လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဝေါလုံကျေးရွာ ပြင်ပမှ ရောက်ရှိလာပြီး ရွာ၏ အနောက်ဘက်ဝင်းတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့သောအထက်တန်းစား မိသားစုမှ အမျိုးသမီးငယ်လေးသည်ယခုအခါ ပို၍ပင် လှပကျော့ရှင်းသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
သူမသည် အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်
ခန့် ရှိပုံရပြီး သွယ်လျသော ခါးနှင့် ခြေတံရှည်များကိုပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သူမ၏ အသားအရေမှာ ပေါင်ဒါမှုန့်များ ဖြူးထားသကဲ့သို့ဖြူဝင်းနေပြီး ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ပြီးတိုင်း ချွေးများစိုရွှဲနေသည့်တိုင် သူမ၏ အသားအရောင်မှာ ကျောက်စိမ်းဖြူကဲ့သို့ပင် နုနယ်လှပနေတတ်သည်။
သူမသည် ဝေါလုံရွာရှိ အခြားသူများထက် ထူးခြားစွာပေါ်လွင်နေသူဖြစ်ရာ ရွာရှိ လူပျိုများမှာ ယခင်က ထိုမျှလှပသော အမျိုးသမီးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့် ယခုအခါတွင် သူမကို ဘေးမှနေ၍ အမြဲတစေ ခိုးကြည့်နေတတ်ကြသည်။
ထိုမိန်းကလေး၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ လင်းဖြစ်ပြီး နာမည်မှာရွှယ် ဖြစ်သည်။
သူမနှင့်အတူ နေထိုင်သော အဘိုးအိုမှာ ကျန်ရှင်းယွမ်ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ရွာသို့ စတင်ရောက်ရှိလာစဉ်က ကျန်ရှင်းယွမ်မှာ တက်ကြွသွက်လက်သူ တစ်ယောက်ပင်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ရွာသားများ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့်ခမ်းနားသော ရထားလုံးကို အတူစီးကာ ရွာထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သဘောကောင်းပြီး ရိုးသားသော ရွာလူကြီးထံမှ ခြံဝင်းအကြီးကြီး တစ်ခုကို ငှားရမ်းကာ ရက်အနည်းငယ်ကြာအနားယူပြီးမှ အနီးအနားရှိ စည်ကားသော မြို့ကြီးသို့ဆက်လက်ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ခဲ့ကြခြင်းပင်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ အဘိုးအိုကျန်၏ ရောဂါဟောင်း ပြန်ထလာခဲ့သည်။
လင်းရွှယ်သည် အဘိုးအိုကို ငဲ့ညှာသောအားဖြင့် ခရီးဆက်ခြင်းကို ရပ်နားကာ ထိုနေရာတွင်ပင် နှစ်နှစ်တိုင်တိုင်ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
အင်အားတောင့်သော ဒေသခံ လူမိုက်များ ဖြစ်ကြသည့် နျူအာနှင့် ရွမ်စန်းသည် ထိုအမျိုးသမီးငယ်လေးကို မက်မောနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။
သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမနှင့်အတူပါလာသော အဘိုးအိုကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ အဘိုးအိုမှာ တဖြည်းဖြည်း အားအင်ကုန်ခမ်းလာပြီး သေအံ့ဆဲဆဲဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည်ပို၍ ရဲတင်းလာခဲ့သည်။
'ကုလားအုတ်ဆိုတာ အစာငတ်ပြီး ပိန်ချုံးနေရင်တောင်မြင်းထက်တော့ ပိုကြီးသေးတယ်' ဆိုသကဲ့သို့ပင်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသည့် ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးမှ သာမန်လူများအတွက်မူ ချီစုစည်းမှုအဆင့်တွင် ရှိနေသည့် အဘိုးအိုမှာ ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ လှပသင်းပျံ့နေသည့် နုနယ်သောမိန်းကလေးမှာမူ အဝေးမှသာ ငေးမောကြည့်ရှုရမည့်၊ ထိတွေ့၍မရသော မြင့်မြတ်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူတို့ကိုယ်သူတို့မူ ဟင်္သာအသားကို စားချင်နေတဲ့ ဖားသူငယ်တွေအဖြစ်သာ မြင်ကြသည်။
