Chapter 23

🌌Chapter 23

[WTF...]

[ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...ငါကြောက်နေခဲ့တာ... ဒါက ငါ့ကို ငရဲထိ ရောက်အောင် ကြောက်စေတာ...]

[အား...အား...အား...အဲဒါက တတိယစစ်တပ်ပဲ...]

ကြယ်သင်္ဘောကြီး ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာသော အခိုက်အတန့်တွင် ကြည့်ရှုသူအားလုံးက ဆူညံသွားကြသည်။

ဇာ့ဂ်၏ တပ်ငါးခုအနက် တတိယမြောက်တပ်က အထင်ကြီးလောက်စရာ မှတ်တမ်းဝင်သော တည်ရှိမှုဖြစ်သည်။ အင်အားကို ထောက်ခံအားပေးသော ဇာ့ဂ်များကြားတွင် တတိယ တပ်မတော်က အမျိုးသမီးအားလုံးနီးပါး၏ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။

ကြယ်သင်္ဘော၏ ဘေးဘက်တွင် ရှုပ်ထွေးသော စစ်ပွဲပုံစံများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထိုစစ်ပွဲပုံစံက စစ်မြေပြင်တွင် ပေါ်လာသရွေ့ ၎င်းက ရန်သူကို စိတ်အားငယ်မှု ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့က အဆုံးမရှိသော ဓားသွားများဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီး၍မရသော သံတံတိုင်းများဖြစ်သည့်အပြင် ၎င်းတို့က ဘယ်သောအခါမှ မညှိုးနွမ်းနိုင်သော ဘုန်းအသရေလည်းဖြစ်သည်။

[မင်း အဲ့တာကို တွေ့လား...ဒါတတိယတပ်မရဲ့ ပထမအပိုင်းတပ်ခွဲက တပ်မှူးလေ ...အား...အား...အား...ငါသေပြီ၊ ငါ့တစ်သက်တာဆန္ဒက ပထမဆုံးတပ်ခွဲက ဖြစ်ချင်တာ...]

[နောက်ကလာတာ ပထမတပ်မခွဲက ပဉ္စမလက်ရွေးစင်တပ်မှူးပဲ...အိုး...]

အခုအချိန်တွင် သူတို့အစောပိုင်းက မှန်းဆခဲ့ကြသေ  အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်က မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိသွားကြသည်။

ကျတ်တီးကြယ်ပေါ်၌ ဤကဲ့သို့ ဇိမ်ကျကျ ဇိမ်ခံအိမ်ကြီးကို လွယ်လင့်တကူ ဆောက်နိုင်သူ၊ တတိယတပ်မကြီး၏ အထက်တန်းလွှာများအားလုံးကို မင်္ဂလာဆောင်သည့်နေ့တွင် ခေါ်ဆောင် နိုင်သူက ထိုသူမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

[ဒါဆို ဒါက သူပဲဖြစ်ရမယ်...]

[ကောင်းပြီ...ငါ သိပ်ကို မလိုလားပေမယ့် အဲဒီလူဖြစ်ရင် ငါ့မှာ ပြောစရာ လုံးဝမရှိတော့ဘူး...]

သို့သော် ဇာ့ဂ်လူဦးရေက ကြီးမားပြီး အဆင့်န်ိမ့်အမျိုးသမီးများက လူဦးရေရာခိုင်နှုန်းကြီးကြီးကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ တိုက်ပွဲမတိုက်နိုင်သော အဆင့်န်ိမ့်အမျိုးသမီးများက စစ်တပ်ကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သည့် နှစ် ၁၀၀ အတွင်း အမျိုးသားဇာ့ဂ်ဦးရေက သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဤအကျပ်အတည်းက ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်ခဲ့ပြီး အခြားသောအကျပ်အတည်းကို လွှမ်းမိုးထားခဲ့သည်။

အရည်အသွေးမြင့် အမျိုးသားဇာ့ဂ်များ ရှားပါးလာသည်နှင့်အမျှ အရည်အသွေးမြင့် အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်များ၏ အမျိုးအနွယ်များလည်း လျော့နည်းလာသည်။ ဇာ့ဂ်လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက အားနည်းသော အဆင့်န်ိမ့်အမျိုးသမီးများဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အဆိုပါ အဆင့်န်ိမ့်အမျိုးသမီးများက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် အခန်းတစ်ခွင်တွင် မေးခွန်းအမြောက်အများရေးပြီး မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ 

[ ဒါဆို ဘယ်သူလဲ...]

