အခန်း (၂) သာမန်နွားကျောင်းသားလေး

နွားတင်းကုပ်။

လင်ချွမ်သည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် နွားများကို နွားတင်းကုပ်ထဲသို့ မောင်းသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သစ်သားခုံသန့်သန့်တစ်လုံးကိုရှာ၍ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ စာ အတွင်းအားတွေဟာ ငါ့ရဲ့ ပင်မ အမြုတေ ထဲမှာ သိုလှောင်နေတယ်"

"ငါ ထင်တယ်၊ ဒီအတွင်းအားတွေကို တစ်စွန်းတစ်စစီ ထုတ်သုံးဖို့ဆိုရင် အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျင့်စဉ် တစ်ခုခုတော့ လေ့လာရလိမ့်မယ်"

လင်ချွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မေးစေ့ကိုထောက်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

အပြင်လူများကမူ သူသည် ထိုနေရာတွင် ငေးမောကာ ထိုင်နေသည်ဟုသာ ထင်ကြပေမည်။

သို့သော်လည်း "သာမန်လူတစ်ယောက်က အပြစ်ကင်းပေမယ့်၊ ရတနာပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်ထားရင်တော့ အပြစ်ရှိသူဖြစ်လာတယ်" ဆိုသော စကားရှိသည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသာ သူ့တွင် ကျန်စန်းဖုန်း ၏ တစ်သက်တာ အတွင်းအားစွမ်းအင်များ သိုလှောင်ထားပြီး၊ ၎င်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အမွေအနှစ်နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း သိသွားပါက၊

သူ့ကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း သတ်ပစ်ကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်၊ ကြီးထွားလာမည့်ကာလအတွင်း လင်ချွမ်အတွက် အရေးအကြီးဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ သတိထား၍ နေထိုင်ကာ အရာရာတွင် လူမသိသူမသိ မျက်နှာမထွက်အောင် နေထိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာပင်၊ နွားကျောင်းသားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသည့်အတွက်၊ မည်သူကမျှ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံမည့် အခွင့်အရေးမျိုး ရလိမ့်မည်ဟု ထင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတာ လုံးဝမရှိခဲ့ပါဘူး။

ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး၏ ထူးခြားသောဖြစ်စဉ် ဆိုသည်မှာ စနစ် အရေးကြီးသော ဆုလာဘ်ပေးရန်အတွက် ပြသခဲ့သည့် အဖွင့်ပြကွက် သာ ဖြစ်သည်။

ထိုလှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်မှုမှာ အနည်းငယ် ကြီးမားသွားခဲ့ပြီး၊ လင်ချွမ်ကို ထုတ်ဖော်မလိုပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

"နောက်ဆိုရင်တော့ လူရှင်းတဲ့နေရာတွေမှာပဲ စနစ် ဝင်ရောက်ခြင်း လုပ်ရတော့မယ်"

လင်ချွမ်သည် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် သူသည် ကျန်စန်းဖုန်း၏ အတွင်းအားကို ရရှိထားသော်လည်း၊ (စနစ်) မှ ၎င်းကို သူ၏ ပင်မ အမြုတေထဲတွင် ချိတ်ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်ချွမ်သည် အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်သည့် မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျင့်စဉ်ကိုမှ မလေ့ကျင့်ဖူးသေးသည့်အတွက်၊ သူ၏ အတွင်းအားကို မည်သို့ အသက်ဝင်အောင် လုပ်ရမည်ကို မသိပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော ပထမအဆင့် မဟာကျင့်ကြံရေးအဆင့် အတွင်းအားကိုသာ ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေရသည်။

ကျန်းစန်းဖုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပထမအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဝူတန်ဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးကြီး များထဲမှ တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ဤမဟာကျင့်ကြံသူသည် စုန့် မင်းဆက်တွင် မွေးဖွားခဲ့ပြီး၊ ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော ယွမ် မင်းဆက်အတွင်း ဝူတန်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ကာ၊ မင် မင်းဆက်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်ဟု သိရသည်။

သူသည် စုစုပေါင်း နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ့တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ဘဝတွင် စစ်ပွဲရှုံးနိမ့်မှုဟူ၍ လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။

သိုင်းပညာရှင် အဆင့်ခွဲခြားမှုအရဆိုလျှင် -

နဝမအဆင့် သည် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ပထမအဆင့် သည် အပြင်းထန်ဆုံး၊ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

အဆင့်တစ်ခုစီကို အထက်၊ အလယ်နှင့် အောက်ပိုင်း ဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။

