Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၂၉)
Chapter 129 (လိုက်ဖျီခွေး)
"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး…"
လင်ချီးယဲ့၏ စိတ်စွမ်းအားသည် လှည့်ပတ်သွားကာ အသွင်အပြင်နှစ်ခုသည် သူ၏ဘယ်ညာကနေ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ သူတို့သည် အဖြူရောင် စစ်ဦးထုပ်များကို ဆောင်းပြ နားကြပ်များကို တပ်ထားကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝှက်ထားသော လက်နက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။
ဤလူလေးယောက်သည် နှင်းစစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း လင်ချီးယဲ့၏စိတ်အာရုံခံစားမှုအတွင်း၌ သူတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ ထုတ်ဖော်ထားဆဲဖြစ်သည်။
ကျွတ်…
သူတို့၏ခြေထောက်များသည် နှင်းထူထူထဲတွင် အနည်းငယ်ဆူညံသွားကာ လက်ဖဝါးကိုမြှောက်လိုက်ကာ သူတို့၏နောက်ကျောမှ သေနတ်များစွာကို ယူလိုက်သည်။
ဖောက် ဖောက် ဖောက် ဖောက် ဖောက်…
သေနတ်အားလုံး၏ ပစ်ခတ်သံသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး လွင့်ပျံနေသော နှင်းထု၏ အသံစုပ်ယူမှုအောက်တွင် အသံလုံးဝမထွက်ဘဲ မီးပွားများသာ ထွက်ကာ လွင့်မျောနေသော နှင်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းရည်ရွယ်ချက်က ပုန်းကွယ်နေပါသည်။
ကျည်ဆံများသည် အရပ်ရပ်မှ ပျံ့လွင့်လာပြီး လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများက ညကို ထိတွေ့လိုက်သော သူ့အနီးနားတွင် အလွန်အမင်း အမှောင်ထုက ပျံ့နှံ့သွားကာ နှင်းထုထဲ မှင်တစ်စက်ချလိုက်သလို အလွန်အမင်း သိသာလှသည်။
ည၏ထပ်တိုးမှုအောက်တွင် လင်ချီးယဲ့၏အရှိန်သည် အဆများစွာမြန်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျတ်ခနဲ လှည့်လိုက်ကာ ထူထပ်သော ကျည်ဆန်တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းပြီး နှင်းထဲတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် စက်ဝိုင်းပုံပြုလုပ်ရန် အရှိန်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် လက်နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သေတ္တာနက်များသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် လွင့်ထွက်သွားသည်။
ကလစ်…
အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ဖြောင့်စင်းသော ဓားနှစ်ချောင်း ထွက်လာသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေကာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အမှောင်ထုသည် ပို၍ပို၍ နက်ရှိုင်းလာကာ လေထဲတွင် လက်ချောင်းများက မြှောက်လိုက်သည်။
ချွင်…
လေထဲမှာ ဓားနှစ်ချောင်း ထွက်လာသည်။
အပြာနုရောင်ဓားသည် နှင်းခဲများကိုဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ဓားသည် လူလေးယောက် အရူးကင်းမြီးကောက်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ထင်ရှားရှားထင်ဟပ်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်လှည့်ကာ လင်ချီးယဲ့နှင့် အနီးကပ်ဆုံးဖြစ်နေသော ကင်းမြီးကောက်လေးဆီ ပျံသန်းသွားသည်။
လင်ချီးယဲ့၏ အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီး အကွာအဝေးသည် မီတာ ၂၀ သာ ရှိပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် မီတာ ၂၀ အကွာအဝေးတွင် လက်ထဲမှ ကြယ်ဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ဤအကွာအဝေးသည် မရှည်သော်လည်း မတိုတောင်းပေ။
ကင်းမြီးကောက်လေးသည် သူ့ဆီသို့ ကြယ်ဓားနှစ်လက် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့လက်ထဲမှ သေနတ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပစ်ချလိုက်ကာ သူ့ပေါင်အပြင်ဘက်ရှိ ဓားတိုနှစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ချွင်…
ထို့အပြင် အရူးကင်းမြီးကောက်သည် တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းဖူးသူဖြစ်ပြီး ကင်းမြီးကောက်လေး၏ ဓားတိုသည် ကြယ်ဓား၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လိမ့်ကာ တခြားဓား၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။
သူသည် သရော်ကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားတိုတစ်ချောင်းကို ပစ်ပြီး လင်ချီးယဲ့ဆီသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ ဝေဟင်မှ ကျည်ဆန်များကို ရှောင်ရင်း ညင်သာစွာ လက်ကိုကွေးပြီး လေထဲတွင် ပျံသန်းရင်း အမှောင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် မြုပ်သွားသော ဓားတိုသည် အရှိန်ဖြင့် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်သွားလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကင်းမြီးကောက်လေး အခုလေးတင် တွန်းထုတ်လိုက်သော ကြယ်ဓားနှစ်လက်လည်း နောက်ပြန်လှည့်သွားသည်။