ဖားသူငယ်သည် ခိုးယူလိုသောဆန္ဒရှိသော်လည်း သတ္တိမရှိပေ၊ ထို့ကြောင့် ဟင်္သာအသားကို ဘယ်သောအခါမှ စားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူတို့သည် ထိုဟင်္သာသားကို တကယ်စားခွင့်ရလျှင်ပင် အဘယ်အကျိုးရှိမည်
နည်း။
ထိုအရာက သူတို့ကို တစ်သက်စာ စည်းစိမ်ချမ်းသာ မပေးနိုင်သလို၊ ကျင့်ကြံသူ သို့မဟုတ် ကိုယ်ခံပညာရှင်များလည်းဖြစ်လာစေမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူမကို တခြားတစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းက ပို၍တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။
အဘိုးအိုကျန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် အသက်ရှူကျပ်ကာကွယ်လွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
ပြင်ပလောကကို မြင်ဖူးထားကြသူများပီပီ သူတို့သည်နောက်ထပ် မစောင့်နိုင်ကြတော့ပေ။
ပြည့်တန်ဆာရုံနှင့် လမ်းကြားများရှိ မိန်းကလေးများသည်ကာမကိစ္စများတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး၊ လင်းရွှယ်လောက်မလှသော်လည်း ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိကြသည်။
သခင်ကြီးထန် ပေးထားသော ကမ်းလှမ်းချက်များသည် သူတို့အတွက် နေ့တိုင်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ပျော်ပါးနိုင်ရန် လုံလောက်ပြီး၊ တစ်လလျှင် မိန်းကလေး အယောက်(၃၀) နှင့် တစ်ယောက်မှ မထပ်ဘဲ ကစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သူတို့ပြောနေသော သခင်ကြီးထန် ဆိုသည်မှာ ထျန်းယွမ်ကိုယ်ခံပညာဂိုဏ်းမှ ပြင်ပတပည့် ထန်ကူ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ၄ သာရှိပြီးဂိုဏ်းအတွင်းနှင့် အပြင်တွင် ထူးခြားမှုမရှိသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတွင်မူ သူသည်အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေ၏။
ထို့အပြင် သူသည် ကိုယ်ခံပညာဓားဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဓားသိုင်းကျင့်ကြံသူဖြစ်သည်။
ဤမြင့်မြတ်သောနယ်မြေရှိ လက်နက်အားလုံးတွင် ဓားသည် လက်နက်အားလုံး၏ ဘုရင်
ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံမှု စတင်စအဆင့်ဖြစ်သော ချီစုစည်းမှုအဆင့်တွင် ဓားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာအခြားဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်များထက် သာလွန်သည်။
ထို့ကြောင့် နျူအာနှင့် ရွမ်စန်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထန်
ကူ၏ ဂုဏ်ဒြပ်မှာ ပို၍အဖိုးတန်နေခြင်းပင်။
ထန်ကူသည် ဂိုဏ်း၏ အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာမြင်းကိုစီးနှင်းလာခဲ့သည်။
မြင်းခွာသံများက လမ်းပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို တလူလူထနေစေ၏။
သူသည် ရိုးရှင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သလို၊ ခေတ်နောက်ကျသည်ဟုလည်း ပြောနိုင်သော ဤကျေးရွာလေးကို ငုံ့ကြည့်ရင်းဤကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သောနေရာတွင် မည်ကဲ့သို့သော အလှနတ်သမီးမျိုး ရှိနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။
ထျန်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ အမြှောက်အပင့် ကောင်းရုံသာမကမျက်လုံးစူးရှသော ဤလူမိုက်နှစ်ယောက်သာ မရှိလျှင် သူသည် သူ၏ချစ်မြတ်နိုးသော မြင်းကိုစီးကာ မိုင်တစ်ထောင်ဝေးသော ဤနေရာသို့ လာခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။
ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် အရပ်အမောင်း ကောင်းပြီး ရုပ်ကြမ်းသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ အားနည်းသူကိုနှိပ်စက်ပြီး အားသာသူကို ကြောက်ရသည့် လူကြောက်များသာ။
