အခန်း (၁၈) ကိုယ်တိုင် သင်ကြားတတ်မြောက်သည့် ပါရမီရှင်

ငှားရမ်းသူများထံမှ ကောက်ခံရရှိသော ငွေကြေးများကို အဖွဲ့အစည်းမှ စစ်သည်များထံသို့ ကြယ်တာရာ ပုတီးစေ့များအဖြစ် ခွဲဝေပေးမည်

ဖြစ်သည်။ 

ရှယန် နှင့် ဟန်ကျန်းရွှယ်တို့မှာ ပုံမှန်ဖောက်သည်များဖြစ်သဖြင့် ထိုစည်းမျဉ်းကို ကောင်းစွာသိရှိကြပြီး လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် သူမ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မေ့လျော့မသွားပေ။ 

တာဝန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်၍ သူမသည် အနားယူရန်နှင့် ကျင့်ကြံရန်

အတွက် ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ 

သို့သော် သူမသည် နှင်းတော ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ လူသားအခြေစိုက်စခန်းသို့ မပြန်ဘဲ အိမ်သို့သာ တိုက်ရိုက်ပြန်ရန် စီစဉ်ခဲ့၏။

ဖီကဲချိုးမှာမူ သူ၏ ရဲဘော်များ ပါဝင်နိုင်သည်ဟု ယူဆရသည့် ဘေးဒုက္ခကြုံတွေ့နေရသော အဖွဲ့ကို ရှာဖွေရန် နှင်းတော ကွင်းပြင်ထဲသို့ ဆက်သွားလိုသည်။ 

သို့သော် သူတစ်ယောက်တည်း မသွားနိုင်ဘဲ ဟန်ကျန်းရွှယ်နှင့် ရှယန်တို့၏ အကူအညီကို အဓိကလိုအပ်နေ၏။

ငှားရမ်းသူအဖြစ် ရှယန်သည် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ အကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပြီး အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ 

ဖီကဲချိုးမှာမူ မတတ်သာဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ နိုးထသူအစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ ကို အခြေအနေ လာရောက်စစ်ဆေးရန် အချက်ပြဗုံးများ လွှတ်တင်ခဲ့ရ၏။

ကျန်းရှောင်သည် ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ဤလုပ်ရပ်ငယ်လေးမှတစ်ဆင့် သူမ၏ အခြားတစ်ဖက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ 

ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် သူမနှင့် မသက်ဆိုင်သောသူများအတွက် သူမကိုယ်သူမ ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်ထဲ အရောက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ 

သို့မဟုတ်ပါကလည်း ၎င်းမှာ ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်သာဖြစ်ပြီး သူမသည် ကျန်းရှောင်ကို သွေးသားတော်စပ်မှုကြောင့်သာ ဂရုစိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း ကြယ်တာရာ နေရာထဲတွင် အလောင်းလေးခုရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီက အလောင်းနှစ်လောင်းစီကို ဆွဲလာကာ သူတို့သည် အိမ်ပြန်လမ်းသို့ စတင်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ 

ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်သည့် ရှယန်အတွက် ငွေကြေးမှာ မြေပဲဆံလေးကဲ့သို့ အသေးအဖွဲသာ။

သူမသည် ငွေကို လုံးဝမလိုအပ်သော်လည်း ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ငွေကြေးအခြေအနေကို နားလည်သည်။ 

ထို့ကြောင့် သူမသည် မည်သည့်ညည်းညူမှုမျှမရှိဘဲ အလောင်းနှစ်လောင်းကို ကူညီဆွဲပေးခဲ့သည်။

ဖီကဲချိုးသည်လည်း သူ၏ ငှားရမ်းသူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်

ဖြစ်သည်။ 

သူသည် သန်မာထွားကြိုင်းသူဖြစ်၍ ဘီလူးဖြူအလောင်းလေးခုကို မြို့ထဲသို့ အရောက်ဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။ 

အားလုံးက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်သည် သူမ၏ လဟာပြင်လေပြင်း အစွမ်းကို အသုံးပြုကာ အလောင်းများကို ဝေးဝေးသို့ လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်ပေးခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အင်အားကို များစွာသက်သာစေခဲ့၏။

ကျန်းရှောင်အတွက် အိမ်ပြန်လမ်းမှာ ပျော်စရာကောင်းလှသည်။ 

ဤတစ်ခေါက်တွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မျက်စိပွင့်ခဲ့ရပြီး ထူးဆန်းသော သီးခြားကမ္ဘာနှင့် ထိုထဲတွင်ရှိသော သတ္တဝါများကို ထိတွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ 

