Ch 12

🍲Chapter 12

: အလိုက်သိတတ်လာသော မြို့စားငယ်လေး

အလှတရားကို ရှုစားရခြင်းက အလွန်ကျေနပ်စရာကောင်းသည်ဟု ဆိုသော်ငြား၊ လက်တွေ့တွင်မူ ဗိုက်မပြည့်စေခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေ့နံနက်စောစော၊ နေမင်းက သူ၏ပထမဆုံးရောင်ခြည်ကိုပင် မပြသေးမီမှာပင် မြို့စားငယ်လေးက သူ၏အိပ်မောကျနေသော ဇနီး (နံပါတ် ၃) ကို မနိုးစေဘဲ အိပ်ရာမှ ထနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက အခန်းမှထွက်လာစဉ် ခါးသီးသောမျက်နှာဖြင့် သူ့ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်နေလေသည်။ အစေခံမလေးများက သူ၏ဆံပင်ကို ဖြီးသင်ပေးခြင်း၊ လက်ဆေးပေးခြင်း စသည်ဖြင့် သူ့ကို သန့်စင်ပေးနေစဉ်တွင်ပင် သူက အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အစေခံမလေးများကို သူထွက်ခွာကြောင်း ကြေညာခွင့်မပေးဘဲ သူက အိမ်မှ တိတ်တဆိတ်ထွက်ခွာလာပြီး စားဖိုဆောင်ထံသို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။

စားဖိုဆောင်က တစ်နေ့တာ၏အစအတွက် အစားအသောက်များ ပြင်ဆင်နေကြသော အမျိုးသမီးများ၏ စကားပြောသံ၊ ရယ်မောသံများဖြင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။ ဆန်ပြုတ်ကျဲ၊ ပေါက်စီနှင့် အစာသွပ်ပေါက်စီများအပြင် အခြားမုန့်ပဲသရေစာများနှင့် ဟင်းလျာငယ်များကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ မြို့စားငယ်လေးက ချက်ပြုတ်နေသော နံနက်စာ၏ရနံ့ကြောင့် သွားရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

သူက အနည်းငယ်ချောင်းဟန့်လိုက်ရင်း စားဖိုဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာလိုက်သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ချီလင်တစ်ကောင် ဆိတ်အုပ်ထဲသို့ ဝင်လာသကဲ့သို့ပင်။ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသမီးများနှင့် အခြားအလုပ်သမားမလေးများက ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေသော ငှက်များနှင့် သားရဲများကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အမျိုးသမီးရွှယ်တစ်ယောက်တည်းသာ ဗလာကျင်းနေသော မီးဖိုချောင်အလယ်တွင် တုန်ယင်စွာ ရပ်ကျန်နေခဲ့လေသည်။ သူမက တုန်ရီနေသောအသံဖြင့် မေးလေသည်။

"သ... သခင်… သခင် ဘာလို့ဒီကို ရောက်နေတာပါလဲ… ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သခင်က ဒီလိုနေရာမျိုးကို..."

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက နောက်တစ်ကြိမ် ချောင်းဟန့်လိုက်လေသည်။ ရှက်စိတ်ကြောင့် သူ့မျက်နှာက ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သွားရသည်။ 

ဒီမိန်းမတွေက ငါ့ကိုမြင်ရုံနဲ့ ဘာလို့ထွက်ပြေးကြတာလဲ… မင်းတို့သခင်ဖြစ်တဲ့ ငါက မင်းတို့ရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို မုဒိမ်းကျင့်ပြီး လုယက်မယ့် လူဆိုးဘုရင်ကြီးမှ မဟုတ်တာ… ပြီးတော့ ဒီသခင်က မင်းတို့လို အဘွားကြီးရုပ်ဆိုးတွေကို စိတ်ဝင်စားမှာလည်း မဟုတ်ဘူး… ဟွန်း… ဒီသခင်နဲ့ အိပ်ရာတစ်ခုတည်းမှာ အတူအိပ်ချင်လို့လား… ကိုယ့်ရုပ်ကိုကိုယ် အရင်ပြန်ကြည့်လိုက်ကြဦး…