ကျန်းစန်းဖုန်း၏ ခွန်အားအရဆိုလျှင် သူသည် အသေအချာပင် ပထမအဆင့် အထက်ပိုင်း ကျင့်ကြံရေး အဆင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူဖန်တီးခဲ့သော အထက်တန်းစား သိုင်းပညာများဖြစ်သည့် ထိုက်ချီလက်သီးသိုင်း၊ ပထမအဆင့် ထိုက်ချီဓားသိုင်း၊ ပထမအဆင့် ထိုက်ချီလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် နှင့် ကျန်းဝူခုနစ်ထပ် ပိတ်ဆို့ဖွဲ့စည်းမှု တို့သည်၊

သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ သိုင်းလောကရှိ အနေအထားကိုလည်း ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်။

သိုင်းလောကသားများကပင် "သိုင်းပညာအားလုံးသည် ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းမှ စတင်သော်လည်း၊ အဓိက အဆုံးစွန်ကျွမ်းကျင်မှုများ အားလုံးသည် ဝူတန်တောင်တွင် ရှိသည်" ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ကာလသည် ကျန်းစန်းဖုန်း ကွယ်လွန်ပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ကျန်းဟူ သိုင်းလောကသည် ရှောင်လင်ဘုရားကျောင်းကိုသာ သိရှိပြီး ဝူတန်တောင်ကို မသိကြတော့ပေ။

ဝူတန်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ဂိုဏ်းသည်ပင် ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

လက်ရှိတွင် သိုင်းလောက၌ ဂိုဏ်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော ကျန်းဟူတွင် နတ်ဆိုးကိုးကွယ်သည့်ဂိုဏ်းများသည် ဆိုးသွမ်းစွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အနောက်တိုင်းဒေသများသည် နတ်ဆိုးကိုးကွယ်သည့်ဂိုဏ်းများ၏ ပေါက်ဖွားရာပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဗဟိုလွင်ပြင်များ ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ ဒုက္ခပေးနေခဲ့သည်။

သာမန်ပြည်သူများကို အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ပရမ်းပတာကာလတွင် ကျင့်ကြံသူများက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့၊ တောက် ပညာရှင်များကလည်း ဓားကိုဆောင်၍ သာမန်ပြည်သူများကို ကယ်တင်ခြင်း မရှိပေ။

ဗဟိုလွင်ပြင်သိုင်းလောကသည် စုပုံထားသည့် သဲပွင့်များကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး၊ စုန့်မင်းဆက်နောက်ပိုင်းနှင့် ယွမ်မင်းဆက်အစောပိုင်းမှ သိုင်းလောကသူရဲကောင်းများ၏ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်တို့သည် ဆုံးရှူံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

နယ်မြေရှစ်ရာတာကို သိမ်းပိုက်ထားသော ဝူတန်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ဂိုဏ်းသည်ပင်လျှင်၊

သူတို့၏ ဂိုဏ်းအတွင်း ကျန်းစန်းဖုန်းကဲ့သို့သော နောက်ထပ် မဟာကျင့်ကြံသူအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာစေရန်အတွက် တံခါးပိတ် လေ့ကျင့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သူမျှ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ပါပေ။

လောကရှိ အရာအားလုံးကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ယနေ့အထိ ဝူတန်ဂိုဏ်းသည် ဒုတိယအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို လေ့ကျင့်မွေးထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာတော် တောက်ရွှမ် သည်ပင် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် ဒုတိယအဆင့် အထက်ပိုင်း တွင်သာ ရပ်တန့်နေပြီး တိုးတက်မှုမရှိခဲ့ပေ။

"ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလိုက်ပါသလဲ"

လင်ချွမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲမှ အမှတ်ရစရာများက မြစ်ချောင်းများ၊ ရေကန်များကဲ့သို့ စီးဆင်းလာသည်။

သို့သော်လည်း၊ သိုင်းလောက၏ ဤအကြံအဖန်များအားလုံးသည် သူနှင့် ဘာဆိုင်သနည်း။

သူသည် ဝူတန်ဂိုဏ်းမှ နွားကျောင်းသားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

နေ့တိုင်း နွားကျောင်းပြီး၊ စနစ် နှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် ဆုလာဘ်ရရှိနေခြင်းသည်က မကောင်းဘူးလား။

မလိုအပ်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ဘာကြောင့် ခေါင်းရှုပ်ခံရမည်နည်း။

ဆုလာဘ်အတွက် စနစ် သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း အကြောင်းပြောရလျှင် - ကျင်းဝူ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ကိုးကွယ်ရာ တာယွဲ့ထိုက်ဟယ်နန်းတော်တွင် နက်နဲသော တာအိုကျင့်စဉ် ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊

ဝူတန်ဂိုဏ်းတွင် ရတနာမြေတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ချင်းဝေနန်းတော်၊ ကျီရှောင်းနန်းတော်၊ ချောင်းထျန်နန်းတော်၊ နန်ယန်နန်းတော်၊ ဝူလုန်နန်းတော်၊ ယွီရှုနန်းတော်အပါအဝင် နန်းတော်ကိုးခု၊ ရန်ဝေဘုရားကျောင်းနှင့် ဟွေ့လုန်ဘုရားကျောင်း အပါအဝင် ဘုရားကျောင်းရှစ်ခုတို့လည်း ရှိသည်။

ထို့အပြင် စာကြည့်တိုက်ဆောင်၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးမျှော်စင် နှင့် ပျံသန်းဓားမျှော်စင် ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တားမြစ်နယ်မြေများ သည်လည်း၊

၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော အရည်အချင်းများ ရှိရမည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ၊ လင်ချွမ်သည် ဝူတန်ဂိုဏ်းရှိ ရတနာမြေအားလုံးတွင် အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း စနစ် ဝင်ရောက်ခြင်း လုပ်ဆောင်မည်ဟု ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

...

...

နောက်တစ်နေ့တွင်။

လင်ချွမ်သည် ပုံမှန်အတိုင်း နွားများကို ကျောင်းနေခဲ့သည်။

နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သွားစဉ် လူသူကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့် စနစ် သို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

"တင်....ချင်းဝေနန်းတော်တွင် စနစ် ဝင်ရောက်ခြင်း အောင်မြင်သည့်အတွက် သင့်ကိုဂုဏ်ပြုပါသည်။"

"ဆုလာဘ် ရရှိသည်- ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခု"

"ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခု"

လင်ချွမ်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဤ ကောင်းကင်ကျမ်း ကိုးခုဟူသည် ဝူတန်ဂိုဏ်းရဲ့ ရိုးရှင်းသည့်ယန်ကျင့်စဉ် ကဲ့သို့ မရေမရာမဖြစ်သလို၊ စစ်မှန်သည့်ယန် အတိုင်းအဆမဲ့ကျင့်စဉ် ကဲ့သို့ သိုင်းလောကတွင် နာမည်ကြီးသည်လည်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုသည် အသေအချာပင် ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ တင်းကျပ်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း မပြုရန် တားမြစ်ထားသည့် ပထမအဆင့် အထက်တန်းစား ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကျန်းစန်းဖုန်း ဖန်တီးခဲ့သော တိုက်ချီလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် နှင့်အတူ ဝူတန်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုသည် မူလက ဝူတန်ဂိုဏ်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

၎င်းအစား နဂါးကျားဂိုဏ်းမှ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်က ကျန်းစန်းဖုန်းသည် နဂါးကျားတောင်ကို မတော်တဆ လည်ပတ်ခဲ့ပြီး နဂါးကျားဂိုဏ်း၏ ဖွဲ့စည်းမှု ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော "ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခု" ကို သင်ယူရန် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို ရရှိခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုသည် အပိုင်းကိုးပိုင်း နှင့် အခန်းကိုးခန်းအဖြစ် ပိုင်းခြားထားပြီး အပိုင်းတစ်ခုစီသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အပိုင်းကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

အပိုင်းခုနစ်ပိုင်းနှင့် အခန်းခုနစ်ခန်းအထိ လေ့ကျင့်ပါက ခန္ဓာကိုယ်၏ အကြောပေါက်များ ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို အသက်သွင်းနိုင်ပြီး အလားအလာအမြင့်ဆုံးကို ရောက်ရှိကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ကျန်းစန်းဖုန်းသည် သူ၏ နက်နဲသော အသိပညာဖြင့် တောက် ကျင့်စဉ် ၏ကိုးပိုင်းသော ကျင့်စဉ်၊ အတိုင်းအဆမရှိသော အဆုံးမဲ့ဂဏန်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

အခန်းကိုးခန်းနှင့် အပိုင်းကိုးပိုင်း၊ ယင်နှင့်ယန်တို့ ပေါင်းဆုံခြင်း၊ ဝင်ရိုးစွန်းနှစ်ခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း။

စကြာဝဠာ၏ စွမ်းအားကို မိမိအတွက် အသုံးပြုကာ သိုင်းပညာ၏ အမြင့်ဆုံး နယ်ပယ် ဖြစ်သော ကောင်းကင်နှင့်လူသား ပေါင်းစည်းမှု ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် တိုက်ချီယင်နှင့်ယန်၏ အဓိကအောင်မြင်မှု နယ်ပယ် နှင့် သဘာဝတရား၏ တောက် ကျင့်စဉ်တို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ပထမအဆင့် မဟာ ကျင့်ကြံသူ အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း၊ ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ တောက် မူရင်းကျင့်စဉ်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသူများသည် အဓိကအောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နဂါးကျားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော စစ်မှန်သည့် တောက် ကျင့်စဉ်ဂိုဏ်းသည်ပင်လျှင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း ကျန်းစန်းဖုန်းကဲ့သို့ တစ်ဦးမျှ မမွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သမိုင်း၏ မြစ်ချောင်းအတွင်း နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် လင်ချွမ်သည် ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝူတန်ဂိုဏ်းက လေ့ကျင့်နိုင်သည့် စွမ်းရည် မရှိသောသာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း၊