အောင်မြင်နိုင်ခြေမရှိဘဲ ဤကဲ့သို့ ဒုက္ခကို သူတို့ ရှာမည်မဟုတ်ပေ။
"ဒီအမျိုးသမီးက တကယ့်ကို မျှော်လင့်ရမယ့်သူပဲ၊ ပြိုလဲသွားတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုက သမီးပျိုလို့ ကြားတယ်"
"နှင်းတောထဲက မက်မွန်ပွင့်လိုပဲ အေးစက်ပြီး ဂုဏ်မောက်နေတာ၊ အဲဒါက ငါအကြိုက်ဆုံးပဲ"
ဟု ထန်ကူက ပြောလေ၏။
နျူအာသည် ထန်ကူ၏ သံသယကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် "သခင်ကြီးထန်စိတ်ချပါ၊ ဒီမိန်းကလေးက တကယ့်ကို အလှဘုရင်မလေးပါ"
"အပျိုစင်လေးဖြစ်ပေမယ့် သူမရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကအချိုးအစား ပြေပြစ်လွန်းပါတယ်"
"သူမရဲ့ အသားအရေက နူးညံ့လွန်းလို့ ရေတောင်ညှစ်ထုတ်လို့ရမယ် ထင်ရတယ်"
"ကျွန်တော် အစကတော့ စပ်စုချင်ရုံပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ထျန်းယွမ်နိုင်ငံရဲ့ မြို့တော်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီး အထက်တန်းစား မိသားစုတွေက လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို မြင်ဖူးလာတဲ့အခါမှ ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်လောက် အဖိုးတန်လဲဆိုတာ ပိုနားလည်လာခဲ့တာပါ"
"သူမဟာ အရင်ကတည်းက လှသလို အခုဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် ထူးခြားနေပါပြီ"
"ဒါ့အပြင် သူမမှာ ထျန်းယွမ်က တခြားမိန်းမတွေမှာ တွေ့ရခဲတဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတယ်"
"အဲဒါကို ဖော်ပြဖို့တောင် ခက်ပါတယ်၊ သခင်ကြီးကိုယ်တိုင် မြင်ရမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထန်ကူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီးရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ခါးရှိ ဓားရိုးကိုပွတ်သပ်ရင်း "သူမနဲ့အတူ နေတဲ့ မြေကြီးထဲဝင်ခါနီး အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ မင်းတို့ပြောတာ ကြားတယ်နော်"
ရွမ်စန်းက ရိုသေစွာဖြင့် "ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီမိန်းကလေးကဝိညာဉ်မနိုးထနိုင်တဲ့ ကျဆုံးသွားတဲ့ မိသားစုက အပယ်ခံသမီးပါ"
"အဘိုးကြီးကျန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မြင့်မားတယ်ဆိုပေမဲ့သူက အသက်ဆက်ဖို့ ဆေးကိုပဲ အားကိုးနေရပြီး သေလူလိုဖြစ်နေတာပါ"
"သခင်ကြီးရဲ့ ချီစုစည်းမှုအဆင့် ၄ ဓားကျင့်ကြံသူ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် သူက ဘာမှ အန္တရာယ်မပြုနိုင်ပါဘူး" ဟု ဖြေလေ၏။
သူ၏ အသံမှာ ပိုးထည်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ကြမ်းတမ်းပြီး နားမခံသာရှိသော်လည်း မြင်းပေါ်ရှိ ထန်ကူက အနည်းငယ် ပြုံးကာ "မင်းတို့ပြောသလို တကယ်လှမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို ဆုလာဘ်ကောင်းကောင်း ပေးမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူမိုက်နှစ်ယောက်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားကြသည်။
ခံ့ညားထည်ဝါသော မြင်းကြီးသည် ရွာအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာရာ မြင်းခွာသံများသည် ရွာသားများ၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေ၏။
သူတို့ သုံးယောက်၊ မြင်းတစ်ကောင်။
ဓားနှင့် မြင်းစီးသူတစ်ဦးတို့သည် ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသည့် ဤရွာသားများရှေ့တွင် အမှန်တကယ်ပင်အရှိန်အဝါကြီးမားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသနေတော့သည်။
...
