Chapter 99

Volume 5 : ဇီဝသိပ္ပံဌာန

Chapter 99 (ခန့်မှန်းချက်)

မျိုးရိုးဗီဇသန္ဓေပြောင်းလဲခြင်းကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စာမေးပွဲအောင်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်သော ရင်းနှီးသည့်အချက်ပြတစ်ခုက လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်——

သုတေသနအဖွဲ့: C-183

သင်တန်း: မျိုးရိုးဗီဇသန္ဓေပြောင်းလဲခြင်း

Credit: 6 မှတ်

ရှင်းလင်းရေးရမှတ်: 95 မှတ်

အပိုမေးခွန်း: 40 (ပရော်ဖက်ဆာထန်မှ ရမှတ် 100 ပေးတာကြောင့် အမှတ်ပြည့်ရသည်)

နောက်ဆုံးအမှတ်: 6 x 135 = 810 မှတ်

သုတေသနအဖွဲ့အပိုဆု: အဖွဲ့ C က 1.5 ဆ အပိုဆူအမှတ် ရရှိသည်။ နောက်ဆုံးအမှတ်မှာ 1215 မှတ် ဖြစ်ပါသည်။

သင်တန်းကျရှုံးမှုနှုန်း: 55%

ရှင်းလင်းရေးရမှတ်က 95 မှတ်ဖြစ်ပြီး အခြားသင်တန်းများကဲ့သို့ပင် စာမေးပွဲလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း လူတိုင်း၏စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်အခြေခံ၍ ၎င်းကို system က အကဲဖြတ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အပိုမေးခွန်းမှာ "ပါမောက္ခထန်အား အဆုံးမှတ်သို့ ပို့ဆောင်ရန်" ဖြစ်ပြီး ပရော်ဖက်ဆာထန်ကိုယ်တိုင် နောက်ဆုံးရမှတ်ကို အဆင့်သတ်မှတ်ပေးရသည်။

ရှင်းလင်းရေးရမှတ် 95 မှတ်နှင့် အပိုမေးခွန်းမှ အမှတ် 40 ဖြင့် နောက်ဆုံးအမှတ်က 135 မှတ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ 

ဤသည်မှာ မည်သူမဆို ရရှိဖူးသော အမြင့်ဆုံးရမှတ်ဖြစ်သည်။

ဤသင်တန်းသည် Credit 6 မှတ်တန် မသင်မနေရသင်တန်းဖြစ်ပြီး အမြှောက်ကိန်းဂဏန်းက မြင့်မားနေပြီဖြစ်ကာ အဖွဲ့ C ၏ 1.5 ဆ အပိုဆုဖြင့် သင်တန်းတစ်ခုတည်းတွင် ရရှိသော နောက်ဆုံးအမှတ်များသည် အခြားဌာနများရှိ သင်တန်းနှစ်ခုနှင့် ညီမျှပါသည်။

လူတိုင်းက သူတို့၏အမှတ်တွေကို ကြည့်ပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လျှိုကျောက်ချင်း: "စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ဘတ်စ်ကားကို နေ့ကောညပါ ဆက်တိုက် မောင်းခဲ့ကြပြီး ထိရောက်မှုရှိခဲ့ပုံပဲ! နောက်ဆုံးတော့ ငါက အမှတ် 1,200 ကျော်ရခဲ့ပြီး အမြတ်အစွန်းအရမ်းများတာပဲ…"

ရွှီယိရှန်းက ပြုံးကာပြောသည်။

"ရှင်းလင်းရေးရမှတ် 90 ကျော်က ငါတို့ 183 သုတေသနအဖွဲ့အတွက် ပုံမှန်ရမှတ်ပဲ… အပိုမေးခွန်းကိုပါ အမှတ်ပြည့်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့မိဘူး… ပရော်ဖက်ဆာထန်က ငါတို့ကို အရမ်းကျေနပ်သွားတာလား?"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"သူ မကျေနပ်မှာပဲ ကျွန်တော်စိုးရိမ်မိတယ်… သူက ကျွန်တော်တို့ကို အရမ်းမုန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား…"

ကျိုဖုန်းက လေးနက်စွာပြောသည်။

"သူက ငါတို့ကို အဲဒီကမ္ဘာကမဟုတ်တဲ့ မှော်ဆရာတွေလို့ ‌ထင်နေလိမ့်မယ်… ဒီတော့ သူက ငါတို့ကို အမှတ်ပြည့်မပေးလိုက်ဘူးဆိုရင် ငါတို့က မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး သူ့ဆီပြန်လာမှာကို ကြောက်နေတာဖြစ်နိုင်တယ်…"

