Chapter : 59 ( မီး မိန်းကလေး [34] )

Chapter : 59 ( မီး မိန်းကလေး [34] )

ဇာတ်ရုပ်ဖန်တီးမှုဂိမ်းများနှင့် werewolf ဂိမ်းများအားလုံးသည် စကားလုံးများဖြင့် ကစားရသော ကစားနည်းများဖြစ်သည်။

ရှန့်ချန့်ယန် ယနေ့ပြောဆိုခဲ့သော စကားများသည် မနေ့က သူပြောခဲ့သော စကားများထက် ပိုမိုအလေးအနက် ရှိနေခဲ့သည်။ ယင်းက မနေ့က သူအားထုတ်မှု မပြုခဲ့ဘဲ ယနေ့မှသာ သူ၏ ခွန်အားများကို ထုတ်ပြခဲ့သည်ဟု ခံစားရစေ၏။ အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ ကောင်းသောလူတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ပိုမိုနီးစပ်ပြီး လူသတ်သမားတစ်ဦးသည် ဤသို့သောပုံစံဖြင့် ကစားနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း နည်းပါးလှသည်။

ဟိုင်ရိသည် မဲများကို စိတ်တွင်းမှ တွက်ချက်ထားပြီးဖြစ်၏။ လျိုကျယ်သည် လူသတ်သမားကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိရမည်။ လျိုကျယ် သို့မဟုတ် ထန်ယင်မှာ အခြားသူတစ်ဦးအား မဲမပေးသရွေ့ သူတို့သည် ဤကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုကို အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်၏။

ဝမ်ယင့်၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကောင်းသောလူတစ်ဦးနှင့် လွန်စွာ ကွာခြားလှသည်။ သူသည် လူသတ်သမား ဖြစ်နိုင်၏။ မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် လျိုကျယ် သို့မဟုတ် ထန်ယင်တို့၏ သရုပ်ဆောင်မှု လွန်စွာကောင်းမွန်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်။

ဟိုင်ရိသည် ဂရုတစိုက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူ၏ရှုထောင့်နှင့် ရပ်တည်ချက်အရ ရာဇဝတ်မှုသည် ထန်ယင်၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည့် မည်သည့်အရာမျှ မရှိပေ။ သူမအား ထောက်ပြသော သက်သေအထောက်အထား သို့မဟုတ် သက်သေခံချက်များလည်း မရှိပေ။ သူတို့သည် သူမကို သံသယရှိပါက အမှောင်ထဲတွင် ခန့်မှန်းရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဟိုင်ရိသည် ထန်ယင်အား လျင်မြန်စွာပင် ပယ်ချလိုက်သည်။

ထန်ယင်: "သူဌေး၊ ကျွန်မ ကျွန်မစကားကိုပဲ လက်ခံထားတယ်၊ သော့တွေကိစ္စကို ရှင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မလုပ်နိုင်ရင် ရှင်က အသံအများဆုံး သံသယဖြစ်ဖွယ်လူ ဖြစ်နေအုံးမှာပဲ"

လျိုကျယ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ကျွန်မ သက်သေအထောက်အထား မပေးနိုင်ဘူး၊ ပစ္စည်းထားတဲ့အခန်းကို ကျွန်မ ဇာတ်ညွှန်းထဲမှာ မပါဘူး... ခဏလေး၊ တစ်ခုခု မကိုက်ညီနေဘူး"

လျိုကျယ်သည် သူ၏ ဖုန်းကို တစ်ဖန်နှိပ်ကာ အပေါ်အောက် လှိမ့်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူတွေ့ရှိခဲ့၏။ 

"ကျွန်မ ပစ္စည်းထားတဲ့အခန်းထဲမှာ မွှေနှောက်နေတုန်း ဓာတုပစ္စည်းပါတဲ့ ပုလင်းတစ်လုံးကို တွေ့ခဲ့ပြီး အဲဒါက သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ… ဒီအချိန်မှာ ပုလင်းတစ်လုံးပဲ ရှိခဲ့တာလား"