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ရွာရှိ မိန်းကလေးများသည် လင်းရွှယ်၏ သဘာဝအလှကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ယခုအခါ လင်းရွှယ်မှာ ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသည်ကို မဆိုထားနှင့်ဦး။
အမြင်စူးရှသော အမျိုးသမီးများအနေဖြင့် ဤမိန်းကလေးသာ နှုတ်ခမ်းနီနှင့် ပါးနီ အနည်းငယ် ဆိုးလိုက်မည်ဆိုလျှင်စပ်စုချင်သူများကြောင့် ရွာရှေ့က လမ်းပင် ပျက်စီးသွားနိုင်သည်ကို သိမြင်နိုင်သည်။
မလှပချင်သောမိန်းကလေး မည်သူရှိသနည်း။
နှင်းပွင့်များ လွင့်ပျံနေသကဲ့သို့ နုနယ်သွယ်လျသောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို မည်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။
သို့သော် လင်းရွှယ်ကမူ ထိုသို့မလိုချင်ပေ။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်လာရန်မှာ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။
သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ပြီး အခြားကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောအရာပင်။
သူမသည် သတင်းအချက်အလက် နည်းပညာ ထွန်းကားသော ခေတ်မှ လာသူဖြစ်ရာ လက်မခံနိုင်စရာ မရှိပေ။
သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူမကို အမျိုးသားခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်စေခဲ့လျှင် ပို၍ လက်တွေ့ကျပေလိမ့်မည်။
ရုပ်ဆိုးလျှင်ပင် သူမ ကျေနပ်မိမည်။
ယခုကဲ့သို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေရသည်ကို သူမတကယ်ပင် အသားမကျသေးပေ။
အမှန်တကယ်တွင် အဘိုးအိုကျန်မှာ သူမ၏ အဘိုးမဟုတ်ဘဲ လိုင်ယန်ခရိုင်ရှိ လင်းမိသားစု၏ အစေခံဟောင်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ တရုတ်နိုင်ငံ ကျန်းနန်ဒေသရှိတက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤကမ္ဘာသို့ မရောက်ခင်က သူမသည် နုနယ်သောမိန်းကလေးမဟုတ်ဘဲ အမျိုးသားအစစ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ခြင်းပင်။
သူ၏ ယခင်ဘဝက အမည်မှာ ရွှယ်လင်းဖြစ်သည်။
သူ၏ မိဘများမှာ ကွာရှင်းခဲ့ကြပြီး သူသည် နွေးထွေးသောမေတ္တာကို မရရှိခဲ့ပေ။
ငယ်စဉ်ကတည်းက ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်
ရပ်တည်ကာ အလုပ်လုပ်ပြီး ကျောင်းတက်ခဲ့ရသည်။
မည်မျှပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲပါစေ၊ သူ၏ အံဆွဲထဲတွင် ရှိနေသော အမည်မသိ ငွေပမာဏရှိသည့် အကြွေးဝယ်ကတ်ကိုပင် သူ တစ်ခါမျှ မထိခဲ့ပေ။
ထိုကတ်မှာ သူ၏မိခင်နှင့် သားသမီးများကို စွန့်ပစ်ခဲ့သောဖခင်ဖြစ်သူ ချန်ထားခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။
ထိုကတ်မှ ထွက်နေသော ငွေနံ့များကို သူ မုန်းတီးသဖြင့်အသုံးမပြုဘဲ နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ မပြောပလောက်သော မာန်မာနကြောင့် သို့မဟုတ် အမုန်းတရားကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
အနှစ်နှစ် အလလ ကြာအောင် ခက်ခဲစွာ စာသင်ကြားပြီးနောက် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရသည့်နှစ်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောနိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းတစ်ခုမှ အလုပ်ခန့်စာ ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး 'ငါ့ဘဝတော့ တက်လမ်းရပြီ' ဟု တွေးခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဘဝထဲသို့ ရုတ်တရက်ငလျင်ဘေးဒဏ် တစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သည်။
အလွန်ကြီးမားသော ငလျင်ကြီး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ပင်။
ငလျင်ငယ်များကို ကြုံဖူးသော်လည်း မိမိခြေထောက်အောက်တွင် အားအပြင်းဆုံး ငလျင်ဒဏ်ကို ခံစားရသောအခါ နတ်ပြည်မှ ငရဲသို့ ချက်ချင်း ကျသွားသကဲ့သို့ခံစားခဲ့ရသည်။