လင်းမန့်လော်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းဝမ်က ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို ပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးစကားနှစ်ခွန်းက အရမ်းအရေးကြီးလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်မိတယ်… ပထမတစ်ခွန်းက ‘ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ရမှတ်မြင့်အောင် ပေးနိုင်မလား?’၊ ဒုတိယတစ်ခွန်းက ‘ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ခွဲခွာရမှာကို ဝန်လေးနေတာလား?’ ဆိုတာပဲ… ပရော်ဖက်ဆာထန်ရဲ့ အမြင်ကနေကြည့်ရင် အဲဒါက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပဲ! အကြောင်းအရာကတော့—— ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို အမှတ်များများမပေးရင် ခင်ဗျားဆီ ပြန်လာခဲ့မယ်…"

လူတိုင်း: "..."

ပရော်ဖက်ဆာထန်က အမှတ်ပြည့်ပေးခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိပေ။

ပရော်ဖက်ဆာထန်သည် ရှင်သန်လိုစိတ်အပြည့်ရှိပြီး သူတို့လို “နတ်ဆိုးများ”အုပ်စုကို စိတ်မနှောင့်အယှက်မပေးချင်သလို၊ တွေ့လည်းမတွေ့ချင်တော့တာကြောင့် သူက ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် သူတို့ကို အမှတ်ပြည့်ပေးခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အကူအညီမဲ့စွာ သူ့နဖူးကို ထောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း ပြောလိုက်တာကို၊ သူက ဒီလောက်အထိ ကြောက်သွားတာလား?"

ကျိုဖုန်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် သူ့ကို လင်းနို့တွေ ဝိုင်းနေတုန်းက မင်း သူ့ကို လိမ္မော်သီးသွားဝယ်ဦးမယ်လို့ပြောပြီး ထားခဲ့တာလေ…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလား မသိတော့ပေ—— ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာမှမဟုတ်တာ၊ မတတ်နိုင်ဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား? သူ လိမ္မော်သီးသွားဝယ်ဦးမယ်ဆိုတာက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်လို့ပဲလေ!

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတိုင်းက နောက်ဆုံးရမှတ်ကို ကျေနပ်ကြသည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီစာမေးပွဲမှာ အမှတ် 1,200 ကျော်ရခဲ့တာဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို အဆင့်မြင့်ကြမလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။

"စွမ်းရည်စာအုပ်အသစ်ကိုဝယ်ဖို့ အမှတ် 1,200 နဲ့ မလုံလောက်ဘူး… ဒီတော့ ဇီဝသိပ္ပံဌာနက သင်တန်းတွေပြီးမှ စွမ်းရည်တွေကို ငါတို့မြင့်တင်ကြတာပေါ့…" သူက သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကိုကြည့်ပြီး နွေးထွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံး အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်၊ ဒီနေ့နေ့လယ်မှာ စာမေးပွဲမရှိဘူး… ဒါကြောင့် ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်ကြ… မနက်ဖြန်မနက်မှာ ဇီဝသိပ္ပံဌာနရဲ့ ဒုတိယသင်တန်း ဆဲလ်မွေးမြူရေးကို တက်ကြမယ်…" 

အားလုံးက ယွဲ့ရှင်းဝမ်အနောက်ကနေ အပြင်ကို အတူတူထွက်လာကြသည်။ 

သူတို့ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နိုင်ငံရေးသိပ္ပံနှင့် ဥပဒေတက္ကသိုလ်မှ ချန်မုယွင်ဦးဆောင်သောအဖွဲ့၊ ပင်းကျန်းဆရာဖြစ်သင်တန်းတက္ကသိုလ်မှ ချင်းလန်ဦးဆောင်သောအဖွဲ့နှင့် ကျိုတိုတက္ကသိုလ်မှ ယွိမင်ယွီဦးဆောင်သောအဖွဲ့တို့လည်း ထွက်လာကြတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အားလုံးက ‘‌မျိုးရိုးဗီဇသန္ဓေပြောင်း’စာမေးပွဲကို တစ်ချိန်တည်းမှာ ဖြေခဲ့ကြပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အချိန်မည်မျှပင် ကြာမြင့်ပါစေ စာမေးပွဲပြီးသည့်နောက် စာကြည့်တိုက်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်က မနက် 10:00 သာဖြစ်သည်။

ချန်မုယွင်က လန်ယာရုန်ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ပြောသည်။

"စီနီယာအစ်မလန်ရဲ့ အမူအရာကိုကြည့်ရုံနဲ့ စာမေးပွဲအောင်ခဲ့တယ်မလား?"