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကြေးဝါအဆင့် ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာအသစ်နှစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သဖြင့် များစွာအမြတ်ထွက်ခဲ့သည်။

အနီရောင်အလံ စိုက်ထူထားသည့် လူသားအခြေစိုက်စခန်းကို ကျော်လွန်ပြီးနောက် လေးဦးသား စိတ်သက်သာရာရသွားကြ၏။

အခြေခံအားဖြင့် ဤနယ်မြေတွင် သီခြားကမ္ဘာမှ သတ္တဝါများ မရှိတော့ပေ။ 

ရှိခဲ့လျှင်ပင် အခြေစိုက်စခန်းမှ နိုးထသူများက ချက်ချင်း လာရောက်ကူညီကြမည်ဖြစ်၏။

ဖီကဲချိုးမှာမူ အနည်းငယ် စိတ်မအေးဖြစ်

နေသည်။ 

သူသည် ထွားကြိုင်းသော်လည်း အလွန်စေ့စပ်သေချာသူတစ်ဦးပင်။

သူသည် ရှယန်ကို အစီရင်ခံစာအမှားတစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး လူသားအခြေစိုက်စခန်းသို့ ခဏပြန်သွားကာ နှင်းတောစပ်မှ အခြေအနေကို သတင်းပို့ပြီးနောက် အဖွဲ့ထံသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။ 

သူတို့စလာစဉ်က လေပြင်းနှင့် နှင်းများထူထပ်ခဲ့သော်လည်း အပြန်လမ်းမှာမူ အနှောင့်အယှက်ကင်းကာ ချောမွေ့ခဲ့သည်။

ရှေ့တွင် လျှောက်နေစဉ် ရှယန်က ဟန်ကျန်းရွှယ်၏ ပုခုံးကို အသာအယာတိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါထင်တာတော့ သူအဆင်ပြေပါတယ်၊ ခုနက တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြည့်ရတာ သူက နင့်ကို တကယ်ဂရုစိုက်ပြီး သတ္တိရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိလိုက်ရတယ်"

ဟန်ကျန်းရွှယ်က တိုးတိုးလေး ထောက်ခံလိုက်သည်။

"အဲဒီအခြေအနေမျိုးဆို ငါတို့အတွက်တောင် တကယ်ခက်ခဲမှာ"

"သူက အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း အတတ်ပညာကို ရခါစ အတွေ့အကြုံမရှိသေးတဲ့ လူသစ်လေးပဲ ရှိသေးတာ"

ဟန်ကျန်းရွှယ် ဘယ်လိုပဲတွေးတွေး ရှယန်ကတော့ ကျန်းရှောင်ကို အလွန်ကျေနပ်နေသည်။ 

သူမက ဆက်ပြောသည်။

"ဒီကလေးက နည်းနည်းတော့ နောက်ပြောင်

တတ်တယ်၊ သူ့ကို ငါ့ဆီသာ အပ်လိုက်၊ ငါ သူ့ကို ဆုံးမပေးမယ်"

"မလိုပါဘူး" ဟု ဟန်ကျန်းရွှယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"အဟက်... နင့်ရဲ့ နည်းလမ်းက မှားနေတာ"

"ငါ နင့်ကို မပြောချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နင်က တကယ် ခေါင်းမာတာပဲ" ရှယန်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။ 

သူမက ဆက်ပြောလေ၏။

"သူ နိုးထတာ နှစ်လပဲ ရှိသေးတယ်၊ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာတွေ ရတာလည်း နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတာ"

"သူ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ နှင်းတော ကွင်းပြင်ထဲကို လေ့ကျင့်ဖို့ လာတာလား"

"သူက ဧည့်သည်အဖြစ် လာတာလား၊ သူက နင့်အတွက် အသက်တောင် ရင်းပေးခဲ့တာ"

"ငါသာ နင့်ကို မခင်ရင် ဒီကို လိုက်တောင် လာမှာမဟုတ်ဘူး"

ဟန်ကျန်းရွှယ်က "သူ အရင်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ နင်သိပါတယ်"