သူ၏ အိမ်မှာ ၁၈ ထပ်တွင် ရှိသော အခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ငလျင်ဒဏ်ကို ခံစားရချိန်တွင် သူသည် ဖော့ကျွင်း ဟုအမည်ရသော ခုနစ်ပေါင်လေးသည့် ဓားကြီးကို ထားရှိရာအခန်းထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုဓားမှာ အလွန် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်များ ရှိပြီး စစ်တပ်ကြီးများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရုံသာမက မိစ္ဆာအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်သည့် လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
တစ်နေ့တွင် သူ စပ်စုပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားမှသာဤလက်နက်၏ ထူးခြားမှုကို သိခဲ့ရသည်။
သူ၏ သဘာဝအတိုင်း သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်
ဖြင့် အင်အားအပြည့် သုံးသော်လည်း ဓားကြီးမှာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။
လင်းမိသားစုမှာ စစ်သည်တော် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ကြားဖူးသော်လည်း၊ အသေးစိတ် မသိရခင်မှာပင်မိဘများက လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး သူသည် ဤတိတ်ဆိတ်သောအခန်းထဲတွင် ၁၃ နှစ်တိုင်တိုင် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာ၌ပင် သူ သေဆုံးခဲ့ရ၏။
မြေမှုန့်သည် မြေမှုန့်ထံ၊ ပြာသည် ပြာထံသို့သာ ပြန်ရစမြဲ၊ဤနေရာတွင် သေဆုံးရခြင်းမှာ ကံကြမ္မာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူ၏ ဘဝကုန်ဆုံးပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ မျက်လုံးပြန်ပွင့်လာချိန်တွင် ယခင်ဘဝက မိန်းမတစ်ယောက်ကိုပင် မထိဖူးခဲ့သော သူသည် ယခုအခါ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တိတိကျကျပြောရလျှင် သူသည် ထိုအချိန်က အသက် ၁၅နှစ်သာရှိသေးသော လင်းမိသားစုမှ လှပသည့် အမျိုးသမီးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း။
သူမ မည်မျှလှသနည်းဆိုလျှင်၊ အမျိုးသမီးများနှင့် မပတ်သက်ဖူးသော်လည်း သူမြင်ဖူးခဲ့သည့် ယခင်ဘဝက တီဗွီထဲမှ နာမည်ကြီး မင်းသမီးများကို (၁၀) မှတ်တွင် (၈) မှတ်သို့မဟုတ် (၉) မှတ် ပေးနိုင်လျှင်၊ ဤမိန်းကလေးမှာ (၁၀) မှတ် အပြည့် ရနိုင်သည် ဟု သတ်မှတ်ထားနိုင်၏။
သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသော ခံစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် သူမသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်နေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ စိတ်ပွင့်လင်းလာကာ ယခင်ဘဝက ရှာမတွေ့နိုင်သည့် ဤလှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း သူမသည် ယခင်ဘဝက နားမလည်ခဲ့သော ဇီဝကမ္မဗေဒ သင်ခန်းစာများကို လက်တွေ့လေ့လာခဲ့ရုံသာမက ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကိုလည်း ထိတွေ့ကြည့်ခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် C Cup သို့မဟုတ် D Cup ခန့်ရှိသော သူမ၏ရင်သားများကို ထိတွေ့တိုင်း သူမ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာခဲ့၏။
ဤကဲ့သို့ ထိပ်တန်းအဆင့် အလှအပက သူမကိုအနည်းငယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးစိတ် ဝင်လာစေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထူးဆန်းမှုများ ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ရခြင်းမှာ ဒုက္ခများလှသည်ကိုသိမြင်လာခဲ့သည်။
ရာသီဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် ပြင်ဆင်ခြယ်သရခြင်းကဲ့သို့သောအသေးအဖွဲကိစ္စများကို ထားလိုက်ပါဦး၊ အရေးကြီးသောပြဿနာ နှစ်ခုရှိ၏။
တစ်ခုမှာ ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် မသင့်တော်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းက အရေးကြီးသော်လည်းသူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နုနယ်လွန်းလှသည်။
ထို့ကြောင့် ဒုတိယ ပြဿနာမှာ သူမ၏ အလှအပကြောင့်ဒုက္ခရောက်ခြင်းပင်။
လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ဒုက္ခ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာတတ်သည်။
