(3) အဂ္ဂိရတ်ကြေးအိုး
Viewers 14k
Chapters 524

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 4) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar

ရွှံ့မြွေတစ္ဆေမြို့တော် (ပထမပိုင်း)



Chapter (3)

အဂ္ဂိရတ်ကြေးအိုး



ဒီပုံဟာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး မှန်းလို့မရတဲ့ ပုံဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုရှာရမလဲ ဆိုတာလည်း သဲလွန်စ မရှိသေးပါဘူး။ ဒီသတင်းကိုကြားတော့ ချိုသဲ့ခေါင်မှာ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပါ၏။ သူ ချက်ချင်းပဲ လက်ဖက်ရည်ကောင်း တစ်အိုးလုပ်ပေးဖို့ လူတစ်ယောက်ကို တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဂရပ်ပုံကို လေးလေးစားစား လွှဲပြောင်းပေးကာ မေးမြန်းခဲ့ပါသည်။ ပိုမိုလေ့လာရန် ပညာရှင်ဟောင်းနဲ့အတူ ထို

အကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။


ပညာရှင်ဟောင်းက ဘာမှလုပ်စရာ မရှိသလို သူအရမ်း စိတ်ဝင်စားနေတာကို မြင်တော့ ၎င်းကိုယ်တိုင်လည်း သူစိတ်ဝင်တစား ဖြစ်လာပြီး အဲဒီအချိန်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းကို ချိုသဲ့ခေါင်အား ပြောပြလိုက်သည်။ 


လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ် ထိုအချိန်က အဘိုးအိုသည် ပီကင်းတက္ကသိုလ်မှ တရုတ်စာသင်ကြားရေး ပါမောက္ခတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကူမင်တန်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်​လေသည်။ ၎င်း၏သားမက်မှာ ကျန်းလင်ဖူ လက်အောက်ရှိ ဗိုက်ချုပ်မှူး ဖြစ်သည်။ တပ်မ (၇၄)ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ကူမင်တန်တပ် အကြွင်းအကျန်များကို အပိုင်းပိုင်း လျော့ချခဲ့စဥ် ၎င်းသားမက်၏ ကျန်ကြွင်းသော တပ်မများမှာလည်း ချီမန့်တောင်သို့ ထွက်ပြေးကာ သုံးနှစ်လောက် တောင်ပေါ်၌ နေခဲ့သည်။ 


နောက်ပိုင်းတွင် ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေး တပ်မတော်က ဓားပြများကို နှိမ်နင်းသောအခါတွင် သူ၏သားမက်သည်လည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ကူမင်တန် အေးဂျင့်များ၏ အဆက်အသွယ်ဖြင့် အမေရိကန်သို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။


လမ်းရှင်းပြီးနောက် အဘိုးအိုနှင့် သူ့မိသားစုကို သားမက်ဖြစ်သူက သင်္ဘောသတင်းကို စောင့်ရန် တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သတင်းက အရမ်း တင်းကျပ်တဲ့အတွက် သူ့မိသားစုကို ခေါ်လာဖို့ အဆင်မပြေပါဘူး။ အဲဒီကာလမှာ သူ့သားမက်က သူတို့ကို တာအိုဘုန်းကြီးလို ဟန်ဆောင်ပြီး လျှို့ဝှက်အရာရှိတွေဆီက သတင်း တုံ့ပြန်တာကို စောင့်နေခိုင်းခဲ့သည်။


တာအိုဘုရားကျောင်းဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် ရိုးရာမြေကြီး ဘုရားကျောင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တောင်တန်းဒေသများရှိ တခြားဘုရားကျောင်းများနှင့် မတူဘဲ ဤတာအိုဘုရားကျောင်းသည် မီတာငါးဆယ်အောက် ချောက်ကမ်းပါးနှစ်ခုကြားတွင် တည်ဆောက်ထားပြီး အောက်ပိုင်းက လေထဲမှာ ရှိနေကာ အရမ်းထူးဆန်းလှသည်။ 


တာအိုဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော လှေကားထစ် တစ်ခုလို တည်ဆောက်ထားကာ တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် စုစုပေါင်း ခုနစ်ထပ်ရှိသည်။ နံရံများ အားလုံးက အဝါရောင် ဆေးသုတ်ထားသော ရွှံ့နံရံများ ဖြစ်ပြီး အလွန်ရိုးရှင်းပါ၏။ အပေါ်ဆုံး လေးထပ်သည် ချောက်ကမ်းပါး နှစ်ခုကြားတွင် သစ်သားပြားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ လက်ရန်းတွေလည်း မရှိပေ။ 