သို့သော် သူ၏မကျေနပ်မှုတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မျက်နှာပေါ်တွင် မပြဘဲ သူက ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"အဲဒါ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး… ငါက ဒီနားကဖြတ်သွားရင်း မင်းတို့ စားဖိုဆောင်မှာ ဘာများလတ်ဆတ်တာ ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာရှိလဲလို့ သိချင်လို့ပါ… မကြာသေးခင်က ရာသီဥတုက ပူလာတော့ အဘွားက အပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်သိပ်မရှိဘူး… အအေးစာ ဒါမှမဟုတ် အအေးဖျော်ရည်တစ်မျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား…"

အမျိုးသမီးရွှယ်က သူ့အကြည့်ကို တံခါးဝထံသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို နားမလည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ ဟုတ်ပေသည်။ နဂါးလှေပွဲတော် နီးလာပြီဖြစ်သော်လည်း ရာသီဥတုကို ပူသည်ဟု မယူဆနိုင်သေးပေ။ အအေးစာနှင့် အအေးဖျော်ရည်များအတွက် အချိန်က အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။ 

ဒါပေမယ့် သခင်က မေးပြီးမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် မဖြေဘဲနေနိုင်မှာလဲ…

သူမက အကြောင်းအရာကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်၊  အကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲရန် နည်းလမ်းရှာကြံရင်း စိတ်ကူးထုတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမက ချော့မော့သော အပြုံးဖြင့် စတင်ပြောဆိုလေသည်။

"ဒီနေ့အထိတော့ အဘွားသခင်မကြီးက အအေးစာ ဒါမှမဟုတ် အအေးဖျော်ရည်တစ်ခုခု တောင်းဆိုတာမျိုး မရှိသေးပါဘူး… ဒီနေ့ ရွာကနေ ပဲနီစေ့တချို့ရထားပြီး အဘွားသခင်မကြီးက ကျွန်မတို့လုပ်ပေးတဲ့ ပဲနီစေ့ဟင်းချိုကို တော်တော်လေး ကြိုက်ပုံရပါတယ်… ပြီးတော့ ပဲအမျိုးမျိုးအပြင် ရွာသားတွေက တောကြက်၊ ယုန်နဲ့ ဒရယ်လိုမျိုး တောကောင်တချို့လည်း ပို့ပေးထားပါတယ်… အိမ်တော်က သခင်တွေ အမြဲကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ အရာတွေချည်းပါပဲ… သခင်က ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သီးသန့်အမိန့်များ ရှိပါသလား…"

ထိုအချိန်မှာပင် သွမ့်ထင်ရွှမ်းက လယ်ယာစိုက်ခင်းများမှ နွေဦးအစတွင် သူတို့၏အထွက်နှုန်းများကို အခွန်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ပေးပို့လေ့ရှိသည်ကို သတိရမိသွားသည်။ ပမာဏက နှစ်သစ်ကူးတွင် သူတို့ရလေ့ရှိသလောက် မများသော်လည်း လတ်ဆတ်ပြီး အရသာရှိလေသည်။ သူက စစ်ဖျင် ပြောခဲ့သည်များကို ပြန်စဉ်းစားပြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ငါ့လိုအပ်ချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်… ငါတို့မှာ ပဲနီစေ့၊ ပဲဝါစေ့၊ ဘာပဲရှိရှိ၊ ပဲအမျိုးအစားတစ်ခုခုကနေ နည်းနည်းလောက်စီ ပေးလိုက်ပါ…"

