Ch 111
Viewers 12k
Chapters 363

အခန်း (၁၁၁) – ရှန်းယောင်က အရမ်းကောင်းပါတယ်

 

“ဒုတိယမရီး၊ ကျွန်မ မဟုတ်ပါဘူး…” ကျီကျောက်၏ မျက်နှာဟာ နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ သူမနှင့် ရှန်းယောင်သည် ယခင်ကတည်းက ဖြူစင်ရိုးသားခဲ့ပြီး သူမတို့၏ မင်္ဂလာကိစ္စသည်လည်း လုံးဝ အထမမြောက်သေးပေ။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကလေးရနိုင်မှာလဲ။

 

“အာ့ထောင် အမေနဲ့ ဒုတိယမရီးတို့ရှေ့မှာ မရှက်နေပါနဲ့” ဒုတိယမရီးရှန်းက ရွှင်မြူးစွာ ပြောလာခဲ့သည်၊ “ဒါပေမယ့် အာ့ထောင်၊ နင်နဲ့ စန်းလန်တို့က တစ်ခန်းတည်း အတူနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကလေးရဖို့ ဘယ်လွယ်ပါ့မလဲ။”

 

ကျီကျောက် ပင်ပန်းနေပြီ။ သူမ ဆက်ရှင်းပြနေဦးမယ်ဆိုရင် ပိုပို မှောင်လာတော့မယ် မဟုတ်ပါလား။

 

“အာ့ထောင် စန်းလန်ကို နင်ဘယ်လိုထင်လဲ” ကျောက်လန်ဟွာက သူမရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး။ သူမက ကျီကျောက်ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်၊ “အမေက ကြွားလုံးထုတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ စန်းလန်က အမေ့သားဆိုတော့ သူ့အကြောင်း အမေ ကောင်းကောင်း သိတယ်။ စန်းလန်က အပြင်ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အရ အေးစက်ပေမယ့် အတွင်းစိတ်ကတော့ နွေးထွေးပါတယ်။ တကယ်တမ်း သမီး သူနဲ့ အချိန်များများ ကုန်ဆုံးကြည့်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကောင်းတဲ့ အချက်တွေကို ရှာတွေ့ပါလိမ့်မယ်။”

 

“အမေ၊ ဒုတိယမရီး” ကျီကျောက်က ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်၊ “ရှန်းယောင်က အရမ်းကောင်းတယ်။ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။”

 

“ဟုတ်ပါပြီ၊ ဟုတ်ပါပြီ” ကျောက်လန်ဟွာက ဒါကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

 

အာ့ထောင်နှင့် စန်းလန်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စိတ်ဝင်စားနေသရွေ့ သူမ လုံးဝ စိတ်သက်သာရာရလိမ့်မည်။

 

ညနေခင်း လေနုအေးသည် မိုးမခပင်များကို ဖြတ်တိုက်ခတ်နေပြီး ကောင်းကင်တွင် ရောင်စုံတိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

 

ကျီကျောက်တစ်ယောက် နေ့လည်နေ့ခင်း တစ်ရေးအိပ်ရာမှ နိုးလာသောအခါ ပြတင်းပေါက်အောက်ရှိ ဇီဇဝါပန်းများပေါ် သူမရဲ့ အကြည့်တွေ အမှတ်မထင် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

 

အဖူးအပွင့်လေးတွေက ငြိမ်သက်စွာ ပွင့်လန်းနေပြီး တင့်တယ်သော ပန်းရနံ့သည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

 

ကျီကျောက်သည် သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ အသာလေး ပြုံးလိုက်မိသည်။

 

ညသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်ပသော ကြယ်ပွင့်လေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

 

ပန်းကန်လုံးနှင့် ထမင်းစားတူတွေကို စားပွဲပေါ်သို့ နောက်ဆုံးမှ ချလိုက်သည့် ရှန်းတာ့ရှန်က စိတ်ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလာခဲ့သည်။

 

“အာ့ထောင်တစ်ယောက် မီးဖိုချောင်အလုပ်တွေ အကုန်လုံးကို တာဝန်ယူပြီးကတည်းက ငါတို့မိသားစုရဲ့ စားချင်စိတ်တွေ တိုးပွားလာခဲ့တယ်။”

 

ကျောက်လန်ဟွာက ပြုံးပြီး စနောက်ကျီစယ်သည်၊ “အာ့ထောင် နင့်ကြက်သားဟင်းက အရမ်းအရသာရှိတယ်။”

