Chapter 132

💘Chapter 132

 ခရီးစဉ်၏ အဆုံးသတ်

မင်္ဂလာပွဲက မျက်မြင်သက်သေများ၊ ဆွေမျိုးများ၊ သူငယ်ချင်းများ မပါရှိဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်တည်းဖြင့် ရိုးရှင်းနေကာ သူတို့၏ အချစ်အား ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို သက်သေပြု၍ လက်စွပ်နှစ်ကွင်းက သူတို့၏ နှလုံးသားများကို တံဆိပ်ခတ်ပေးခဲ့သည်။

မင်္ဂလာပွဲက ရိုးရှင်းသော်လည်း ဝေ့ချန်က ၎င်းအတွက် အများကြီး တွေးထားခဲ့ရသည်။ သူက ဘယ်သောအခါကမှ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း ဤမင်္ဂလာပွဲအတွက် သူက ပလွှားမှုမရှိဘဲ သူ၏ လုပ်ငန်းအုပ်စုသို့ မည်သည်က စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ကြောင်းနှင့် မည်သို့သော မင်္ဂလာပွဲမျိုးကို သူ၏ ပါတနာက လက်ခံမည်ဖြစ်ကြောင်း နှိမ့်ချစွာမေးခဲ့သည်။

ထိုမေးခွန်းက အုပ်စုထဲမှ ဝန်ထမ်းများကြားတွင် ပျော်ရွှင်စွာ ကျီစယ်မှုများသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော်လည်း စနောက် ကျီစယ်ပြီးနောက် သူတို့က သူ့ကို အကြံပြုချက်အချို့ ပေးခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အကြံဉာဏ်များကို ပေါင်းစပ်၍ ဝေ့ချန်က မင်္ဂလာပွဲကို စတင်၍ အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့သည်။ အပန်းဖြေဥယျာဉ်သို့ သူတို့၏ လည်ပတ်မှုကြောင့် ချန်လီက အမြင့်တွင်ရှိနေရသည့် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူက သိနေခဲ့သောကြောင့် သူက ချန်လီကို ပျံသန်းခြင်းအတွေ့အကြုံ ရှိစေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မင်္ဂလာပွဲအစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လေထီးခုန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဝေ့ချန်က လေထီးခုန်ရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုကို စတင်ရှာဖွေခဲ့ပြီး အခန့်သင့်စွာဖြင့် အီကွေတာတောင်ဘက်ကမ္ဘာခြမ်းရှိ ဩစတြေးလျ တိုက်ကြီး၏ ဤရာသီဥတုက သင့်လျော်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဝေ့ချန်က ချန်လီကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး သူတို့ မရောက်မီ ရက်တွင် သူက ဟိုတယ်တစ်ခုကို စာရင်းကြိုပေးထားပြီး စက်ချုပ်ဆိုင်မှ မင်္ဂလာပွဲအတွက် ကိုယ်တိုင်းချုပ်ဝတ်စုံပြည့်နှစ်စုံ မှာယူခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန့်မိသားစုက ဩစတြေးလျတွင် ကိုယ်ပိုင်ကမ်းခြေတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ပြီး ဝေ့ချန်က မင်္ဂလာပွဲအတွက် ထိုနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

၎င်းက မည်သည့်အသိသက်သေမျှ မပါဝင်ခဲ့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ လိုအပ်သော မင်္ဂလာပွဲဖြစ်သည်။ ညက ပို၍ မှောင်မိုက်လာသည်နှင့်အမျှ ပင်လယ်ကမ်းခြေမှ ရနံ့များက လေပြည်လေညင်းနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။ လက လင်းလက် တောက်ပစွာ အလင်းရောင်ပေးနေခဲ့ကာ လှိုင်းလုံးများ၏ ရ်ိုက်ခတ်သံများက ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဝေ့ချန်နှင့် ချန်လီတို့က ကမ်းခြေတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ကာ ညကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေကြရင်း လှိုင်းသံများကို နားထောင်ကာ လုံးလုံးလျားလျား ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

ချန်လီက သူ၏ခေါင်းကို ဝေ့ချန်ဘက်သို့ လှည့်ခဲ့ပြီး ရိုးသားစွာ ပြောခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သူတို့က နွေရာသီမှ ဆောင်းရာသီအထိ အတူတကွ ရှိနေခဲ့ကြပြီး ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက အတော် ပြောင်းလဲခဲ့ကြောင်း သူသိခဲ့သည်။ တခါတရံတွင်တော့ သူက ဤလူကို မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ မျက်လုံးများကို လှည့်၍ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

"ကိုယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုပါဘူး..."

ချန်လီက မည်သည်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သူသိခဲ့သော်လည်း ၎င်းက မလုံလောက်ဟု ဝေ့ချန်က ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ချန်လီက အမှောင်ထုထဲမှ လုံးလုံး ရုန်းထွက်နိုင်ရန် ထိုက်တန်သည်။

"ကိုယ်က အနာဂတ်မှာလည်း မင်း ဘယ်ကိုပဲ သွားချင်သွားချင် ကမ္ဘာအနှံ့က နေရာအမျိုးမျိုးဆီ မင်းကို ခရီးတွေ အများကြီး လိုက်ပို့ပေးမယ်..."

ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်၍ သူတို့၏ လက်ချောင်းများကို တွယ်ယှက်ထားကာ ပြောခဲ့သည်။

လရောင်က တောက်ပသော ငွေမှင်ရောင်ထင်ဟပ်နေခဲ့ကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့သည်။

ညက မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ချန်လီနှင့်ဝေ့ချန်က သူတို့၏ ခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ နိုင်ငံသို့ ပြန်ရန် လေယာဉ်တစ်စင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

လေယာဉ်က မြို့တော်၏ နိုင်ငံတကာလေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်သောအခါ ညနေခင်းသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လေဆိပ်သို့ဝင်လာသောအခါ သူတို့က အီလက်ထရွန်နစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသ အစီရင်ခံနေသော သတင်းကို မြင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းက ချန်လီ၏ အကြောင်း ဖြစ်သည်။ ပို၍ တိတိကျကျပြောရလျှင် အိပ်မက်ဖလားအတွက် သူ၏ 'အလင်းရောင်' ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပင် ဖြစ်သည်။

'အလင်းရောင်'က ၎င်းကို ခင်းကျင်းပြသပြီး မကြာမီမှာပင် အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၎င်းကို တီဗွီတွင် မြင်ရသူတိုင်းက ၎င်း၏ ညှို့ယူဖမ်းစားမှုကို ခံခဲ့ကြရပြီး ၎င်း၏ အစစ်အမှန်မျက်နှာကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ၎င်းက ဘဝသို့ ယူဆောင်လာသော တုန်လှုပ်မှု၊ ချစ်ခင်ကြည်ညိုမှုများကို ခံစားကြရန် ဦးတည်ချက်မျိုးစုံမှ အပြေးအလွှားလာခဲ့ကြသည်။

လူအများကြီးက 'အလင်းရောင်'ထံသို့ လည်ပတ်ရန် လာရောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် အိပ်မက်ဖလား၏ နောက်ဆုံးသရုပ်ပြပွဲက ၎င်း၏ သမိုင်းတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် လူစုလူဝေးထိမ်းချုပ်တိုင်းတာမှုများအား အကောင်အထည်ဖော်ကြရသည်။ လာရောက်လည်ပတ်သူများက နိုင်ငံအတွင်းမှသာ မဟုတ်ခဲ့ဘဲ နိုင်ငံရပ်ခြားမီဒီယာသတင်းများမှတဆင့်လည်း လာရောက်ခဲ့ကြသည်။ 'အလင်းရောင်'က  နိုင်ငံရပ်ခြားမှ စိတ်အားထက်သန်ကြသော လူများ၏ အားပေးမှုကြောင့်လည်း မီးပွားလေးများ စတင်လာခဲ့သည်။

လူများက လူမျိုးနှင့် နယ်နိမိတ်များဖြင့် ပိုင်းခြားထားသော်လည်း အနုပညာကတော့ ထိုသို့သော နယ်နိမိတ်မျိုးမရှိပေ။ 'အလင်းရောင်'က သယ်ဆောင်လာသော စိတ်ခံစားချက်များက ကမ္ဘာအနှံ့သို့ မီဒီယာများမှ တဆင့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဘဝ၏ အစွန်းတွင် ရှိသော၊ စိတ်အားငယ်တတ်သော လူများပင်လျှင် အလင်းရောင်၊‌ မျှော်လင့်ချက်၊ ဘဝအတွက် လိုအင်ဆန္ဒများနှင့် ကိုးကွယ်ရာတို့ကို စတင်၍ မြင်လာကြသည်။ ဤပန်းချီကားက သူတို့ကို သေဆုံးခြင်းနှုတ်ခမ်းဝမှ ပြန်၍ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့ကို ယုံကြည်မှုရှိလာစေသည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်မှုအတွက် သူတို့က တရုတ်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုအရာအားလုံးက အစီရင်ခံချက် သတင်းများတွင် ပြောထားသည့် အကြောင်းအရာများ ဖြစ်သည်။ ဤပန်းချီကားက ကမ္ဘာသို့ မဝင်ရောက်လာမီက မည်သူကမျှ ပန်းချီကားတစ်ချပ်က ဤသို့ စိတ်ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်စေမည်ဟု မသိခဲ့ကြပေ။ 'အလင်းရောင်'က သူ၏ အသွင်အပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ၎င်းက သာမန်လူများ တွေးတောရန် ခက်ခဲစေလောက်သည့် သာမန်ထက်ပိုသော သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို အစပျိုးပေးခဲ့ပြီး ထိုဖြစ်စဉ်က အဆုံးမရှိ ဆက်လက်၍ သွားနေရန် ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။

၎င်းက 'အလင်းရောင်'၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

'အလင်းရောင်'ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးရှိ လူများက စတင်၍ သိလာသည်နှင့် မြင့်မြင့်မားမား ဆန္ဒရှိနေသော ပန်းချီဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နေ့တိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက အိပ်မက်ဖလားတစ်လျှောက် 'အလင်းရောင်'၏ ပန်းချီပညာရှင်အကြောင်းကို စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ကြပြီး ထိုပန်းချီပညာရှင်ထံမှ အခြားပန်းချီများကိုလည်း ဝယ်ယူချင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အိပ်မက်ဖလားက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပန်းချီပညာရှင်၏ သတင်းအချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပုံပေါ်သည်။ ယခုထိတိုင်အောင် မည်သို့ပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိ၍ အာဏာရှိနေပါစေ မည်သူကမျှ 'အလင်းရောင်'ကို ရေးဆွဲသည့် ပန်းချီပညာရှင်ကို မတွေ့ဆုံဖူးခဲ့ကြပေ။ 'အလင်းရောင်'၏ ပန်းချီပညာရှင်က အိပ်မက်ဖလားတွင် အဆန်းကြယ်ဆုံးသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ချန်က သူ၏ အကြည့်ကို ကြော်ငြာမျက်နှာပြင်ထံမှ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး အဆန်းကြယ်ဆုံးသောလူ ချန်လီ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။

"လီလီ...အိမ်ပြန်ကြစို့..."

"ကောင်းပြီ..."

ချန်လီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက သတင်းများကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီးသားဖြစ်ပြီး သဘာဝကျကျပင် သတင်းထဲမှ ပန်းချီကားက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ရာဖြစ်ကြောင်း  သိပေသည်။ သို့သော်လည်း ချန်လီက‌ ကျော်ကြားမှု သို့မဟုတ် မထင်မရှားသိုသိုသိပ်သိပ်နေမှုကို စိတ်ထဲမထားခဲ့ပေ။ သူက ချန်လီသာ ဖြစ်ဆဲပင်။

ညနေခင်း ရုံးတက်ရုံးဆင်းချိန်က ကျော်သွားပြီဖြစ်ပြီး ဝေ့ချန်နှင့် ချန်လီက သူတို့၏ အိမ်သို့ ချောချောမွေ့မွေ့ပင် ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဩစတြေးလျက လှပသော်လည်း ၎င်းက သူတို့ကို အိမ်က ပေးစွမ်းသော သက်တောင့်သက်သာဖြစ်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုတို့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ ၎င်းက သူတို့၏ အိမ်ဖြစ်ပြီး သူတို့ ယခုရော အနာဂတ်တွင်ပါ အတူနေကြမည့် နေရာဖြစ်သည်။

ပင်ပန်းသော ခရီးမှ ပြန်လာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်က ဆေးကြောခဲ့ကြပြီး အိပ်ရာဝင်ခဲ့ကြသည်။ ညက မှောင်မိုက်နေကာ သူတို့က အလျင်အမြန်ပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဝေ့ချန်၏ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာသဘာဝနာရီက သူ့ကို ချက်ချင်း နိုးစေခဲ့သည်။ သူက သူတို့၏ လက်များကို တွဲယှက်ထားကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသည့် ချန်လီကို ကြည့်ခဲ့ပြီး ချန်လီ၏ လက်ချောင်းပေါ်မှ လက်စွပ်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဝေ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကောက်ကြောင်းများက နည်းနည်းချင်း နူးညံ့လာခဲ့သည်။

ဤလူက သူ့အပိုင်ဖြစ်ပြီး ဤလူ၏ ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းနှင့် အရာအားလုံးက ဝေ့ချန်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

ဝေ့ချန်က မှီချလိုက်ပြီး ချန်လီ၏ နဖူးကို ညင်သာစွာ နမ်းကာ တိတ်တဆိတ် ပြောခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ..."

ဝေ့ချန်က ချန်လီ ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဆေးကြောရန် ထလိုက်သည်နှင့် ချန်လီက ဝေ့ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။ သူက အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝေ့ချန်ကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"နည်းနည်း ထပ်အိပ်လိုက်ဦးနော်...အချိန်ရှိသေးတယ်..."

ဝေ့ချန်က ချန်လီ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောခဲ့သည်။

ချန်လီက အမှန်တကယ်ပင် အပြည့်အဝ နိုးမနေခဲ့ပေ။ ဝေ့ချန်၏ စကားလုံးများကို ကြားပြီးနောက် သူက အိပ်စက်ရန် ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

ချန်လီက အပြည့်အဝ နိုးသောအခါ မီးဖိုခန်းမှ နှစ်လိုဖွယ်ရနံ့က လေနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။ ချန်လီက အိပ်ရာမှ ထလိုက်ပြီး သူ၏ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်က ပုံမှန်အတိုင်းပင် ထိုးထောင်နေခဲ့သည်။ သူက သူ၏ ဖိနပ်ပါးများကို စီးခဲ့ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ ထွက်လာသောအခါ ဝေ့ချန်က စားပွဲပေါ်တွင် မနက်စာကို ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်သည်။

မနက်စာစားပြီးနောက် ဝေ့ချန်က ချန်လီကို သူ၏ ကျောင်းတွင် ချပေးခဲ့ပြီး ကုမ္ပဏီသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ ချန်လီကညစာသင်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ အတန်းဖော်များက လှည့်လာကာ သူ့ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။ အခြားသူများက 'အလင်းရောင်'၏ ရေးဆွဲသူ ပန်းချီပညာရှင်ကို မသိခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့က သိခဲ့ကြသည်။

ထိုအကြည့်ပြင်းပြင်းများက ချန်လီကို မသက်မသာဖြစ်စေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရစေသည်။ သူက စာသင်ခန်းထဲသို့ မဝင်တော့ဘဲ ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူ၏ အတန်းဖော်များက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို ကြောက်လန့်စေမိပြီလား..."

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က မေးခဲ့သည်။

"အဲ့လို ဖြစ်သွားပုံရတယ်..."

အခြားတစ်ယောက်က တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ခုနက အကြည့်တွေက အရမ်းပြင်းလွန်းတယ်..."

တစ်ယောက်က ပြောခဲ့သည်။

"သူက တူညီတဲ့ ချန်လီ ဖြစ်နေတုန်းပဲ..."

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချခဲ့သည်။

အမှန်ပင် သူက အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသေးသော တူညီသော ချန်လီ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူ၏ လက်ရာက ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခါနိုင်စေခဲ့လျှင်ပင်၊ မနက်ဖြန်တွင် သူက ကမ္ဘာကျော် ပန်းချီပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လျှင်ပင် သူက မပြောင်းလဲဘဲ တူညီသော ချန်လီ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သို့ဖြစ်၍ အဘယ်ကြောင့် သူတို့က သူ့ကို ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံရမည်နည်း။ ယခုတော့ သူတို့က သူ့ကို ကြောက်လန့်၍ ထွက်သွားစေခဲ့မိပြီ။

*

ယနေ့တွင် ဝေ့ချန်က အလုပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လကုန် အစည်းအဝေးကို တက်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူများစွာ၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့က ဝေ့ချန်ကို တန်ဖိုးဖြတ်နေခဲ့သောကြောင့် ထိုအကြည့်များက သိမ်မွေ့နေခဲ့သည်။

အမှန်ပင် သူတို့က ဝေ့ချန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို တန်ဖိုးဖြတ်နေကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နောက်ခံကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့က ပဟေဠိဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့်ပတ်သက်၍ မမှန်ကန်သော ကောလဟာလများကို လူအများအပြားက ဖွင့်ချနေခဲ့ကြပြီး 'လူတို့၏တစ်နေ့တာ' ကဲ့သို့သော တရားဝင်မီဒီယာကပင်လျှင် ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့အားလုံးက ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဝေ့ချန်ရဲ့ နောက်ခံကဘာလဲ...သူ အပေါ်ယံမှာ ပြထားတာနဲ့ အတူတူပဲလား...ဒါမှမဟုတ် ပိုပြိး နက်နဲနေတာလား...

ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ဝေ့ချန်၏ အထောက်အထားများက ဖုံးကွယ်ထားပုံပေါ်ပြီး ၎င်းကို မြင်နိုင်ရန် နားလည်နိုင်ရန် ခက်ခဲအောင် ဖန်တီးထားပုံပေါ်သည်။ သူတို့က ပို၍ ဟန်ဆောင်လိုလေ‌လေ အလိုအလျောက် ပို၍ပင် တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ချန်က ထိုအကြည့်များကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ခဲ့ကာ အရှေ့တွင် ထိုင်နေသော ဥက္ကဌရှန့်ကျားချီကို ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။

အချိန်ကျလာသောအခါ အစည်းအဝေးက စတင်ခဲ့သည်။ ယနေ့မနက်အစည်းအဝေးက ထူးထူးခြားခြား အာရုံစိုက်စရာ မရှိပေ။ သူတို့က အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွေးနွေးနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချန်က အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ရှန့်ကျားချီက အစည်းအဝေးကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အစည်းအဝေး တက်ရောက်လာသော ထိပ်တန်း စီမံခန့်ခွဲသူများက ချန်ဖုန်းအုပ်စု၏ စည်းကမ်းစစ်ဆေးရေး ကော်မရှင်ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဒါရိုက်တာတစ်ဦးထံသို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤဒါရိုက်တာက ဝေ့ချန်အား ရာထူးမှနုတ်ထွက်သင့်သည်ဟု ယခင်အစည်းအဝေးတွင် တောင်းဆိုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"လူထုဆီက အစီရင်ခံစာအရ ဒါရိုက်တာလျှို...လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ မြှူစွယ်ဖျားယောင်းမှုမှာ မင်းက ပါဝင်ပတ်သက်‌နေတယ်လို့ သံသယရှိတယ်... စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ငါတို့နဲ့လိုက်ခဲ့ပါ..."