ကလပ်…

ထိုအသံက အမျိုးသမီးရွှယ်၏ မေးရိုးက အံ့ဩတကြီးဖြင့် ပြုတ်ကျသွားသောအသံဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ပါးစပ်က အကျယ်ကြီးပွင့်နေပြီး သွမ့်ထင်ရွှမ်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေတော့သည်။ ပါးစပ်အကျယ်ကြီးဖွင့်ထားသော သူမ၏အကြည့်က ကြက်တစ်ကောင်ကို လုယူရန် ပြင်ဆင်နေသော ဖျံနီညိုတစ်ကောင်နှင့် တူနေပေသည်။ သူမ၏ အံ့ဩခြင်းကို မည်သူမျှ အပြစ်မတင်နိုင်ပေ။

သခင်တစ်ယောက်က စားဖိုဆောင်ကို စားစရာအတွက် လာအနှောင့်အယှက်ပေးတယ်လို့ ဘယ်သူက ကြားဖူးကြလို့လဲ… 

ဤအဖြစ်အပျက်က သူမအား ပထမသခင်မက သူမ၏ စားဖိုဆောင်ကို ခံ့ညားစွာ လာရောက်လုယက်ခဲ့သော မမေ့နိုင်စရာနေ့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေခဲ့သည်။

"အဲဒီအကြည့်က ဘာသဘောလဲ… ဒီသခင်က ပဲစေ့နည်းနည်းလောက်တောင် ယူလို့မရဘူးလား…"

ရှက်စိတ်ကြောင့် သွမ့်ထင်ရွှမ်းက ခက်ထန်သွားရသည်။ ထိုအခါ ဤကဲ့သို့သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်ခံရသော မည်သူမဆို စိတ်အေးလက်အေး မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ 

သေစမ်း… ငါလိုချင်တာက မေယွဲ့အိမ်တော်မှာ နံနက်စာစားဖို့ပဲ… စစ်ဖျင်နဲ့ ရွှမ်ရှီးတို့က ဒီအချိန်မှာ ဒီနေရာကို ဝင်လို့မရလို့သာ မဟုတ်ရင်၊ မွေးဂုဏ်မြင့်မြတ်ပြီး တော်ဝင်မျိုးနွယ်ဖြစ်တဲ့ ငါက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဒီကိုလာပြီး ပစ္စည်းတွေတောင်းနေပါ့မလား…

သူမ၏သခင်က နောက်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီးရွှယ်က ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်သွားရသည်။ သူမ၏မေးရိုးက ပြုတ်ကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမက ပဲအိတ်များကို စတင်ဆွဲယူကာ အခြားအစေခံများကို လာကူရန် အော်ဟစ်ခေါ်လိုက်ရသည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သွမ့်ထင်ရွှမ်းက အဝတ်အိတ်များစွာကို သယ်ပိုးကာ စားဖိုဆောင်မှ လွတ်မြောက်လာတော့သည်။ သူက လူသွားနည်းသော ဥယျာဉ်လမ်းငယ်များအတိုင်း လျှောက်ကာ မေယွဲ့အိမ်တော်ထံသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူက စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်ကြည့်ရာ ယခုအချိန်၌ အမျိုးသမီးများက အိပ်စက်အနားယူနေကြဦးမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ သူမတို့က ဤမျှဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတွင် ပိတ်မိနေသောကြောင့် နံနက်တိုင်း အကြီးအကဲအမျိုးသမီးများထံ သွားရောက်ဂါရဝပြုရန် မလိုအပ်ပေ။

ဒါကြောင့် သူတို့ကြိုက်သလောက် အိပ်စက်တာကို တားဆီးမယ့်အရာ ဘာမှမရှိဘူး မဟုတ်လား…

သူစဉ်းစားလေလေ၊ သူ့စိတ်က ပို၍မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာတော့သည်။ 

သေစမ်း… ငါက အဲဒီမိန်းမတွေကို အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ အဲဒီနေရာကို ပို့ခဲ့တာ… ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘူး… အခုတော့ သူတို့က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီးတော့ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေကြသလိုပဲ… ဟွန်း… ပိုသက်သောင့်သက်သာရှိတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ… အဓိကအချက်က အဲဒီမိန်းမက ငါ့ကို သူ့စားစရာနည်းနည်းလေးကိုတောင် အလကားစားခွင့်မပေးဘူး… အဲဒီမုန်းစရာကောင်းတဲ့မိန်းမက ဒီသခင် မျက်စိကျနေတဲ့ စားစရာကိုတောင် တံတွေးနဲ့ထွေးခဲ့တယ်…

