(38)တတိယည - ရက်စက်တယ်
Viewers 14k

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 5) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar



Chapter (38)

တတိယည - ရက်စက်တယ်



သူတကယ် ကံမကောင်းရှာပေ။ ဒါကအလောင်းအတု ဖြစ်နိုင်မလားလို့ တွေးရင်း တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆဲမိပြန်သည်။ 


ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာတော့ အလောင်းအတု ဖြစ်ရင်တောင်မှ ဒီဖုတ်ကောင်မှာ မေးစေ့မပါတဲ့အတွက် အသေမကိုက်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့သည်။ ၎င်းရဲ့ လျှာအောက်မှာ ပြူးထွက်နေတဲ့ မြွေခေါင်းက လက်သီးအရွယ်လောက် ရှိလေသည်။ မြွေတစ်ကောင်လုံး လျှာအောက်ကနေ တွားထွက်လာကာ အကိုင်းအခက်တွေပေါ် တက်လာခဲ့သည်။ 


အကိုင်းအခက် အစုအဝေးမှ နှစ်မီတာ သို့မဟုတ် သုံးမီတာထက်မနည်း ဝေးသည်။ အလောင်းရှိရာ ရေတွင်းအဝင်ဝမှနေ၍ မြွေသည် အကိုင်းအခက်များပေါ်သို့ တက်သွားပြီးနောက် အကိုင်းအခက်များပေါ်မှ တစ်ဆင့် အလျားလိုက် ပေါက်နေသော အကိုင်းအခက်များဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကူးခတ်သွားခဲ့သည်။ ဤမြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်မီတာထက် ပိုရှည်ကာ အားနင်ကို သတ်တဲ့ အကောင်ထက် ပိုရှည်လေ၏။ 


မြွေသည် ဒီအကိုင်းအခက်တွေကြားက အလောင်းရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ပုန်းနေခဲ့တယ် ဆိုတာ သိသာထင်ရှားလှသည်။ မြွေသည် အကိုင်းအခက်တွေကြားက ကျောက်နံရံပေါ်ကို အလျင်အမြန် တွယ်တက်သွားသည်။ ကျောက်နံရံက မချောမွတ်ချေ။ ဝူရှဲ့လည်း အခြေအနေ မကောင်းတော့တာကို မြင်ပေမယ့် ရှောင်ဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။ 


ဒါကြောင့် အလျင်စလိုနဲ့ ရေတွင်းခေါင်းထဲက တိတ်တဆိတ် လျှောချပြီး ရေထဲသို့ ထိုးဆင်းလိုက်ဘေသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ရေတွင်းခေါင်းမှ တိတ်တဆိတ် ချော်လဲကာ ရေထဲသို့ ကျသွားသည်။


အစကတော့ သူတို့ကို ဒီမြွေကို ခြောက်လန့်မယ်၊ ပြီးတော့ ရေထဲက ပြေးထွက်လာမယ်လို့ ထင်လိုက်ပေမယ့် အကိုင်းအခက်တွေကနေ နှစ်မီတာကျော်လောက် ဝေးတဲ့ နေရာရောက်တော့ မြွေက ဖက်တီးဆီမှာ ဆွဲဆောင်ခံနေရတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမြွေက တံတိုင်းအဝင်ဝရှိ ကျောက်နံရံအုတ် တံတိုင်းကို တွယ်တက်သွားစဥ် ဖက်တီးက အသက်ရှင်နေ​​သေးကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ပုံဖြင့် ရပ်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်နေ၏။ 


ဝူရှဲ့လည်း အံ့သြသွားပြီး မြွေက ဖက်တီးကို မကိုက်တော့တာလားလို့ တွေးမိသွားသည်။ ဒါက သိပ်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ တွေးမိပါသည်။ ဖက်တီးက ငါးသေတစ်ကောင်လို လဲလျောင်းနေတာမလို့ မြွေက မလှုပ်ရှားချင်တော့တာ ဖြစ်မည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် အဆိပ်က အလွန် အဖိုးတန်၏။


မြွေ ရုတ်တရတ် ပြန်လှုပ်ရှားလာတာကို မြင်တော့ ဝူရှဲ့လည်း အသက်မရှူနိုင်တော့အောင် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုမြွေသည် ဖက်တီးရဲ့ ခေါင်းပေါ်တက်ကာ ဆံပင်တွေပေါ် ရစ်လျက် ပါးစပ်ကို ချိန်ရွယ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ 


ဝူရှဲ့ လန့်သွားသည်။ မြွေက ဖက်တီးရဲ့ ဗိုက်ထဲကို ပရိုတင်းဓာတ်ကို ဖြည့်သွင်းရန် ကြိုးစားချင်နေပုံ ရတာကြောင့် ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်ပစ်ရန် တစ်ခုခုကို ရှာချင်သော်လည်း ရေထဲတွင် ဘာမှမကိုင်နိုင်တော့တာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေပက်ပြီး မြွေကို နှင်ထုတ်ရန် လက်သုံးဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ 