ဆုံးရှုံးမှုနှင့်အတူ လျိုကျယ်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီပစ္စည်းထားတဲ့အခန်းထဲက ပုလင်းက ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာတာလဲ"

ထန်ယင်က မသေချာကြောင်း ပြန်ဖြေ၏။ သို့သော် ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်ကို သေသေချာချာ သတိထားမိလိုက်သည်။

ထန်ယင်: "ဘယ်သူက သော့တွေကို ခိုးမှာလဲ… ကျွန်မ မဟုတ်ဘူး၊ ကျိန်ပြောတယ်"

"ငါ မသိဘူး"

ဟိုင်ရိသည် သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဆံပင်ဝါထံမှ စာတိုကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဆက်ဆွေးနွေးကြ"

သူပြန်ဖြေပြီးသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို သူတွေ့ရှိလိုက်၏။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟိုင်ရိ: ?

ထန်ယင်: "ရှင့်ရဲ့ အချိန်ဇယား က ညနေ ၅ နာရီ မတိုင်ခင် ဘာလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဖော်ပြထားလား"

ဟိုင်ရိသည် ရယ်ရခက်၊ ငိုရခက် ဖြစ်နေသည်။

"မရှိဘူး"

ထန်ယင်: "ဒါဆို ညနေ ၅ နာရီကနေ ၇ နာရီအထိ ဘာလုပ်ခဲ့လဲ"

ဟိုင်ရိ: "ငါတို့ရဲ့ အချိန်ဇယားတွေက အတူတူပဲ၊ ညနေ ၅ နာရီ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းတို့ ငါ့ကို ဘားမှာ တွေ့ခဲ့တယ်၊ ညနေ ၆ နာရီကနေ ၇ နာရီအထိ ဖုန်းပြောနေခဲ့တာ"

ထို့နောက် ဟိုင်ရိသည် သူ၏ အချိန်ဇယားသည် ဤနှစ်နာရီတာကာလအတွက် လုံးဝ ကွက်လပ်ဖြစ်နေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ဖုန်းပြောနေခြင်းသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာတွင် မရှိကြောင်း သက်သေမပြနိုင်ပေ။

ဟိုင်ရိသည် သူ၏ သဘောထားကို ချက်ချင်း ပြင်လိုက်၏။

"ငါ အချိန်ပြည့် ဘားမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ... ဘယ်မှ မသွားခဲ့ဘူး"

ထန်ယင်: "ကျွန်မ ရှင့်ကို ယုံကြည်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်...ဒါပေမဲ့ ရှင်လည်း သိပါတယ်၊ အချိန်တိုက်ဆိုင်တာနဲ့ ပတ်သက်ရင် ရှင့်မှာ သော့တွေကို ခိုးဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိနေတယ်"

ဟိုင်ရိသည် နားလည်ကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းသောလူများနှင့် လူသတ်သမားကြားရှိ အခက်အခဲအဆင့်ကို လိုက်ဖက်ညီစေရန်အတွက် ဇာတ်ညွှန်းက ကောင်းသောလူတစ်ဦးအား သံသယကင်းရှင်းစေရန် အခက်အခဲအချို့ ပေးထားပြီး လူသတ်သမားအား အကာအကွယ်အချို့ ပေးထားခြင်းဖြစ်၏။

