Chapter 147

Volume 7 : ဥပ‌ဒေဌာန

Chapter 147 (ရှေ့နေသေဆုံးခြင်း ‌ဇာတ်သိမ်း)

ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးသို့ ရောက်လာကြသည်။ ည 7 နာရီရှိနေပြီဖြစ်ကာ နှစ်ယောက်စလုံးက လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်ကို တွေ့ပြီး ကျောက်ချန်နဲ့ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။

"လောင်ကျောက်က ဒီနှစ်မတ်လမှ လုံခြုံရေးအစောင့်အဖြစ် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးကို လာခဲ့တာ… သူက များသောအားဖြင့် စကားပြောတာနည်းပြီး တသီးတသန့်နေတတ်တဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ပြီး အတော်လေးရိုးသားတယ်… သူက သူ့မိသားစုနဲ့ပတ်သက်ပြီး အခြားလူတွေနဲ့ စကားပြောခဲတယ်… သူ့မိသားစုရဲ့အခြေအနေကို ငါမသိဘူး…"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ၏အပြောင်းအရွှေ့အချိန်ဇယားကို ယူဆောင်လာပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ခေါင်းဆောင်က ပြောခဲ့သည်။

"ငါတို့ရဲ့လုံခြုံရေးအဖွဲ့မှာ ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးနဲ့ ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် စုစုပေါင်း လူဆယ်ယောက်ရှိပြီး သုံးရက်တစ်ကြိမ် ညဆိုင်းပြောင်းတယ်… ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးကို ည 10 မှာပိတ်ပြီး အချိန်မီ တံခါးသော့ခတ်ဖို့ ညဆိုင်းအတွက် လူတစ်ယောက်ပဲလိုအပ်တာကြောင့် များသောအားဖြင့် တိုက်ခန်းဘက်မှာ လူ 3 ယောက်ထားတယ်…"

ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးနှင့် ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းကို ရှင်းဟိုင်အဖွဲ့မှ ပိုင်ဆိုင်သည်။

တိုက်ခန်းသည် အထပ် 33 ထပ်မြင့်ပြီး အထပ်တွင် အခန်းဒါဇင်ကျော်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်ပိုင်နေထိုင်ရန်အတွက် တိုက်ခန်းဝယ်ယူတာတွေ၊ ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကဲ့သို့ နှစ်ရှည်နေထိုင်သူများနှင့် X-New Concept Hotel ကဲ့သို့သော ယာယီနေထိုင်သူများ ရှိပါသည်။ တိုက်ခန်းအဆောက်အဦးသည် လူရှုပ်ပြီး ညဆိုင်းတွင် လုံခြုံရေးအစောင့် သုံးဦးကို ထားခြင်းက ပို၍သင့်လျော်သည်။ သို့သော် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦရုံးခန်းကို ည 10 နာရီတွင် သော့ခတ်ထားသောကြောင့် ညဆိုင်းအတွက် လုံခြုံရေးအစောင့်တစ်ဦးသာ ထားရှိသည်။

ဒါက ကျောက်ချန်ကို လှုပ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်ချန်းနဲ့ အခြားသူတွေက ဘယ်မှာလဲ?"

ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။

"ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ညဆိုင်းမဟုတ်ဘူး၊ ညနေ 6 နာရီမှာ သူ အိမ်ပြန်သွားတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ချင်ရှစ်ယင်း၏ဖုန်းကို ခေါ်ပြီး သူမအဖေ အိမ်မှာရှိ၊မရှိ မေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ‘တောင်းပန်ပါတယ်၊ သင်ခေါ်ဆိုသောဖုန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမရှိပါ’ဟု သူ့နားထဲမှာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောနေခဲ့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတော့ မသတ်သေလောက်ဘူးမလား?"

သည်နေ့ သူမက သူတို့အတွက် ရေထည့်သောအခါ ချင်ရှစ်ယင်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်က အမာရွတ်များကို ယွဲ့ရှင်းဝမ် သတိရလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူမအိမ်သွားကြည့်ရအောင်!"

အချိန်ကုန်သက်သာရန်အတွက် နှစ်ယောက်သား တက္ကစီစီးကာ ရှို့ရွှိန်ဟွားယွမ်ရပ်ကွက်သို့ အမြန်မောင်းရန် ယာဉ်မောင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ရပ်ကွက်ထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အခန်း 601၊ unit 2၊ အဆောက်အဦး 4 သို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားကာ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။ မိနစ်ဝက်လောက် ခေါက်ပြီးနောက် မိန်းကလေးက ထွက်လာပြီး တံခါးဖွင့်ပေးကာ သူမ၏အိပ်ချင်နေသောမျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း သံသယဖြင့် ပြောသည်။

"ရဲအရာရှိနှစ်ယောက်၊ ဒီလောက်နောက်ကျနေပြီ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ?"

သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကို မသတ်သေခဲ့ဘူး။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားကိုဖုန်းခေါ်တာ ဘာလို့မကိုင်တာလဲ?"

မိန်းကလေးသည် ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ တောင်းပန်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဖုန်းအသံပိတ်ပြီး အိပ်ပျော်သွားလို့၊ တောင်းပန်ပါတယ်… မကြာသေးခင်ကမှ ကျွန်မမှာ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ရှိနေလို့ နေ့လည်ကတည်းက ဆိုဖာပေါ်မှာအိပ်ပျော်သွားတာ အခုထိပဲ…" 

ကျန်းဖျင်စစ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားအဖေ ဘယ်မှာလဲ?"

မိန်းကလေးက ပြောသည်။

"ဒီညအလုပ်ရှိလို့ နည်းနည်းနောက်ကျမှ ပြန်လာမယ်ဆိုပြီး ပြောသွားတယ်…"

နည်းနည်းနောက်ကျမှ ပြန်လာမယ်? ဒါပေမယ့် အခုလေးတင် လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်က ည 6 နာရီမှာ အလုပ်ကနေ အိမ်ကိုပြန်သွားပြီလို့ ပြောခဲ့တာပါ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရုတ်တရက် သူ့ရင်ထဲတွင် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ခံစားလာရသည်။ သူက ချင်ရှစ်ယင်းကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားအဖေက ကျောက်ကျန့်မင်ကနေ ကျောက်ချန်ကို ဘယ်တုန်းက ပြောင်းလိုက်တာလဲ?"

ချင်ရှစ်ယင်းက ခဏလောက်တွေးတောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်အစမှာ သူ့ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ဖို့ ဗေဒင်ဆရာနဲ့တွေ့ခဲ့တယ်… သူ့အရင်နာမည်က သူ့ရဲ့စရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူးလို့ ခံစားရတယ်တဲ့… ဒါကြောင့် ပိုကံကောင်းအောင် သူ့နာမည်ကို ကျောက်ချန်လို့ ပြောင်းခဲ့တာ… ကျွန်မအဖေက အယူသီးပြီး နာမည်ပြောင်းဖို့ အတင်းတိုက်တွန်းနေတာနဲ့ ကျွန်မလည်း မဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့ဘူး…"

ဗေဒင်ဆရာက အတုဖြစ်ပြီး လျှိုလန်နဲ့ သူဆက်သွယ်နေတာက အမှန်ဖြစ်နေမှာပဲ သူစိုးရိမ်းသည်။ သူသည် ရှေ့နေကျိုးကို သတ်ပြီး သူ့မိန်းမနဲ့သမီးအတွက် လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးရှာဖို့ သူ့နာမည်ကို ပြောင်းလိုက်တာ ဟုတ်တယ်မလား။

ထို့နောက် ဇနီးဖြစ်သူကိုသတ်ခဲ့သော ကျန်းရုန်ဟွာသည် ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းတွင် နေထိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

ဒါကိုစဉ်းစားရင်း ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့ဖုန်းကို ချက်ချင်းထုတ်ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းကို ချက်ချင်းသွားတော့၊ အခန်း 30-07ကို၊ မြန်မြန်လုပ်!"

ခယ်ရှောင်ပင်း၏‌ဦးနှောက်က မတုံ့ပြန်ခင်မှာ ရှင်းယန်သည် သူ့ဆီက ဖုန်းကိုယူပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်ချန်က ကျန်းရုန်ဟွာကို တစ်ခုခုလုပ်မယ်လို့ သံသယရှိနေတာလား?"

ကျန်းဖျင်စစ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ သွားကြည့်လိုက်…"

ရှင်းယန်: "နားလည်ပြီ…"

ဖုန်းချပြီးနောက် သူမရှေ့တွင် ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသော မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်ရှိနေသည်။

ကျောက်ချန်းသာ တကယ်လူသတ်သမားအစစ်ဖြစ်ခဲ့ရင် သူ့သမီးကို ဖုံးကွယ်ပြီး သူမကို ထပ်မနာကျင်အောင် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားမှာမို့ ချင်ရှစ်ယင်းက တကယ်မသိခဲ့တာ ဟုတ်တယ်မလား။ မဟုတ်ပါက သူမသည် သူမအဖေကို ကူညီပြီး အလီဘိုင်ကို ပြင်ဆင်ရန် သူမ၏ဖခင်နှင့် သေချာပေါက်ပူးပေါင်းလိမ့်မည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်းအနားယူပါ… ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေရင် ရှိုးတွေ၊ တီဗီဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ရှာကြည့်ပေါ့၊ ပြီးတော့ ဖုန်းကို အသံမပိတ်ထားပါနဲ့…"