"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းမှာ သူ နည်းနည်းပြောင်းလဲလာတယ်၊ ဒီခရီးစဉ်က သူ့ကို ဆက်ပြီး တိုးတက်အောင်နဲ့ လိမ်လိမ်မာမာ နေတတ်အောင် တွန်းအားဖြစ်စေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"သူက ငယ်သေးတယ်၊ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသလို ဗဟုသုတလည်း နည်းသေးတယ်"

"သူက ဒီကမ္ဘာအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ရိုသေမှု ကင်းမဲ့နေတယ်"

ရှယန်က "ဟင်" 

"သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ ရိုသေဖို့အတွက် အရမ်းမာနကြီးလွန်းတယ်"

"အဲဒီ အောက်တန်းစား ဘီလူးဖြူတွေက သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်လို့ သူ ဒဏ်ရာရပြီး အခက်အခဲတချို့ ကြုံတွေ့သွားရမယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်ခဲ့တာ" ဟန်ကျန်းရွှယ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ရှယန်က အံ့အားသင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီတော့ သူက အသုံးမကျဘူးဆိုတာ နင် သိပြီးသားပေါ့၊ ပြီးတော့ သူ့ကို သင်ခန်းစာရအောင်ပဲ ခေါ်လာတာလား"

ဟန်ကျန်းရွှယ်က ခေါင်းညိမ့်ကာ "ဒါက စွမ်းရည်နဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ စိတ်ဓာတ်နဲ့ စရိုက်နဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်"

ရှယန်က ရယ်မောကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာဖြစ်သွားလဲ၊ သူ အန္တရာယ်ဖြစ်တော့ နင်ပဲ အပြေးအလွှား သွားကူတာလေ"

"နင်က သူ့ကို ဟွားယွမ် အိမ်ရာဆီကိုတောင် လေနဲ့ မှုတ်ထုတ်လိုက်ချင်နေတဲ့အတိုင်းပဲ"

ဟန်ကျန်းရွှယ်က "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" ဟု ဟန့်လိုက်သည်။

...

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သူတို့ မြို့အဆောက်အအုံ အစိုးရရုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

"ဒီမှာကြည့်ဦး... ဒီအမွေးပွအင်္ကျီက ပြုပြင်ပြီးရင် ယွမ်ထောင်ချီ၊ သောင်းချီ တန်တာ"

"ဒါပေမဲ့ ဘီလူးဖြူရဲ့ ခေါင်းက ၁၀၀ ယွမ်ပဲ တန်တယ် ဟုတ်လား"

ကျန်းရှောင်က သူ့လက်ထဲရှိ ၁,၅၀၀ ယွမ်ကို ရေတွက်ရင်း မျက်နှာပျက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ 

"သူတို့ရဲ့ လက်သည်းတွေက အရမ်းထက်တယ်၊ အသားကလည်း စားကောင်းနိုင်တယ်...သူတို့ခန္ဓာကိုယ်က ရတနာတွေချည်းပဲ..."

ဟန်ကျန်းရွှယ်က ကျန်းရှောင်ထံ လက်ကမ်းလိုက်သည်။ 

ကျန်းရှောင်မှာ မတတ်သာဘဲ ငွေများကို သူမလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ရ၏။

"ဒါက သိသိသာသာကို..." 

ဖီကဲချိုး၏ မျက်လုံးထဲမှ ခြိမ်းခြောက်နေသော အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူက လေသံကို ချက်ချင်းပြောင်းကာ ဆက်ပြောသည်။

"ကျင့်ဝတ်နဲ့ ညီတဲ့ လုပ်ငန်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ကို ကိုယ်ရံတော်တွေနဲ့အတူ လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးရုံတင်မကဘဲ အပိုဝင်ငွေတောင် ရသေးတယ်"

"တကယ်ကို မိုက်တယ်"

"ဟားဟားဟား..." 

ရှယန်က မအောင့်နိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သလို ရယ်မောလိုက်၏။

ဟန်ကျန်းရွှယ်က သူမ၏ နဖူးကို လက်နှင့်အသာအုပ်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျန်းရှောင်ကို မြန်မြန်သွားရန် တွန်းလိုက်သည်။ 

အဝတ်အစားလဲပြီး စစ်ဘက်သုံး ကျောပိုးအိတ်ကို ပြန်အပ်ပြီးသောအခါမှ ကျန်းရှောင်သည် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ရေနှင့် စားရိက္ခာများကို တစ်စက်မှ မထိရသေးကြောင်း သတိထားမိသွား၏။