စနစ် ၏ အကူအညီဖြင့် အမှိုက်တစ်ယောက်ပင်လျှင် သာမန်လူများ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အောင်မြင်မှုများကို ရယူနိုင်ပေသည်။

"ကျင့်ကြံမယ်"

လင်ချွမ်သည် ညင်သာစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ကျယ်ပြန့်သော ဝူတန်တောင်ခြေရင်းတွင် သူသည် ခြေချိတ်ထိုင်ချလိုက်သည်။

စနစ်သည် ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုကို လင်ချွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် သွင်းပေးလိုက်သည်။

အရိုးများ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်သံ များ သူကြားနေရသည်။

အတွင်းအားများ၏ အရိပ်အမြွက်များသည် သူ၏ သွေးကြောများ၏ လက်မတိုင်းကို တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာသည်။

မကြာမီ။

လင်းချွမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အညစ်အကြေးရှိသော လေရှည်ကြီးကို ရှူထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများမှ ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ အဆင့်တက်သွားပြီလား"

လင်ချွမ်သည် သူ၏ လက်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အိပ်မက်တစ်ခုလို ခံစားရသည်။

လွန်ခဲ့သော လေးပုံတစ်ပုံနာရီအကြာတွင် သူသည် ထင်ရှားကျော်ကြားခြင်းမရှိသော နွားကျောင်းသားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေခဲ့သေးသည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူသည် ၎င်းကျမ်း၏ အပိုင်းတစ်ပိုင်းနှင့် အခန်းတစ်ခန်းကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းအားကို ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် လင်ချွမ်သည် မသိလိုက်ပေ။

သိုင်းပညာပါရမီရှိသူများပင် ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုနှင့် ပထမဆုံး ထိတွေ့ချိန်တွင် အပိုင်းတစ်ပိုင်းနှင့် အခန်းတစ်ခန်းကို ဖွင့်ရန် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် အခြားသူများ မယှဉ်နိုင်သော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဟုန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူ၏ ပင်မ အမြုတေတွင် ကျန်းစန်းဖုန်း၏ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကြာ အတွင်းအားများ ပါဝင်နေသည့်အတွက်၊ သူသည် သိုင်းပညာရှင် နယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သောအခါ၊

သူ၏ ကျင့်ကြံမှု၊ တိုးတက်မှုတို့သည် ပို၍ပင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်!

"ငါ နဝမအဆင့် အောက်ပိုင်းကို ရောက်သွားပြီ"

လင်ချွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အံ့ဩမှုရှိသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်ကျမ်းကိုးခုသည် လေ့ကျင့်ရန် ခက်ခဲသည်မှာ မှန်ပါသည်။

သို့သော် စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် မခက်ခဲတော့ပေ။

ဤအချိန်တွင် လင်ချွမ်၏ အမူအရာသည် ပိုမို ခိုင်မာလာသည်။

သူပိုင်ဆိုင်သော စနစ် သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ဘဝတွင် လှည့်စားနိုင်သော အရာတစ်ခုပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

ပထမအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူ၊ ကောင်းကင်နှင့်လူသား ပေါင်းစည်းမှု နယ်ပယ် ဆိုသည်များမှာ ပြဿနာများ မဟုတ်တော့ပေ။

ယခုမှစ၍ နွားကျောင်းသည့်အချိန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံသည့်အချိန် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဤကျယ်ပြောလှသော နွားစားကျက်သည် သူ၏ တောက် ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်ရာ နေရာဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် နေ့စဉ် ဝူတန်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ပတ်လည်ကာ စနစ် သို့ ဝင်ရောက်ရုံသာ လိုအပ်သည်။

ထို့နောက် ဤနေရာသို့ ပြန်လာပြီး ဆက်လက် ကျင့်ကြံရုံသာ ဖြစ်သည်။

...

...

တတိယနေ့တွင်။

လင်ချွမ်သည် ပုံမှန်အတိုင်း စနစ် သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းပြုရန် ကျီရှောင်းနန်းတော်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"တင်...စနစ် သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းအတွက် အောင်မြင်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်" 

"ဆုလာဘ် ရရှိသည်- ဖေးယွမ်ဆေးလုံး"