ဒီမြွေက တခြားမြွေမျိုးဆိုရင် ကြောက်လန့်သွားမှာ ဆိုပေမယ့် ဒီမြွေမျိုးမှာ ဆိုးသွမ်းတဲ့ အကျင့်ရှိတယ် ဆိုတာကို ဝူရှဲ့ မေ့သွားခဲ့သည်။ သူက မြွေကို ရေနဲ့ ပါးရိုက်ပြီး နှင်လွှတ်နေမိ၏။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ မြွေတစ်ကောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြောင့်စင်းသွားပြီး ခေါင်းထောင်လာခဲ့သည်။ စူးစူးရှရှ အသံတွေ ဆက်တိုက်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေပုံပေါ်လေသည်။ 


ဝူရှဲ့ကတော့ ဒါကိုမြင်တဲ့အခါ ထိရောက်တယ်ထင်လို့ ရေနဲ့ ဆက်ပြီး ပတ်နေလိုက်သည်။ ထိုအခါ မြွေက ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး ကြိုးတစ်ချောင်းကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ မြှားလိုပဲ ပျံသန်းလာလေသည်။ ၎င်းက ကျောက်နံရံပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ တစ်စက္ကန့်မပြည့်မီပင် ဝူရှဲ့ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။


ဝူရှဲ့ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ မြွေဟာ သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ပခုံးတွေကို ရစ်ပတ်ထားသလို ထူထဲပြီး အကြေးခွံတွေက ချော်ထွက်သွားတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝူရှဲ့ သူ့အစွယ်တွေကို မြင်လုနီးနီးမှာ သူ့ခေါင်းက ချက်ချင်း တုန်ခါသွားပြီး ကျိန်ဆဲပစ်လိုက်၏။ 


မြွေကို မီတာအတော်လေး လွင့်သွားအောင် လွှင့်ပစ်ခဲ့ပေမယ့် မြွေဟာ ရေထဲမ​ရောက်ခင်မှာ ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ့အမြီးက ရေကိုရိုက်ကာ ဝူရှဲ့ဘက် ပြန်လှည့်ချိန်လိုက်သည်။  


ဝူရှဲ့လည်း လှည့်ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ရှိသမျှခွန်အားတွေသုံးပြီး ကူးခတ်သွားကာ အရှေ့ကိုရောက်တော့ တစ်ဖန် လမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကူးခတ်ပြီးတော့ သစ်ကိုင်းအောက်က ကွက်လပ်ထဲကို ဝင်ပုန်းနေလိုက်၏။ 


အသက်ရှု မရပ်နိုင်တော့တဲ့အထိ ပုန်းနေလိုက်သည်။ အဲဒီနောက် ရေထဲက ထွက်လာပြီး လေကို အငမ်းမရှူရှိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း မြွေကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့တာလား ဆိုတာသိဖို့ ကြိုးစားရှာဖွေကြည့်သည်။ 


စိတ်ထဲမှာ တွေးမိတာက မြွေတွေဟာ အမြဲတမ်း တိရစ္ဆာန်တွေ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီလိုရိုးရှင်းတဲ့ လှည့်ကွက်လေးတွေက အမြဲတမ်း အလုပ်ဖြစ်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မြင်လိုက်ရတာက သူ့က်ု အံ့အားသင့်သွားစေ၏။ ရေပေါ်မှာ မြွေတစ်ကောင်ရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရ​​တော့ဘဲ ၎င်းက သူ့ကို လိုက်မဖမ်းတော့ဘူးလို့ ထင်ရလေသည်။ 


နောက်ဆုံးတော့ သူ့အသက်လေးကို ကယ်တင်နိုင်လိုက်ပြီလို့ တွေးရင်း စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးလိုက်မိပေမယ့် အပြုံးတစ်ဝက်လောက်မှာပဲ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါင်းနောက်ကနေ လှောင်ပြောင်နေတဲ့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ 


သူ့ခမျာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ လူတစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သွေးနီရောင် မြွေကြီးတစ်ကောင် ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းနောက်မှာ မတ်တပ်ထရပ်လာပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ အဝါရောင် မြွေမျက်လုံးတွေနဲ့ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ 


ဝူရှဲ့ခမျာ လည်ချောင်းတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး ရေထဲ ချက်ချင်း ငုပ်ပစ်လိုက်ချင်ပေမယ့် မြွေပါးစပ်သည် ဖြီးကနဲ လှုပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရကာ ၎င်းထံမှ အသံထွက်လာခဲ့​ပေသည်။ 


"ရှောင်စန်းရယ်...."