အခန်း (၃၈) သေဆုံးသူတို့ထံမှ ရရှိသော စည်းစိမ်ဥစ္စာ

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် လေးလံသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး ဆီးနှင်းများ သူမမျက်နှာပေါ် ကျရောက်လာသည်ကို ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။ 

သူမ တပ်ဆင်ထားသော မျက်မှန်မှာ အဆင့်မြင့်လှသဖြင့် ရှေ့တွင်ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေများကို ကောင်းမွန်စွာ မြင်တွေ့နေရဆဲပင်။

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကြောင့် ဟန်ကျန်းရွှယ် သတိထားလိုက်မိသည်။ 

၎င်းမှာ အမိန့်ပေးသံနှင့်တူပြီး ဘီလူးဖြူစုန်းမ၏ ရှားပါးလှသော အော်ဟစ်သံပင်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုအရဆိုလျှင် ဘီလူးဖြူစုန်းမသည် ရှေ့မှပြေးလာသော ဘီလူးဖြူများထက် အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျလှ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် ဘီလူးဖြူစုန်းမသည် နောက်မှ ပြတ်ကျန်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရန်သူအုပ်စုသည် နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာစဉ်၊ ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် သူမ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်ဘေးတွင် ခေါင်းတလားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ရွှေအဆင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာ: ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း 

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ဆီးနှင်းများပေါ်တွင် ဝပ်နေလျက် အဓိကရန်သူများ ရောက်ရှိလာမည်ကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ 

သို့မဟုတ်လျှင်... အဓိကရန်သူ အုပ်စုကြီးဟု ဆိုရပေမည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ၁၀ စက္ကန့်အကြာတွင် အဓိကရန်သူများသည် ဘီလူးဖြူကောင်

အချို့ ခြံရံလျက် ပေါ်လာကြသည်။

၎င်းတို့သည်လည်း လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းနေကြသော်လည်း ဘီလူးဖြူစုန်းမ၏ အရှိန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ဘီလူးဖြူများသည် အပြည့်အဝ မပြေးနိုင်ကြချေ။

“ဘီလူးဖြူ ၆ ကောင်၊ ဘီလူးဖြူစုန်းမ ၂ ကောင်"

"ရှယန်...ကွင်းဆက်ကို ဖြတ်ဖို့ ပြင်ထားတော့"

"ရှောင်ဖီ...ငါ့ကို ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့တစ်ခုပေးဦး” ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ရပြီ"

ကျန်းရှောင်သည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ နှစ်စေ့ကို အမြန်ထုတ်ယူကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်နှင့် ရှယန်တို့ထံ တစ်

ယောက်တစ်စေ့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့များကို တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ စုပ်ယူလိုက်ကြရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ကြယ်မှုန်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ “ဒီကိုလာခဲ့” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲအတွင်း သူမသည် အလွန်အေးဆေးငြိမ်သက်နေလေ့ရှိသော်လည်း၊ ယခု အော်ဟစ်

လိုက်ခြင်းမှာ ရှယန်အတွက် အချက်ပြမှုတစ်ခုပင်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်နှင့် နားလည်မှု အပြည့်ရှိသော ရှယန်သည် ဘီလူးဖြူစုန်းမနှစ်ကောင်နှင့် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသော ဘီလူးဖြူများ သူမဘက်သို့ လွင့်စင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ ဧရာမဓားကြီးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

နောက်မှရှေ့သို့၊ အောက်မှအထက်သို့။

ဧရာမဓားကြီးသည် ၃၆၀ ဒီဂရီနီးပါး စက်ဝိုင်းပုံစံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသော အနီရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်များကို ဖြတ်

တောက်ကာ ဘီလူးဖြူ ၆ ကောင်ထံသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

ပြင်းထန်သော အသံများ ကြားလိုက်ရ၏။

ဘီလူးဖြူစုန်းမ နှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝထိန်းချုပ်မရတော့ချေ။ 

သီအိုရီအရ ၎င်းတို့မှာ အဖိုတစ်ကောင်နှင့် အမတစ်ကောင် ဖြစ်သင့်သည်။ 

အမမှာ သားပေါက်လေးကို မွေးဖွားပြီးခါစ ဖြစ်

မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းမိပြီ။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူသားများထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလှသည်။ 

သားဖွားပြီးခါစ ဖြစ်သော်လည်း ၅ ကီလိုမီတာခရီးကို အပြေးနှင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။

“ရှောင်ဖီ"

