Chapter 9

ဝမ်ကျုံး စိတ်ဓာတ်ကျနေသော်လည်း သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ ပျော်ရွှင်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင် အခက်အခဲနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ကြုံတွေ့‌နေရပါစေ၊ သူအသက်ရှင်နေသရွေ့ အသေခံလိုစိတ် မရှိပေ။

ဝမ်ကျုံး ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများကို ခဏတာဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အခြေအနေ ပိုကောင်းစေရန် ကြိုးစားသည်။

နွားငယ်တစ်ကောင်ခန့် ကိုယ်လုံးနှင့် လည်ပင်းရှည်လျားသော ခြေသုံးချောင်းဖြင့် ထိုအကောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း တောင့်တင်းနေသည်။

၀မ်ကျုံး က အစပိုင်းတွင် သေပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ခဏကြာ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် သတိမေ့နေခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထိုအကောင်၏ အမွေးများသည် ရောင်စုံဖြင့်လှပပြီး ခေါင်းတွင် အမောက်ရှိရုံသာမက မာကျောပြီး ထိုးထွက်နေသော နှုတ်သီးလည်း ပါရှိသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ခြေရာများသည် ဝါးရွက်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အတောင်ပံနှစ်ခုလည်း ပါသေးသည်။ ထိုအကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ကြက်များနှင့် အလွန်ဆင်တူသဖြင့် သူက "ခြေသုံးချောင်း ကြက်" ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။

၀မ်ကျုံး နွယ်ပင်တစ်ပင်ကို ရှာတွေ့သောကြောင့် ယူလိုက်ပြီး ထိုခြေသုံးချောင်း ကြက်ကို ချည်နှောင်လိုက်သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မြွေနက်ကြီးက သယ်ဆောင်ရန် သို့မဟုတ် သူ၏ အမြီးတွင် ဆွဲထားရန် ဆန္ဒမရှိသောကြောင့် ၀မ်ကျုံးသည် နွယ်ပင်၏ တစ်ဖက်ကို သူ့လက်တစ်ဝိုက်တွင် ပတ်ပြီး ထိုခြေသုံးချောင်း ကြက်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ဆွဲယူလာခဲ့သည်။

သို့သော် မြွေနက်ကြီးက အလွန်မြန်ပြီး ခြေသုံးချောင်းရှိ ကြက်က အလွန်လေးလံသောကြောင့် ဝမ်ကျုံး လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး နွယ်ပင်များလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြတ်တောက်ခဲ့ရသည်။ ၀မ်ကျုံး၏ လက်ဖဝါးများလည်း စုတ်ပြဲကုန်သည်။ သူ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သတိလစ်မတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

နွယ်ပင်များ ထပ်မံပြတ်တောက်ပြီးနောက် သူ နွယ်ပင်အသစ်များ ရှာဖွေရပြန်သည်။ သို့သော် ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီးက ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ဖွင့်လာပြီး ပြတ်တောက်နေသော နွယ်ပင်များမှ ရုန်းကန်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။

"ဟာ…အဲ့အကောင်က သေချင်ယောင်ဆောင်နေတာဟ"

၀မ်ကျုံးက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သစ်သီးများ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်လျက် ထိုအရာနောက်သို့ အလောတကြီး လိုက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ခြေထောက်များက သစ်ငုတ်တစ်ခုနှင့် ငြိပြီး ချော်လဲတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် မြွေနက်ကြီးက သူ၏နောက်တွင် ရှိနေပြီး သူလဲကျတော့မည့် အချိန်တွင် သူ့အမြီးဖြင့် ပတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့  လဲကျစေခဲ့သည်။

" မြန်မြန်…ဖမ်းလိုက်တော့… "

၀မ်ကျုံးသည် မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးကို အလောတကြီး တွန်းထုတ်ကာ အလျင်စလို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ သို့သော် မြွေနက်ကြီးက သူ၏ခေါင်းကို နှိမ့်ချကာ လျှာဖြင့် ၀မ်ကျုံး၏လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကိုသာ ဂရုတစိုက် လျက်လိုက်သည်။ ၀မ်ကျုံး က သူစားရမည့် သားကောင် လွတ်သွားတော့မည်ဟု ထင်လိုက်ချိန်တွင် မြွေနက်ကြီးက သူ့အမြီးကို လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကာ ထို‌‌ခြေသုံးချောင်းကြက်ကို ထွက်ပြေးခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သည်။

၀မ်ကျုံးသည် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဗိုက်ကို ဖိကိုင်ရင်း " အဲ့ကောင်ကို မြန်မြန်သတ်လိုက်တော့…" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ မြွေနက်ကြီးက လျှာကိုသာထုတ်လိုက်ပြီး သူ ပြောသည့်အတိုင်း မလုပ်ပေ။