လန်ယာရုန်က ကြင်နာစွာပြုံးပြီး ပြောသည်။

"သေချာတာပေါ့၊ ငါတို့ရမှတ်က အတော်လေးမြင့်တယ်…"

ကျိုဖုန်းက သူ့သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ယွိမင်ယွီနှင့် ချင်းလန်တို့ကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့လည်း အောင်ခဲ့တယ်မလား?"

ချင်းလန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့ မအောင်ရင် စာမေးပွဲပြန်ဖြေဖို့ ပထမထပ်ကို ပြန်သွားရလိမ့်မယ်… ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ကံကောင်းလို့ အောင်သွားခဲ့တယ်…"

ယွိမင်ယွီက အကြံပြုလာသည်။

"ငါတို့အားလုံးက ဒီသင်တန်းကို ရှင်းလင်းပြီးပြီဆိုတော့ ရှင်းဝမ်က အခြားလူတွေအတွက် နည်းဗျူဟာရေးရတာ အဆင်ပြေစေဖို့ အချက်အလက်တွေကို ဖလှယ်ကြရအောင်…"

ချန်မုယွင်က မေးသည်။

"နင်တို့ ပို့ဆောင်ပေးရတဲ့ ပရော်ဖက်ဆာထန်က နင်တို့ကို ဒုက္ခပေးလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "သူက လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းမှားညွှန်ပြခဲ့ပြီး နောက်မှ ကျွန်တော်တို့ သိလိုက်တာ… နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့နောက်လိုက်ရင်း ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတော့ သူက ကြောက်လန့်သွားပြီး အတော်လေး ရိုးသားလာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး…"

ချန်မုယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။

"သူညွှန်‌ပေးတဲ့လမ်းက မှားနေတယ်ဆိုတာ ငါတို့မမြင်လိုက်ဘူး… သူက ငါတို့ကို ဟွဟိုင်မြို့ဆီခေါ်သွားပြီး လမ်းတစ်ဝက်မှာ ထွက်ပြေးသွားတယ်… ဟွဟိုင်မြို့က ဝင်္ကပါလိုပဲ၊ ငါတို့တွေ သူ့ကိုရှာဖို့ 24 နာရီလုံးလုံး အချိန်ယူခဲ့ရတယ်… ပြီးတော့ သူက ငါတို့ကို သန္ဓေပြောင်းအခြေစိုက်စခန်းဆီ ခေါ်သွားပြီး ငါတို့အားလုံး သေတော့မလိုဖြစ်သွားခဲ့တယ်!"

သူမဘေးနားမှာ ရပ်နေသည့် စီနီယာအစ်ကိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ညည်းညူသည်။

"အဲဒီပရော်ဖက်ဆာထန်က ငါတို့ကို လမ်းတစ်လျှောက် နေရာတိုင်းမှာ ဒုက္ခအမျိုးမျိုးပေးတယ်… သူ့ကို မျိုးရိုးဗီဇသုတေသနစင်တာဆီ ပို့ဖို့ တစ်ပတ်လောက်ကြာသွားတယ်… နောက်ဆုံးရမှတ် 95 မှတ်နဲ့ အပိုမေးခွန်းက 25 မှတ်ရပြီး စုစုပေါင်း 120 မှတ် ရခဲ့တယ်…"

ချင်းလန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်းတို့တွေက အရမ်းကြိုးစားခဲ့ရတာလား? ငါတို့အဖွဲ့က ပိုလွယ်မယ်ထင်တယ်…" သူက အရပ် 1.6 မီတာအောက်ရှိသော ဂျူနီယာညီမလေး လျှိုရှောင်းရှောင်းကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာညီမလေး၊ အားလုံးကို ပြောပြလိုက်ပါလား…"

လျှိုရှောင်းရှောင်းက အတိုချုပ်ရှင်းပြသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို ကျွန်မတို့ရှာတွေ့ပြီးနောက် F မြို့မှာရှိတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇသုတေသနစင်တာဆီသွားဖို့ ဘတ်စ်ကားစီးခဲ့တယ်… ပရော်ဖက်ဆာထန်က လမ်းခုလတ်မှာ ထွက်ပြေးသွားမှာကို စိုးရိမ်တဲ့အတွက် သူ့ကို ထိုင်ခုံမှာ ကြိုးနဲ့ချည်ထားခဲ့တယ်… သန္ဓေပြောင်းတွေနဲ့ ကျွန်မတို့တွေ့တဲ့အခါမှာ သန္ဓေပြောင်းတွေကို အပြစ်ပေးဖို့ မှတ်စုတွေ ဖတ်ပြပြီး အဆုံးမှတ်ကိုရောက်ဖို့ လေးရက်ကြာခဲ့တယ်…"