ဟန်ကျန်းရွှယ် အော်လိုက်သံနှင့်အတူ ကျန်းရှောင်သည် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ကျွန်တော် ဒီမှာ၊ ရန်သူတွေရဲ့ အာရုံကို လွှဲပေးမယ်” 

ဟု ကျန်းရှောင်က သစ်ပင်ဘေးတွင် ရပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးမှ ကျန်းရှောင်တွင် ကြယ်တာရာ နေရာတစ်ခုတည်း၌ အတတ်ပညာ နှစ်မျိုးရှိကြောင်း သတိရသွားသည်။ 

တစ်ခုမှာ လှည့်စားခြင်း အတတ်ပညာပင်။ 

သို့သော် ထိုကိုယ်ပွားမှာ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်အောက်တွင် အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျလွန်းနေ၏။

ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ လက်များထဲတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး လဟာပြင်လေပြင်း ကို လိုရာထောင့်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ 

နှင်းလေဆင်နှာမောင်းမှာ မြေပြင်အနေအထားကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်လောက်သည့် အရှိန်ရှိနေသည်။ 

ဘီလူးဖြူများ၏ ကိုယ်ပွားများသည် လေဆင်နှာမောင်းအတွင်းသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

ကျန်းရှောင်သည် ယခင်ကလည်း ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ယခုအခါ ကိုယ်ပွားကို အသုံးပြု၍ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဟန်ကျန်းရွှယ် သိလိုက်သည်။ 

သို့သော် လေဆင်နှာမောင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူလှချေ။

၎င်းတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများပင် လေပြင်းသံထဲတွင် ပျောက်ကွယ်ကုန်သည်။

ထိုစဉ် ဘီလူးဖြူနှစ်ကောင်သည် ထိလိုက်သည်နှင့် ကွဲကြေသွားသော ကျန်းရှောင်၏ ကိုယ်ပွားရုပ်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားကြသဖြင့် အလွန်ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးများထွက်လာမတတ် နီမြန်းနေသည်။ 

ရှယန်သည်လည်း ဘီလူးဖြူနှစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း မြေပြင်အနေအထားကြောင့် တစ်ကောင်ကိုသာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ 

အခြားတစ်ကောင်မှာ သစ်ပင်ကြီးကို ပတ်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး ကျန်သရဲကောင်နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် လေဆင်နှာမောင်းထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ရှူး"

နောက်ဆုံးတွင် လေဆင်နှာမောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဘီလူးဖြူစုန်းမသည် သူမအနီးရှိ လူသားကို မြင်သွားပြီး သူမ၏ ချွန်

ထက်သော လက်သည်းများကို မြှောက်လိုက်

သည်။ 

နှင်းနှင့်လေကို အသုံးချကာ ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်၏။

"ဝူး"

တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး လျင်မြန်လှသော်လည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေပြီ။

ဘီလူးဖြူစုန်းမ နှစ်ကောင်သည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ လှိုင်းများထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲရှိ ခေါင်းတလားအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် သူမကိုယ်သူမနှင့် ကျန်းရှောင်ကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး နှင်းတောထဲရှိ ရှယန်ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"သွားစို့"

ရှယန်သည် ဧရာမဓားကြီးကို ဆွဲကာ ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။ 

သူမ၏ တံတောင်ဆစ်မှ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ 

သူမသည် ရှေ့ရှိ ဘီလူးဖြူကို တိုက်ခိုက်ကာ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ 

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဘီလူးဖြူမှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလေတော့သည်။

“အား...” 

ဖြူစင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာရာ ရှယန်သည် သာယာမှုကြောင့် ညည်းတွားလိုက်မိပြီး သူမ၏ ရွှေအိုရောင် ဆံပင်တိုလေးများကို လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ အေးစက်သော မျက်နှာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီးမှ သူမသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ ဓားကို ကျောမှာလွယ်ပြီး အမြန်ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ 

ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့များကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

ရှယန်သည် သုံးမိနစ်ခန့် အပြင်းနှင်ပြီးနောက် နောက်ကွယ်မှ လေပြင်းတစ်ခုက သူမကို မီတာအတော်ဝေးဝေးအထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။ 

အကယ်၍ ၎င်းမှာ သူမ၏ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံသာဆိုလျှင် ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။ 

သို့သော် သူမသည် ဟန်ကျန်းရွှယ်နှင့် အကြိမ်ကြိမ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်၏။

ရှယန်သည် ဟန်ချက်ကို ထိန်းကာ ဓားကိုဆွဲထုတ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်ကာ ခုန်တက်

