Chapter 20

အခန်း (၂၀) - ဖိတ်ကြားခြင်းမခံရသော ဧည့်သည်

ဤလူများသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ချိန်တွင် အားလုံးသည် ထင်ရှားလိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သတ္တိမရှိပါက ဤသို့ဖြစ်လာမည်ပင် မဟုတ်ပေ။

ချူစစ်သည် ထန်၏ အလွန်အမင်း တုန်ရီနေမှုကို လုံးဝမယုံကြည်ပေ။ သူသည် လက်ခါကာ ပြောသည်။

"အရှေ့မျှော်စင်မှာ ဘာက ဒီလောက်ထိ ထူးဆန်းလို့လဲ?"

"ဒါကို ခင်ဗျား သိပါတယ်၊ ဘာနီခံတပ်ပိတ်တုန်းက အအေးထိန်းတောင့်တွေ မတီထွင်ရသေးဘူး" 

ထန်က ပြောသည်။

ချူစစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ဤအမိန့်ကို သိသည်။ အအေးထိန်းတောင့်များ ထုတ်လုပ်ရန်နှင့် အသုံးပြုရန်အမိန့်ကို သူ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်စဉ်က လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် ဘာတွေ့ခဲ့လဲဆိုတာ သိလား? အရှေ့မျှော်စင်ရဲ့ မြေအောက်ဒုတိယထပ်က ပစ္စည်းကိရိယာခန်းထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ အအေးထိန်းတောင့်နဲ့ အလားသဏ္ဍာန်တူတဲ့ အအေးခန်းတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် လူတစ်‌ယောက်တည်းအတွက် မဟုတ်ဘူး"

ထန်က ပြောလျက် ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ် အမူအရာအား  မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် လက်များကို ဖြန့်ကာ ပြောသည်။

"ဒီလောက်ရှည်တဲ့ အအေးခန်းကြီး! ဂြိုဟ်ပေါက်ကွဲတုန်းက ကျွန်တော်တို့မှာ ရွေးချယ်စရာ အချိန်မရှိတော့ဘူး၊ အားလုံးက အဲဒီထဲကို ခုန်ဝင်လိုက်ရတယ်၊ ဘယ်သူသိမှာလဲ… အအေးခန်းမှာ အချက်ပေးစနစ် ပါလာမယ်လို့? အဲဒါကြောင့်မလို့ ကျွန်တော်တို့ အရင်နှစ်လက နိုးလာကြတာ"

"ဟုတ်တယ်… အဲဒါက လျှပ်စစ်အသံပဲ၊ 'ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်က နှစ်မိနစ်အတွင်း ကုန်ဆုံးတော့မှာနဲ့ ယူနစ်လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားမယ်' ဆိုတာမျိုးကို ထပ်ကာထပ်ကာ ပြောနေတယ်" 

လဲ့ဖန်က မျက်လုံးလှည့်လိုက်ကာ ပြန်လည်သတိရလာသည်။

"အဲ့တာက ခုနှစ်ရက် ရှစ်ရက်လောက် ပြောနေခဲ့တယ်၊ နောက်တော့ စက္ကန့် ၃၀ ပြောင်းပြန်ရေတွက်ပြီး ရေခဲအအေးခန်းက အလိုအလျောက်ပွင့်သွားတယ်၊ ကျွန်မတို့ကလည်း နိုးနိုးချင်း နည်းနည်းရှုပ်ထွေးနေ‌‌တော့ အခြေအနေကို နားမလည်သေးဘဲ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေကြတာ၊ ဒါပေမယ့်—"

ထိုမိန်းကလေးသည် သူမ၏ စစ်ဘောင်းဘီအိတ်ထဲရှိ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်ယူပြီး လျှာထိပ်ကို ကိုက်ကာ ချူစစ်ဘက်သို့ လှန်ပြလိုက်သည်။

"ကြည့်ပါဦး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး၊ နောက်ပိုင်းမှာ နေ့တိုင်း ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတွေကို စာတိုတွေ အလိုအလျောက်ရောက်လာတယ်"

ဖန်သားပြင်က နီးလွန်းနေ‌သောကြောင့် ချူစစ် နောက်သို့ အနည်းငယ် ပြန်ဆုတ်ပြီးမှ ထိပ်ဆုံးတန်းရှိ စာတိုများ၏ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