ချင်းလန်က ပြုံးကာပြောသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာထန်က နာခံမှုမရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့က သူ့ကိုလည်း မှတ်စုဖတ်ပြတယ်… လမ်းတစ်လျှောက်မှာ လူတိုင်းက သူ့ကို အလှည့်ကျ မှတ်စုဖတ်ပြတော့ နားထောင်ရတာ ငြီးငွေ့လာတယ်… နောက်ဆုံးတော့ ရှင်းလင်းရေးရမှတ် 90 နဲ့ အပိုမေးခွန်း 36 မှတ် ရခဲ့တယ်…"

လူတိုင်း: "..."

ပင်းကျန်းဆရာဖြစ်သင်တန်းတက္ကသိုလ်မှ အဖွဲ့သည် သင်တန်းကို တကယ်အမှတ်မြင့်မြင့်ဖြင့် အောင်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် သွေးသံတရဲရဲတွေ၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွေကို ဖြတ်သန်းရန် မလိုအပ်ဘဲ အဆုံးထိ သန္ဓေပြောင်းများနှင့် ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို မှတ်စုတွေဖတ်ပြခဲ့သည်။

ကျိုတိုတက္ကသိုလ်မှ ယွိမင်ယွီက ပြတ်ပြတ်သားသားပြောခဲ့သည်။

"ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာ မေ့ဆေးဘာသာရပ်က ဂျူနီယာညီမလေးရှိတာကြောင့် အရှိန်မြင့်ဖို့အတွက် ‌ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို တစ်ခါတည်း မေ့ဆေးထိုးပေးလိုက်တယ်… ပရော်ဖက်ဆာထန်က နောက်ဆုံးမိနစ်မှာမှ နိုးလာပြီး ငါတို့ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် မသိဘဲ အပိုမေးခွန်းအတွက် အမှတ်တစ်ဝက်ပေးခဲ့တယ်…"

အားလုံးက ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို တညီတညွတ်တည်း ကြည့်လာကြသည်။ 

"ရှင်းဝမ်၊ မင်းတို့ကော ဘယ်လိုလဲ?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့က ‌ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို အရသာရှိရှိကျွေးခဲ့တယ်… နောက်ဆုံးရှင်းလင်းရေး မတိုင်ခင်မှာ ကျွန်တော် သူ့ကို ‘ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ရမှတ်မြင့်အောင် ပေးနိုင်မလား?’လို့ မေးလိုက်တာ သူက ကျွန်တော်တို့ကို အမှတ်ပြည့်ပေးခဲ့တယ်…"

လူတိုင်း: "..."

သူ့ကို အရသာရှိရှိကျွေးခဲ့တာလား? အမှတ်ပြည့်လား?

ချင်းလန်၊ ချန်မုယွင်၊ ယွိမင်ယွီနှင့် အခြားသူများအားလုံးက အံ့သြစွာ မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ချန်မုယွင်က စဉ်းစားမရဖြစ်ကာ မေးခဲ့သည်။

"နင်တို့က သူ့ကို ဘာကျွေးခဲ့တာလဲ?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က နှာခေါင်းကိုထိကာ ရှင်းယန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူ့အတွက် ယာဂုကို နေ့တိုင်း အရသာမျိုးစုံနဲ့ ချက်ပြုတ်ပေးတာ… စကားမစပ်၊ အဲဒါကို ဓာတုဗေဒဌာနရဲ့ ပေါင်းခံပုလင်းနဲ့ ချက်ပြုတ်တာ…"

လူတိုင်း: "..."

