Chapter : 70 ( ထာဝရတောက်ပခြင်း [10] )

Chapter : 70 ( ထာဝရတောက်ပခြင်း [10] )

ရှန့်ချန့်ယန်: "ခင်ဗျားဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ"

"ဟမ်..."

ဟိုင်ရိ အတွေးထဲမှာ နစ်မြောနေသည်။

"ဘာမှမရှိပါဘူး၊ ဒီဆိုင်းဘုတ်က တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းလုပ်ထားတယ်"

ရှန့်ချန့်ယန်: "မပျော်ဘူးလား"

"ငါ ပျော်လွန်းလို့တောင် အတုအယောင်လို့ ခံစားရတယ်"

ဟိုင်ရိက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန် တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ဟိုင်ရိ ပါးစပ်မှ စကားထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နောင်တရမိသည်။ ရှန့်ချန့်ယန် ခေါင်းငုံ့ပြီး နဖူးကို နမ်းလိုက်သောအခါ ဘယ်လိုလုပ်ရမည်ကို သူစဉ်းစားနေမိ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်"

ဟိုင်ရိ: ...

"အဲလိုသဘောပြောတာမဟုတ်ဘူး"

ဟိုင်ရိက ပြုံးရင်း သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဘာလို့တောင်းပန်ရတာလဲ"

ရှန့်ချန့်ယန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဒါက တကယ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ စဉ်းစားရမှာ"

ဟိုင်ရိက မျက်နှာသေဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အဲဒါမျိုးလား၊ ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေရှိလဲ"

ရှန့်ချန့်ယန်: "ကျွန်တော်မသေချာသေးဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် erhu ကို ကောက်ယူပြီး သူ့အတွက် < Hope Betrayed > ကိုတီးခတ်လိုက်သည်။ ဟိုင်ရိ စိတ်အေးသွား၏။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျားက အရမ်းတော်တာပဲ၊ တခြားဘာတွေ တီးနိုင်သေးလဲ"

အလုပ်သမားများက ပြောလိုက်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။

"တတိယသူဌေး နားထောင်ချင်တာ ဘာမဆို ငါတီးပေးမယ်"

"အနည်းငယ်စောင်းနေတယ်၊ ညာဘက်ကို နည်းနည်းထပ်ရွှေ့"

အလုပ်သမားများက ချိန်ညှိလိုက်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန်: "အဆင်ပြေပြီ"

ဆိုင်းဘုတ်တပ်ဆင်ပြီးနောက် ရှန့်ချန့်ယန်က ငွေရှင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ဆံပင်ဝါ ထွက်လာပြီး ကြည့်လိုက်၏။ သူ ခွက်တစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး ၎င်းသည် မြေကြီးထဲမှ ခုမှထုတ်ထားပုံရသော ကြွေပန်းနှမ်းခွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတွင်းတွင် ဝံပုလွေသီးလက်ဖက်ရည် ရှိ၏။

ဟိုင်ရိ: "ကျန်းမာရေးအတွက်လား"

"ငယ်ငယ်ကတည်းကသောက်တာ"

ဆံပင်ဝါ တစ်ခွက်သောက်လိုက်သည်။

"ဆိုင်းဘုတ်က လှတယ်"

‘နွေဦးရေစီး’ ဟူသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို Fangzheng ပုံစံ ( တရုတ် font တစ်မျိုး ) ဖြင့် ရေးထားပြီး အထည်စပေါ်တွင် မမှန်မကန် စီစဉ်ထားသည်။ နောက်ခံသည် ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ မညီညာသော လှိုင်းတွန့်များဖြစ်၏။ အလင်းစက်များ ထိုးကျသောအခါ ၎င်းတို့သည် ‘နွေဦးရေစီး’ ဟူသော စကားလုံးများကို ပွေ့ဖက်ထားသည့် နူးညံ့သော လှိုင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဟိုင်ရိ: "မင်းရဲ့ ယန်ကော ရွေးခဲ့တာ"

ဆံပင်ဝါ: "ယန်ကောမှာလည်း အလှအပဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုရှိတာပဲ"