အနီးနားတွင် ဓားသုံးချောင်းရှိနေသည်။
ကင်းမြီးကောက်လေး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ဓားမြှောင်ကို တားဆီးရန် နောက်ထပ် ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း နောက်မှ ကြယ်ဓားတစ်ချောင်း ပျံသန်းသွားကာ သူ့ရင်ဘတ်ကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
ကင်းမြီးကောက်လေးသည် အော်ဟစ်ပြီး သူ့ကျောပြင်က မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။
ကြယ်ဓားနှစ်လက်ဖြင့် လူတစ်ယောက်ကိုချက်ချင်းသတ်လိုက်သော်လည်း လင်ချီးယဲ့သည် အန္တရာယ်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျန်သုံးယောက်သည် အပူလက်နက်များက လင်ချီးယဲ့အား ထိရောက်သောခြိမ်းခြောက်မှုကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မှန်း သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လင်ချီးယဲ့နှင့် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ကင်းမြီးကောက်ငါးနှင့် ကင်းမြီးကောက်ခြောက်တို့သည် ဓားတိုများကိုကိုင်ပြီး လက်နက်မဲ့ လင်ချီးယဲ့ကို အနီးကပ်တိုက်ခိုက်လေသည်။ ဓားထိပ်၊ ဓားကိုယ်ထည်၊ လက်သီး၊ တံတောင်၊ ဒူး၊ ပခုံး… သူတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါအားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် လက်နက်ဖြစ်လာသည်။
သူတို့သည် တိုက်ပွဲပြင်းထန်သော ကြေးစားများဖြစ်ကြသည်။ အနီးကပ်တိုက်ပွဲသည် သဘာဝအတိုင်း သူတို့၏ သန်မာသောအချက်ဖြစ်သည်။ သူတို့လှုပ်ရှားမှုများက ပြင်းထန်ပြီး သေစေနိုင်သည်။
သူ၏လက်ဗလာများဖြင့် လင်ချီးယဲ့သည် တိုက်ခိုက်မှု မုန်တိုင်းနှစ်ခုကို တစ်ချိန်တည်း တွန်းလှန်ကာ ခပ်မှန်မှန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့၏ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် မဆိုးသော်လည်း သူက နှစ်ဝက်မျှသာ သင်ယူခဲ့ရသည်။ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဤသေရေးရှင်ရေးအခြေအနေမှ ဒီကြေးစားနှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် တကယ်ခက်ခဲလှသည်။
ညကောင်းကင်အက၏ အရှိန်အဟုန်၊ ခွန်အားအပိုဆုနှင့် သေမျိုးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရွေ့လျားအမြင်အာရုံတို့ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် အချိန်အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ကြယ်ဓားနှစ်လက်သည် လင်ချီးယဲ့၏လက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
လက်ထဲတွင် ဓားနှစ်လက်ဖြင့် လင်ချီးယဲ့၏အရောင်အဝါသည် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့လက်ထဲက ကြယ်ဓားနှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဓားအရိပ်များ မှုန်ဝါးသွားသည်။ သူသည် ကင်းမြီးကောက်ငါးနှင့် ကင်းမြီးကောက်ခြောက်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်လင့်တကူ တားဆီးပြီး သူတို့ကိုပင် ဖိအားပေးခဲ့သည်။
သူ့ကိုယ်ပိုင်လမ်းကိုရှာပြီးကတည်းက လင်ချီးယဲ့သည် ဓားနှစ်လက်ပုံစံတွင် ပို၍ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။ ဒီနယ်ပယ်မှာ သူ့စွမ်းရည် တကယ်ကောင်းကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ယခု လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် သူသည် ကိုယ်ခံပညာမိသားစုများမှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများလောက် မတော်သေးသော်လည်း အေးစက်စက်လက်နက် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် များစွာကွာခြားခြင်းမရှိပေ။
လင်ချီးယဲ့၏ဓားသွားပုံစံဖြင့် ကင်းမြီးကောက်ငါးနှင့် ကင်းမြီးကောက်ခြောက်တို့ကို တွန်းလှန်ခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်လူနှစ်ဦးသည် နောက်ကျောမှ ထွက်လာပြီး လင်ချီးယဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ယခုအချိန်အထိ အရူးကင်းမြီးကောက်အဖွဲ့၏ လူကိုးဦးအနက် လူလေးဦးသာ သေဆုံးခဲ့ပြီး လန်ရွှမ်း၏လက်ထဲတွင် လူနှစ်ဦး သေဆုံးခဲ့ကာ လင်ချီးယဲ့၏လက်ထဲတွင် လူနှစ်ဦးသေဆုံးခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသောလူငါးဦးအနက် တစ်ဦးမှာ ပေါ်လာခြင်းမရှိသေးပေမယ့် ကင်းမြီးကောက်နှစ်၊ ကင်းမြီးကောက်ငါး၊ ကင်းမြီးကောက်ခြောက်နှင့် ကင်းမြီးကောက်ခုနစ်တို့သည် လင်ချီးယဲ့ကို အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်ပြီး ဖိအားပေးနိုင်သည်။
သူတို့သည် လူအရေအတွက်ကို အားကိုးပြီး သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းအောင် ပြုလုပ်ချင်မှန်း လင်ချီးယဲ့ ပြောနိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပဲ… သူတို့ရည်မှန်းချက်ကို စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။
