အခန်း
(၁၀၆) - မွေးစားအဖွား ရောက်လာပြန်ပြီ
ဒုတိယမရီးရှန်းသည်
သူမ၏ နားရွက်ပေါ်တွင် ပန်ဆင်ထားသည့် လိပ်ပြာနားဆွဲလေးကို ဂုဏ်ယူစွာ လှုပ်ယမ်းကာ ပျော်ရွှင်သော
အပြုံးဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်၊ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အာ့ထောင်က ကြင်နာတတ်ရုံသာမကဘဲ အရသာရှိတဲ့
အစားအစာတွေ အများကြီးကိုလည်း ချက်ပြုတ်နိုင်တယ်။ အစ်မရှုဖန် အခုချိန်ကစပြီး နင် ငါတို့အာ့ထောင်အကြောင်း
မကောင်းမပြောနဲ့နော်။ မဟုတ်ရင် ငါ စိတ်မချမ်းသာဘူး၊ နင် မှတ်မိပြီလား။”
“ဒါပေမယ့်
ကျီအာ့ထောင် အရင်က အရှက်မရှိတဲ့ အရာတွေ အများကြီး လုပ်ဖူးတယ်…” ရှုဖန်က မကျေမနပ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ
တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ကျောက်ရှုဖန်”
ဒုတိယမရီးရှန်းက ရုတ်တရက် ထအော်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး
သူမ၏ အကြည့်တွေက ထိုအခိုက်မှာ တဖြည်းဖြည်း အရမ်းစူးရှလာခဲ့သည်၊ “နင် ငါတို့အာ့ထောင်အကြောင်း
သူမရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မကောင်းသတင်း မပြောနဲ့။ အရင်က အကြောင်းတွေကလည်း သူများတွေ ပြောဆိုခဲ့ကြတာပဲရှိတယ်။
ငါတို့အာ့ထောင်က ဘယ်တော့မှ အရှက်မရှိတဲ့ လုပ်ရပ်တွေ မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ သူမက အနေအထိုင်
မှန်ကန်တယ်။ နင်တို့တွေလို တခြားသူတွေကို သူများနောက်ကွယ်မှာ အမြဲ အပုတ်ချတတ်တဲ့ သူမျိုး
မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ရွံဖို့ကောင်းတယ်။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက်
ဒုတိယမရီးရှန်းသည် ရှုဖန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။
ဒုတိယမရီးရှန်းက
ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ခဲ့တာကို ခွန်းတုံ့မပြန်နိုင်သဖြင့် ရှုဖန်တစ်ယောက် မျက်ဝန်းနီ(မျက်ရည်ကျလုမတတ်
မျက်ဝန်း)များဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
တခြားလူတွေကလည်း
အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။
လူတိုင်းရဲ့
မြင်ကွင်းထဲ မီးခိုးရောင်ရင့်ရင့် အဘွားကြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ဒုတိယမရီးရှန်း၊
ဟိုးကို တစ်ချက်ကြည့်စမ်းပါဦး၊ အဲ့အဘွားကြီးက နင့်ယောက္ခမကို စိုက်ကြည့်နေတာမလား။”
အဘွားကြီးသည်
ဆံပင်ကို သေသေသပ်သပ် ဖြီးသင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းထောင့်ရှိ ကျီးခြေထောက်သည် ရာသီဥတုဒဏ်ကို
ခံရရုံသာမက အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည့်အသွင်ပေါ်သည်။ သူမရဲ့ အကြည့်တွေက ကျောက်လန်ဟွာထံ
စေ့စေ့စပ်စပ် ရောက်ရှိနေပြီး သူမကို ကြည့်ရတာ အလွန်ထူးဆန်းသည်။
“အမေ”
ဒုတိယမရီးရှန်းက ကျောက်လန်ဟွာ၏ နံဘေးသို့ အလျင်စလို လျှောက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်မောင်းကို
မသိစိတ်က မှီတွဲလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “အမေ ဘယ်ဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကြည့်။
အမေ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ အဘွားကြီးတစ်ယောက်က စိုက်ကြည့်နေတယ်။”
ဒုတိယမရီးရှန်း၏
လက်ညှိုးညွှန်ရာကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လန်ဟွာက သူမ၏ မျက်ခုံးတွေကို အသာပင့်လိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည်
အာ့ထောင်၏ မွေးစားအဖွား အမျိုးသမီးရှဲ့မှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။
အခြေခံအကျဆုံးသော