၁၇:၅၁:၁၂

ဒေတာလွှဲပြောင်းမှု ချို့ယွင်းသွားပါသည်။ မိမိဘာသာဖျက်ဆီးမှု ရပ်ဆိုင်းသွားပါသည်။

၁၇:၅၁:၀၃

ဒေတာလွှဲပြောင်းမှု စတင်ပါသည်။

၁၇:၅၀:၃၆

အမိန့်ရှာဖွေမှု ပြီးဆုံးပါသည်။ S001 အတွက် အမိန့်ပေးအရင်းအမြစ်ကို မတွေ့ရှိပါ။

၁၇:၄၈:၂၅

အလိုအလျောက် အမိန့်ရှာဖွေခြင်း။

ချူစစ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"သရဲတစ္ဆေက မင်းတို့ကို စာတိုပို့တာလား?"

"ဟုတ်တယ်မလား?! ကျွန်မတို့အားလုံးက သရဲတစ္ဆေလို့ထင်နေကြတာ!" 

လဲ့ဖန်က လက်ချောင်းများဖြင့် နှိပ်လိုက်ပြီး စာတိုများသည် သူမ၏ ဖန်သားပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ 

"နေ့တိုင်း ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာတွေက အမည်မသိအရင်းအမြစ်တစ်ခုရဲ့ ကိရိယာနဲ့ အလိုအလျောက် ချိတ်ဆက်သွားတယ်၊ S001 အမိန့်ရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတာက ပြဿနာမဟုတ်ပေမယ့်၊ ဒီမိမိဘာသာဖျက်ဆီးမှုကရော?! ဒေတာကိုဖျက်မှာလား၊ ကျွန်မတို့ကို ဖျက်မှာလားဆိုတာ မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် လွှဲပြောင်းမှုတစ်ခုချင်းစီကို အတင်းအဓမ္မဖြတ်တောက်လိုက်ရတယ်"

ချူစစ်က မေးသည်။

"မင်းတို့ အဲဒါရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ဖူးလား?"

လဲ့ဖန်က ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို သူမ၏အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ပုတ်ရင်း နှာခေါင်းသံပါပါဖြင့် ပြောသည်။

"ကျွန်မတို့စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသားပါ… ထန်က အရှေ့မျှော်စင် ပထမထပ်က တစ်ခုထဲ လည်ပတ်နေတဲ့ ကွန်ဆိုးနှစ်လုံးကို ယူပြီး၊ အချက်ပြလမ်းကြောင်းကို နေ့ညမပြတ် ကြည့်နေခဲ့တာ ဒီတစ်လအတွင်း ကျွန်မတို့ အလှည့်ကျအလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတယ်၊ တစ်ဖွဲ့က အပြင်ဘက်မှာ စနစ်တကျရှာဖွေနေချိန် အခြားတစ်ဖွဲ့က အချက်ပြလမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြည့်နေတယ်၊ ဒါပေမယ့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"

"လူကိုလည်းမတွေ့၊ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုရဲ့ အရင်းအမြစ်ကိုလည်းမတွေ့..." 

ချူစစ်က စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။ 

"ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲရှိတယ်"

"ဒါက ဘာနီခံတပ်အတွင်းက ဒေသတွင်း အချက်ပြဖြစ်ပြီး‌တော့ သေချာ ဝှက်ထားတာပဲ" 

ထန်က လက်ဖျောက်တီးကာ ချူစစ်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ 

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး ပြောချင်တာက ဒါပဲမဟုတ်လား? ကျွန်တော်တို့လိုပဲ! ဒါပေမယ့် ဒါကိုသိဖို့က သိပ်အရေးမကြီးဘူး"

ဘာနီခံတပ်၏ အရှေ့မျှော်စင်သည် ထိုဖြစ်ရပ်တွင် ပျက်စီးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အပြင်ပိုင်းတွင် မြင်သာထင်သာ ပျက်စီးမှု မရှိသော်လည်း အတွင်းရှိ ပစ္စည်းကိရိယာများမှာ အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ထန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သော ကွန်ဆိုးနှစ်လုံး ရှာဖွေရန်ပင် အတော်ခက်ခဲခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော သေချာဝှက်ထားသည့် အချက်ပြလှိုင်းကို ကွန်ဆိုးအသေးစားနှစ်လုံးဖြင့် မည်သို့မျှ ရှာတွေ့မည် မဟုတ်ပေ။