''အချစ်ပင်လယ်ကလည်း မဆိုးပါဘူး"

ဟိုင်ရိ: "စကားနည်းနည်းပဲပြော"

ဆံပင်ဝါသည် သူ့၏ 'အချစ်ပင်လယ်' ကို မည်သို့စီစဉ်ရမည်နှင့် လမ်းကြားမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်လာသောအခါ မည်မျှကောင်းမွန်မည်ကို စိတ်ကူးယဉ်မှုတွင် ဆက်လက်နစ်မြောနေခဲ့သည်။ ယီဝေသည် အနက်ရောင် အလုပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏လက်များကို ကျောနောက်တွင် ထားရှိ၏။ သူတို့ကိုကြည့်လိုက်ရင်း ပြော၏။

"ဘာလဲ ငါ့ကို မကြိုဆိုဘူးလား"

ဟိုင်ရိ: "မင်းမှာ ဒီဝတ်စုံတစ်စုံပဲ ရှိတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ယီဝေ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါမလဲရသေးတာ"

ဟိုင်ရိ: ...

ယီဝေ: "မင်းငါ့အတွက် လျှော်ပေးတော့မလို့လား"

ဟိုင်ရိ: "မလဲနဲ့၊ ဒီလိုပဲတော်တော်ကောင်းတယ်"

ယီဝေက လျှောက်သွားတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ဟိုင်ရိ၏ ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ဖြင့် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

"ဒီအကွာအဝေးကို ထိန်းထားရအောင်"

ယီဝေ ပြုံးလိုက်၏။

"ငါအဝတ်အစားလဲပြီးပြီ၊ ပုံစံတူနေရုံလေးပါ"

ဟိုင်ရိ: "မင်းဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ယီဝေ: "ငါပြန်သွားပြီး မင်းပြောတာကို သေချာစဉ်းစားခဲ့တယ်"

သူသည် ဤစကားများကို ဟိုင်ရိဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ဟိုင်ရိ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ယီဝေ: "ငါနည်းနည်းပိုရိုးသားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ငါ ရှန့်ချန့်ယန်ကို အရမ်းသဘောကျပြီး မင်းတို့နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်တယ်၊ ရရဲ့လား"

"မင်းရူးနေတာလား"

ဟိုင်ရိ ချက်ချင်းသူ့လေသံကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"မရဘူး"

ဆံပင်ဝါ: ...

ယီဝေ: "ဘာလို့လဲ၊ မင်းသဘောတူမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

ဆံပင်ဝါ: "ရှေ့က အဲဒီစကားစုကို ဖယ်လိုက်ရင်တော့ ရမယ်"

ယီဝေ: "ဘယ်စကားစုလဲ၊ ငါနည်းနည်းပိုရိုးသားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလား"

ဆံပင်ဝါ: "နောက်တစ်ခု"

ယီဝေ: "ငါ ရှန့်ချန့်ယန်ကို အရမ်းသဘောကျတယ် တစ်ခုလား"

"ဟုတ်တယ်"

ဆံပင်ဝါ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါပဲ"

ထိုအခါမှသာ ယီဝေ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ငါအဲလို မဆိုလိုပါဘူး"

ဟိုင်ရိ: "ဪ”

ယီဝေ: "သူမင်းကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ငါ့မှာ အဲလိုစိတ်ဝင်စားမှုမျိုး မရှိဘူး၊ ငါ သူ့ကို 'သဘောကျ' ရုံပဲ"

"သူ့ကို ဘာလို့ကြိုက်တာလဲ"

ဟိုင်ရိသည် လိင်တူချစ်သူများကြားက ခံစားချက်များကို လုံးဝနားမလည်ပေ။ ဟော်မုန်းများ၏ လွှမ်းမိုးမှုမဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် သူဒီလောက် လိင်တူချစ်တတ်ရတာလဲ။

ဟိုင်ရိ: "ငါ နားထောင်ပါရစေဦး"

ယီဝေက ကျပန်းအကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာတွေ့လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုက အရမ်းဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား"

ဟိုင်ရိ: ...