ဧည့်ခံမှုဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်လန်ဟွာသည် အမျိုးသမီးရှဲ့အား ရှန်းမိသားစုအိမ်ခြံဝင်းသို့
အပြုံးဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်
ကျီကျောက်သည် မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ကြက်သားတုံးများကို လှီးဖြတ်နေသည်။ သူမသည် ယနေ့ နေ့လည်စာအတွက်
ကြက်သားဟင်းကို ချက်ပြုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ ဖြစ်သည်။
ကြက်သားကို
ချိုချို ချဉ်ချဉ် အရသာလေးရအောင် ချက်ပြုတ်ဖို့ စဉ်းစားနေချိန်မှာ အမျိုးသမီးရှဲ့ အလည်ရောက်လာတဲ့
သတင်းကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
အဘိုးကြီးကျီ၏
ဈာပနမှစပြီး သူမနှင့် အမျိုးသမီးရှဲ့တို့သည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံခြင်းကို
သတိရှိရှိ ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။
ရှန်းမိသားစုဧည့်ခန်း။
ကျောက်လန်ဟွာက
မတ်ပဲစွပ်ပြုတ် တစ်ခွက် လောင်းထည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ အမျိုးသမီးရှဲ့ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်၊
“ရှင် ဒီကို တစ်လမ်းလုံး လမ်းလျှောက်လာတာ၊ ရေငတ်နေတော့မှာပဲ။”
အမျိုးသမီးရှဲ့က
မတ်ပဲစွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို ချက်ချင်း လှမ်းယူပြီး တစ်ကျိုက်တည်း မော့ချလိုက်သည်၊ “ဟုတ်တယ်၊
ဒါပေမယ့် မတ်ပဲစွပ်ပြုတ်ထဲ သကြား အရမ်းနည်းနေသလိုပဲ။ အချိုအရသာ သိပ်မလုံလောက်ဘူး။”
ကျောက်လန်ဟွာက
တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး သူမ၏ စကားကို လျစ်လျူရှုထားသည်။
အမှန်တော့
တချို့လူတွေက သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးရင် မင်းခေါင်းပေါ် နင်းတက်တဲ့အထိ ကန်းတက်ကြလိမ့်မည်။
တိုက်ဆိုင်စွာပဲ
အမျိုးသမီးရှဲ့သည်လည်း ထိုသို့သော လူစားမျိုးပင်။
ကျောက်လန်ဟွာသည်
ခင်ပွန်းသည် အရိုး မဆွေးမီ နောက်အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သော အမျိုးသမီးရှဲ့ ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးများကို
စိတ်နှလုံးထဲကပင် အရမ်းရွံရှာသည်။ ပို၍ ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ ဒီအမျိုးသမီးသည် သူမရဲ့
သွေးသားရင်း မြေးဖြစ်သူကို သူမ၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် စွန့်လွှတ်ရန်ပင် ဆန္ဒရှိနေခြင်း
ဖြစ်သည်။
“ငါတို့အာ့ထောင်က
ရှန်းမိသားစုအတွက် ငွေအများကြီး ရှာပေးခဲ့တယ်လို့ကြားတယ်” အမျိုးသမီးရှဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်
အပျော့ဆွဲပြောဆိုချင်သော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်၊ “အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့
ငါ တကယ် နောင်တရမိတယ်။ အာ့ထောင်ကို လက်ထပ်ထိမ်းမြားဖို့အတွက် ရှန်းမိသားစုက ငွေနှစ်လျန်းပဲ
သုံးစွဲခဲ့တယ်။ နင်တို့ရှန်းမိသားစုက တကယ့်ကို အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရသွားတာပဲ။”
အမျိုးသမီးရှဲ့က
ရှန်းဟယ်ရွာသို့ မလာခင်ကတည်းက အကြောင်းစုံကို စုံစမ်းမေးမြန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူမသည်
အာ့ထောင်က ခရိုင်မြို့ရှိ ဟုန်ရှင်းစားသောက်ဆိုင်နှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိရုံသာမက
ငွေများစွာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်
သူမသည် အာ့ထောင်ကို အလုပ် ပင်ပင်ပန်းပန်း ကြိုးစားပြီး ကူညီပံ့ပိုးခဲ့တာ မဟုတ်စေကာမူ
နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာတော့ ဖြစ်သည်။
ယုတ္တိရှိရှိပြောရမယ်ဆိုရင်
ကျီအာ့ထောင်က သူမအပေါ် ကျင့်ဝတ်သိတတ်ရပေမည်။