ငါ့ကိုမကျွေးဘဲ ကြက်တွေကို ကျွေးရက်တယ်… ဒါ... ဒါက… ဘယ်မှာလဲ… ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ တရားမျှတမှုက…

သူက စဉ်းစားလေလေ၊ သူပို၍ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာလေလေ ဖြစ်လာနေသည်။ သူတံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ၊ ဖြောင့်မတ်သော မခံမရပ်နိုင်စိတ်က ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအားကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က မေယွဲ့အိမ်တော်၏ တံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ အလွန်မွှေးကြိုင်သောရနံ့တစ်ခုက မီးဖိုချောင်မှ လွင့်ပျံလာပြီး သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ပုန်းလျှိုးနေနိုင်သော မကျေနပ်မှုမှန်သမျှကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်တော့သည်။

ဒါက ဘာကြီးလဲ… ဒီအနံ့က ဘာအနံ့လဲ… 

မြို့စားငယ်လေးက ပဲနှင့်ဆန်အိတ်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို တင်းကျပ်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ထံသို့ ခြေဖျားထောက်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟုန်လျန်၏ ရယ်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"သခင်မလေး… ဒါက နည်းနည်းတော့ မလွန်လွန်းဘူးလား… တကယ်လို့ သခင်မလေးက ဒါကို အရမ်းစားချင်နေရင် လမ်းဘေးဆိုင်တွေကနေ ဝယ်ကျွေးလို့ရတာပဲ… ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီး ဒီလိုပင်ပန်းခံနေစရာ မလိုပါဘူး…"

စုနွမ်နွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာမဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ ပြောနေတာလဲ… ငါတို့လက်ထဲမှာရှိတာက ကုန်ကြမ်းတွေ… ပိုက်ဆံမဟုတ်ဘူး… ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပဲနို့ရည်ကို ရလိုက်တာက ကံကောင်းလို့သာပဲ… ငါတို့က နောက်လမ်းကြားတွေဘက်ကို မသွားခဲ့ရင် ဒီလောက်ဈေးပေါပေါနဲ့ ရခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး…"

သူမတို့စကားပြောနေစဉ် သွမ့်ထင်ရွှမ်း၏ မျက်လုံးများကမူ အရေးကြီးဆုံးပစ်မှတ်ထံသို့ စူးစိုက်သွားလေသည်။ ဆီပူတစ်ဝက်ခန့်ဖြည့်ထားသော အိုးကြီးတစ်လုံး။ သူ၏လောဘကြီးသော မျက်လုံးများက ကြည့်နေစဉ် စုနွမ်နွမ်က မုန့်နှစ်ချောင်းရှည်တစ်ခုကို ထည့်လိုက်လေသည်။ ခဏအကြာတွင် မုန့်နှစ်ချောင်းက မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါလောပေါ်လာလေသည်။ အချောထည်က တောက်ပသော ရွှေဝါရောင်ဖြင့် တောက်ပြောင်နေလေသည်။ ၎င်း၏အရောင်များက မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်ကာ အနံ့ကမူ... သူ၏ဗိုက်ထဲတွင် နေထိုင်နေသော ဆာလောင်နေသည့် ပိုးကောင်များကို ကျီစယ်နေသကဲ့သို့၊ သူတို့ကို ပျံသန်းလာရန် သွေးဆောင်နေသကဲ့သို့ပင်...