ဟိုင်ရိ: "မင်းသွားလို့ရပြီ၊ ဘိုင်ဘိုင့်"

ယီဝေက ဆံပင်ဝါကို မေးလိုက်၏။

"ဒီတစ်ခါ ငါဘာမှားပြောမိတာလဲ"

"ငါလည်း မသိဘူး"

ဆံပင်ဝါ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူဘယ်လောက် ခက်ခဲနေလဲကြည့်ပါဦး၊ မင်းအမြန်သွားလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ဟိုင်ရိက စိတ်မရှည်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဝင်ပြီး သူ့ကို မင်းဘာသာရှာ! ငါ့ဆီက မိတ်ဆက်စာလိုသေးတယ်လို့ မပြောနဲ့!"

ယီဝေ ခဏတာ မျက်နှာသေဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ ဆံပင်ဝါကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာ နှစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ ဘားထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ဟိုင်ရိသည် ဝင်ပေါက်တွင် ထိုင်ကာ ကောင်းကင်ကို ငြိမ်သက်စွာ ပြန်လည်ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက ရင်းနှီးစွာ ပေါ်နေ၏။

ဆံပင်ဝါ: ...

ခဏအကြာတွင် ယီဝေ ထွက်လာသည်။

ဟိုင်ရိက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"မင်းကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ဆက်ထိုင်နေဦးမှာလား"

ယီဝေ မေးလိုက်သည်။

"ငါအခုထိုင်နေတာ"

ဟိုင်ရိ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းမမြင်ဘူးလား"

ယီဝေ: "သူဌေးက ကျွန်တော့်ကို ကုလားထိုင်တွေသိမ်းခိုင်းတယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ"

ဟိုင်ရိက ကောင်းမွန်သော သဘောထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်းသူဌေးကို ငါဒီတစ်ခုပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်"

"အတွင်းက ဟာတွေပဲ သိမ်း"

အတွင်းတွင် ရှန့်ချန့်ယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ယီဝေ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံး ဗလာဖြစ်သည်။ ဆံပင်ဝါ ကိုင်ဆောင်ထားသော ကြွေပန်းနှမ်းခွက်ကို မြင်သောအခါ သူဖမ်းယူလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ကို သွန်ပစ်ကာ ခွက်ကို ဆေးကြောရန် အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။

ဆံပင်ဝါသည် ဤဖြစ်ရပ်စဉ် အားလုံးကို မှင်တက်စွာ ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဟိုင်ရိကတော့ ကောင်းကင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဆံပင်ဝါ: "အာ"

"ယန်ကော!"

ဆံပင်ဝါက ချက်ချင်းပြေးဝင်သွားပြီး ယီဝေကို သွားတိုင်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ဟိုင်ရိ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ရှန့်ချန့်ယန်က ယီဝေကို နောက်ချန်ထားခဲ့ခြင်းအပေါ် ဟိုင်ရိ လုံးဝအံ့အားမသင့်ခဲ့ပေ။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် ယီဝေကို သူနှင့်ဆင်တူသူတစ်ဦးအဖြစ် မြင်သည်ဟု သူခံစားရသည်။ တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ဦးကြားက အငွေ့အသက်သည် ဒီလိုဖြစ်ခြင်းကြောင့် ကွာခြားခဲ့၏။

ဟိုင်ရိ မနာလိုစိတ်မရှိခဲ့ပေ။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ့ကိုသာ သဘောကျပြီး ယီဝေအပေါ် သူ၏ခံစားချက်များမှာမူ ဖမ်းဆုပ်ရ ပိုခက်ခဲသည်ဟု သူခံစားရသည်။ ယီဝေနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လိုသော်လည်း ဝဲဂယက်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေ၏။

သူ ယခုအချိန်၌ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။ ချိန်းတွေ့ခြင်း၏ ဒုတိယအဆင့် - ဆုံးရှုံးရမှာကို စိုးရိမ်ခြင်း - ထဲသို့ သူရောက်ရှိသွားပြီဟု ခံစားရသည်။