စည်းကမ်းစစ်ဆေးရေးကော်မရှင်က ပြောလိုက်ပြီး ဒါရိုက်တာလျှိုကို မဆိုင်းမတွပင် ရုံးခန်းထဲမှ ခေါ်ထုတ်ခဲ့သည်။

တစ်ရုံးလုံးက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာလျှို၏ ပြင်းထန်သော သဘောထားများက ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးတွင် လူသိများသည်။ သူက အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းများစွာကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ပြီး ၎င်းက လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ခဲ့ပေ။  သို့သော် ယင်းတို့က အများသဘောတူသည့်ကိစ္စများဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမယ့် ဒါရိုက်တာလျှိုက ထိုမျှလောက် ထိ လုပ်ရဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

အမှန်ပင် အကြောက်တရားကင်းမှုက သူ့ကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာလျှိုက ရုံးမှ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ ရုံးတွင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မှုများက မပြီးဆုံးသေးပေ။ ထိုအချိန်တွင် ဥက္ကဌက ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် ရုံးမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက မထွက်ခွာမီ အမူအရာ ကောင်းမွန်နေပုံမပေါ်သော ကျိုးထုံဖမ်းကို တစ်ချက် ကြည့်ခဲ့သည်။

ဥက္ကဌရှန့် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝေ့ချန်နှင့် ကျိုးထုံဖမ်း တို့လည်း အတူထွက်ခွာသွားကြသည်။  ရုံးခန်းက ဆူညံနေသေးပြီး အတော်လေး အသက်ဝင်နေဆဲပင်။

ကျိုးထုံဖမ်းက မှောင်မဲသော မျက်နှာဖြင့် ရုံးမှ ထွက်လာခဲ့သည်။  ယခင်က သူခံစားခဲ့ရသော "ခြိမ်းခြောက်မှု" ကြောင့် ဝေ့ချန် ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။  ၎င်းတွင် လူထု၏ သဘောထားကိုပင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝေ့ချန်ကိုနှိမ့်ချရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ရုံသာမက ယခု ဝေချန်ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ ဒါရိုက်တာတစ်ဦးကို စည်းကမ်းစစ်ဆေးရေးကော်မရှင်က ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဟု မည်သူက ထင်မည်နည်း။

အရာအားလုံးတွင် ဆက်စပ်မှုမရှိပါဟု မည်သူက ယုံမည်နည်း။

ဒီကိစ္စမှာ ဝေ့ချန်ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေ မရှိခဲ့ဘူးလား...ဥက္ကဌရှန့်နဲ့ ကျူးကောဖုန်းကရော ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ရှိမ‌နေခဲ့ဘူးလား...

ကျိုးထုံဖမ်းက သူ့ရင်ဘတ်တွင် ဒေါသများ ပြည့်နေသကဲ့သို့  ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤစိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် သူ့မျက်နှာကနီမြန်းလာသည်။  ရုံးခန်းကို ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူက မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ ရုံးစားပွဲကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

'ဝေ့ချန်...အိုး...ဝေချန်...မင်းမှာ လှည့်ကွက်အချို့ရှိနေတာပဲ... ငါ မင်းကို ချန်ဖုန်းအုပ်စုမှာ ဆက်နေခွင့်ပေးလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့နာမည်က ကျိုး ဖြစ်မှာမဟုတ်တော့ဘူး...'

ဤအတောအတွင်း အစည်းအဝေးခန်း၌ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် တက်ရောက်သူများက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို နားလည်လာကြသည်။ ၎င်းက သံသယဖြစ်စရာမလိုအောင်ပင် ဝေ့ချန်က လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုးထုံဖမ်းက ဝေ့ချန်ကို ဖယ်ရှားချင်ခဲ့သည်။ ဝေ့ချန် ပြန်ရောက်သောအခါ သူက ကျိုးထုံဖမ်း၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ် သဲလွန်စမရှိဘဲ ဖြုတ်ချလိုက်သည်။

လူများက ထိုအတွေးကြောင့် တုန်လှုပ်မှုကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

<<>>

💘