ချင်ရှစ်ယင်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မသိပါပြီ…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် ရှို့ရွှိန်ဟွားယွမ်ရပ်ကွက်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက တက္ကစီစီးပြီး အမြန်ပြန်လာခဲ့ကာ လမ်းပေါ်မှာ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ခယ်ရှောင်ပင်းက ဖုန်းခေါ်လာသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်က ဖုန်းကိုင်လိုက်ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်း၏အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"ကျန်းရုန်ဟွာ၊ သူ… သူသေပြီ…"

ကျန်းဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့အမူအရာကိုမြင်ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်း၏သတင်းဟာ သတင်းကောင်းမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့အသံကို လျှော့လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"

ရှင်းယန်က ဖုန်းကိုယူလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ငါ၊ ခယ်ရှောင်ပင်းနဲ့ ချင်မြောင်က ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းကို လာခဲ့ပြီး ကျန်းရုန်ဟွာကိုရှာဖို့ အခန်း 30-07 တို့သွားခဲ့ပေမယ့် ဘယ်သူမှတံခါးလာမဖွင့်ဘူး… ခယ်ရှောင်ပင်းက ရဲအရာရှိကတ်ကိုထုတ်ပြီး တံခါးဖွင့်ပေးပြီး ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်… ငါတို့ အခန်းထဲဝင်တဲ့အခါ ကျန်းရုန်ဟွာက ရေချိုးကန်ထဲမှာ သေဆုံးနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်က ဖြတ်တောက်ခံထားရပြီးတော့ ရေချိုးကန်က သွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်…"

ပုံစံကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။ ခယ်ရှောင်ပင်း၏ အမြင်အာရုံ သက်ရောက်မှုသည် ကြီးမားလွန်းပြီး သူစကားပြောသောအခါ သူ့အသံက တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ရဲခေါ်ပြီးပြီလား?"

ရှင်းယန်: "110 ကိုခေါ်ပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ကျောက်ချန်ကကော?"

ရှင်းယန်: "ပထမထပ်ဧည့်ခန်းမှာ ဒီနေ့ညဆိုင်းကျတဲ့ လုံခြုံရေးအစောင့်ကို မေးလိုက်တယ်… ကျန်းလို့မျိုးရိုးအမည်ရတဲ့ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်က ဒီနေ့ညမှာ သူနဲ့အတူ တာဝန်ကျဖို့ မူလက လောင်ရွှီနဲ့ လောင်ချင်းတို့ဖြစ်ပေမယ့် လောင်ရွှီရဲ့မိသားစုမှာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့ ကျောက်ချန်နဲ့ သီးသန့် ညဆိုင်းပြောင်းခဲ့တာတဲ့…"

လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်သည် ကျောက်ချန်က သည်နေ့ည တာဝန်ကျဖို့ အချိန်ဇယားမရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် ကျောက်ချန် အိမ်မပြန်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းဖြစ်သည်—— သူသည် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးက ညအဆိုင်း လုံခြုံရေးအစောင့်နဲ့ အဆိုင်းပြောင်းခဲ့ပြီး 30-07 မှာ နေထိုင်နေသော ကျန်းရုန်ဟွာကိုသတ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာခဲ့သည်။

ကျန်းရုန်ဟွာသည် ဟိုတယ်ခန်းထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းများသာ ဟိုတယ်ခန်းထဲကို ဝင်သွားနိုင်သည်။

လုံခြုံရေးအစောင့်သည် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးနှင့် ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်လုပ်နေသောကြောင့် သူသည် ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူဖြစ်ရမည်။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် အဒေါ်အသုံးပြုသည့် အများသုံးသော့ကတ်ကို ယူပြီး 30-07 တံခါးကိုဖွင့်ကာ ကျန်းရုန်ဟွာရေချိုးနေချိန်တွင် အခွင့်အရေးရှာခဲ့လိမ့်မည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က တိုးတိုးပြောသည်။

"အားလုံး ကျောက်ချန်ကို လိုက်ကြမယ်၊ ရှင်းဝမ်နဲ့ ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်…"

ရှင်းယန်က ‘အင်း’ဟု အသံပြုကာ ဖုန်းကို ချလိုက်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ လေးနက်သောမျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ခဏလောက် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။ 

သူတို့သည် ကျောက်ချန်ကို လူသတ်သမားဟုသာ ယူဆခဲ့ကြသော်လည်း ကျောက်ချန်သည် ကျန်းရုန်ဟွာကို ထပ်မံသတ်ခဲ့ပြီး ကွင်းဆက်လူသတ်မှုဖြစ်စဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ဓာတ်လှေကား၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုမစိုက်ပါက သူတို့တွင် သဲလွန်စမရရှိသေးသည့် စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာကိစ္စက ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် လူသတ်သမားကို ဦးစွာ ကောက်ချက်ချလိုက်သောကြောင့် ကျန်းရုန်ဟွာ၏ သေဆုံးမှုသည် သူတို့၏ ထင်ကြေးများကို အတည်ပြုလိုက်ပုံရသည်။