သူက 'ဟေး... ဒီကျင့်ဝတ်မရှိတဲ့ ကုန်သည်တွေတော့ အမြတ်ထွက်သွားပြီ' ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ဤနေရာကို အစိုးရက တကယ်ပဲ အုပ်ချုပ်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို စတင်သံသယဝင်လာသည်။ 

သို့သော် ဤနေရာသည် အချက်အချာကျပြီး စစ်သားများစွာ အစောင့်အကြပ်ရှိနေသဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်ရမည်ဟု သူ နားလည်လိုက်၏။

ထိုသို့သာဆိုလျှင် ကျန်းရှောင် နည်းနည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ 

စစ်တပ်ဝင်ငွေ များများရရှိခြင်းဖြင့် အစိုးရသည် ဟွားရှနိုင်ငံကို ပိုမိုသန်မာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးမည့် စွမ်းအားကြီး နိုးထသူများကို ပိုမိုမွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပါလား။

'ဒါပေမဲ့ ၁,၅၀၀ ယွမ်က ဖီကဲချိုးကို ငှားဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား' ဟု သူ တွေးနေမိသည်။

ရှယန်၏ Land Rover ကားပေါ်ရောက်သောအခါ သူ ထိုမေးခွန်းကို မေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ 

ရှယန် ဘာမှမပြောခင်မှာပင် ဟန်ကျန်းရွှယ်က ၎င်းမှာ သူမနှင့် ရှယန်ကြားက ကိစ္စဖြစ်သည်ဟု ဝင်ပြောလိုက်၏။

ကျန်းရှောင်သည် အဖြေမရနိုင်မှန်း သိသဖြင့် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"မမရှယန်ရဲ့ ဓားကရော"

"အဲဒီမှာ ထားခဲ့တယ်" ဟု ရှယန်က မြို့ပြင်သို့ ကားမောင်းထွက်ရင်း ဖြေသည်။

"ပျောက်သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား" ဟု ကျန်းရှောင်က ပျင်းနေသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ 

သူ၏ အံ့သြမှုမှာ သူသည် စကားစမြည်ကို အမှန်တကယ် စတင်နိုင်ခဲ့ခြင်း။

"မပျောက်ပါဘူး၊ အဲဒီမှာ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အဝတ်လဲခန်းရှိတယ်" 

ရှယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေကြားပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

"အော်... ဒါနဲ့၊ ငါ နင့်အစ်မနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးပြီ၊ နင့်

အစ်မကို ဟွားယွမ်အိမ်ရာကို အရင်ပို့ပြီး နင်

ကတော့ ငါ့အိမ်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်၊ ဟုတ်ပြီလား"

"ဟင်" ကျန်းရှောင် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

"ဘာအတွက်လဲ"

"နင့်ကို ငါ့အိမ်ခေါ်သွားပြီး ငါ့ခြေထောက်တွေကို နွေးအောင် လုပ်ခိုင်းမလို့လေ" ရှယန်က နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ကျန်းရှောင်၏ ကြောင်အမ်းအမ်းမျက်နှာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ စောင်းလိုက်၏။

သူမ၏ ကောက်ကောက်ကွေးကွေး အညိုရောင်ဆံပင်များမှာ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဝေ့ဝဲသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်များ ပေါ်လာသည်။

"ဟန်ကျန်းရွှယ်... နင် ငါ့ကို ရောင်းစားလိုက်ပြီလား"

ကျန်းရှောင်က ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ငါ နင့်ကို မစတော့ပါဘူး" ရှယန်က ရယ်မောရင်း ရှင်းပြသည်။

"နင့်အစ်မက ကိုယ်ခံပညာမှာ အားနည်းတယ်၊ ဒါကြောင့် နင့်ကို ငါပဲ သင်ပေးတော့မယ်"

ကျန်းရှောင် မျက်တောင်ခတ်ရင်း မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျွန်တော့်ကို အလုံခြုံဆုံးနေရာမှာထားပြီး ပလ္လင်ပေါ် တင်ထားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲဒါ အမှန်ပဲ" ရှယန်က ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်လေ၊ နင်က လူတိုင်းရဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံချင်တယ်ဆိုရင် အခုရှိနေတဲ့ ကျောက်တုံးဘဝကနေ ဘုရားရုပ်ထုဖြစ်လာဖို့ အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်ကျော်ရလိမ့်မယ်"