"သခင်မလေး… ဒီတစ်ခါတော့ သခင်မလေး ကုန်ကျစရိတ်ကို မှားတွက်မိတယ်လို့ ကျွန်မပြောရမှာပဲ… အီကြာကွေးနဲ့ တခြားနံနက်စာတွေက ဈေးမပေါပေမယ့်၊ ကိုယ်တိုင်လုပ်စားတာက ပိုဈေးမကြီးဘူးလား… ဒီဆီပမာဏက ပိုက်ဆံအများကြီးကုန်မှာပဲ… ဟုတ်တယ်မလား…"

ရှန်းယွင်၏ နှမြောတသသောစကားကြောင့် စုနွမ်နွမ်က အသိဉာဏ်ပြည့်ဝသောအပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။

"နင်ကတော့ တုံးလိုက်တဲ့ အစေခံမလေးပဲ… ငါတို့ ဒီမုန့်ကြော်ပြီးသွားရင် ဒီဆီကို တခြားအရာတွေအတွက် ပြန်သုံးလို့ရသေးတယ်လေ… ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကြော်၊ ဖက်ထုပ်ကြော်၊ ပေါက်စီကြော်တွေလုပ်ဖို့ ပြန်သုံးလို့ရတယ်..."

သူမ၏စကားများက တဖြည်းဖြည်းတိုးသွားလေသည်။ သူမက မီးဖိုချောင်တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ပုန်းနေသော သွမ့်ထင်ရွှမ်းကို မြင်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏လက်က ကောင်တာပေါ်မှ သန့်ရှင်းရေးအဝတ်စတစ်ထည်ကို ဆွဲယူကာ သူရှိရာဘက်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သွမ့်ထင်ရွှမ်း၏ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခဲ့သော အချိန်များက အလဟဿမဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူက သန့်ရှင်းရေးအဝတ်စဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းကိုမော့ကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ခပ်တည်တည်ဝင်လာသည်။ ထို့နောက် သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်နေရင်း ပြုံးလျက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်လေသည်။

"ယို့… မင်းတို့အမျိုးသမီးတွေက တော်တော်ကြိုးစားကြတာပဲ… အီကြာကွေးကြော်ဖို့အတွက်နဲ့ ဒီလောက်စောစောထလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားမိဘူး…"

အီကြာကွေး သို့မဟုတ် ကြော်ထားသော ပေါင်မုန့်ချောင်းများက လမ်းများပေါ်တွင် အများအားဖြင့် မမြင်တွေ့ရသော အရာတစ်ခုဖြစ်ပေသည်။ 

သာမန်လူတွေရဲ့ဘဝက အတော်လေးခက်ခဲရာ၊ အီကြာကွေးကြော်ဖို့ ဆီအိုးတစ်ဝက်ကို အသုံးပြုဖို့ရာ သူတို့ဘယ်လိုတတ်နိုင်မှာလဲ…

ဆီကို ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း၊ ပေါင်မုန့်မုန့်နှစ်အနည်းငယ်ကြော်ရန် ထိုဆီများအားလုံးကို အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်ရခြင်းက အတော်လေး ရင်နာစရာကောင်းလှသည်။ ကြော်ထားသောပေါင်မုန့်များက အလွန်ဆီများပြီး အဆီပြန်သောကြောင့် လူကြိုက်မများပေ။ ထို့ကြောင့်  ရောင်းရသည့် အရေအတွက်ကို အားကိုး၍မရသဖြင့် ငွေရှာရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ အကယ်၍ လိုချင်လျှင် ကြော်ထားသောပေါင်မုန့်များရောင်းချသော ဆိုင်အနည်းငယ်ရှိသော်လည်း ဆန်ပြုတ်နှင့် သနပ်စုံကဲ့သို့သော ပေါ့ပါးသည့် နံနက်စာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူကြိုက်များမှုတွင် ရှုံးနိမ့်ကြရသည်။