မြွေနက်ကြီး နားမလည်သည်ဟု ထင်သဖြင့်  ဝမ်ကျုံးက သူ့လည်ပင်းကို ဖြတ်သည့် အမူအရာ ပြုလုပ်ကာ " သတ်လိုက်၊ သတ်လိုက်… " ဟု ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း သူ ကျောခိုင်းလိုက်ကာ နားများကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားလိုက်သည်။

အချိန်တစ်မိနစ်ပြီးတစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မြွေနက်ကြီးက ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

၀မ်ကျုံးသည် မြွေနက်ကြီးက ကူညီရန် ဆန္ဒမရှိကြောင်း သိသောအခါ သူ၏ရှပ်အင်္ကျီကို ချွတ်ပြီး သစ်သီးခြောက်များကို ထုပ်ပိုးရန်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သစ်ပင်ပင်စည်ကို မှီ၍ အကြာကြီး အနားယူပြီးနောက် သူ့ဘာသာ လုပ်ဆောင်ရန် သစ်နွယ်ပင်တစ်ပိုင်းကို သွားဖြင့်ကိုက်ကာ ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။

ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီးသည် ကောက်ရိုးများကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသည်။

၀မ်ကျုံးက ပို၍ပင် တုန်ယင်နေသည်။

သူ့ဘဝတွင် ငါးတစ်ကောင်ကိုပင် မသတ်ခဲ့ဖူးပေ။ ကလေးဘဝတုန်းက ဝက်များနှင့် သိုးများကို အိမ်နီးနားချင်းများ သတ်နေချိန်တွင် သူ့နားများကို အုပ်ပြီး ဝေးဝေးနေခဲ့သည်။

ထိုအကောင်များကို စားသုံးရန် ဝန်မလေးသော်လည်း စားခြင်းနှင့် သတ်ခြင်းကြားတွင် ကွာခြားမှု ရှိသည်ကို သူသိသည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေက ဤသို့ဖြစ်နေ၏။

သူ ခါးသီးသော အမှန်တရားကို လက်ခံရန်မှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီးသည် သူ၏လက်မောင်းများထဲတွင် လဲကျသွားသောအခါ ၀မ်ကျုံး သူ့ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ မည်သို့ခံစားနေရသည်ကို ရှင်းမပြနိုင်ပေ။ သူ မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး " မင်း လုပ်တာ ကောင်းတယ်၊ မင်း လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ " ဟု သူ့ကိုယ်သူ ပြောလိုက်သည်။

မနက်ခင်းကောင်းကင်ယံတွင် ရောင်ခြည်သန်းနေသည်။

မနက်ခင်းရောင်ခြည်သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများမှတစ်ဆင့် အနည်းငယ် ကျရောက်လာပြီး ၀မ်ကျုံးကို နောက်တစ်နေ့ ဆက်၍ အသက်ရှင်နေသည်ဟု ပြောပြနေသလိုပင်။

၀မ်ကျုံး သစ်ပင်ဘေးတွင် အားမရှိစွာ ထိုင်ကာ အနားယူခဲ့သည်။ သူ့နောက်တွင် မြွေနက်ကြီး ရှိနေသော်လည်း နောက်တစ်လှမ်းပင် သူ မလှမ်းချင်တော့ပေ။

စမ်းချောင်းသံ သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရပြီး မြွေနက်ကြီးကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဆိုပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ နွားငယ်တစ်ကောင်ခန့် ကြီးမားသော ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီးကို ဆွဲယူသွားသည်။

၀မ်ကျုံး ရေကို ဦးစွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ရေသန့်ဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ သူ၏မျက်နှာကို ဆေးကြောပြီးနောက် ခွန်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် သစ်သီးခြောက်အနည်းငယ် စားလိုက်သည်။ ထို့နောက်ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကို ထုပ်ပိုးရန် စတင် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သူ့တွင် အသုံးဝင်သော ကိရိယာများ မရှိသလို ကျွမ်းကျင်မှုလည်း မရှိပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီး၏ ခြေသည်းများသည် သံများကဲ့သို့ အလွန်မာကျောပြီး ချွန်ထက်သည်။

၀မ်ကျုံးသည် ထိုအရာ၏ခြေသည်းများကို ကျောက်တုံးဖြင့် ရိုက်ချိုးရာ အချိန် အတော်ကြာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအရာ၏ဗိုက်ကို ခြေသည်းထိပ်ဖျားဖြင့် ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ အလွန်လွယ်ကူစွာ ပွင့်သွားသည်။

အတွင်းပိုင်း အင်္ဂါများမှ သွေးများစီးဆင်းလာကာ ဖုံးအုပ်ထားသော သူ၏လက်ချောင်းများပေါ် စေးကပ်စွာ စီးကျလာသည်။ ပူနွေးသောသွေးစက်များက သူ၏ခေါင်းတစ်ခုလုံးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို လာစင်သည်။ သူ၏ ရှည်လျားထူထဲသော မျက်တောင်များပေါ်သို့ သွေးစက်အနည်းငယ် ကျရောက်လာရာ လှပသောမျက်နှာကို သွေးစွန်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူ့လက်များ တုန်ယင်နေပြီး ၀မ်းဗိုက်ကလည်း အလွန်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်ကို ဝမ်ကျုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ ရှောင်လွှဲခြင်း သို့မဟုတ် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်း အင်္ဂါများကို ကမောက်ကမဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်ရာ သွေးများစီးကျလာပြီး အေးသောရေများက သွေးများအားလုံးကို လှိုင်းစီးကြောင်းအဖြစ် သယ်ဆောင်သွားပြီး သွေးစီးကြောင်းသဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းကို ကျင့်သားရအောင် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သည်။ သူ အသက်ရှင်နိုင်ရန် " မြန်မြန် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ် " ဟုလည်း သူ့ကိုယ်သူ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့သည်။

ရှင်သန်လိုစိတ် ပြင်းပြခြင်းက ၀မ်ကျုံး ကို စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့မှုပေးခဲ့ပြီး  ခွန်အားဖြစ်စေခဲ့သည်။

သွေးနံ့က သားရဲများကို ဆွဲဆောင်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သဖြင့် သူ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ပြုလုပ်ရန် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ် လုပ်ခဲ့ပြီး ပို၍ပင် အရှိန်မြှင့်ခဲ့သည်။

မြွေနက်ကြီးကို ကြောက်သော်လည်း တောထဲတွင် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ အပြည့်အနှက် ရှိနေ၍ မြွေနက်ကြီး သူ့နားတွင် ရှိနေခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

သွေးနံ့က မြွေနက်ကြီးကို စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး သူ့အား စားသုံးရန် လှုံ့ဆော်နိုင်သည်ဟူ၍ တွေးကာ သူ ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

အားနည်းသော ခြေလက်များဖြင့် ၀မ်ကျုံးသည် ခြေသုံးချောင်း ကြက်ကြီးကို ထုပ်ပိုးခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ မြွေနက်ကြီးကို တခါတရံ ကြည့်လိုက်သေးသည်။ သွေးများနှင့် အတွင်းအင်္ဂါများကို ဆေးကြောပြီးသောအခါ စိတ်သက်သာရာရမှုက သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ရေဖြင့် သန့်စင်လိုက်သည်။

အနားယူရန် သစ်သီးအနည်းငယ် စားပြီးနောက် ခြေသုံးချောင်း ကြက်၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများကို အသုံးပြုကာ ခြေသုံးချောင်းကြက်သားကို လှီးဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ၀မ်ကျုံးသည် အသားကိုလိုချင်စိတ်ကြောင့် ခွန်အားဖြစ်လာသည်။ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထိရောက်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ အပိုင်းအစများစွာကို လျင်မြန်စွာ လှီးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာ၏ အရေပြားကို မပျက်စီးဘဲ ခွာချနိုင်ခဲ့ကာ အရေခွံထူထူနှင့် အမွေးများကို ယာယီစောင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

၀မ်ကျုံးသည် အရေပြားကို ဆေးကြောပြီး ရေစက်များကို ခါထုတ်ကာ ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ အနားယူနိုင်ရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

သူ ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် မြွေနက်ကြီး၏ အမြီးက သူ့နောက်တွင် လိမ်ပတ်နေပြီး သူ၏နယ်မြေကို သတ်မှတ်နေသည်။ မြွေနက်ကြီးက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနေခြင်းသို့မဟုတ် ထွက်ပြေးခြင်းမှ တားဆီးနေခြင်းဖြစ်သည်ကို ၀မ်ကျုံးမသိခဲ့ပေ။ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ပြည့်နှက်နေသော သစ်တောထဲတွင် မြွေနက်ကြီးသည် ကြောက်ရွံ့မှုသာမက နှစ်သိမ့်မှုနှင့် လုံခြုံမှုတို့ကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပျော်ရွှင်စွာ လိမ်နေသော မြွေနက်ကြီးကို မြင်သောအခါ ၀မ်ကျုံးသည် ဘေးကင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုအတွေးကို သူကိုယ်တိုင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။