MM Story Teller

Chapter 214

Viewers 49k

💘Chapter 214

ချန်လီပျောက်နေတယ်

ဓာတ်ပုံက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ရိုက်ထားမှန်းသိသာပြီး အနည်းငယ်ဝါးနေပေမဲ့ တကယ်ကို ချန်လီ၏ပုံအစစ်ဖြစ်လေသည်။ခြိမ်းခြောက်စာကိုပို့သည့်လူက ဓာတ်ပုံထဲကချန်လီ၏မျက်နှာပေါ်မှာ အနီရောင်ကြက်ခြေခတ်အကြီးကြီးတစ်ခုပင်ဆွဲထားသေးသည်။ခြိမ်းခြောက်မှုက အလွန်ကိုသိသာသည်။

ဓာတ်ပုံကိုမြင်ရချိန်မှာ ဝေ့ချန်သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကလေများအားလုံး တစ်ခါတည်းစုပ်ထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသလိုခံစားလိုက်ရသည်။သူ့အသက်ရှူသံက မြန်လာပြီးသူ့စိတ်ကဗလာဖြစ်၍သွားသည်။သူ့လက်ထဲကဓာတ်ပုံပြုတ်ကျသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သို့ပေမဲ့ မကြာမီ ဝေ့ချန်သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင်လုပ်လိုက်သည်။သူဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူခဲ့ရသည်ကို သူမမှတ်မိတော့ပေ။

သူ့စိတ်ခံစားချက်များကို လုံးလုံးလျားလျားဖုံးကွယ်ပြီးနောက်မှာ ဝေ့ချန် သူ့ဖုန်းကိုထုတ်ပြီးချန်လီကိုဖုန်းခေါ်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဖုန်းကမဝင်ပေ။ဖုန်းထဲကအသံက တစ်ဖက်လူ၏ဖုန်းကစက်ပိတ်ထားသည်ဟုပြောနေသည်။

ဖုန်းကအားကုန်ပြီး စက်ပိတ်သွားခြင်းဖြစ်မည်။

ဝေ့ချန် စိတ်ထဲမှာသူ့ကိုယ်သူနှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး အဆက်အသွယ်စာရင်းထဲက ကျူးကောယွီ၏ဖုန်းနံပါတ်ကိုရှာ၍ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ကျူးကောယွီ ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာ ဝေ့ချန်ကမေးလိုက်သည်။

"လီလီ အိမ်ပြန်သွားပြီလား"

ကျူးကောယွီက ဝေ့ချန်၏လေသံထဲက အလောသုံးဆယ်ဖြစ်နေမှုကိုခံစားမိပြီး ရင်ဆောင့်၍ခုန်သွားသည်။သူက ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်လီကအိမ်ပြန်သွားပြီလေ...ဘာလို့လဲ...သူအိမ်ပြန်မရောက်သေးဘူးလား"

"ကျွန်တော် ပြန်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ဝေ့ချန်က စကားဆုံးသည့်နောက်မှာဖုန်းချလိုက်သည်။သူမတ်တပ်ရပ်ပြီးအိမ်အပြေးပြန်တော့မည့်အချိန်မှာသူ့ခြေထောက်များကပျော့ခွေပြီး ထိုင်ခုံပေါ်ပြန်လဲကျသွား၏။ဘယ်ချိန်ကမှန်းမသိ ဝေ့ချန်၏တစ်ကိုယ်လုံးချွေးအေးများရွှဲနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးအားအင်တို့ကုန်ခမ်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။

စိတ်ပူခြင်းဟူသည့်ခံစားချက်က ဝေ့ချန်၏ရင်ထဲမှာရစ်ဝဲနေခဲ့သည်။ချန်လီအဆင်ပြေမှာပါဟုသူ့ကိုယ်သူ အထပ်ထပ်အခါခါနှစ်သိမ့်နေပေမဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးဗလာဖြစ်နေသောခံစားချက်က ပို၍ပြင်းထန်လာနေဆဲဖြစ်၏။နှလုံးခုန်လိုက်တိုင်း ဓားတစ်ချောင်းသူ့ရင်ထဲမှာဝဲနေသကဲ့သို့ နာကျင်ရလေသည်။ 　

ဝေ့ချန် ဤခံစားချက်ကိုမသိကျိုးကျွံ့ပြုထားလိုက်သည်။ကိုယ့်ကိုကိုယ်တဖန်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီးနောက် သူပြန်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ သော့ကိုယူ၍ ဓာတ်လှေကားဆီကိုပြေးသွားခဲ့သည်။တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲအလုပ်ဆင်းတော့မည်ရှန့်ကျားချီနှင့်ဓာတ်လှေကားထဲမှာ တွေ့လေသည်။　

