Chapter 10

ရှူကျစ်ယွီတစ်ယောက် သူ့ကို ထိုမျှလောက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ အသုံးချလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ချီယွီရွှမ်း၏ အတွေးတို့မှာမူ ထိုသံသယဆီသို့သာ တဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းတို့မှာ မှိုင်းညှိသွားပြီး ချီယွီရွှမ်းထံမှ အလွန်အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်တို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝူတွမ်မှာ ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စစ်သူကြီးချီမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူဟု နာမည်ကျော်ကြားလှသဖြင့် အမျိုးသမီးများသာမက အမျိုးသားများပင် သူ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ကြရသည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အထီးကျန်ဆန်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူအနေဖြင့် သူ ချီယွီရွှမ်းကို နားလည်ပေးသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ လစ်ဟာမှုကိုမူ မည်သို့မျှ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုတော့ သူ၏ဂုဏ်သတင်းနှင့် ရဲရင့်မှုကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ချဉ်းကပ်လာသည့်သူတစ်ဦး ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အဆုံးသတ်တွင် ဤမျှအထိ အခြေအနေဆိုးသွားရသည်မှာ... "သွားပြီ သွားပြီ၊ ဒီသမားတော်ရှူကတော့ တကယ်ကို..." ဝူတွမ်တစ်ယောက် ဘာဆက်ပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

"အမ်... ယွီရွှမ်း၊ ငါထင်တာတော့ သမားတော်ရှူက မင်းကို နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်လောက်ဘူးထင်တယ်"

ဝူတွမ်မှာ စကားလုံးများကို သေချာရွေးချယ်ပြီး သတိနှင့် ပြောလိုက်သည်။ ချီယွီရွှမ်းက သူ့ကို အေးစက်စက် ကြည့်ကာ "ပါးစပ်ပိတ်ထား" ဟု တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ဆိုလိုက်သည်။

ဝူတွမ်မှာ စကားကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ ငြိမ်နေလိုက်တော့သည်။ သူငယ်ချင်းဖြစ်သော်လည်း ချီယွီရွှမ်းမှာ မွေးရာပါ စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။ သူ၏ သွေးဆာသော အရှိန်အဝါများ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဝူတွမ်ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ သို့သော် လှပသော သမားတော်လေးအကြောင်းနှင့် ချီယွီရွှမ်း၏ အထီးကျန်သော ပုံရိပ်ကို တွေးတောရင်း ဝူတွမ်မှာ သွားကိုကြိတ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ယွီရွှမ်း၊ ငါတော့ သမားတော်ရှူက အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းနဲ့လို့ ထင်တယ်။ မင်း ဘာဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ချချင်ပါစေ၊ အကောင်းဆုံးကတော့ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်မေးကြည့်တာပဲ"

ထိုသမားတော်လေးမှာ ချီယွီရွှမ်းအတွက် အမှန်တကယ် သင့်တော်သူ ဟုတ်၊ မဟုတ် သူ မသိသော်လည်း၊ စစ်သူကြီးထံသို့ ကိုယ်တိုင်ဦးစီးကာ ချဉ်းကပ်ဝံ့သူ ဖြစ်သဖြင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် အခွင့်အရေးပေးသင့်သည်ဟု ယူဆသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းပြချက်များကြောင့် ချီယွီရွှမ်းက တစ်ဖက်လူအပေါ် အထင်မှားသွားသည်ကို မလိုလားသဖြင့် သူက ကြားထဲမှ တိုက်တွန်းပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်လို့သာ ဤရှူကျစ်ယွီမှာ ဟန်ဆောင်ကျွမ်းကျင်သူ (ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းသော်လည်း) ဖြစ်နေခဲ့ပါက၊ စစ်သူကြီးကို ထိခိုက်စေသည့်အတွက် သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရလိမ့်မည်ဟုလည်း ဝူတွမ် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ထွက်သွားတော့။ ငါ နားချင်တယ်"

ချီယွီရွှမ်းမှာ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဝူတွမ် သူ့ကို ဂရုစိုက်ကြောင်း သူသိသလို၊ သူတစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်စွာ အသက်ပျောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမှန်းလည်း နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မိမိဆန္ဒအလျောက် ချဉ်းကပ်လာသူအပေါ် ဝူတွမ်က အကာအကွယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အချစ်ကိစ္စဆိုသည်မှာ တစ်ဖက်သက် လက်ခံနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဤသမားတော်လေးအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသည်ကို ဝန်ခံသော်လည်း၊ ခုနက ကြားလိုက်ရသည့် အတိတ်သတင်းများကြောင့် မိမိ၏ မနှစ်မြို့မှုကို ဖုံးကွယ်မထားလိုတော့ပေ။

