Chapter - 28 : အမှတ်တရများအတွက် ဓာတ်ပုံ

သင်တန်းသားအားလုံးထဲတွင် လုရွှိသည် ကျိရှိုးနျန် အပေါ် အနက်ရှိုင်းဆုံး အထင်အမြင်အား ချန်ထားခဲ့သူဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လုရွှိသည် ကျိရှိုးနျန်၏ ပရိသတ်တစ်ဦးဖြစ်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ လုရွှိ၏ အရည်အချင်းများ အလွန်ကောင်းမွန်နေသောကြောင့်ပင်။ ပြင်ပရုပ်ရည်မှသည် စိတ်နေသဘောထားအထိ၊ လုရွှိသည် ဦးခေါင်းမှ ခြေဖျားအထိ ဂုဏ်သိက္ခာ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ထိုမျှ ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသူ မည်သည့်နေရာသွားသွား အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်လာပေမည်။

သူ့နာမည်ခေါ်လိုက်သံကြားသဖြင့် ကျိရှိုးနျန်မှာ မသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် အခြားသူများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ရသည်ကို သိပ်မကြိုက်သော်လည်း၊ လုရွှိထံ မျက်နှာမူလျက် ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု လိုတာရှိလို့လား”

လုရွှိသည် သူ၏ပစ်မှတ်နှင့် ပိုမိုနီးစပ်စေရန်အတွက်သာ ကျိရှိုးနျန်အား ရပ်တန့်ရန် ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

တရားမဝင်နေထိုင်သူဖြစ်နိုင်သည့် ထိုလူအား မျက်နှာမူလိုက်သောအခါ လုရွှိ၏ရင်ထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု ပိုများလာသည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအား မျက်လုံးတစ်ဝက်ပိတ်လျက် ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ သူသည် လက်ရှိတွင် ကျိရှိုးနျန်၏ ပရိသတ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသည်ကို သတိပေးကာ ပြုံး၍ သူ့ထံ လျှောက်သွားလေသည်။

"နျန်ကော၊ ကျွန်တော် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရိုက်လို့ရမလား"

လုရွှိသည် မျက်နှာတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အတွင်းပိုင်းမှ ကြယ်ရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် 'ဖောက်သည်' အား တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် မဖုံးကွယ်နိုင်သည့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာမှု တစ်ခုဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ အခြားသူများကမူ ၎င်းအား ကွဲပြားစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။

လုရွှိသည် ရှိုးပွဲတွင် လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုခံရသည့် ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဖန့်ဇုန်းသည် သူတည်းဖြတ်နိုင်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖမ်းမိနိုင်စေရန်အတွက် VJ အား သူ့အပေါ် အချိန်ပို၍ အာရုံစိုက်ရန် အထူးညွှန်ကြားထားသည်။ လုရွှိသည် ကျိရှိုးနျန် နှင့်အတူ ဓာတ်ပုံရိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ VJ သည် ဘေးတွင် ရပ်လျက် ကင်မရာဖြင့် အခိုက်အတန့်အား မှတ်တမ်းတင်နေသည်။

VJ သည် နာမည်ကြီး ဖျော်ဖြေရေးသမားများစွာ ရိုက်ကူးဖူးသော်လည်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ လုရွှိနှင့် ကျိရှိုးနျန်သည် အပိုမီးရောင် သို့မဟုတ် မှန်ကန်သော ထောင့်များအတွက် မည်သည့် ချိန်ညှိမှုမှ မလိုအပ်သော နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြပေသည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ပုံတူဓာတ်ပုံတစ်ပုံနှင့်တူနေ၏။ ခန့်ညားသော ယောက်ျားနှစ်ယောက်သည် ဆွဲဆောင်မှုနှစ်ဆအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ကျိရှိုးနျန်မှာ လုရွှိသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာကာ အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤအပြုအမူမျိုးသည် ပရိသတ်များအတွက် ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်သည် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုအား ဖုံးကွယ်မထားပေ။ ကျိရှိုးနျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ ရနိုင်တာပေါ့”

လုရွှိသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူ၏ ဖုန်းအား ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခု သတိရသွားသည်။

"နျန်ကော၊ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ကျွန်တော်တို့ ဖုန်းတွေကို ယူသွားတယ်၊ နျန်ကောရဲ့ ဖုန်းနဲ့ အရင်ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ဆီ ပို့ပေးလို့ရမလား"

သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် Friend Add ချင်ကြသည်။

ကျိရှိုးနျန်၏ အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရေးမှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူ၏ ဖုန်းနံပါတ် စာရင်းတွင် လူအများကြီး မရှိပေ။

သို့သော် လုရွှိတွင် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသောကြောင့် သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လုရွှိ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်လာပြီး သိသာစွာပင် စိတ်ကောင်းဝင်နေပုံရသည်။

ထိုနှစ်ဦး ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် အတူတကွ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်သောအခါ VJ သည် ထိုအခိုက်အတန့်အား မှတ်တမ်းတင်ရန် ချက်ချင်း ဘေးသို့ သွားလိုက်သည်။

သူသည် ကင်မရာမှန်ဘီလူးအား ကျိရှိုးနျန်၏ ဖုန်းပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး ကင်မရာအက်ပ်အား ဖွင့်ကာ လုရွှိအား အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည့် သူ၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများအား ရိုက်ကူးလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လူနှစ်ဦးသည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချပ်တွင် ရပ်နေကြပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖိအားပေးနိုင်လောက်အောင် ဝေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် နီးလွန်းခြင်း မရှိပေ။ ကျိရှိုးနျန်မှာ မွေးရာပါ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး မည်သည့်ထောင့်မှ ကြည့်ကြည့် အပြစ်အနာအဆာ မရှိပေ။ 

သူ့နှင့် ဘောင်တစ်ခုတည်းတွင် ရပ်နေသည့် မည်သည့် အမျိုးသား သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးမဆို သူ၏ တည်ရှိမှုကြောင့် အလွယ်တကူ မှေးမှိန်သွားတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိရှိုးနျန်တွင် အဖွဲ့လိုက် ဓာတ်ပုံသတ်သမား ဟူသည့် နာမည်ပြောင်လည်း ရှိ၏။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူသည် လုရွှိနှင့် တစ်ဘောင်တည်းတွင် ရပ်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့ တစ်ဦးစီတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ရုပ်ရည်များသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် သဟဇာတဖြစ်နေသည်။ ဖုန်းဖြင့် ရိုက်ထားသော ဆယ်လ်ဖီပင်လျှင် အလွန် မျက်စိပသာဒဖြစ်နေတော့သည်။

VJ သည် ကင်မရာမျက်နှာပြင်အား ကြည့်ပြီးနောက် ထိုနှစ်ဦးအား ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန့်ဇုန်းသည် လူရွေးချယ်ရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော မျက်လုံးရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိရှိုးနျန် သည်ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ဖုန်းအား မြှောက်လိုက်စဉ်၊ လုရွှိသည် ကင်မရာအား ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းအား လှုပ်ယွလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ အကြည့်သည် ကျိရှိုးနျန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် အမှတ်အသားဆီသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

ကျိရှိုးနျန်သည် လုရွှိအား ဆယ်လ်ဖီ ပြသရန် ဖုန်းကမ်းပေးလိုက်သောအခါ၊ သူသည် ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် လက်လှမ်းထုတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင် အမှတ်အသားအား တို့ထိလိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်နေတာ ထူးဆန်းလိုက်တာ…နျန်ကော၊ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာလည်း ဒီလိုပုံစံတူ မွေးရာပါအမှတ်အသား ရှိတယ်”

မွေးရာပါအမှတ်အသားလား

"ငါ့မှာ မွေးရာပါအမှတ်အသား မရှိပါဘူး”

ကျိရှိုးနျန်သည် လုရွှိ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်၍ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်အား ကြည့်ကာ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"ဒါက မွေးရာပါအမှတ်အသား မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ မှင်နဲ့ပွတ်မိသွားတာ ဖြစ်မယ်"

"ဟုတ်လား”

လုရွှိမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အဖြေရှိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ အပြစ်ကင်းစင်နေသည်။

"ရွှိကော၊ ကျွန်တော်တို့ အဆင့်အင်္ကျီတွေကို အတူသွားယူမလား"

"လာပြီ!"