[ငါနားမလည်ဘူး...]

သို့သော် ကိစ္စမရှိချေ။ အဖြေကို မကြာမီ ထုတ်ဖော်ပြပါလိမ့်မည်။

အဝေးမှ ခေါင်းလောင်းသံနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော ရောင်စုံမီးပုံးပျံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤပျက်စီးနေသော သံချေးရောင်ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် လန်းဆန်းတက်ကြွမှုဖြင့် ဆေးဆိုးထားသည်။

မြက်ခင်းပြင်တွင် ဈေးကြီးသော မဟော်ဂနီထိုင်ခုံများကို ဘေးချင်းကပ်ထား၏။ တစ်ဖက်တွင် စစ်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အရပ်မြင့်မြင့် အမျိုးသမီးစစ်သည်များရှိနေသည်။ တစ်ဦးချင်းစီက တင်းမာသောအမူအရာဖြင့် လက်များကို ဒူးပေါ်တင်ထားပြီး ဆိုးရွားသော တိုက်ပွဲကို တိုက်နေရသလို လက်သီးများ ဆုပ်ထားကြ၏။

သို့သော် ကင်မရာနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အမျိုးသမီးစစ်သည်များက အသက်ပြင်းပြင်းရှုနေပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပနေကာ သူတို့၏ စိတ်အတွင်းလှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ရန် ရုန်းကန်နေသည်ကို ပရိသတ်က တွေ့ရှိလိမ့်မည်။

အခြားထိုင်ခုံတစ်ဖက်တွင် လူအနည်းငယ်သာရှိ၏။ အမျိုးသား၏ ဆွေမျိုးများက အလွန်နည်း နေပုံရပြီး သူငယ်ချင်းလည်း မရှိပုံရသည်။

ရိုက်ချက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကတ္တီပါဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ကော်ဇောနီခင်းထားသည့် လမ်းတစ်ခုရှိသည်။

ကော်ဇောနီလမ်း၏ အဆုံးတွင် လှပသောအဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခုရှိပြီး ငွေရောင်ဆံပင်များက နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်။

ပါးလျလျ စိန်လက်ကောက်ကြိုးတစ်ချောင်းက  သူ့လက်ကောက်ဝတ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။

[အဲဒါ... အိမ်သူဘုရင်မတွေ ဝတ်လို့ရတဲ့ လက်ဝတ်ရတနာပဲ...]

[သေရော...စုန့်ကျန်းရှူးရဲ့ အိမ်သူဘုရင်မ မဟုတ်ဘူးမလား...]

ကျောက်ခဲတစ်လုံးက လှိုင်းတထောင်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။

[ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်...ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တာ...စုန့်ကျန်းရှူးက အိမ်သူဘုရင်မနေရာကို ဒုတိယမင်းသားအတွက် ထားမှာလို့ အမြဲထင်ခဲ့တာ...]

[ငါတကယ် မနာလိုဖြစ်နေပြီး...အဲဒါ အိမ်သူဘုရင်မပဲ...]