အရာအားလုံးသည် မျှတမှုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ကို အိတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သော့နှစ်ချောင်းကို ထိမိသွား၏။ သူ ၎င်းတို့ကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် အလေးချိန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသဲလွန်စသည် ဖခင်က သော့များကို ယူသွားခြင်း မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေဖြစ်သည်ဟု သူသံသယဝင်မိ၏။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ပြဇာတ်ရုံသူဌေး၏ သော့များကို ခိုးယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤနှင့်ပတ်သက်သော သက်သေအထောက်အထား လုံးဝမရှိပေ။ ဝမ်ယင်သည် လူသတ်သမားနှင့် လွန်စွာတူနေ၏။ အမှန်ပြောရလျှင် ဟိုင်ရိသည် ၎င်းကို သက်သေပြရာတွင် အခက်အခဲမရှိပါက သူတိုက်ရိုက်မဲပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ဟိုင်ရိသည် စိတ်အဆုံးအစွန်ရောက်သောအခါ ရှန့်ချန့်ယန်ဘက်သို့ မသိစိတ်ကနေ လှမ်းကြည့်တတ်သည်။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် မော့ကြည့်ကာ သူ၏အကြည့်နှင့် ဆုံသွား၏။ သူ၏လက်သည် သူ၏ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ပုတ်နေပြီး စဉ်းစားနေပုံရသည်။ မကြာမီတွင် ရှန့်ချန့်ယန်သည် ဝမ်ယင့်အား မေးလိုက်၏။

"အဲဒီညက အိမ်ကနေ မထွက်ခဲ့ဘူးဆိုတာ ခင်ဗျားဝန်ခံသလား"

ရှန့်ချန့်ယန်: "ကိုယ့်ကိုကိုယ်ကို သတ်သေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဓာတ်ငွေ့ဖွင့်ထားခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျားဝန်ခံရင် အဲဒီညက ဖြစ်ရပ်တွေက ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

ဝမ်ယင့် ကြောင်အသွားရသည်။

ဤခဏလေးမျှသော အချိန်သည် မေးခွန်းကို ဖြေရန် လုံလောက်ခဲ့၏။ ဝမ်ယင့် လိမ်ညာခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ၏ဖုန်းပေါ်တွင် သူ၏လက်ချောင်းများကို မသိစိတ်ကနေ ပုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရှန့်ချန့်ယန်က မေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျား ဒါကို ဝန်ခံလား"

ဝမ်ယင့်သည် စဉ်းစားခဲ့သည်။ သူ၏အတွေးများနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်နေရပုံ ပေါ်ပြီးနောက် သူပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ငါ သေချင်တာတော့ အမှန်ပဲ…"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် သူ့အား စိတ်ရှည်ရှည်နှင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ယင့်: "ငါ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာက ဒါက ငါ့ရဲ့ သီးခြားတာဝန်ဖြစ်ပြီး ဖော်ထုတ်လို့ မရဘူးလေ… ဟိုင်ရိ ရောက်လာတုန်းက ငါ အိပ်ပျော်နေပြီ၊ မင်း ပြောပြခဲ့သလိုပဲ ငါ ကိုယ်တိုင် အစာချက်ပြုတ်ပြီး ဓာတ်ငွေ့ကို ဖွင့်ထားခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ ငါ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား"

ဤသို့ပြောရင်း သူ ပြုံးလိုက်သည်။

ဟိုင်ရိသည် သူ၏အပြုံးသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် တကယ်ကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

"ဒီလို ဘေးထွက်တာဝန်မျိုးက ဖုံးကွယ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား"

ဝမ်ယင့်: ...

ရှန့်ချန့်ယန်: "ဘာလို့ ခင်ဗျား ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ...ဒါက ခင်ဗျားကို သံသယကနေ ဖယ်ရှားနိုင်တာပဲ"

ဟိုင်ရိသည် ဝမ်ယင့်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေသည်ဟု ထင်လိုက်သည်။ ရှန့်ချန့်ယန်သည် ၎င်းကို ဝန်ခံလိုက်ခြင်းက သူ့ကိုယ်သူ သံသယကင်းရှင်းစေမည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့၏။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ရှန့်ချန့်ယန်သည် ၎င်းကို ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ 

ဤသည်မှာ ရန်ဖြစ်ပြီးနောက် ရန်လိုမှုဖြစ်လာသည့် ကိစ္စမျိုးဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝမ်ယင့်သည် ပြောပြီးသားဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် မရှိတော့ပေ။

ဝမ်ယင့် ပြောစရာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ငါ့ ဇာတ်ညွှန်းထဲမှာ ရေးထားတဲ့အတိုင်းပဲ"

မဖြေရှင်းနိုင်သော မည်သည့်အရာကိုမဆို ဇာတ်ညွှန်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့၏။

ထန်ယင်က ရုတ်တရက် ကြေညာလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မဲပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"

လူတိုင်း: ???