လုရွှိ သည် သူ၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မီပြီးဖြစ်ရာ၊ ကံအားလျော်စွာ ရွှီလဲ့လဲ့သည်သူ၏ နာမည်အား လှမ်းခေါ်လိုက်သဖြင့် ကျိရှိုးနျန်အား နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

''သွားတော့၊ ကံကောင်းပါစေ!"

ကျိရှိုးနျန်သည် သူ၏ အသံတွင် နွေးထွေးမှုဖြင့် လုရွှိအား အားပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ ခဏခဏ ပြန်ရောက်နေလေသည်။

သူ့အား လုရွှိက မပြောပြခဲ့ပါက ထိုအမှတ်အသားအား သူသတိထားမိမည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ဖြူဖျော့သော လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် အနည်းငယ်ရှိပြီး မျက်စိဆံပင်မွှေး စူးနေသည်။

ကျိရှိုးနျန်သည် သန့်ရှင်းမှုအား နှစ်သက်ပြီး ၎င်းကို သန့်စင်အောင် ဆေးကြောရန် ရေချိုးခန်းသို့ ချက်ချင်း သွားလေသည်။

သူသည် ရေချိုးခန်းမှန်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ လက်ဆေးဆပ်ပြာ အနည်းငယ် ညှစ်ထုတ်ပြီး စုပ်ခွက်ပေါ်တွင် ကိုင်းလိုက်ကာ အမှတ်အသားအား ဆေးကြောလေသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်အား ပွန်းသည်အထိ ပွတ်တိုက်ပြီးသော်လည်း ထိုအနက်ရောင် အမှတ်အသားမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မပျက်ပြယ်သွားပေ။

ကျိရှိုးနျန်သည် အမှတ်အသားအား ပို၍ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်တိုက်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ထိုးဖောက်သွားသည့် နာကျင်မှုအား ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိရှိုးနျန်သည် မသိစိတ်ဖြင့် လေရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ အခြားလက်ဖြင့် အမှတ်အသားပေါ်ရှိ နာကျင်မှုကအား ညင်သာစွာဖိထားလိုက်သည်။

သူခေါင်းမမော့မီလေးတွင် မှန်အား ကျော်ဖြတ်ကာ မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်တစ်စ အလင်းတစ်ချက် လျှပ်တစ်ပြက်လက်သွားသည်။

ကျိရှိုးနျန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းအားတင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

၎င်းသည် မည်သည့်အချိန်က စတင်ခဲ့သည်ကို သူမသိသော်လည်း၊ သူသည် အခြားသူများ မမြင်နိုင်သည့် အရာများအား မကြာခဏ မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ပထမတွင် သူသည် လုံလောက်စွာ အနားမရသောအခါ အိပ်မက်ဆိုးများ မက်ခြင်းသည် ပုံမှန်ဟု သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ချယုံကြည်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထို 'အရာများ' ပေါ်လာခြင်းသည် ပို၍ပို၍ မကြာခဏ ဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့အား မြင်ရုံသက်သက်မျှ မဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် သဘာဝလွန်အရာများအား မယုံကြည်သော်လည်း၊ ငယ်စဉ်က ဆရာတစ်ဦးသည် သူ့အတွက် ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်ကို သူတွေးမိသည်။

အိုမင်းသည်အထိ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ပြီး သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခြင်း ဖြစ်မည်။

ကျိရှိုးနျန်၏ လက်ချောင်းသည် ထိုအမှတ်အသားအား ပွတ်တိုက်မိပြီး မသိစိတ်ဖြင့် သူ၏ ခွန်အားအား အသုံးပြုကာ...