အမျိုးသားဇာ့ဂ်တစ်ဦးတွင် အမျိုးသမီးအခြွေအရံများစွာ၊ အမျိုးသမီးကျွန်များစွာနှင့် အခြားကျွန် အမျိုးသမီးများစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဘုရင်မက တစ်ပါးတည်းသာ ရှိပြီး ၎င်းကို သတ်မှတ်ပြီးသည်နှင့် အမျိုးသမီးက ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အပြစ်ကို မကျူးလွန်ပါက သူမက အမြဲတမ်း အိမ်သူဘုရင်မသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်း၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော လက်ဝတ်ရတနာများကို ကြည့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးစစ်သည်များက အသက်မရှူနိုင်တော့ပေ။

ဗိုလ်မှူး၏ စကားများကို မှန်ကန်စွာ သတိရမိသည်မှာ - ဤမောက်မာပြီး ချုပ်ချယ်တတ်သော အမျိုးသားငယ်က ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ထပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါဆို... မင်းက အိမ်သူဘုရင်မရာထူးကို တိုက်ရိုက်ရလာတာလား...

အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသားအချိုးက အလွန်ကွာဟသော်လည်း လင်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်သည့်အလျောက် သူတို့က လင်းကို အရှိန်အဟုန်မရှိသည့် အခြားအရည်အချင်းမပြည့်မီသော ဗိုလ်မှူးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်မိလျှင် သူတို့စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန်ဂုဏ်ယူမိကြသည်။ 

စစ်တပ်၏ ဗိုလ်မှူး၊ အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်တစ်ယောက်က အခြားအမျိုးသား၏ ဘုရင်မသာ ဖြစ်ရန် ထိုက်တန်၏။ 

ထို့ကြောင့် စုန့်ကျန်းရှူးက လင်းကို အိမ်သူဘုရင်မအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် မရည်ရွယ်ကြောင်း သူတို့ သိလာသောအခါတွင် အလွန်အံ့သြသွားကြသည်။

တွေးတောပြီးနောက် ဒေါသထွက်လာကြ၏။

ထိုဒေါသက ပထမဆုံးအကြိမ် စစ်မြေပြင် ပြင်ပတွင် ဗိုလ်မှူးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်  ပေါက်ထွက်လာပြီး အကန့်အသတ်သို့ ရောက်သွား၏။

အေးစက်ပြီး တင်းမာပုံရသော ဤအမျိုးသမီးအုပ်စုက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းပြပြီး စိတ်အားထက်သန်သော ခံစားချက်များ ရှိသော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကို ကျင့်သားရကာ မည်သည့်အခါမျှ မပြတတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် စုန့်ကျန်းရှူးက လင်းမည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို မေးမြန်းရန် လာသောအခါတွင် သူ၏ စိုးရိမ်သောကအမူအရာကို ကြည့်ပြီး ထိုစစ်တပ်မှ အမျိုးသမီးတို့က မသိမနားလည်ချင် ယောင်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ပုခုံးတွန့်လိုက်ကြ၏။

မမေးနဲ့…

 အဖြေက "မင်းဘာမေးမေး ငါတို့ လုံးဝ မသိပါဘူး* ဖြစ်၏။

ယခု ဗိုလ်မှူးလက်ကောက်ဝတ်တွင်  စိန်ကြိုးကို  မြင်ရပြီး အမျိုးသမီးစစ်သည်များက သက်ပြင်းချရင်း သူတို့နှလုံးသားများ တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ဒါတောင်မှ... သူတို့က အဲ့အမျိုးသားက ဘယ်လိုပုံမျိုးလဲ မသိသေးဘူး…

ခဏကြာပြီးနောက် အမျိုးသမီးစစ်သည်များက မျက်လုံးကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး ဤမင်္ဂလာပွဲ၏ အခြားဇာတ်ဆောင်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြ၏။

တင်း...တင်း...တင်း...