ကျန်းရှောင် ကြောင်သွားသည်။ 

'အခက်အခဲတွေ အများကြီးလား၊ ဒီမမက ငါ့ထက်တောင် နောက်ပြောင်တတ်သေးတာပဲ'

ရှယန်က နောက်ကြည့်မှန်ကို တစ်ဖက်ပြန်

ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကို နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"

နှစ်မီတာရှည်သော ထိုဓားကြီးမှာ အသားထူသော ဘီလူးဖြူများကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးသည်။ 

အားနည်းသော ကျန်းရှောင်က ဘာပြောနိုင်ဦးမှာလဲ။

ကျန်းရှောင် ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်ကို မြင်

သောအခါ သူမက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် နင့်ကို ပိုကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ပုံဖော်ဖို့ ငါက အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

တကယ်တမ်းပြောရလျှင် ကျန်းရှောင်သည် ဘာကြောင့် လက်သီးဗလာနှင့်သာ ကန့်သတ်ထားရသနည်း။

ရှယန်ထံမှ ဓားသိုင်းပညာ အကြံဉာဏ်များကို ဘာကြောင့် မတောင်းဆိုခဲ့သနည်း။

ကျန်းရှောင် အလေးအနက် စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မမရဲ့ ဓားကြီးက တကယ်ကို မိုက်ပြီး သေစေနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးတယ်၊ ကျွန်တော် အဲဒါကို သင်လို့ရမလား"

"ဟင်" ရှယန်က မျက်ခုံးပင့်ကာ လှောင်ပြောင်

လိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့မိသားစုရဲ့ ဓားသိုင်းလေ၊ ပြင်ပလူကို ပေးမသင်ဘူး"

ကျန်းရှောင်က မေးသည်။

"ကျွန်တော်တို့တွေ မိသားစုဖြစ်သွားရင်ရော...အဲဒါဆိုရင်တော့ သင်ပေးလို့ ရပြီမလား"

ရှယန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဟန်ကျန်းရွှယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကလေးက တကယ့်ကို နောက်ချင်တဲ့ ကောင်လေးပဲ"

ဟန်ကျန်းရွှယ်က စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"သူက ငါ့ကိုတောင် ပိုးပန်းဝံ့တာ၊ သူ ဘာကို ကြောက်ဦးမှာလဲ"

ကျန်းရှောင်က "အဲဒါက..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ဟန်ကျန်းရွှယ်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟွားရှမှာ အပြင်ကို မပြန့်ပွားသေးတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေ အများကြီးရှိတယ်"

"ကြယ်တာရာ စွမ်းအားမပေါ်ခင်က အဲဒီကိုယ်ခံပညာတွေက ဝတ္ထုတွေထဲမှာ ပါသလိုမျိုး သိပ်ပြီး မစွမ်းလှဘူး၊ အများစုက ပြကွက်တွေပဲ"

"တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်တဲ့အခါမှာ အားနည်းကြတယ်"

ကျန်းရှောင်က နောက်ပြောင်ခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့" ဟု ပြောလာသောအခါ...

ဟန်ကျန်းရွှယ်က ရှင်းပြသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားနဲ့ ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အချို့သော တရုတ်ကိုယ်ခံပညာတွေက ဆက်လက်

ရှင်သန်ပြီး လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့ကြတယ်"

"ဒါကြောင့် ရှယန်က နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အချို့အရာတွေက တကယ်ပဲ ပြင်ပလူကို မသင်ပေးရဘူးလို့ ကန့်သတ်ထားတာ"

"နင် အဲဒီလိုမေးတာက ရိုင်းရာကျတယ်"

"အဲ..." ရှယန်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲလောက်လည်း မပြင်းထန်ပါဘူး၊ ငါတို့မိသားစုက ကိုယ်ခံပညာ မိ

သားစုမှ မဟုတ်တာ"

"ငါ့အဖေက တစ်နေရာကနေ ဓားသိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ် ရလာပြီး အဲဒီထဲက နည်းလမ်းအချို့ကို သင်ယူခဲ့တာပါ"

"အဲဒါတွေကို အင်တာနက်မှာတောင် ရှာလို့ရပါတယ်"

'တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလား'

'အင်တာနက်မှာ ရှာလို့ရတယ် ဟုတ်လား'

'သူမက ကိုယ်တိုင်သင်ကြားတတ်မြောက်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လား'