ရှန့်ချန့်ယန်ပင် မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ အပြည့်ရှိနေသည်။ ဝမ်ယင့်၏ အသားအရေမှာမူ လွန်စွာညိုမည်းနေခဲ့၏။

ဟိုင်ရိသည် စပ်စုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို မဲပေးမှာလဲ"

"ရှင်တို့ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူးလား"

ထန်ယင်သည် သူနှင့် ရှန့်ချန့်ယန်အား လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက်က သေချာပေါက် လူတစ်ယောက်တည်းကို မဲပေးကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဝမ်ယင့်ကလည်း သံသယဖြစ်စရာမရှိဘဲ ရှန့်ချန့်ယန်ကို မဲပေးလိမ့်မယ်"

မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ထန်ယင်သည် လေထုထဲရှိ လျှို့ဝှက်အခြေအနေများကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီးဖြစ်သည်။ သူမက ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ အရာအားလုံးက ကျွန်မနဲ့ ပြဇာတ်ရုံသူဌေး ဘယ်သူ့ကို မဲပေးမလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ထန်ယင်သည် ဝမ်ယင်အား ပြောလိုက်သည်။

"ရှင့်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရှန့်ချန့်ယန်က ကျွန်မကို ခုနကပဲ သတိပေးလိုက်တယ်၊ ရှင်က အပြစ်ကင်းရင် ရှင်က ဓာတ်ငွေ့ဖွင့်ထားခဲ့တယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လုပ်ထားမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို ဒီလို ကမောက်ကမ ဖြစ်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ထန်ယင်: "ကျွန်မ ရှင့်ကို လူသတ်သမားလို့ ထင်တယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ရှင်က ကောင်းတဲ့လူတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ မကူညီခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သဲလွန်စတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်၊ ရှင်နဲ့ ယှဉ်ရင် ရှန့်ချန့်ယန်က လူသတ်သမားကို တက်တက်ကြွကြွ ရှာနေတယ်၊ ရှန့်ချန့်ယန်က ရှင့်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဟိုင်ရိနဲ့ လျိုကျယ်က ကောင်းတဲ့လူတွေလို့ ထင်တယ်ဆိုရင် သူက ကောင်းတဲ့လူ ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများဆုံးပဲ''

ဟိုင်ရိ: ...

ထန်ယင်သည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းနေသော သေဆုံးသူအား ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မဲပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲ၊ စလို့ရပြီလား"

ရှန့်ချန့်ယန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။

"ခဏလေး"

"ခင်ဗျား အထင်လွဲနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ယင့်က မဖြစ်မနေ လူသတ်သမား ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ဘူး"

လူတိုင်း: ...

ရှန့်ချန့်ယန်: "ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို လူသတ်သမားလို့ အစတုန်းက ထင်ခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုနဲ့ မကိုက်ညီဘူး၊ ဝမ်ယင့် ခင်ဗျားက ကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မှန်ကန်တဲ့လူကို မဲမပေးစေချင်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ခင်ဗျား သက်သေတွေကိုလျှို့ဝှက်ထားတာက တကယ်ကိုမဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဒါကို ရည်ရွယ်ရှိရှိလုပ်ခဲ့တာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျား ဟိုင်ရိကို လူမှန်ကိုမဲပေးမိမှာစိုးလို့ပဲ… ဟုတ်တယ်မလား"

ဟိုင်ရိသည် ဝမ်ယင့်အား ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အတွက်ကတော့ လူသတ်သမားက ပြဇာတ်ရုံပိုင်ရှင်ပဲ"

