MM Story Teller

👻 Chapter 48

Viewers 9k

👻Chapter 48

ရွှမ်းရွှယ်လောက၏ဆရာသခင်အများစုမှာ အားကိုး၍မရသော်လည်း ယုံကြည်ကိုးစား၍ရသောသူတချို့လည်းရှိပါသေး၏။

ကျိရင် သင်္ချိုင်းဂူထဲသို့ပြန်၀င်သွားပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းကျီ စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းနှင့် ကျန်သူတချို့မှာ ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြလေသည်။

စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းမှာ ခိုင်မာစွာဆိုလာခဲ့သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းတို့ ချင်ရှီဟွမ် သင်္ချိုင်းဂူကနေထွက်မလာနိုင်တာကိုတွေ့လိုက်ကြရဲ့လား.."

မုတ်ဆိတ်ဖြူတို့နှင့် တာအိုဆရာကြီးမှာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ ဒီတာအိုဆရာလည်းတွေ့လိုက်တယ်..ပြီးတော့ သူ့လက်ကိုသင်္ချိုင်းဂူအပြင်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ ယင်စွမ်းအင်တွေအများကြီးထွက်ကျကုန်တယ်..ကြည့်ရတာသူအဲဒီဂိတ်တံခါးကနေထွက်လာလို့မရပုံပဲ"

စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ချင်စန်းရှီက အဲဒီလူကို 'ခမည်းတော် အင်ပါယာ'လို့ခေါ်လိုက်တယ်..အဲဒီ၀တ်ရုံနက်နဲ့သူကကျိန်းသေ ပထမအင်ပါယာပဲဖြစ်မှာ"

ကိုးစားမရသော ဆရာသခင်များဖြစ်သည့် ချီရှန်းတောက်ရန်နှင့် ဖေးယွီတို့်မှာတော့ ကိစ္စကိုဤသို့မြင်လေသည်။

"ကောင်းကင်ကြီးကပြိုကျနေပြီ..လောင်ကျစ်လည်းဘာမှလုပ်ပေးလို့မရမယ့်အတူတူ သွားကစားလိုက်ဦးမယ်" ဟူ၍။

စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းနှင့်ကျန်သူများမှာ ရွှမ်းရွှယ်လောက၏အနာဂတ်ကိုစဥ်းစားရပြီး ကမ္ဘာကြီးအားကပ်ဘေးမဆိုက်စေရန်ပူပန်ကြရသည်။

ရှီကျားမှာ သူတို့ပြောနေကြသည်တို့ကို အမှန်တကယ်နားထောင်မနေခဲ့ချေ။ ထိုသူတို့မှာ မှော်အစီအရင်အကြောင်းပြောပြီးနောက် မှော်ပညာနည်းလမ်းများအကြောင်းပြောကြမည်ဖြစ်သည်။ သူသည်ကားဘာမျှနားမလည်နိုင်ချေ။ ရှီကျားမှာသူ၏ညာလက်ကိုဖွင့်လျက် လက်ဖ၀ါးကိုငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။ ၄င်းမှာချောမွေ့လျက် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမျှမရှိချေ။

တကယ်ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား...

ကျိရင်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခဲ့စဥ်က ရှီကျားမှာ တစ်စုံတစ်ခုထံမှ တံဆိပ်နှိပ်ခံရသည့်အလား သူ၏လက်ဖ၀ါးထံမှလောင်ကျွမ်းမှုကိုခံစားခဲ့ရလေသည်။ သို့သော် ယခုဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်မိလျှင် အရေပြားမှာ ချောမွေ့နေဆဲပင်။ မူလအပူချိန်သို့ပြန်လည်ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ မည်မျှပင်ကြည့်စေကာမူ ၄င်းတွင်ပြဿနာရှိနေသည်ဟုမခံစားရချေ။

ရွှမ်းရွှယ်လောက၏အစည်းအဝေးမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေသည်။ စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းမှာနောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကိုချလိုက်၏။

"အခုကစပြီး ၃လကိုတစ်ကြိမ် သင်္ချိုင်းဂူကိုလာပြီး အတားအဆီးကိုအားဖြည့်ပြီး ဒီမှာဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို စနည်းနာဖို့ တာအိုရောင်းရင်းတွေကို တာ၀န်ချပေးမယ် ..တာအိုရောင်းရင်းတို့ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

လူတိုင်းထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသဘောတူကြလေသည်။

ရှီကျား သူ၏လက်ဖ၀ါးကိုငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အတော်ကြာပွတ်သပ်ကြည့်နေခဲ့ပြီးနောက် သူသည်မတတ်နိုင်ပဲထိုအတိုင်းသာထားလိုက်ရလေသည်။ သို့သော် သူအကြည့်လွှဲလိုက်စဥ်မှာပင် သူ၏လက်ဖ၀ါးမှာရုတ်ချည်းပူလောင်လာခဲ့ပြန်သည်။ ရှီကျားတုန်လှုပ်စွာငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏လက်ဖ၀ါးပေါ်တွင် အနီရောင်အက္ခရာစာလုံးတစ်ခုမှာ ဖျော့တော့စွာပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမှာ သူ၏လက်ဖ၀ါးကိုရှော့ခ်ရစွာကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရိုးရှင်းစွာပင် စန်းရှို့ကျန်းကျွင်း၏စကားများကို နားထောင်မနေခဲ့ချေ။ ထိုဆွေးနွေးနေသည့်တစ်လျှောက်လုံး သူသည်ခေါင်းထဲဗလာဖြစ်စွာနှင့် ရှီကျားထံသို့သာ တစ်ချက်တစ်ချက်ခိုးကြည့်နေခဲ့လေသည်။ ရှီကျားထံတွင်တစ်ခုခုဖြစ်သွားသည်နှင့် ယဲ့ကျင်းကျီ၏မျက်လုံးတို့ တုန်ယင်သွားလျက် ရှီကျား၏လက်ကိုလျှင်မြန်စွာဆွဲယူလိုက်လေသည်။

အနီရောင်အက္ခရာစာလုံးလေးတစ်ခုမှာ ရှီကျား၏လက်ဖ၀ါးပေါ်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လင်းနေခဲ့လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ ခေါင်းကိုမော့လျက်မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာစန်းရှို့ ဒီစာလုံးကိုသိလား.."

စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းမှာလည်း ၄င်းကိုငုံ့ကြည့်လာခဲ့သည်။

"ယင်..ဒါကသာ့ချင်ရဲ့တော်၀င်မိသားစုမျိုးရိုးနာမည် ယင်ပဲ"

လူတိုင်း၏အကြည့်တို့ တမဟုတ်ချင်းရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ရှီကျားမှာ သူ၏လက်ဖ၀ါးမှအပူချိန်သည်အလွန်ပူပြင်းမနေတော့ဘဲ သက်တောင့်သက်သာအနေအထားသို့ကျသွားသည်ကိုခံစားမိလေသည်။

သို့သော် 'ယင်'ဟူသော စာလုံးမှာ သူ၏လက်ဖ၀ါးပေါ်တွင်တည်ရှိနေဆဲပင်။

စန်းရှို့ကျန်းကျွင်းနှင့် ကျန်သူများချက်ချင်းစုရုန်းလာကြလေသည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျား၏လက်ကိုတင်းကြပ်စွာဆုပ်ထားပြီး လွှတ်ပေးရန်ငြင်းဆန်နေခဲ့လေသည်။ သို့သော်သူ၏ကျန်လက်တစ်ဖက်မှာမူ ၀ူရှန်းချင်းလီကိုထုတ်ယူထားပြီးဖြစ်ကာ ကျိရှင်းကျန်းရန်ကိုမေးလိုက်လေသည်။

"သူလက်ပေါ်မှာ ဘာလို့ဒီစာလုံးရှိနေတာလဲ..သူ့ကိုထိခိုက်စေမှာလား"

ကြေးအံစာတုံးငယ်လေးမှာ သူ၏သခင်ဖြစ်သူထံမှ တင်းကြပ်စွာဆုပ်ခံထားရလေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျားလက်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားရာတွင်လွန်စွာညင်သာသော်လည်း ကြေးအံစာတုံးလေးကိုဆုပ်ကိုင်ထားရာတွင်မူ ကျိုးကြေမတတ်အားပြင်းနေခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ ကျိရှင်းကျန်းရန်မှာ 'အန္တရာယ်ရှိသည်'ဟုပြောလိုက်သည်နှင့် သူချက်ချင်းပင် မြေအောက်မှ သင်္ချိုင်းဂူသို့ဖောက်၀င်သွားတော့မည့်အလား။

ကျိရှင်းကျန်းရန်မှာ လက်ရှိဆရာသခင်များထဲတွင် ချင်ပြည်ထောင်နှင့်ပတ်သက်၍ နားလည်မှုအမြင့်ဆုံးသူဖြစ်လေသည်။ သူကရှီကျား၏လက်ကို ဂရုတစိုက်စူးစမ်းနေခဲ့လေသည်။ အတော်ကြာကြည့်နေပြီးနောက် သူသည် မန္တာန်တစ်ခုကိုရွတ်လျက် 'ယင်'ဟူသော အက္ခရာစာလုံးကိုသူ၏လက်ဖြင့် တောက်လိုက်လေသည်။ အစမှအဆုံးအထိထိုအက္ခရာမှာ မည်သည့်အမူအရာမျှမပြဘဲမှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်သာ လင်းနေခဲ့လေသည်။

ဂွမ်းဂျက်ကပ်ထူကြံးကို၀တ်ဆင်ထားသော လူအိုကြီးတစ်ဦးမှာ အပြေးလာပြီး လူအုပ်ကြားထဲမှတိုးထွက်လာခဲ့လေသည်။

"ဒီလိုဟာမျိုးအတွက် ကျိရှင်းလိုလူအိုကြီးကိုဘာလို့ရှာနေတာလဲ..ငါအဘိုးကြီးကိုကြည့်ပေးမယ်"

ယဲ့ကျင်းကျီမျက်၀န်းများတောက်ပသွားခဲ့သည်။

"စီနီယာ ရှဲ့ရွှီ"

ရှဲ့ရွှီဟူသော လူအိုကြီးမှာ သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ဆံပင်တစ်၀က်ခန့်ကိုဆုံးရှုံးထားရပြီးဖြစ်ကာ အနီရောင်ဂွမ်းဂျက်ကက်ကြီးကို၀တ်ဆင်ထားလျက် ရှီကျားနားအမြန်လျှောက်လာခဲ့လေသည်။ သူက ယဲ့ကျင်းကျီထံလက်ယမ်းပြလိုက်လေသည်။ သူသည်လည်း မန္တာန်တချို့ကိုရေရွတ်လျက် သူ၏လက်ချောင်းများမှာ ရှီကျား၏လက်ကိုထိထားခဲ့လေသည်။ အဆုံးတွင် သူကသက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"ဒီကတာအိုရောင်းရင်းလေး အခုတလောကောင်းကောင်းမအိပ်ဘူးလား"

ရှီကျားတန့်သွားမိလေသည်။

အဲလိုလည်းပြောနိုင်တယ်ပေါ့..

ရှဲ့ရွှီမှာ သူ၏မုတ်ဆိတ်တစ်မျှင်မျှမရှိသောမေးစေ့ကိုပွတ်သပ်လျက် ဆိုလာခဲ့လေသည်။

"မင်းတို့လူငယ်တွေကအလုပ်ကိုဘယ်လိုလုပ်ရမယ် အနားဘယ်လိုယူရမယ်ဆိုတာကိုနားမလည်ဘူးပဲ..ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အိပ်ယာနောက်ကျမှ၀င် အစောကြီးထတွေလုပ်နေတာပဲ..ဒီလူအိုကြီးမှာ မင်းရောဂါကိုကုဖို့ဆေးမရှိဘူး..စကားကလုံးပဲ..'စောစောအိပ် စောစောထ ကျန်းမာရေးကောင်းအောင်'"

လူတိုင်းမှာ၄င်းကိုနားလည်သော်လည်း လိုက်နာရန်မူခက်ခဲလေသည်။ ရှီကျားမှာနားထောင်နေသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ရှဲ့ရွှီမှာ ကျောခိုင်းလျက် လှည့်ပြန်ရန်ပြင်လိုက်လေသည်။ ယဲ့ကျင်းကျီအလျင်အမြန်မေးလိုက်လေသည်။

"စီနီယာ ဒီစာလုံးက.."

ရှဲ့ရွှီသူ၏ခေါင်းကိုသူရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"အိုက်ရိုး..ဒီအဘိုးကြီးကမေ့တတ်ပါ့ကွာ..ဒီအဘိုးကြီးက ဒီကရောင်းရင်းလေးရဲ့ကိုယ်ကိုသေချာစစ်ကြည့်ပြီးပြီ..နည်းနည်းအားနည်းပြီး ယင်စွမ်းအင်များနေတာကလွဲရင် ဘာပြဿနာမှမရှိပါဘူး..သူ့ကိုယ်ထဲမှာ ဘာမကောင်းဆိုး၀ါးစွမ်းအင်ရော ကျိန်စာစွမ်းအင်ပါမရှိဘူး"

ကျိရှင်းကျန်းရန်ကမေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီ 'ယင်'ဆိုတဲ့စာလုံးကဘာကိုဆိုလိုလာတာလဲ..ဒါကသာ့ချင်ရဲ့စာလုံးတစ်ခုပဲလေ"

ရှဲ့ရွှီ "ဒီအဘိုးကြီးမတတ်နိုင်ဘူး..ဒီအဘိုးကြီးသိတာက ဒီတာအိုရောင်းရင်းလေးရဲ့ကိုယ်မှာ ဘာမှမှားမနေဘူးဆိုတာပဲ"

ကျိရှင်းကျန်းရန်၏မျက်ခုံးတို့ တွန့်ချိုးသွားခဲ့လေသည်။

"ဒါကချင်စန်းရှီနဲ့ သပ်ဆိုင်နေရမယ်..ငါတို့တင်းဟိုင်ဂိုဏ်းကသင်္ချိုင်းဂူနဲ့နှစ်ပေါင်း၃၀၀ကျော်လောက်ဆက်နွယ်လာတာ သာ့ချင်ရဲ့လျှို့၀ှက်ချက်တွေအများကြီးစုဆောင်းထားတယ်..အဲထဲလှန်လှောရှာကြည့်ရင် တစ်ခုခုတွေ့နိုင်မလားပဲ"

ရှီကျား၏လက်ဖ၀ါးပေါ်တွင် အက္ခရာစာလုံးပေါ်လာခြင်းက အလွန်တိုက်ဆိုင်လေသည်။ ၄င်းမှာကျိရင်သင်္ချိုင်းဂူထဲသို့၀င်သွားပြီးနောက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင်ထိုစာလုံးမှာ 'ယင်'ဖြစ်နေလေရာ ရွှမ်းရွှယ်လောကမှဆရာသခင်များကို ရတက်မအေးဖြစ်စေလေသည်။ သူတို့ယခုလေးတင်အစည်းအဝေးပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ထိုအက္ခရာကြောင့် ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြရကုန်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုဆွေးနွေးမှုတွင် တိုက်ရိုက်ပင် မပါ၀င်ခဲ့ချေ။ သူကဘေးတွင်ရပ်လျက် မန္တာန်များကို ရှီကျား၏လက်ဖ၀ါးပေါ်တွင် ရွတ်ဖတ်ပေးနေခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူမည်သို့ပင်ကြိုးစားပါစေ ထိုအက္ခရာမှာ ထိုနေရာတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်လေသည်။

အနက်ရောင် ဆရာသခင်လေးမှာ ခေါင်းကိုငုံ့လျက် သူတတ်နိုငိသမျှနည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကြိုးစားကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမှာ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ အာရုံအပြည့်စိုက်လျက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့နေရလေသည်။ သူကရှီကျား၏လက်ကို ညင်ယာစွာဆုပ်ကိုင်လျက် အမျိုးစုံသော မန္တာန်များ ရတနာများနှင့် ရှီကျား၏လက်ဖ၀ါးပေါ်မှ အက္ခရာစာလုံးကိုဖျက်ပစ်နိုင်ရန်ကြိုးစားနေလေသည်။

တောင်ခြေတောအုပ်ထဲတွင် ရွှမ်းရွှယ်လောကမှဆရာသခင်များမှာ ဆွေးနွေးပွဲတစ်ခုကိုအကြီးအကျယ်ကျင်းပနေခဲ့လေသည်။ တဖက်တွင်တော့ ရှီကျားမှာခေါင်းငုံ့လျက် ယဲ့ကျင်းကျီကိုငုံ့ကြည့်နေခဲ့ပြီး ယဲ့ကျင်းကျီမှာ သူ၏လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့လေသည်။

လေပြည်ညှင်းတစ်ခုမှာ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ ဆံစများကိုတိုးဝှေ့တိုက်ခတ်သွားခဲ့ပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်၀န်းတစ်စုံကိုပေါ်ထွက်လာစေသည်။

ရှီကျားအသာထုတ်ခေါ်လိုက်မိ၏။

"ဆရာယဲ့"

ယဲ့ကျင်းကျီခေါင်းမော့လာပြီး သူ၏မျက်၀န်းများမှာ ကြည်လင်နေခဲ့လေသည်။ သူ၏ညာမျက်လုံးထဲမှ သေးငယ်သောမှည်ွနက်ကလေးမှာ နက်ရှိုင်းစွာပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး ရှီကျားကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လာခဲ့လေသည်။

ရှီကျားကဆိုလိုက်သည်။

"ဒါကကျိရင်ကျွန်တော့်အတွက်ချန်ထားပေးတဲ့တစ်ခုခုလေ..သူကျွန်တော့်ကိုဒုက္ခရောက်အောင်လုပ်မှာမဟုတ်ပါဘူး..သူသာကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်စေချင်ရင် လုပ်ခဲ့ပြီးတာကြာရောပေါ့...သူနဲ့ကျွန်တော်နဲ့ အတူရှိနေခဲ့တဲ့အချိန်တွေရှိခဲ့တာပဲ ဒါပေမယ့် သူဘယ်တော့မှကျွန်တော့်ကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးလေ..ခင်များ ဒီဟာအတွက် သိပ်ပူပန်နေဖို့မလိုပါဘူး..ကျန်တဲ့ဆရာသခင်တွေနဲ့ဆွေးနွေးလို့ရပါတယ်..ကျိရင် ကျွန်တော့်ဆီမှာဘာလို့ဒါကိုချန်ခဲ့တာလဲ..ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ..အဲဒါကပိုအရေးကြီးမယ်ထင်တယ် .."

သူတစ်ယောက်တည်း၏ပြဿနာများကို ဂရုစိုက်နေမည့်အစား ရွှမ်းရွှယ်လောကတစ်ခုလုံး၏ အရေးကိစ္စများကိုသာ ဂရုစိုက်သင့်ပေသည်။

ဇနီးကထပ်ပြောလာတယ် : ကျွန်တော့်ကိုဂရုစိုက်နေဖို့မလိုပါဘူးတဲ့...

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ နှုတ်ခမ်းတို့အသာပွင့်လာခဲ့သော်လည်း ပြန်ပိတ်သွားခဲ့ပြန်သည်။ သူ ရှီကျားလက်ကိုကိုင်ထားရင်း ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ်မှုလေးခံစားနေရလေသည်။ သို့သော် သူခေါင်းကိုမော့၍ လူရွယ်လေး၏နွေးထွေးသောအပြုံးလေးကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ ဆုံးရှုံးသောခံစားမှုမှာ ရုတ်ချည်း ပြိုကွဲသွားလျက် ရင်ထဲတွင်နွေးထွေးမှုလေးကူးစက်လာလေ၏။

လွန်ခဲ့သောရက်သတ္တပါတ်အချို့ကပင် သူသည်ဤလူရွယ်လေးမှာ သူ၏ဇနီးလောင်းမှန်း မသိရသေးချေ။ တဖက်လူအတွက် အဆောင်ကိုပြင်ဆင်ပေးရန်အတွက် သူသည်လူရွယ်လေး၏အိမ်တွင်နေခဲ့ရလေသည်။

၆နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ဦးမှာ သေမျိုးကမ္ဘာတွင်ဖြစ်စေ ရွှမ်းရွှယ်လောကတွင်ဖြစ်စေ တစ်ဦးထဲကြီးပြင်းလာရန်ခက်ခဲလေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီငယ်စဥ်က သူသည် ချီရှန်းတောက်ရန် ဆရာတော်ပုရှင်း စန်းရှို့ကျန်းကျွင်း အစသဖြင့် ဆရာသခင်တချို့ထံမှ အကူအညီများကိုလက်ခံရရှိဖူးလေသည်။ ထိုဆရာသခင်တို့မှာ ရီလင်းကျစ်နှင့်ရင်းနှီးခဲ့သူများဖြစ်သည်။ သူတို့၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ရုတ်ချည်းကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏တပည့်ကိုလက်ခံ၍ ကြည့်ရှူစောင့်ရှောက်ပေးရန်ကြိုးစားခဲ့ကြလေသည်။ သို့သော် ယဲ့ကျင်းကျီကငြင်းဆန်ခဲ့လေသည်။

ဖေးယွီမှာ ထိုကိစ္စကိုရှီကျားထံတစ်ခါပြောပြဖူးလေသည်။ ၄င်းကိုပြောပြရုံမျှသာဖြစ်ကာ နောက်ပိုင်းဘာဖြစ်ခဲ့သည်နှင့် အကြောင်းပြချက်ကိုမူမပြောခဲ့ချေ။

ယဲ့ကျင်းကျီကိုယ်တိုင်သာ ငြင်းပယ်ရခြင်းနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းပြချက်ကိုသိလေသည်။ သို့သော်နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဆရာသခင််များမှာ ယဲ့ကျင်းကျီကိုတိတ်တဆိတ်ကူညီပေးနေကြဆဲပင်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာတစ်ယောက်တည်းနေထိုင်လျက် ရီလင်းကျစ်ချန်ရစ်ခဲ့သော ဂိုဏ်း၏လျှိူ့၀ှက်ကျမ်းစာများထဲမှာ မှော်ပညာနည်းလမ်းများကိုသင်ယူလေ့လာခဲ့လေသည်။ သို့နှင့် ယနေ့၏လက်ရှိ ငရဲဘုရင်ယဲ့အဖြစ်ကြီးပြင်းလာခြင်းဖြစ်လေသည်။

နှစ်ပိုင်းများစွာအတွင်း စီနီယာများ၏အကူအညီမှာ အကန့်အသတ်ရှိခဲ့လေသည်။ သူတို့က ယဲ့ကျင်းကျီ၏ ဘ၀တစ်လျှောက်အသေးစိတ်အခိုက်အတန့်များကို ဂရုစိုက်မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ ရီလင်းကျစ်ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အိမ်မှာ သိပ်မကြီးလှချေ။ ၄င်းမှာလွန်ခဲ့သောရာစုနှစ်တစ်ခုကဆောက်လုပ်ထားခဲ့သော အိမ်အိုကြီးတစ်လုံးဖြစ်ကာ စတုရန်းပေ၈၀သာကျယ်လေသည်။

ရီလင်းကျစ်မှာ ယဲ့ကျင်းကျီကိုအမြဲပြောခဲ့ဖူးသည်။

"ကျင်းကျီရေ...သရဲဖမ်းဆရာသခင်တွေမှာ အပေါဆုံးက ပိုက်ဆံပဲ..မင်းဆရာက အဲဒီသူဌေးတွေအတွက် သရဲတစ်ခါဖမ်းပေးတိုင်း ငွေဂဏန်း၇လုံး၀င်တာ...သူတို့ကဒီဆရာကိုဖိတ်ချင်ပေမယ့် ဆရာကသူတို့ကို အကြည့်လေးတောင်မစွန့်ကျဲခဲ့ဘူးလေ...ဒါပေမယ့်ဆရာ့မှာ ပိုက်ဆံတွေအများကြီးရှိတာတောင် ဘာလို့ဒီလိုအိမ်မျိုးမှာနေနေတာလဲသိလား.."

ယဲ့ကျင်းကျီကလေးမှာ ရိုးသားစွာဖြေလာခဲ့သည်။

"ဘာလို့ဆို ဆရာကလောင်းကစားလုပ်ရတာကြိုက်သလို အခေါက်တိုင်းလည်းရှုံးလို့ပါ"

ရီလင်းကျစ်၏မျက်နှာအိုကြီးမှာ မည်းသွားတော့သည်။

"ပေါက်ကရ..ဆရာ..ဆရာကမင်းကိုရိုးရိုးသားသားပဲနေစေချင်တာ..သရဲဖမ်းဆရာသခင်တွေက လူဘော်ကျော့တွေလိုနေလို့မရဘူး..အနာဂတ်မှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့မကောင်းဆိုး၀ါးနဲ့ကြုံခဲ့ရင်မင်းသူ့နောက်က ၇ရက် ၇ညလိုက်ဖမ်းဖို့လိုလိမ့်မယ်.. မင်းလည်းအပြင်မှာ အိပ်အပြင်မှာစားနဲ့ ဒီလိုအခက်အခဲမျိုး ကြုံရမှာ..မင်းရဲ့အမျှော်အမျှင်ရှိတဲ့ဆရာက မင်းကိုအဲဒီခက်ခဲမှုဒဏ်ကိုခံနိုင်ရည်ရှိအောင်လေ့ကျင့်ပေးနေတာ.."

ယဲ့ကျင်းကျီကလေးမှာ သိပ်၍နားမလည်ခဲ့ချေ။

ဆရာမှာ စီနီယာရှီရှန်းနှင့် စီနီယာပုရှင်းတို့နှင့်အတူ အလောင်းအစားလုပ်နေကြဖြစ်ကြောင်း သိသာလှကာ အခေါက်တိုင်းရှုံးနိမ့်ပြီး လူတိုင်းကိုအရှက်မဲ့စွာ ၀ူရှန်းချင်းလီနှင့်ကောက်ပေါက်တတ်ပြီး သောက်စားကာ ၀မ်းနည်းမှုကိုဖြေဖျောက်တတ်လေသည်။ မူးလာလျှင်လည်းဆိုတတ်သေးသည်။

"ဒီအဘိုးကြီးဘယ်တော့မှ ထပ်မလောင်းတော့ဘူး..ဘယ်တော့မှပဲ"

သို့သော်၃ရက်ကြာပြီးနောက် လူစုကာထပ်မံလောင်းကြမည်ဖြစ်လေသည်။

👻

Prev Next