အချက်ပြလှိုင်း၏ အရင်းအမြစ်သည် ဗဟိုခံတပ်တွင်ရှိနိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် အဓိကထိန်းချုပ်ရေးခန်း နှစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘာနီခံတပ်၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် ဦးနှောက်များနှင့် ညီမျှသည်။ အဓိကထိန်းချုပ်ရေးခန်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနိုင်ပါက အရာအားလုံးသည် ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ? မင်းတို့က မျှော်စင်ကို ရှင်းလင်းဖို့ အမိန့်ရတုန်းက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘူးလား?"  

ချူစစ်က မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့မှာ ခွင့်ပြုချက်ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခွင့်အာဏာက အရှေ့မျှော်စင်အထိပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်၊ ဗဟိုခံတပ်နဲ့ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက်မျှော်စင်တွေကို ဝင်ခွင့်မရဘူး" 

ထန်က ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် ဒီလိုတာဝန်မျိုးက ဘာမှမဟုတ်ဘူး… တစ္ဆေရှာနေသလိုပဲ၊ အကူအညီနည်းနည်းလောက်တောင် မရဘူး"

"အစက ကျွန်မတို့ဂရုမစိုက်မိဘူး၊ သာမန်ဒေသတွင်းအချက်ပြလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ အကွာအဝေးတစ်ခုကျော်သွားရင် လက်ခံမရတော့ဘူးပေါ့" 

လဲ့ဖန်က နဖူးကို သပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်သို့ ကြည့်၍ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လက်တစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ ပြောသည်။ 

"ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့အဲဒီကနေ စလိုက်တယ်၊ ကံကောင်းတာက ဂျိုးမှာ  မော်ဒျူးပုံနှိပ်စက် သေးသေးလေး ရှိတယ်၊ အရှေ့မျှော်စင်ထဲက ခွဲထုတ်လို့ရတဲ့ စွမ်းအင်ပြားတွေနဲ့ မော်ဒျူး ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ဖြုတ်ယူပြီး သစ်တောထဲမှာ မော်ဒျူး ​အိမ်နည်းနည်း တည်ဆောက်ခဲ့တယ် ရလဒ်ကတော့... ဖူး"

သူတို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးသည့် ပထမဆုံးနေ့၌ သူတို့ နောက်ထပ်စာတိုတစ်စောင် မရရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုသရဲတစ္ဆေ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် စာတိုလေးစောင်မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုထပ် ပိုပြီးရှိလာသည်။ ၎င်းတွင် ဖတ်ရှုရသည်မှာ- တည်နေရာအသစ် ပြန်လည်သတ်မှတ်ပြီးပါပြီ၊ ကိုဩဒိနိတ် ၂၈၅၆၊ ၁၉၂၀။ အဆိုးဆုံးကမူ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံပါလာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူတို့စခန်း၏ ရှေ့မျက်နှာစာ မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

မိမိဘာသာဖျက်ဆီးမှုအစီအစဉ်ကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် သူတို့ တစ်ရက်သာ တည်ဆောက်ထားသော အိမ်ကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်ကာ ဘာနီခံတပ်မှ ပိုမိုဝေးရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ စာတိုသည် တစ်ရက်ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနည်းဖြင့် သူတို့သည် ဗဟိုသစ်တောဧရိယာမှ စတင်ကာ အစွန်းအဖျားထိ တစ်လျှောက်လုံး ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ရခဲ့တဲ့ ဓာတ်ပုံတွေအရ ဒီသစ်တောရဲ့ မြေအောက်မှာ မြှုပ်ထားတဲ့ ကင်မရာတွေ အပြည့်ရှိတယ်... အိုး၊ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ ယင်မျက်လုံးဆိုတာက ဒီကင်မရာတွေကို ကျွန်တော်တို့ ပေးထားတဲ့နာမည်ပဲ" 