အဝေးက ခေါင်းလောင်းသံရှည်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံး၌ မင်္ဂလာပွဲကို တရားဝင်စတင်ခဲ့၏။

လင်းက ခေါင်းငုံ့၍ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကြိုးကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်သည်။ သူ့နောက်ကျောကို အနည်းငယ်ကွေးလိုက်သည်။ အသံတစ်ခုကြားလိုက်ရပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အလင်းအတောင်ပံတစ်စုံ ချက်ခြင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

အလင်းအတောင်ပံတစ်စုံက ကြီးမားသိမ်မွေ့ပြီး သွေးပြန်ကြောများက ထွင်းထုထားသည့် အနုပညာလက်ရာကဲ့သို့ ထင်ရှားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းတို့က သတ္တုရောင် တောက်ပမှုရှိသည်။ ဤတောင်ပံတစ်စုံက ကြယ်သင်္ဘော၏ အခက်ဆုံးအခွံကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သွားနိုင်သည်ကို မည်သူမျှသံသယမရှိပေ။

လင်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အတောင်များကို ဆန့်ထုတ်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကန် လိုက်ရာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက ပြေးနေသော မြှားတစ်စင်းလို လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

သူက လေထဲတွင် လှပစွာ လှည့်ပတ်၍ လေထဲတွင် အေးအေးဆေးဆေး ရပ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်မှ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လက်ကိုဖွင့်ကာ  ပြောလိုက်၏။

“သခင်...”

လုမော့က နေရောင်ဖြင့် ရေချိုးထားသလို တောက်ပနေသော လင်းကို ငေးကြည့်နေ၏။ လင်း၏ ငွေရောင်မျက်တောင်များက ထူ၍ ရှည်လျားပြီး သူမျက်နှာပေါ်တွင် ဘဲဥပုံအရိပ်တစ်ခု ထင်ကျန် နေစေ၏။

ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် မျက်လုံးစိမ်းအမျိုးသား၏ မျက်နှာက နီရဲလာပြီး ပြတင်းပေါက် အစွန်းဘက်သို့ တိုးတိုးလေးကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို ပြုတ်ကျစေမယ်ဆိုရင် မင်းသေမှာနော်..."

အမြင့်ရှိ လေထုထဲတွင် အမျိုးသားက ရှေ့သို့ ခုန်တက်ပြီး သူ့အိမ်သူဘုရင်မရင်ခွင်တွင် ထိုင်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖက်လိုက်သည်။

လင်း၏လက်က သူ့နောက်ကျောကို ထောက်ထားပြီး သူ့လက်ထဲမှ အမျိုးသားက အလွန်စူးစမ်းသောအကြည့်ဖြင့် အောက်ငုံ့ကြည့်နေပြီး ၎င်းက အလွန်ဂန္တဝင်ဆန်သော အတွေ့အကြုံ ဖြစ်၏။

အမျိုးသားဇာ့ဂ်များက အတောင်များမရှိကြသည့်အတွက် သဘာဝအတိုင်း ပျံသန်းခြင်းခံစားချက်ကို တစ်ခါမျှမခံစားဖူးကြပေ။

"တင်းတင်းဖက်ထားနော်..."

"ဟမ်..." 

လုမော့အံ့အားသင့်သွား၏။

"ဘာလဲ..."

လင်းက သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို ပင့်လိုက်၏။

"မင်္ဂလာပွဲထုံးစံလေ..."

လုမော့က သူ့ဘာသာ တွေးနေ၏။

ငါ ဘာလို့ တခြား ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေ ရှိတာကို မသိတာလဲ...

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လင်း၏ တောင်ပံများ လှုပ်ခါသွားကာ လုမော့ကို ပိုမြင့်သောလေထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

လုမော့: ဟမ်…

ပြင်းထန်စူးရှသောလေက သူ့မျက်နှာကို တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့နားစည်များမှာ တစ်ဟုန်ထိုးမြည်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးက လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

မင်းက ဒုံးပျံလွှတ်တင်သူလား...

လုမော့ အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း မအော်နိုင်၍ ငိုချင်လာမိသည်။ လေက သူ့မျက်ရည်များကို နှလုံးသားထဲကို ပြန်မှုတ်သွင်းလိုက်၏။ သူ့ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် သက်တောင့်သက်သာ မရှိသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

စနစ်၏ အသံက တဖြည်းဖြည်းထွက်လာသည်။

[နောက်ဆုံးတော့ သူလုပ်ခဲ့ပြီးလား...]

လုမော့က ငိုပြီး ပြော၏။

ငါ ဘာလို့ လူအများမြင်ကွင်းမှာ ငါ့ဘောင်းဘီထဲ ဆီးသွားချင်ရတာလဲ...ငါ ဒီကမ္ဘာကြီးကနေ ညတွင်းချင်း ထွက်သွားရတော့မှာ ဟုတ်တယ်ဟုတ်...

စနစ်- [အဲဒါက အရမ်းဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်… ]

လုမော့က သူ့ခြေထောက်များကို ချုပ်ထားလိုက်သည်။

ငါ ဒီလိုမျိုး မသေရဘူး...ဒါက တွေးကြည့်ရုံနဲ့ အရမ်းများနေပြီ…

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးစစ်သည်များက စွဲလန်းစွာ ကြည့်နေမိသည်။

ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ကျင့်သုံးခဲ့သော ရှေးဟောင်း အခမ်းအနားတစ်ခုဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်များတွင် အမျိုးသမီးများက အမျိုးသားဇာ့ဂ်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်ကြပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိအရာအားလုံးကို ၎င်းတို့၏ ထာဝရစည်းလုံးမှုကို သက်သေပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားရေ...ဗိုလ်မှူးက သောက်ရမ်းရိုတာပဲ...

သူက အမျိုးသားငယ်လေး၏ နှလုံးသားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖမ်းမိသွားခြင်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ချေ။

ငါတို့ သူ့ဆီက သင်ယူလေ့လာပြီးရင် နောင်မှာလည်း ဒီလိုတူတူ လုပ်ကြမယ်လေ...

အာ...ဒါက တကယ်ပဲ...

သူတို့ဆင်းသက်လာသောအခါတွင် အမျိုးသမီးစစ်သည်များက မျက်ရည်ကျလုနီးပါးဖြစ်ကာ လေးစား ကြည်ညိုစွာ လက်ခုပ်တီးနေကြသည်။

လုမော့က လင်း၏ အဝတ်ထောင့်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ့လက်ဆစ်များ ဖြူသွား၏။ အခမ်းအနားမှူးက အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးသည်။

"ဆရာ...လွှတ်ချိန်တန်ပြီ..." 

လုမော့က မြင့်မြတ်အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို  စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းဆက်လုပ်ပါ..."

ငါ့ခြေထောက်တွေက ပျော့ပြီး လှုပ်မရတော့ဘူးလေ…

လင်း၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လျှပ်တပြက်ပင် အမျိုးသမီးစစ်သည်များအားလုံး ညီညွတ်စွာ ပါးစပ်ကို ဖုံးထားကြ၏။

ဘယ်လောက်ထိ ရူးသွပ်ပြီး...ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားတာလဲ...

"အဟမ်း..." 

အခမ်းအနားမှူးက ပြတ်ပြတ်သားသား ချောင်းဆိုးလိုက်၏။

"ဒါဆို ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ထပ်လက်စွပ်ကို လဲကြရ‌အောင်…"

လင်းက သူ့ရင်ခွင်မှ လှပသောသေတ္တာလေးကို ထုတ်ယူပြီး ဖွင့်လိုက်၏။ အတွင်းတွင် တောက်ပသောလက်စွပ်တစ်ကွင်းရှိ၏။

လူတိုင်းက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အသက်ရှုအောင့်လိုက်ကြ၏။

အဲ့ဒါက ဘယ်လောက်တောင် တန်တာလဲ...

ခိုဥအရွယ် ကျောက်မျက်ရတနာပါသည့် သာမန်လက်စွပ်က အလွန်အဖိုးတန်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤလက်စွပ်တစ်ကွင်းလုံးကို ကျောက်မျက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ 

တစ်နည်းဆိုရသော် ၎င်းက ဧရာမကျောက်မျက်ကြီးတစ်ခုမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်၏။

တစ်ကွင်းလုံးနော်...