ထို့အပြင် ရှန့်ချန့်ယန်သည် လွန်စွာချောမော၏။ သူ လုံခြုံသည်ဟု မခံစားနိုင်ပေ။ ရှန့်ချန့်ယန်သည်လည်း လုံခြုံမှုမရှိဘဲ ဟိုင်ရိ၏ဖုန်းကို တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းရှစ်ရာ စစ်ဆေးသော်လည်း ဟိုင်ရိသည် လုံခြုံသည်ဟု မခံစားရသေးပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် လုံခြုံမှုမရှိဘဲ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်၏ ဖုန်းကို နေ့စဉ်စစ်ဆေးကြသည်။

ကြွက်သားများရှိသောလူက ထို့နောက် ဟိုင်ရိအား ပြန်ဖြေခဲ့သည်မှာ ဟိုင်ရိ နားလည်မှုလွဲမှားကြောင်းနှင့် သူသည် ဟိုင်ရိကို ညီငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဂရုစိုက်ချင်ရုံသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့၏။ ရှန့်ချန့်ယန်က ဟိုင်ရိ၏ဖုန်းကို အသုံးပြု၍ သူ့ထံသို့ အသံမက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လိုက်သည်။

"ရတယ်၊ ငါသူ့ကို ဂရုစိုက်လိုက်မယ်"

ဟိုင်ရိသည် ကြွက်သားများရှိသောလူက သူ့ကို blacklist စာရင်းသွင်းထားပြီဟု ခံစားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ Status ( post ) များကို နောက်ဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ကြွက်သားများရှိသောလူ၏ နာမည်ကို သူ မသိသေးပေ။ သူ ဟိုင်ရိကို ပြောခဲ့ဖူးပုံရသော်လည်း ဟိုင်ရိ စိတ်ထဲတွင် မထားခဲ့ပေ။

လူကြိုက်များမှု၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှန့်ချန့်ယန်သည် နေ့စဉ် သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် တောင်းဆိုမှု တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို လက်ခံရရှိတတ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပရိုဖိုင်ပုံများသည် ဂုဏ်ယူစရာ ရင်သားရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး သို့မဟုတ် ချောမောသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ပုံများဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံ အမျိုးသားအချို့လည်း ရှိသည်။ ဟိုင်ရိသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို အတတ်နိုင်ဆုံး အမြန်ဆုံး ငြင်းပယ်ခဲ့၏။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဟိုင်ရိ၏ လက်ဗွေရာကို သူ၏ဖုန်းထဲသို့ သိမ်းဆည်းထားသည်။ သူသည် သူ၏ဖုန်းကို ထိုနေရာတွင် ထားခဲ့တတ်ပြီး ဟိုင်ရိသည် သူလိုချင်သည့်အတိုင်း ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်၏။

သို့သော် ဟိုင်ရိသည် လုံခြုံသည်ဟု မခံစားရသေးဘဲ သူ၏နေ့ရက်များကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာ မဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ယနေ့ခေတ်တွင် သူသည် ရှန့်ချန့်ယန် မချောမောဘဲ ဖြစ်နေပါက ပိုနှစ်သက်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူအပြင်ထွက်သည့်အခါ ပျားများနှင့် လိပ်ပြာများကို နေ့စဉ် ဆွဲဆောင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် နေ့စဉ်လုံလောက်စွာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေရပြီး မနာလိုဖြစ်ဖို့အတွက် အချိန်ယူနေရသေးသည်။

ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန်၏ဖုန်းကို WeChat မှ သူငယ်ချင်းဖွဲ့ရန်၊ စကားပြောရန်၊ ပို့စကတ်ပို့ရန်၊ သူ၏နံပါတ်ထည့်ရန် တောင်းဆိုမှုအားလုံးကို ငြင်းပယ်ရန် သတ်မှတ်လိုက်၏။ အရာအားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

ရက်အနည်းငယ်ခန့် ရှန့်ချန့်ယန် ဘာမှမသိဘဲ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ထို့နောက် ဆံပင်ဝါ၏ ဖုန်းက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ သူဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်တော့ မေးခွန်းထုတ်ခံရသည်။

