာ အမွေးတွေလိုမျိုး အပေါက်တွေရှိနေရင် သဲတချို့က အပေါက်တွေကနေ ထွက်လာပြီး စီးဆင်းမှုလမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်…" သူမသည် အခြေစိုက်စခန်းမှ သဲတချို့ကို ယူလိုက်သည်။ "သဲနုန်းအရေအတွက်က အရမ်းများနေတယ်လို့ယူဆကြပါဆို့… ပိတ်ဆို့ဖို့ နံရံကို ငါက တစ်တန်းပဲအသုံးပြုတယ်ဆိုရင် သဲနုန်းတွေ အများကြီးစုနေပြီး နံရံက ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်… နံရံမှာ အပေါက်ရှိတယ်ဆိုရင် သဲနုန်းတွေက ပထမနံရံမှာ စုတော့မှာမဟုတ်ဘဲ သဲတွေက ဒုတိယနံရံမှာ လာစုမှာဖြစ်ပြီး အတားအဆီးတတိယအလွှာကို ရင်ဆိုင်ဖို့ သဲတွေက ရှေ့ကိုဆက်လက်ရွှေ့လျားသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ သဲနုန်းတွေအားလုံးကို တစ်လွှာချင်းစီ တားဆီးလိုက်တယ်"

ကျိုဖုန်းက ချက်ချင်းနားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

"ဒါက တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်းခွဲ၊ နံရံတွေမှာ အပေါက်တွေဖန်တီး၊ ဖိအားတွေ လျှော့ချပြီးတော့ ပြန့်ကျဲသွားအောင် လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်းနဲ့ ညီမျှတယ်မလား"

ခယ်ရှောင်ပင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆိုသည်။ 

"ရထားဘူတာမှာ စောင့်ဆိုင်းစရာခန်းမတွေ အများကြီးရှိနေသလိုပဲ… ခရီးသည်တွေကို ဖြန့်ထားရင် ဘူတာရုံက လူတွေပြည့်ကျပ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး… ဒါက နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရတယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်"

လင်းမန့်လော်က ရှင်းဝမ်နှင့် ဖျင်စစ်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နင်တို့ကော ဘယ်လိုထင်လဲ"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်… လျှော့ချခြင်းပုံစံကို လုပ်ရအောင်… ခယ်ရှောင်ပင်းရဲ့ လက်တော့ပ်ကို အသုံးပြုပြီး သဲနုန်းပမာဏနဲ့ နံရံတွေရဲ့ ခံနိုင်ရည် စုစုပေါင်းပမာဏကို တွက်ချက်ပြီး နံရံအလွှာဘယ်လောက်ဆောက်ဖို့ သင့်လျော်သလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လူတစ်စု၏ လေးနက်သော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ 183 သုတေသနအဖွဲ့က လေးနက်ပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိပ္ပံဆိုင်ရာ သုတေသနအဖွဲ့နဲ့တူတယ်"

လူတိုင်း၏ ရေးဆွဲခြင်းပုံစံသည် အနည်းငယ်ညံ့ဖျင်းသော်လည်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပြဿနာများ ကြုံတွေ့ရသောအခါတွင် လူတိုင်းသည် သူတို့လေ့လာသင်ယူထားသော အသိပညာကို ချက်ချင်းအသုံးပြုနိုင်သည်။ လင်းမန့်လော်၏ ဤဒီဇိုင်းတွင် ပတ်ဝန်းကျင်အင်ဂျင်နီယာအသိပညာ၊ သင်္ချာပုံသဏ္ဌာန်၊ ရူပဗေဒဖိအားတွက်ချက်ခြင်း၊ ကွန်ပျူတာပုံစံလျှော့ချခြင်း အစရှိသည်တို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အဖွဲ့ထဲတွင် ထိပ်တန်းကျောင်းသား အများအပြား ရှိနေကြောင်း ယုံကြည်ပြီး သူတို့ကို မည်သည့်အရာကမှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

#TK