ကျိုးကျီယန်နှင့် ကျန်းရုန်ဟွာတို့ကို ဆက်တိုက်သတ်ခဲ့သည့် လူဟာ ထိုအချိန်တုန်းက အပြစ်မဲ့စွာသေဆုံးသွားသော ချင်ရှို့မိန်၏မိသားစုပဲ ဖြစ်နိုင်တော့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က ခယ်ရှောင်ပင်း၏ဖုန်းဆီ စာပို့ခဲ့သည်။

"ချင်ရှစ်ယင်းအစ်ကိုရဲ့ အချက်အလက် ဘယ်လိုရှိလဲ?"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "သူမရဲ့အစ်ကိုကျောက်ကျားရွေ့နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါရှာတွေ့ထားပြီ၊ သူက အန်းမင်မြို့မှာရှိတဲ့ အိမ်ခြံမြေကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ… သူက လက်ရှိကုမ္ပဏီရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဒါရိုက်တာ… အဲဒီကုမ္ပဏီရဲ့သူဌေးက ရှန်းဟိုင်ပင်းပဲ…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "..."

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူမအစ်ကိုလည်း လှုပ်ရှားနိုင်လောက်တယ်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ရှန်းဟိုင်ပင်းပျောက်နေတာ တစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ၊ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာ ဖြစ်လောက်တယ်…"

သူတို့နှစ်ဦး အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ရောက်သောအခါ ရဲတပ်ဖွဲ့က ရှင်းဟိုင်းတိုက်ခန်း၏ အထပ် 30 ရှိ စင်္ကြံကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ ခယ်ရှောင်ပင်း၊ ရှင်းယန်နှင့် အခြားမျက်မြင်သက်သေများက ခေါင်းဆောင်လင်နဲ့ စကားပြောနေတာကို ကျန်းဖျင်စစ်က မြင်လိုက်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ရှေ့ကို လှမ်းလာပြီး ခေါင်းဆောင်လင်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ရှောင်ကျန်း၊ ရှောင်ခယ်ပြောတာ နားထောင်ကြည့်ရသလောက်ကတော့ ဒီရက်ပိုင်း အဆောက်အဦးတစ်ခုက ကျိုးကျီယန်ပြုတ်ကျတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းစုံစမ်းနေတာဆို၊ ကျန်းရုန်ဟွာနဲ့ ကျိုးကျီယန်ကြားက ပတ်သက်မှုကို မင်းရှာတွေ့သွားပြီလား?"

ကျန်းဖျင်စစ်က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်များကို အတိုချုံး ပြန်ပြောပြသည်။ ခေါင်းဆောင်လင်သည် သူပြောပြသည့်အဖြစ်အပျက်ကို နားထောင်ပြီး ခေါင်းငြိမ်လိုက်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ် ပြောပြီးသည်နှင့် ခေါင်းဆောင်လင်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအား ပြောလိုက်သည်။

"ကျောက်ချန်ကို ချက်ချင်း တစ်မြို့လုံးရှာဖွေပြီး ဒါ့အပြင် အသေးစိတ်ဆွေးနွေးဖို့ မစ္စလျှိုလန်ကိုလည်း ရဲစခန်းဆီ ခေါ်လိုက်!" 

ထိုညတွင် ရဲကားများက ကျောက်ချန်းကို တစ်မြို့လုံးရှာဖွေခဲ့ပြီး ရှို့ရွှိန်ဟွားယွမ်၏ အဆောက်အဦး 4 တွင်လည်း ရဲအရာရှိများ ရှိပြီး သူ အိမ်ပြန်လာသည်နှင့် ဖမ်းဆီးရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျောက်ချန်သည် ယခင်က တက္ကစီယာဉ်မောင်းတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး တစ်မြို့လုံးရှိ လမ်းများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူဖြစ်သည်။ သူဘယ်သွားမှန်း မသိသည့်အတွက် သူတို့သည် ခဏတာအတွင်း ရှာမတွေ့ဘူး။

လျှိုလန်သည် သူမနှင့်ဘာမှမဆိုင်သောအကြည့်ဖြင့် လျစ်လျူရှုထားဆဲဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်လင်သည် သူမကို စစ်ကြောရေးအခန်းမှာ နာရီအနည်းငယ်နေခိုင်းခဲ့သည်။ သူမသည် ပါးစပ်ကိုတင်းတင်းစေ့ကာ ချင်ရှစ်ယင်း၊ ကျောက်ချန် ဒါမှမဟုတ် လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်က သူမခင်ပွန်း ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် ကိစ္စများကို သူမ မသိခဲ့ဘူးလို့သာ ပြောခဲ့သည်။