"သူဌေး၊ ခင်ဗျားရဲ့ဘားက စီးပွားရေးအတွက် ဖွင့်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဘော့စ်ကြီးကို add လို့မရတာလဲ၊ ကြိုတင်ပြီးတောင် ရက်ချိန်းယူလို့မရဘူး"

ဆံပင်ဝါ လွန်စွာရှုပ်ထွေးသွားသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဖွင့်ထားတယ်၊ အမြဲတမ်းလည်း ဖွင့်ထားတယ်... ဘာလို့ သူ့ကို add လို့မရတာလဲ"

"ငြင်းပယ်ခံရတယ်"

ထိုလူက ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့လည်း သူ့ကို နောက်မှ မ add ဖြစ်တော့ဘူး၊ ခင်ဗျားတို့ ဒေဝါလီခံပြီလို့တောင် ထင်ခဲ့တာ"

ဆံပင်ဝါ: "မင်းသာ ဒေဝါလီခံတော့မှာ၊ ငါတို့လုပ်ငန်းက ခမ်းနားတယ်"

အမှန်ကား သူတို့၏ ဧည့်သည်ဝင်ထွက်မှုက အရင်နှစ်ရက်မှာ ဆိုးရွားခဲ့သည်။ သူဌေးသုံးယောက်နှင့် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်က ကောင်တာမှာ နေ့တိုင်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ထိုင်နေကြ၏။

ဆံပင်ဝါ: "ဘော့စ်ကြီး၊ သွားပြီး ခင်ဗျားရဲ့ဆွဲဆောင်မှုကို ရောင်းစားလိုက်တော့"

ဟိုင်ရိ ချက်ချင်း သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ ဆံပင်ဝါက ပြန်အော်လိုက်၏၊ 

"ခင်ဗျား ရှက်စိတ်မရှိဘူးလား၊ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့ဖောက်သည်တွေအားလုံးကို ပြန်မလွှတ်ခဲ့ရင် အခုဆို ပိတ်ထားတဲ့ဆိုင်နဲ့ တူနေမှာလား"

ဟိုင်ရိ : “ဒါဆို မင်း အပြင်သွားပြီး လုပ်လိုက်"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် ကောင်တာနောက်ကွယ်မှ ထွက်လာပြီး ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲခေါ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ ဘေးမှ ကြည့်ရင်း ယီဝေက မေးလိုက်၏။

"ဘော့စ်ကြီးက သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ရောင်းတဲ့အခါ ဘာလုပ်ရမလဲ"

ဟိုင်ရိ: "မြင်ကွင်းကိုသာ ခံစားလိုက်ပါ"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် ပစ္စည်းကိရိယာများကို ချိန်ညှိပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။ ဟိုင်ရိက အပြင်ထွက်ပြီး ဝင်ပေါက်ရှိ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်၏။ ဆံပင်ဝါက သူ့ကို ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား နောက်မှ ဖောက်သည်တွေကို ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်"

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ဟိုင်ရိ ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ သူ ထိုသို့လုပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆံပင်ဝါက သူ ထိုင်နေခဲ့သော နေရာအတိအကျတွင် သူ့တင်ပါးကို ချလိုက်၏။

ဟိုင်ရိ: ...

"ဝန်ထမ်းလေး"

ဟိုင်ရိက ယီဝေကို ခေါ်လိုက်သည်။

"သူဌေးအတွက် ကုလားထိုင်တစ်လုံး ယူခဲ့"

ယီဝေ ဘယ်ညာကြည့်လိုက်သည်။ ဟိုင်ရိက သူ့ကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း သိလိုက်သည်နှင့် သူ ဝင်သွားကာ ကုလားထိုင်တစ်လုံးယူပြီး ကိုယ်တိုင်ထိုင်လိုက်၏။