ညကောင်းကင်အကဖြင့် လင်ချီးယဲ့သည် သူတို့လေးဦးကို သူ့ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။
ယခု မသေချာမရေရာသော တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာသေးသော နောက်ဆုံးလူ ကင်းမြီးကောက်တစ်ဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် အရူးကင်းမြီးကောက်အဖွဲ့ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသောအခါ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်သည် နှင်းတိုက်ပွဲကို ဖြတ်၍ နိမ့်ကျသော အဆောက်အအုံ၏ စင်္ကြံတွင် ဆင်းသွားတာကို မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်သည် လွင့်ပျယ်သွားကာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်ပေါ်လာသည်။
သူသည် စင်္ကြံပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဆေးလိပ်မီးညှိရင်း အဝေးမှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ပြီး သရော်လိုက်သည်။
"ငတုံးအုပ်စု… ဒီအဆင့်နဲ့များ သူတို့က [ရှယ်နွီ] မိန်းကလေးရဲ့ နောက်လိုက်တွေ ဖြစ်ထိုက်လို့လား။ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။"
သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ဆေးလိပ်မီးခိုးကွင်းကို မှုတ်ထုတ်ပြီး ပြာသပ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဒီကောင်ကို အနိုင်ယူချင်ရင် အဲဒီမိန်းမနဲ့ကလေးကို ဖမ်းဖို့ပဲလိုတယ်။ ဒီလောက်အလွယ်လေးကို လူအများကြီး သေကုန်ပြီ… ဟန့်"
သူသည် ဆေးလိပ်ကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ပြီး ဆောင့်နင်းကာ သူ့လက်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ရင်း လှေကားဟောင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် [ယုံကြည်သူများ] ၏ ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက်နေရာ လွီလျန်ဖြစ်ကာ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသောသူဖြစ်ပြီး 'ဟိုင်' နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းမျှသာဝေးသည်။
သူက သန်မာပေမယ့် သတိရှိသည်။
ယနေ့အထိ သူဘယ်မှာရှိလဲ ဘယ်သူမှမသိဘဲ သူသည် ဘယ်တုန်းကမှ အင်အားကို အားမကိုးဘဲ ဗျူဟာနှင့် သတိဖြင့် နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုလုပ်နိုင်ပါက ဘယ်တော့မှ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ရန်သူသည် 'ချီ' နယ်ပယ်ရှိသော ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှပေါ့။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်ဘုရားနှစ်ပါး၏ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် အကာအကွယ်မဲ့ သာမန်လူနှစ်ယောက်ကြားတွင် ဘယ်အရာကိုရွေးချယ်ရမည်ဆိုတာ လွီလျန်ကောင်းကောင်းသိသည်။
ဤလောက၌ သတိရှိခြင်းက ဘယ်တော့မှ မမှားကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ “သန်မာသောလူများ” လို့ ခေါ်ကြသည့် တစ်ချိန်က သူတို့၏ အစွမ်းထက်သောခွန်အားကို အားကိုးပြီး အရာရာကို နှိမ့်ချတတ်သည့် သူများသည် ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏သင်္ချိုင်းမှာ လူအရပ်တစ်ဝက်လောက်မြင့်သော မြက်ပင်များရှိနေသည်။
အဆုံးတိုင်အောင် အသက်ရှင်ဆဲဖြစ်သော သူသာလျှင် [ယုံကြည်သူများ]၏ ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက်နေရာဖြစ်လာခဲ့သည်။
လွီလျန်သည် လှေကားထစ်များဆီသို့ အဆင့်ဆင့် လျှောက်လာရင်း ကောင်လေး၏ ဆွေမျိုးများကို ဖမ်းမိပြီးနောက် သူတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးရန် သူ့ရှေ့တွင် ဘယ်လိုဒူးထောက်မလဲဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲတွင်ပေါ်လာသည်။
သူ အကြိုက်ဆုံးက ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုးဖြစ်သည်။
သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က တဖြည်းဖြည်း ကျယ်လာပြီး တစ်ထပ်သာကျန်တော့သည့်အချိန်တွင် သူ့အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားပြီး ရုတ်တရက် သူရပ်တန့်သွားသည်။
သူ့ရှေ့က လှေကားထစ်ထိပ်တွင် အနက်ရောင် လိုက်ဖျီခွေးက လေးတစ်ကောင်က လဲလျောင်းနေသည်။
ခွေးကလေးသည် လွီလျန်ကိုမြင်ပြီး ၎င်း၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ရင်း ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေလိုက်သည်။
လွီလျန်သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ပင့်ကာ ခွေးတစ်ကောင်ကို ခဏလောက် ဂရုတစိုက် လေ့လာပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုတောင် ရုပ်ဆိုးတဲ့ခွေးလဲ…"
TK Team (Chapter 129)