ဘုရားကျောင်း အထပ်များတွင် ရှိသော အရာများမှာ ဘုရားသုံးဆူ၊ ရွှံ့စေးရုပ်တုများအပြင် ကွမ်ရင်မယ်​တော်နှင့် တရုတ်လူမျိုးများ၏ ထူးခြားသည့် နတ်ဘုရားပဲ ဖြစ်ကြသည်။


တာအိုဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးကို တာအိုဘုန်းကြီး နှစ်ပါးက စီမံခန့်ခွဲသည်။ အသက်ကြီး တဲ့ တစ်ယောက်က တာအိုဘုန်းကြီးငယ်၏ ဖခင် ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ် စစ်ပွဲများနှင့် ပရမ်းပတာကာလတွင် အမွှေးနံ့သာ ရှားပါး သဖြင့် သူ့သားမက်က ငွေတစ်ထောင် ပေးလှူခဲ့သည်။ 


ပါမောက္ခဟောင်းသည် တာအိုဘုရားကျောင်းတွင် နှစ်လကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ တာအိုဘုရားကျောင်းသည် တောင်တန်းများ အတွင်း နက်ရှိုင်းစွာတည်ရှိပြီး တောင်အတက်အဆင်းတွင်မို့ သွားလာရန် အဆင်မပြေသောကြောင့် သူသည် တာအိုဘုရားကျောင်းရှိ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို စတင် လေ့လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ 


တာအိုဘုရားကျောင်းရှိ ပစ္စည်းအများစုသည် တန်ဖိုးနည်းသော လူသုံးကုန် ပစ္စည်းများကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြ၏။ ရံဖန်ရံခါတွင် မင်မင်းဆက်မှ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း တချို့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း တာအိုဘုရားကျောင်း၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ကြေးနီအဂ္ဂိရတ် မီးဖိုတစ်ခု ရှိသည်။ 


ပုံစံသည် မှောက်ခုံကြာပန်းကဲ့သို့ ပုံဖော်ထားရာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ ကြေးထည်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းသည် အလွန် သက်တမ်းရင့်နေကာ တခြားအရာများနှင့် အလွန်ကွာခြားပုံရ​လေသည်။ 


ပရော်ဖက်ဆာဟောင်းသည် သမိုင်းကို မလေ့လာသော်လည်း ထိုအချိန်က ဆရာကြီးများသည် ဤအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ တချို့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားကာ တာအိုဘုန်းတော်ကြီးအား အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုက ဘယ်ကလာသလဲဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။


တာအိုဘုန်းကြီးသည် သူ၏ အမြင်အာရုံ စူးစိုက်မှုကို ချီးကျူးခဲ့​​​သေးသည်။ ဤအဂ္ဂိရတ်မီးဖိုသည် ထူးထူးခြားခြားဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်ရေး မတိုင်မီက မြေငလျင်ကြီး တစ်ခု​ကြောင့် တောင်ပေါ်မှ မြေတွေ ပြိုကျလာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဤအဂ္ဂိရတ်အိုးသည် လူသေများ၊ အရိုးစုများနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ ရွာသားများလည်း အလွန် ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။ အခုဆို အနှစ်ခြောက်ဆယ်ကျော် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သူလည်း ငယ်ရွယ်သေးတော့ အခြေအနေ အတိအကျကို မသိခဲ့ဘူးဟု ဖြေ၏။ 


ပါမောက္ခအိုကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ပို၍စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာတာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တုန်းက စစ်ပွဲတွေကြောင့် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီး သူ့အခြေအနေမှာ အထူးကောင်းမွန်​နေတာလည်း မဟုတ်သောကြောင့် နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။ 


သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က အခြေအနေနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် အဖြစ်အပျက်ကို အလွန်နက်နဲစွာ မှတ်မိစေခဲ့ပြီး အဂ္ဂိရတ်မီးဖို ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ပုံစံကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိသောကြောင့် ချိုသဲ့ခေါင် ပြသည့်ပုံစံကို မြင်ပြီး​ပြီးချင်းတွင် မှတ်မိသွားတာပဲ ဖြစ်လေသည်။ 


ဒီပုံစံက အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုရဲ့ အဖုံးမှာရှိပြီး ပုံသဏ္ဌာန်က ဒီပုံနဲ့ အတိအကျနီးပါး တူတယ်လို့ ချိုသဲ့ခေါင်ကို ပြော​ပြခဲ့သည်။ ဒီထက်ပိုသိချင်ရင် အဲဒီတာအို ဘုရားကျောင်းကို သွားရမယ့်လမ်းကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ပြီမလို့ အဲဒီနေရာက အခုရှိသေးလား ဆိုတာ မင်းကံပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်လို့ ဆက်ပြောခဲ့သည်။ 