ဝူတွမ်မှာ ချီယွီရွှမ်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူပြောသည်ကို နားထောင်သွားမှန်း သိလိုက်သော်လည်း နောက်ဆက်တွဲကိုမူ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။ သူသည် လှပသော သမားတော်လေးအတွက် စိတ်ထဲတွင် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် တိတ်တဆိတ် ထွန်းညှိဆုတောင်းပေးလိုက်ပြီးနောက် စစ်သူကြီးတဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ရှူကျစ်ယွီမှာမူ သူ၏ အတိတ်မှ အမှားများကို စစ်သူကြီးချီ သိရှိသွားကြောင်း လုံးဝမသိသေးပေ။ သူသည် သူ့ရဲ့ 'ရှောက်ရွှမ်းရွှမ်း' ကို မည်သို့ စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ရမည်ကိုသာ အာရုံစိုက် တွေးတောနေသည်။ 'ရှောက်ရွှမ်းရွှမ်း' မှာ လတ်ဆတ်သော မင်းကွတ်သီးတစ်လုံးနှင့် တူသည်။ အမာခံ အခွံကိုသာ ခွာလိုက်နိုင်ပါက အတွင်းရှိ ချိုမြိန်သော အသားကို မြည်းစမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခု ပြဿနာမှာ... ထိုအခွံမာကို သူ ဘယ်လို ခွာရမည်နည်း ဟူသည်ပင်။

သူသည် စာအုပ်ထဲပါရှိသော အကြောင်းအရာများကို အားစိုက်ထုတ်ကာ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည်။ စာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးပြီးချင်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ စာအုပ်မှာ တတိယလူ အမြင်ဖြင့် ရေးသားထားပြီး ချီယွီရွှမ်း၏ စိတ်တွင်းခံစားချက်များကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ မိဘမေတ္တာ လစ်ဟာနေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် နွေးထွေးသော အိမ်တွင်းမှု အငွေ့အသက်ကို မည်သို့မျှ မငြင်းဆန်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုဆန္ဒမှာ သူ၏ စိတ်အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင်သာ ရှိနေပြီး မည်သူမျှ မသိရှိကြသေးပေ။ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် မူရင်းဇာတ်လမ်း၌ 'ရှောင်ကျန်းရှို့' က သူဖျားနေစဉ် ခေါက်ဆွဲပြုတ်တစ်ပွဲ တိုက်ကျွေးသည့်အခါ၊ ထိုခေါက်ဆွဲမှာ အရသာ မရှိသော်လည်း ချီယွီရွှမ်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေတ်သစ်ကာလမှ လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှူကျစ်ယွီမှာ ဟင်းချက်ခြင်းကို လုံးဝ အခက်အခဲမရှိဟု ဆိုရမည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူတို့၏ ဖခင်မှာ မိသားစုတွင် ဟင်းချက်ရာ၌ အဓိကဖြစ်ပြီး သူနှင့် သူ၏အစ်ကိုမှာလည်း ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ သူ၏မိခင်ကို ဤကျွမ်းကျင်မှုဖြင့်ပင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရှူကျစ်ယွီမှာ ဟင်းချက်ခြင်းကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်ချင်ရင် အရင်ဆုံး သူတို့ရဲ့ ဗိုက်ကို သိမ်းပိုက်ရမယ်" ဤမူဝါဒမှာ မည်သည့်ခေတ်တွင်မဆို အကျုံးဝင်သည်မှာ အသေအချာပင်။

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စစ်တပ်၏ မီးဖိုချောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သော်လည်း ဧရာမ သံဒယ်အိုးနှင့် မီးဖိုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှူကျစ်ယွီမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချက်ပြုတ်စရာ ပစ္စည်းကိရိယာများမှာ မလုံလောက်လှပေ။ သို့သော် သူပြင်ဆင်ထားသော အမျိုးသားများအတွက် 'ထိရောက်သော' ဆေးလုံးတစ်လုံးကို အသုံးချကာ သတ္တိရှိရှိဖြင့် မီးဖိုချောင်ကို အသုံးပြုခွင့် ရရှိလိုက်သည်။ သုံးရက်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ရှူကျစ်ယွီမှာ ရှေးခေတ်ကိရိယာများဖြင့် ခေတ်သစ်ချက်ပြုတ်နည်းအတိုင်း ချက်ပြုတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ဟင်းချက်စရာ ကိရိယာများမှာ ရိုးရှင်းပြီး ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များမှာလည်း ရှားပါးသော်လည်း သူ့အတွက်မူ အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။ ရှေးခေတ်တွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အများစုမှာ တရုတ်ဆေးဖက်ဝင် အပင်များသာ ဖြစ်သည်။ သူ ထပ်ပြောစရာ လိုသေးလား? ╮(╯▽╰)╭

ကံကောင်းစွာဖြင့် စစ်တပ်တွင် ထူးထူးခြားခြား ပစ္စည်းများ မရှိသော်လည်း ရှူကျစ်ယွီ သိထားသည်မှာ ချီယွီရွှမ်း လိုချင်သည်မှာ ဇိမ်ခံဟင်းလျာများ မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အတွက် မေတ္တာဖြင့် ဟင်းချက်ပေးသည့် အိမ်ပြန်အရသာမျိုးကိုသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝက်သားသုံးထပ်သား တစ်တုံးကို ရွေးချယ်ပြီး ကြက်ဥအနည်းငယ် ပြုတ်ကာ၊ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများထဲမှ ငရုတ်ကောင်းစေ့နှင့် ကြယ်အာနံပွင့် စသည်တို့ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း အရသာရှိကာ အာဟာရ ပြည့်ဝစေမည့် 'ဝက်သားနှပ်' ကို ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။