လင်းမိသားစု၏ သမီးကြီးဖြစ်သူ သူမသည် သူမ၏ အလှကြောင့် ဝမ်းကွဲမောင်နှမများ၏ လုပ်ကြံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမ သတိမေ့နေစဉ် သစ္စာရှိသော အစေခံဟောင်း ကျန်ရှင်းယွမ် ရောက်လာခဲ့သဖြင့်လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းပင်။
သူမ နိုးလာချိန်တွင် ကျန်ရှင်းယွမ်က သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤဝေးလံသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ယခင်ဘဝ သို့မဟုတ် ယခုဘဝ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤမြေမှာ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို နိုင်စားသည့် လောကဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် အမျိုးသားများက ကောင်းကင်ကို ကိုးကွယ်ကြပြီး အမျိုးသမီးများက အမျိုးသားများ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဒူးထောက်ရန် ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။
ထျန်းယွမ်နိုင်ငံတွင် အမျိုးသမီးများ ကျင့်ကြံခြင်းမှာအကျိုးအမြတ် နည်းပါးလှ၏။
ထို့ကြောင့် မည်သည့်အမျိုးသမီးက သူမ၏ အလှဆုံးအချိန်များကို အဆုံးမရှိသော ကျင့်ကြံခြင်းအတွက်အချိန်ဖြုန်းချင်မည်နည်း။
လူအများအပြားက ထိုသို့ မလုပ်လိုကြသော်လည်း၊ ရွာ၏အလှဆုံးဖြစ်သည့် လင်းရွှယ်ကမူ သဘောတူခဲ့သည်။
ယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ အရေးကြီးသည်။
သူမ၏ အလှကို သုံးကာ ချမ်းသာအောင် မလုပ်လိုသလို၊သူမကို တကယ်ချစ်မြတ်နိုးသည့် ယောကျ်ားတစ်ယောက်နှင့် နေထိုင်ရလျှင်ပင် သူမ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေဦးမည်။
မြင်းစီးကာ လောကအနှံ့ လှည့်လည်ရင်း ဓားတစ်လက်ဖြင့်မိမိစိတ်ကြိုက် ရှင်သန်ခြင်း။
၎င်းမှာ သူမ တောင့်တသည့် ဘဝဖြစ်သည်။
မည်သည့်ယောကျ်ားကောင်းက သူ၏ဓား၊ အလှနတ်သမီးနှင့်အတူ သူရဲကောင်းဘဝကို မလိုချင်ပဲ နေမည်နည်း။
သူမသည် စစ်သည်တော် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူပီပီသူမ၏ သွေးထဲတွင် ပါလာသော မာနကို မည်သူမျှဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ပေ။
"ဟာ့"
စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အော်ဟစ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လတ်ဆတ်သော သွေးများ စွန်းထင်နေသည့် ပိုးထည်စသည် မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် လွင့်ပျံနေ၏။
ပေါင်တစ်ထောင်မကသော အားအင်ဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ၊ နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ရိုက်နှက်ခဲ့သော်လည်း မကျိုးပဲ့ခဲ့သော သစ်သားတိုင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တိခနဲ ကျိုးပြတ်သွားတော့သည်။
ထိုမျှမကသေးဘဲ နဂါးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းလှသော လက်သီးချက်မှာရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားကာ နောက်ထပ် သစ်သားတိုင် နှစ်တိုင်ကိုပါ ချိုးဖျက်လိုက်ပြီးနောက်၊ ခြံဝင်းထောင့်ရှိအဖုအထစ်များဖြင့် မြင့်မားသော သစ်ပင်အိုကြီးကိုသွားရောက်ထိမှန်ကာ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်လက်မပတ်လည်ခန့်ရှိသော တွင်းချိုင့်
ကလေးတစ်ခုပါ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
သစ်ရွက်များမှာ တဖြုတ်ဖြုတ် ကြွေလွင့်လာကြသည်။
"ဒါ... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"
နတ်သက်ကြွေသည့်နှယ် သာယာလှသော အမျိုးသမီးအသံထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများပါဝင်နေ၏။
ထိုအသံမှာ ခြံအလယ်တွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေသည့်သွယ်လျသော ပုံရိပ်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူမသည် ခါးထက် ဓားအိမ်ထဲတွင် ရှိနေသော နက်ပြောင်လှသည့် ဓားရှည်တစ်လက်ကို လွယ်ထားလျက်။
ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ထားသည့် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဆင်မြန်းထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး။