Welcome To MM Storyteller
LOGIN
37 : မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်
လေဝူ၏ အတိတ်နှင့်ပတ်သက်သော စာရွက်စာတမ်းများအရ၊ သူသည်
ဥပဒေကိုလိုက်နာသော နိုင်ငံသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြထားသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ပြီး
ကောင်းမွန်သောအလုပ်မရှိသည့် ကာလတစ်ခုရှိခဲ့သည်။
လေဝူသည် လူသတ်မှု ကျူးလွန်ရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းမှာ
သူ၏ဇနီးကို အနိုင်ကျင့်သော လူမိုက်များကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုလူမိုက်များမှာ လူဆိုးများဖြစ်ပြီး
လုယက်မှုများနှင့် လူသတ်မှုများစွာ ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။
မကြာခင်တွင် တရားရုံးက လေဝူအပေါ် စွဲဆိုထားသော လူသတ်မှုကို
ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပြီး၊ အလွန်အကျွံ ကာကွယ်မှုနှင့် မတော်တဆ လူသေဆုံးမှုဟု ပြောင်းလဲသတ်မှတ်လိုက်သည်။
လေဝူသည် နိုင်ငံချစ်စိတ်ဓာတ်ဆိုင်ရာ သင်တန်းများ
တက်ရောက်ရန်နှင့် ယာဉ်ထိန်းမီးပွိုင့်တွင် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် အပတ်စဉ်
ထောင်သို့ ပြန်သွားရသော်လည်း၊ အချိန်အများစုမှာလွတ်လပ်နေသည်။
"ဟားဟား၊ ခြောက်နှစ်ကြာခဲ့ပြီပဲ နောက်ဆုံးတော့
ဒီဆိုးဝါးတဲ့နေရာကနေ ငါလွတ်လာပြီ အပြင်က လေက လန်းဆန်းလိုက်တာ!"
ဤသည်မှာ လေဝူ ထောင်မှ လွတ်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးပြောသော
စကားဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက သူပြောခဲ့သော စကားနှင့် အတိအကျ တူညီသည်။
ခြားနားချက်မှာ လေဝူ၏ လွတ်လပ်ခွင့်သည် ဆယ်နှစ်မပြည့်ခင်
ရလာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လင်းဖန်သည် ယခုအခါ သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှု မခံစားရတော့ခြင်း
ဖြစ်သည်။
"လင်းဖန်!" လေဝူက ရုတ်တရက် လင်းဖန်ကို
တည်တည်ကြည်ကြည် ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
"မင်းဘာလို့ ငါ့ကိုကူညီတယ်ဆိုတာ ငါမသိပေမယ့်၊
မင်း ငါ့ကို ထောင်ကနေ ထုတ်ပေးခဲ့တာကို ငါ အရမ်းကျေးဇူးတင်တယ်။ ငါက ယဉ်ကျေးမှုမရှိတဲ့လူဆိုပေမယ့်၊
ငါတို့ကို ကူညီတဲ့လူအားလုံးကို ငါကျေးဇူးတင်တတ်တယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ မင်းရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး
နောက်လိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်။ မင်း ဘာခိုင်းခိုင်း ငါ မဆိုင်းမတွ လုပ်ပေးမယ်။ မင်းကို
သစ္စာဖောက်ရင် ငါ သေပါစေ။"
သူ၏စကားများကို ကြားပြီးလးင်ဖန်သည် ပြုံးလိုက်သည်။
သူသည် လေဝူ၏ ပခုံးကို ခပ်နာနာပုတ်ကာ
"ငါတို့ ဒီနေ့ကစပြီး သူငယ်ချင်းတွေပဲ"
"ဟုတ်ပြီ!"
"သွားကြစို့"
သူတို့ တက္ကစီငှား၍ ထွက်ခွာသည်။
ကားပေါ်၌ လေဝူသည် အနည်းငယ် စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်ကို
မြင်ပြီး လင်ဖန်က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"
"ဘော့စ်... ကျွန်တော့်သားလေး ဘယ်မှာလဲ?"