 

“အာ့ထောင်ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာက ခရိုင်မြို့ စားသောက်ဆိုင်တွေရဲ့ စားဖိုမှူးတွေထက်အောင် ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်” ဒုတိယမရီးရှန်းက စိတ်ကျေနပ်စွာ မျက်လုံးကို မှေးစင်းပြီး စိတ်ပါလက်ပါ ချီးကျူးလိုက်သည်။

 

ကျီကျောက်သည် အပြုံးတွေကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ရှန်းမိသားစုတိုင်းရဲ့ ချီးကျူးမှုကို ခံယူလိုက်သည်။

 

အဆုံးတော့ သူမရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲလေ။

 

“အာ့ထောင် ငါ ဒီနေ့လည်က ရွာလူကြီးအိမ်ကို သွားခဲ့တယ်။ နင် အရင်က မေးထားတဲ့ အိမ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စက ပြေလည်သွားပြီ” ရှန်းတာ့ရှန်က ရွှင်မြူးစွာ ပြောလိုက်သည်။

 

“တကယ်လား” ကျီကျောက်က အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်၊ “သမီးတို့ တကယ်ပဲ ယာတောအိမ်တစ်လုံး ဝယ်လို့ ရနိုင်တာလား။”

 

“ငါတို့ ဝယ်စရာ မလိုဘူး။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဦးလေးဟူကျစ်ကသာ ငါ့ကို သတိမပေးခဲ့ရင် ငါ ဒါကို မေ့နေဦးမှာပဲ” ရှန်းတာ့ရှန်က ပြုံးပြီး ပြောသည်၊ “ငါတို့ခြံရဲ့ ညာဘက်ခြမ်းမှာ နေရာလွတ်ကြီး ရှိတယ် မဟုတ်လား။”

 

“အိုင်းယား…” ကျောက်လန်ဟွာသည်လည်း ဒါကို သတိရသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထောက်ခံသည်၊ “ဟုတ်သားပဲ၊ အဲ့ဒီမြေကွက်လွတ်က ငါတို့မိသားစုအပိုင်ပဲ။ ငါတို့ ဒါကို ဘယ်လိုမေ့နိုင်ရတာလဲ။”

 

ရှန်းတာ့ရှန်းတို့လင်မယားမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

 

“ငါတို့ခြံရဲ့ ညာဘက်ခြမ်း မြေကွက်လပ်က အရင်က ငါတို့အိမ်ပဲ။”

 

နောက်တော့ မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် အိမ်ထောင်ကျပြီး မိသားစုတစ်ခု ထူထောင်ရန်အတွက် ရှန်းတာ့ရှန်သည် ဒီခြံကို တည်ဆောက်ရန် သူ့စုဆောင်းငွေအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

 

“အဲဒီတုန်းက လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံ အရမ်းကြပ်တည်းနေခဲ့တယ်” အရင်က အကြောင်းတွေကို ပြန်ပြောရင်း ရှန်းတာ့ရှန်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်၊ “မင်းတို့အဘိုးအဘွားတွေ စောစောစီးစီး ဆုံးပါးသွားတဲ့အတွက် ငါက ကိုယ့်လက်ကိုယ့်ခြေ အားကိုးပြီး ကြီးပြင်းခဲ့ရတယ်။ မြတ်စွာဘုရားက ငါ့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပြီး ကံကောင်းထောက်မလို့ ငါ မင်းတို့အမေနဲ့ သိကျွမ်းခွင့် ရရှိခဲ့တယ်။ နောက်တော့ မင်းတို့အမေနဲ့ ငါ လက်ထပ်ဖို့အတွက် ဒီခြံကို ဆောက်ဖို့ စုဆောင်းငွေကို အကုန်သုံးခဲ့တဲ့အပြင် ပိုက်ဆံကိုပါ ချေးငှားခဲ့ရတယ်။”

 

“မင်းတို့အမေက ငါ့အတွက် ကောင်းချီးလေးပဲ။ ငါးနှစ်မပြည့်ခင်မှာပဲ သူက ငါ့အတွက် ထွားထွားကြိုင်းကြိုင်း သားယောကျာ်းလေး သုံးယောက် မွေးဖွားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်” ရှန်းတာ့ရှန်က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြောခဲ့သည်၊ “ရှန်းဟယ်တစ်ရွာလုံးမှာ ငါ ရှန်းတာ့ရှန်က သားအများဆုံးပဲ။”

 

Prev Next