ချိုသဲ့ခေါင် ကြားပြီးနောက် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်လည်း ပျက်သွားခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားတာက သူထင်ထားတာထက် ဒီဂရပ်နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းအရာတွေ အများကြီး ပိုရှိနေတယ် ဆိုတာ သိသာပေသည်။ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာက ဒီဖော်ပြချက်တွေကို နားထောင်ပြီးနောက် ဒီဂရပ်အကြောင်း ဘာမှမသိသေးတာပဲ ဖြစ်ပါ၏။


ပရော်ဖက်ဆာအိုကြီး ပြောသော ကြေးနီအဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို သူ့မျက်စိနှင့်သူ တကယ်မြင်ချင်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က အောင်မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ အထူးသဖြင့် သူကဲ့သို့ နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသော ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် ရောင်းဝယ်သူ အမေရိကန်တစ်ဦး အတွက် တရုတ်ပြည်သို့သွားရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။


သို့သော် ချိုသဲ့ခေါင်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။ သူသည် တရုတ်ပြည်သို့ မသွားနိုင်သည့် အတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို တွေးနေသေးသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် လှုပ်ရှားမှုများ အပြီးတွင် သူသည် တရုတ်နိုင်ငံ၌ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထားခဲ့သော ချိတ်ဆက်မှု ကွန်ရက်တစ်ခု ရရှိခဲ့​လေသည်။  


သူသည် တရုတ်နိုင်ငံရှိ သူ၏ အဆက်အသွယ်ဟောင်းများကို ဆက်သွယ်ပြီး ချီမန်တောင်များထဲသို့ လူလွှတ်ရှာဖွေ ခိုင်းချင်သည်။ အခြေအနေများကို နားလည်ရန် တောင်ပေါ်ရှိ တာအိုဘုရားကျောင်းသို့ သွားရောက် လည်ပတ်ရန်လည်း ကြိုးစားခဲ့သည်။ အကောင်းဆုံးမှာ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို ခိုးယူကာ အမေရိကန်သို့ ပို့ဆောင်​စေချင်ခဲ့သည်။ 


ထိုအချိန်က တရုတ်နိုင်ငံသည် ဆယ်နှစ်ကြာ ကပ်ဘေးဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်ရန် အလွန်အမင်း လိုအပ်နေချိန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆက်ဆံရေး မိတ်ဆွေဟောင်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့​ပြီ။ ဒေသခံ သခင် မျိုးဆက်ဟောင်းများမှာ လွတ်လပ်​ရေးပြီးနောက် သုတ်သင် ရှင်းလင်းမှုအတွင်း သေဆုံးသွားတာ သို့မဟုတ် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားတာတွေ ဖြစ်သည်။ 


အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူသည် ကူမင်တန်တွင် သူ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုပြီး နည်းလမ်း အားလုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူသိသည့်လူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။


စွန့်စားရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိ​တော့သဖြင့် သူသည် ထိုအချိန်က သူနှင့်ရင်းနှီးမှု မရှိသော ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ မှောင်ခိုသမားများထံ လှည့်လာ၍ ချောင်ရှားရှိ စက်ရုံတွင် လူသစ်အချို့ကို မိတ်ဆက်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။


အလှည့်အပြောင်း များစွာ ကြာခဲ့သော် ကြိုးစားအားထုတ်မှု ပြေလည်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့် ပူးပေါင်းလိုသော တရုတ်တစ်ဦးကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒီလူက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးတဲ့သူ ရှဲ့လျန်းဟွမ်ပဲ ဖြစ်လေသည်။ 


ရှဲ့လျန်းဟွမ် ဒီလုပ်ငန်းထဲကို ဘယ်လို ဝင်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို အဲဒီအချိန်တုန်းက ဦးလေးသုံးလည်း ပဟေဋိဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်များ မှောင်ခိုကူးခြင်းသည် ကြီးလေးသော ရာဇ၀တ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းဝယ် ဖောက်ကားမှုကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် ခေါင်းကို ဓားတင်ထားရသော အလုပ်ဖြစ်လို့ ယေဘူယျအားဖြင့် အသက်ကို ကယ်ဆယ်ရန် အလျင်စလို မလုပ်ပါက ဘယ်သူမှ မလုပ်ဝံ့ပေ။