ရဲများသည် သူမကို သက်သေမရှိဘဲ ချုပ်ထားဖို့ ခက်ခဲတာကြောင့် ရွေးစရာလမ်းမရှိဘဲ သူမကို ပြန်လွတ်ပေးခဲ့ရသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် သတင်းသည် ရုတ်တရက် hot search တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်— အန်မင်းမြို့ရှိ ပင်းဟိုင်အဖွဲ့၏ ပိုင်ရှင် ရှန်းဟိုင်ပင်းကို ဖမ်းဆီး ထောင်ချခဲ့သည်။ ရှန်းဟိုင်ပင်းသည် သူ့ကုမ္ပဏီကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသောကြောင့် ထိုကာလအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရှန်းဟိုင်ပင်းအား တိုင်ကြားရန် အထောက်အထားများစွာ စုဆောင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ရှန်းဟိုင်ပင်းသည် ပြည်သူ့ဘဏ္ဍာငွေများကိုတရားမဝင် အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်း၊ အခွန်ရှောင်ခြင်း၊ ငွေမည်းခဝါချရန်အတွက် လူများကို အကောင့်အတုပြုလုပ်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

Hot search ကိုမြင်သောအခါ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြတ်သားစွ။ ပြောခဲ့သည်။

"ဒါက ချင်ရှစ်ယင်းအစ်ကိုရဲ့ လက်ရေးပဲ!"

ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့် သဘောတူသည်။

"သူမအစ်ကို ကုမ္ပဏီရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဒါရိုက်တာဖြစ်ပြီး သူက လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးရှာပြီးတော့ ရှန်းဟိုင်ပင်းကို သူ့အမည်ရင်းနဲ့ သတင်းပို့ခဲ့တာဖြစ်မယ်… သူမအဖေရဲ့ လူသတ်ပြီးလဲ့စားချေတဲ့နည်းလမ်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရန် သူမအစ်ကိုရဲ့ချဉ်းကပ်မှု ပိုဆင်ခြင်တုံတရားရှိတယ်…"

သည်မိသားစုဟာ အလွန်နာကျင်ခဲ့ရပြီး ရှေ့နေကျိုးလို မကောင်းသောကောင်နဲ့ တွေ့သောအခါ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အစွန်းရောက်သွားကြသည်...

ချင်ရှစ်ယင်းသည် သူမအဖေက လူသတ်တော့မယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရင် သူမ၏စိတ်ကျရောဂါက ပိုဆိုးသွားနိုင်သည်။ ကျောက်ချန်သည် သူ့လုပ်ရပ်၏နောက်ဆက်တွဲကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမှာလဲ။ သူ ဘယ်ထွက်ပြေးသွားတာလဲ။

ရဲများသည် ကျောက်ချန်ကို တစ်မြို့လုံးမှာ ရှာဖွေနေချိန်မှာပဲ ယာဉ်ထိန်းရဲက ရုတ်တရက် ဖုန်းဆက်လာသည်။ ယနေ့မနက် 5 နာရီခန့်တွင် တက္ကစီတစ်စီးသည် လမ်းတံတားပေါ်မှ ပြုတ်ကျပြီး ကားပျက်စီးသွားကာ အထဲကလူလည်း သေဆုံးခဲ့သည်။ အတည်ပြုပြီးနောက် သေဆုံးသူမှာ ကျောက်ချန် ဖြစ်သည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့၏ public mail မှ ပုံမှန် အီးမေးလ်တစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ကျောက်ချန်းသည် သူ့အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး မဖြတ်တောက်ထားသော ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ရဲတပ်ဖွဲ့ထံ ပေးပို့ခဲ့ပြီး ကျန်းရုန်ဟွာကိုသတ်ပစ်ရန် အချိန်ရဖို့ ရဲတပ်ဖွဲ့က သူ့အား သံသယမဖြစ်စေရန် ဗီဒီယိုအား ဖြတ်ပစ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောကြားခဲ့သည်။

အီးမေးလ်တွင် လျှိုလန်၏အမည်ကို လုံးဝဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။