ထန်က ရှင်းပြသည်။ 

"ကျွန်တော်တို့လည်း ရှာဖွေကြည့်ဖို့ တစ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် အကွာအဝေးက ဝေးလွန်းနေတော့ ရလဒ်ကလည်း နည်းတယ်"

သူက မြေကြီးကို နင်း၍ ပြောသည်။

"အခု ကျွန်တော်တို့ရှိနေတဲ့ ဒီနေရာက လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့အတွက် အကြာဆုံးနေထိုင်ရာနေရာပဲ၊ အစွန်းနားနဲ့ နီးလို့လားတော့မသိဘူး ​၊ တစ္ဆေက သုံးရက်လောက် ငြိမ်သက်နေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ပဲ ပင်ပန်းပင်ပန်း လူတစ်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခုကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားရတယ်၊ ရုတ်တရက် စာတိုရလာပြီး မိမိဘာသာဖျက်ဆီးမှုအစီအစဉ်ကို မရပ်နိုင်မှာစိုးလို့လေ"

"ဒါပေမယ့် ဒါကတော့ သိပ်ပြီး အထိအခိုက်ခံနေရသလိုပဲ" 

ချူစစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အရမ်းကို အထိအခိုက်ခံနေရတာပဲ! ဘာနီခံတပ်က ပိတ်ထားတာ ကြာပြီဆိုပေမဲ့ ဒါကို တည်ဆောက်တုန်းက စွမ်းအားအပြင်းဆုံးနဲ့ အဆင့်မြင့်ဆုံး နည်းပညာတွေအားလုံးကို အသုံးပြုထားတာ၊ သူ့ရဲ့ကာကွယ်ရေးစနစ်က အရမ်းအားကောင်းတယ်"

ထန်က ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အဲဒီတုန်းက နည်းလမ်းကောင်းတွေ အများကြီးတွေးခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် အသုံးမဝင်ဘူး! အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်"

သူသည် သူတို့ဆွေးနွေးမှု၏ ရလဒ်ကို ချူစစ်အတွက် အလွန်နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အသံဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းကို သာမန်အရပ်သားစကားဖြင့် ဖော်ပြရလျှင် စကားစုတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ 

'အားလုံးကို ဖောက်ခွဲ​ပစ်လိုက်!’

"ဟုတ်တယ်! ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ အလုပ်နည်းနည်း စလုပ်ခဲ့တယ်"

လဲ့ဖန်က မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလျက် သူမ၏ဘေးရှိ လူတစ်ဦးထံ လက်ဖျောက်တီးကာ ပြောသည်။

"လျို! မင်းလုပ်ထားတဲ့ ရတနာတွေကို ထုတ်ပြလိုက်!"

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ချိန်တွင် လျိုသည် စကားများ သူမဟုတ်ခဲ့ပေ။ ရံဖန်ရံခါ နှောင့်ယှက်ခံရသည့်အခါ ရှက်ကြောက်စွာ ပြုံးပြီး တစ်ဖက်တည်းသော ပါးချိုင့်ကလေးကို ပြသလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤပျော့ပျောင်းရိုးသားဟန်ရှိသူသည် အိမ်လုပ် အဆင့်မြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသော လက်နက်အမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်ရာတွင် အကျွမ်းဆုံး ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူတို့ထဲက တချို့သည် လျိုလုပ်ထားသော အိတ်ဆောင်ဗုံးများဖြင့် ကစားနေစဉ် သူတို့ဝေမျှသုံးစွဲသည့် အခန်းတစ်ခန်းကို ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။

ချူစစ်က ထိုဖြစ်ရပ်ကို အလွန်ကောင်းစွာ မှတ်မိနေပြီး ယင်းကြောင့် "ရတနာ" ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

အမှန်ပင် လျိုက ထရပ်ပြီး သူ၏အခန်းသို့သွားကာ ပုလဲလုံးအရွယ် အိတ်ဆောင်ဗုံးများပါသော အိတ်တစ်အိတ်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ချူစစ်က ပြုံးရယ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"... မင်းတို့ ဒီပစ္စည်းတွေပေါ်မှာ နေ့တိုင်းအိပ်ကြတာလား? ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပျံသွားမှာမကြောက်ဘူးလား"