လင်းက လက်စွပ်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး လုမော့၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အမျိုးသား၏ လက်များက သေးသွယ်လှပပြီး ၎င်းတို့အပေါ်တွင် အစက်အပြောက်မရှိပေ။ သူက ခါတိုင်းကဲ့သို့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ပါးစပ်နှင့် ထူးဆန်းသော ဒေါသဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ယခုအချိန်တွင် သူ့လက်က လင်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လက်စွပ်ဝတ်ပေးရန်ကို စောင့်မျှော်နေ၏။

သူ ၎င်းကို ကြည့်နေသည်က အတော်ကြာသွားပုံရပြီး အမျိုးသား၏ ကောင်းမွန်သော အပြုအမူကို ထိန်းထားနေရသည်။ သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“မင်းကို ငါသင်ပေးစရာလိုသေးလား...”

"သူ စိတ်မပါဘူးဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား..."

အေးခဲသော ဒေါသနှင့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လုမော့၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းပင် တောက်ပလာသည်။

ဟော...ရောက်လာပြီကွ...

သူက စကားသံကြားရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မတ်တပ်ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူက ဦးထုပ်ကို ချွတ်ပြီး လုမော့ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်နေသည်။

"ဒီမင်္ဂလာပွဲက အကျပ်ကိုင်မှုတစ်ခုပါ...ဒီလို ညစ်ပတ်တဲ့ လှည့်စားမှုမျိုးကို ကျွန်တော် လုံးဝ သဘောမတူပါဘူး..."

ထိုသူက စုန့်ကျန်းရှူးပင်။

သူထိုနေရာမှာ ထိုင်နေသည်က ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ဘယ်သူမှသတိမထားမိသည်က အံ့ဩစရာပင်။ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးထားရန် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူက လင်းကို ကြည့်၍ နူးညံ့စွာပြောသည်။

"လင်း... ကိုယ် မင်းကို အိမ်ပြန်ဖို့ လာခေါ်တာပါ..."

လင်းက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ့လည်စလုတ်များက လှိမ့်နေ၏။

သူ့နံဘေးရှိ ချထားသောလက်က အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကွေးသွားကာ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အပြာရောင်သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်မတတ်ဖြစ်နေသည်။

"ဟမ့်...မင်းက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

လုမော့က ဘဝင်ခိုက်သော အမူအရာဖြင့် ရှေ့သို့လှမ်းသွားသည်။

"ဘယ်နေရာမှာ လိမ်လည်မှုကို မင်းတွေ့လို့လဲ...ငါ ဘယ်သူ့ကိုလိမ်ခဲ့တာလဲ...ငါ ဘာကို လိမ်ခဲ့ တာလဲ.."

"ဒါက အရမ်းသိသာတယ်..."

စုန့်ကျန်းရှူးက သူ့ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်ပြီး ပြော၏။

"လင်း က S အဆင့် အမျိုးသမီးဇာ့ဂ်ပါ...မျိုးရိုးအဆင့် အပြန်အလှန် ဆွဲဆောင်မှုအရဆို မင်းလို Dအဆင့် ယောက်ျားဇာ့ဂ်ကို ဆွဲဆောင်လို့မရဘူး...ဆိုလိုတာက မင်းကို လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူအောင် တစ်ခုခု ဖိအားပေးထားတာ..."

ထိုစကားထွက်လာသည်နှင့် ပရိသတ်က တိတ်သွား၏။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့်အခန်းရှိ မှတ်ချက်များက ပို၍ပင် ရှုတ်ထွေးသွားသည်။

လုမော့က သူ့မျက်နှာကို ပြပြီးကတည်းက အကာအရံက ရပ်တန့်သွားသည် ။

[ဒီအမျိုးသားက ဘယ်သူလဲ...စုန့်ကျန်းရှူးရော ဘယ်မှာလဲ...]

[ကျွန်တော်မှတ်မိပြီ...မြေအောက်ကားဂိုဒေါင်ရဲ့ အရင်ဗီဒီယိုကို... အဲ့ဒါက တခြားဗီဒီယိုနဲ့ ပေါင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား...အတုလို့ ထင်ခဲ့တာ...]

၎င်းကို ယုံရန် ငြင်းပယ်သူများလည်း ရှိ၏။ 

[ငါ မယုံနိုင်ဘူး...ဒီလောက် ပျော့ညံ့တဲ့ ရုပ်နဲ့ အမျိုးသားလား...အိမ်သူဘုရင်မဖြစ်ရရင်တောင် ဒီလိုပုံမျိုးနဲ့ဆိုတော့...ဗိုလ်မှူးက ဘာဖြစ်နေလို့လဲ...]

[စောင့်ကြည့်ပါဦး...စုန့်ကျန်းရှူးက အဲဒါကို သေချာပေါက် ရပ်လိုက်လိမ့်မယ်...]

သို့သော် အငြင်းပွားမှုများက အဆုံးမရှိပေ။

[စုန့်ကျန်းရှူးအတွက် စိတ်ပူတာကို ရပ်နိုင်မလား...မင်း သေတော့မှာမို့လို့လား... ဟုတ်ပြီလား...]

[မင်းတို့ စုန့်ကျန်းရှူးက အိမ်သူဘုရင်မရာထူးကို ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလို့လား...]

[အို့...A အဆင့်အမျိုးသားကို D အဆင့်အမျိုးသားက ရိုက်ချနိုင်ခဲ့တာက ရှက်စရာပဲ...]

စုန့်ကျန်းရှူးပေါ်လာသော အခိုက်အတန့်တွင် ထုတ်လွှတ်မှုက ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ပွသွားသည်။

[ကျွန်တော်သိနှင့်နေတယ်...စုန့်ကျန်းရှူး တကယ်ရောက်လာမယ်ဆိုတာ...]

[ဗိုလ်မှူးကို အမြန်ပြန်ခေါ်သွားပါ...]

[စုန့်ကျန်းရှူးက အရမ်းချောတာပဲ...]

လုမော့က ၎င်းကို တိတ်တဆိတ် ခံစားလိုက်ရ၏။

[ဒင်...အများသူငါဝေဖန်မှုရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာပြီး အမှိုက်ဆန်မှုတန်ဖိုးက တစ်ထောင်တိုး လာပါတယ်...]

[ဒင်...ပရိသတ်ရဲ့ ဒေါသကို အောင်အောင်မြင်မြင် နှိုးဆွခဲ့ပြီး အမှိုက်ဆန်မှုတန်ဖိုးက တစ်ထောင်အထိ တိုးလာပါတယ်...]

လှပသော ဒင် ဒင် အသံက အဆုံးမရှိဘဲ ထပ်ခါမြည်နေ၏။ ရပ်တန့်နေသော အတွေ့အကြုံ ဘားကလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခိုင်မြဲစွာ တိုးလာနေသည်။

ပရိသတ်က ငြင်းခုံနေကြပြီး အမျိုးသမီးစစ်သည်များက တိတ်တဆိတ် လက်သီးဆုပ်လိုက်ကြ၏။

အားလုံးက လုမော့၏ နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

လုမော့က သရော်လိုက်၏။

"မင်းက သူ့ကို အိမ်သူဘုရင်မအဖြစ်နဲ့ လက်မထပ်ရင် သူက မင်းကို အမျိုးသမီး အခြွေအရံအနေနဲ့ လက်ထပ်ရမှာလား..."

စုန့်ကျန်းရှူးက အံ့အားသင့်သွားသည်။

"လင်း...ဒါက အကြောင်းပြချက်ပေါ့လေ..."