ရှေ့နေကျိုးနှင့် ကျန်းရုန်ဟွာတို့ သတ်ခဲ့သည့်အတွက် သူနောင်တမရဘူးလို့ ပြောခဲ့သည်။ နှစ်များကြာလာတာနဲ့အမျှ ဇနီးဖြစ်သူသေဆုံးမှုနဲ့ သမီးဖြစ်သူ၏ စော်ကားခံရမှုများက သူ့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် မကောင်းသောသူ၏စကားများကို ယုံကြည်ပြီး ကျန်းရုန်ဟွာကို အပြစ်မှလွတ်မြောက်စေရန် နားလည်ပေးခြင်းစာတစ်စောင်ရေးခဲ့သည်။ ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူသမီးကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ သူက အရှုံးသမားဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူ့လက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သူ့မိန်းမနဲ့သမီးအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူက သနားခံစာရေးခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့သမီးကို ဒီစာမမြင်ပါစေနဲ့။ သူမမှာ စိတ်ကျရောဂါရှိနေတယ်။ သူမသိသွားရင် အာရုံကြောတွေ ယိုယွင်းသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ သူမအဖေက ကားမတော်တဆဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မှာ သူမအမေနဲ့ သွားတွေ့တော့မယ်လို့ပဲ အသိပေးလိုက်ပါ။ ငါ့ရဲ့ဈာပနနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို ကူညီပေးဖို့ ငါ့သားကို မေတ္တာရပ်ခံပါတယ်။ ငါ့သားက စိတ်ခိုင်မာပြီး ငါ့ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ နားလည်နိုင်တယ်။"

"ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကိုပြောလိုက်ပါ၊ သူ့ညီမကို ကာကွယ်ပေးပြီး အတိတ်ကိုမေ့ပြီးတော့ အသစ်ပြန်စလိုက်ပါလို့။"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် အီးမေးလ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။

ခေါင်းဆောင်လင်သည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျန်း၊ မင်းက အမှုတွေကို စုံစမ်းရာမှာ တော်တော် ထိရောက်တယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်က လေးလေးနက်နက် အသံဖြင့်ပြောသည်။

"ကံမကောင်းစွာပဲ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသေးတယ်…"

ကျန်းရုန်ဟွာ သေဆုံးချိန်သည် မနေ့ည 7 နာရီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ကျန်း‌ရှောင်နျန်၏နေအိမ်၌ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို ကြည့်ရှုပြီး ကောက်ချက်ချပြီးနောက် သူတို့သည် ကျောက်ချန်ကိုရှာရန် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦးသို့ ချက်ချင်း သွားခဲ့ပြီး ‌လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်က ကျောက်ချန် အလုပ်ဆင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်…

တကယ်တော့ အဲဒီအချိန်မှာ ကျောက်ချန်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ အဆိုင်းပြောင်းပြီး ကျန်းရုန်ဟွာကို သတ်လိုက်လေပြီ။

သူတို့တွင် ကျောက်ချန်၏ ဒုတိယလူသတ်မှုကို ရပ်တန့်ရန် အချိန်မရှိခဲ့သလို ကျောက်ချန်သည် မြစ်ထဲသို့ ကားမောင်းကာ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းမှ ရပ်တန့်ရန်လည်း အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သို့ပေမယ့် ရပ်တန့်နိုင်ရင်တောင် ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။

ကျောက်ချန်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူသတ်မှုဖြင့် သေဒဏ်ချမှတ်ခံရဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ဤအဆုံးသတ်က အကောင်းဆုံးဖြစ်၊မဖြစ်ကို အချိန်အတော်ကြာ မသိခဲ့ပေ။ ကျောက်ချန်သည် ဇနီးဖြစ်သူကို သတ်ခဲ့သည့်တရားခံနှင့် တရားခံကို ကူညီပေးခဲ့သည့် ရှေ့နေအား သတ်ခဲ့သည်။ ချင်ရှစ်ယင်း၏အစ်ကိုဖြစ်သူသည် သူ့ညီမကို စော်ကားခဲ့သည့် မကောင်းသောလူအား ထောင်ထဲပို့လိုက်သည်…

အဖေဖြစ်သူသည် သူတို့လွတ်လပ်ရန် သေသွားခဲ့ပြီး သူတို့မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် ဘဝအသစ်ကို စနိုင်ပါ့မလား။

လျှိုလန်သည် ကျောက်ချန်ကို ဘယ်လိုဆက်သွယ်ပြီး ကျောက်ချန်ကို သူမခင်ပွန်းအား သတ်ဖို့ ဘယ်လိုအသုံးပြုခဲ့တာလဲ။ ကျောက်ချန်သေဆုံးမှုနှင့်အတူ သဲလွန်စများအားလုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ရဲများသည် လျှိုလန်ကို တိုက်ရိုက်ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် သူမသည် ကြံရာပါတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အထောက်အထားမရှိပေ။

ရှေ့နေကျိုးသည် သူ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဂရုတစိုက်စီစဉ်ပြီး မကောင်းမှုများကို လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း သူ့ဘေးနားရှိလက်တွဲဖော်သည် ဘွဲ့နှစ်ခုကိုယူခဲ့သော နိုင်ငံရေးသိပ္ပံနှင့်ဥပဒေပေကျင်းတက္ကသိုလ်မှ ပန်းကလေးဖြစ်ပြီး သူ့ထက်များစွာတွက်ချက်တတ်ပြီး သူ့ထက်များစွာသာလွန်ကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။