အဆင့်များကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားနိုင်ရန်အတွက်၊ ရှိုးပွဲသည် လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း သင်တန်းသားများ ဝတ်ဆင်နိုင်ရန် မတူညီသော အရောင်အသွေးရှိ ရှပ်အင်္ကျီများအား အထူးပြင်ဆင်ပေးထားသည်။

သင်တန်းသားများအားလုံးအတွက် တူညီသော ရိုးရှင်းပြီး ဆန်းသစ်သော အားကစားဝတ်စုံများဖြစ်ပြီး အရောင်များသာ ကွဲပြားသည်။

A-rank အရောင်မှာ ခရမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး၊ B-rank မှာ အစိမ်းရောင်၊ C-rank မှာ အပြာရောင်၊ D နှင့် F-rank နှစ်ခုစလုံးမှာ မီးခိုးရောင် တူတူပင်ဖြစ်သည်။

ပွယောင်းယောင်း အားကစားဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော သင်တန်းသားအုပ်စုနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ အရပ်ရှည်သော ကိုယ်ခန္ဓာများနှင့် ခန့်ညားသော မျက်နှာများသည် လူများအား အလှအပနှင့် လူငယ်များ၏ လှိုင်းလုံးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်ဟုသာ ခံစားရစေနိုင်သည်။

''ရွှိကော၊ ခင်ဗျားက အရမ်းချောတာပဲ''

လုရွှိ၏ တရားဝင် ပရိသတ်ဖြစ်သူ ရွှီလဲ့လဲ့သည် လုရွှိအား မြင်ပြီးနောက် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

လုရွှိ၏ အသားအရေသည် ဖြူဖျော့ပြီးဖြစ်၍ ခရမ်းရောင်နှင့်အတူ တွဲသောအခါ သူ၏ အသားအရေသည် ပို၍ပင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေပုံရသည်။

ရွှီလဲ့လဲ့ တစ်ယောက်တည်း အံ့အားသင့်သွားသည် မဟုတ်ပေ။ အခြားသင်တန်းသားများပင် လုရွှိအား မြင်သောအခါ ထိုနည်းအတိုင်း တွေးခဲ့ကြသည်။

လူငယ်များသည် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော စရိုက်များရှိသည်။ လုရွှိ၏ လူကြိုက်များမှုနှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်မှ နောက်ပြောင်လိုက်၏။

"ငါ တကယ် ခြုံးခြုံးကျတော့မယ်၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ဒီအင်္ကျီက ကျောင်းဝတ်စုံလို ဖြစ်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ လုရွှိပေါ်မှာကျတော့ နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ်လိုပဲ"

"အိုး၊ ရှုန်းတိတို့ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ငါလည်း အဲဒီလို ခံစားရတယ်"

"ခရမ်းရောင်က လုရွှိနဲ့ အရမ်းလိုက်တယ်၊ ငါလည်း စမ်းဝတ်ကြည့်ချင်လာပြီ"

"ဒါဆိုရင် မင်း ပိုကြိုးစားဖို့ လိုပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ A-rank ရဲ့ ရှပ်အင်္ကျီတွေပဲ ခရမ်းရောင်မို့လို့လေ”

...

အဝတ်အစားအသစ်များ ပြောင်းဝတ်ပြီးနောက် သင်တန်းသားများသည် ၎င်းတို့၏ အဆင့်အလိုက် အုပ်စုလေးစု ခွဲလိုက်ကြသည်။ A, B, နှင့် C တို့သည် ၎င်းတို့၏ သီးခြားအုပ်စုများအဖြစ် ခွဲထွက်ကြပြီး D နှင့် F တို့ကိုမူ အတူတကွ အုပ်စုဖွဲ့ထားသည်။