"နေ့တိုင်းတော့မဟုတ်ဘူး၊ ဒါတွေက အရင် သုံးနာရီကပဲ ပြီးသွားတာ၊ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ထုတ်လုပ်ထားတာပါ"

လျိုက ပြုံးပြီး ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ မနက်ဖြန်မှာ ဘာနီခံတပ်ကို သွားဖို့—"

သူ၏စကားမပြီးဆုံးမီ လူအနည်းငယ်၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများသည် "ဒိန်း" ဟူသော အသံဖြင့် တစ်ခုခုအကြောင်း အသိပေးလိုက်ပြီး ချူစစ်၏ကိရိယာပင် အသံမြည်လာသည်။

လူတိုင်း၏မျက်နှာများက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ ထန်သည် ၎င်းကို မကြည့်ရှုဘဲ စောင့်ကြည့်ရေးအခန်းသို့ ဝင်သွားသည်။ 

"ဟာကွာ… ဒီခွေးကလေး ပြန်ရောက်လာပြီး စော်ကားနေပြန်ပြီ! ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာတွေ အားလုံးကို ဒီကိုယူလာကြ၊ အရင်ဆုံး မိမိဘာသာဖျက်ဆီးမှုအစီအစဉ်ကို ရပ်လိုက်ကြ!"

ချူစစ် သူ၏ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်ယူကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အမှန်ပင် တည်နေရာသတ်မှတ်ချက်ပါသော စာတိုတစ်စောင်ဖြစ်ပြီး တိုက်ရိုက်ဓာတ်ပုံ တစ်ပုံပါလာကာ လဲ့ဖန်နှင့် အခြားသူများ ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျဖြစ်သည်။

သူသည် လဲ့ဖန်နောက်သို့ လိုက်ပြီး စောင့်ကြည့်ရေးအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ဂျိုးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ဆုပ်ကိုင်လျက် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာပြီး ဂျင်က နောက်မှလိုက်လာသည်။

ထန်၏ လက်ချောင်းများသည် ကွန်ဆိုးပေါ်တွင် အမြန်နှိပ်နေပြီး ကုဒ်စာကြောင်းများသည် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့တွေ အရှေ့မျှော်စင်က ကွန်ဆိုးတွေကို ဒီမှာပြောင်းထားတာလား?" 

ချူစစ်က မေးလိုက်သည်။

ထန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြေလိုက်သည်၊ 

"အလကားဖျက်စရာမလိုပါဘူး! လာ၊ လာ၊ လုပ်စမ်းပါ!"

သူက နောက်ဆုံးခလုတ်ကို ဖိလိုက်ပြီး အုပ်စုထဲရှိ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများကို ယူကာ ကွန်ဆိုး၏ အာရုံခံကိရိယာများတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ချူစစ်က သူ့ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ပြန်ရသည့်အခါ စာတိုအသစ်တစ်စောင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒေတာလွှဲပြောင်းမှု ချို့ယွင်းသွားပါသည်။ မိမိဘာသာဖျက်ဆီးမှု ရပ်ဆိုင်းသွားပါသည်။

ချူစစ်တွင် ပြဿနာတစ်ခုရှိသည်။ ထိုပြဿနာမှာ သူသည် မည်သည်မှမလုပ်ဘဲ မနေနိုင်ခြင်းပင်။

ဤသို့ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ကို သည်းခံပြီး ဒုတိယအကြိမ် ခြိမ်းခြောက်ခံရရန် စောင့်နေရင်ပါလျှင် သူကား ချူစစ် မဟုတ်တော့ပေ။

ချူစစ်က ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို သူ့အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ဘေးကိုလှည့်ကာ လျိုထံသို့ လက်ညှိုးထိုး၍ မေးစေ့ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ရတနာလေးတွေ… ငါ့ကို နည်းနည်းလောက်ပေးပါဦး"

လျို : "အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး၊ အခုချက်ချင်း လိုချင်တာလား? တစ်ညလောက်အနားယူပြီးမှ မယူဘူးလား?"