စာမေးပွဲ၏ 5 ရက်မြောက်နေ့တွင် ချင်ရှစ်ယင်း၏အစ်ကိုဖြစ်သူ ကျောက်ကျားရွေ့သည် ရဲထံမှ အဆက်အသွယ်ရပြီးနောက် ပေရှန်းမြို့သို့ အမြန်ရောက်ရှိလာပြီး အမှု၏နောက်ဆက်တွဲကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ကာ သူ၏မျက်နှာသည် အစမှအဆုံး အမူအရာမဲ့နေသည်။ လက်မှတ်ထိုးသင့်သည့်နေရာတွင် လက်မှတ်ရေးထိုးကာ ဖခင်၏အလောင်းကို မီးသဂြိုလ်ရန်အတွက် ပြန်ယူသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့ကို ရဲစခန်းဂိတ်ပေါက်မှာ တွေ့ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အနာဂတ်အစီအစဉ်က ဘယ်လိုလဲ?"

ကျောက်ကျားရွေ့က ပေါ့ပါးစွာပြောသည်။

"ကျွန်တော့်ညီမကို နိုင်ငံခြားခေါ်သွားပြီး ဒီကနေ ဝေးဝေးမှာသွားနေမယ်… သူမနှလုံးသားထဲက ကြိုးထုံးကို ဖြည်နိုင်လောက်မှာပါ…"

ကုမ္ပဏီ၏ဘဏ္ဍာရေးဒါရိုက်တာအဖြစ် သူသည် သူဌေး ရှန်းဟိုင်ပင်းအား သူ၏အမည်ရင်းဖြင့် တိုင်ကြားခဲ့သည်။ သည်အကြောင်းကို အတွင်းလူများကသိရင် တရုတ်ပြည်မှာ သူနဲ့ ပေါင်းသင်းဖို့ ခက်လိမ့်မည်။ နိုင်ငံခြားကိုသွားတာက ကောင်းသည့်ရွေးချယ်မှုပါပဲ။

ကျန်းဖျင်စစ်: "ခင်ဗျားညီမကို ဂရုစိုက်ပါ…"

ကျောက်ကျားရွေ့က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဂရုစိုက်မှာပါ…"

နေ့ခင်းဘက်တွင် ခယ်ရှောင်ပင်းသည် လျှိုလန်က ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် နိုင်ငံခြားသို့သွားရန် လေယာဉ်လက်မှတ်ဝယ်ထားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လျှိုလန်သည် ရွှေချောင်းများနှင့် မီးခံသေတ္တာအတွင်းမှ ငွေသားအပါအဝင် ကျိုးကျီယန်၏ တရားမဝင်ရရှိသော ဝင်ငွေအားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ တရားဝင်ဝယ်ယူထားသော အိမ်ခြံမြေကို ကြားခံကုမ္ပဏီတစ်ခုက ရောင်းချခဲ့သည်။ သူမသည် သားဖြစ်သူအား ကျောင်းဆင်းချိန်များတွင် ကူညီပေးခဲ့ပြီး သားဖြစ်သူကို နိုင်ငံခြားသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

သည်လူများက နိုင်ငံခြားကို အတူတူသွားကြတာ တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက် မဟုတ်ဘူး။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောသည်။

"လျှိုလန်နဲ့ ချင်ရှစ်ယင်းတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သေချာပေါက်သိနေတယ်…"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ခေါင်းကုတ်ပြီး ပြောသည်။

"ငါ မေးစရာရှိသေးတယ်… အဲဒီညက ကျိုးကျီယန် ခေါင်မိုးပေါ်ကို သေချာပေါက်သွားမယ်ဆိုတာ ကျောက်ချန်က ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလဲ? မူရင်းစောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းအရ ကျောက်ချန်က ခေါင်မိုးပေါ်ကို ည 11:01 မှာ တက်သွားပေမယ့် ကျိုးကျီယန်က ည 11:50 လောက်မှပဲ ခေါင်မိုးပေါ်ကို ‌တက်သွားတယ်… ကျိုးကျီယန်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိဘူးမလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အဲဒါကို သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"ဗီဒီယိုကိုတောင် တည်းဖြတ်နိုင်တာဆိုတော့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မှတ်တမ်းကိုလည်း တည်းဖြတ်ထားလိမ့်မယ်…"

ခယ်ရှောင်ပင်း၏မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ 

"ဒါဆို လျှိုလန်ရဲ့ ဖုန်းအသံသွင်းထားတာက မပြီးသေးပါဘူး?" 