ဟိုင်ရိ: "မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားလို့ရတယ်"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် မိုက်ခရိုဖုန်းနှင့် ဂစ်တာကို သူ၏ကုလားထိုင်မှ ကောက်ယူပြီး ကုလားထိုင်ကို ဟိုင်ရိ၏နောက်သို့ ရွှေ့ကာ သူ့ကို ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ ထရပ်ကာ ဂီတာကို သယ်ဆောင်သွားသည်။

ယနေ့ရာသီဥတုက အလွန်ကောင်း၏။ ရှန့်ချန့်ယန် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ သီဆိုလိုက်သည်။

~ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ပျံသန်းနေသော လေယာဉ်များ… ~

~ ကောင်းကင်ရှိ မြို့တော်… ~

~ မိုးဖွဲဖွဲကျနေသော ညနေခင်းမှ ငါတို့… ~

~ ငါ အခု နိုင်ငံခြားမြေမှာ ညဘက်ရောက်နေပြီ… ~

~ မင်း အလင်းရောင် ထွန်းတောက်လာတာနဲ့ မှိန်သွားတာကို ခံစားရင်း… ~

~ ငါ အတိတ်ကို ပြန်သွားချင်တယ်… ~

~ တိတ်ဆိတ်သောလူတစ်ဦး၏ ပျော်ရွှင်မှု… ~

~ ကောင်းကင်ရှိ မြို့တော် ငိုကြွေးနေတယ်… ~

~ ပိုမိုတောက်ပလာတဲ့ မင်း ~

ရှန့်ချန့်ယန် သီချင်းဆိုနေသရွေ့ ဟိုင်ရိ တိတ်ဆိတ်နေမည်။ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်စေကာမူ သူသည် ရှန့်ချန့်ယန်၏ သီဆိုသံထဲတွင် အမြဲနစ်မြောနေတတ်သည်။ လေးစားမြတ်နိုးရင်းနှင့်လည်း စွဲလမ်းနေသည်။ 

သူတို့သုံးဦးသည် ဝင်ပေါက်တွင် ထိုင်လျက် ရှန့်ချန့်ယန်၏ ပရိသတ်များ ဖြစ်လာကြ၏။ ရှန့်ချန့်ယန်က ဟိုင်ရိကို ပြုံးရင်း ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ သီချင်းပြောင်းလိုက်၏။

~ ဟိုင်ရန် ဟိုင်ရန် ~

ဟိုင်ရိ: ...

ရှန့်ချန့်ယန်သည် တုန်ခါနေသော မွန်ဂိုဘာသာစကားဖြင့် စာကြောင်းတိုင်းကို အလေးအနက်ထား သီဆိုလိုက်သည်။

~ ချစ်ခြင်းမေတ္တာထဲက ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မင်းဆီ ပေးတယ် မင်းဟာ ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ပဲ... ~

~ သီချင်းထဲက သီချင်းကို မင်းဆီ ပေးအပ်တယ်... ~

~ ဒါက ငါ့စိတ်ဓာတ်ရဲ့ သံစဉ်ပဲ ~

သီချင်းနှစ်ပုဒ်သည် ချောမွေ့စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး မည်သည့်နေရာမှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မဖြစ်ပေ။

~ ငါမင်းဆီကို ဆန္ဒထဲက ဆန္ဒကို ပေးအပ်တယ်... ~

~ ဒါက ငါ့ရဲ့ ရမ္မက်ပြင်းပြတဲ့ နှလုံးသားပဲ… ~

ဆံပင်ဝါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ယန်ကောဘယ်တုန်းက ဒါကို သင်ခဲ့တာလဲ၊ ခင်ဗျားသိလား"

ဟိုင်ရိသည် ထိုငတုံးကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ထိုအရာအတွက် စိတ်မပါချေ။ ဤသီချင်းနာမည်ကို ရှန့်ချန့်ယန်ကို ပြောပြခဲ့ခြင်းကို သူမှတ်မိပုံမရပေ။ သီချင်းက သူ့ playlist ၏ အောက်ဆုံးတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဖုန်းသုံးနေရင်း သူ့ playlist ကို လိုက်ကြည့်ခဲ့ပြီး သီချင်းပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကို နားထောင်ခဲ့ကာ ထို့နောက် သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန် သီဆိုလိုက်သည်။