သဘာဝအတိုင်းပင် မြို့စားအိမ်တော်က ချမ်းသာသော တော်ဝင်မျိုးနွယ်မိသားစုဖြစ်သောကြောင့် ဆီကုန်ကျစရိတ်ကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့်အရာများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်စွာစားသောက်ခြင်းက ခေတ်စားနေသောကြောင့် ကြော်ထားသောပေါင်မုန့်ကဲ့သို့ ဆီများသောအရာများက ဆန်ပြုတ်၊ သနပ်စုံနှင့် ပေါက်စီကဲ့သို့သော အရာများအစား လူကြိုက်နည်းသွားပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ကြော်ထားသောပေါင်မုန့်ကဲ့သို့ ဆီများသောအရာများက သွမ့်ထင်ရွှမ်းကဲ့သို့သော တော်ဝင်မျိုးနွယ်များအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခြင်းက ရှားပါးလှသည်။ သူက ဤအရာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤမုန့်ကို များများစားစား မစားဖူးပေ။ ထို့အပြင် ကြော်ထားသောပေါင်မုန့်၏ မွှေးကြိုင်သောရနံ့က အမှန်တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလေသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းက စုနွမ်နွမ်ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသောအရာဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏အရသာက ကျိန်းသေ ထူးခြားကောင်းမွန်ရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ ဤအတွေးက သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သူ့ပါးစပ်က မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် သွားရည်ကျလာတော့သည်။

"သခင်… ဘာတွေယူလာတာလဲ…"

စုနွမ်နွမ်က အလကားစားရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရောက်လာခြင်းက ထင်ရှားသော ဤလောဘကြီးသည့် မြေခွေးကို လျစ်လျူရှုနေစဉ် ဟုန်လျန်နှင့် ရှန်းယွင်တို့က သူ့ကို လေးလေးနက်နက် နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ ရှန်းယွင်က သူ၏မြင့်မြတ်သော ရုပ်ရည်နှင့် လုံးဝမလိုက်ဖက်သော သူ့လက်မောင်းထဲမှ အိတ်ကြမ်းများကို မြင်သောအခါ မမေးမြန်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"အဟမ်း… အဟမ်း... အဲဒါ... ဒီနေ့ စားဖိုဆောင်နားက ဖြတ်သွားရင်း ရွာကနေ လတ်ဆတ်တဲ့ဆန်နဲ့ ပဲတွေပို့ထားတာ သတိထားမိလို့ မင်းတို့အတွက် အသုံးဝင်လောက်မယ်ထင်လို့ ယူလာခဲ့တာ… မင်းတို့မလိုချင်ရင် လွှင့်ပစ်လိုက်လို့ရတယ်…"

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက မည်မျှပင် မျက်နှာပြောင်တိုက်ပါစေ၊ သူ့လက်ထဲမှ ဤအိတ်ကြမ်းများကို မြင်ရသောအခါ သူ့မျက်နှာက ပူတက်လာလေသည်။ မြို့စားငယ်လေးက ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချမိသည်။ 

သေစမ်း… ငါက အစားအသောက်အတွက်နဲ့ ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ဒီလောက်ပေါပေါပဲပဲ ရောင်းစားနေမိတာလား…

ဟုန်လျန်နှင့် ရှန်းယွင်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဝမ်းသာသွားကြပြီးနောက် ဟုန်လျန်က အိတ်များကို လက်ခံရန် အမြန်လာလိုက်သည်။

"သခင်က ဘာလို့ဒီလိုစကားပြောရတာလဲ… ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပဲနဲ့ဆန်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်လွှင့်ပစ်နိုင်မှာလဲ… ဒီလိုစားစရာကို ဖြုန်းတီးရင် ကောင်းကင်ဘုံက ကျိန်စာသင့်လိမ့်မယ်…"