ကျိုတိုတက္ကသိုလ်တွင်လည်း ဓာတုဗေဒဌာနမှ ကျောင်းသားရှိတာကြောင့် မနေနိုင်စွာ ပြောလာသည်။

"ယာဂုအမျိုးမျိုးတဲ့လား? မင်းတို့က အရမ်းတီထွင်နိုင်တာပဲ! ငါတို့အားလုံးဆိုရင် လမ်းပေါ်က ကုန်စုံဆိုင်ကနေ နို့နဲ့ ပေါင်မုန့်တွေပဲ စားခဲ့ရတာ…"

ကျိုဖုန်းက သူ့နားထင်ကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ စာမေးပွဲအောင်တဲ့နည်းက အရမ်းထူးခြားတယ်… ပရော်ဖက်ဆာထန်က နောက်ဆုံးမှာ အမှတ်ပြည့်ပေးလိုက်တာက တကယ်တော့ သူက ငါတို့ကို ကြောက်လို့ပဲ… ငါတို့ သူ့ကို လင်းနို့အဖွဲ့ထဲမှာ ပစ်ထားခဲ့တာက အဆုံးမှတ်ကိုရောက်တဲ့အထိ သူသတိလစ်သွားခဲ့တယ်… သူက ငါတို့ကို ထပ်မမြင်ချင်တော့ဘဲ၊ ငါတို့ သူ့ကို ဒုက္ခပေးလာမှာစိုးရိမ်တာကြောင့် အမှတ်ပြည့်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်…"

လင်းမန့်လော်က ထပ်ပေါင်းပြောသည်။

"သူက ငါတို့ကို မှော်ဆရာတွေလို့ ထင်ပြီး အထူးသဖြင့် လူဆိုးတွေလို့ ထင်ခဲ့တာ…"

ချင်းလန်က မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"NPC က ငါတို့နဲ့တင် စိတ်ညစ်နေပြီလို့ထင်ခဲ့တာ… ဒါ့အပြင် ငါတို့က သူ့ကို နေ့တိုင်း မှတ်စုဖတ်ပြနေတာလေ… NPC ကို သတိလစ်သွားအောင် ကြောက်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုရှိမယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး…"

ယွိမင်ယွီက ပြုံးကာ နှာခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် အပိုမေးခွန်းက လူတိုင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ ပို့ဆောင်ရမယ့်ပစ်မှတ်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြိုက်တွေအပေါ်မူတည်ပြီး ပစ်မှတ်က အဆင့်သတ်မှတ်ပေးတာဖြစ်မယ်… ကွဲလွဲမှုတွေကတော့ သေချာပေါက်ရှိမှာပဲ…"

ချင်းလန်က ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နည်းဗျူဟာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ ကိစ္စကို မင်းဆီအပ်လိုက်တော့မယ်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး…"

ကျိုဖုန်းက မေးသည်။

"အားလုံး မနက်ဖြန်မနက် 8 နာရီမှာ နောက်ထပ်သင်တန်းကို တက်ကြမှာမလား?"

အခြားအဖွဲ့များက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ပြီး ချင်းလန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က တစ်ပတ်ကို ဌာနနှစ်ခုတက်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ… ဒါကြောင့် အချိန်သတ်မှတ်ထားတာက ပိုပြီးကျိုးကြောင်းဆီလျော်လိမ့်မယ်…"

ချန်မုယွင်ကလည်း ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဌာနတွေရဲ့ မသင်မနေရသင်တန်းအများစုက တနင်္လာ၊ ဗုဒ္ဓဟူးနဲ့ သောကြာနေ့တွေမှာရှိပြီး အင်္ဂါနဲ့ ကြာသပတေးတွေမှာ မသင်မနေရသင်တန်းတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် မနက်ပိုင်းသင်တန်းတစ်ခုနဲ့ နေ့လယ်ပိုင်းသင်တန်းတစ်ခုတက်ဖို့ လိုအပ်တာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်… သင်တန်းတွေက ဘယ်လိုအချိန်ဇယားမျိုးပဲဖြစ်နေပါစေ ငါတို့တွေ ငါးရက်အတွင်း ဌာနနှစ်ခုကို အောင်နိုင်ပြီး အားလပ်ရက်တွေမှာ အများသူငါစိတ်ကြိုက်သင်တနိး တတ်နိုင်သလို၊ အနားယူလို့လည်းရတယ်… ဒါက အမြန်ဆုံးတိုးတက်မှုပဲ…"

ယွိမင်ယွီ: "ဒါဆို အားလုံး အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြတာပေါ့… တူညီတဲ့ တိုးတက်မှုရှိတဲ့ အဖွဲ့တွေက နောင်ကျရင် အချင်းချင်း X အဖွဲ့ဝင်တွေ ငှားပေးလို့ရတယ်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်မနက် ဇီဝသိပ္ပံဌာနရဲ့ ဒုတိယမသင်မနေရသင်တန်းမှာ တွေ့ကြမယ်!"

အားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ပြီး အနားယူရန် အဆောင်တွေဆီ ပြန်သွားကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က နည်းဗျူဟာကို စတင်စီစဥ်ခဲ့သည်။

ဤနည်းဗျူဟာတွင် သူသည် 183 သုတေသနအဖွဲ့၏ အတွေ့အကြုံများကို ရေးသားရုံသာမက အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ဖြစ်သော ချန်မုယွင်၊ ချင်းလန်နှင့် ယွိမင်ယွီတို့၏ သင်တန်းအောင်မြင်ရန် မတူညီသောနည်းလမ်းများအကြောင်း ရေးသားခွင့်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ပထမနည်းလမ်းမှာ NPC ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာတာက NPC ကိုလိုက်ပို့မည့် လူတိုင်းအတွက် ပြဿနာဖြစ်စေနိုင်ပြီး သင်တန်းကိုအောင်မြင်ရန် ပို၍ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ရှင်းလင်းရေးရမှတ်က 90 အထက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ အပိုမေးခွန်းအမှတ်က NPC ၏စိတ်အခြေအနေအပေါ် မူတည်သည်။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ အတော်လေးပျော့ပျောင်းသောပုံစံဖြစ်ပြီး ပင်းကျန်းဆရာဖြစ်သင်တန်းတက္ကသိုလ်မှ မှတ်စုများကို အသုံးပြုကာ သန္ဓေပြောင်းများနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ လမ်းတစ်လျှောက် ထိန်းချုပ်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် အခြားတက္ကသိုလ်များ၏ အုပ်စုလိုက်ထိန်းချုပ်ခြင်းစွမ်းရည်များနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းစွမ်းရည်များစွာရှိသည့်အဖွဲ့များအတွက် သင့်လျော်သည်။

တတိယနည်းလမ်းမှာ အကြမ်းဖက်မှုဖြင့် သင်တန်းကိုအောင်မြင်ရန်ဖြစ်သည်။ NPC က လူတိုင်းအတွက် ပြဿနာမဖြစ်အောင် တားဆီးရန်အတွက် NPC ကိုသတိလစ်အောင်လုပ်ပြီး မေ့ဆေးပေးကာ လမ်းတစ်လျှောက် အဆုံးထိ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အပိုမေးခွန်းအတွက် အမှတ်တစ်ဝက်ရနိုင်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ဖြတ်သန်းခြင်းနည်းလမ်းက အခြားအဖွဲ့တွေ လိုက်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲသည်။ ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို တစ်ခါတည်း သတိလစ်အောင်လုပ်မည့်အစား သူတို့က ပရော်ဖက်ဆာထန် ထိတ်လန့်ပြီး သတိလစ်သွားအောင် ခြောက်လန့်ခဲ့သည်။ သူတို့က ပြန်လာပြီး ပြဿနာရှာမှာစိုးတာကို ကြောက်သည့်အတွက် သူက အမှတ်ပြည့်ပေးခဲ့သည်…

အဖွဲ့တိုင်းက ဒါကို မလုပ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့က အတိုင်းအဆများကို ကောင်းမွန်စွာ မဆုပ်ကိုင်ထားပါက ပရော်ဖက်ဆာထန်သည် သူတို့ကို လူဆိုးများအဖြစ် အမှန်တကယ် မှတ်ယူနိုင်ပြီး သူတို့အား အနုတ်ရမှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

နည်းဗျူဟာပို့စ်ကို တင်လိုက်ပြီးနောက် ဖိုရမ်တွင် စနောက်သော မှတ်ချက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုရှင်းဝမ်တို့က NPC ကို တကယ်ပဲ ခြောက်လန့်ခဲ့တာလား?"

"ပရော်ဖက်ဆာထန်ကပြောတယ်: အဲဒီမကောင်းဆိုးရွားတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်…"

"183 သုတေသနအဖွဲ့ကို တွေ့ခဲ့တဲ့ ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို ငါချက်ချင်း သနားမိတယ်…"

"ငါတို့ စာမေးပွဲဖြေတဲ့အခါ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ချစ်စရာအကောင်းဆုံး ပရော်ဖက်ဆာထန်ကို ကာကွယ်ရမယ်!"

ဤမှတ်ချက်များကိုကြည့်ရင်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဖျင်စစ်၊ ပရော်ဖက်ဆာထန်က တကယ်ရှိနေတယ်လို့ မင်းထင်လား? သူက တကယ့်လူအစစ်လား? ဒါမှမဟုတ် သင်တန်းစာမေးပွဲထဲက ဒေတာ NPC လား?"