သူ၏အကြည့်သည် သူ့အား ပြုံးလျက်ကြည့်နေသည့် လျိုကျယ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ရှန့်ချန့်ယန် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး

"ခင်ဗျားက အားလုံးရဲ့အချိန်စာရင်းကိုသိနေတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျား မျက်နှာကျက်ပေါ်က လျှပ်စစ်ပတ်လမ်းကို ပြင်ဆင်ရမာမို့လို့ပဲ၊ ခင်ဗျားက လူတိုင်းဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မြင်ရမှာပဲလေ"

"ခင်ဗျား သေဆုံးသူခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကို ရေမွှေးဖြန်းခဲ့တာမဟုတ်လား"

ရှန့်ချန့်ယန်ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျား အဲ့တာကို တမင်သက်သက် လဲကျခဲ့သလိုမျိုး လုပ်ခဲ့တာ၊ အဲတာကြောင့် သေဆုံးသူက မီးလောင်ဖို့ အရမ်းကိုမြန်ခဲ့တယ်"

လျိုကျယ် သိချင်စိတ်ဖြင့် ရယ်လိုက်မိသည်။

"ဘယ်အပိုင်းလဲ..."

ရှန့်ချန့်ယန်: "အဖေက ည ၈ နာရီမှာ တကယ် အိပ်ပျော်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံတယ်၊ ခင်ဗျားက သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့အတွက် သူက ပစ္စည်းထားတဲ့အခန်းကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်သွားပြီး လူသတ်လက်နက်ကို ပြန်ထားတယ်လို့ ပြောပြီး လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းမဆင်မခြင် လုပ်ခဲ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှုပဲ"

"ဘယ်သူမှ ပစ္စည်းထားတဲ့အခန်းကို ပြန်သွားပြီး လူသတ်လက်နက်ကို ပြန်မထားနိုင်ဘူး"

ရှန့်ချန့်ယန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်၏။

"တစ်ယောက်ယောက် ပြန်သွားတယ်လို့ ခင်ဗျားပြောရင် အဲဒါ လိမ်တာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လျိုကျယ်သည် စကားမပြောဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် လျိုကျယ်သည် ပြုံးကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"အဲဒါ ဒီလိုပဲ"

သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မက ရာဇဝတ်စုံထောက်တစ်ယောက်ပါ၊ မတရားငြင်းခုံတဲ့ ရာဇဝတ်သမားတွေကို အမုန်းဆုံးပဲ… တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို သံသယရှိရင် ကျွန်မ အစကတည်းက ဝန်ခံဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ"

လျိုကျယ်: "ကျွန်မ ရှင့်ကို လိမ်ညာနိုင်ခဲ့ပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ"

ရှန့်ချန့်ယန်: "ခင်ဗျား နည်းနည်းလေးပဲ လွဲခဲ့တာ"

"လိမ်တဲ့သူတိုင်းဟာ လူသတ်သမား ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်၊ ခင်ဗျားလည်း လိမ်ခဲ့တာပဲ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ဇာတ်ညွှန်းထဲမှာ ဂိုဒေါင် ဒါမှမဟုတ် သော့အကြောင်း ဘာမှဖော်ပြထားခြင်း မရှိဘူးလို့ပြောခဲ့တယ်… အဲဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ခင်ဗျားသာ သဲလွန်စတွေ မပေးခဲ့ရင် သက်သေအထောက်အထားတွေက ပြိုကျသွားလိမ့်မယ် ကျွန်တော် ဒီကိစ္စက အဖေနဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အဖေကို ညွှန်ပြတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေက ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ သေချာပေါက်ရှိနေလိမ့်မယ်… ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် မတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုရင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိကိုရှိရမယ်''