ထိုအချိန်က ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် ပလေးဘွိုင်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရှဲ့ မိသားစုမှ အဘိုးကြီးသည် သူ၏နောက်ခံ သမိုင်းကြောင်းကို တမင်တကာ ရှင်းပစ်ချင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရှဲ့လျန်းဟွမ်အား မိသားစုစီးပွားရေးနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ခွင့်မပြုသလို ငယ်စဉ်ကတည်းကလည်း သင်ယူခွင့် မရခဲ့ပေ။ 


ထို့ကြောင့် သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ အမြင်၊ အတွေ့အကြုံ သို့မဟုတ် တခြားရည်ရွယ်ချက် အခြေအနေများ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဤလုပ်ငန်းကို ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို ပြည်ပမှ မှောင်ခိုသမားများကို ဆက်သွယ်ရန်လည်း အကြောင်းမရှိပေ။


ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ယဉ်ကျေးမှုအမွေအနှစ်များ မှောင်ခိုကူးခြင်းသည် ကျွမ်းကျင်ထားဖို့ လိုအပ်သည်။ ကုန်ပစ္စည်းများရယူခြင်း၊ ကုန်ပစ္စည်း အကဲဖြတ်ခြင်းနှင့် တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အတတ်ပညာများသည် အနှစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီး စုဆောင်းထားရသည်။ 


မဟုတ်ပါက ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုစွမ်းရည်များ မရှိပါက တခြား အရည်အချင်းတွေ ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် ထိုလုပ်ငန်းထဲကို ဘယ်လောက်ပဲ ဝင်ချင်​နေပါစေ နည်းလမ်းရှာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဝယ်သူတွေကလည်း လျစ်လျူရှုပါလိမ့်မယ်။  


ထို့ကြောင့် ချိုသဲ့ခေါင်သည် ကြားခံလူမှတဆင့် ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကို ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် ထိုလူများနှင့် စီးပွားရေးအရ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ဆီက ယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုရမည်။ သို့သော် တွေးကြည့်ရလျှင် ရှဲ့လျန်းဟွမ်မှာ ဒီလိုစွမ်းရည် ရှိတယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့ကို မဖြစ်နိုင်ပေ။ 


ဒီပြဿနာက ဦးလေးသုံးကို အမြဲတမ်း ဒုက္ခရောက်စေခဲ့သည်။ သူ ရှီးရှားကို သွားတဲ့ ပထမဆုံး ခရီးက ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းခဲ့သည်။ ရှဲ့မိသားစုက လူကို သူ့အဝင်အထွက် တချို့အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့တော့မှ သိလိုက်ရသည်။ ဤကိစ္စသည် ချိုသဲ့ခေါင်နှင့် မသက်ဆိုင်တော့အောင် ဆက်စပ်မှု မရှိပေ။ 


ရှဲ့လျန်းဟွမ်နဲ့ ချိုသဲ့ခေါင်တို့ တွေ့ဆုံပြီးနောက် ချိုသဲ့ခေါင်သည် သူ့အစီအစဉ်ကို ရှဲ့လျန်းဟွမ်ထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။ အဘိုးအိုနှင့် အဆင့်မြင့်မြင့် ရေးဆွဲထားသည့် ကြေးဝါအဂ္ဂိရတ်မီးဖို၏ ပုံကြမ်းနှင့်အတူ အသေးစိတ် စာရွက်စာတမ်း တစ်ခုပါသည်။ သူသည် တာအိုဘုရားကျောင်း ရှိမရှိကို ဦးစွာအတည်ပြုရန် ရှဲ့လျန်းဟွမ်အား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ 


ထိုအချိန်တွင် သမိုင်းဝင် အထိမ်းအမှတ်များနှင့် ဘုရားကျောင်းများ ကဲ့သို့သော အရာများသည် ရှေးခေတ် လေးခေတ်ကတည်းက ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီးသား ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို စုဆောင်းကာ ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ ပေးပို့ခဲ့သည်။ အားလုံးမှန်ရင် ဒီပစ္စည်းကို နိုင်ငံတွင်းကနေ ခိုးထုတ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှာမယ်လို့ အမေရိကန်လူမျိုးက အတည်ပြုပါ၏။ 


ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် ဂူဖောက်ခြင်း အကြောင်း ဘာမှ မသိသော်လည်း သူသည် တစ်နေရာသို့သွား၍ ပစ္စည်းများရှိမရှိကို ကြည့်ရှုကာ စုံစမ်းမေးမြန်းနိုင်ပါသည်။ သတင်း အချက်အလက် ရရှိပြီးနောက် ရှန်းတုံမြို့သို့သွားလိုက်သည်။ အချက်အလက်များထဲမှ အဖိုးအိုပြောပြသည့် မြေပုံကို အခြေခံ၍ သွားခဲ့ရာ ရှေးဟောင်း တာအိုဘုရားကျောင်းတည်ဆောက်ခဲ့သည့် တောင်တန်းဒေသကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။