ကျန်းဖျင်စစ်က အဖြေမပေးဘဲ ပြန်မေးလာသည်။

"ဒါဆို စာကြည့်တိုက်က တကယ်ရှိနေတယ်လို့ မင်းထင်လား?"

သည်မေးခွန်းက ရှင်းပြရခက်၏။

ပရော်ဖက်ဆာထန်သာ လူအစစ်ဆိုလျှင် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ပရော်ဖက်ဆာထန်အများအပြားကို ကိုယ်ခွဲပြီး မတူညီသော သုတေသနအဖွဲ့များမှ ကျောင်းသားများ၏ ပို့ဆောင်ခြင်းများကို ရင်ဆိုင်ကာ မတူညီသောအဖွဲ့များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အရ မတူညီသော တုံ့ပြန်မှုများပြုလုပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မတူညီသောရမှတ်များကို ဘယ်လိုလုပ် ပေးဆောင်နိုင်မည်နည်း။

သူ့မှာ mitosis ရှိပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ ကိုယ်ပွားအများအပြားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သလား?

သို့ပေမယ့် သူမရှိခဲ့ဘူးဆိုလျှင် လူတိုင်းကြုံတွေ့ခဲ့သမျှက ဘာကြောင့် အစစ်အမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေရသနည်း။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သန္ဓေပြောင်းလင်းနို့များ၊ ဝံပုလွေများနှင့် မြွေအုပ်စုများကို နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး သူတို့က စာကြည့်တိုက်ရှိ ဘဝနေထိုင်မှုကိုပင် တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာခဲ့ကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခဏမျှ နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ပြောလာသည်။

"ငါတို့ လက်ရှိတွေ့ကြုံနေရတဲ့အရာက လက်တွေ့ဆန်တဲ့ holographic အွန်လိုင်းဂိမ်းတစ်ခုနဲ့ အရမ်းဆင်တူတယ်လို့ ငါအမြဲခံစားရတယ်… စာကြည့်တိုက်က ဂိမ်းရဲ့ဆာဗာဖြစ်ပြီး ငါတို့က စာမေးပွဲဖြေဆိုတိုင်း ဂိမ်းထဲက dungeon ထဲကို ဝင်သွားသလိုပေါ့…"

အွန်လိုင်းဂိမ်းများတွင် တူညီသော dungeon သည် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံတူနေရာများကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်။ နေရာတစ်ခုစီတွင် အဖွဲ့တစ်ခုစီကို ထားရှိပြီး ကစားသမားများသည် တူညီသော NPC များနှင့် မကောင်းဆိုးရွားများကို မတူညီသောနေရာများတွင် မြင်တွေ့ရသည်။ ဤအရာအားလုံးက ဒေတာဖြစ်တာကြောင့် ဒါက ပုံမှန်ပဲဖြစ်သည်။ 

ဒေတာများကို စိတ်တိုင်းကျ ကူးယူနိုင်ပါသည်။

ယခု သူတို့သည် စာကြည့်တိုက်တွင် ရှိနေကြပြီး အရာအားလုံးသည် သိပ္ပံပညာဖြင့် မရှင်းပြနိုင်လောက်အောင် အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍ ပရော်ဖက်ဆာထန်သည် အလွန်ဥာဏ်ရည်မြင့်သော NPC ဖြစ်ပြီး ဒေတာစက်ရုပ်တစ်ရုပ်ဖြစ်ပါက နားလည်ရန် လွယ်ကူပါလိမ့်မည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက်တွေးကာ ပြောသည်။

"ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုဆိုရင် ငါတို့က ရုတ်တရတ် ဘယ်လိုလုပ်ဝင်လာတာလဲ? ဒီဂိမ်းကမ္ဘာရဲ့ တည်ရှိမှုအဓိပ္ပါယ်က ဘာလဲ?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "အရင်က အဲဒါကို ငါနားမလည်ခဲ့ပေမယ့် ‘မျိုးရိုးဗီဇသန္ဓေပြောင်းလဲခြင်း’စာမေးပွဲကို ဖြေပြီးနောက် ငါ ရုတ်တရက် မှန်းဆမိသွားတယ်…"