လင်းက မျက်လွှာချလိုက်ပြီး စုန့်ကျန်းရှူးကို သတ်ပစ်လိုစိတ်က သူ့အသက်ရှူသံအလိုက် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားသည်။

စုန့်ကျန်းရှူးကို နောက်ဆုံးအကြိမ်ကတည်းက သတ်သင့်သည်ဆိုသည်ကို သူသိ၏။

ကလိန်းဇာ့ဂ်များက မွေးရာပါအစွဲကြီးပြီး သူတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက အလွန်အကန့်အသတ် ရှိသည်။ သူတို့အားလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဇာ့ဂ်အမျိုးအစား သုံးမျိုးသာရှိသည်။

သူကိုယ်တိုင်။

သူ၏ သခင်။

အခြားဇာ့ဂ်များ။

လွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်ကို  သုံးပိုင်း ပိုင်းခြားပြီး သူတို့က သခင်အပေါ် တစ်ခုတည်းသော မေတ္တာကို ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့အချစ်က ပူလောင်လွန်းပြီး နှစ်ဖက်စလုံး အမြဲတမ်း ပူလောင်နေ လိမ့်မည်။

တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့အချစ်အားလုံးကို စော်ကားလိုက်ပြီးနောက် ကလိန်းဇာ့ဂ်က သူတို့၏ နက်ရှိုင်းသော အချစ်မှ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဆွဲထုတ်ပြီး ထိုသူကို သူတို့ကမ္ဘာမှ ထာဝရမောင်းထုတ်လိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ချစ်သောသူနှင့် အခြားဇာ့ဂ်များကြားတွင် ကွာခြားမှုမရှိတော့ပေ။

သူတို့အတွက် ပို၍ပင် ရွံရှာစရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။

စုန့်ကျန်းရှူးက ဤသိမ်မွေ့သောပြောင်းလဲမှုကို သတိမထားမိသောကြောင့် လင်းက သူ့အား ကြောက်ရွံ့ပြီး နှလုံးသားထဲ၌ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသဖြင့် သူ့ကို မကြည့်ဝံ့သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

လင်းက ၎င်းကိစ္စအပေါ် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်ဆိုပါက သူ့ကို အိမ်သူဘုရင်မရာထူးကို ပေးလိုက်ရခြင်းက သူ့အတွက် ပြဿနာမရှိပေ။ 

ပြဿနာကို ထိုသို့တွေးပြီးနောက် စုန့်ကျန်းရှူးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"လင်း... အခု မင်းကို ကိုယ့်ရဲ့ အိမ်သူဘုရင်မရာထူး ပေးပြီး ကြိုဆိုမယ်ဆိုရင် မင်း ကိုယ်နဲ့ ပြန်လိုက်ချင်လား..."

သူက ညင်သာစွာပြောလိုက်၏။

"လင်း...အပြောင်းအလဲမမြန်ပါနဲ့..."

လင်း၏ နားထင်များ တုန်ခါသွားပြီး သတ်ပစ်လိုစိတ်က အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"အိမ်သူဘုရင်မတဲ့လား..."

စုန့်ကျန်းရှူး: "ဟုတ်တယ်... အိမ်သူ ဘုရင်မ..."

လင်း၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး စုန့်ကျန်းရှူးကို နှိမ့်ချစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နှလုံးသား ထဲတွင် လှိုင်းလုံးများ မရှိဘဲ ထိုအစား သံသယ အရိပ်အယောင်သာရှိ၏။

ငါ တစ်ချိန်တုန်းက ဘယ်လိုတောင်... ဘယ်လိုတောင် စုန့်ကျန်းရှူးက ကောင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတာလဲ...

ကြည့်ရတာ တစ်စုံတစ်ခုက မှားယွင်းနေသလိုပင်။

ထိုအချိန်မှာ သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်သည်။ လင်းက အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လုမော့က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

"မင်း လုပ်ရဲတယ်လား..."

🌌🌌🌌