ဟိုင်ရိမှာ သူကြားနေရသည့်အရာများကြောင့် ရှုပ်ထွေးနေပြီဖြစ်သည်။

သူ့မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ ရှန့်ချန့်ယန်က ရုတ်တရက် သူ့စကားကို ပြောင်းလိုက်၏။

လျိုကျယ်ကလည်း ရုတ်တရက် သူမ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံလိုက်ပြီး ဖခင်မှာလည်း ရုတ်တရက် သံသယမှ ကင်းစင်သွားသည်။ ဟိုင်ရိသည် တန်ယင်၏ မျက်နှာတွင် သူတွေ့ခဲ့ရသည့် အံ့အားသင့်မှု အလားတူကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

လျိုကျယ် : ''မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း၊ မင်းက ထက်မြက်သားပဲ''

ရှန့်ချန့်ယန်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ထိုင်ချလိုက်ကာ ပျင်းရိသော ကိုယ်ဟန်ပန်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ဟိုင်ရိသည် ရှန့်ချန့်ယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ရှန့်ချန့်ယန်သည် မည်သူက လူသတ်သမားဖြစ်သည်ကို မသိခဲ့သည်များလား။

လျိုကျယ်သည် လက်မြှောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ မဲပေးပြီ"

သူမ၏ အပြုံးသည် အစမှအဆုံး သဘာဝအတိုင်းနှင့် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ဆံပင်တိုများကို နားနောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ရင်း သူမက ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မ အောင်မြင်တော့မှာပဲ… ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ရပ်သွားပြီ"

"ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးဘူး"

သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ လက်ခံပါတယ်"

ဟိုင်ရိသည် သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ အတွေးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူသည် လျိုကျယ်နှင့် သိပ်မဆက်ဆံဖူးသော်လည်း သူမအပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ရှိပြီး သူမသည် တည်ငြိမ်ပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဟု ခံစားရ၏။ လျိုကျယ်သည် လူသတ်သမားဖြစ်သည်ဟူသော အတွေးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ယခင်ညများက ကိစ္စကို ထုတ်ပြောလိုခြင်း မရှိသော်လည်း လျိုကျယ်က သူ့အား စကားစပြောရန် အစပြုလိုက်သည်။ 

“နင် ဘာမေးချင်လဲဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ငါ နင့်ကို နှစ်ညဆက်တိုက် သတ်ဖို့ တကယ်ပဲ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"

လျိုကျယ်: "ဘယ်သူက ဒီနေရာကို ပိုင်တယ်၊ ဘယ်သူက မပိုင်ဘူးဆိုတာ ငါပြောနိုင်တယ်၊ ညီမလေး… နင် ဒီအစ်မကြီးကို မယုံကြည်နိုင်ပေမဲ့ ငါ တကယ်ပဲ နင့်ကိုပြန်သွားစေချင်ခဲ့တာ"

ဟိုင်ရိ: ...

လျိုကျယ် ရှက်ရွံ့ကာ ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

"ပြိုင်ဖက်တစ်ဦး လျော့သွားတာကလည်း ကောင်းပါတယ်"

ဟိုင်ရိ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ လျိုကျယ်၏ လက်သည် ဟိုင်ရိဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်အား လှမ်းလိုက်၏။ သူမ၏လက်မှာ အေးစက်လို့နေသည်။

လျိုကျယ်သည် အားလုံးနှင့် လက်တွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ကာ

"အသက်ရှင်နေသမျှကာလပတ်လုံးမှာ လူမျိုးစုံနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်၊ ငါတို့လျှောက်လှမ်းရတဲ့ခရီးလမ်းက မလွယ်ကူခဲ့ပါဘူး၊ အားလုံးနဲ့ဆုံတွေ့ရတာ တကယ်ကိုပျော်ရွှင်ခဲ့ပါတယ်"

ဟိုင်ရိ လျိုကျယ်အား ထိုရှုပ်ထွေးနေသည့် ခံစားချက်တွေကြား၌ ချောင်းဆိုးမိရင်း ကြည့်လိုက်သည်။

🌟🌟🌟