သူက ကျန်းဖျင်စစ်ကို အလေးအနက်ထားပြီး ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"တစ်နေ့မှာ လူသားကမ္ဘာကြီးဟာ သာမန်လူသားတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သဘာဝဘေးတစ်ခု ကြုံလာရရင် တိုင်းတစ်ပါးကျူးကျော်သူတွေကို တွန်းလှန်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်… လူသားတွေက သေရေးရှင်ရေးကာလနဲ့ ကြုံလာတဲ့အခါ မျိုးရိုးဗီဇသန္ဓေပြောင်းလဲခြင်းကမ္ဘာက လူတွေလိုပဲ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ပြီး အော်ဟစ်နေပြီး ‌ဘာအစီအစဉ်မှမရှိဘဲ လှည့်ပတ်ပြေးရင် အလွယ်တကူအသတ်ခံရနိုင်တယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့အတွေးတွေကို မြန်မြန်နားလည်လိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါတို့လို စာကြည့်တိုက်ရဲ့ စမ်းသပ်မှုနဲ့ ဒုက္ခတွေကို ကြုံဖူးတဲ့လူတွေဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘယ်လောက်ပဲ သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေဖြစ်နေပါစေ လူတိုင်းက ထိတ်လန့်နေမှာမဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ ပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ နည်းဗျူဟာတွေကို အေးအေးဆေးဆေး တွေးနိုင်တယ်ပေါ့?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ်… စာကြည့်တိုက်က ငါတို့ကို ပြဿနာတွေအများကြီး ဖန်တီးထားပေမယ့် ငါတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြင့်တင်ပေးပြီး စိတ်ကို တင်းမာစေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား?"

အစကတည်းက လူတိုင်းကို သန္ဓေပြောင်းယုန်တွေနဲ့ မျောက်တွေ၏ လိုက်ဖမ်းခြင်းခံခိုင်းပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေကို ဖြေရှင်းပြီး လွတ်မြောက်ရေးသင်တန်းတွေကို တက်ခိုင်းသည်… သူတို့သည် အစတုန်းကထက် ပို၍တည်ငြိမ်ပြီး ပိုရင့်ကျက်လာကြသည်။

ဦးတည်ချက်အမြင်အာရုံ ညံ့ဖျင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုမရှိတာကြောင့် လက်တွေ့မှာ ရယ်စရာတွေအများကြီးပြုလုပ်ခဲ့သည့် ကျန်းရှောင်နျန်ပင်လျှင် သူ့အဖွဲ့နှင့်အတူ သင်တန်းတွေအများကြီး တက်ပြီးနောက် တုန်ခါမှုဆန့်ကျင်ခြင်းနံရံတစ်ခုကိုဆောက်ပြီး သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို သန္ဓေပြောင်းလင်းနို့တွေ၏ လိုက်ဖမ်းခြင်းခံရတာကနေ ကာကွယ်ရန် အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။ 

ဂျူနီယာညီလေး၏ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာက အလွန်ရင့်ကျက်လာပြီး အခြားသူများ မသိလိုက်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က တိုးတိုးလေးပြောသည်။

"မင်းဆိုလိုတာက စာကြည့်တိုက်ဟာ တကယ်တော့ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေရဲ့ ပြည့်စုံကောင်းမွန်တဲ့ အရည်အသွေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတဲ့ လက်တွေ့ဆန်တဲ့ holographic ဂိမ်းတစ်ခုပေါ့? ဒါရဲ့တည်ရှိမှုအဓိပ္ပါယ်က တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေကြားမှာ အလားအလာရှိတဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပေါ့?"

"ငါက ခန့်မှန်းကြည့်ရုံပါ… ဒါက ပိုပြီးကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ရှင်းပြချက်လို့ ငါထင်မိတာ…" ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ညင်သာစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "မဟုတ်ရင် ထောင်သောင်းချီတဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားရင် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ မင်းမထင်မိဘူးလား? လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်နဲ့ ဘာမှမထူးခြားတော့ဘူး… ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုဆိုရင် လက်တွေ့မှာ ငါတို့အားလုံးက အဆင်ပြေနိုင်တယ်မလား?"

"အင်း၊ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်…" ကျန်းဖျင်စစ်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ငါတို့မှာ သက်သေအထောက်အထား မရှိသေးဘူး… လောလောဆယ်တော့ ဒီကောက်ချက်ကို ငါတို့အဖွဲ့ဝင်တွေဆီ မပြောပြနဲ့ဦး… အားလုံးက ဒီနေရာကို ဂိမ်းတစ်ခုလို သဘောထားပြီး သေသွားရင်တောင် အဆင်ပြေတယ်လို့ ထင်ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်တယ်…"

"ဟုတ်တာပေါ့…" ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဒီရောက်နေပြီဆိုတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ လုပ်ကြတာပေါ့… ကောင်းကောင်းအနားယူပြီး မနက်ဖြန်အတန်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ!"

#TK