"မလိုပါဘူး၊ ငါက ရပါတယ်၊ မင်းတို့ ကိုယ့်အလုပ်ကို လုပ်ကြ၊ ငါ လမ်းလျှောက်ထွက်မယ်"

ချူစစ်က အိတ်ဆောင်ဗုံးအနည်းငယ်ယူပြီး ရေတွက်လိုက်သည်။ 

"ခြောက်လုံးလား? နည်းလွန်းတယ်၊ နောက်ထပ်သုံးလုံးပေး"

လျို : "..." 

‘ဒါတွေက ဖျက်စီးမှုအမြင့်ဆုံးဗုံးတွေနော်…  သကြားလုံးမဟုတ်ဘူး!’

ထန်နှင့် လဲ့ဖန်တို့သည်လည်း လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် နာမည်ကြီး ဒုက္ခရှာသူနှစ်ဦးပင်။ ချူစစ်ပြောသည်ကို ကြားသည့်အခါ သူတို့အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ပြီး လျိုထံသို့ ကိုင်းညွှတ်ကာ ပြုံးရယ်ကြသည်။

"လျို၊ ငါတို့ကိုလည်း နည်းနည်းပေးပါ… လာစမ်းပါ၊ စာတိုက အိမ်တိုင်ရာရောက်လာပြီ၊ မနက်ဖြန်ထိ ဘာလို့စောင့်နေရမှာလဲ၊ စောစောပဲ လုပ်လိုက်ကြရအောင်!"

"မင်းတို့တွေ..." 

လျို ရယ်ရမည်လား ငိုရမည်လားမသိ ဖြစ်နေပြီး အိတ်ဆောင်ဗုံးအားလုံးကို သူတို့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ 

"အိုကေ အိုကေ၊ နှေးမနေတော့နဲ့၊ အတူတူသွားကြရအောင်!"

ကလေးမျက်နှာပုံစံရှိသော ဂျိုးက ခေတ္တမျှ မငြိမ်သက်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီသစ်တုံးကြီးနဲ့ ဆူးစူးခံရတဲ့ မစ္စတာကျစ်ဆံ​မြီး​နဲ့ သူ့သမီးလေးက..."

သူပြောလိုက်သည်နှင့် ကလေးငယ်လေးသည် ချူစစ်လက်ထဲမှ အိတ်ဆောင်ဗုံးတစ်လုံးကို အမြန်ယူလိုက်ပြီး ချူစစ်ကို ထပ်ကြည့်ကာ သူ့ဘေးတွင် မျက်နှာတည်တည်နှင့် ရပ်လိုက်သည်။

ဂျိုး : "ဟေး—"

ချူစစ် : "မစ္စဖာဂပ်စ်… မင်း ဒါနဲ့ ဆော့လို့မရဘူး"

"မင်းတို့သွားကြ၊ ငါက ဒီစခန်းမှာပဲနေမယ်၊ မစ္စတာကျစ်ဆံမြီးက သွားလာရခက်နေတယ်..."

"အိုကေ! အချိန်မဖြုန်းကြနဲ့တော့၊ သွားကြရအောင်!"

ထန်က လူတိုင်းထံသို့ လက်ဝဲပြကာ ပြေးထွက်သွားသည်။

ဌာနချုပ်မှ ဘာနီခံတပ်သို့ ခရီးသည် အတော်ဝေးပြီး အထူးလေ့ကျင့်ထားသော အမြန်နှုန်းဖြင့်ပင် ခြေလျင်သွားလျှင် မိနစ်လေးဆယ်နီးပါး ကြာသည်။

"ဒီမှာ ဘယ်သူမှမရှိတာ သိပ်ကောင်းတယ်၊ စိတ်ကြိုက် ပေါက်ကွဲပစ်လို့ရပြီ!" 

တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာရင်း ထန်က ချူစစ်အား ပြောသည်။

သူတို့ ရပ်နေသော နေရာ၌ အနည်းငယ်စောင်းသော မြောင်းတစ်ခုရှိပြီး ထိုမြောင်းအတိုင်း ဆင်းသွားလျှင် အရှေ့မျှော်စင် ပထမထပ်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထို့နောက် စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံ မြက်ခင်းပြင်ကို ပတ်၍ ဗဟိုခံတပ်၏ အပြင်ဘက်သို့ ဖွင့်ထားသော တံခါးပေါက်ထံသို့ သွားနိုင်သည်။