သူမက ပြောနေရင်း ရှန်းယွင်ကို မျက်စိဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထိုမိန်းကလေးက နားမလည်သော မျက်နှာဖြင့် ပြန်ကြည့်သောအခါ သူမက အခြားအစေခံမလေး၏လက်ကိုဆွဲကာ မီးဖိုချောင်မှ အတင်းဆွဲထုတ်သွားလိုက်သည်။ သူမတို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်သောအခါမှသာ သူမက ရှန်းယွင်၏နဖူးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"နင့်မျက်လုံးတွေက ဘာလုပ်ဖို့ထားတာလဲ… သခင်က သခင်မလေးနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ပဲတွေယူလာတာကို မမြင်ဘူးလား… သူတို့နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်စကားပြောဖို့ ငါတို့က နေရာဖယ်ပေးသင့်တယ်လေ…"

ရှန်းယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူမ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေးပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ 

"အစ်မ… အစ်မပြောတာကို ကျွန်မနားမလည်ဘူးလို့ပဲ ဟန်ဆောင်ပြီး ကျွန်မကို ရှင်းပြပေးလို့ရမလား… ဒါပေမဲ့ ကျွန်မခံစားရမိတာက သခင်မလေးရဲ့ သခင့်အပေါ်ထားတဲ့ ခံစားချက်က အခုလုံးဝပြောင်းသွားပြီ… ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ကြမှာကို ကျွန်မတကယ်စိုးရိမ်မိတယ်… သူတို့ကို အကြာကြီး တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့တာက အကြံကောင်းတစ်ခုလို့ အစ်မတကယ်ထင်လားဟင်…"

ဟုန်လျန်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

"အိုး မဟုတ်သေးပါဘူး… ငါ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မေ့သွားရတာလဲ…" 

သူမက ပြောနေရင်း ခေါင်းမော့ကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ စိုးရိမ်တကြီး ချောင်းကြည့်လိုက်လေသည်။

မီးဖိုချောင်ထဲတွင်မူ စုနွမ်နွမ်က သူမ၏ခေါင်းမာသောပုံစံ မဖြစ်နေပေ။ သူမ၏လက်များက မုန့်နှစ်ကို ဆုပ်နယ်ပုံဖော်နေပြီး တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို ဆီပူအိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်လုပ်နေသော်လည်း သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကမူ သွမ့်ထင်ရွှမ်းကို ဆက်လက်လှောင်ပြောင်နေလေသည်။

"ကျွန်မတို့ အရှင်က လောကကြီးဘယ်လိုလည်ပတ်လဲဆိုတာ နည်းနည်းနားလည်လာပုံပဲ… အလကားမစားသင့်ဘူးဆိုတဲ့ အသိတရားကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ရှင့်ကို ချီးကျူးရမှာပဲ… ဆန်နဲ့ပဲတွေကို သယ်လာလိမ့်မယ်လို့တောင် ထင်မထားမိခဲ့ဘူး…"

သွမ့်ထင်ရွှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းများက စူပုပ်သွားတော့သည်။

ဟွန်း… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအီကြာကွေးတွေအတွက်နဲ့ ငါမင်းကို မျက်နှာသာပေးလိုက်မယ်… နောက်ဆုံးတော့ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်တော့မှ ရန်မဖြစ်ဘူးလေ…

"ဒီအလုံးလေးတွေက ဘာတွေလဲ… အရှည်တွေက အီကြာကွေးမှန်း ငါသိတယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီအလုံးလေးတွေက ဘာတွေလဲ… မုန့်ပြားကြော်များလား…" 

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက စုနွမ်နွမ်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားရင်း စကားစရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားနေသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် ဤသည်က တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို သေအောင်ရိုက်သော်လည်း သူ မည်သည့်အခါမှ ဝန်ခံမည့်အရာမဟုတ်ပေ။

"မုန့်ပြားကြော်လို့ခေါ်ရင်လည်း မမှားပါဘူး… ဘာလဲ… ရှင်ဒါတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးလား…"

စုနွမ်နွမ်က အနည်းငယ် သံသယဖြစ်မိသွားသည်။ ရှေးခေတ်တရုတ်တွင် အီကြာကွေးရှိခြင်းကို သူမ သိသော်လည်း…