ဝေ့ချန်က ဤတစ်ခေါက်မှာလည်း မျက်နှာသေနှင့်ခပ်တည်တည်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရှန့်ကျားချီက အမြင်စူးရှပြီး ဝေ့ချန်၏ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ဖြတ်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ကိစ္စအကြီးကြီးတစ်ခုဖြစ်နေသည့်အတိုင်း ဝေ့ချန်၏တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းနေသည်ကိုပင်သူခံစားမိလေသည်။

"အားချန် ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ရှန့်ကျားချီက စိုးရိမ်ပြီးမေးလိုက်၏။ 　

ဝေ့ချန်က ပြန်မဖြေဘဲသူ့လက်ထဲကခြိမ်းခြောက်စာကိုပဲရှန့်ကျားချီဆီကမ်းပေးလိုက်သည်။ 　

စာအိတ်ကိုဖွင့်ပြီးအထဲကဓာတ်ပုံကိုမြင်လိုက်ရချိန်မှာ ရှန့်ကျားချီ၏မျက်ခုံးများတွန့်ချိုးသွားပြီး သူ့ သူငယ်အိမ်များကြုံ့ဝင်သွားကာ အနည်းငယ်မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက... ချန်လီအဆင်ပြေရဲ့လား"　

"ကျွန်တော်မသိဘူး"

ဝေ့ချန်က ပြောလိုက်သည်။သူ့မျက်လုံးများက အသက်မဲ့နေပြီး စိုးရိမ်မှုများဖြင့်ပြည့်နေကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မသိမသာတုန်ယင်နေခဲ့သည်။ 　

"အားချန် အရင်ဆုံးစိတ်အေးအေးထား"

ရှန့်ကျားချီကနှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ချန်လီအဆင်ပြေမှာပါ"

ဤသည်က ဝေ့ချန် ဤမျှအကူအညီမဲ့နေသည်ကို ရှန့်ကျားချီ ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်၏။သူ့အမြင်တွင် ဝေ့ချန်ကအမြဲတမ်းယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့မှာတောင်ပြိုသွားလျှင်ပင် မျက်နှာတစ်ချက်ပျက်မည့်သူမဟုတ်ပေ။မည်သည့်အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရပါစေ သူကတည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲဖြင့်ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ယခုတစ်ကြိမ်မှသာလျှင် ဝေ့ချန် ကြောက်ရွံ့၊အကူအညီမဲ့ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းပင်မသိဖြစ်နေသည်ကိုသူမြင်ဖူးခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။　

"အင်း...ကျွန်တော် သူ့ကျောင်းကိုတစ်ချက်သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ဝေ့ချန် ကြီးစွာသော ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထိန်းချုပ်မှုကိုအသုံးပြုပြီး သူ့ခံစားချက်များအားလုံးကိုဖိနှိပ်လိုက်သည်။ယခုအချိန်မှာ သူကပုံမှန်နှင့်မခြားဖြစ်သွားပေမဲ့ ဝေ့ချန်၏လက်များ ထိန်းမရစွာတုန်ရီနေသည်ကို ရှန့်ကျားချီ သတိပြုမိဆဲဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ...ငါမင်းကို Qတက္ကသိုလ်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်"

ရှန့်ကျားချီက ပြောလိုက်သည်။သူ၏လက်ရှိအခြေအနေအဏ ဝေ့ချန်ကကားမောင်းရန်အဆင်မပြေပေ။

"ကျေးဇူးပါ ဦးလေးရှန့်"

ဝေ့ချန်လည်း ဤအချိန်မှာ သူ့ကိုယ်သူဘယ်အခြေအနေရောက်နေမှန်းသိသဖြင့် အကူအညီကို မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

ကားမောင်းနေချိန်အတွင်းမှာ ရှန့်ကျားချီက အိမ်ကိုဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။သူက ဝေ့ဟွားနှင့်ကွတ်ကီးကို မနေ့ကအပြင်ထွက်ညစာစားရန်ကတိပေးထားသည်။သို့ပေမဲ့ ယခု သူအချိန်မှီ သွားနိုင်တော့မှာမဟုတ်သဖြင့်အခြေအနေကို ဖုန်းဆက်ပြီးရှင်းပြရခြင်းဖြစ်သည်။

ဝေ့ဟွားနှင့်ကွတ်ကီးက ချန်လီဒုက္ခရောက်နေသည်ကိုကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့ကစားသောက်ဆိုင်ကိုရောက်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ စားချင်စိတ်မရှိကြတော့ပေ။ထိုအစား သူတို့ပါဝင်ကူရှာပေးရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဟွားက ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုက သူ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကိုပင်ဖုန်းခေါ်ရန်ပြင်နေပြီဖြစ်သည်။ဝေ့ဟွားက ရှန့်ကျားချီအား ဝေ့ချန်ကိုခေါ်ပြီးအိမ်မှာသွားရှာရန်ပြောလိုက်သည်။သူနှင့်ကွတ်ကီးက Qတက္ကသိုလ်ကိုသွားရှာမှာဖြစ်သည်။ဤနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် ပိုမြန်ပြီးပိုခရီးရောက်သည်မှာသေချာ၏။

ထို့ကြောင့် ရှန့်ကျားချီက မူလလမ်းကြောင်းကိုပြောင်းကာ ဝေ့ချန်ကို ဝေ့ချန်နှင့်ချန်လီတို့အိမ်သို့တိုက်ရိုက်ပြန်သွားခဲ့သည်။သို့ရာတွင် အိမ်မှာ အမှောင်ထုက ဝေ့ချန်ကိုစောင့်ကြိုနေပြီး ချန်လီပြန်မရောက်သေးပေ။

ထိုအချိန် Qတက္ကသိုလ်၌ ဝေ့ဟွားကကွတ်ကီးလက်ကိုဆွဲပြီး ချန်လီကိုရှာနေခဲ့သည်။　

ကျူးကောယွီက ဝေ့ချန်နှင့်ဖုန်းပြောချိန်ထဲက အချက်အလက်များကိုစုစည်းပြီးနောက် ဘာဖြစ်နေသည်ကိုခန့်မှန်းမိသွားသည်။ယခု ဝေ့ဟွားဆီကနေသူချန်လီအကြောင်းအသေးစိတ်ကြားလိုက်ရချိန်မှာ သူချက်ချင်း စိတ်ပူသွားပြီးသူ့ကျောင်းသားများကို စုရုံးပြီး ချန်လီအားရှာခိုင်းလိုက်သည်။သို့သော်လည်း ကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံးကိုရှာပြီးသွားသော်လည်း ချန်လီ၏အရိပ်အယောင်ကိုမတွေ့ပေ။

ဝေ့ချန် Qတက္ကသိုလ်ကိုရောက်ချိန်မှာ ထိုသို့သောသတင်းကိုသူကြားလိုက်ရသည်။ဝေ့ချန်၏ပုံစံကအဆင်ပြေနေသည့်ပုံပေါက်ပေမဲ့ ဝေ့ချန် ပြိုလဲလုနီးနီးဖြစ်နေသည်ကိုဝေ့ဟွားသိလေသည်။

"ဝေ့ဟွား"

ဝေ့ချန်၏အသံက တိုးဝင်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုစတင်အရှိန်ယူ၍လာနေသည်။　

"အင်း"

ဝေ့ချန်၏မျက်လုံးများနှင့်ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ ဝေ့ဟွားဘာကြောင့်မှန်းမသိ ကြောက်ရွံလာမိပြီး ကျောပြင်များအေးစက်လာသည်။သို့ပေမဲ့ သူတည်ငြိမ်စွာထူးလိုက်၏။　

"မင်း ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုကလူတစ်ယောက်နဲ့သိတယ်မလား" 　

"ငါ အခုချက်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်မယ်"

ဝေ့ဟွားက ဖုန်းကိုချက်ချင်းထုတ်လိုက်သည်။လူတစ်ယောက်လုံးက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကမဖြစ်နိုင်ပေ။ထိုမျှသာမက တစ်စုံတစ်ယောက်ကလည်း ဝေ့ချန်ကိုချန်လီဖြင့်ခြိမ်းခြောက်ထားသေးသည်။ထို့ကြောင့် ချန်လီက မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်နှင့်လူများလက်ထဲကျရောက်သွားခြင်းဖြစ်နိုင်ရန်များသည်။　

ဝေ့ဟွား၏မိတ်ဆွေက လူရင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ဝေ့ဟွားက သူ့ဆွေမျိုးသားချင်းတစ်ယောက်အန္တရာယ်ရှိနေနိုင်ကြောင်းကြားသောအခါ သူကဘာတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ တန်းဆောင်ရွက်ပေးလေသည်။နာရီဝက်အကြာမှာ သူကဝေ့ဟွားကိုဖုန်းဆက်ပြီး ဝေ့ချန်တွေ့ခဲ့သောခြိမ်းခြောက်စာကိုပို့သည့်လူ ယခုပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုကိုရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းပြောလာသည်။

သူတို့အဖွဲ့ Qတက္ကသိုလ်ကနေ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုသို့ခြေရွှေ့ခဲ့ကြသည်။

လက်ထိပ်ခတ်ထားသည့်လူကိုမြင်ရချိန်မှာ ဝေ့ချန်နှင့်ရှန့်ကျားချီက နည်းနည်းမှအံ့ဩမသွားခဲ့ပေ။ဤလူက ချန်ဖုန်းအုပ်စုကထောက်ပို့ဌာန၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။သူက အကျင့်ပျက်ခြစားမှုအတွက်ဝေ့ချန်၏ဖမ်းဆီးခြင်းကိုခံခဲ့ရပြီး ထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ရာထူးမှဖယ်ရှားခြင်းခံခဲ့ရသည်။

သူက ၎င်းကို အငြိုးထားပြီး ဝေ့ချန်ဆီကိူ ခြိမ်းခြောက်စာများပို့ခဲ့သည်။ ချန်လီကိုပြန်ပေးဆွဲရန်အတွက် အကြောင်းအရင်းမှာ အလွန်ကိုခိုင်လုံလေသည်။

ဝေ့ချန်ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီး ထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ဟောင်းကို ပြေးသင်ခန်းစာပေးလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်ထင်ထားခဲ့ပြီး သူတို့က လိုအပ်လျှင် ကြားဝင်လူခွဲရန်ပင်ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်က ရှေ့ကိုပြေးတက်မသွားခဲ့ပေ။သူက ထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်ပြီး ရေခဲတမျှအေးစက်နေသောအသံဖြင့်သာမေးလိုက်လေသည်။

"ချန်လီဘယ်မှာလဲ...ချန်လီကိုဘယ်မှာ ဖမ်းထားတာလဲ"

ထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ဟောင်းက ခေါင်းကိုအသည်းအသန်ခါကာ ငြင်းလိုက်သည်။

"ငါမသိဘူး...ငါသူ့ကိုမဖမ်းခဲ့ဘူး"　

"သူဘယ်မှာလဲ"

ဝေ့ချန်က ထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ဟောင်း၏ငြင်းသံကိုမကြားသည့်အတိုင်း မေးလိုက်လေသည်။

ထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ဟောင်းက ခေါင်းခါနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါသူ့ကိုဖမ်းပြီးမင်းကိုခြိမ်းခြောက်ဖို့ကြံစည်ခဲ့တယ်...ဒါပေမဲ့ ငါလွှတ်လိုက်တဲ့လူတွေက သူဒီနေ့Qတက္ကသိုလ်ကနေထွက်မလာဘူးလို့ ငါ့ကိုပြောတယ်...ငါ့လူတွေကသူ့ကိုမဖမ်းခဲ့ဘူး"

"သူမလိမ်ဘူး"

ကွန်ပြူတာရှေ့မှာရှိနေသောကွတ်ကီးက ပြောလိုက်သည်။သူ Qတက္ကသိုလ်၏စောင့်ကြည့်မှုအခန်းကို ဟက်ခ်ပြီး ယနေ့Qတက္ကသိုလ်ကျောင်းဂိတ်များ၏စောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းများကို ရရှိထားပြီးပြီဖြစ်သည်။ချန်လီ ကျောင်းထဲက ထွက်လာသည်ကို သူမတွေ့သလို မည်သည့်မူမမှန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မှကျောင်းထဲကိုအဝင်အထွက်လုပ်သည်ကိုမတွေ့ပေ။ 　

မှန်ပေသည်၊Qတက္ကသိုလ်လို နေရာအကြီးကြီးအတွက် စောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းထဲမှာ မမြင်နိုင်သောနေရာများရှိနေဆဲဖြစ်သည်။သို့ပေမဲ့ အဝင်ဂိတ်နှင့်အထွက်ဂိတ်များမှာ မမြင်နိုင်သည့်နေရာလုံးဝမရှိပေ။ထို့ကြောင့် အနှီစောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းများအရ ချန်လီကဤအချိန်မှာ ကျောင်းဝင်းထဲမှာပဲရှိနေဆဲဖြစ်ဟန်တူလေသည်။သို့ပေမဲ့ Qတက္ကသိုလ်ကအင်မတန်ကြီးသည်။သူတို့ ခပ်သွက်သွက် တစ်ခေါက်ရှာခဲ့ပေမဲ့ချန်လီ၏အရိပ်အယောင်ကိုမတွေ့ခဲ့ပေ။ဒါဆို မေးခွန်းက ချန်လီကထောက်ပို့ဌာနခေါင်းဆောင်ဟောင်းဆီမှာအဖမ်းခံရတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူဘယ်သွားတာလဲ...

ဤမေးခွန်းက လူတိုင်း၏စိတ်ထဲမှာ ဘွားခနဲပေါ်လာသည်။

"Qတက္ကသိုလ်ကိုသွားမယ်"

ဝေ့ချန်က စဥ်းပင်မစဥ်းစားဘဲ ဆက်ရှာရန် Qတက္ကသိုလ်ကိုတန်းတန်းမတ်မတ်ပြန်သွားခဲ့သည်။စောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းက ချန်လီ Qတက္ကသိုလ်မှ မခွာဘူးဟုပြနေမှတော့ သူQတက္ကသိုလ်၏တစ်လက်မတိုင်းကိုမြေလှန်ရှာရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူ၏လီလီကိုပြန်ရှာမှာဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုကထွက်လာချိန်မှာ လုံးဝမှောင်နေပြီဖြစ်သည်။လျှပ်စစ်မီးများဖြင့် လင်းထိန်နေသောကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အိမ်တိုင်းက ယခုအချိန်မှာထမင်းပူပူဟင်းပူပူစားပြီးနေကြပြီဖြစ်သည်။

သို့ပေမဲ့ ဝေ့ချန်၏ရင်ထဲမှာ အမှောင်ထုကိုပဲခံစားနေရသည်။ချန်လီကိုရှာမတွေ့လျှင် သူ့အတွက် အိမ်က နွေးထွေးမှုများပျောက်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ လေးထောင့်ပုံးအခွံတစ်ခုနှင့်ဘာမှမခြားပါချေ။　

ဘီစကစ်လေးက ကလေးပဲရှိသေးသဖြင့်အနည်းငယ်အိပ်ချင်နေပြီဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့်ဝေ့ဟွားက ရှန့်ကျားချီကို ဘီစကစ်လေးကိုခေါ်ပြီးအိမ်ပြန်ခိုင်းခဲ့ကာသူနှင့်ကွတ်ကီးက ဝေ့ချန်ကိုအဖော်ပြုပြီးဆက်ရှာပေးခဲ့သည်။

သူတို့Qတက္ကသိုလ်ကိုရောက်ချိန်မှာ ချန်လီတို့အတန်းကကျောင်းသားများကမပြန်ကြသေးပေ။သူတို့ ကျောင်းကိုတစ်ကြိမ်ရှာပြီးသွားကြပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့မရှာရသေးသည့်တစ်နေရာရာကျန်နေသေးမှာကို သူတို့စိတ်ပူနေကြသည်။Qတက္ကသိုလ်ကအလွန်ကြီးပြီး ပြီးခဲ့သည့်အခေါက်က ကတိုက်ကရိုက်ရှာဖွေမှုက လုံလောက်အောင် မပြည့်စုံသေးလောက်ပေ။

ကျူးကောယွီ၏ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ Qတက္ကသိုလ်သုခုမအနုပညာမေဂျာကကျောင်းသားများက ချက်ချင်းလက်ငင်းချန်လီကိုရှာဖွေရာတွင်ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ကြသည်။အွန်လိုင်းပလက်ဖောင်းများနှင့်ဆိုရှယ်မီဒီယာများမှာလည်း ချန်လီပျောက်ဆုံးသည့်သတင်းကို ကမ္ဘာကြီးအားဖြန့်ဝေကြသည်။

သို့ရာတွင် ညကမှောင်သထက်မှောင်လာသည်။စာသင်ခန်းမှစာကြည့်တိုက်အထိ သုခုမှအနုပညာအကယ်ဒမီမှ ဆေးကျောင်းအထိ၊ထိုကနေ စီးပွားရေးကျောင်းအထိခြေဆန့်ကာ တစ်ကျောင်းလုံးအနှံ့ရှာခဲ့ကြသည်။တချို့သောစွန့်ပစ်ခံထားရသည့် အန္တရာယ်ရှိသောအဆောက်အဦးများပင်လျှင်ရှာဖွေခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်းချန်လီကမူပေါ်မလာဆဲပါပင်။

ချန်လီဘယ်များသွားတာလဲ...တစ်ခုခုများဖြစ်နေတာလား...