ချူစစ် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ လဲ့ဖန်နောက်သို့ မြောင်းကြားအတိုင်း ဆင်းလျက် ပြောသည်။

"ဒီအိတ်ဆောင်ဗုံးလေးတွေရဲ့ အဖျက်စွမ်းအားက ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်၊ တံခါးကို အပြည့်အဝ ဖောက်ခွဲထွင်းဖောက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်"

လဲ့ဖန်က ဆက်ပြောသည်။

"အရေးမကြီးပါဘူး၊ တံခါးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖောက်ထုတ်နိုင်မယ်လို့လည်း ကျွန်မတို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး၊ နည်းနည်းလေး ချောင်အောင်လုပ်နိုင်ရင်ကို ရပါပြီ၊ အရှေ့မျှော်စင်ထဲမှာ အသုံးဝင်တဲ့ပစ္စည်းတွေ သိပ်မရှိပေမယ့် ကိရိယာတစ်ချို့တော့ ရှိတယ်၊ ကျွန်မတို့ တံခါးကို ကလော်ထုတ်လို့ရတယ်၊ ပစ္စည်းတွေရဲ့ ခိုင်ခံ့မှုအပေါ် အခြေခံပြီး တွက်ချက်ထားတာက ဒီလို ကလော်ဖို့ နှစ်ရက်လောက် ကြာမယ်"

ထန်က ဟိတ်ဟန်လုပ်ကာ ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ နှစ်လတောင် ရှင်သန်ခဲ့တယ်၊ နှစ်ရက်ဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး! ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားကြည့်နိုင်တဲ့ အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ အလင်းတန်းအမြောက် တချို့ ယူမလာဖို့ ဘယ်သူက တားခဲ့တာတုန်း?"

လက်နက်များအကြောင်း စကားစပြောလာသည်နှင့် လျိုက မနိုင်မနင်း ညည်းလိုက်သည်။

"အလင်းတန်းအမြောက်ကို ပစ်လိုက်ရုံနဲ့ ငရဲပြင်ကြီးတောင် ဖွင့်ပေးနိုင်တဲ့ အရင်တုန်းက အချိန်တွေကို ကျွန်တော် နည်းနည်းလေး လွမ်းမိတယ်”

လဲ့ဖန်က "အာ" ဟု အသံပြုကာ ပြောသည်။

"A12 ပဋိပစ္စည်း အမြောက်တစ်လက်ရှိရင် ဒါက..."

ထန်က မျက်လုံးများကို လှည့်ရင်း ပြောသည်။ 

"အိပ်မက်ပဲ ဆက်မက်ကြတော့ သူငယ်ချင်းတို့ရေ!"

ချူစစ်က ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ပဋိပစ္စည်းအမြောက်တော့ ငါ့မှာမရှိဘူး... ဒါပေမယ့် ပဋိပစ္စည်းလောင်စာသေတ္တာတော့ ရှိတယ်..."

"မဖြစ်ပါဘူး မဖြစ်ပါဘူး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး၊ ကျွန်တော်တို့က တံခါးတစ်ချပ်ကိုပဲ ဖွင့်ချင်တာ၊ ဘာနီခံတပ် တစ်ခုလုံးကို ကောင်းကင်ထဲ ပစ်ချင်တာမဟုတ်ပါဘူး" 

ထန်က ခေါင်းကို ခါပြီး ငြင်းသည်။

"အဲဒီ ပဋိပစ္စည်းလောင်စာသေတ္တာဆိုတာ ကြားရုံနဲ့တင် အသက်ဆုံးရှုံးရတဲ့အထိ ဖြစ်စေတယ်" 

ဗဟိုခံတပ်၏ တံခါးများထံသို့ မြက်ခင်းပြင်ကို ဖြတ်လျှောက်ရင်း ထန်က ဆက်လက်တွန်းထုတ်ကာ ပြောသည်။ 

"ခင်ဗျားရဲ့အကြံဉာဏ်က ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေတယ်၊ မလုပ်—"

စကားတစ်ဝက်ခန့် ပြောမိသည့်အချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ 

"ခဏလေး! ငါ ဘာလို့ ရှေ့တံခါးမှာ အသံတစ်ခု ကြားနေရတာလဲ? ဒါက..."