မုန့်ပြားကြော်‌ရော… ရှိကိုရှိရမှာပေါ့နော်…

အီကြာကွေးအငန်၊ မုန့်ပြားကြော်အချို၊ ဤအရာအားလုံးက လူအမျိုးမျိုး၏ အရသာကို ဖြည့်ဆည်းရန် တည်ရှိနေကြသည်။ 

မုန့်ပြားကြော်မရှိရင်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာရှည်ခဲ့တဲ့ အချိုနဲ့အငန်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမှာလဲ… အချိုဂိုဏ်းကလူတွေက အရမ်းခါးသီးနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား…

"ဒါဆို ဒါတွေက တကယ်ပဲ မုန့်ပြားကြော်လား…" 

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက သူ၏ကျပန်းခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။ သူက လည်ပင်းကိုဆန့်ကာ ကြော်ထားသောမုန့်များကို ပို၍သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ… မုန့်ပြားကြော်က တကယ်ဒီလိုပုံစံလား… ကြက်သွန်မြိတ်တွေ ဘယ်မှာလဲ… ငါနောက်ဆုံးစားခဲ့တဲ့ မုန့်ပြားကြော်က ကြက်သွန်မြိတ်တွေ အများကြီးနဲ့ ဖုံးထားတာ…"

"အဲဒါက ကြက်သွန်မြိတ်မုန့်ပြားကြော် ဖြစ်ရမယ်လေ…" 

စုနွမ်နွမ်က ထိုကာမဘုရင်ကို မထီမဲ့မြင်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဟွန်း… ဒီလောက်ဗဟုသုတနည်းတဲ့လူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစားအသောက်ချစ်သူလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်… လောကကြီးက အစားအသောက်ချစ်သူတွေအားလုံးအတွက် အရှက်ရစရာပဲ…

"ကြက်သွန်မြိတ်မုန့်ပြားကြော်က... မုန့်ပြားကြော်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား…"

သွမ့်ထင်ရွှမ်းက ပို၍ပင် သံသယဖြစ်လာမိသည်။ သူက အရသာရှိသောအစားအစာများကို စားသုံးခြင်းကို နှစ်သက်သော်လည်း အစားအစာ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သုတေသနလုပ်ရန် အချိန်များစွာ မပေးခဲ့ဖူးပေ။

"အဲဒါလည်း မုန့်ပြားကြော်ပဲ… ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလုပ်နေတဲ့ မုန့်ပြားကြော်အချိုနဲ့တော့ မတူဘူး…"

စုနွမ်နွမ်က ဤအသုံးမကျသော ယောက်ျားနှင့် စကား‌ပြောရင်း အချိန်ကုန်မခံလိုပေ။ 

ငါက သူ့ကို မုန့်ပြားကြော်ရဲ့ နောက်ကွယ်က သမိုင်းအကြောင်းအရာတွေကိုပါ ရှင်းပြရမှာလား… မုန့်ပြားကြော် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်အကြောင်း ဟောပြောပို့ချရမှာလား… သကြားမုန့်ပြားကြော်၊ ကြက်သွန်မြိတ်မုန့်ပြားကြော်အပြင် ပန်ကိတ်၊ ဒယ်ပြားမုန့်ကြော်၊ အစာသွပ်ဒယ်ပြားမုန့်... အိုး… ငါ ဖေဖော်ဝါရီလ နှစ်ရက်နေ့က ဒယ်ပြားမုန့် စားချင်လိုက်တာ... ကောင်းပြီ… အခုလည်း နောက်မကျသေးပါဘူး… 

သူမက ယခုပင် ၎င်းတို့ကို စားချင်စိတ် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမတို့ထံတွင် ကြက်သွန်မြိတ်များစွာ ရှိသေးသည်။ ပဲပင်ပေါက်များကလည်း မကြာမီ အဆင်သင့်ဖြစ်လောက်လေပြီ။

တစ်နေ့နေ့မှာ လုပ်စားကြစို့လေ…

🍲🍲