လေဝူက မေးသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ မင်းသားလေးကို လူမှုဝန်ထမ်းရုံးကနေ
ခေါ်ပြီး သူငယ်တန်းကျောင်းကို ပို့ထားပြီးပြီ"
"အိုး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘော့စ် ကျွန်တော်တို့
သားလေးကို သွားတွေ့ကြမလား?" လေဝူသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
"မင်း သားလေးက အခု စာသင်နေတုန်းပဲ ညနေ ၅ နာရီမှ
သူ့ကို သွားခေါ်ကြမယ်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ငါတို့ တစ်နေရာရာကို အရင်သွားရမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့" လေဝူက သူ့သားကို တွေ့ချင်နေသော်လည်း
လင်းဖန်၏ စကားကို ပြန်မမေးပဲနားထောင်ခဲ့သည်။
"ဟားဟား ဘော့စ်၊ ဒီနေရာကို ခင်ဗျား သိလိမ့်မယ်လို့
မထင်ထားဘူး။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ! ကျွန်တော် ထောင်မကျခင်က ဒီတိုက်ခိုက်ရေးကစားကွင်းမှာ
လက်ဝှေ့ပွဲတွေ ထိုးခဲ့ဖူးတယ်။ ဟားဟား၊ ဒါ ကံကြမ္မာပဲဖြစ်ရမယ်"လေဝူသည် မစ္စတာ လီယိုပါ့ဒ်၏
မြေအောက်တိုက်ခိုက်ရေးကစားကွင်းသို့ လင်းဖန်က သူ့ကို ခေါ်သွားသည်ကို မြင်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
'ခင်ဗျားသာ မရှိရင် ဒီနေရာကို ကျွန်တော် သိမှာ မဟုတ်ဘူး'
ဟု လင်းဖန်တွေးလိုက်သည်။
"လာစမ်းပါ၊ မစ္စတာ လီယိုပါ့ဒ်ဆီ သွားပြီး သူ့ရဲ့အကူအညီအတွက်
ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြရအောင်"
သူတို့ မဝင်ခင်မှာပဲ မစ္စတာ လီယိုပါ့ဒ်က သူတို့အသံကို
ကြားပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာသည်။
"အိုး ကောင်လေး! တကယ် အံ့သြစရာကောင်းတယ်! မင်း
သူ့ကို ထောင်ကနေ တကယ် ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါမယုံနိုင်ဘူး။ ငါတို့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ
ဖြစ်ကြရအောင်။ တစ်နေ့ ငါ ထောင်ကျရင် မင်းတို့ ငါ့ကို ကူညီနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"
"ဟားဟား မစ္စတာလီယိုပါ့ဒ်၊ ဟန်ဆောင်တာ ရပ်လိုက်ပါ။
ထောင်ဆိုတာ ကောင်းတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ထောင်ထဲရောက်ရင် ပစ်မှတ်ခံရမှာ သေချာတယ်။
ဘာကြောင့်လဲ သိလား? မင်းတို့က ကြမ်းတမ်းတဲ့ပုံပေါက်လို့" လေဝူက ပြောသည်။
"F*ck! မင်း လူတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင်
လုပ်တတ်တဲ့အကျင့် မပျောက်သေးဘူးပဲ။ လာစမ်းပါ၊ ငါ မင်းကို ပတ်ဝန်းကျင် လှည့်ပတ်ပြမယ်"
"သိသာပါတယ်၊ ဒီတိုက်ခိုက်ရေးကစားကွင်း ပြန်ပြင်ထားပေမယ့်
ခြောက်နှစ်အကြာမှာ တကယ် မပြောင်းလဲဘူး" လေဝူက လက်ဝှေ့ကွင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အတိတ်ကို ပြန်လည်တမ်းတနေသော ခံစားချက်ပေါ်နေသည်။
"မင်း ဒီမှာ လက်ဝှေ့အပျော်တမ်း ထိုးခဲ့တဲ့ ရက်တွေကို
သတိရနေတာလား?"
"ဟုတ်တယ်။ ပွဲတစ်ပွဲ ထိုးချင်နေပြီ"
"စာချုပ်ချုပ်လိုက်ပါ၊ ပြီးရင် ချက်ချင်း ပွဲထိုးလို့ရပြီ"
"တကယ်လား?"
"ငါ့စကားကို အမြဲတည်တယ်"
"ကောင်းလိုက်တာ! စာချုပ်တစ်စောင် ပေးပါ"
"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းကို သတိပေးချင်တယ်
— မင်း ချက်ချင်း ပွဲထိုးဖို့ တောင်းဆိုတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က... လင်းဖန် ဖြစ်လိမ့်မယ်"
Welcome To MM Storyteller
LOGIN
Welcome To MM Storyteller
REGISTER