ကျန်းဖျင်စစ်က ပြောသည်။

"အဲဒီဖုန်းအသံသွင်းထားတာက ည 11:30 မှာ ကျိုးကျီယန်က သူမကို ဖုန်းခေါ်ပြီး စကားစမြည်ပြောပြီးတော့ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာမှာ ဖုန်းချလိုက်တာကိုပဲ သက်သေပြထားတယ်… သူမက ချက်ချင်းပြန်ခေါ်ပြီး ကျိုးကျီယန်ကို စကားစမြည်ပြောဖို့ ခေါင်မိုးပေါ်တက်ခိုင်းလိမ့်မယ်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သံယောင်လိုက်သည်။

"ကျိုးကျီယန်က အဲဒီအချိန်က သန့်စင်ခန်းထဲမှာ ချန်ယွဲ့ချင်နဲ့ လုပ်ခဲ့တယ်… အပြင်မှာ မိုးသည်းစွာရွာနေတယ်ဆိုတာ သူမသိဘူး၊ ဒီတော့ သူ့ဖုန်းနဲ့အတူ ခေါင်မိုးပေါ်တက်လိုက်ပြီး မိုးရွာနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်… သူက ချက်ချင်းပြန်ဆင်းသင့်ပေမယ့် အဲဒီမှာ အချိန်အကြာကြီးရှိနေတဲ့ ကျောက်ချန်က သူ့ကိုချုပ်နှောင်ပြီး အောက်ထပ်ကိုတွန်းချခဲ့တယ်…"

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ဤထင်ကြေးအတိုင်းလိုက်ကာ ပြောခဲ့သည်။

"ဒါဆို ကျောက်ချန်က သူ့ရဲ့ဖုန်းကို ကောက်ယူပြီး လျှိုလန်အတွက် အဆင်မပြေမယ့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု မှတ်တမ်းတွေကို ဖျက်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို အမျိုးသမီးသန့်စင်ခန်းထဲမှာ ပြန်ထားလိုက်တယ်… လျှိုလန်ကလည်း ဒုတိယ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှတ်တမ်းကို ဖျက်ပစ်ခဲ့ပြီး သူမအပြစ်ကင်းကြောင်းသက်သေပြဖို့ ပထမတစ်ခုကိုပဲ အသံသွင်းခဲ့တာလား?"

ပြီးပြည့်စုံသောပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပဲ။

နောက်ကွယ်မှထိန်းချုပ်မှု၊ မိဘနှစ်ယောက် လှုပ်ရှားမှု။

ကျောက်ချန်၏ IQ ဖြင့် သူသည် ဤကဲ့သို့ ဆန်းပြားသော ပြစ်မှုမျိုးကို ကျူးလွန်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူသေဆုံးမှုနှင့်အတူ ဤသီအိုရီဆိုင်ရာ ထင်မြင်ယူဆချက်များကို လျှိုလန်အား တရားစွဲဆိုရန် သက်သေအဖြစ် အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

လျှိုလန်သည် အကြီးမားဆုံးသော အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏တရားမဝင် ဝင်ငွေအားလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် သူမသည် ‘ဖောက်ပြန်သောခင်ပွန်း’ကို လုံးဝစွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး ကလေးနှင့် ဘဝသစ်ကို စတင်ခဲ့သည်။

ချင်ရှစ်ယင်း၏ မိသားစုတွင် သူမအမေက စောစောဆုံးသွားသည်။ သူမအဖေက သူမအမေနဲ့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ချင်ရှစ်ယင်းသည် လူသတ်မှုအစီအစဥ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှမသိဘဲ သူမအစ်ကိုနဲ့ နိုင်ငံခြားသွားပြီးနောက် မြူမှုန်ကြားထဲကနေ တဖြည်းဖြည်း ရုန်းထွက်နိုင်ပါ့မလား။

သင်တန်းပြီးဆုံးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ စိတ်ခံစားချက်က အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပါသည်။

ရှေ့နေများသည် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်သင့်သော်လည်း ရှေ့နေများသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရန် တရားဥပဒေဆိုင်ရာ ဟာကွက်များကို အခွင့်ကောင်းယူပါက ကမ္ဘာကြီးသည် ပို၍မည်းမှောင်သောနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့နေကျိုး၏ သေဆုံးခြင်းသည် ဥပဒေဌာနမှ ကျောင်းသားများ၏ခေါင်းကို အမြဲလိုလို နှိုးဆော်သံကဲ့သို့ပင်။

ဤသည်မှာ စာကြည့်တိုက်၏ ‘ရှေ့နေသေဆုံးခြင်း’အတန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်နိုင်သည်။

TK: ဥပဒေကို နားမလည်တဲ့သူထက် ဥပဒေကို နားလည်တဲ့သူက ပိုကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ဥပမာ: ကျိုးကျီယန်လို ဥပဒေကို ကိုယ်ကျိုးအတွက်အသုံးချတာ၊ လျှိုလန်လို နောက်ကွယ်ကနေထိန်းချုပ်ပြီး ဥပဒေကို လက်တစ်လုံးခြားလုပ်တာမျိုးပေါ့။

#TK