~ ငါ့ရဲ့ ရမ္မက်ပြင်းပြတဲ့ နှလုံးသား - ~

ယီဝေ: "ဒါ ဘာဘာသာစကားကြီးလဲ"

"မွန်ဂိုဘာသာစကား"

ဟိုင်ရိက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုကို အားပေးနေတာလား"

ယီဝေ ထပ်မံ မှတ်ချက်မပေးတော့ပေ။

အပြင်က လူများ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့ကို ဝန်းရံလာကြသည်။ အစအဆုံး ရှန့်ချန့်ယန်၏ အကြည့်သည် ဟိုင်ရိအပေါ် ရေကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ တည်ရှိနေခဲ့၏။ ဟိုင်ရိ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ စဉ်းစားမိသည်။

သေစမ်း၊ ဒီဘဝမှာ ငါနောင်တမရဘူး။

ကျန်နှစ်ဦးကတော့ အချိန်ဖြုန်းနေကြ၏။ ရှန့်ချန့်ယန် သီဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် ပိုက်ဆံရှာရန် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ သူ မိန်းကလေးအချို့ကို အရက်သောက်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်သရွေ့ အဆင်ပြေ၏။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် အလွန်သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အဖြူရောင်တီရှပ်၊ အနက်ရောင်ဂျင်းဘောင်းဘီနှင့် အားကစားဖိနပ်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူ၏ကိုယ်တွင် ဂီတာကို သယ်ဆောင်ရင်း ခါးကို အနည်းငယ်ကိုင်းကာ သီချင်း ဆက်တိုက်ဆိုနေသည်။ ဤညနေခင်း၌ အငွေ့အသက်မှာ ကောင်းလှ၏။ လူတိုင်း စိတ်အေးလက်အေး ကခုန်နေစဉ် သီချင်းနားထောင်နေကြသည်။ ညနေခင်း ကျူးဘားလမ်းမတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် ကိုရီးယားသီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်၏။ မည်သူမျှ မကြားဖူးသော သီချင်းဖြစ်သည်။ သီချင်းစာသားကို နားမလည်သော်လည်း ဟိုင်ရိကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိမိခဲ့၏။

နေဝင်ချိန်၊ နေရောင်ခြည်၏ တိမ်းစောင်းနေသော ရောင်ခြည်များ။ တောက်ပသော အဝါရောင်နေရောင်ခြည်သည် ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် '‌နွေဦးရေစီး' ရှေ့တွင် ရပ်လျက်၊ ကြိုးများကို ထိကိုင်နေစဉ် သူတို့သုံးဦးသည် ပျင်းရိစွာ ထိုင်လျက် သူ့ကို နားထောင်နေကြသည်။ သူတို့နောက်တွင် ဖုန်းများကို ကိုင်ထားသော ကြည့်ရှုသူများစွာ ရှိနေသေး၏။

လူအုပ်ထဲရှိ ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဟိုင်ရိ၏ မျက်လုံးများ၏ နက်ရှိုင်းမှုထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးခိုးရောင်ဝေလငါးသည် ကောင်းကင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်ကျော်သွား၏။ ၎င်းသည် မှိန်ဖျော့စွာ အော်ဟစ်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော နေဝင်ချိန်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ရာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားသော ကြီးမားသော အမြီးတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ထို့နောက် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ 

တောက်ပသော၊ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်သည် ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဂီတာ၏ သိမ်မွေ့သောအသံသည် လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောသွားပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြား၊ လမ်းတစ်ခုလုံး၊ မြို့တော်၊ တောင်များ၊ မြစ်များ၊ ဘတ်စ်ကားပြီးဘတ်စ်ကား၊ ထို့နောက် နေရောင်ခြည်နှင့် တောက်ပသော အနီရောင်တိမ်တိုက်များကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွား၏။

ဟိုင်ရိ တွေးမိလိုက်သည်။

‘တကယ်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့နေ့တစ်နေ့ပဲ’

🌟🌟🌟