ဘယ်သူမှာ စိတ်ထဲမှာအဖြေမရှိကြသလို သူတို့အဖြေကိုလည်းမတွေးရဲကြပေ။အကြောင်းမှာ ထိုဖုံးကွယ်နေသောအဖြေက သူတို့မထိရဲသောတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်နေသည့်အတွက်ပင်။သူတို့အားလုံး ချန်လီထောင့်တစ်နေရာမှာအိပ်ပျော်နေပြီး အိမ်ပြန်ရန်မေ့နေသည်မျိုးသာဖြစ်ပါစေဟု စိတ်ထဲမှာ ဆုတောင်းနေကြသည်။

ဟွမ်ကျန်းကျန်းက သူမအခန်းအဖော်၏လက်ကိုကိုင်ကာ အုတ်ဂူငယ်လေးထဲမှာရှာနေသည်။ပုံမှန်ဆိုလျှင်ဟွမ်ကျန်းကျန်း ဤအုတ်ဂူနှင့်ဝေးဝေးမှာနေလေ့ရှိသည်။အကြောင်းမှာ သူမအတန်းဖော်များ၏ပါးစပ်ဖျားမှာ ထိတ်လန့်သည်းဖိုဇာတ်လမ်းများ များစွာရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။သို့သော်ယနေ့ ချန်လီကိုရှာရန်အတွက်သူမ ဤအုတ်ဂူထဲကိုရဲရဲဝံ့ဝံ့ခြေချခဲ့ပြီး မြေတစ်လက်မမကျန်၊မရောက်ဖူးသည့်သစ်ပင်ရိပ်များပါမချန်ရှာခဲ့သည်။(ကျောင်းဝန်းဆိုပြီး ဘာလို့ အုတ်ဂူလဲလမသိ)

"နင်ခုန လူကြီးမင်းဝေ့ကိုမတွေ့ဘူးလား...သူ့ပုံစံအတော်လေးကြောက်စရာကောင်းတယ်"

အခန်းဖော်က ရှာနေရင် မနေနိုင်ဘဲပြောလိုက်သည်။ဝေ့ချန်ကပုံမှန်ဆိုလည်းရုပ်တည်ကြီးနှင့်နေပေမဲ့လက်ရှိလူကြီးမင်းဝေ့ကရေခဲတုံးတစ်တုံးနှင့်တူလေသည်။သူ့ပေါ်ရှိ ဖိအားနိမ့်နိမ့်ကိုအဝေးကနေပင်ခံစားရနိုင်၏။ယင်းက လူတို့အား ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

ဟွမ်ကျန်းကျန်းကဆိုလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းဝေ့ အရမ်းစိတ်ပူနေမှာပဲ...ချန်လီကသူ့အတွက်အရမ်းအရေးပါတာလေ"

"ဟုတ်တယ်"

အခန်းဖော်က အလေးအနက်ဆိုလိုက်၏။

"ကိုယ့်အရေးပါတဲ့မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ကိုရှာမတွေ့ရင် ငါတော့သေအောင်ငိုမိမယ်ထင်တယ်...လူကြီးမင်းဝေ့စိတ်ပူနေရှာမှာပဲ"

သူတို့နှစ်ဦးစကားပြောရင်းနှင့် အုတ်ဂူအားရှာခဲ့ကြပေမဲ့ ချန်လီရှိမနေပေ။

ကောင်းကင်ကြီးက မှောင်နေရာမှဖြူဖျော့လာပြီဖြစ်သည်။မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ တစ်ညကုန်သွားပြီဖြစ်သည်။ဤမျှအားကုန်စိုက်၍ရှာနေသော်လည်း ချန်လီကိုမူမတွေ့ဆဲဖြစ်လေသည်။

ဤအချိန်မှာ လူတချို့ကလက်လျှော့သွားကြပြီဖြစ်ကာ ချန်လီကံမကောင်းစည့်အရာတစ်ခုခုနှင့်ကြုံသွားခြင်းဖြစ်လောက်သည်ဟု ထင်နေကြသည်။

ဝေ့ချန်ကမူ လက်မလျှော့ပေ။တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့သဖြင့် ဝေ့ချန်၏မျက်လုံးများကနီရဲနေ၏။သို့ပေမဲ့ သူက ရူးရူးမူးမူးဆက်ရှာနေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုင်ပြီးရေသောက်နားရန်ပင်ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

<< >>

💘

Prev Next