အဆင့်အလိုက် ကျွမ်းကျင်သော အကနည်းပြတစ်ဦးစီအား တာဝန်ပေးထားသည်။ အဆင့်တစ်ခုတွင် လူနည်းလေလေ၊ လူတစ်ဦးချင်းစီ ပိုမို အာရုံစိုက်ခံရလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် C နှင့် D ရာထူးရှိ သင်တန်းသားများသည် အဆင့်များ တက်နိုင်ရန်အတွက် အခြားသူများထက် ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။

ရာထူးများ၏ မီးမောင်းထိုးပြချက်အနေဖြင့် A-rank သည် ပိုမိုသော အရင်းအမြစ်များ ရရှိနိုင်သည့်အပြင် ပိုမို အာရုံစိုက်ခံရပေလိမ့်မည်။

အစောပိုင်း အကဲဖြတ်ခြင်းအား စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အခြေခံထားသည်။ ထင်ရှားသော အရည်အသွေး တစ်ခုခုရှိပါက A-rank သို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရနိုင်သည်။ သို့သော် ဤအဆင့်၏ အကဲဖြတ်ခြင်းသည် မတူညီပေ။ နည်းပြဆရာများသည် ပြည့်စုံသော စွမ်းရည်အား မြင်လိုကြသည်။

သုံးရက်အတွင်း သူတို့သည် လုံးဝအသစ်ဖြစ်သော အကအား သင်ယူရပေလိမ့်မည်။ ဤစမ်းသပ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ သင်တန်းသားများ၏ အကစွမ်းရည် ဖြစ်သည်။ D နှင့် F rank များပင် ဖြစ်သော်လည်း ထိုကဏ္ဍတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်မှုရှိသည့် လူအတော်များများ ရှိခဲ့သည်။

၎င်းတို့အားလုံး စမှတ် တူညီခဲ့ကြသော်လည်း၊ အချိန်ကြာကြာ လေ့ကျင့်မထားသော သင်တန်းသားများ သို့မဟုတ် အကအားနည်းသောသူများအတွက် ဤအဆင့်၏ အကဲဖြတ်ခြင်းမှ ဖိအားမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့်တူနေသည်။

လုရွှိ၏ လေ့ကျင့်ချိန်သည် မကြာသေးကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူ၏ ရာထူးကျဆင်းမည်ဟု လူအများက ခန့်မှန်းထားကြသည်။

သို့သော် လူတိုင်းသည် မတူညီသော အကခန်းမများတွင် ရှိနေသောကြောင့် A-rank ရှိ သင်တန်းသားများနှင့် နည်းပြဆရာသာ လုရွှိ၏ လှုပ်ရှားမှုများ မည်သို့ရှိသည်ကို မြင်နိုင်ကြသည်။

BTT အဖွဲ့ဝင်များမှလွဲ၍ A-rank တွင် ချိုင်စစ်ယွမ် အမည်ရှိ နောက်ထပ် သင်တန်းသားတစ်ဦး ရှိသေးသည်။

ချိုင်စစ်ယွမ်၏ သီဆိုမှုသည် ကောင်းမွန်ပြီး၊ သူသည် အေဂျင်စီတစ်ခုနှင့် လက်မှတ်ရေးထိုးကာ အယ်လ်ဘမ်တစ်ခု ထုတ်ဝေပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အားသာချက်မှာ သူ၏ သီဆိုမှုဖြစ်သည်။ မနေ့က အကဲဖြတ်မှုတွင် ချိုင်စစ်ယွမ်သည် သူ၏ အသံစွမ်းရည်အပေါ် မှီခို၍ A-rank သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။

သို့သော် သူ၏ သီဆိုနိုင်မှု စွမ်းရည်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ညီညွတ်မျှတမှုအား ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ချိုင်စစ်ယွမ်သည် အက မကတတ်သော ဂန္တဝင် ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

နှိုင်းယှဉ်မှု မရှိပါက ထိခိုက်မှုမရှိပေ။ သူနှင့် လုရွှိတို့သည် အကနည်းပြ၏ လမ်းညွှန်မှုအား လိုက်နာနေစဉ်တွင် BTT အဖွဲ့ဝင် ငါးဦးသည် အကအား အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် လိုက်နိုင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ချိုင်စစ်ယွမ်သည် ၎င်းအား မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်လာသော်လည်း သူပို၍ စိုးရိမ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာသည်။