လိုက်သည်။ 

ထို့နောက် ဓားကို ပြန်သိမ်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်

ပြေးသည်။ 

နောက်မှ ဘီလူးဖြူများ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ဝေးသထက် ဝေးသွားလေပြီ။

ထိုသုံးဦးသည် သူတို့ကိုသတ်ရန် လိုက်လာသော သရဲကောင်များထံမှ လွတ်မြောက်သွားကြသည်။ 

ထိုစဉ် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ဘေးတွင်ရှိသော ကျန်းရှောင်သည် သူမ၏ အရည်အချင်းကို အံ့သြချီးကျူးမိတော့သည်။ 

ရန်သူနှစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ရုံသာမက ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ 

ကျန်းရှောင်သည် ယခင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ရဲရင့်သူဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ လက်အောက်တွင်သာ နေလိုတော့သည်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ အမိန့်ပေးမှုများသည် ပညာရှိမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုတို့ကို ကောင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ရန်အတွက် မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို တည်ငြိမ်နေရမည်။

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် သူတို့တွေ့ခဲ့သော နိုးထသူ၏ လောဘဇောကို မြင်ရုံနှင့်ပင် အခြေအနေကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ 

စစ်တပ်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမသည် အမြန်မဆုတ်ခွာဘဲ ပုန်းအောင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ လောင်းကစားဆန်သော်လည်း ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုတစ်ခုပင်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ရန်သူတို့၏ သဘာဝကို သိရှိမှုနှင့် ပေါင်းစပ်အတတ်ပညာများဖြင့် ဘီလူးဖြူနှစ်ကောင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်။ 

ရှယန်သည်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဖြင့် ဘီလူးဖြူအချို့ကို သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ 

၎င်းတို့သည် လောဘမကြီးဘဲ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့များကို စွန့်လွှတ်ကာ အမြန်ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။

ရန်သူများ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် အစီအစဉ်အားလုံးမှာ အချိတ်အဆက်မိမိ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ 

ကျန်းရှောင်မှာ အမှန်တကယ် အံ့သြမိသည်။ 

သူသည် ဟန်ကျန်းရွှယ်ထက် အများကြီး နိမ့်

ကျနေဆဲပင်။ 

မည်သည့်ကမ္ဘာမှာပင်ဖြစ်စေ ထိပ်တန်းရောက်နေသူများမှာ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး ရဲရင့်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် ကျန်းရှောင် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သိသဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ “မင်း ချမ်းနေလား” ဟု မေးလိုက်၏။

ကျန်းရှောင်မှာ သတ္တိရှိချင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကမူ အမှန်အတိုင်းပင်။ 

သူ အလွန်ချမ်းနေသည်။

“မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားကို သုံးလိုက်၊ ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့တွေကိုတော့ မဖြုန်းနဲ့ဦး"

"မကြာခင် နောက်ထပ်တိုက်ပွဲတစ်ခု ကြုံရနိုင်တယ်” ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က ပြောရင်း လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။

'နောက်ထပ်တိုက်ပွဲ'

'ရန်သူတွေကို အဝေးမှာ ထားခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား'

“ရှောင်ဖီ၊ ငါ့ကို ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့ နှစ်စေ့နဲ့ ကောင်းချီးပေးခြင်း အချို့ ပေးဦး"

ရှယန်မှာ ကြံ့ခိုင်မှု ပိုကောင်းသဖြင့် သူတို့ထံ အမြန် ပြန်ရောက်လာသည်။

“မနားကြတော့ဘူးလား” ဟု ကျန်းရှောင်က မေးရင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လန်းဆန်းစေရန်နှင့် နွေးထွေးစေရန် ကောင်းချီးပေးလိုက်သည်။

“မင်းအစ်မ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ဒီလမ်းကြောင်းကိုကြည့်ပြီး မသိဘူးလား” 

ဟု ရှယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအစ်မက သေဆုံးသူတွေဆီကနေ စည်းစိမ်ရှာတော့မလို့လေ"

'သေဆုံးသူတွေဆီက စည်းစိမ်ရှာမယ်

'

'ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ အဲဒီနိုးထသူဟာ ဒီနှင်းတောထဲကို တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာ မဟုတ်နိုင်ဘူး'

'သူ့အဖော်တွေ လမ်းမှာ သေဆုံးခဲ့ကြတာ ဖြစ်မှာပဲ'

'ဟန်ကျန်းရွှယ်က... ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သွားကောက်တော့မလို့ပေါ့'