"ဒါက သေနတ်နဲ့ သတ္တုကို ခေါက်တဲ့အသံနဲ့ တူနေတယ်" 

လျိုက ထိုအသံကို အလွန်အမင်း အာရုံခံမိပြီး ချက်ချင်းပင် ခြေနှစ်လှမ်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် လျှောက်လိုက်သည်။

အဖွဲ့သည် မြက်ခင်း၏အကြီးဆုံးအပိုင်းကို ပတ်ရှောင်လိုက်သည်နှင့် အဝေးမှ ဘာနီခံတပ်၏ တံခါးဘေးသွယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရပ်လိုက်!" 

ချူစစ်က ရှေ့ဆက်သွားနေဆဲဖြစ်သော လူအနည်းငယ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

သူတို့ လမ်းလျှောက်ခြင်း ရပ်လိုက်သည့်အချိန် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တံခါးနားတွင် ပေါက်ကွဲမှုကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

မီးလျှံများသည် ထူထပ်သော မီးခိုးများဖြင့် လုံးထွေးခံလိုက်ရသည်။ ကြယ်များ ပြွတ်သိပ်နေသော ကောင်းကင်ပြင်တွင် ဧရာမမီးခိုးတိမ်ကြီးများသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ဒုန်း—

ဒုတိယ အကြိမ်；

ဒုန်း—

တတိယ အကြိမ်；

ထန် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည့်အခါ သူသည် ခေါင်းမူးနေပြီး အတော်ကြာမှသာ ခေါင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲမြှောက်ကာ ဧရာမမီးခိုးတိမ်သုံးခုကို အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်လျက် စကားလုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ငါ...ဟင်...?"

"... ဒါကတကယ်ပဲ ဘာနီခံတပ်ကို ကောင်းကင်ထဲ ပစ်တင်လိုက်တော့မယ်နဲ့ တူတယ်! ဘာဖြစ်တာလဲ? ဘယ်ရူးနေတဲ့သူက ဒီလိုရူးကြောင်ကြောင် လုပ်မှာလဲ"

လဲ့ဖန်က ပါးစပ်ထဲမှ ဖုန်မှုန့်များကို ချောင်းဆိုးထုတ်၍ ချူစစ်အား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်။

ချူစစ် : "..." 

သူ ရုတ်တရက် မကောင်းသော ခံစားချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထန်က ခက်ခက်ခဲခဲ ထရပ်လျက် ပြောသည်။ 

"ဒီနေရာက ဘာနီဖြစ်နေတာ ကံကောင်းတာပဲ၊ နံရံတိုင်းက ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံနိုင်ပြီး တွန်းကန်အားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့တွေ ပြာမှုန်တောင် မကျန်ခဲ့ဘူး"

ချူစစ် ထရပ်လာပြီး တစ်ခုခုပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် ခေါင်းပေါ်သို့ တစ်စုံတစ်ရာ ကျလာသည်ကို ခံစားမိသည်။

"ဘယ်သူလဲ?" 

သူမျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။

"တခြားဘယ်သူဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး?"

ဆာအာ့ယန်၏ ပျင်းရိသောအသံသည် သတိပေးချက်မရှိဘဲ လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်မှ ပေါ်လာသည်။

ချူစစ်က ဘေးသို့နှစ်လှမ်းလှမ်းပြီး မျက်နှာမူကာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဆာအာ့ယန်သည် ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်တစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်တွင် အတော်လေး ရင်းနှီးနေပုံရသော ငွေရောင် သတ္တုပစ်လွှတ်ကိရိယာတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။

သူက ချူစစ်အား အောက်သို့ငုံ့ကြည့်ကာ ပြုံးပြရင်း ပျင်းရိနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ချစ်လှစွာသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီးရေ၊ မင်းက ဒီအရူးအချို့နဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လှည့်ပတ်ပြီးတော့ ဘာလုပ်နေတာလဲ?"

စာရေးသူ၏ စကားများ-

အရူးလေးများက အတူတကွ ရှေ့သို့ ခုန်ဆင်းပြေးလာကြပြီး အမည်မသိသူအား လက်ခလယ်ထောင်ပြလိုက်ကြသည်။