နည်းပြမှ သုံးနာရီကြာ သင်ကြားခဲ့ပြီး၊ သူသည် ရုန်းကန်နေပြီးနောက် အက၏ တစ်ဝက်မျှသာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အနားယူချိန်သို့ ရောက်သည်အထိ ကြိုးစားနိုင်ခဲ့သည်။ ချိုင်စစ်ယွမ်သည် လုရွှိ ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေသည့် လူငါးဦးအား ကြည့်ရင်း သူ၏ ခေါင်းအား ကုတ်လိုက်သည်။

"အကက အရမ်းခက်တာပဲ”

သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်ကျဆင်းသွားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်ယောင်လာပြီး ပို၍ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်လာသည်။

"ငါ A-rank ကနေ F-rank ကို ကျသွားမှာ အရမ်းကြောက်တယ်၊ အဲဒီလိုဖြစ်ရင် အရမ်းရှက်ဖို့ကောင်းမှာပဲ”

သူသည် လုရွှိအား ဤအရာအားလုံး ပြောပြခြင်းမှာ သူ့နည်းတူ အဆင့်ကျမည့်သူ တစ်ဦးဦး လိုချင်သောကြောင့်သာဖြစ်သည်။

သူသည် လုရွှိ အကကနေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကောင်းမွန်ပြီး အကအား ကောင်းစွာ လိုက်နိုင်သော်လည်း၊ လှုပ်ရှားမှုများအား သူ မရင်းနှီးသေးကြောင်းနှင့် သူသည် အစပြုသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ကံကောင်းစွာပင် လုရွှိသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ချိုင်စစ်ယွမ်သည် ယခုအခါ အဆင့်ကျဆင်းခြင်းသည် အထီးကျန်ခြင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် လုရွှိသည်လည်း သူ့နည်းတူ ပြဿနာအား စိုးရိမ်လိမ့်မည်ဟု တွေးထားသော်လည်း၊ လုရွှိ သည် အဆင့်ကျဆင်းမည့် ပြဿနာအား တစ်ခါမျှပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိသည်ကို သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ချိုင်စစ်ယွမ်သည် လုရွှိသည် စိတ်ကြီးသူဖြစ်သည်ဟု တိတ်တိတ်ကလေး တွေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"လုရွှိ၊ မင်း အကကို သင်ပြီးပြီလား”

လုရွှိ ခေါင်းခါရင်း ဂရုမစိုက်စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"မပြီးသေးဘူး"

"ဒါဆို မင်း အကဲဖြတ်ဖို့အတွက် စိတ်ပူနေလား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သုံးရက်ပဲ ကျန်တော့တာလေ”

လုရွှိသည် ထိုစကားများ ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ သဘောထားသည် အရင်လိုပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။

"ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် ပြောတာပဲ၊ သုံးရက်တော့ ကျန်သေးတယ်လေ"

ဖန့်ဇုန်းသည် လုရွှိ၏ စကားအား နားထောင်လျက် မော်နီတာများရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နောက်ကလူအား ခေါင်းလှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှိုးနျန်၊ ဒီကလေးက မင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ပုံစံကို သတိရစေတယ်"

သို့သော်၊ ၎င်းတို့၏ လက်ရှိတိုးတက်မှုအား ကြည့်ပါက လုရွှိနှင့် ချိုင်စစ်ယွမ်တို့၏ အကစံနှုန်းများသည် တကယ်တမ်း မကွာခြားလှပေ။ သို့သော် တူညီသော ပြဿနာအား ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဤလူနှစ်ဦး၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသည်။

ကျိရှိုးနျန်သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေသော လုရွှိအား ကြည့်ပြီး အကဲဖြတ်ပွဲနေ့ရောက်ရှိရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

~~~