ကံကောင်း ထောက်မစွာနဲ့ တာအိုဘုရားကျောင်းသည် အလွန် ဝေးကွာသောကြောင့် တခြားလူတွေ တွေ့သွားမှာမျိုး မဖြစ်​စေခဲ့ပေ။ တာအိုဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသည့် ဆယ်နှစ်တာအတွင်း အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ 


သို့သော် တာအိုဘုန်းတော်ကြီးဟောင်းကတော့ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ သားတစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် တာအို ဘုရားကျောင်းနှင့် ကြေးဝါအဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို ရိုက်ယူပြီး အမေရိကန် လူဆီသို့ ​ပေးပို့ခဲ့သည်။ ချိုသဲ့ခေါင်က ဘာသာပြန်ထားတဲ့ ပုံစံတွေကို ထုတ်ပြီး ယှဉ်ကြည့်တော့ အဖိုးအိုပြောတာ မှန်နေတာ တွေ့ရသည်။ 


သို့သော် ဤအဂ္ဂိရတ်မီးဖို၏ မူလအစမှာ သက်တမ်း ရင့်လွန်းသောကြောင့် တာအိုဘုန်းကြီးလေးက ပါမောက္ခဟောင်းပြောသည့်စကားနှင့် ဆင်တူသည့် အကြမ်းဖျင်း အကြံဥာဏ်ကို ပေးနိုင်သော်လည်း နောက်ထပ် သဲလွန်စတော့ မရတော့ပေ။


ဒါတောင်မှ ချိုသဲ့ခေါင်က ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြီ။ သူက ရှဲ့လျန်းဟွမ်ကို ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်​စေပြီး အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို တိတ်တဆိတ် ခိုးထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့ပါ၏။ သို့သော်လည်း အဂ္ဂိရတ်ဆေးအိုးက သံကြိုးကို ဖြည်ရန် ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် အမှန်တကယ် မဖြစ်နိုင်သော အလုပ်ဖြစ်ကြောင်း သူတွေ့ခဲ့ရသည်။


ချိုသဲ့ခေါင် မထင်မှတ်ထားသော အရာမှာ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုသည် သူမျှော်လင့်ထားတာထက် များစွာပိုကြီးနေ​ခြင်းပါပဲ။ အချိန်များက ပြောင်းလဲသွား​ပြီ။ ထိုအရာအား အကောက်ခွန်မှတဆင့် တရုတ်ပြည်မှ တင်ပို့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ လူမှောင်ခိုသင်္ဘောကို အသုံးပြုပါက ကျန့်ကျန်း သို့မဟုတ် ကွမ်တုံးသို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိမှာ ဖြစ်ကာ အလွန်အန္တရာယ် များပါသည်။ ထိုအချိန်က အရှေ့တောင်ဘက် ကမ်းရိုးတန်း တစ်လျှောက် ပရမ်းပတာဖြစ်မှုသည် သာမန်လူများ၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်လေ။ 


နည်းလမ်းပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ချိုသဲ့ခေါင်သည် ရူးသွပ်သော အကြံအစည် တစ်ခုရှိလာခဲ့သည်။ သူက ရှဲ့လျန်းဟွမ်အား အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုတစ်ခုလုံးကို ဖြိုခွင်းရန် ခိုင်းစေကာ အပိုင်း ၄၀ ကျော်ကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲ၍ မှတ်သားစေသည်။ ထိုနောက် ထုတ်ပိုးထားသော ပိုးထည်များနှင့် ရောနှောကာ အသုတ်လိုက် တင်ပို့​စေချင်ခဲ့သည်။


ရှေးဟောင်း သုတေသန အသိုက်အဝန်း အတွက် ဤအရာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကောင်လိုက် လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ချိုသဲ့ခေါင်သည် သူ့အတွက် လုပ်ရပ်တွေ ကိစ္စတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ သူလိုချင်သော အရာမှာ အိုးပေါ်က အချက်အလက်များသာ ဖြစ်သည်။


ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုလို့လည်း ပြောလို့ရပါသည်။ ရှဲ့လျန်းဟွမ်သည် အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုကို မြင်သောအခါ စစ်မတ်ကာလ ပိုးထည်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်​သော ဂရပ်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဟာ အင်မတန် ထက်​မြတ်သော ယန္တရားတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။



Prev Next